ដឹងអត់ថា ខ្សាច់សម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងការងារសំណង់ គឺគេយកពីក្នុងទន្លេ និងជាខ្សាច់ពុំបានកើតឡើងដោយសារការផ្ទុះភ្នំភ្លើង ។ រីឯខ្សាច់ក្នុងសមុទ្រខ្សាច់ ឬខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រ វាមានសភាពល្អិតខ្លាំងពេក និងមានរូបរាងខុសគ្នាពីខ្សាច់ទន្លេ ទើបក្លាយជាមូលហេតុធ្វើឱ្យប្រសិទ្ធភាពនៃការស្អិតជាប់គ្នារបស់អគារតិចជាងខ្សាច់ទន្លេ ។

ខ្សាច់ក្នុងសមុទ្រខ្សាច់ គឺសម្បូរដោយសារធាតុមិនបរិសុទ្ធជាច្រើន ថែមទាំងមានទំហំតូចៗផងដែរ ។ សារធាតុមិនបរិសុទ្ធក្នុងខ្សាច់ទាំងនេះ ក៏មានសារធាតុអំបិលផងដែរ ហើយការយកសារធាតុមិនបរិសុទ្ធចេញពីខ្សាច់ គឺត្រូវចំណាយប្រាក់ច្រើន និងពិបាក ។

រីឯការយកខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រមកប្រើប្រាស់ក្នុងការងារសំណង់ គឺវាពុំអាចជាប់គ្នាបានល្អទេ ឬមិនណែន ទើបគេមិនយកវាមកប្រើប្រាស់ក្នុងការងារសំណង់ ។ ម្យ៉ាងទៀត ខ្សាច់ឆ្នេរសមុទ្រសម្បូរដោយសារធាតុអំបិលបង្កឱ្យសំណង់ពុំរឹងមាំ និងឆាប់បែកបាក់ ។ ហេតុនេះ បើពេលវេលាកន្លងផុតទៅច្រើនឆ្នាំ អគារទាំងមូលនឹងជ្រាបទឹក ។

ប្រសិនបើយកខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រមកប្រើប្រាស់ក្នុងការងារសំណង់ គឺសារធាតុអំបិលក្នុងខ្សាច់ឆ្នេរសមុទ្រនឹងទទួលយកជាតិសំណើមក្នុងអគារ ហើយវានឹងសន្សំសំណើមនេះកាន់តែច្រើនឡើងៗ ។ ដូច្នេះ គ្មានអ្នកណាម្នាក់ចង់ឱ្យលំនៅឋាន ឬអគាររបស់ខ្លួនមានសំណើម ឬមានក្លិនស្អុយទេ ។

ម្យ៉ាងទៀត ខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រមានសារធាតុក្លរៃ ហើយសារធាតុនេះនឹងបំផ្លាញភាពទន់របស់ដែកក្នុងសំណង់អគារ ។ ពេលនោះ គុណភាពដែកនឹងធ្លាក់ចុះ ដោយសារដែក និងសារធាតុក្លរៃពុំស៊ីគ្នា ។

សរុបមក ខ្សាច់ក្នុងសមុទ្រខ្សាច់មានភាគល្អិតស៊ីលីកាច្រើនខ្លាំង និងផុយស្រួយ ហើយបើយកវាមកប្រើក្នុងការងារសំណង់នឹងធ្វើឱ្យអគារឆាប់ប្រេះបាក់ ។ រីឯខ្សាច់នៅឆ្នេរសមុទ្រមានសារធាតុអំបិល និងជាតិអាស៊ីតច្រើនធ្វើឱ្យអគារពុំរឹងមាំដូចគ្នា ។ ហេតុនេះ ជម្រើសល្អបំផុត គឺត្រូវយកខ្សាច់ពីទន្លេមកប្រើប្រាស់ក្នុងការងារសំណង់ ទើបធ្វើឱ្យអគារមានសភាពរឹងមាំល្អ ៕

