ប្រទេសថៃ ៖ លោក Srettha Thavisin នាយករដ្ឋមន្ត្រី និងរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុប្រទេសថៃបានស្នើឱ្យស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធរួមគ្នាបញ្ឈប់ការប្រើប្រាស់អំពើហិង្សាលើកុមារ និងស្ត្រី ដោយលោកលើកឡើងថា វាមិនមែនជារឿងអាចទទួលយកបានទេ ។ លោកបានកំណត់គោលដៅដោះស្រាយបញ្ហានេះ ដោយជំរុញសមភាពយេនឌ័រ ក៏ដូចជាផ្តល់សិទ្ធិ និងឱកាសឱ្យមនុស្សគ្រប់វ័យទាំងអស់ ។

កាលពីថ្ងៃទី២ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៤ លោក Srettha Thavisin នាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ បានបង្ហោះសារមួយក្នុងបណ្តាញសង្គម X (ឬ Twitter) ថា យើងត្រូវតែបញ្ឈប់ការប្រើ ប្រាស់អំពើហិង្សាលើកុមារ និងស្ត្រីនៅប្រទេសថៃ ។ ការប្រើប្រាស់អំពើហិង្សាលើកុមារ និងស្ត្រី តែងតែកើតឡើងរហូតមក ហើយយើងពុំអាចទទួលយកបានទេ ។ ហេតុនេះ យើងត្រូវតែព្យាយាមធ្វើគ្រប់វិធីសាស្ត្រទាំងអស់ ដើម្បីបញ្ឈប់ការប្រើប្រាស់អំពើហិង្សាទាំងនេះ ។

លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃបន្តថា រដ្ឋាភិបាលថៃបានកំណត់គោលដៅដោះស្រាយបញ្ហានេះយ៉ាងជាក់លាក់ ហើយក្រៅពីការលុបបំបាត់រាល់ទម្រង់ការរើសអើងស្ត្រីហើយ ចាប់ពីពេលនេះទៅ យើងនឹងគ្រប់គ្រង ព្រមទាំងគាំទ្រឱ្យស្ត្រីទាំងអស់ទទួលបានសិទ្ធិ និងឱកាសផ្សេងៗយ៉ាងទូលំទូលាយ ។

លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃបន្ថែមថា ការបញ្ឈប់ការប្រើប្រាស់អំពើហិង្សានានា គឺត្រូវអនុវត្តឱ្យបានច្រើនជាងការចូលរួមក្នុងអនុសញ្ញា ប៉ុន្តែនេះជាចំណុចចាប់ផ្តើមដែលរដ្ឋាភិបាលបានតាំងចិត្តឆ្ពោះទៅមុខ ដើម្បីកាត់បន្ថយវិសមភាពយេនឌ័រ ។ នេះចង្អុលបង្ហាញថា ប្រទេសថៃបានគោរពសិទ្ធិ និងសេរីភាព ទាក់ទងនឹងសមភាពយេនឌ័រ ៕

នៅដើមទំព័រឆ្នាំ២០២៤នេះ គឺបានឃើញការលេចឡើងនៃនិន្នាការថ្មីដ៏ក្តៅគគុកមួយនៅលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម ដោយធ្វើការទទួលទានទំពាំងបាយជូរចំនួន ១២ផ្លែ នៅក្រោមតុនៅថ្ងៃចូលឆ្នាំសកល។ និន្នាការនេះកើតចេញពីទំនៀមទម្លាប់របស់ជនជាតិអេស្ប៉ាញ ដែលវាត្រូវបានគេជឿថា ការទទួលទានផ្លែទំពាំងបាយជូរចំនួន ១២ ផ្លែ នៅពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រនឹងនាំមកនូវសំណាងល្អសម្រាប់ឆ្នាំខាងមុខនេះ។

