ផ្លូវរថភ្លើងល្បឿនលឿនដំបូងគេរបស់ថៃ ដែលតភ្ជាប់ពីទីក្រុងបាំងកកទៅកាន់ប្រទេសចិន ក្នុងការដឹកជញ្ជូនអ្នកដំណើរនិងទំនិញបានយ៉ាងមានភាពងាយស្រួល រហ័សទាន់ចិត្ត គ្រោងនឹងលេចរូបរាងឡើងត្រឹមឆ្នាំ ២០២៨។

ប្រទេសថៃកំពុងអភិវឌ្ឍគម្រោងផ្លូវរថភ្លើងល្បឿនលឿនប្រវែង ៨៧៣ គីឡូម៉ែត្រ ដែលនឹងតភ្ជាប់ទីក្រុងបាងកកជាមួយនឹងផ្លូវរថភ្លើងប្រទេសឡាវ ហើយឆ្ពោះទៅកាន់ប្រទេសចិន ដែលគម្រោងនេះគ្រោងនឹងបញ្ចប់មុនឆ្នាំ២០៣០។ នៅពេលសាងសង់រួចរាល់ ទាំងអ្នកដំណើរ ការដឹកជញ្ចូនទំនិញ ក៏ដូចជាការធ្វើពាណិជ្ជកម្មផ្សេងៗនឹងធ្វើឡើងតាមរយៈរថភ្លើងមួយខ្សែនេះ។

ផ្លូវរថភ្លើងល្បឿនលឿននេះ ដែលប៉ាន់ស្មានថាមានតម្លៃចន្លោះពី ៥ ពាន់លានដុល្លារទៅ ៩.៩ ពាន់លានដុល្លារ គឺជាផ្នែកនៃគំនិតផ្តួចផ្តើមខ្សែក្រវាត់ និងផ្លូវ (BRI) របស់ប្រទេសចិន ក្នុងគោលបំណងពង្រឹងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ទំនាក់ទំនងពាណិជ្ជកម្ម និងការវិនិយោគរវាងអាស៊ី អឺរ៉ុប និងអាហ្រ្វិក ឆ្ពោះទៅរកការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចដ៏ភ្លឺស្វាង។

រថភ្លើងល្បឿនលឿននេះនឹងចេញដំណើរពីទីក្រុងបាងកក ប្រទេសថៃ ទៅកាន់ទីក្រុងគុនមីង រដ្ឋធានីនៃខេត្តយូណាន របស់ប្រទេសចិន។ នៅដំណាក់កាលទីមួយ ផ្លូវរថភ្លើងនឹងតភ្ជាប់ទីក្រុងបាងកកទៅនគររាជសីមា ជាច្រកចេញទៅភាគឦសានប្រទេសថៃ។ ដំណាក់កាលទីពីរនៃគម្រោង ផ្លូវរថភ្លើងតភ្ជាប់ទៅកាន់ទីក្រុង Nong Khai ដែលជាទីក្រុងព្រំដែននៅភាគឦសានប្រទេសថៃ និងឆ្លងកាត់ព្រំដែនពីទីក្រុងវៀងចន្ទន៍ រដ្ឋធានីនៃប្រទេសឡាវ។

គួរបញ្ជាក់ថា សម្រាប់ប្រទេសថៃយល់ឃើញថា ផ្លូវរថភ្លើងគឺជាសក្តានុពលដ៏សំខាន់សម្រាប់ការបង្កើនសមាហរណកម្មជាមួយប្រទេសចិន និងប្រទេសផ្សេងទៀតក្នុងតំបន់។ កាលពីពេលកន្លងទៅនេះ អតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ សេដ្ឋា ថាវីស៊ីន បានសន្យាពន្លឿនការសាងសង់ ដើម្បីសម្រេចបាននូវមហិច្ឆតានេះឲ្យបានឆាប់បំផុតផងដែរ៕

