រដ្ឋធានីបាគដាដ (Baghdad)៖ រហូតមកដល់ពេលនេះ ការតវ៉ាប្រឆាំងនឹងសង្គ្រាម បានរីករាលដាល នៅពាសពេញពិភពលោក ដោយសារមានមនុស្ស រាប់លាននាក់ បានតវ៉ាប្រឆាំងនឹងការលុកលុយរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក និង សម្ពន្ធមិត្ត នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់។

សារព័ត៌មាន Al Jazeera បានចេញផ្សាយ កាលពីថ្ងៃអាទិត្យ ទី១៩ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៣ ថា សហរដ្ឋអាមេរិក បានដឹកនាំសម្ពន្ធមិត្ត ចូលលុកលុយ នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់ ដើម្បីផ្ដួលរំលំរបបគ្រប់គ្រងរបស់លោក សាដដាម ហ៊ូសសេន (Saddam Hussein) បានចាប់ផ្ដើម នៅថ្ងៃទី២០ ខែមីនា ឆ្នាំ២០០៣ ដោយមានកម្លាំងទាហានរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ចំនួន ១៥០ ០០០នាក់ រួមជាមួយនឹងកម្លាំងយោធារបស់ចក្រភពអង់គ្លេស ក៏ដូចជា កងទ័ពអូស្រ្ដាលី និង ប៉ូឡូញ ផងដែរ។ រហូតមកដល់ពេលនេះ មានមនុស្សរាប់លាននាក់ នៅក្នុងប្រទេសជាច្រើន នៅលើពិភពលោក នៅតែមិនជឿ ថា សង្គ្រាមនេះមានយុត្ដិធម៌នោះឡើយ ព្រោះនៅតាមដងផ្លូវ នៃទីក្រុងជាច្រើនរបស់ពួកគេ បានបង្ហាញ អំពីការថ្កោលទោស តាមអ្វីដែលពួកគេជឿ ថា ជាសង្រ្គាម« ដ៏អយុត្តិធម៌ និង ខុសច្បាប់»។

សហរដ្ឋអាមេរិក ក្រោមរដ្ឋការរបស់លោក ចច ដាប់ប៊ែល្យូ ប៊ូស (George W. Bush) ប្រធានាធិបតី បានដឹកនាំកងទ័ពសហរដ្ឋអាមេរិក និង សម្ពន្ធមិត្ត ធ្វើសង្គ្រាម ផ្ដួលរំលំរបបគ្រប់គ្រងរបស់លោក សាដដាម ហ៊ូសសេន ប្រធានាធិបតីអ៊ីរ៉ាក់ ក្រោមការចោទប្រកាន់ ពីការផលិតគ្រាប់បែកបរមាណូ។ សង្គ្រាមរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក បានធ្វើឲ្យប្រទេសមួយនេះខ្ទេចខ្ទាំ និង បែកបាក់គ្នា រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ។ ចំណែក មនុស្សរាប់សែននាក់ បានរងរបួស និង ស្លាប់៕

ប្រទេសវៀតណាម ៖ លោក Nguyen Khac Huy នាយកក្រុមហ៊ុន Hoang Phat Fruit Ltd ស្ថិតនៅខេត្តឡុងអាន់ភាគខាងត្បូងប្រទេសវៀតណាមថ្លែងថា ក្រោយពីវៀតណាមបាននាំចេញផ្លែមៀន (មៀនអ៊ីឌ័រ ឬតាង៉ែន) ជាលើកដំបូងចំនួន១០តោនទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុន កាលពីដើមឆ្នាំ២០២៣នេះ ក្រុមហ៊ុនបាននាំចេញផ្លែមៀនបន្ថែមទៀតចំនួន៧០តោន-១០០តោនទៅកាន់ទីផ្សារជប៉ុនជារៀងរាល់ខែ ទាំងតាមផ្លូវទឹក និងផ្លូវអាកាស ។ លោក Nguyen Khac Huy ថ្លែងថា ៖ «ចំពោះតម្លៃលក់រាយរបស់ផ្លែមៀនវៀតណាមនៅប្រទេសជប៉ុន បានកើនឡើងប្រមាណ៣២ម៉ឺនដុង/១គីឡូក្រាម ហើយប្រើពេលវេលាមិនយូរទេ លក់ដាច់អស់ហើយ» ។