ប្រពៃណីនៃការញ៉ាំទំពាំងបាយជូរនៅក្រោមតុត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយ និងចែករំលែកយ៉ាងទូលំទូលាយតាមរយៈប្រព័ន្ធអ៊ីនធើណែត កាលពីពេលថ្មីៗនេះ។ និន្នាការនេះក៏បានក្លាយទៅជាវប្បធម៌មួយ ដែលប្រទេសមួយចំនួនបានអនុវត្តតាមដោយជឿថាពួកគេនឹងទទួលបានភាពជោគជ័យ ក៏ដូចជារឿងល្អៗនឹងចូលមកក្នុងជីវិតពេញមួយឆ្នាំ។ ពីមុនមកវប្បធម៌នេះគឺមានតែប្រទេសអេស្បាញ និងប្រទេសអ៊ឺរ៉ុបមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែក្នុងឆ្នាំ២០២៤នេះផ្ទាល់តែម្តង ក៏បានសាយភាយមកដល់តំបន់អាស៊ី ជាពិសេសគឺក្នុងប្រទេសវៀតណាមគឺកំពុងតែផ្ទុះខ្លាំង ប្រជាពលរដ្ឋនាំគ្នាសាកល្បងស្ទើរតែគ្រប់គ្នា។

លើសពីនេះទៅទៀត គេជឿយ៉ាងមុតមាំថាសម្រាប់អ្នកដែលជួបនឹងវិបត្តិស្នេហា បើធ្វើតាមប្រពៃណីមួយនេះនឹងនាំទៅរកការជួបដៃគូស្នេហាយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ជំនឿនេះទៀតសោតក៏បានទាញយកនូវចំណាប់អារម្មណ៍អ្នកនៅលីវមួយជាច្រើន ក្នុងការសាកល្បងវិធីនេះផងដែរ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មនុស្សមួយចំនួនធំនៅជុំវិញពិភពលោកបានដឹងពីប្រពៃណីនេះយឺតពេលបន្តិចក្នុងការសាកល្បងញ៉ាំផ្លែទំពាំងបាយជូរ ១២ ផ្លែនៅថ្ងៃចូលឆ្នាំសកល។ ប៉ុន្តែ វាក៏នៅឱកាសក្រោយៗទៀត ហើយអ្នកនិយមលេងអ៊ីនធឺណិតមួយចំនួនបាននិយាយថា មានបំណងចង់សាកល្បងវាក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ឬចុងឆ្នាំនេះផងដែរ៕

ប្រទេសជប៉ុន៖ ស្ត្រីអាយុ ៨០ ឆ្នាំម្នាក់នៅតែរស់រានមានជីវិតបន្ទាប់ពីជាប់គាំងនៅក្រោមគំនរបាក់បែកនៃផ្ទះរបស់គាត់អស់រយៈពេល ៧២ ម៉ោងក្នុងការរញ្ជួយដីនៅប្រទេសជប៉ុន។

យោងតាមគេហទំព័រអន្តរជាតិ BBC ដែលបានចុះផ្សាយនៅថ្ងៃទី៥ ខែមករាថ្មីៗនេះថា គ្រោះរញ្ជួយដីកម្រិត ៧.៦ រិចទ័រនៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនបានធ្វើឱ្យប្រទេសនេះមានការបំផ្លិចបំផ្លាញយ៉ាងខ្លាំង ដោយស្ត្រីវ័យ ៨០ ឆ្នាំម្នាក់បានសន្លប់និងជាប់គាំងនៅក្រោមគំនរបាក់បែកនៃផ្ទះដែលដួលរលំអស់រយៈពេល ៧២ ម៉ោង ហើយក៏មិនបានបរិភោគអាហារអស់រយៈពេលជាយូរផងដែរ។

នៅក្នុងហេតុការណ៍នោះ ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានជប៉ុនបានរាយការណ៍ថា ស្ត្រីអាយុ ៨០ ឆ្នាំម្នាក់នេះបានជាប់គាំងនៅក្នុងផ្ទះពីរជាន់របស់គាត់ក្នុងទីក្រុង Wajima ដែលជាតំបន់មួយក្នុងចំណោមតំបន់ដែលរងគ្រោះខ្លាំងបំផុតដោយការរញ្ជួយដី។ ជាសំណាងល្អ នៅពេលដែលគាត់ត្រូវបានជួយសង្គ្រោះដោយអ្នកពន្លត់អគ្គីភ័យ ស្ត្រីនោះក៏ដឹងខ្លួនឡើងវិញ បន្ទាប់មកគាត់ត្រូវបានគេដឹកទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យក្នុងស្រុកភ្លាមៗ។