តើលោកអ្នកមានបំណងចង់ទៅកម្សាន្តប្រទេសកូរ៉េខាងជើងដែរឬទេ? ថ្មីៗនេះកូរ៉េខាងជើងត្រៀមនឹងស្វាគមន៍ភ្ញៀវបរទេសម្តងទៀតបន្ទាប់ពីផ្អាកបិទព្រំដែន ២-៣ ឆ្នាំក្នុងអំឡុងជំងឺរាតត្បាត Covid-19។ ទោះជាយ៉ាងដើម្បីទៅទស្សនាប្រទេសកូរ៉េខាងជើងឱ្យមានសុវត្ថិភាព និងសប្បាយរីករាយលោកអ្នកត្រូវតែមើលអត្ថបទនេះឱ្យចប់ បើពុំដូច្នោះទេការធ្វើដំណើររបស់អ្នកនឹងបរាជ័យ។ នេះបើយោងតាមអ្នកទេសចរជនជាតិអង់គ្លេសម្នាក់គឺលោក Simon Cockerell មានបទពិសោធន៍ធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសកូរ៉េខាងជើងចំនួន ១៨០ ដងបានចែករំលែកថា៖

ប្រសិនបើលោកអ្នកចង់ទៅលេងប្រទេសដ៏គួរឱ្យខ្លាចនេះ រឿងដែលសំខាន់បំផុតគឺអ្នកត្រូវជៀសវាងនូវអ្វីដែលអ្នកនិយាយ មិនគួរនិយាយសរសើរមេដឹកនាំប្រទេសនេះគ្រប់ទីកន្លែងទេ ហើយក៏មិនគួរនិយាយរិះគន់ ឬប្រៀបធៀបការរស់នៅរវាងកូរ៉េខាងត្បូង ឬកូរ៉េខាងជើងឡើយ។ លោក Simon បានបន្តទៀតថា នៅពេលជួបស្ថានការណ៍គ្រោះថ្នាក់ណាមួយអ្នកត្រូវបន្ទាបខ្លួនជានិច្ច។ លើសពីនេះអ្នកធ្វើដំណើរគួរតែស្រាវជ្រាវទិសដៅជាមុនដើម្បីងាយស្រួលរុករក និងអាចស្វែងរកប្រធានបទទូទៅនៅពេលនិយាយជាមួយអ្នកក្នុងតំបន់។ Simon បានពន្យល់ថា “អ្នកមិនអាចសួរពួកគេថាតើពួកគេថាធ្លាប់មើលរឿងក្រៅប្រទេសអត់? បានទេព្រោះពួកគេនឹងមិនដឹងថាអ្នកកំពុងនិយាយអំពីអ្វី” ។

ចំពោះប្រធានបទបន្ទាប់ដែលភ្ញៀវមិនគួរនិយាយជាមួយអ្នកក្នុងតំបន់នោះគឺសាសនា ព្រោះប្រទេសនេះមិនមានការគោរពសាសនាណាមួយទេ។ Simon ចែករំលែកថា មនុស្សភាគច្រើនចូលចិត្តថតរូប ប៉ុន្តែនៅពេលមកដល់ប្រទេសនេះគួរកុំលើកទូរស័ព្ទថតរូបអី ដោយអ្នកត្រូវតែសុំការអនុញ្ញាតជាមុនសិន មុននឹងលើកកាមេរ៉ាថតរូបក្នុងតំបន់មួយៗបាន។ ហើយអ្វីដែលអ្នកទេសចរម្នាក់នេះចង់ដាស់តឿននោះគឺថា ភ្ញៀវអន្តរជាតិត្រូវតែគោរពច្បាប់របស់ប្រទេសនេះ សូមកុំបំពានច្បាប់ឱ្យសោះ ដោយសារប្រទេសកូរ៉េខាងជើងគឺមានច្បាប់តឹងរ៉ឹង ស្មុគស្មាញ ប៉ុន្តែគួរឱ្យទាក់ទាញបំផុត។

ជាងនេះទៅទៀតអ្នកទេសចរគួរកុំធ្វើដំណើរម្នាក់ឯងអី យល់ល្អគួរទៅជាមួយមគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍គ្រប់ពេលវេលា ដើម្បីធានាថាគោលដៅទេសចរណ៍ស្របច្បាប់ និងមិនត្រូវដើរវង្វេងផ្លូវឡើយ។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា Simon Cockerell គឺបុរសជនជាតិអង់គ្លេសបានទៅប្រទេសកូរ៉េខាងជើងច្រើនជាង ១៨០ ដងដើម្បីរៀបចំដំណើរកម្សាន្ត និងចែករំលែកបទពិសោធន៍របស់លោកក្នុងការស្នាក់នៅដោយគ្មានបញ្ហានៅពេលទៅទស្សនា។ អ្នកទេសចររូបនេះគឺជាអ្នកគ្រប់គ្រងនៅ Koryo Tours ដែលជាក្រុមហ៊ុនទេសចរណ៍ដែលមានឯកទេសក្នុងការនាំភ្ញៀវទេសចរទៅកាន់ប្រទេសកូរ៉េខាងជើង៕

