ប្រទេសវៀតណាម ៖ សមត្ថភាពភាសាបរទេសមានសារៈសំខាន់យ៉ាងខ្លាំង ជាពិសេស ភាសាអង់គ្លេស ដែលជួយឱ្យយើងទទួលបានជោគជ័យក្នុងការងារ និងការប្រកបអាជីវកម្ម ពីព្រោះយើងនឹងមានឱកាសទំនាក់ទំនងជាមួយជនបរទេសកាន់តែច្រើន ។ ប៉ុន្តែប្រទេសនានានៅតំបន់អាស៊ី ទោះជាមានកំណើនសេដ្ឋកិច្ចរឹងមាំក្តី ក៏សមត្ថភាពនិយាយអង់គ្លេសរបស់ពលរដ្ឋស្ថិតនៅកម្រិតទាប ដោយសារការអប់រំក្នុងប្រទេសទាំងនេះគ្មានប្រសិទ្ធភាព និងផ្តោតលើការទន្ទេញចាំមាត់ ខុសពីការអប់រំនៅក្រៅប្រទេសដែលផ្តោតលើការអនុវត្តជាក់ស្តែង ។

វៀតណាមជាប្រទេសមួយដែលប្រឈមនឹងបញ្ហានេះ បើទោះជាកូនសិស្សវៀតណាមល្បីល្បាញថាឧស្សាហ៍ព្យាយាមក្តី ប៉ុន្តែសមត្ថភាពនិយាយភាសាអង់គ្លេសរបស់កូនសិស្សវៀតណាម គឺស្ថិតក្នុងកម្រិតទាប ។ ដូច្នេះ រដ្ឋាភិបាលវៀតណាមបានកំណត់គោលដៅបង្កើនសមត្ថភាពភាសាអង់គ្លេសនៅសាលារៀនទូទាំងប្រទេស ដើម្បីឱ្យកូនសិស្សអាចនិយាយអង់គ្លេសជាភាសាទី២ នៅឆ្នាំ២០៣៥ ។

លោក Pham Ngoc Tuong អនុរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងអប់រំបានប្រកាសពីការកំណត់គោលដៅឱ្យកូនសិស្សទាំងអស់អាចនិយាយអង់គ្លេសជាភាសាទី២ ក្នុងសាលារៀននៅឆ្នាំ២០៣៥ ។ គ្រូ និងកូនសិស្សត្រូវនិយាយភាសាវៀតណាម និងអង់គ្លេសក្នុងថ្នាក់ ហើយអង់គ្លេសមិនត្រឹមតែជាភាសាដែលបង្រៀនក្នុងម៉ោងភាសាបរទេសទេ គឺមុខវិជ្ជាផ្សេងៗក៏ត្រូវប្រើប្រាស់ភាសាអង់គ្លេសដែរ ជាពិសេស មុខវិជ្ជាគណិតវិទ្យា វិទ្យាសាស្ត្រ និងប្រវត្តិសាស្ត្រ ។ ក្រៅពីនេះ កូនសិស្សត្រូវជជែកគ្នាជាភាសាអង់គ្លេសក្នុងសាលាផងដែរ ។

នៅឆ្នាំ២០៣៥ សាលារៀននៅទូទាំងប្រទេសវៀតណាមនឹងប្រើប្រាស់ភាសាអង់គ្លេស និងវៀតណាម ហើយនៅឆ្នាំ២០៤៥ រដ្ឋាភិបាលវៀតណាមមានគោលដៅឱ្យកូនសិស្សសាលាមត្តេយ្យអាចនិយាយអង់គ្លេសស្ទាត់ ។ បច្ចុប្បន្ន ក្រសួងអប់រំវៀតណាមបានត្រៀមផែនការកែលម្អកម្មវិធីសិក្សា និងបោះពុម្ពសៀវភៅបង្រៀន ដើម្បីលើកទឹកចិត្តឱ្យកូនសិស្សនិយាយអង់គ្លេសកាន់តែច្រើន ។ រីឯសាកលវិទ្យាល័យ គឺរដ្ឋាភិបាលនឹងកំណត់ឱ្យសាកលវិទ្យាល័យទាំងអស់បង្រៀនភាសាអង់គ្លេសកម្រិតខ្ពស់ដល់និស្សិត ។

