បច្ចុប្បន្ននេះ មិនថាយើងទិញទំនិញ ឬប្រើប្រាស់សេវាកម្មអ្វីក៏ដោយ សំណួរ១ក្នុងចំណោមសំណួរដែលតែងបានឮជាញឹកញាប់ពីបុគ្គលិកមុនពេលទូទាត់ប្រាក់គឺ ៖ «តើមានកាតសមាជិកឬនៅ ? តើមានកាតសន្សំពិន្ទុឬអត់?» បើយើងឆ្លើយថា «គ្មានទេ» យើងនឹងត្រូវបានគេបបួលឱ្យចុះឈ្មោះជាសមាជិក ដោយការចុះឈ្មោះជាសមាជិកគ្មានការចំណាយបន្ថែមឡើយ ។

យើងធ្លាប់សង្ស័យទេថា ហេតុអ្វីហាងលក់ទំនិញជាច្រើនចង់ឱ្យយើងចុះឈ្មោះជាសមាជិក ? ហើយហាងទំនិញទាំងនេះទទួលបានអ្វីពីយើង ?
នៅក្នុងអាជីវកម្ម «កាតសមាជិក និងកាតសន្សំពិន្ទុ » គឺជាផ្នែកមួយក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រទាក់ទាញអតិថិជន ។ អតិថិជនមានកាតសមាជិក ក្រៅពីទាក់ទាញឱ្យអតិថិជនទិញទំនិញក្នុងថ្ងៃអនាគតនោះ សំខាន់នៅពេលយើងចូលមកជាសមាជិក ហាងទំនិញនឹងអាចប្រមូលទិន្នន័យផ្សេងៗដូចជា ទំនិញអ្វីដែលឈ្មោះ A ចូលចិត្តទិញជាប្រចាំ និងពេលវេលាណាដែលឈ្មោះ A ចូលមកប្រើប្រាស់សេវាកម្មក្នុងហាង ។ នៅពេលពួកគេទទួលបានទិន្នន័យអតិថជននៅក្នុងដៃហើយ ហាងយកទិន្នន័យទាំងនេះមកវិភាគដើម្បីជាប្រយោជន៍អាជីវកម្មបន្តនាថ្ងៃអនាគត ។

យើងសង្កេតឃើញថា ហាងទំនិញ និងអាជីវកម្មជាច្រើនព្យាយាមបបួលអតិថិជនឱ្យចុះឈ្មោះចូលជាសមាជិក រហូតដល់ពេលខ្លះឃើញប្រូម៉ូសិនបញ្ចុះតម្លៃ ចែករបស់ ឬទទួលបានសិទ្ធិពិសេសអ្វីម្យ៉ាង នៅពេលចុះឈ្មោះជាសមាជិកលើកដំបូង ។ តើអាជីវកម្ម និងហាងទំនិញផ្សេងៗយកទិន្នន័យបានពីអតិថិជនទៅវិភាគ និងបង្កើនការលក់បានច្រើនតិចប៉ុនណា ?

១-ធ្វើទីផ្សារ ឬបង្កើនការផ្សព្វផ្សាយចំអតិថិជនគោលដៅ ៖
ការបញ្ជាទិញរបស់អតិថិជនធ្វើឱ្យក្រុមហ៊ុនដឹងថា អតិថិជនចូលចិត្តទំនិញអ្វី ហើយទំនិញអ្វីលក់ដាច់នៅពេលណា ។ ហេតុនេះ ការមានទិន្នន័យគ្រប់គ្រាន់នឹងជួយឱ្យក្រុមហ៊ុនអាចធ្វើទីផ្សារចំអតិថិជនគោលដៅ ។ បណ្តាហាងអាចយកទិន្នន័យនេះមកវិភាគដើម្បីយកទំនិញថ្មីៗជាតម្រូវការរបស់អតិថិជនផងដែរ ។ ឧទាហរណ៍ ក្រុមហ៊ុន Amazon បានប្រមូលទិន្នន័យពីអតិថិជនថា ពួកគេចាប់អារម្មណ៍ទំនិញប្រភេទណា បន្ទាប់មក ក្រុមហ៊ុនយកទិន្នន័យមកវិភាគថា អតិថិជនដែលចូលចិត្តទំនិញប្រភេទនេះ តើពួកគេទំនងចាប់អារម្មណ៍ទំនិញប្រភេទណាទៀត ដើម្បីក្រុមហ៊ុនអាចណែនាំទំនិញថ្មីដល់ពួកគេ ។