កោះបាលីគឺជាកោះមួយស្ថិតក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីដែលមានភាពល្បីល្បាញខ្លាំងនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ដោយសារមានប្រាសាទបុរាណជាច្រើន ដែលប្រាសាទនីមួយៗសុទ្ធតែមានភាពស្រស់ស្អាតប្លែក និងបទពិសោធន៍គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុតនៅក្នុងក្រសែភ្នែកភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិ។ កោះនេះក្រៅពីមានភាពល្បីល្បាញសម្រាប់ប្រាសាទពិសិដ្ឋរបស់ខ្លួនដែលមានរចនាបថពុទ្ធសាសនាហិណ្ឌូ ក៏មានកោះតូចៗមួយចំនួនទៀតនៅឆ្នេរសមុទ្រដ៏ស្រស់ស្អាត Nusa Penida, Nusa Lembongan និង Nusa Ceningan ទៀតផង។ ទោះជាយ៉ាងណាថ្ងៃនេះ Admin ចង់នាំប្រិយមិតុ្តមកស្គាល់ប្រាសាទល្បីៗចំនួន ៤ នៅកោះបាលី៖

១.ប្រាសាទ Tanah Lot៖ ប្រាសាទ Tanah Lot ស្ថិតនៅលើកោះថ្មមួយក្បែរឆ្នេរសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក នៅពេលជំនោរឡើងខ្ពស់ កន្លែងនេះនឹងនៅដាច់ឆ្ងាយពីកណ្តាលសមុទ្រ។ Tanah Lot គឺជាប្រាសាទហិណ្ឌូដ៏ល្បីល្បាញ ដែលប្រជាជនជឿថាកន្លែងនេះនៅតែត្រូវបានការពារដោយវិញ្ញាណពស់ ហើយពួកគេនាំគ្នាមកទីនេះដើម្បីបួងសួងនៅថ្ងៃបុណ្យធំៗជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ហើយប្រាសាទនេះក៏ជាកន្លែងដែលមនុស្សជាច្រើនមកទស្សនាកម្សាន្តជារៀងរាល់ថ្ងៃផងដែរ ព្រោះវាមានទីតាំងល្អសម្រាប់មើលថ្ងៃលិច។

២.ប្រាសាទ Pura Ulun៖ ប្រាសាទ Pura Ulun ត្រូវបានសាងសង់ក្នុងឆ្នាំ ១៦៣៣ គឺជាប្រាសាទឧទ្ទិសដល់ទេពធីតាទឹក Dewi Danu ។ ប្រាសាទ Pura Ulun មានទីតាំងនៅជាប់នឹងច្រាំងនៃបឹង Bratan ដែលជាបឹងធំទីពីរនៅកោះបាលីបង្កើតឡើងពីក្រហូងនៃភ្នំភ្លើងចាស់នៅកម្ពស់ ១,២០០ ម៉ែត្រពីលើនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។ ភ្ញៀវទេសចរកត់សម្គាល់ឃើញថា ប្រាសាទនេះគឺមានភាពត្រជាក់ខ្លាំងណាស់ ព្រោះវាមានទីតាំងខ្ពស់ជាប់នឹងបឹង នៅពេលទឹកបឹងឡើងខ្ពស់ ប្រាសាទហាក់អណ្តែតលើទឹក។ ដូច្នេះកន្លែងនេះបានក្លាយជាកន្លែង check-in ដ៏ល្បីល្បាញមួយសម្រាប់អ្នកទេសចរទាំងអស់ត្រូវបានណែនាំឱ្យមកទីនេះពេលមកដល់កោះបាលី។

