ប្រទេសបារាំង៖ ផ្ទះចំណាស់មួយខ្នងដែលមានទំហំ ៧៧.១៨ ម៉ែត្រការ៉េ ក្នុងទីក្រុង Saint-Amand-Montrond ប្រទេសបារាំងត្រូវបានគេដាក់លក់ក្នុងតម្លៃត្រឹមតែ ១ អឺរ៉ូប៉ុណ្ណោះ (ប្រមាណ ១.០៧ ដុល្លារអាមេរិក) នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ CNBC កាលពីថ្ងៃទី២៣ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤។
គម្រោងលក់អចលនទ្រព្យដែលត្រូវបានគេបោះបង់ចោល ឬខូចខាតក្នុងតម្លៃប្រហែល ១ ដុល្លារនេះបានកំពុងរីកដុះដាលយ៉ាងខ្លាំងនៅទូទាំងទ្វីបអឺរ៉ុប ក្នុងគោលបំណងដើម្បីទាក់ទាញអ្នកទិញ ក៏ដូចជាលើកទឹកចិត្តដល់ការជួសជុលផ្ទះចាស់ៗ កាត់បន្ថយចំនួនផ្ទះទទេ និងជួយបញ្ច្រាសចំនួនប្រជាជនដែលធ្លាក់ចុះ ធ្វើឱ្យកណ្តាលទីក្រុងមានភាពរស់រវើកឡើងវិញ។

ដូច្នេះទីក្រុងមួយនៅកណ្តាលប្រទេសបារាំងបានកំពុងលក់ផ្ទះមួយខ្នងទំហំ ៧៧.១៨ ម៉ែត្រការ៉េ ក្នុងតម្លៃ ១ អឺរ៉ូ ដែលវាជាផ្ទះពីរជាន់មានបន្ទប់គេងពីរ ផ្ទះបាយមួយ និងបន្ទប់ទឹកមួយ។ អចលនទ្រព្យនេះក៏រួមបញ្ចូលទីធ្លាប្រហែល ១៣ ម៉ែត្រការ៉េ និងយានដ្ឋានទំហំ ១៦ ម៉ែត្រការ៉េផងដែរ ហើយវាមានទីតាំងជិតមន្ទីរពេទ្យ សាលារៀន ហាងទំនិញ និងកន្លែងលេងកីឡាទៀតផង។ ផ្ទះនេះបើកចំហសម្រាប់ជនជាតិបារាំង និងជនបរទេស ដោយមិនគិតពីថាតើពួកគេនៅលីវ មានគ្រួសារ ធ្វើការ ឬចូលនិវត្តន៍នោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលអ្នកទិញផ្ទះចំណាស់នេះគឺដាច់ខាតត្រូវតែជួសជុល ដែលតម្លៃជួសជុលប្រហែល ១៣៦ ១៥៦ ដុល្លារអាមេរិក (មួយសែនបីម៉ឺនប្រាំមួយពាន់មួយរយហាសិបប្រាំមួយដុល្លារអាមេរិក)។

អ្នកទិញក៏ត្រូវរស់នៅក្នុងផ្ទះនេះយ៉ាងហោចណាស់ ១០ ឆ្នាំ ដោយសារផ្ទះនេះត្រូវបានគេបោះបង់ចោលរយៈពេល ១២ ឆ្នាំហើយ។ យោងតាមលោក Blondieau បាននិយាយថា បច្ចុប្បន្នទីក្រុង Saint-Amand-Montrond មានប្រជាជនរស់នៅជាង ៩,០០០ នាក់ ទោះជាយ៉ាងណាគម្រោងនេះមិនតម្រូវឱ្យអ្នកដែលរស់នៅទីក្រុងនេះទិញផ្ទះទេ ព្រោះគេចង់បានមនុស្សចំណូលថ្មីដើម្បីបង្កើតជីវិតថ្មីនៅទីនេះសម្រាប់ច្រើនឆ្នាំខាងមុខ។
គួរបញ្ជាក់ដែរថា នេះជាលើកទីពីរហើយដែលទីក្រុង Saint-Amand-Montrond បានលក់ផ្ទះមួយក្នុងតម្លៃ ១ អឺរ៉ូ។ កាលពីឆ្នាំ ២០២១ យូនីតទីមួយរបស់ទីក្រុងក៏ត្រូវបានដាក់លក់ក្នុងតម្លៃ ១ អឺរ៉ូដែរហើយមានអ្នកដាក់ពាក្យជាង ៩០ នាក់។ ទីបំផុតផ្ទះបានទៅដល់គ្រួសារមួយដែលពួកគេកំពុងរស់នៅជារៀងរាល់ថ្ងៃ៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ សារព័ត៌មាន Japan Times បានរាយការណ៍ពីស្ថានការណ៍ឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍នៅប្រទេសជប៉ុនថា តម្លៃស្នាក់នៅបន្ទប់សណ្ឋាគារជប៉ុន កាលពីខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ បានកើនឡើងខ្ពស់បំផុតក្នុងរយៈពេលជិត៣០ឆ្នាំមកនេះ ស្របពេលប្រាក់យ៉េនធ្លាក់ថ្លៃខ្លាំង រហូតធ្វើឱ្យប្រាក់យ៉េនមានតម្លៃថោក ។ ទោះយ៉ាងណា រដូវផ្កាសាគូរ៉ារីកមានរយៈពេលយូរ បានជួយទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរយ៉ាងច្រើនធ្វើដំណើរមកកម្សាន្តនៅជប៉ុន ។