ចំណែកលោក Dang Phuc Nguyen អគ្គលេខាធិការសមាគមបន្លែ និងផ្លែឈើវៀតណាម បានថ្លែងដែរថា ផ្លែឈើស្រស់របស់វៀតណាមចំនួន៤ប្រភេទដូចជា ផ្លែស្រកានាគ ស្វាយ គូលែន និងមៀន មានសិទ្ធនំាំចេញទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុនជាផ្លូវការ ។ លើសពីនេះ ផ្លែមៀន គឺជាផលិតផលនាំចេញក្នុងតម្លៃខ្ពស់របស់វៀតណាម និងអាចលក់ចេញក្នុងតម្លៃខ្ពស់នៅប្រទេសជប៉ុនផងដែរ ។ លោកបន្ថែមថា ការនាំចូលផ្លែឈើរបស់ជប៉ុន វាជាឱកាសដ៏ធំបំផុតសម្រាប់កសិករវៀតណាម ។

បច្ចុប្បន្ន ប្រទេសវៀតណាមមានផ្លែមៀនគ្រប់ប្រភេទដែលបានដាំដុះនៅលើផ្ទៃដីប្រមាណ៨ម៉ឺនហិកតា និងទទួលបានទិន្នផលប្រមាណ៦០ម៉ឺនតោន/១ឆ្នាំ ។ ទោះយ៉ាងណា ផ្ទៃដីសម្រាប់ដាំដុះផ្លែមៀនដែលអតិថិជនជប៉ុនចូលចិត្តទិញនោះ គឺមានមិនច្រើនប៉ុន្មានទេ ហើយការនាំចេញផ្លែមៀនទាំងនេះ ក៏មិនសូវមានគុណភាពល្អដែរ ។

រីឯទីប្រឹក្សាពាណិជ្ជកម្មវៀតណាមនៅប្រទេសជប៉ុន លោក Ta Duc Minh បានថ្លែងថា ការនាំចេញផលិតផលទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុនជារឿងលំបាក ប៉ុន្តែការរក្សាឋានៈក្នុងទីផ្សារជប៉ុនវាលំបាកជាង ដោយសារបើមានផលិតផលណាមួយរបស់វៀតណាម ដែលមិនត្រឹមត្រូវតាមស្តង់ដាររបស់ជប៉ុនទេ វានឹងធ្វើឱ្យអ្នកនាំចេញពីវៀតណាមទាំងអស់បាត់បង់ទំនុកចិត្តពីអតិថិជនជប៉ុន ហើយវៀតណាមនឹងលំបាកក្នុងការធ្វើឱ្យប្រទេសជប៉ុនមានទំនុកចិត្តមកលើផលិតផលវៀតណាមម្តងទៀត ៕ ប្រភព ៖ sakda.sinives

យោងតាមប្រភព Bloomberg Billionaires Index ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គ្រួសារអ្នកមានបំផុតទាំង ១០ របស់អាស៊ីនៅឆ្នាំនេះ បានថយចុះចំនួន ១៧.៧ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក បើធៀបនឹងឆ្នាំមុន ៤៧៨.១ ពាន់លានដុល្លារ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាគ្រួសារដែលមានបំផុតទាំង ១០ នៅអាស៊ីក្នុងឆ្នាំ២០២៣៖