៣.ប្រាសាទ Tirta Empul៖ ប្រាសាទ Tirta Empul មានចម្ងាយប្រហែល ២០ គីឡូម៉ែត្រពីកណ្តាលកោះបាលី ស្ថិតនៅត្រង់ជើងនៃវិមានប្រធានាធិបតី Tampaksiring ដែលជាវិមានដ៏សំខាន់មួយរបស់កោះបាលី។ វាត្រូវបានសាងសង់ក្នុងសតវត្សទី ១០ ជាប្រាសាទដែលមានលក្ខណៈពិសេសបំផុត ព្រោះវាត្រូវបានហ៊ុព័ទ្ធដោយទឹកហូរពីកំពូលភ្នំខ្ពស់ដែលមិនរីងស្ងួតពេញមួយឆ្នាំ។ ប្រជាជនក្នុងតំបន់តែងតែមកទីនេះដើម្បីចូលរួមក្នុងពិធីបុណ្យជ្រមុជទឹកដ៏បរិសុទ្ធ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថា Melukat ។ ពួកគេបានលុបមុខនិងសម្អាតកាយជាមួយទឹកបរិសុទ្ធមួយក្នុងចំណោមប្រភពទឹកបរិសុទ្ធចំនួន ១២ ដើម្បីលាងជម្រះសំណាងអាក្រក់ និងសង្ឃឹមថានឹងបានជាសះស្បើយពីជំងឺដង្កាត់ផ្សេងៗ។

៤.ប្រាសាទ Pura Luhur Uluwatu៖ ប្រាសាទដ៏ល្បីល្បាញនេះគឺស្ថិតនៅភាគនិរតីនៃ Bukit ក្នុងកោះបាលី គឺជាប្រាសាទមួយក្នុងចំណោមប្រាសាទទាំងប្រាំមួយ ដែលគោរពបូជាដល់ព្រះ Acintya ដែលជាព្រះកំពូលនៃសាសនាហិណ្ឌូ។ ប្រាសាទ Pura Luhur Uluwatu មានទីតាំងនៅលើច្រាំងថ្មប្រហែល ៧០ ម៉ែត្រពីលើនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។ បរិវេណប្រាសាទមានទំហំធំទូលាយ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកគយគន់មហាសមុទ្រឥណ្ឌាដ៏ធំល្វឹងល្វើយ និងទឹកពណ៌បៃតងត្បូងមរកត។ កន្លែងនេះក៏ជួយឱ្យអ្នកទស្សនាទទួលបាននូវបទពិសោធន៍ទាំងធម្មជាតិ និងវប្បធម៌ ជាពិសេសគឺនៅពេលបានឃើញការសម្តែងរបាំគគីរ ដែលជារបាំប្រពៃណីគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុតនៅលើកោះបាលី៕

បើនិយាយពីមាសមនុស្សភាគច្រើនប្រាកដជានឹកឃើញដល់ប្រទេសចិន និងឥណ្ឌាមុនគេហើយ ទោះជាយ៉ាងណាមិនមែនប្រទេសទាំងពីរនេះទេ ដែលមានទុនបម្រុងមាសច្រើនជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោកនោះ។ មាស គឺជាទំនិញមួយប្រភេទដែលត្រូវបានគេជួញដូរជាសកល និងប្រើប្រាស់អស់រយៈពេលជាច្រើនពាន់ឆ្នាំមកហើយ បើទោះបីជាក្រដាសប្រាក់ហាក់មានភាពងាយស្រួលក្នុងការប្រើប្រាស់ជាងក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែ “មាស” គឺនៅតែត្រូវបានចាត់ទុកថា ជារូបិយវត្ថុដ៏មានតម្លៃបំផុតលើវិស័យពាណិជ្ជកម្ម។ ដូច្នេះហើយ តើលោកអ្នកដឹងទេថា ប្រទេសណាមានទុនបម្រុងមាសច្រើនជាងគេបំផុតលើពិភពលោក?

