ប្រទេសថៃ ៖ ភ្លៀងធ្លាក់ញឹកញាប់នៅស្រុកមឿង ខេត្តខនគែន ប្រទេសថៃ បានធ្វើឱ្យដំណាំម្រេះព្រៅដុះលូតលាស់ល្អជាងពេលធម្មតា ប៉ុន្តែតម្លៃរបស់វាបានធ្លាក់ចុះខ្លាំងនាពេលបច្ចុប្បន្ន ។ កាលពីមុន ម្រេះព្រៅមានតម្លៃ១០០បាតក្នុង១ថង់ ប៉ុន្តែវាបានធ្លាក់មកត្រឹមតែ៥០បាតប៉ុណ្ណោះក្នុង១ថង់ ។ ហេតុនេះ កសិករបានងាកមកដាំននោងវិញ ប៉ុន្តែពួកគេបារម្ភថា ខ្លាចមានគ្រោះទឹកជំនន់ដូចនៅឆ្នាំ២០២២ ។

ស្រុកមឿង គឺជាស្រុកដាំដុះបន្លែជាច្រើនប្រភេទនៅក្នុងខេត្តខនគែន ។ នៅដើមខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៣ ភ្លៀងបានធ្លាក់មកជាបន្តបន្ទាប់នៅខេត្តខនគែន ជាពិសេស នៅស្រុកមឿង ហើយបានធ្វើឱ្យដំណាំម្រេះព្រៅដុះលូតលាស់ល្អជាងពេលធម្មតា ប៉ុន្តែបែរជាតម្លៃធ្លាក់ចុះខ្លាំងទៅវិញ ។

អ៊ំស្រី រ៉ាក់បល ដេតផែង អាយុ៦៨ឆ្នាំ ជាកសិករដាំម្រេះព្រៅនៅស្រុកមឿង និយាយថា ការដាំដំណាំនេះមិនពិបាកទេ ហើយពេលភ្លៀងធ្លាក់កន្លងមក វាបានដុះលូតលាស់ល្អ ប៉ុន្តែធ្វើឱ្យតម្លៃធ្លាក់ចុះដល់ពាក់កណ្តាល ។ អ៊ំស្រីបន្តថា កាលពីមុន ម្រេះព្រៅមានតម្លៃ១០០បាតក្នុង១ថង់ ប៉ុន្តែវាបានធ្លាក់មកត្រឹមតែ៥០បាតប៉ុណ្ណោះក្នុង១ថង់ ។ ហេតុផលធ្វើឱ្យតម្លៃធ្លាក់ចុះនាពេលនេះ ដោយសារសម្បូរម្រេះព្រៅលក់នៅលើទីផ្សារ ។

អ៊ំស្រី រ៉ាក់បល ដេតផែង រៀបរាប់ថា ៖ «ម្រេះព្រៅមានតម្លៃខ្ពស់ចាប់ពីខែមីនា ដល់ខែឧសភា ព្រោះមានទិន្នផលផលិតតិច ប៉ុន្តែតម្រូវការស្មើដើម ។ ដូច្នេះ ធ្វើឱ្យតម្លៃម្រេះព្រៅពេលនោះលក់បានថ្លៃ ហើយដាំលក់មិនទាន់ ព្រោះវាជាបន្លែដែលហាងលក់ម្ហូបទាំងអស់ទិញយកទៅធ្វើម្ហូបជាចម្បង ។ កសិករមើលឃើញថា ម្រេះព្រៅជាដំណាំសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់ក្នុងខេត្តភាគឦសានដែលមិនអាចខ្វះបាន» ។

អ៊ំស្រីបន្តថា ៖ «ក្នុងចម្ការរបស់ខ្ញុំតែងមានអាជីវករបោះដុំបន្លែធំៗក្នុងខេត្តភាគឦសានមកទទួលទិញម្រេះព្រៅជាប្រចាំ និងមានការបញ្ជាទិញបន្លែតាមរដូវកាលផងដែរ ។ ដូច្នេះ គ្រួសារខ្ញុំបានត្រៀមផ្ទៃដីដាំដុះបន្លែតាមរដូវកាលពេញមួយឆ្នាំតែម្តង» ។

ចំណែកលោក ប៊ុនកែវ សួនជិក អាយុ៦២ឆ្នាំ ជាកសិកររស់នៅស្រុកមឿង រៀបរាប់ថា នៅឆ្នាំ២០២៣ ផ្លែម្ទេសលក់បានថ្លៃជាងឆ្នាំ២០២២ ហើយពេលនេះ លោកបានត្រៀមផ្ទៃដីដាំដុះននោង ប៉ុន្តែលោកបារម្ភថា ខ្លាចមានទឹកជំនន់ដូចឆ្នាំ២០២២ ។ ទោះយ៉ាងណា លោកមិនអាចធ្វើអ្វីបានទេ គឺអាស្រ័យលើទឹកភ្លៀង និងការបង្ហូរទឹកពីខេត្តជ័យភូមិ និងខេត្តណងបួឡាំភូ ។