២-បង្កើតភាពស្មោះត្រង់ជាមួយម៉ាកទំនិញ ៖
ជាទូទៅ អ្នកកាន់កាតសមាជិក ឬកាតសន្សំពិន្ទុ ពួកគេតែងទទួលបានសិទ្ធិពិសេសដូចជា សិទ្ធិទទួលបានប្រូម៉ូសិនទិញទឹក២កែវ ថែមជូន១កែវ ឬទទួលទានគ្នា៤នាក់ គិតប្រាក់តែ៣នាក់ ជាដើម ។ ប្រូម៉ូសិន និងសិទ្ធិពិសេសនេះ ធ្វើឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ថា ជាតម្លៃល្អឬចំណេញ និងចង់ត្រឡប់មកទិញ ឬប្រើសេវាកម្មម្តងទៀតជាមួយហាងទំនិញនេះ ច្រើនជាងហាងផ្សេងដែលពួកគេមិនមែនជាសមាជិក ។ យុទ្ធសាស្ត្រនេះចាត់ទុកថា បង្កើតភាពស្មោះត្រង់ជាមួយម៉ាកទំនិញ ។

៣-បន្ថែមបណ្តាញទៅកាន់អតិថិជន ៖
ទិន្នន័យផ្សេងៗរបស់អតិថិជនដែលក្រុមហ៊ុនប្រមូលបានពីការចុះឈ្មោះជាសមាជិកមាន អាសយដ្ឋាន លេខទូរស័ព្ទ អ៊ីម៉ែល ឬ LINE ចាត់ទុកជាទិន្នន័យសំខាន់ដែលក្រុមហ៊ុនប្រើសម្រាប់ដាស់តឿន ឬជូនដំណឹងប្រូម៉ូសិនផ្សេងៗដល់អតិថិជនម្នាក់ៗដោយផ្ទាល់ ដូចជា ផ្ញើប្រូម៉ូសិនពិសេសរបស់សាខាទៅកាន់អតិថិជនតាម sms ។ ការបង្កើតបណ្តាញទៅកាន់អតិថិជនដោយផ្ទាល់បែបនេះ ជាវិធីមួយជំរុញការទិញទំនិញដូចគ្នា ។ ទោះយ៉ាងណា ប្រូម៉ូសិនទៅកាន់អតិថិជនដោយផ្ទាល់ញឹកញាប់ពេក ក៏អាចធ្វើឱ្យរំខានផងដែរ ។

៤-បន្ថែមឱកាសក្នុងការទិញម្តងទៀត ៖
ដូចយើងឃើញស្រាប់ ករណីហាងកាហ្វេ ឬស្ថានីយប្រេងឥន្ធនៈចូលចិត្តប្រើប្រាស់កាតសន្សំពិន្ទុ ដូចជា សន្សំបាន១០០ពិន្ទុ គេអាចទៅប្តូរយកទំនិញ សេវាកម្ម ឬទទួលបានការបញ្ចុះតម្លៃផ្សេងៗបាន ។ យុទ្ធសាស្ត្រនេះហើយជួយឱ្យអតិថិជនត្រឡប់មកទិញទំនិញ ឬប្រើសេវាកម្មម្តងទៀត ។ ដូច្នេះហើយទើបយើងឃើញអាជីវកម្មសម័យនេះ មិនថាតូចឬធំ ចូលចិត្តឱ្យយើងចុះឈ្មោះជាសមាជិករបស់ពួកគេ ៕

ប្រភព ៖ BrandCase

បរទេស៖ សកម្មជនបរិស្ថានបានបញ្ចេញវីដេអូ Drone នៃកាកសំណល់ប្លាស្ទិកដែលហូរពេញទន្លេនៃប្រទេសបូស្នៀ និងហឺហ្សេហ្គោវីណា ហើយអាជ្ញាធរក្នុងតំបន់កំពុងត្រៀមខ្លួនដើម្បីទាមទារដំណោះស្រាយជាបន្ទាន់ផងដែរ។

កាលពីថ្ងៃទី ២២ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៣ មានការបង្ហោះវីដេអូពី ដ្រូន (Drone) របស់សកម្មជនបរិស្ថាន ដោយវាបានបង្ហាញពីចំនួនដ៏ធំសម្បើមនៃកាកសំណល់ប្លាស្ទិកដែលបានប្រមូលផ្តុំនៅពីក្រោយរបាំងនៅបឹង Visegrad  នៅលើទន្លេ Drina នៃប្រទេសបូស្នៀ និងហឺហ្សេហ្គោវីណា។

