៥ យ៉ាងដែលអ្នកនៅតែយល់ខុសអំពីការ “ផឹកទឹក”
ទឹកគឺជាធាតុសំខាន់បំផុតដែលស្មើនឹង ៧០ ភាគរយនៃទំងន់រាងកាយរបស់មនុស្ស បរិមាណទឹកដែលរាងកាយត្រូវការគឺអាស្រ័យទៅលើកត្តាជាច្រើនដូចជា ភេទ អាយុ សកម្មភាព និងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុជាដើម…។ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយមានមនុស្សមួយចំនួននៅតែយល់ខុសអំពីការផឹកទឹកដូចជា៖
១.ផឹកទឹកមុនពេលចូលគេង៖ ការផឹកទឹកមុនពេលចូលគេងអាចបណ្តាលឱ្យអ្នកក្រោកពីដំណេកញឹកញាប់នៅពេលយប់ ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យសុខភាពរាងកាយរបស់អ្នកចុះខ្សោយ។
២.ផឹកទឹកត្រជាក់ជួយឱ្យមានអារម្មណ៍ស្រស់ស្រាយ៖ ទឹកត្រជាក់អាចធ្វើឱ្យស្រស់ស្រាយក្នុងរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នកផឹកទឹកត្រជាក់ច្រើនពេក អាចធ្វើឱ្យរាងកាយបាត់បង់តុល្យភាពសីតុណ្ហភាព ហើយអាចមានផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានដល់សុខភាពដូចជា ឈឺក្បាល និងរាគជាដើម។
៣.ត្រូវផឹកទឹក ៨ កែវក្នុងមួយថ្ងៃ៖ ការយល់ដឹងបែបនេះមិនមែនជាការពិតនោះទេ ព្រោះបរិមាណទឹកដែលរាងកាយត្រូវការគឺអាស្រ័យលើកត្តាជាច្រើនដូចជា ភេទ អាយុ សកម្មភាព លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ។ ដូច្នេះមនុស្សពេញវ័យគួរផឹកទឹកប្រហែល ២ លីត្រក្នុងមួយថ្ងៃ ឬ ៨ កែវ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកហាត់ប្រាណ ឬធ្វើការខ្លាំង អ្នកគួរតែផឹកទឹកឱ្យបានច្រើនជាងនេះដើម្បីជំនួសទឹកដែលបាត់បង់។
៤.ផឹកទឹកច្រើនពេកបណ្តាលឱ្យខ្សោយតម្រងនោម៖ នេះគឺជាការគិតខុសរបស់មនុស្សមួយចំនួន ផ្ទុយទៅវិញការផឹកទឹកច្រើនអាចធ្វើឱ្យក្រលៀនរបស់អ្នកធ្វើការកាន់តែខ្លាំងទៅវិញទេ។
៥.យកល្អគួរតែផឹកទឹកធម្មតា៖ ទឹកគឺជាភេសជ្ជៈដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់រាងកាយ ប៉ុន្តែទឹកផ្លែឈើ ទំពាំងបាយជូរ និងតែរុក្ខជាតិផ្សេងៗទៀតក៏មានប្រយោជន៍ដល់សុខភាពរបស់យើងផងដែរ៕
ប្រភព៖sanook


ស្ពានទ័ព ឬស្ពានអូរជីកនេះមានបណ្តោយប្រវែងប្រមាណជា១៤៩ម៉ែត្រ រ កម្ពស់ប្រហែល១០ម៉ែត្រពីផ្ទៃដី និងរន្ធបង្ហូរទឹកចំនួន៣៥ ដែលបានកសាងឡើងក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ័ន្មទី៧ ក្នុងចន្លោះសតវត្សទី១២ និងទី១៣ នៃគ.ស។
ស្ពាននេះ ក៏សាងពីថ្មបាយក្រៀមស្ទើរតែទាំងអស់ លើកលែងតែបង្កាន់ដៃនាគ និងជើងទម្រប៉ុណ្ណោះដែលធ្វើពីថ្មភក់។ ស្ពានទ័ព ត្រូវបានចាត់ទុកថាមានប្រវែងវែងជាងគេបង្អស់ នៅក្នុងចំណោមស្ពានបុរាណនានាជាង១០០ដែលគេបានស្រាវជ្រាវរកឃើញនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។
បច្ចុប្បន្នស្ពានទ័ព ឬស្ពានអូរជីកនេះ ហាក់មានសភាពមិនសូវល្អ ដោយបង្កាន់ដៃនាគ និងជើងទម្រមានការខូចខាតខ្លាំង និងសរសរជើងស្ពានវិញ ទទួលការសឹករិចរឹលខ្លាំង៕











ប្រភព ៖ Thai PBS
• ខ្លោងទ្វារខាងកើតមួយផ្សេងទៀត ស្ថិតនៅចំផ្លូវខាងមុខប្រាសាទបាយ័នមានមុខងារសម្រាប់ដង្ហែរសាកសពរបស់អ្នកដែលរស់នៅខាងក្នុងបរិវេណអង្គរធំ ដើម្បីយកទៅបូជា ឬចោលទៅក្នុងទឹកស្ទឹងនៅបរិវេណផ្នែកខាងក្រៅនៃទីក្រុង។ ខ្លោងទ្វារនោះត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា ខ្លោងទ្វារខ្មោច
• ខ្លោងទ្វារខាងត្បូងត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់មនុស្សគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈ ទាំងវណ្ណៈក្សត្រ ទាំងវណ្ណៈនម៉ឺនសព្វមុខមន្ត្រីរហូតដល់ប្រជារាស្រ្តសាមញ្ញ ដែលអាចចេញចូលបានគ្រប់ពេលវេលាតាំងពីព្រលឹម(ថ្ងៃរះ) ទល់ព្រលប់(ថ្ងៃលិច) ក្នុងគោលបំណងកិច្ចការរដ្ឋបាល សាសនា និងរកស៊ីជួញដូរ ដូច្នេះវាជាខ្លោងទ្វារដែលមមាញឹកជាងគេ។ បច្ចុប្បន្នខ្លោងទ្វារនេះត្រូវបានគេហៅថា ខ្លោងទ្វារទន្លេអ៊ុំ
• ខ្លោងទ្វារខាងលិចត្រូវបានគេប្រើប្រាស់សម្រាប់ប្រហារជីវិត។ នៅពេលមានជនណាម្នាក់បានព្រឹត្តនូវបទល្មើសធ្ងន់ធ្ងរ មិនអាចលើកលែងទោសបាន ជននោះត្រូវបានគេនាំយកទៅប្រហារជីវិតនៅខាងក្រៅបរិវេណនៃខ្លោងទ្វារដោយជីករណ្តៅកប់និងយកដីឬថ្មកប់កគ្របពីលើ(ឯកសារ ជីវ តាក្វាន់) បច្ចុប្បន្នខ្លោងទ្វារនេះត្រូវបានខ្លោងទ្វារតាកែវ










ប្រភព ៖ TNN World





ម៉្យាងវិញទៀត ក៏ដើម្បីទំនុកបម្រុងព្រះសង្ឃ ដែលគង់ចាំវស្សាក្នុងវត្តរយៈពេល៣ខែ ចាប់តាំងពីថ្ងៃចូលវស្សា រហូតដល់ថ្ងៃចេញវស្សា។ ដោយសារតែ ក្នុងរដូវវស្សាមានភ្លៀងធ្លាក់ជោកជាំ រលឹមពព្រិច ធ្វើឱ្យមានការលំបាកដល់ព្រះសង្ឃក្នុងការនិមន្តបិណ្ឌបាត។