សម្រាប់ចម្លើយនោះគឺប្រទេសសហរដ្ឋអាមេរិក យោងតាមទិន្នន័យពីមូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ (IMF) និងក្រុមប្រឹក្សាមាសពិភពលោក (WGC) នៅចុងឆ្នាំមុន សហរដ្ឋអាមេរិកគឺជាប្រទេសដែលមានទុនបម្រុងមាសច្រើនជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោកគឺ ៨,១៣៣ តោនដែលចំនួននេះត្រូវបានរក្សាទុកជាចម្បងនៅក្នុងឃ្លាំងមាស Fort Knox និងនៅធនាគារ Federal Reserve Bank of New York ។ ឃ្លាំងមាសរបស់ធនាគារនេះត្រូវបានគេនិយាយថា ជាកន្លែងដែលរក្សាទុកមាសច្រើនជាងគេបំផុតក្នុងពិភពលោក ជាមួយនឹងដុំមាសចំនួន ៧,០០០ តោន រួមទាំងមាសដែលដាក់ដោយប្រទេសជាច្រើន និងអង្គការអន្តរជាតិដូចជា មូលនិធិរូបិយវត្ថុជាតិ (IMF) ឬធនាគារពិភពលោក ខណៈឃ្លាំងមាស Fort Knox រក្សាទុកមានត្រឹមតែជាង ១០០០ តោនប៉ុណ្ណោះ។

កន្លែងរក្សាមាសទាំងពីរនេះគឺស្ថិតក្នុងបន្ទប់ក្រោមដីស្ថិតនៅជម្រៅជ្រៅបំផុត ហ៊ុព័ទ្ធដោយថ្មរឹង ហើយកងកម្លាំងសន្តិសុខដែលយាមបន្ទប់ក្រោមដីសុទ្ធតែជាអ្នកកាន់អាវុធ ហើយលើសពីនេះទៀតបន្ទប់ក្រោមដីក៏ត្រូវបានការពារដោយទ្វារដែកទម្ងន់ ៩០ តោនផងដែរ។ WGC កំណត់អត្តសញ្ញាណមាសជាធាតុផ្សំដ៏សំខាន់នៅក្នុងទុនបម្រុងរបស់ធនាគារកណ្តាលទូទាំងពិភពលោក ដោយសារសុវត្ថិភាព សាច់ប្រាក់ងាយស្រួល និងប្រាក់ចំណេញខ្ពស់។ ទីភ្នាក់ងារទាំងនេះក៏ជាក្រុមកាន់កាប់មាសដ៏ធំបំផុតរបស់ពិភពលោកដែលមានចំនួន ២០% នៃមាសដែលត្រូវបានជីកយកនៅទូទាំងពិភពលោករហូតមកដល់បច្ចុប្បន្នផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក្រៅពីប្រទេសអាមេរិក អាល្លឺម៉ង់ក៏ជាប្រទេសដែលមានទុនបម្រុងមាសច្រើនជាងគេទីពីរក្នុងលោកផងដែរជាមួយនឹង ៣,៣៥២ តោន៕

ប្រទេសជប៉ុន៖ ខ្សាច់ផ្កាយដ៏កម្រត្រូវបានប្រទះឃើញនៅតែលើទឹកដីនៃប្រទេសជប៉ុនប៉ុណ្ណោះ ដែលវាគឺជាទិដ្ឋភាពដ៏ស្រស់ស្អាត និងប្លែកអស្ចារ្យខុសពីខ្សាច់ផ្សេងទៀត។

បើយើងមើលពីចម្ងាយវាហាក់ដូចជាខ្សាច់ធម្មតានោះទេ ប៉ុន្តែនៅពេលអ្នកក្រឡេកមើលឱ្យកាន់តែជិតនោះនឹងឃើញគ្រាប់ខ្សាច់តូចជាច្រើនមានរូបរាងដូចផ្កាយដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ហើយអ្វីដែលកាន់តែពិសេសនោះខ្សាច់ផ្កាយគឺមានតែលើទឹកដីនៃប្រទេសជប៉ុនប៉ុណ្ណោះ ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាខ្សាច់ដ៏កម្រនិងស្រស់ស្អាតបំផុតក្នុងលោក។

