ស្ទឹងដំណាក់ក្បូននារដូវវស្សា គឺពិតជាមានសម្រស់ស្រស់ស្អាតជាខ្លាំង ដោយសារតំបន់នេះគឺពោរពេញទៅដោយធនធានធម្មជាតិដ៏មហាសាល មានជ្រោះជ្រង ជ្រលងបុព្វតា ប្រកបដោយទេសភាពដ៏ស្រស់ត្រកាល និងអស្ចារ្យបំផុត។ ស្ទឹងដំណាក់ក្បូនស្ថិតក្នុងភូមិសាស្រ្តឧទ្យានជាតិជួរភ្នំក្រវាញខាងត្បូងខេត្តកោះកុង មានចម្ងាយប្រមាណ ៤០ គីឡូមែត្រពីក្រុងខេមរភូមិន្ទ ដោយលោកអ្នកអាចធ្វើដំណើរតាមផ្លូវបេតុងកាត់តាមទំបន់វារីអគ្គិសនី ឬស្សីជ្រុំ ក៏ដូចជាមានចម្ងាយប្រមាណ ៣១៩ គីឡូមែត្រពីរាជធានីភ្នំពេញ។

នៅពេលទៅដល់ភ្ញៀវទេសចរនឹងបានឃើញសម្រស់ដ៏ល្អឯកនៃទឹកធ្លាក់អមជាមួយដើមឈើសងខាង ដែលមានទស្សនីយ៍ភាពប្រៀបបានដូចជាផ្ទាំងគំនូរ កំពុងបង្ហាញសម្រស់នៅកណ្តាលព្រៃឈើដ៏ធំស្កឹមស្កៃ និងទទួលបានអារម្មណ៍ស្រស់ស្រាយ ខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធពីធម្មជាតិ។ ស្ទឹងដំណាក់ក្បូនគឺមានភាពលេចធ្លោនៃធម្មជាតិ ជាហេតុធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរតស៊ូធ្វើដំណើរតាមផ្លូវតូច និងបត់បែនដើម្បីទៅសម្រាកកម្សាន្តនៅទីតាំងមួយនេះ។

ដូច្នេះអ្នកអាចហែលទឹក និងស្ទូចត្រីលេងកម្សាន្ត ក៏ដូចជាបោះតង់ ញ៉ាំអាហារឆ្ងាញ់ៗជាមួយបងប្អូនគ្រួសារ ឬមិត្តភក្តិដោយសេរី ដែលកន្លែងនេះគឺពិតជាសក្តិសមបំផុតសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរណាដែលចូលចិត្តធម្មជាតិ និងការផ្សងព្រេង។ ដើមឡើយ ស្ទឹងដំណាក់ក្បូនគឺជាទីតាំងវារីអគ្គិសនីមួយ ប៉ុន្តែដោយសក្តានុពលធម្មជាតិ ដែលមានទឹកហូរថ្លាឆ្វង់ ព្រៃឈើដុះអមមាត់ទឹកផ្ដល់ជាម្លប់ត្រឈឹងត្រឈៃដល់ភ្ញៀវទេសចរ បានធ្វើឱ្យតំបន់នេះក្លាយជាទីតាំងទេសចរណ៍ធម្មជាតិថ្មីមួយក្នុងខេត្តកោះកុង។

ក្រៅពីស្ទឹងដំណាក់ក្បូនដែលជាគោលដៅដ៏ទាក់ទាញបំផុតក្នុងខេត្តកោះកុង ក៏មានរមណីយដ្ឋានល្បីៗជាច្រើនផ្សេងទៀតនៅក្នុងខេត្តនេះផងដែរដូចជា កោះកុងក្រៅ, ទឹកធ្លាក់តាតៃ, កោះស្តេច, ឆ្នេរនេសាទ, ពាមក្រសោម, ជីផាត, ឆ្នេរផ្កាយ៧, ឆ្នេរបារាំង, ភ្នំម្រេចកង្កែបអារ៉ែង, ទឹកធ្លាក់ឆាយយោង, និងកោះស្រឡៅ។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា កោះកុងគឺជាខេត្តមួយស្ថិតនៅភាគនិរតីនៃប្រទេសកម្ពុជា ដែលមានផ្ទៃដីប្រមាណ ១១១៦០ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ និងមានប្រជាជនរស់នៅប្រមាណ ១២៥,៩០២ នាក់គិតក្នុងឆ្នាំ ២០១៩៕