លោកបន្តថា ភូមិរបស់យើងជាតំបន់ទទួលទឹក ហើយសព្វថ្ងៃនេះ អ្នកភូមិបានធ្វើស្រែចម្ការទាំងប្រថុយ ព្រោះពេលខ្លះ យើងដាំដំណាំរួច ស្រាប់តែមានទឹកជំនន់ភ្លាមៗ ។ ប៉ុន្តែការដាំបន្លែ គឺជាមុខរបរសម្រាប់ចិញ្ចឹមគ្រួសារ មិនថាទទួលបានផលល្អ ឬមិនល្អ មានទឹកលិច ឬគ្មានទឹកលិច ក៏ពួកយើងត្រូវតែប្រកបមុខរបរនេះដូចដើម ។ បើទោះជាមិនទទួលបានប្រាក់ចំណេញ ខណៈយើងបានចំណាយដើមទុនច្រើនក្តី ប៉ុន្តែវាប្រសើរជាងមិនទទួលបានអ្វីមកវិញ ។ ចំណែកការឧបត្ថម្ភប្រាក់ជំនួយផ្សេងៗអាស្រ័យលើរដ្ឋាភិបាល ៕ ប្រភព ៖ Thairath

រដ្ឋធានីវ៉ាស៊ីនតោន៖ រដ្ឋាភិបាលក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន បានដាក់ពង្រាយនាវាផ្ទុកយន្ដហោះដ៏ទំនើប ដើរដោយថាមពលនុយក្លេអ៊ែរ រហូតដល់១១គ្រឿង សម្រាប់ចល័តកងទ័ព នៅពាសពេញពិភពលោក ប៉ុន្ដែឥឡូវនេះ ក្រុមអ្នកវិភាគជាច្រើន បានលើកឡើង ថា មីស៊ីលលឿនជាងសំឡេងរបស់រុស្ស៊ី ប្រភេទ Zircon នឹងមិនងាយបាញ់ពន្លិចនាវាផ្ទុកយន្ដហោះរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក បាន ដោយងាយៗនោះឡើយ។

សារព័ត៌មាន Bulgarian Military បានចេញផ្សាយ កាលពីដើមខែកក្កដា ថា ព្រឹត្តិការណ៍ក្នុងរយៈពេល១៣ខែចុងក្រោយ នៅតំបន់អឺរ៉ុប បានផ្តល់ឱកាសដល់ក្រុមអ្នកវិភាគជាច្រើន ផ្តល់យោបល់ លើលទ្ធភាព និង សមត្ថភាពរបស់ប្រទេសមហាអំណាចសហរដ្ឋអាមេរិក រុស្ស៊ី និង ចិន។ បើទោះជាបច្ចុប្បន្ន មិនមានការចង្អុល បង្ហាញអំពីការប្រឈមមុខគ្នា ដោយផ្ទាល់ រវាងប្រទេសមហាអំណាចទាំងនេះក្ដី ក៏ក្រុមអ្នកជំនាញ កំពុងតែស្វែងរកចម្លើយ សម្រាប់សំណួរជាច្រើន។ ប្រទេសមហាអំណាចមួយ នៅក្នុងចំណោមចំណោមមហាអំណាចទាំងនេះ គឺជាសមត្ថភាពរបស់នាវាផ្ទុកយន្តហោះរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។

ចម្ងល់តែងតែកើតមានឡើង ជាហូរហែ នាពេលកន្លងម នៅត្រង់ ថា តើមីស៊ីលប៉ុន្មានគ្រាប់ ទើបអាចបាញ់ពន្លិចនាវាផ្ទុកយន្តហោះរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក បាន? បញ្ហានេះ ពាក់ព័ន្ធជាច្រើន តែងតែលើកឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ នាវាផ្ទុកយន្តហោះរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ក្លាយជាឆ្អឹងខ្នងដ៏រឹងមាំរបស់កងទ័ពជើងទឹករបស់ប្រទេសមហាអំណាចកំពូលមួយនេះ។ រហូតមកដល់ពេលនេះ កងទ័ពជើងទឹករបស់សហរដ្ឋអាមេរិក បានដាក់ពង្រាយនាវាផ្ទុកយន្តហោះចំនួន១១គ្រឿង ហើយត្រូវបានគេចាត់ទុក ថា ជាកងនាវាចម្បាំងដ៏ធំបំផុត នៅក្នុងពិភពលោក ខណៈសហរដ្ឋអាមេរិក កំពុងតែសម្លឹងមើលលើគម្រោងថ្មី សម្រាប់ការបង្កើតនាវាផ្ទុកយន្ដហោះចម្បាំងថ្មីបន្ថែមទៀត។