យោងតាមទិន្នន័យរបស់ CoStar Group បង្ហាញថា តម្លៃបន្ទប់សណ្ឋាគារជាមធ្យមក្នុង១ថ្ងៃ នៅប្រទេសជប៉ុន ស្មើនឹង២០.៩៨៦យ៉េន (ឬស្មើប្រមាណ១៣៩ដុល្លារអាមេរិក) ដែលជាតម្លៃខ្ពស់បំផុត បើគិតចាប់ពីខែសីហា ឆ្នាំ១៩៩៧ និងកើនឡើងជិត២០% បើធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នាកាលពីឆ្នាំ២០២៣ ។ ក្រៅពីនេះ ចំនួនការចូលស្នាក់នៅក្នុងសណ្ឋាគារ ក៏បានកើនឡើង៧៨% ផងដែរ ។

កាលពីខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ មានភ្ញៀវទេសចរធ្វើដំណើរមកប្រទេសជប៉ុនច្រើនបំផុត គឺស្មើរហូតដល់៣លាន១សែននាក់ ស្របពេលតម្លៃប្រាក់យ៉េនធ្លាក់ចុះមកកម្រិតទាបបំផុតក្នុងរយៈពេល៣៤ឆ្នាំ បើធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារអាមេរិក ។ ហេតុនេះ វាធ្វើឱ្យជប៉ុនក្លាយជាប្រទេសគោលដៅទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរបរទេស ។ រីឯភ្ញៀវទេសចរបរទេសដែលបានមកប្រទេសជប៉ុនច្រើនបំផុត រួមមាន ៖ កូរ៉េខាងត្បូង, តៃវ៉ាន់ និងចិន ដោយសារជារដូវផ្កាសាគូរ៉ារីក ។

លោកស្រី Harumi Taguchi ជាសេដ្ឋវិទូរបស់ S&P Global Market Intelligence និយាយថា កត្តាដែលជំរុញឱ្យតម្លៃបន្ទប់សណ្ឋាគារជប៉ុនកើនឡើងខ្ពស់ គឺការខ្វះខាតកម្លាំងពលកម្មនៅជប៉ុន ។ លោកស្រីនិយាយថា ៖ «ដើម្បីគ្រប់គ្រងចំនួនការស្នាក់នៅបន្ទប់សណ្ឋាគារច្រើន និងការខ្វះខាតកម្លាំងពលកម្ម គឺត្រូវដំឡើងតម្លៃបន្ទប់សណ្ឋាគារ ។ ម្យ៉ាងទៀត មានភ្ញៀវទេសចរច្រើនមកលេងជប៉ុន ទើបសណ្ឋាគារនានាដំឡើងថ្លៃបន្ទប់» ។

ប្រាក់យ៉េនជប៉ុនធ្លាក់ថ្លៃ ក៏បានជួយជំរុញដល់ការចាយវាយរបស់ភ្ញៀវទេសចរបរទេសផងដែរ ។ បើតាមទិន្នន័យរបស់ការិយាល័យទេសចរណ៍ជប៉ុនបញ្ជាក់ថា ចាប់ពីខែមករា ដល់ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ ភ្ញៀវទេសចរបរទេសបានចំណាយប្រាក់សរុបកើនឡើង៥២% បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០១៩ ហើយភ្ញៀវទេសចរបានចំណាយប្រាក់ទិញទំនិញយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ក្នុងអំឡុងពេលការបញ្ចុះតម្លៃ ។

លោកស្រី Harumi Taguchi បន្តថា ៖ «ប្រសិនបើភ្ញៀវទេសចរបរទេសមកកម្សាន្តនៅជប៉ុនកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់ វាធ្វើឱ្យតម្លៃបន្ទប់សណ្ឋាគារឡើងថ្លៃបន្តទៀត ហើយដោយសារតម្លៃប្រាក់យ៉េនធ្លាក់ថ្លៃ គឺជនបរទេសនៅតែចំណាយប្រាក់ថ្លៃបន្ទប់សណ្ឋាគារក្នុងតម្លៃថោកដដែល» ៕

ប្រទេសថៃ ៖ កាលពីថ្ងៃទី១៩ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានថៃឈ្មោះ Dailynews រាយការណ៍ថា ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី ឆ្នាំ២០២៤ មានអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំង ទើបខេត្ត-ក្រុងនានារៀបចំកម្មវិធីកម្សាន្តពាសពេញ ដូចជា ៖ ទីក្រុងបាងកក, ឈៀងម៉ៃ, ខនគែន, សមុទ្រប្រាកាន, ឈុនបុរី និងភូកេត បានរៀបចំក្បួនដង្ហែរ និងកម្មវិធីផ្សេងៗប្រកបដោយភ្លើងចម្រុះពណ៌ ។ កម្មវិធីទាំងនេះបានទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរថៃ និងបរទេសមកកម្សាន្តយ៉ាងច្រើនកុះករ ខណៈសភាពាណិជ្ជកម្មថៃបង្ហាញថា ប្រាក់ចំណូលក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីនេះ គឺមិនក្រោម ១២៨.៨៣៤លានបាត ។

ប្រទេសថៃបានរៀបចំពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីយ៉ាងអធិកអធម និងធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរនាំគ្នាមកកម្សាន្តយ៉ាងច្រើន ហើយគេមិនអាចបដិសេធបានថា អ្វីដែលតាមមកជាមួយភ្ញៀវទេសចរចៀសមិនផុតនោះ គឺបរិមាណសំរាមយ៉ាងច្រើនមហាសាលគរជាគំនរៗ ក្រោយចប់កម្មវិធីបុណ្យចូលឆ្នាំក្នុង១ថ្ងៃៗ ។ បើគិតពីបរិមាណសំរាមនៅទីក្រុងបាងកកតែមួយ ក្នុងអំឡុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំ ចាប់ពីថ្ងៃទី១០ ដល់ថ្ងៃទី១៦ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ សរុបស្មើជាង៥១.៤៣៧តោន ហើយក្នុង១ថ្ងៃ មានសំរាមជាមធ្យមស្មើជាង៧.៣៤៨តោន ។

ហេតុនេះ បរិមាណសំរាមនៅក្រុងបាងកក ក្នុងអំឡុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី ឆ្នាំ២០២៤ បានកើនឡើងលើសឆ្នាំ២០២៣ ខណៈរយៈពេលដូចគ្នាក្នុងឆ្នាំ២០២៣ មានបរិមាណសំរាមនៅទីក្រុងបាងកក សរុបស្មើជាង៥០.៧៦៧តោន ហើយក្នុង១ថ្ងៃ មានសំរាមជាមធ្យមស្មើជាង៧.២៥២តោន ។ ដូច្នេះ បរិមាណសំរាមនៅក្រុងបាងកក បានកើនឡើងរហូតដល់ជាង៦៦៩តោន ឬកើនឡើង១,៣% ។

លោក Ekwaranyu Amarapal មន្ត្រីនាំពាក្យសាលាក្រុងបាងកកនិយាយថា នៅក្រុងបាងកកក្នុងអំឡុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី ជាពិសេស នៅតំបន់រៀបចំកម្មវិធីផ្សេងៗដែលមានភ្ញៀវទេសចរជាច្រើនមកចូលរួម ដូចជា ៖ បរិវេណផ្លូវខាវសាន និងបរិវេណជុំវិញ គិតចាប់ពីថ្ងៃទី១២ ដល់ថ្ងៃទី១៥ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ មានបរិមាណសំរាមសរុបស្មើនឹង១៦២តោន ។ រីឯបរិវេណផ្លូវស៊ីឡុំ សាលាស្រុកបាងរ៉ាក់រាយការណ៍ថា បរិមាណសំរាមនៅតាមផ្លូវនេះ ស្មើជាង៣៣តោន គិតចាប់ពីថ្ងៃទី១៣ ដល់ថ្ងៃទី១៤ ខែមេសា ។

បញ្ហា និងឧបសគ្គក្នុងការប្រមូលសំរាមនាអំឡុងបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីនេះ គឺពុំបានបែងចែកសំរាមមួយចំនួនតាមប្រភេទ ទើបបណ្តាលឱ្យសំរាមសើម ។ ហេតុនេះ ភ្នាក់ងារប្រមូលសំរាមត្រូវចំណាយពេលយូរជាងមុនដើម្បីប្រមូលសំរាម និងបែងចែកតាមប្រភេទ មុនពេលបញ្ជូនទៅឱ្យរថយន្តដឹកសំរាម ។ នៅតំបន់មួយចំនួនក្នុងក្រុងបាងកក បានរៀបចំធុងសំរាមតាមប្រភេទ និងមានភ្នាក់ងារប្រចាំការដើម្បីណែនាំពលរដ្ឋ និងភ្ញៀវទេសចរបោះសំរាមក្នុងធុងឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ហើយសំរាមភាគច្រើនមានដូចជា ៖ ថង់ផ្លាស្ទិក, ប្រអប់ជ័រផ្លាស្ទិក ឬស្នោ, ឡាំងក្រដាស និងដបស្រាបៀរ ជាដើម ។

អាជ្ញាធរថៃនិយាយថា មិនត្រឹមតែភ្នាក់ងារប្រមូលសំរាមប៉ុណ្ណោះទេ ដែលមានតួនាទីរក្សាអនាម័យក្នុងអំឡុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី ប៉ុន្តែពលរដ្ឋគ្រប់រូបដែលបានមកដើរកម្សាន្តនៅតាមផ្លូវ និងទីសាធារណៈ ក៏ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះសំរាមផងដែរ ក្រោយពេលពួកគេបរិភោគចំណីអាហាររួច ។ រីឯការទទួលខុសត្រូវនេះ មានន័យថា ការបោះសំរាមក្នុងធុងមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ គឺពលរដ្ឋត្រូវចេះបែងចែកសំរាមតាមប្រភេទមុនពេលបោះចោល ដើម្បីអាចសំរាមទាំងអស់ទៅកែច្នៃឡើងវិញ និងកម្ចាត់បានត្រឹមត្រូវ ។