ការរញ្ជួយដីបានកើតឡើងនៅថ្ងៃចូលឆ្នាំសកល ហើយបច្ចុប្បន្នត្រូវបានបន្តដោយការរញ្ជួយដីរាប់សិបលើកទៀត។ អគារនៅទូទាំង និងជុំវិញខេត្ត Ishikawa នៅឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងលិចរបស់ប្រទេសជប៉ុនក៏ត្រូវបានដួលរលំទាំងអស់។ ដូច្នេះហើយ មកទល់ពេលនេះ មនុស្ស ១៥៦ នាក់ត្រូវបានជួយសង្គ្រោះ ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចណាស់ ១៧៩ នាក់ទៀតនៅបន្តបាត់ខ្លួន ដែលភាគច្រើនគឺជាមនុស្សចាស់មកពីទីក្រុង Wajima និង Suzu ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នាយករដ្ឋមន្ត្រីជប៉ុន លោក Fumio Kishida បាននិយាយនៅក្នុងសន្និសីទកាសែតថា “យើងត្រូវតែបន្តប្រឹងប្រែងឱ្យអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីជួយមនុស្សសូម្បីក្នុងរយៈពេលខ្លីបន្ទាប់ពីគ្រោះមហន្តរាយក៏ដោយ”។ ហេតុនេះហើយ គិតត្រឹមថ្ងៃទី៥ ខែមករា ចំនួនអ្នកស្លាប់ដោយសារការរញ្ជួយដីមានយ៉ាងហោចណាស់ ៨៤នាក់ និងមនុស្សជាង ៣០០ នាក់ទៀតបានរងរបួស ក្នុងទីក្រុងចំនួន ៥ ជាប់ៗគ្នា៕

តើអ្នកដឹងទេថា ហេតុការណ៍ធ្លាក់យន្តហោះណាខ្លះដែលបណ្តាលឱ្យមនុស្សបាត់បង់ជីវិតច្រើនបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់ពិភពលោក? អត្ថបទនេះនឹងរាយបញ្ជីគ្រោះថ្នាក់ និងឧបទ្ទវហេតុយន្តហោះដែលធ្លាក់ ឬប៉ះទង្គិចលើដី ឬកណ្តាលអាកាស ដែលបណ្តាលឱ្យមានមនុស្សស្លាប់ច្រើនបំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពិភពលោក។

ដូច្នេះហើយ ហេតុការណ៍គ្រោះថ្នាក់ដំបូង ដែលបណ្តាលឱ្យមនុស្សនៅលើយន្តហោះ បាត់បង់ជីវិតច្រើនបំផុតនោះគឺ ឧបទ្ទវហេតុយន្តហោះពីរគ្រឿងបុកគ្នា នៅក្នុងព្រលានយន្តហោះ លើកោះថេណេរីហ្វ (Tenerife) របស់អេស៉្បាញ កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៧៧ ដោយបានសម្លាប់មនុស្ស ៥៨៣ នាក់ ។

រីឯហេតុការណ៍បន្ទាប់បានកើតឡើងនៅថ្ងៃទី១២ ខែសីហា ឆ្នាំ១៩៨៥ នៅពេលដែល យន្តហោះ Boeing 747SR-46 របស់ក្រុមហ៊ុន Japan Airlines Flight 123 បានធ្លាក់នៅភ្នំ Takamagahara ក្នុង Ueno ខេត្ត Gunma ប្រទេសជប៉ុន ខណៈដែលយន្តហោះនេះកំពុងធ្វើដំណើរពីទីក្រុងតូក្យូទៅ Osaka ដែលបណ្តាលឱ្យមនុស្សនៅលើយន្តហោះ បាត់បង់ជីវិតចំនួន ៥២០ នាក់។