ខ្សាច់ផ្កាយដ៏អស្ចារ្យនេះត្រូវបានរកឃើញនៅឆ្នេសមុទ្រលើកោះ Taketomi, Hatoma និងកោះ Iriomote។ ជាធម្មតាខ្សាច់ភាគច្រើនត្រូវបានបង្កើតឡើងពីថ្ម សារធាតុរ៉ែ និងផ្កាថ្មដែលជ្រុះទៅជាបំណែកតូចៗជាច្រើនឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់គ្រាប់ខ្សាច់ផ្កាយនីមួយៗនេះវិញគឺមានភាពខុសប្លែកពីគេ ដោយសារវាមានផ្ទុកសារពាង្គកាយសមុទ្រកោសិកាតែមួយមីក្រូទស្សន៍។ នេះបើយោងតាម National Geographic ខ្សាច់ផ្កាយតាមពិតគឺជាសំបកនៃសារពាង្គកាយកោសិកាតូចមួយដែលមានអាយុកាល ៥០០ លានឆ្នាំមកហើយ ដូច្នេះផ្កាយខ្សាច់គឺជាសំបកនៃអតិសុខុមប្រាណដែលត្រូវបានគេហៅថា foraminifera ។

Foraminifera ជារឿយៗស្ថិតនៅលើកំពូល និងជម្រាលខាងក្រោមនៃថ្មប៉ប្រះទឹកនៅឆ្នេរសមុទ្រ ដោយពួកវាត្រូវបានបោកបក់ទៅលើច្រាំង ក្លាយជារាងមូល និងគ្មានបន្លា។ ហើយយូរៗទៅសំបក foraminifera ក៏កកកុញនៅលើឆ្នេរដែលបង្កើតជាខ្សាច់ប្រាំចំណុច ហេតុនេះ “ប្រសិនបើអ្នកក្រឡេកមើលខ្សាច់ឱ្យកាន់តែជិត ឬកាន់មួយក្តាប់តូច អ្នកនឹងឃើញខ្សាច់ជាច្រើនសុទ្ធតែមានរូបរាងផ្កាយ”។

លោក Mark Wilson អ្នកជំនាញខាងសត្វឆ្អឹងខ្នងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Worcester ក្នុងរដ្ឋ Ohio បាននិយាយថា foraminifera មានកោសិកា algal រស្មីសំយោគតូចៗ ហៅថា diatoms នៅខាងក្នុងសែលរបស់ពួកគេ។ Diatoms ស្រូបយកពន្លឺ និងផលិតកាបូអ៊ីដ្រាត ក៏ដូចជាអុកស៊ីសែន។ ដូច្នេះខ្សាច់ផ្កាយជាប្រភេទខ្សាច់ដ៏កម្រ ស្ថិតនៅលើឆ្នេរអូគីណាវ៉ា ប្រទេសជប៉ុន និងតាមបណ្តោយមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកខាងលិច និងខាងត្បូង។ នៅឆ្នេអូគីណាវ៉ា កោះមួយចំនួនដូចជា Taketomi, Hatoma និង Iriomote មានភាពល្បីល្បាញដោយសារខ្សាច់ផ្កាយ ប៉ុន្តែវាពិបាកក្នុងការស្វែងរកបន្តិចនៅលើកោះផ្សេងទៀត។ ខ្សាច់ផ្កាយអាចដើរតួជាអ្នកការពារកោះ រួមទាំងជួយបន្ថែមសម្ភារៈចាំបាច់ដល់ច្រាំងកោះទៀតផង៕

ថ្មីៗនេះការសិក្សាមួយពីសហរដ្ឋអាមេរិកបានរកឃើញសារធាតុមីក្រូប្លាស្ទិកដែលមាននៅក្នុងខួរក្បាលមនុស្សជាលើកដំបូង ដែលការរកឃើញនេះគឺជាការភ្ញាក់ផ្អើលមួយ និងគួរឱ្យព្រួយបារម្ភបំផុត។ យើងគ្រប់គ្នាដឹងហើយថា មីក្រូប្លាស្ទិកគឺភាគល្អិតតូចៗ មានទំហំតិចជាង ៥ មីលីម៉ែត្រ ដែលអាចបង្កឱ្យមានបញ្ហាសុខភាពនៅពេលដែលវាជ្រាបចូលទៅក្នុងខ្លួនមនុស្ស។ ដូច្នេះនៅពេលដែលមីក្រូប្លាស្ទិកបានជ្រាបចូលទៅក្នុងរាងកាយមនុស្ស ជាពិសេសគឺខួរក្បាល នឹងបណ្តាលឱ្យមានការរលាកខួរក្បាល ធ្វើឱ្យខូចកោសិកា ផ្លាស់ប្តូរការបញ្ចេញហ្សែន និងផ្លាស់ប្តូររចនាសម្ព័ន្ធខួរក្បាល។ ក្រៅពីនេះ វាក៏អាចផ្ទុកជាតិពុល ឬបាក់តេរីពីបរិស្ថាន ដែលបង្កហានិភ័យដល់សុខភាពមនុស្សយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបំផុតផងដែរ។