គោលដៅរបស់ក្រសួងអប់រំវៀតណាម គឺបង្កើនប្រសិទ្ធភាពការនិយាយភាសាអង់គ្លេសរបស់កូនសិស្ស ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចទំនាក់ទំនងជាភាសាអង់គ្លេសយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ និយាយបានពិតប្រាកដ ពុំមែនគ្រាន់តែទន្ទេញចាំពាក្យ ឬរៀនវេយ្យករណ៍ពីសៀវភៅទេ ។ ហេតុនេះ ការបង្កលក្ខណៈឱ្យកូនសិស្សបាននិយាយអង់គ្លេសក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃនឹងជួយឱ្យពួកគេនិយាយអង់គ្លេសដូចភាសាកំណើត និងងាយស្រួលរកការងារធ្វើក្រោយបញ្ចប់ការសិក្សា ។ វានឹងជួយជំរុញដល់សេដ្ឋកិច្ចវៀតណាមបានមួយកម្រិត ហើយធ្វើឱ្យអ្នកជំនួញវៀតណាមអាចប្រកួតប្រជែងសមត្ថភាពលើទីផ្សារពិភពលោក ៕

ទូរស័ព្ទ iPhone ដែលដំណើរការប្រព័ន្ធ IOS បានគេនិយាយថាងាយរងការវាយប្រហារជាង Android នេះបើយោងតាមរបាយការណ៍ចុងក្រោយបំផុតពី Lookout ដែលជាគេហទំព័រស្តីពីសុវត្ថិភាពតាមអ៊ីនធឺណិត។ យោងតាមរបាយការណ៍នេះ បានចង្អុលបង្ហាញថា ទូរស័ព្ទ iPhone ងាយរងការវាយប្រហារ ឬងាយក្នុងការ Hack ជាង Android បន្ទាប់ពីស្រាវជ្រាវឧបករណ៍ជាង ២០០ លានឧបករណ៍ ដែលនេះគឺជានិន្នាការដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលមួយនៅក្នុងវិស័យសន្តិសុខតាមអ៊ីនធឺណិតលើទូរស័ព្ទដៃ។

តួលេខបង្ហាញថា ១៨.៤% នៃឧបករណ៍ iOS ត្រូវបានគេ Hack និងប៉ុនប៉ងបន្លំនៅក្នុងត្រីមាសទី ៣ នៃឆ្នាំ ២០២៤ ខណៈ Android មានអ្នកប៉ុនប៉ងលួចទិន្នន័យត្រឹមតែ ១១.៤% ប៉ុណ្ណោះ។ នេះមានន័យថា ការលួចព័ត៌មានសម្ងាត់ និងការប៉ុនប៉ងបន្លំដែលផ្តោតលើអាជីវកម្ម គឺបានកើនឡើង ១៧% ហើយចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១៩ មក។ យោងតាមរបាយការណ៍ក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ អ្នកស្រាវជ្រាវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណគេហទំព័របន្លំចំនួន ៤៧៣ លានជាមួយនឹងការកើនឡើងគួរឱ្យកត់សម្គាល់នៃភាពស្មុគស្មាញនៃការវាយប្រហារ។