កាកសំណល់ប្លាស្ទិកនេះ បានអណ្តែតក្នុងទន្លេយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ រួមជាមួយនឹងសំណល់ឈើនៅកណ្តាលទន្លេជាច្រើនផងដែរ។

លោក Dejan Furtula ដែលជាសកម្មជនបរិស្ថានក្នុងតំបន់បាននិយាយថា វាជាបញ្ហាកើតឡើងដដែលៗ ដោយមិនទាន់ត្រូវបានដោះស្រាយនៅឡើយ ដោយបញ្ហាសំរាមប្លាស្ទិកនៅបឹង Visegrad នេះវាបានបន្តអស់រយៈពេល ២០ ឆ្នាំមកហើយ ជាលទ្ធិផលវាបានបណ្តាលឱ្យមានគ្រោះមហន្តរាយបរិស្ថានយ៉ាងខ្លាំង ដោយកម្រិតទឹកនៃទន្លេ Drina បានកើនឡើងហើយកាកសំណល់ប្លាស្ទិកជាច្រើនបានហៀរចូល តំបន់នោះ។

លើសពីនេះវាបានបង្កឱ្យមានភ្លៀងធ្លាក់យ៉ាងខ្លាំងដោយបានវាយប្រហារប្រទេសម៉ុងតេណេហ្គ្រោ បូស្នៀ និងហឺហ្សេហ្គោវីណា ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃកន្លងមកនេះ។

យ៉ាងណាមិញសកម្មជនបរិស្ថានរូបនេះក៏បានលើកឡើងពីការលំបាកក្នុងការចោលកាកសំណល់ប្លាស្ទិកដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ ក៏ដូចជាកំទេចកំទីដើមឈើអណ្តែតទឹកទន្លេ ដោយបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃបញ្ហាមិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់សុខភាព និងបរិស្ថានតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែវាក៏បំផ្លាញកេរ្តិ៍ឈ្មោះ របស់តំបន់នេះដូចគ្នា។ ដោយសារតែបញ្ហានេះបឹង Visegrad វាត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាតំបន់ក្លាយជាកន្លែងចាក់សំរាមពិតប្រាកដសម្រាប់ជនអតិមួយចំនួនក្នុងតំបន់៕ ប្រភព៖ pptvhd36

ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ ៖ បើយើងនិយាយពីម៉ាករបស់អាល្លឺម៉ង់ ភាគច្រើនយើងនឹកឃើញដល់ម៉ាករថយន្តដូចជា Mercedes-Benz, BMW, Volkswagen ឬស្បែកជើង Adidas ជាដើម ។ តើដឹងទេថា ម៉ាកទាំងនេះមានការិយាល័យធំ និងលូតលាស់ចេញពីទីក្រុងនានារបស់អាល្លឺម៉ង់ ខណៈអាល្លឺម៉ង់បានពង្រីកការរីកចម្រើនទៅកាន់ទីក្រុងទាំងនេះ ហើយមិនប្រមូលផ្តុំតែនៅក្នុងទីក្រុងប៊ែរឡាំង ។ និយាយរួម ផលិតផលដែលផលិតចេញពីទីក្រុងទាំងនេះបានល្បីល្បាញទៅកាន់ពិភពលោកដូចគ្នា ។

សម្រាប់ប្រទេសថៃ ឬកម្ពុជា ឱកាសចាប់ផ្តើមប្រកបអាជីវកម្មល្អបំផុត ក៏គេចមិនផុតពីក្រុងបាងកក ឬរាជធានីភ្នំពេញទេ ព្រោះមានពលរដ្ឋរស់នៅប្រមូលផ្តុំច្រើន ។ ជាមួយគ្នានេះ ទីក្រុងធ្វើឱ្យយើងងាយស្រួលប្រកបអាជីវកម្ម ដូច្នេះ មិនប្លែកទេដែលក្រុមហ៊ុនធំៗ និងក្រុមហ៊ុនបរទេសបង្កើតការិយាល័យធំនៅក្នុងទីក្រុងធំ ។ ប៉ុន្តែបើយើងមើលប្រទេសអាល្លឺម៉ង់វិញឃើញថា ម៉ាកយីហោជាច្រើនដែលមានការិយាល័យធំនៅក្រៅក្រុងប៊ែរឡាំង រួមមាន ៖
-Mercedes-Benz, Porsche
-BMW, Siemens, Allianz
-Volkswagen
-Adidas, Puma
-Nivea