ហេតុនេះ វាជាផ្នែកមួយនៃការជួយកាត់បន្ថយបរិមាណសំរាម និងកាត់បន្ថយការខ្ជះខ្ជាយថាមពលក្នុងការផលិតទំនិញថ្មី ពីព្រោះក្រៅពីយើងបានជួយពិភពលោកហើយ ប៉ុន្តែយើងក៏បានជួយដល់ភ្នាក់ងារប្រមូលសំរាមផងដែរ ដែលពួកគេធ្វើការផ្ទាល់ជាមួយសំរាម ៕

ទីក្រុងមួយចំនួននៅជុំវិញពិភពលោកត្រូវបានអ្នកជំនាញព្យាករណ៍ថាអាចនឹងត្រូវលិចទឹកក្នុងឆ្នាំ ២០៣០ ដោយសារឥទ្ធិពលនៃខ្យល់មូសុង និងភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង រួមទាំងទឹកដីនៃទីក្រុងមានកម្ពស់ទាបជាងទីតាំងឆ្នេរសមុទ្រ និងការផ្លាស់ប្តូរអាកាសធាតុដែលរលាយទឹកកកនៅតំបន់ប៉ូល រួមទាំងព្យុះដ៏ឃោរឃៅកាន់តែច្រើនឡើង ដែលធ្វើឱ្យរំខានដល់ធម្មជាតិ។ ដូច្នេះតំបន់ដែលប្រឈមនឹងការលិចទឹក អាចនឹងខ្វះខាតស្បៀងអាហារ ដោយសារទឹកជំនន់បានបង្កការខូចខាតដល់ដំណាំ និងការរីករាលដាលជំងឺផ្សេងៗក្នុងអត្រាអិចស្ប៉ូណង់ស្យែល នេះបើយោងតាមប្រភព Worldatlas។

១.ទីក្រុង Miami សហរដ្ឋអាមេរិក៖ កម្រិតទឹកសមុទ្ររបស់ទីក្រុងម៉ៃអាមីកំពុងកើនឡើងក្នុងអត្រាលឿនបំផុតក្នុងពិភពលោក ជាមួយនឹងសញ្ញាច្បាស់លាស់នៃការកើនឡើងទឹកជំនន់ដែលបំពុលទឹកផឹក និងបណ្តាលឱ្យខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដ៏មានតម្លៃរបស់ទីក្រុង។ វាត្រូវបានគេព្យាករណ៍ថាទីក្រុងនេះអាចនឹងលិចទឹកក្នុងឆ្នាំ ២០៣០ ហើយបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ និងការកើនឡើងកម្រិតទឹកអាចជះឥទ្ធិពលយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបំផុតនៅឆ្នាំ ២០៥០។

២.ទីក្រុង Bangkok ប្រទេសថៃ៖ គោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញនៅទ្វីបអាស៊ីអាគ្នេយ៍នេះវិញក៏មិនធម្មតាដែរ ត្រូវបានអ្នកជំនាញព្យាករណ៍ថាអាចនឹងជន់លិចក្នុងឆ្នាំ ២០៣០។ សម្រាប់មូលហេតុគឺដោយសារទីក្រុងបាងកកមានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងនីវ៉ូទឹកសមុទ្រត្រឹមតែ ១.៥ ម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ ហើយទីក្រុងនេះស្រុតចុះពី ២ ទៅ ៣ សង់ទីម៉ែត្រជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ដូច្នេះទោះបីជាទីក្រុងបានរៀបចំដោយការដំឡើងវិធានការការពារ ដូចជាសាងសង់ទំនប់ទឹកក៏ដោយ ក៏ជៀសមិនផុតពីការលិចទឹកដែរ។

៣.ទីក្រុង Ho Chi Minh ប្រទេសវៀតណាម៖ ទីក្រុងដែលមានផ្នែកនៅតាមបណ្តោយដីសណ្ដមេគង្គត្រូវបានគំរាមកំហែងយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដោយទឹកជំនន់ និងព្យុះត្រូពិច។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានព្យាករណ៍ថានៅឆ្នាំ ២០៣០ ទីក្រុងនេះនឹងលិច ដោយសារទឹកជំនន់ និងខ្យល់ព្យុះ ហើយស្រុកភាគខាងកើតនៅជុំវិញដងទន្លេមេគង្គអាចនឹងគ្មានមនុស្សរស់នៅទៀតឡើយ។

៤.ទីក្រុង Kolkata ប្រទេសឥណ្ឌា៖ ទីក្រុងដ៏ធំ Kolkata ក្នុងរដ្ឋ West Bengal នៃប្រទេសឥណ្ឌាកំពុងត្រូវបានលិចទឹកយ៉ាងលឿន។ វាត្រូវបានគេព្យាករណ៍ថាទីក្រុងនេះអាចលិចមុនឆ្នាំ ២០៣០ ដោយសារតែទឹកជំនន់ដ៏ធំមួយដែលហាក់ដូចជាកំពុងមកគំរាមកំហែងផ្នែកធំនៃ Kolkata។