១.Mukesh Ambani៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន ឧស្សាហកម្មពឹងផ្អែក, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសឥណ្ឌា, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ៧៩,៣ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
លោកDhirubhai Ambani គឺជាឪពុករបស់ Mukesh និង Anil ដែលបានបង្កើតក្រុមហ៊ុន Reliance Industries ក្នុងឆ្នាំ ១៩៥៧ ។ បន្ទាប់មកទៀតគាត់បានស្លាប់ក្នុងឆ្នាំ ២០០២ ដូច្នេះហើយទើបប្រពន្ធគាត់ត្រូវដោះស្រាយជម្លោះរវាងកូនទាំងពីរលើការគ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិគ្រួសារ ។ បច្ចុប្បន្នលោក Mukesh គឺជាប្រមុខនៃចក្រភពនេះ គាត់រស់នៅក្នុងវិមាន ២៧ ជាន់ ដែលត្រូវបានគេហៅថាជាផ្ទះឯកជនថ្លៃបំផុតនៅលើពិភពលោក ។២.Hartono៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន Djarum, និងធនាគារកណ្តាលអាស៊ី, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ៣៨,៨ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
នៅឆ្នាំ១៩៥០ Oei Wie Gwan បានទិញម៉ាកបារីមួយហើយប្តូរឈ្មោះទៅជា Djarum ក្រុមហ៊ុននេះបានរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័សក្លាយជាក្រុមហ៊ុនផលិតថ្នាំជក់ដ៏ធំបំផុតមួយនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី។ បន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់ Oei ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៣ កូនប្រុសពីរនាក់របស់គាត់គឺ Michael Bambang Hartono (Oei Gwie Siong) និង Robert Budi Hartono (Oei Hwie Tjhong) បានចាប់គ្នាធ្វើអាជីវកម្មរបស់ពួកគេដោយការវិនិយោគនៅក្នុងធនាគារកណ្តាលអាស៊ី (ឥណ្ឌូនេស៊ី) ភាគហ៊ុនទាំងនេះបានរួមចំណែកភាគច្រើននៃទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គ្រួសារ។

៣.Kwok៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន Sun Hung Kai Properties, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសចិន, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ៣៤,៨ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
Kwok Tak-seng បានបង្កើត IPO សម្រាប់ Sun Hung Kai Properties ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧២ ក្រុមហ៊ុននេះបច្ចុប្បន្នគឺជាក្រុមហ៊ុនអចលនទ្រព្យដ៏ធំបំផុតមួយនៅក្នុងទីក្រុងហុងកុង ដែលនាំមកនូវទ្រព្យសម្បត្តិភាគច្រើនដល់គ្រួសារ Kwok កូនប្រុសរបស់គាត់ Walter, Thomas និង Raymond បានកាន់កាប់ទ្រពសម្បត្តិនេះបន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់គាត់ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩០ ។

៤. Mistry៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន Shapoorji Pallonji Group, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសឥណ្ឌា, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៥, ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២៨,៤ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
នៅឆ្នាំ ១៨៦៥ គ្រួសារ Mistry បានចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មបង្កើតក្រុមហ៊ុនសំណង់ រហូតមកដល់ពេលនេះ Shapoorji Pallonji Group ក៏ប្រតិបត្តិការលើវិស័យជាច្រើនទៀតផងដែរ។ ពួកគេក៏មានភាគហ៊ុននៅក្នុងក្រុមហ៊ុន Tata Sons ដែលជាក្រុមហ៊ុនមេរបស់ Tata Group ដែលជាក្រុមដែលមានវត្តមាននៅក្នុងប្រទេសជាង១០០ ដែលមានបុគ្គលិកជាង ៧២០,០០០ នាក់។ ៥. Chearavanont៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន ឆាណែល ផុកផាន់ គ្រុប, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសថៃ, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៤,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២៨,២ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
នៅឆ្នាំ ១៩២១ លោក ចៀ ឯកចរ បានចាកចេញពីភូមិមួយនៅភាគខាងត្បូងប្រទេសចិនទៅកាន់ប្រទេសថៃ នៅទីនេះ បងប្អូនទាំងពីរបានបើកហាងលក់គ្រាប់ពូជបន្លែ។ បច្ចុប្បន្ននេះបានរីកចម្រើនទៅជាក្រុមហ៊ុន Charoen Pokphand Group ដែលជាក្រុមហ៊ុនពហុឧស្សាហកម្មដែលមានអាជីវកម្មទាំងផ្នែកអាហារ ការលក់រាយ និងទូរគមនាគមន៍ ដែលដឹកនាំដោយកូនប្រុសរបស់ Chia គឺលោក Dhanin Chearavanont។