ឧក្រិដ្ឋជនតាមអ៊ីនធឺណិតកំពុងប្រើប្រាស់ការក្លែងបន្លំជានាយកប្រតិបត្តិកាន់តែខ្លាំងឡើង និងបង្កើតស្ថានភាពសង្គ្រោះបន្ទាន់ដើម្បីរៀបចំបុគ្គលិក ដែលជាបច្ចេកទេសឯករាជ្យនៃប្រព័ន្ធប្រតិបត្តិការ។ ជាងនេះទៅទៀត ការលេចឡើងនៃបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI) និងគំរូភាសាក៏កំពុងបង្កបញ្ហាប្រឈមថ្មីសម្រាប់សន្តិសុខតាមអ៊ីនធឺណិតចល័តផងដែរ។ ដូច្នេះអ្នកវាយប្រហារ ឬពួក Hacker មានលទ្ធភាពធ្វើស្វ័យប្រវត្តិកម្ម និងកំណត់ការប៉ុនប៉ងបន្លំតាមទំហំផ្ទាល់ខ្លួន ដែលអាចធ្វើឱ្យវាកាន់គ្រោះថ្នាក់។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ Lookout បាននិយាយថាវាមិនអាចធ្វើឱ្យឧបករណ៍ Apple ខូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះសុវត្ថិភាពនោះទេ។ ទោះបីជាមានតួលេខគួរឱ្យព្រួយបារម្ភក៏ដោយ មេរោគដែលបានរកឃើញ ដូចជា BnkRat, SpySolr និង ValadSpy ភាគច្រើនកំណត់គោលដៅលើប្រព័ន្ធប្រតិបត្តិការ Android ប៉ុណ្ណោះ។ ការសិក្សានេះគូសបញ្ជាក់ថា ដើម្បីសុវត្ថិភាពមិនថាអ្នកប្រើ iOS ឬ Android នោះទេ យល់ល្អគួរមានការប្រុងប្រយ័ត្នឱ្យបានខ្ពស់ និងឧស្សាហ៍អាប់ដេតកម្មវិធីនានាឱ្យបានទៀងទាត់បំផុត ដើម្បីជៀសវាងការ Hack៕

នៅក្នុងមហាសមុទ្រមានរឿងរ៉ាវអាថ៌កំបាំងជាច្រើន ដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនៅមិនទាន់រកឃើញចម្លើយពិតប្រាកដនោះទេ។ ទោះបីក្នុងសម័យទំនើបនេះ មានបច្ចេកវិទ្យា និងការអភិវឌ្ឍន៍ជឿនលឿនស្ទើរតែគ្រប់ជ្រុងនៃផែនដីក៏ដោយ។

យោងតាមគេហទំព័របរទេស BBC Science Focus នៅក្នុងមហាសមុទ្រដ៏ធំល្វឹងល្វើយរបស់យើង មិនទាន់មានអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រណាអាចទៅសិក្សាស្រាវជ្រាវដល់ជម្រៅជ្រៅនៃមហាសមុទ្រនោះទេ ដូច្នេះរឿងរ៉ាវអាថ៌កំបាំងទាំង ៣ ខាងក្រោមនេះនៅតែជាចម្ងល់រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។

១.តើទឹកនៅលើផែនដីកើតឡើងមកពីណា? ជាការពិតណាស់ ផែនដីត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយមហាសមុទ្រ ៧០% ដែលបរិមាណទឹកដ៏ច្រើននេះបានបង្កើតជាជម្រកដ៏ធំបំផុតនៅលើភពផែនដី។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រភពដើមនៃទឹកនៅតែជាអាថ៌កំបាំងសម្រាប់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ ថ្វីត្បិតតែផែនដីបង្កើតឡើងប្រហែល ៤.៥ ពាន់លានឆ្នាំមុនក៏ដោយ ក៏យើងនៅតែមិនអាចកំណត់បានថា តើទឹកកើតឡើងមកពីណានោះទេ។ ដូច្នេះហើយសំនួរដែលសួរថា ហេតុអ្វីបានជាផែនដីរបស់យើងមានទឹកគ្របដណ្តប់ច្រើនម្លេះ តើទឹកទាំងនោះកើតឡើងមកពីណា ហើយអ្នកណាជាអ្នកដាក់ឈ្មោះភពផែនដី ខណៈភពនេះមានទឹកច្រើនជាងដីទៅទៀត ហេតុអ្វីមិនដាក់ឈ្មោះថាជាភពទឹកទៅ ដែលសំនួរចាក់ដោតទាំងនេះ នៅតែមិនទាន់រកឃើញចម្លើយពិតប្រាកដនោះទេ។