៥.ទីក្រុង Venice ប្រទេសអ៊ីតាលី៖ បណ្តាញផ្លូវទឹកដ៏ល្បីល្បាញនៃទីក្រុង Venice ដែលជាកន្លែងទាក់ទាញសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរមិនយូរប៉ុន្មានទីក្រុងនេះអាចនឹងត្រូវជនលិច ដោយសារទឹកដីស្រុត ២ មីលីម៉ែត្រជារៀងរាល់ឆ្នាំ ខណៈកំពុងប្រឈមនឹងទឹកជំនន់ជាទៀងទាត់ និងជំនោរខ្ពស់។

៦.ទីក្រុង New Orleans ប្រទេសអាមេរិក៖ ទីក្រុង New Orleans រួមជាមួយនឹងប្រវត្តិសាស្រ្តដ៏សម្បូរបែប និងវប្បធម៌ចម្រុះរបស់វា កំពុងលិចលង់ក្នុងអត្រាលឿនបំផុតមួយក្នុងពិភពលោក។ ការសិក្សាឆ្នាំ ២០១៦ របស់ NASA បានព្យាករណ៍ថា ទីក្រុងទាំងមូលអាចនឹងលិចទឹកនៅឆ្នាំ ២០៣០ ដោយសារការអភិវឌ្ឍជ្រុលហួសហេតុពេក ធ្វើឱ្យទឹកដីនៃទីក្រុង New Orleans តែងតែស្រុត ២ អ៊ីញជារៀងរាល់ឆ្នាំ និងសកម្មភាពរបស់មនុស្សក៏ធ្វើឱ្យមានការកើនឡើងនូវភាពញឹកញាប់នៃទឹកជំនន់ រួមទាំងការខួងយកប្រេង និងឧស្ម័នរបស់ទីក្រុងផងដែរ។

៧.ទីក្រុង Amsterdam ប្រទេសហូឡង់៖ ភាគច្រើននៃទីក្រុងក្នុងប្រទេសហូឡង់គឺស្ថិតនៅខាងក្រោមនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។ ប្រទេសនេះតែងតែជួបប្រទះនឹងទឹកជំនន់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ហើយក៏បានសម្លា.ប់មនុស្សរាប់ម៉ឺននាក់ គោក្របី និងសត្វដទៃទៀត ក៏ដូចជាបំផ្លាញផ្ទះ អគារ និងសំណង់ផ្សេងៗរាប់មិនអស់ ដោយសារផលប៉ះពាល់នៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ដូច្នេះអ្នកជំនាញបានព្យាករណ៍ថា ទីក្រុង Amsterdam ក្នុងប្រទេសហូឡង់អាចនឹងត្រូវជន់លិចនៅឆ្នាំ ២០៣០៕

Shaolin Kung Fu គឺជាក្បាច់គុនដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុតមួយរបស់ប្រទេសចិន និងល្បីទូទាំងក្នុងពិភពលោក ដែលមានអាយុកាលប្រមាណ ១៥០០ឆ្នាំ។ ទោះជាយ៉ាងណា មនុស្សជាច្រើនគឺបានលើកឡើងជាចម្ងល់ថា ហេតុអ្វីបានជាអ្នកហ្វឹកហាត់ក្បាច់គុណនេះ រមែងជាព្រះសង្ឃទៅវិញ? តើក្បាច់គុណនេះមានលក្ខណៈវិសេសអ្វីខ្លះដែលគួរតែស្វែងយល់? ស្របពេលដែលរឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្រ្តទាក់ទងនឹងវប្បធម៌ចិន ពិតជាបានចងភ្ជាប់ជាមួយនឹងក្បាច់គុណបុរាណចិនមួយនេះ។

ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃ Shaolin Kung Fu ត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយទេវកថា រឿងព្រេង និងព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រ។ វាជាសិល្បៈក្បាច់គុនមួយដែលបានវិវឌ្ឍន៍ជាច្រើនសតវត្សមកហើយ ហើយបានក្លាយជាប្រពៃណីវប្បធម៌ និងខាងវិញ្ញាណរបស់ជនជាតិចិន ពិសេសក្បាច់គុណនេះ គឺមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងស៊ីជម្រៅជាមួយនឹងព្រះពុទ្ធសាសនា។ ថ្វីត្បិតតែ Shaolin Kung Fu មានទំនៀមទម្លាប់យូរយារណាស់មកហើយក៏ដោយ វាក៏បានវិវត្តន៍ទៅតាមពេលវេលា បង្កើតបានជាស្ទីលនិងបច្ចេកទេស បំបែកក្បាច់ថ្មីៗជាហូរហែរ។

ក្បាច់គុណ Shaolin Kung Fu គឺមានដើមកំណើតមកពីវត្តពុទ្ធសាសនាមួយក្នុងខេត្ត Henan ដែលបច្ចុប្បន្នគេស្គាល់ថាជាប្រាសាទ Shaolin ។ យោងទៅតាមរឿងព្រេង ព្រះសង្ឃឥណ្ឌា Bodhidharma បានធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសចិនក្នុងសតវត្សទី ៥ ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយព្រះពុទ្ធសាសនា។ ព្រះសង្ឃអង្គនេះ ត្រូវបានគេជឿជាក់ថា ជាអ្នកបង្រៀនមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃក្បាច់គុណ Shaolin នៅឯប្រាសាទ Shaolin ។