៦. Yoovidhya៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន TCP Group, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសថៃ, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី២,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២៧,៤ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
ក្នុងអំឡុងពេលធ្វើដំណើរអាជីវកម្ម អ្នកជំនួញជនជាតិអូទ្រីស Dietrich Mateschitz បានដឹងពីប្រភេទទឹកនេះ គាត់បានចាប់ដៃគូជាមួយ Chaleo ដើម្បីកែប្រែរូបមន្ត និងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម Red Bull ទូទាំងពិភពលោក។ កូនប្រុសរបស់គាត់គឺ Saravoot គឺលោកYoovidhya បច្ចុប្បន្នជានាយកប្រតិបត្តិនៃ TCP Group ដែលទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គ្រួសារ Yoovidhya និង Mateschitz ត្រូវបានចងភ្ជាប់ទៅនឹងភាពជោគជ័យនៃភេសជ្ជៈនេះ។

៧. Henry Cheng៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន New World Development, Chow Tai Fook, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសចិន, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៤,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២៥,៩ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
គ្រួសារ Cheng ឥឡូវនេះគ្រប់គ្រង Chow Tai Fook ដែលជាចក្រភពគ្រឿងអលង្ការដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ១៩២១ ពួកគេក៏ជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនអចលនទ្រព្យ New World Development ដែលជាក្រុមហ៊ុនអចលនទ្រព្យដ៏ធំបំផុតមួយរបស់ហុងកុងផងដែរ។

៨.Pao Yukong៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុម BW Group, Wheelock , ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសចិន, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២២,៦ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
នៅឆ្នាំ ១៩៧៩ ក្រុមហ៊ុននេះបានកាន់កាប់កប៉ាល់ជាង ២០០ – ក្នុងចំណោមនាវាធំបំផុតនៅលើពិភពលោកនៅពេលនោះ ដើម្បីសម្របតាមលក្ខខណ្ឌទីផ្សារ ពៅបានចូលក្នុងវិស័យអចលនទ្រព្យដោយសារប្រាក់បានពីការលក់កប៉ាល់។ នៅពេលដែលប៉ាវបានស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៩១ ក្រុមហ៊ុនរបស់គាត់ត្រូវបានបែងចែកក្នុងចំណោមកូនប្រុសបួននាក់របស់គាត់ និងសមាជិកគ្រួសារផ្សេងទៀត។

៩.Tsai៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុម Cathay Financial, Fubon Financial, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសចិន, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២១,៤ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
បងប្អូនប្រុស Tsai បានបង្កើតក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រងអាយុជីវិត Cathay ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦២។ នៅឆ្នាំ ១៩៧៩ ក្រុមគ្រួសារបានសម្រេចចិត្តបំបែកក្រុមហ៊ុន។ លោកTsai Wan-lin និង Tsai Wan-tsai ចែករំលែកការគ្រប់គ្រងរបស់ Cathay Life Insurance និង Cathay Insurance ។ Cathay Insurance ក្រោយមកបានប្តូរឈ្មោះទៅជា Fubon Insurance បច្ចុប្បន្នគ្រួសារនេះគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុនហិរញ្ញវត្ថុធំៗចំនួនពីរនៅតៃវ៉ាន់ ។

១០. Jay Y. Lee៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុម Samsung, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ១៨,៥ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
លោក Lee Byung-chull បានបង្កើត ក្រុមហ៊ុន Samsung ក្នុងឆ្នាំ ១៩៣៨ ដើម្បីនាំចេញបន្លែ និងត្រី។ គាត់បានចូលប្រឡូកក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យាក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៤ នៅពេលនោះគាត់បង្កើតក្រុមហ៊ុន Samsung Electronics ។ បច្ចុប្បន្នក្រុមហ៊ុននេះគឺជាក្រុមហ៊ុនផលិតស្មាតហ្វូនដ៏ធំបំផុតរបស់ពិភពលោក។
បន្ទាប់ពី Lee Byung-chull បានទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ ១៩៨៧ កូនប្រុសទីបីរបស់គាត់ Lee Kun-hee បានកាន់កាប់ក្រុមហ៊ុន។ លោកLee Kun-hee បានទទួលមរណភាពក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ ២០២០។ បច្ចុប្បន្នលោក Jay Y. Lee កូនប្រុសរបស់គាត់ បានគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុន Samsung តាំងពីពេលនោះមក៕ប្រភព៖ vnexpress