ម៉ាកខាងលើនេះ បើទោះជាមកពីទីក្រុងនានា មិនមែនទីក្រុងប៊ែរឡាំងក្តី ប៉ុន្តែវាជាម៉ាកដ៏ធំដែលមានអតិថិជនទទួលស្គាល់ទូទាំងពិភពលោក ។ តើអាល្លឺម៉ង់ធ្វើដូចម្តេចដើម្បីឱ្យវិនិយោគិនចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មនៅតាមទីក្រុងនានា ហើយមិនមកប្រមូលផ្តុំក្នុងទីក្រុងប៊ែរឡាំង ?

* ការដឹកជញ្ជូនមានភាពទូលំទូលាយ និងប្រសិទ្ធភាព ៖
អាល្លឺម៉ង់មានទីតាំងស្ថិតនៅចំណុចកណ្តាលអឺរ៉ុប តភ្ជាប់រវាងអឺរ៉ុបខាងកើត ខាងជើង និងខាងត្បូង ។ អាល្លឺម៉ង់បានដឹកជញ្ជូនទំនិញតាមផ្លូវជាតិធំ និងរឹងមាំ «autobahn» មានប្រវែងជាង១ម៉ឺន៣ពាន់គីឡូម៉ែត្រ ។

លើសពីនេះ មានរថភ្លើងប្រវែង៤០.៦២៥គីឡូម៉ែត្រ ដែលតភ្ជាប់ទីក្រុងតូចធំទូទាំងប្រទេស និងទៅកាន់ប្រទេសជិតខាងទូទាំងអឺរ៉ុបទៀតផង ។ អាល្លឺម៉ង់មានក្រុមហ៊ុនដឹកជញ្ជូនលំដាប់ពិភពលោក DHL ដែលមានសេវាកម្មដឹកជញ្ជូនផ្លូវគោក ផ្លូវទឹក និងផ្លូវអាកាស ។ ហេតុនេះ មិនថាក្រុមហ៊ុនស្ថិតនៅតំបន់ណានៃប្រទេស ក៏អាចដឹកជញ្ជូនទំនិញទៅដល់ដៃអតិថិជនយ៉ាងមានសុវត្ថិភាព និងងាយស្រួល ។

* ការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាលក្នុងតំបន់ ៖
រដ្ឋធម្មនុញ្ញថ្មីរបស់អាល្លឺម៉ង់ប្រកាសមកដោយកាត់បន្ថយអំណាចរបស់រដ្ឋាភិបាលកណ្តាល និងពង្រីកអំណាចទៅកាន់រដ្ឋាភិបាលក្នុងតំបន់ ។ រដ្ឋាភិបាលក្នុងតំបន់នៃរដ្ឋនីមួយៗអាចគ្រប់គ្រងថវិកា និងមានសិទ្ធិសម្រេចចិត្តរឿងសំខាន់ៗ ដោយមិនចាំបាច់រង់ចាំការអនុម័តពីរដ្ឋាភិបាលកណ្តាលដូចពេលមុន ។ ស្ថាប័នសំខាន់ជាច្រើនក៏ត្រូវផ្លាស់ទៅនៅរដ្ឋាភិបាលតំបន់ ធ្វើឱ្យអាជីវកម្មផ្សេងៗអាចប្រកបការងារតំបន់បាន ដោយមិនពាក់ព័ន្ធជាមួយក្រុងប៊ែរឡាំង ។

ច្បាប់ថ្មីកំណត់ឱ្យរដ្ឋាភិបាលតំបន់មាននយោបាយលើកកម្ពស់សេដ្ឋកិច្ច “Standortpolitik” ឬសេវាកម្មយុទ្ធសាស្ត្រក្នុងស្រុក ។ នយោបាយនេះធ្វើឱ្យផ្នែកឯកជន និងសហជីពការងារអាចកំណត់យុទ្ធសាស្ត្រអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចរួមគ្នាក្នុងតំបន់ ។ សេដ្ឋកិច្ចអាល្លឺម៉ង់បានរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយក្លាយជាប្រទេសឧស្សាហកម្ម និងកែច្នៃ ខណៈកាលពីមុនសេដ្ឋកិច្ចអាល្លឺម៉ង់ធ្លាក់ចុះដោយសារចាញ់សង្គ្រាម ។ អាល្លឺម៉ង់បានធ្វើជាប្រទេសគំរូមួយ ដោយបានប្រគល់អំណាចឱ្យរដ្ឋាភិបាលតំបន់ចាត់ការបញ្ហាផ្សេងៗដោយខ្លួនឯង ខណៈមានការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាលកណ្តាលដូចជា ការកសាងផ្លូវជាតិ ផ្លូវរថភ្លើង និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្សេងទៀត ។