Ha Long និង Bai Tu Long គឺជាឈូងសមុទ្រធំៗចំនួន២ ស្ថិតនៅក្នុងខេត្ត Quang Ninh ប្រទេសវៀតណាម នៅទីនោះគឺមានផ្ទាំងទស្សនីយភាពនៃធម្មជាតិគួរជាទីគន់គន់ ដែលត្រូវជាបេតិកភណ្ឌធម្មជាតិពិភពលោក។ ខណៈនៅលើឈូងសមុទ្រ Ha Long គឺរួមមានភូមិបណ្តែតទឹកដ៏លេចធ្លោចំនួន៥កន្លែង ទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរមិនដែលដាច់នោះឡើយ។

ដោយសារប្រជាជនខេត្ត Quang Ninh រស់នៅតាមមាត់សមុទ្រជាច្រើនជំនាន់ ភូមិនេសាទឬក៏ភូមិបណ្តែតទឹកនៅលើឈូងសមុទ្រ Ha Long នេះក៏បានលេចឡើងជាបន្តបន្ទាប់ និងបានប្រែក្លាយជាកន្លែងទេសចរណ៍ដ៏អស្ចារ្យបំផុតសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរគ្រប់ៗរូបដែលបានមកទស្សនាឈូងសមុទ្រ Ha Long និង Bai Tu Long ។

ថ្វីត្បិតតែអ្នកនេសាទមួយចំនួនត្រូវបានផ្លាស់ឲ្យទៅរស់នៅលើច្រាំងទៅហើយក្តី ប៉ុន្តែក៏នៅតែប្រជាជនវៀតណាមជាច្រើនទៀត ដែលកំពុងបន្តរស់នៅលើឈូងសមុទ្រតាំងពីបុរាណកាលរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ហើយក៏បានក្លាយជាតំបន់ទេសទេសចរណ៍ប្លែកៗនិងទាក់ទាញបំផុត។ ជាពិសេសនាពេលថ្មីៗនេះ ការអភិរក្ស និងកែសម្រួលនៃភូមិនេសាទបុរាណនៅលើឈូងសមុទ្រហាឡុងនេះរួមមាន៖ ការអភិរក្សផ្ទះក្បូនរបស់អ្នកនេសាទ សាលារៀន បណ្ណាល័យ ផ្សារទំនិញ អាជីវកម្ម កសិដ្ឋានគុជខ្យងជាដើម។

ឈូងសមុទ្រ Ha Long មិនត្រឹមតែជាទេសភាពដ៏ប្លែកមួយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីវប្បធម៌ប្រពៃណីរបស់ជនជាតិវៀតណាម។ នៅពេលទៅទស្សនាភូមិនេសាទ ភ្ញៀវទេសចរនឹងអាចយល់ដឹងពីជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់ពលរដ្ឋទីនោះ ទាំងទំនៀមទម្លាប់ និងរបរចិញ្ចឹមជីវិតជាអ្នកនេសាទ។ អ្នកគឺអាចមើលឃើញពីទិដ្ឋភាពដ៏ស្រស់ត្រកាលនៃធម្មជាតិទីនោះ ស្វែងយល់អំពីរឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្ត្រ វប្បធម៌ និងធ្វើការសិក្សាស្រាវជ្រាវនានាពីប្រព័ន្ធជីវចម្រុះ។

គួរបញ្ជាក់ថា ភូមិបណ្តែតទឹកចំនួន៥ដែលស្ថិតនៅលើឈូងសមុទ្រហាឡុងនេះរួមមាន ភូមិបណ្តែតទឹក Cua Van ,ភូមិបណ្តែតទឹក Vung Vieng ,ភូមិបណ្តែតទឹក Ba Hang, ភូមិបណ្តែតទឹកCong Dam ,ភូមិបណ្តែតទឹក Viet Hai៕

ប្រទេសអង់គ្លេស ៖ យើងអាចធ្លាប់ឃើញស្បែកជើងមានតម្លៃថ្លៃៗជាច្រើន ប៉ុន្តែស្បែកជើងទាំងនោះមិនធ្វើឱ្យយើងភ្ញាក់ផ្អើលដូចស្បែកជើង១គូនេះឡើយ ពីព្រោះវាមិនត្រឹមតែស្រស់ស្អាតបុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែបានជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ជាស្បែកជើងមានតម្លៃខ្ពស់បំផុតលើពិភពលោកផងដែរ ។