កំណត់ត្រាដំបូងនៃក្បាច់គុណ Shaolin Kung Fu មានតាំងពីរជ្ជកាលរាជវង្សថាង ៦១៨-៩០៧ នៃគ.ស. ដែលកាលគ្រានោះព្រះសង្ឃនៃប្រាសាទសៅលីនបានបណ្តុះភាពល្បីល្បាញនៃក្បាច់គុននេះជាបន្តបន្ទាប់។ ក្បាច់គុណនេះក៏ទទួលបានភាពល្បីល្បាញកាន់តែខ្លាំងឡើងទូទាំងសកលលោក ក្នុងសម័យរាជវង្សមីង ១៣៦៨-១៦៤៤ នៃគ.ស រហូតដល់មានការបង្ហាត់បង្រៀនដោយអ្នកមានអំណាចយសសក្តិជាច្រើនផងដែរ។

ក្បាច់គុន Shaolin ត្រូវបានគេចាត់ទុកជាទម្រង់នៃលំហាត់ចាំបាច់សម្រាប់ព្រះសង្ឃ ដោយសារមានការអង្គុយក្នុងសមាធិយូរ និងជាទម្រង់នៃសមាធិខាងវិញ្ញាណក្នុងខ្លួន ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើវិន័យ និងការផ្តោតអារម្មណ៍ ដើម្បីហ្វឹកហាត់ក្បាច់គុន។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ជម្លោះនយោបាយជាច្រើនដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងប្រទេសចិនក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំបានបង្ខំឱ្យព្រះសង្ឃ Shaolin ប្រើក្បាច់គុនជាមធ្យោបាយដើម្បីការពារខ្លួន និងវត្ត។ នៅទីបំផុត ព្រះសង្ឃភាគច្រើនបានស្ម័គ្រចិត្តផ្តល់ជាជំនួយយោធាទៅកាន់រដ្ឋ ពិសេសនៅក្នុងរជ្ជកាលរាជវង្សថាង និងរាជវង្សមីង។

ទោះយ៉ាងណា ក្បាច់គុណ Shaolin Kung Fu ក៏ត្រូវបានបំភ្លេចចោល និងហាមឃាត់ក្នុងអំឡុងពេលបដិវត្តន៍វប្បធម៌ ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៦៦ ដល់ ១៩៧៦។ លុះឆ្នាំ ១៩៨០ ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក តេង ស៊ាវពីង ដោយមើលឃើញអំពីគុណតម្លៃនៃវប្បធម៌ទំនើប ក្បាច់គុណនេះក៏ត្រូវបានគេជីកកកាយឡើងវិញ។

គួរបញ្ជាក់ថា សារៈសំខាន់នៃ Shaolin Kung Fu គឺលើសពីសិល្បៈក្បាច់គុន។ វារួមបញ្ចូលគ្នានូវការគ្រប់គ្រងរាងកាយ ការការពារខ្លួន រួមមានបច្ចេកទេសជាច្រើនទាំងការវាយ ទាត់ រារាំង ស្កាក់ និងបច្ចេកទេសក្តាប់ លំហាត់សម្រាប់ការស៊ូទ្រាំ ភាពបត់បែន និងល្បឿន។ បន្ថែមពីនេះ វាក៏រួមបញ្ចូលនូវលំហាត់ផ្លូវចិត្តដូចជាការធ្វើសមាធិ ដែលជួយធ្វើឱ្យចិត្តស្ងប់ និងបង្កើនការផ្តោតនិងគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ ក៏ដូចជាមានឥទ្ទិពលលើការគិតពិចារណា ដែលអាចមានប្រយោជន៍ក្នុងគ្រប់វិស័យនៃជីវិត៕

ប្រទេសចិន ៖ ក្នុងមួយឆ្នាំៗ ពលរដ្ឋចិនបានដាក់ពាក្យលែងលះរាប់លានគូដោយសារការរស់នៅមិនចុះសម្រុងគ្នា ហើយរូបថតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់គូស្វាមី-ភរិយាជាច្រើនសន្ធឹក ត្រូវបានគេប្រមូលទុកក្នុងបន្ទប់ក្រោមដំបូលអគារ ឬបោះចោលក្នុងធុងសំរាម ។ ហេតុនេះ ក្រុមហ៊ុនមួយបានផ្តល់ជម្រើសថ្មីទៅកាន់គូស្វាមី-ភរិយាទាំងនេះអាចបំផ្លា.ញ រូបថតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្លួន ឬកែច្នៃវាជាថាមពលអគ្គិសនី ។

បើទោះជាវប្បធម៌ចិនបានហាមឃាត់ការបំផ្លាញរូបភាពរបស់មនុស្សនៅមានជីវិតក្តី ប៉ុន្តែរោងចក្ររបស់លោក លីវ វៃ ទទួលបានអតិថិជនចាប់ពី៥នាក់ ទៅ១០នាក់ក្នុង១ថ្ងៃ ដែលបានស្នើឱ្យរោងចក្រនេះបំផ្លាញរូបថតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ពួកគេ ។ ក្នុងចំណោមរូបថតអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់គូស្វាមី-ភរិយាលែងលះគ្នាទាំងនេះ មានទាំងរូបថតទំហំធំថតនៅក្បែរជញ្ជាំង, រូបថតតុបតែង និងរូបដាក់ក្នុងអាល់ប៊ុមតូច-ធំផងដែរ ហើយរូបថតភាគច្រើនបិទជាប់នឹងផ្លាស្ទិក ។