ពលរដ្ឋនៅក្រុងបាត់ដំបង ហាក់សម្តែងការមិនពេញចិត្ត ជុំវិញផ្លូវនៅក្នុងកណ្តាលក្រុងរងការខូចខាត ស្ទឹងតែទាំងស្រុង តែបែជាមិនរដ្ឋបាលខេត្តចុះមកត្រួតពិនិត្យ និងជួសជុល។

បើប្រធានមន្ទីរសាធារណការខេត្តបាត់ដំបង បានលើកឡើងថា៖” ផ្លូវទាំងអស់ដែលខូចខាត ស្ថិតក្នុងដំណើរការអនុវត្តន៏របស់ ADB ពុំមានពាក់ពន្ធ័ជាមួយនឹងខាងមន្ទីរទេ ខាងមន្ទីរនឹងអាជ្ញាធម៏ខេត្ត ក៏បានព្យាយាមជួយសម្រប សម្រួលជាមួយនឹងក្រុមហ៊ុនផងដែរ គ្រប់ផ្លូវដែលខូចខាត ខាងក្រុមហ៊ុន នឹង ធ្វើសងវិញទាំងអស់ ក្រោយបញ្ចប់គម្រោង ចុងឆ្នាំ២០២៥”។

តែយ៉ាងណាមិញនៅព្រឹកថ្ងៃទី២ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៤នេះ គេឃើញមានការចាក់គ្រួសបំពេញនៅផ្លូវដែលមានក្រឡុក បានប៉ុន្មានផ្លូវខ្លះដែរ៕

លោកអ្នកប្រាកដជាឆ្ងល់ហើយ គ្រប់ប្រទេសទាំងអស់នៅលើពិភពលោកយើងនេះសុទ្ធតែមានភ្លើងចរាចរណ៍ ដើម្បីងាយស្រួលធ្វើដំណើរទៅមក ដោយជួយសម្រួលមិនឱ្យមានការកកស្ទះឡើយ។ ប្លែកអីតែប្រទេសអាស៊ីមួយនេះគឺមិនមានភ្លើងចរាចរណ៍នោះទេ ដែលប្រទេសនោះត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាប្រទេសប៊ូតាន។ ប៊ូតានគឺជាប្រទេសដែលមានសុភមង្គលបំផុតនៅលើពិភពលោក ហើយក៏ជាប្រទេសតែមួយគត់ក្នុងលោកដែលគ្មានភ្លើងចរាចរណ៍ដែរ។ ប្រទេសនេះមានរបៀបរស់នៅសាមញ្ញ និងប្លែកខុសពីប្រទេសផ្សេងទៀតនាពេលបច្ចុប្បន្ន។

មិនថាពិភពលោកជឿនលឿនខ្លាំងប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ប៊ូតាននៅតែប្រកាន់ខ្ជាប់ទំនៀមទម្លាប់បានល្អ ជាប្រទេសបុរាណមួយ ដែលមិនសូវមានការអភិវឌ្ឍច្រើនឡើយ ក៏ដូចជាមិនមានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើបៗនោះទេ។ នេះក៏ដោយសារតែពួកគេចង់រក្សាទុកសម្បត្តិធម្មជាតិ និងរបស់បុរាណឱ្យបានច្រើនក្នុងប្រទេសពួកគេ។ ដូច្នេះនៅពេលលោកអ្នកបានទៅលេងប្រទេសប៊ូតាន អ្នកប្រាកដជាភ្ញាក់ផ្អើល ឬមិនធ្លាប់ដឹងពីប្រទេសអភិរក្សធម្មជាតិប៊ូតាននេះឡើយ ។

ប៊ូតានគឺជាប្រទេសដែលកាន់សាសនាព្រះពុទ្ធ នៅពេលលោកអ្នកបានទៅដល់រដ្ឋធានី Thimpu អ្នកនឹងជួបប្រទះទីក្រុងតែមួយគត់នៅលើពិភពលោកដែលគ្មានភ្លើងចរាចរណ៍ ដោយសារប្រទេសនេះមានសន្តិភាពសណ្តាប់ល្អ និងជាប្រទេសមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ ដូច្នេះគឺមិនរៀបចំដាក់ភ្លើងចរាចរណ៍ដូចប្រទេសផ្សេងទៀតឡើយ។ ពិសេសជាងនេះទៅទៀត ហាង និងភោជនីយដ្ឋាននៅទីនេះសុទ្ធតែជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកស្រុកទាំងអស់មានន័យថា (មិនដំណើរការដោយសាជីវកម្មណាមួយនោះទេ)។ លើសពីនេះ ប្រទេសប៊ូតានក៏ជាគោលដៅដ៏កម្រមួយក្នុងពិភពលោកដែលមិនមានម៉ាកយីហោអន្តរជាតិនោះទេ។ នៅប្រទេសប៊ូតាន រូបភាពរបស់ស្តេច និងរាជវង្សត្រូវបានបង្ហាញនៅស្ទើរតែគ្រប់ផ្ទះ និងអាជីវកម្ម។