ប្រទេសវៀតណាម ៖ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ ផ្ទៃដីដាំដុះផ្លែស្រកានាគនៅប្រទេសចិនបានកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស គឺកើនឡើងរហូតដល់១០ដងឯណោះ ដែលធ្វើឱ្យចិនអាចពឹងពាក់ខ្លួនឯងបាន ដោយមិនចាំបាច់នាំចូលផ្លែឈើពីក្រៅប្រទេស ។ នេះជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំមួយសម្រាប់វៀតណាម ខណៈវៀតណាមជាប្រទេសដាំផ្លែស្រកានាគដ៏ធំមួយនៅតំបន់អាស៊ាន និងផ្តោតទៅលើទីផ្សារចិនជាចម្បង ។

កាលពីឆ្នាំ២០២១ ប្រទេសចិនមានផ្ទៃដីដាំដុះផ្លែស្រកានាគចំនួន៦៧.០០០ហិកតា និងទទួលបានទិន្នផលសរុបចំនួន១,៦លានតោន ស្មើប្រមាណ៧០% ដែលចិនបានដាំដុះនៅខេត្តក្វាងស៊ី និងក្វាងទុង ។ ចាប់ពីឆ្នាំ២០១៦ ដល់ឆ្នាំ២០២០ ទិន្នផលដាំផ្លែស្រកានាគរបស់ចិនបានកើនឡើង៣តោន ខណៈចិនបានបង្កើនផ្ទៃដីដាំដុះ និងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាផ្នែកកសិកម្ម ។

ចំណែកទិន្នផលផ្លែស្រកានាគចំនួន១,៤លានតោនរបស់វៀតណាមវិញ គឺអាចផ្គត់ផ្គង់ក្នុងប្រទេសវៀតណាម និងការនាំចេញទៅក្រៅប្រទេស ។ ដូច្នេះ វៀតណាមអាចរកប្រាក់ចំណូលបានជាច្រើនលានដុល្លារក្នុង១ឆ្នាំ ។ ចិន គឺជាទីផ្សារនាំចេញសំខាន់មួយរបស់វៀតណាម ដែលវៀតណាមបាននាំចេញផ្លែស្រកានាគទៅកាន់ចិន រហូតដល់៨០% ទៅ៩០% នៃការនាំចេញផ្លែស្រកានាគទាំងអស់របស់ខ្លួន ។

កាលពីចុងឆ្នាំ២០១៨ ក្រសួងកសិកម្ម និងអភិវឌ្ឍន៍ជនបទវៀតណាមដាស់តឿនថា ចិនបានដាក់ផែនការអភិវឌ្ឍន៍ផ្ទៃដីដាំដុះផ្លែស្រកានាគចំនួន២ម៉ឺនហិកតានៅខេត្តក្វាងស៊ី និងកោះហៃណាន ។ ការអភិវឌ្ឍផ្ទៃដីកសិកម្មរបស់ចិននឹងជះឥទ្ធិពលដល់ការនាំចេញផ្លែស្រកានាគរបស់វៀតណាម ហើយចិននឹងជួលដីកសិកម្មនៅប្រទេសឡាវ និងកម្ពុជា ដើម្បីដាំផ្លែស្រកានាគផងដែរ ។

បច្ចុប្បន្ននេះ ប៊ិញធួន គឺជាខេត្តមួយដែលបានដាំផ្លែស្រកានាគច្រើនបំផុតនៅប្រទេសវៀតណាម កំពុងផ្លាស់ប្តូរផ្ទៃដីជាច្រើនហិកតាមកដាំទុរេនវិញ ដោយសារចិនបានបង្កើនផ្ទៃដីដាំផ្លែស្រកានាគ និងទុរេន ។ នៅថ្ងៃអនាគត ការពឹងពាក់ខ្លួនឯងរបស់ចិន មិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់វៀតណាមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវានឹងប៉ះពាល់ដល់ការនាំចេញទុរេនរបស់ថៃផងដែរ ខណៈនៅតំបន់ខ្លះ ចិនបានដាំទុរេនរយៈពេល៣-៤ឆ្នាំហើយ ៕ ប្រភព ៖ The Durian Times