តើមូលហេតុអ្វីដែលធ្វើឱ្យមីក្រូប្លាស្ទិកអាចជ្រាបចូលទៅក្នុងរាងកាយមនុស្ស? ជាការពិតណាស់មីក្រូប្លាស្ទិក គឺតែងតែមានវត្តមាននៅក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់យើង តាំងពីសំលៀកបំពាក់ រថយន្ត ទូរស័ព្ទដៃ រហូតដល់ដបទឹក និងធុងដាក់អាហារ និយាយរួមទៅមីក្រូផ្លាស្ទិចគឺមានគ្រប់ទីកន្លែងនៅក្នុងបរិស្ថានតែម្តង។ មូលហេតុដែលភាគល្អិតតូចៗនេះតែងតែមានគ្រប់ទីន្លែង គឺដោយសារមនុស្សយើងប្រើប្រាស់ពពួកប្លាស្ទិកជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដែលពពួកទាំងនេះហើយអាចធ្វើឱ្យបរិស្ថានប្រែប្រួល ដូច្នេះយើងជៀសមិនផុតពីការប៉ះពាល់វានោះទេ។ ហេតុនេះមីក្រូប្លាស្ទីកច្រើនតែចូលក្នុងខ្លួនមនុស្សតាមរយៈអាហារ និងទឹកដែលមានមេរោគ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ យើងអាចចាត់វិធានការដើម្បីកាត់បន្ថយការប៉ះពាល់ដូចជា ជៀសវាងអាហារ និងភេសជ្ជៈដែលខ្ចប់ក្នុងផ្លាស្ទិចប្រើតែមួយដង ឬជៀសវាងការកំដៅអាហារឡើងវិញក្នុងធុងប្លាស្ទិក។ លើសពីនេះ ការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សរសៃសំយោគក្នុងសម្លៀកបំពាក់ និងក្នុងផ្ទះក៏ជាមធ្យោបាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាពផងដែរ។ ខណៈពេលដែលយើងរង់ចាំភស្តុតាងវិទ្យាសាស្រ្តបន្ថែមទៀតដើម្បីយល់កាន់តែច្បាស់ពីផលប៉ះពាល់នៃមីក្រូប្លាស្ទីកលើសុខភាពមនុស្ស វិធានការកាត់បន្ថយការប៉ះពាល់ផ្លាស្ទិក និងកាកសំណល់គឺចាំបាច់ដើម្បីការពារបរិស្ថាន និងសុខភាពសហគមន៍។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា មីក្រូប្លាស្ទិកមិនមែនទើបតែជ្រាបចូលទៅក្នុងខួរក្បាលមនុស្សនោះទេ កាលពីឆ្នាំ ២០១៨ វាក៏ត្រូវបានគេរកឃើញនៅក្នុងលាមកមនុស្សផងដែរ ដោយពួកវាអាចប៉ះពាល់ដល់អតិសុខុមប្រាណនៃពោះវៀនដែលបណ្តាលឱ្យរលាក លើសពីនេះមីក្រូផ្លាស្ទិចក៏អាចស្រូបចូលតាមខ្យល់ផងដែរ។ ហើយក្នុងខែមីនា ឆ្នាំ ២០២២ គេក៏បានរកឃើញមីក្រូប្លាស្ទិកនៅក្នុងសួត និងឈាមរបស់មនុស្សទៀតផង នៅពេលដែលភាគល្អិតទាំងនេះចូលទៅក្នុងពោះវៀន ឬសួត ពួកវាអាចផ្លាស់ទីទៅក្នុងចរន្តឈាម និងរាលដាលដល់សរីរាង្គផ្សេងៗទៀត៕