រូបថតរបស់ស្តេចត្រូវបានដាក់នៅទូទាំងប្រាសាទពុទ្ធសាសនាក្នុងប្រទេស ហើយត្រូវបានដាក់នៅជាប់នឹងរូបថតរបស់ឡាម៉ា ដែលជាតំណាងនៃព្រះធម៌។ ហើយផ្ទះរបស់គ្រួសាររាជវង្សមានទំហំតូច និងសាមញ្ញបំផុត ព្រោះគ្រួសាររាជវង្សមិនគិតពីខ្លួនឯងទេ គឺគិតតែពីប្រទេសជាតិ និងអ្នកស្រុកប៉ុណ្ណោះ។ ទាក់ទងនឹងវប្បធម៌ការងារ និស្សិតអន្តរជាតិដែលមករៀនក្នុងប្រទេសប៊ូតានបានចែករំលែកថា នាងមិនអាចស្វែងរកធនាគារនៅក្នុងប្រទេសនេះបានឡើយ ហើយការងារភាគច្រើនក្នុងប្រទេសប៊ូតាន តម្រូវឱ្យស្លៀកសំលៀកបំពាក់ប្រពៃណីរបស់ប្រទេស។

យោងតាមលោក Temphel ដែលជាស្ថាបនិកនៃក្រុមដែលមានឯកទេសក្នុងការអភិរក្សវប្បធម៌ក្នុងប្រទេសប៊ូតង់ ប្រជាជនប៊ូតានតែងតែផ្តោតលើសហគមន៍។ ដោយអ្នករាល់គ្នានៅទីនេះដឹង នឹងយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក ខណៈអ្នកជិតខាងតែងតែទៅលេងផ្ទះអ្នកដទៃ ទោះជាគេមិនបានអញ្ជើញក៏ដោយ ហើយអ្នកភូមិទាំងមូលមកសួរសុខទុក្ខ នៅពេលគ្រួសារនរណាម្នាក់មានទារកថ្មី ឬស្វាគមន៍អ្នកដែលត្រឡប់មកពីមន្ទីរពេទ្យជាដើម។ លក្ខណៈពិសេសមួយទៀតរបស់ប៊ូតានគឺកាហ្វេ ជាកន្លែងដែលមនុស្សត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យចែករំលែកគ្នាទៅវិញទៅមកអំពីអារម្មណ៍ និងសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់ពួកគេ ដើម្បីធ្វើឱ្យមនុស្សកាន់តែបើកចំហក្នុងការនិយាយអំពីសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់ពួកគេ ជាហេតុធ្វើឱ្យប្រទេសនេះត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ថាជាប្រទេសដែលមានសុភមង្គលជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក៕

ពាក្យថា “វស្សា” មកពីពាក្យបាលីថា “វស្ស” ប្រែថា “ភ្លៀង” ឬ “រដូវភ្លៀង” ដែលមានកំណត់ ៤ខែ (រាប់ពីថ្ងៃ១រោចខែអាសាធដល់ ១៥កើតខែកត្តិក)។ តាមទំនៀមជាប្រពៃណីនៃព្រះពុទ្ធសាសនា ព្រះសង្ឃទាំងឡាយគ្រប់អារាមក្នុងប្រទេសកម្ពុជាត្រូវនិមន្តចូលកាន់«ព្រះវស្សា»អស់ថេរវេលា ៣ខែ ចាប់តាំងពីថ្ងៃ ១រោចខែអាសាធតទៅ។ ក្នុងរយៈវេលា៣ខែនេះ នៅគ្រប់ព្រះវហារនៃទីវត្តទាំងឡាយ គេតែងរក្សាភ្លើងទៀនព្រះវស្សាឲ្យនៅឆេះជានិច្ច។