ស្បែកជើងកែងដ៏ស្រស់ស្អាត១គូនេះបានផលិតពីមាសមានតម្លៃ និងគ្រាប់ពេជ្រដ៏កម្រ ហើយត្រូវបានរចនាម៉ូដដោយអ្នកច្នៃម៉ូដល្បីឈ្មោះជនជាតិអង់គ្លេស គឺអ្នកស្រី Debbie Wingham តាមការកុម្ម៉ង់របស់មហាសេដ្ឋីឌូបៃ ។ អ្នកស្រីជាអ្នករចនាម៉ូដផលិតផលល្បីៗ និងប្រណីតជាច្រើនម៉ាក ហើយអ្នកស្រីត្រូវបានមហាជនស្គាល់ថា ជាអ្នកបង្កើតរបស់ប្រណីតថ្លៃៗលើពិភពលោក ។

កន្លងមក អ្នកស្រីធ្លាប់បានរចនារ៉ូបដ៏ស្អាតបំផុតឈ្មោះ Red Diamond Abaya ដែលលម្អទៅដោយគ្រាប់ពេជ្រ២ពណ៌ គឺពណ៌ខ្មៅ និងក្រហម ព្រមទាំងអង្កាំចំនួន២.០០០គ្រាប់ ។ រីឯតម្លៃរបស់រ៉ូបនេះវិញ គឺស្មើប្រមាណ១៥លាន៤សែន៥ម៉ឺនដុល្លារអាមេរិក ។ លើសពីនេះ អ្នកស្រីបានធ្វើនំខេកបង្កប់គ្រាប់ពេជ្រចំនួន៤.០០០គ្រាប់ សម្រាប់ថ្ងៃខួបកំណើតកូនស្រីមហាសេដ្ឋីអេមីរ៉ាត ដែលមានតម្លៃរហូតដល់៦៤លានដុល្លារអាមេរិក ។

ចំណែកស្បែកជើងមានតម្លៃខ្ពស់នេះ គឺមហាសេដ្ឋីឌូបៃម្នាក់បានកុម្ម៉ង់ឱ្យអ្នកស្រីធ្វើ សម្រាប់ជារង្វាន់ថ្ងៃខួបកំណើតសមាជិកគ្រួសារដ៏ពិសេស ។ ស្បែកជើងនេះតុបតែងលម្អទៅដោយពេជ្រពណ៌ផ្កាឈូក និងពណ៌ខៀវគ្រាប់ធំ ដែលជាពេជ្រកម្រ និងមានតម្លៃស្មើ១៣លានដុល្លារអាមេរិក ។ ក្រៅពីនេះ មានពេជ្រពណ៌ស និងពេជ្ររាងស៊ីឡាំង ចំនួន១.០០០គ្រាប់ ក៏បានបង្កប់ក្នុងស្បែកជើងនេះដែរ ។

ក្រៅពីការតុបតែងលម្អដោយគ្រាប់ពេជ្រចម្រុះពណ៌ ស្បែកជើងនេះក៏មានខ្សែរ៉ូត និងបន្ទះដែកនៅផ្នែកខាងក្រោមផលិតពីមាសរឹង ។ រីឯតួស្បែកជើងធ្វើពីស្បែកសុទ្ធស្រោបមាស ព្រមទាំងមានផ្កាកុលាបពណ៌មាសគួរឱ្យស្រឡាញ់ដើម្បីឱ្យកាន់តែប្រណីតថែមទៀត ។

ក្រៅពីនេះ អ្នកស្រីបានសហការជាមួយវិចិត្រករសហសម័យនៅរដ្ឋផ្លរីដា សហរដ្ឋអាមេរិក ឈ្មោះ Chris Campbell ដែលបានមកជួយរចនាម៉ូដស្បែកជើងនេះ ។ ពួកគេបានចំណាយពេលអស់ជាច្រើនម៉ោង ទើបអាចរចនាម៉ូដស្បែកជើងបាន ហើយវាជាស្នាដៃចុងក្រោយរបស់អ្នកស្រី ៕