ឃ្លាំងមួយកន្លែងស្ថិតនៅភាគខាងជើងប្រទេសចិន លោក លីវ វៃ បានប្រមូលរូបថតអាពាហ៍ពិពាហ៍ចាស់ៗរបស់គូស្វាមី-ភរិយាដែលបានចែកផ្លូវគ្នា ដាក់ក្នុងម៉ាស៊ីនកម្ទេចឯកសារ ដើម្បីកែច្នៃជាប្រភពថាមពលអគ្គិសនី ។

នៅពេលរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ កូនកំលោះ និងកូនក្រមុំបានថតរូបទុកជាអនុស្សាវរីយ៍នៅសួនច្បារសាធារណៈ, វត្តអារ៉ាម និងតំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រជាច្រើនកន្លែង ។ ប៉ុន្តែដោយសារចិនជាប្រទេសមានពលរដ្ឋលែងលះគ្នារាប់លានគូក្នុង១ឆ្នាំៗ ទើបធ្វើឱ្យរូបថតអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាច្រើនសន្លឹកត្រូវប្រមូលទុកនៅក្រោមដំបូលអគារ ឬបោះចោលក្នុងធុងសំរាម ។

លោក លីវ វៃ អាយុ៤២ឆ្នាំ បាននិយាយពេលលោកស្ថិតក្នុងរោងចក្រ ដែលស្ថិតនៅឆ្ងាយពីទីក្រុងប៉េកាំងប្រមាណ១២០គីឡូម៉ែត្រថា ៖ «យើងសង្កេតឃើញថា ការប្រកបអាជីវកម្មប្រចាំថ្ងៃ គឺពុំទាន់មានក្រុមហ៊ុនណាធ្វើអាជីវកម្មខាងបំផ្លាញរូបថតអាពាហ៍ពិពាហ៍ទេ ។ ម្យ៉ាងទៀត អ្នកមានបទពិសោធន៍ខាងផ្នែកនេះមានចំនួនតិចណាស់ ខណៈមនុស្សខ្លះទៀតអាចមើលរំលងអាជីវកម្មនេះ» ។

ក្រោយពីទទួលបានរូបថតអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាច្រើនមក បុគ្គលិកនឹងបែងចែករូបថតទាំងនេះ និងបាញ់ថ្នាំពណ៌បិទបាំងមុខមនុស្សដើម្បីការពារភាពឯកជន មុនពេលបំផ្លាញវាដោយវិធីផ្សេងៗ ។ ក្នុងអំឡុងពេលបំផ្លាញរូបថតក្នុងម៉ាស៊ីន លោក លីវ វៃ នឹងកត់ត្រា ព្រមទាំងថតជាវីដេអូផ្ញើទៅអតិថិជន ដើម្បីបញ្ជាក់ជាលើកចុងក្រោយ ។

លោក លីវ វៃ និយាយថា តាំងពីលោកប្រកបអាជីវកម្មផ្នែកនេះកាលពីឆ្នាំ២០២៣ លោកបានផ្តល់សេវាកម្មដល់អតិថិជនប្រមាណ១.១០០នាក់ ហើយអតិថិជនភាគច្រើនមានអាយុក្រោម៤៥ឆ្នាំ ក្នុងនោះអតិថិជន២នាក់ ក្នុងចំណោម៣នាក់ ជាស្ត្រី ។

លោកបន្តថា អតីតប្តី-ប្រពន្ធភាគច្រើនមិននិយាយពីរឿងរ៉ាវការលែងលះរបស់ខ្លួនទេ ហើយអ្នកខ្លះសម្រេចចិត្តបញ្ចប់ជីវិតគូដោយបំផ្លាញរូបអាពាហ៍ពិពាហ៍ ព្រោះពួកគេចង់លុបចោលការចងចាំផ្សេងៗ ដោយសាររូបទាំងនេះជាឧបសគ្គក្នុងការសម្រេចចិត្តជ្រើសរើសគូជីវិតថ្មី ។ រីឯអ្នកខ្លះទៀតរក្សាទុករូបរបស់ខ្លួនអស់ជាច្រើនឆ្នាំ និងសម្រេចចិត្តបោះវាចោល ពេលពួកគេរៀបការថ្មី ឬធ្វើចិត្តបានពេលគូជីវិតស្លាប់ ។

ការកម្ទេចរូបអាពាហ៍ពិពាហ៍ក្នុងម៉ាស៊ីន មិនអាចឱ្យអតិថិជនទទួលបានរូបទាំងនេះមកវិញទេ ហើយពួកគេនឹងមានអារម្មណ៍សោកស្តាយ ដែលសម្រេចចិត្តកម្ទេចរូបរបស់ខ្លួន ទើបលោក លីវ វៃ ថតវីដេអូទុកជាលើកចុងក្រោយក្នុងអំឡុងពេលបុគ្គលិករបស់លោក ប្រមូលរូបទាំងនេះដាក់ចូលក្នុងម៉ាស៊ីនបំផ្លាញឯកសារ ។