ហេតុនេះ ក្រុមហ៊ុន ឬរោងចក្រធំៗនៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ មិនចាំបាច់ត្រូវស្ថិតនៅក្នុងទីក្រុងប៊ែរឡាំង ឬទីក្រុងមូនិកទេ ពីព្រោះការពង្រីករោងចក្រ ឬអាជីវកម្មធំៗទៅតាមជនបទ ក៏អាចទទួលជោគជ័យ និងល្បីល្បាញទៅកាន់ពិភពលោកដូចគ្នា ៕

ប្រភព ៖ Longtunman

បរទេស៖ ជនជាតិចិនបានសម្តែងការស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការមានកូនបន្ថែមទៀត ទោះបីជាចំនួនប្រជាជនរបស់ប្រទេសនេះបានធ្លាក់ចុះជាលើកដំបូងក្នុងរយៈពេល ៦០ ឆ្នាំក៏ដោយ។

ការិយាល័យស្ថិតិជាតិរបស់ប្រទេសចិនបានរាយការណ៍ ពីចំនួនប្រជាជនរបស់ប្រទេសក្នុងឆ្នាំ ២០២២ មានចំនួន ១,៤១១ លាននាក់ ថយចុះចំនួន ៨៥០,០០០ នាក់ពីឆ្នាំមុន។ នេះជាការធ្លាក់ចុះដំបូងនៃចំនួនប្រជាជនក្នុងរយៈពេល ៦០ ឆ្នាំចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩៦១ ដែលជាឆ្នាំចុងក្រោយនៃគ្រោះទុរ្ភិក្សដ៏ធំរបស់ប្រទេសនេះ។

អត្រាកំណើតរបស់ប្រទេសចិនបានធ្លាក់ចុះជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ បន្ទាប់ពីដ្ឋាភិបាលបានចេញគោលនយោបាយមួយចំនួនចាប់ពីដើមឆ្នាំ ១៩៧៩ បានកំណត់ដោយគោលការណ៍កូនតែមួយ។

ប៉ុន្តែគោលនយោបាយនេះត្រូវបានលុបចោលនៅឆ្នាំ ២០១៦ ដោយទីក្រុងប៉េកាំង បន្ទាប់ពីរយៈពេលជាង ៣០ ឆ្នាំ និងអនុញ្ញាតឱ្យគូស្វាមីភរិយាមានកូនរហូតដល់ ៣ នាក់រួមទាំងវិធានការកាត់បន្ថយពន្ធ និងការថែទាំសុខភាពមាតាកាន់តែប្រសើរឡើង រួមទាំងការលើកទឹកចិត្តផ្សេងទៀតដើម្បីលើកទឹកចិត្តគូស្វាមី ភរិយាឱ្យមានកូនច្រើន ប៉ុន្តែនៅតែមិនជោគជ័យ។

ទោះជាយ៉ាងណាគ្រួសារចិនជាច្រើននៅតែស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការមានកូនបន្ថែមទៀត ដោយប្រជាជនភាគច្រើនបានលើកឡើងថា គោលនយោបាយលើកទឹកចិត្តកុមារបន្ថែមទៀតនេះ មិនដោះស្រាយបញ្ហាទេ ហើយពួកគេក៏មានការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងចំពោះបញ្ហាមនុស្សចាស់ និងការថយចុះនៃចំនួនប្រជាជន នាពេលអនាគតផងដែរ។

ជាមួយគ្នានោះក្នុងរយៈពេលវែងប្រជាជនចិនត្រូវបានគេព្យាករណ៍ថានឹងធ្លាក់ចុះដល់ ១០៩ លាននាក់នៅឆ្នាំ ២០៥០ ដែលជាចំនួនបីដងច្រើនជាងការប៉ាន់ស្មានពីមុននៃការថយចុះចំនួនប្រជាជនក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ នេះបើយោងតាមអ្នកជំនាញរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ៕ ប្រភព៖ pptvhd36