បរទេស៖ ក្រុមហ៊ុនជប៉ុន Toyota ថ្មីៗនេះបានប្រកាសឈប់លក់រថយន្តសាំងនៅក្នុងទីផ្សារអូស្ត្រាលី ដោយផ្តោតតែលើរថយន្តកូនកាត់ និងរថយន្តអគ្គិសនីប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះម៉ូដែលរថយន្តសាំងតួខ្ពស់ដូចជា RAV4, Kluger, Corolla Cross ក៏ដូចជារថយន្ត Camry និង Corolla នឹងលែងផលិតចាប់ពីថ្ងៃទី៥ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤ នេះតទៅ។
យោងតាម Toyota Australia បានឱ្យដឹងទៀតថា ក្រុមហ៊ុននឹងលក់តែម៉ូដែលកូនកាត់ និងអគ្គិសនីប៉ុណ្ណោះ នៅពេលដែលការលក់រថយន្តទាំងនេះឈានដល់ដំណាក់កាលល្អបំផុត។

លោក Sean Hanley អនុប្រធានផ្នែកលក់ ទីផ្សារនិង Franchise របស់ Toyota Australia បាននិយាយថា ការអភិវឌ្ឍន៍ដ៏សំខាន់នេះ នឹងពន្លឿននិន្នាការនៃការលក់រថយន្តកូនកាត់ឱ្យកាន់តែប្រសើរឡើង នៅពេលដែលរថយន្តនេះបានឈានដល់កម្រិតកំណត់ត្រាខ្ពស់បំផុតមិនធ្លាប់មាន។ នៅក្នុងប្រទេសអូស្ត្រាលីបច្ចុប្បន្នការលក់រថយន្តកូនកាត់គឺមានច្រើនជាង ៩៥% នៃការលក់រថយន្តសាំង ខណៈរថយន្តសាំងលែងជាតម្រូវការរបស់ប្រជាជនអូស្ត្រាលីទៀតហើយ។

ទោះជាយ៉ាងណា រថយន្តដូចជា RAV4, Kluger, Corolla Cross, Camry និង Corolla គឺក្រុមហ៊ុនឈប់ផលិតជាប្រភេទកំណែម៉ាស៊ីនសាំង មានន័យថាក្រុមហ៊ុននឹងយករថយន្តទាំងនេះទៅផលិតកែច្នៃជារថយន្តកូនកាត់វិញ ដោយបង្កើនតម្លៃទ្វេរដង។ ជាឧទាហរណ៍ រថយន្តសាំង Kluger ជាធម្មតាមានតម្លៃជាង ៣៥,០០០ ដុល្លារ ប៉ុន្តែនៅពេល Update ទៅជារថយន្តកូនកាត់(សាំង-អគ្គិសនី) វិញគឺអាចមានតម្លៃចាប់ពី ៤ ម៉ឺនដុល្លារអាមេរិកឡើងទៅ។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា សព្វថ្ងៃនៅប្រទេសអូស្ត្រាលីគឺមានរថយន្តតូយ៉ូតាកូនកាត់ជាង ៤៣០,០០០ គ្រឿងត្រូវបានលក់ចាប់តាំងពីម៉ូដែល Prius ត្រូវបានដាក់លក់ក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ ២០០១ ដែលក្នុងនោះប្រហែល ៣៣% ត្រូវបានលក់ក្នុងរយៈពេលពីរឆ្នាំកន្លងមក។ នៅក្នុងខែឧសភា រថយន្តកូនកាត់មានចំនួនរហូតដល់ ៤៨.៩% នៃការលក់របស់ក្រុមហ៊ុនតូយ៉ូតានៅក្នុងទីផ្សារនេះ។ នៅឆ្នាំ ២០២៣ ផលិតផលដែលបំពាក់ដោយម៉ាស៊ីនកូនកាត់មានចំនួនរហូតដល់ ៣៣.៥% នៃការលក់សរុប៕