បន្ទាប់ពីបំផ្លាញរូបថតរួច កម្ទេចកំទីរូបថតទាំងអស់នឹងបញ្ជូនទៅកាន់រោងចក្រផលិតប្រេងឥន្ធនៈនៅតំបន់ក្បែរគ្នា ដើម្បីយកវាទៅកែច្នៃជាមួយសំរាមផ្សេងៗ និងផលិតជាថាមពលអគ្គិសនី ៕

បរទេស៖ អ្នកប្រដាល់ជនជាតិអ៊ីរ៉ង់ម្នាក់ឈ្មោះ Ali Heibati ត្រូវបានហាមប្រាមមិនឱ្យប្រកួតអស់មួយជីវិតដោយសារទង្វើដ៏ចម្រូងចម្រាសជាច្រើន រួមទាំងការយកជើងទាត់ ring-girl ដែលជានារីកាន់ស្លាកដើរបង្ហាញនៅលើសង្វៀន។
យោងតាម Fox Sports ដែលបានចុះកាលពីពេលថ្មីៗនេះ បានឱ្យដឹងថា មុនពេលការប្រកួតនៅទីក្រុងមូស្គូប្រទេសរុស្សី កាលពីល្ងាចថ្ងៃទី១៩ ខែមេសាកន្លងទៅអ្នកប្រដាល់បង្គល់ក្រហម Heibati ស្រាប់តែទាត់នារីម្នាក់ឈ្មោះ Maria នៅពេលនាងដើរកាត់ ហើយកាន់សញ្ញាដែលបង្ហាញថាតង់ទីមួយជិតចាប់ផ្តើម។ ភ្លាមនោះអាជ្ញាកណ្តាលក៏បានធ្វើអន្តរាគមន៍ និងព្រមានលោក Heibati អំពីអាកប្បកិរិយារបស់គាត់។ ទោះជាយ៉ាងណាម៉ារីយ៉ាបានងាកមើល និងបង្ហាញពីការមិនសប្បាយចិត្តរបស់នាងចំពោះទង្វើអសីលធម៌របស់កីឡាកររូបនេះ។

បន្ទាប់មកការប្រកួតបានប្រព្រឹត្តទៅជាធម្មតា ប៉ុន្តែបានបញ្ចប់យ៉ាងឆាប់រហ័ស។ នៅពេលដែលកីឡាករបង្គល់ខៀវ បានផ្តួលកីឡាករបង្គល់ក្រហម Heibati ក្នុងទឹកទី ១ ដោយជោគជ័យ ហើយអាជ្ញាកណ្តាលបានប្រកាសថាបង្គល់ខៀវជាអ្នកឈ្នះដោយបច្ចេកទេស ភ្លាមនោះបង្គល់ក្រហមមិនអស់ចិត្តក៏បានដាល់បង្គល់ខៀវដោយកណ្តាប់ដៃជាបន្តបន្ទាប់នៅពីក្រោយខ្នង ប៉ុន្តែត្រូវបានអាជ្ញាកណ្តាលហាមឃាត់។ នៅពេលវេលាដដែលនោះលោក Heibati ហាក់មានកាយវិការមិនសមរម្យ និងបង្កការរំខានយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងកម្មវិធី ដោយបញ្ចេញមតិមិនល្អទៅលើអាជ្ញាកណ្តាល អ្នករៀបចំកម្មវិធី និងបុគ្គលិកនៅទីនោះ ធ្វើឱ្យមហាជនជាច្រើនមិនពេញចិត្តក៏បាននាំគ្នាចូលទៅក្នុងសង្វៀនវាយតប់គ្នាបង្កភាពចលាចលពេញកម្មវិធី។

បន្ទាប់ពីមានសកម្មភាពដ៏ចម្រូងចម្រាសនេះលោក Heibati ក៏បានបង្ហោះសារសុំទោសជាសារធារណៈនៅលើបណ្តាញសង្គម ដោយលោកបានសរសេរថា “ខ្ញុំមានការភ័យយ៉ាងខ្លាំង ខ្ញុំសុំទោសអ្នករាល់គ្នាដែលបានបញ្ចេញកាយវិការមិនសមរម្យ ជាពិសេសខ្ញុំចង់សុំទោស Maria (ដែលជានារីកាន់សញ្ញាបង្ហាញតង់ទីមួយ)”។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយនៅក្នុងកម្មវិធី HFC នៅតែហាមឃាត់លោក Heibati មិនឱ្យចូលរួមក្នុងការប្រកួតនេះអស់មួយជីវិត។ HFC បានប្រកាសថា សកម្មភាពរបស់លោក Heibati លើសពីបទដ្ឋានអាកប្បកិរិយា និងសីលធម៌ ហើយនឹងផ្ទេរប្រាក់រង្វាន់ទាំងអស់របស់អ្នកប្រយុទ្ធនេះទៅឱ្យ Maria ។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា Heibati ធ្លាប់ប្រកួតប្រដាល់សេរី យោងតាម Tapology ការប្រឈមមុខជាមួយបង្កល់ខៀវ Osipyan គឺជាការប្រកួត MMA អាជីពដំបូងរបស់អ្នកប្រដាល់រូបនេះ៕