២.តើអ្នកណាជាអ្នកបង្កើតថ្មដ៏ចម្លែកមួយនៅក្នុងសមុទ្រ Yonaguni? នៅឯឆ្នេរសមុទ្រ Yonaguni នៃប្រទេសជប៉ុន គឺមានថ្មចម្លែកមួយត្រូវបានគេរកឃើញនៅឆ្នាំ ១៩៨៦ ដែលបង្កឱ្យមានការចម្រូងចម្រាសជាច្រើនអំពីប្រភពដើមរបស់វា។ ទម្រង់ថ្មនេះមានដុំថ្មភក់ដាក់ជង់កាត់គ្នា សន្លាក់ប៉ារ៉ាឡែល រាងជារង្វង់ជណ្តើរ និងការឆ្លាក់យ៉ាងចម្លែក ដែលនាំឱ្យអ្នកខ្លះជឿថាវាជាសំណល់នៃអរិយធម៌បុរាណដែលបាត់ទៅហើយ។

ទោះជាយ៉ាងណាសាស្ត្រាចារ្យ Masaaki Kimura ជឿជាក់ថា វាជាសំណង់ដែលបង្កើតឡើងដោយមនុស្សកាលពី ១០.០០០ ឆ្នាំមុន ដោយមានលក្ខណៈពិសេសស្រដៀងនឹងទីក្រុងបុរាណ រួមមានពីរ៉ាមីតជំហាន ផ្លូវ និងបណ្តាញទឹក។ ប៉ុន្តែសាស្ត្រាចារ្យ Robert Schoch ជឿជាក់ថា រចនាសម្ព័ន្ធនេះគឺកើតឡើងដោយធម្មជាតិនោះទេ ដែលបង្កើតឡើងដោយការបំបែកថ្មយ៉ាងស្អាតតាមយន្តហោះបញ្ឈរ និងផ្ដេក ហើយចម្លាក់ថ្មគឺជាស្នាមប្រេះធម្មជាតិលើផ្ទៃថ្មភក់។

ដូច្នេះហើយការជជែកវែកញែកអំពីប្រភពដើមនៃថ្ម monolith Yonaguni នៅតែបន្តដោយមានមតិផ្ទុយគ្នាពីអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ។ តើនេះជាសំណល់នៃអរិយធម៌ដែលបាត់បង់ ឬជាការបង្កើតដោយធម្មជាតិ? ចម្លើយនៅតែជាអាថ៌កំបាំង ដោយរង់ចាំការរកឃើញថ្មីៗបន្ថែមទៀត។

៣.តើសំឡេងចម្លែកៗនៅក្នុងសមុទ្រមកពីណា? មហាសមុទ្រជាពិភពដ៏ស្ងប់ស្ងាត់មួយ ប៉ុន្តែរាល់ពេលអ្នកមុជទឹកចុះទៅក្រោមសមុទ្រ ពួកគេតែងតែឮសំឡេងអាថ៌កំបាំងជាច្រើនរាប់មិនអស់ ខណៈអ្នកស្រាវជ្រាវគិតថា ជាសំឡេងសត្វត្រីធំៗ ឬក៏ជាសំឡេងរលក និងការបម្រែបម្រួល អាកាសធាតុផ្សេងៗដូចជាការរលាយផ្ទាំងទឹកកកជាដើម។ ទោះជាយ៉ាងណាសំឡេងដ៏គួរឱ្យខ្លាចទាំងនោះនៅតែជាអាថ៌កំបាំងនៅឡើយនោះទេ ដោយមានមតិចម្រុះផ្សេងៗគ្នា ខណៈអ្នកខ្លះជឿថានៅក្នុងមហាសមុទ្រទំនងមានសត្វចម្លែកៗជាច្រើនដែលយើងមិនដឹង ហើយអ្នកខ្លះទៀតក៏ជឿថា នៅក្នុងមហាមហាសមុទ្រប្រហែលជាមានពពួកអេលានរស់នៅទៀតផង៕