ប្រទេសប្រេស៊ីល ៖ ជាទូទៅ ផ្លូវនៅតាមទីក្រុងនានាលើពិភពលោក ពុំសូវមានដាំដើមឈើតាមសងខាងផ្លូវច្រើនប៉ុន្មានទេ ហើយបើមានដើមឈើវិញ គឺស្ថិតនៅឆ្ងាយៗពីគ្នា ។ ប៉ុន្តែផ្លូវមួយនេះមានដើមឈើសងខាងពាសពេញទាំងអស់ និងផ្តល់ម្លប់ត្រឈឹងត្រឈៃដល់អ្នកដំណើរទាំងឡាយ ឬអាចហៅបានថា ជាផ្លូវមានដំបូលដើមឈើ ។

ផ្លូវនេះឈ្មោះ «Rua Goncalo de Carvalho» មានធម្មជាតិស្រស់ស្អាតបំផុតនៅលើពិភពលោក និងស្ថិតនៅទីក្រុង Porto Alegre ជាទីក្រុងធំជាងគេក្នុងរដ្ឋ Rio Grande do Sul ប្រទេសប្រេស៊ីល ។ ផ្លូវនេះមានប្រវែងសរុបចំនួន៥០០ម៉ែត្រ ហើយនៅតាមសងខាងផ្លូវគ្របដណ្តប់ទៅដោយដើមឈើឈ្មោះ Rosewood ចំនួនជាង១០០ដើម ដែលមានកម្ពស់ស្មើនឹងអគារ៧ជាន់ ។

បើតាមចាស់ៗរស់នៅក្នុងទីក្រុងប្រាប់ថា ដើមឈើទាំងអស់នេះបានដាំនៅឆ្នាំ១៩៣០ ដោយកម្មកររោងចក្រផលិតស្រាបៀរអាល្លឺម៉ង់នៅតំបន់ក្បែរគ្នា ។ ក្រោយមក នៅឆ្នាំ២០០៥ អ្នកជំនួញធ្លាប់មានគំនិតកាប់ដើមឈើទាំងនេះចោលដើម្បីបង្កើតជាមជ្ឈមណ្ឌលលក់ទំនិញ ប៉ុន្តែក៏មានមតិជំទាស់កើតឡើងពីពលរដ្ឋរស់នៅក្នុងទីក្រុង រហូតដល់ត្រូវលុបចោលគម្រោងកាប់ដើមឈើ ។

គួរបញ្ជាក់ថា ទីក្រុង Porto Alegre បានបង្កើតឡើងកាលពីឆ្នាំ១៧៦៩ ហើយបើតាមទិន្នន័យកាលពីឆ្នាំ២០១០ បង្ហាញថា មានមនុស្សរស់នៅក្នុងទីក្រុង ស្មើជាង១៥០ម៉ឺននាក់ (១.៥០៩.៩៣៩នាក់) ។ ទីក្រុងនេះស្ថិតក្នុងចំណោមទីក្រុងធំៗចំនួន១០ របស់ប្រទេសប្រេស៊ីល ព្រមទាំងជាមជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌, នយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចផងដែរ ។

កាលពីឆ្នាំ២០០៥ ការសាងសង់ហាងទំនិញនៅក្បែរៗបានប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវដ៏ស្រស់ស្អាតមួយនេះ និងធ្វើឱ្យអ្នករស់នៅក្នុងទីក្រុងអំពាវនាវឱ្យមានការថែទាំផ្លូវឡើងវិញ ។ នៅថ្ងៃទី៥ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០០៦ អភិបាលក្រុងឈ្មោះ Jose Fogaca បានចុះហត្ថលេខាកំណត់ឱ្យផ្លូវ Rua Goncalo de Carvalho ក្លាយជាតំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រ, វប្បធម៌ និងបរិស្ថាន ។

រូបភាពផ្លូវសម្បូរទៅដោយដើមឈើនេះ កាន់តែទទួលបានការពេញនិយមខ្លាំងឡើងៗ រហូតដល់ឆ្នាំ២០០៨ ជីវវិទូជនជាតិព័រទុយហ្គាល់បានឃើញផ្លូវនេះ ហើយក៏សរសេរក្នុងវែបសាយរបស់ខ្លួនថា ជាផ្លូវស្អាតបំផុតលើពិភពលោក ។ បច្ចុប្បន្ន ផ្លូវ Rua Goncalo de Carvalho ត្រូវបានប្រកាសជា «បេតិកភណ្ឌបរិស្ថាន» របស់អាមេរិកឡាទីន ៕