យោងតាមខ្លឹមសារដកស្រង់ពីប្រភព Phare Circus ៖ ពិធីបុណ្យចូលព្រះវស្សាគឺជាពិធីបុណ្យមួយដែលមានសារៈសំខាន់ក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ជាពេលវេលាដ៏សំខាន់សម្រាប់ភិក្ខុសង្ឃ និងសាមណេបានរៀនធម៌ និងវិន័យយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនតាមពុទ្ធឱវាទ។ បងប្អូនដែលជាអ្នកមានជំនឿទៅលើព្រះពុទ្ធសាសនា តែងតែនាំគ្នាប្រារព្ធពិធីបុណ្យដោយនាំយកជាសាដក អង្ករ ភេសជ្ជៈ និងរបស់ប្រើប្រាស់ផ្សេងៗ ទៅប្រគេនព្រះសង្ឃតាមលទ្ធភាព។

ពិធីបុណ្យចូលព្រះវស្សា គឺជាការរៀបចំអោយ ឈប់សម្រាកនៅទីណាមួយ រឺក្នុងវត្តអារាមណា មួយក្នុងរយៈពេល៣ខែក្នុងរដូវធ្លាក់ភ្លៀង និង មិនអនុញ្ញាតអោយនិមន្តទៅទីឆ្ងាយ ដោយដាច់រាត្រីឆ្លងថ្ងៃនោះឡើយ លើកលែងតែមានភារកិច្ចសំខាន់ចាំបាច់ ដូចជាឪពុកម្តាយឈឺធ្ងន់ រឺនិមន្តទៅសម្តែងធម៌ជាដើម ដោយតាំងចិត្តត្រលប់មកវិញក្នុង រយៈពេល ៧ថ្ងៃ។

ពិធីបុណ្យចូលព្រះវស្សា ប្រារព្ធធ្វើឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំចាប់ពីថ្ងៃ១រោចខែអាសាធដល់ថ្ងៃ ១៥ កើត ខែអស្សុជ។ តែពិធីត្រូវបានចាប់ផ្តើមនៅល្ងាចថ្ងៃទី ១៥កើត ខែអាសាឍ ដោយមានការចូលរួមពីសំណាក់បងប្អូននិងចាស់ទុំចំណុះជើងវត្ត នាំគ្នាហែរទៀនវស្សា សំពត់ សាដក និងសម្ភារៈប្រើប្រាស់ផ្សេងៗ ហែរជុំវិញព្រះវិហារ និងបន្ទាប់មកសម្តែងធម៌ទេសនា និងវេរទៀនវស្សា និងសម្ភារៈប្រគេនព្រះសង្ឃ។

នៅពេលព្រឹកឡើងនៅថ្ងៃទី ១រោច ខែអាសាឍ មានម្ហូបអាហារ បង្អែម ប្រគេនដល់ព្រះសង្ឃ ហើយក្នុងអំឡុងរយៈ ៣ខែនេះ បងប្អូនដែលមានទម្លាប់គោរពព្រះពុទ្ធសាសនា ក៏និយមបន្តធ្វើម្ហូប នំចំណី និងគ្រឿងប្រើប្រាស់ផ្សេងៗមកប្រគេនជាបន្តបន្ទាប់សម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ព្រះសង្ឃគង់ចាំព្រះវស្សានេះក្នុងអំឡុងពេលនេះដែរ។

ក្រៅពីរបស់ប្រើប្រាស់ និងម្ហូបអាហារ បងប្អូនខ្មែរក៏បានជាវទានវស្សាទៅប្រគេនព្រះសង្ឃផងដែរ ព្រោះយើងមានជំនឿថាពន្លឺទៀនគឺជួយបំភ្លឺអនាគតជាតិអោយភ្លឺស្រស់បំព្រង និងមានសេចក្តីសុខចម្រើនដោយអំពើល្អ សេចក្តីល្អ ហើយគេ ត្រូវ រក្សា ភ្លើង ទៀន ឱ្យ ឆេះ ជាប់ រហូត គ្រប់ រយៈពេល បី ខែ។ មួយវិញទៀតនេះជាការជួយដល់វត្តអារាមក្នុងការមានទៀនប្រើប្រាស់ដើម្បីដុតបំភ្លឺនៅពេលយប់ផងដែរ៕ (ប្រភព៖ Phare, The Cambodian Circus)