នៅថ្ងៃទី១២ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៩៦ ហេតុការណ៍ដ៏គួរឱ្យរន្ធត់នេះក៏បានកើតឡើងម្តងទៀតនៅភាគខាងលិចនៃទីក្រុងញូវដេលីប្រទេសឥណ្ឌា នៅពេលដែលយន្តហោះ Boeing 747-168B របស់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍អារ៉ាប៊ីសាអូឌីតកំពុងធ្វើដំណើរពីទីក្រុងដេលីទៅកាន់ទីក្រុង Dhahran ប្រទេសអារ៉ាប៊ីសាអូឌីត បានបុកជាមួយក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍កាហ្សាក់ស្ថាន Ilyushin Il-76TD ដែលកំពុងធ្វើដំណើរពី Shymkent ប្រទេសកាហ្សាក់ស្ថាន ទៅកាន់ទីក្រុង Delhi ដោយបានសម្លាប់មនុស្សទាំងអស់ ៣៤៩ នាក់នៅលើយន្តហោះទាំងពីរ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គិតត្រឹមថ្ងៃទី៣ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៤ ថ្មីៗនេះយន្តហោះរបស់ Japan Airlines (JAL) Airbus A350 បានប៉ះទង្គិចគ្នាជាមួយយន្តហោះ Dash 8 ដែលកំពុងធ្វើដំណើរទៅកាន់អាកាសយានដ្ឋាន Niigata នៅឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងលិចរបស់ប្រទេសជប៉ុន ដោយបានសម្លាប់មនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ ៥៥ នាក់ផងដែរ៕

កាលពីពេលថ្មីៗនេះ គណៈកម្មាធិការយុទ្ធសាស្រ្តពង្រឹងជំនាញទន់(Soft Power)ប្រទេសថៃ បានស្នើឱ្យមានការកែប្រែថ្មីមួយនៃគោលការណ៍ផលិតមាតិកាខ្សែភាពយន្តថៃ ដើម្បីជាការផ្លាស់ប្តូរមួយឲ្យស្របទៅនឹងតម្រូវការក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្ន ក៏ដូចជាការជំរុញភាពច្នៃប្រឌិតក្នុងប្រទេស។

ប្រធានគណៈកម្មាធិការជាតិស្តីពីការអភិវឌ្ឍន៍ Soft Power របស់ប្រទេសថៃ លោកស្រី Paetongtarn Shinawatra បានបង្ហាញពីការកែប្រែថ្មីមួយ ដែលទាមទារឲ្យផលិតកម្មឯកជនទាំងអស់ពិចារណាឡើងវិញនូវការផលិតខ្សែភាពយន្តនិងមាតិកាវីដេអូ ដោយមិនអនុញ្ញាតិឲ្យផលិតខ្សែភាពយន្តណាដែលប៉ះពាល់ដល់របបរាជានិយម ពោលគឺមិនឲ្យបង្ហាញពីទិដ្ឋភាពនៃរបបគ្រប់គ្រងរដ្ឋរបស់ស្តេចថៃនោះទេ។

បើទោះបីជាមានការហាមឃាត់ផលិតមាតិកាដែលប៉ះពាល់ដល់របបរាជានិយមនេះក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែខាងក្រសួងថៃបានលើកទឹកចិត្តឲ្យផលិតមាតិកា ឬខ្សែភាពយន្តណាដែលទាក់ទងទៅនឹងខ្លឹមសារផ្លូវភេ.ទ ឬទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណីជំនួសវិញ។ កំណែទម្រង់បែបនេះ មិនមែនដើម្បីគ្រប់គ្រងការផលិតភាពយន្តតែប៉ុណ្ណោះនោះទេ ប៉ុន្តែដើម្បីបម្រើដល់ផលប្រយោជន៍ជាតិរយៈពេលវែង។

គោលបំណងរបស់ប្រទេសថៃគឺដើម្បីពង្រីកនិងបង្ហាញសក្តាពុលរបស់ខ្លួនទៅលើពិពលលោក ជាពិសេសគឺការរីកចម្រើនផ្នែកឧស្សាហកម្មភាពយន្ត ដើម្បីពង្រឹងសេដ្ឋកិច្ចជាតិ។ គំនិតផ្តួចផ្តើមជាយុទ្ធសាស្ត្រនេះ បានបង្កប់នៅក្នុងគោលនយោបាយ Soft Power របស់ប្រទេសថៃដើម្បីទាញយកផលប្រយោជន៍ ក៏ដូចជាតាមរយៈវប្បធម៌និងអរិយធម៌ដ៏សម្បូរបែបរបស់ខ្លួនទៅលើវិស័យផ្សេងៗដូចជា ទេសចរណ៍ ពិធីបុណ្យ កីឡា និងរចនាសម្ព័ន្ធ ហើយក៏បានបង្កើតការងារជាង ២០ លានកន្លែងតាមរយៈវិស័យទាំងនេះ សម្រាប់ប្រជាពលរដ្ឋខ្លួនក្នុងមួយឆ្នាំៗផងដែរ៕