សហរដ្ឋអាមេរិក បានប្រើប្រាស់នាវាផ្ទុកយន្តហោះរបស់ខ្លួន នៅក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមលោកលើកទី២ នៅក្នុងការប្រយុទ្ធទ្រង់ទ្រាយធំដ៏ពិតប្រាកដ។ ដូច្នេះហើយ ទើបសហរដ្ឋអាមេរិក ដឹងពីបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួន អំពីអ្វីដែលសំខាន់ ចំពោះការរស់រានមានជីវិតរបស់នាវាផ្ទុកយន្តហោះ រួមមាន ទី១-នាវាផ្ទុកយន្តហោះ ត្រូវបានការពារដោយបន្ទះដែកធន់នឹងកម្លាំងវាយប្រហារដ៏ខ្លាំង។ តួនាវាត្រូវធ្វើពីដែកសន្លឹក។ ទី២-ដោយសារទំហំរបស់វា ទើបធ្វើឲ្យនាវាផ្ទុកយន្តហោះ មានរឹមដ៏អស្ចារ្យ ហើយស្ទើរតែមិនអាចបាញ់ពន្លិចបាន។ ទី៣-ប្រព័ន្ធការពារសំខាន់ៗទាំងអស់ ត្រូវបានចម្លង នៅលើនាវាផ្ទុកយន្តហោះ ដូចជា ការគ្រប់គ្រងជាដើម។ ទី៤-រោងចក្រថាមពលនុយក្លេអ៊ែរ និង សព្វាវុធមានទីតាំងនៅជ្រៅ ក្នុងផ្នែកក្រោមទឹក ហើយវាត្រូវបានការពារដោយគ្រឿងសឹកដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុត។

ក្រុមអ្នកជំនាញ អ្នកវិភាគ និង អ្នកវិទ្យាសាស្រ្ដនយោបាយជាច្រើន បាននិយាយ ថា ប្រសិនបើមានតម្រូវការវាយប្រហារ ទៅលើនាវាផ្ទុកយន្តហោះរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក នោះ នឹងមានន័យ ថា សង្រ្គាមនុយក្លេអ៊ែរ បានចាប់ផ្តើមឡើងហើយ។ សព្វថ្ងៃនេះ យើងមើលឃើញ ថា វាមិនងាយស្រួលប៉ុន្មានទេ នៅក្នុងការប្រើប្រាស់អាវុធនុយក្លេអ៊ែរ។ នេះបើតាមទស្សនៈភូមិសាស្ត្រនយោបាយ។

យើងមិនត្រូវភ្លេចការពិតមួយបន្ថែមទៀតនោះ គឺនៅលើនាវាផ្ទុកយន្តហោះ មានគ្រាប់បែក និងយន្តហោះរាប់សិបគ្រឿង ផ្ទុកដោយប្រេងឥន្ធនៈ ហើយនៅពេលមានការបំផ្ទុះគ្រឿងយុទ្ធភណ្ឌទាំងអស់នោះ កប៉ាល់ពិតជានឹងរងនូវការខូចខាត។ បើទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ នាវាផ្ទុកយន្តហោះ ក៏មានប្រព័ន្ធពន្លត់អគ្គិភ័យដ៏មានទំនើបបំផុតផងដែរ។ បន្ថែមពីលើនេះ នាវាផ្ទុកយន្តហោះរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក មិនដែលនៅម្នាក់ឯងនោះទេ ព្រោះវាត្រូវអមដំណើរដោយនាវាបំពាក់ដោយប្រព័ន្ធប្រឆាំងនឹងយន្តហោះ។ រីឯមីស៊ីលជាច្រើន នឹងត្រូវបាញ់ទម្លាក់ នៅតាមផ្លូវរបស់ពួកគេ មុនពេលនឹងវាមកប៉ះនឹងនាវាផ្ទុកយន្តហោះនោះ។

បើតាមលោក អាឡិកសេ ឡែនកូវ (Alexei Lenkov) ជាអ្នកជំនាញខាងយោធា និង ជាអ្នកវិភាគរបស់រុស្ស៊ី បានឲ្យដឹង ថា មីស៊ីលល្បឿនលឿនជាងសំឡេងរបស់រុស្ស៊ី Zircon ត្រឹមតែចំនួន១០គ្រាប់ ឬ ច្រើនជាងនេះ ក៏មិនអាចបាញ់ពន្លិចនាវាផ្ទុកយន្តហោះរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក បាននោះដែរ។ នាវាចម្បាំង អមដំណើរនាវាផ្ទុកយន្តហោះ នឹងបាញ់ទម្លាក់មីស៊ីល Zircon នៅតាមផ្លូវ មុនពេលវាទៅដល់គោលដៅសំខាន់ៗ ត្រូវបានកំណត់៕

នាបច្ចុប្បន្ននេះ កងកម្លាំងទ័ពអាកាសដើរតួយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងវិស័យយោធា មិនថានៅលើបណ្តាលប្រទេសមហាអំណាច ឬប្រទេសណានោះទេ ហើយយន្តហោះចម្បាំង គឺតែងតែឈរជួរមុខ នៅពេលមានបញ្ហា ឬសម្រាប់ធ្វើសង្គ្រាមជាដើម។

បើក្រលេក មកមើលនៅក្នុងតំបន់អាស៊ានយើងវិញ ប្រទេសមួយចំនួន បានបញ្ជាទិញយន្តហោះចម្បាំងពីប្រទេសមហាអំណាច ដើម្បីពង្រីកឥទិ្ធពលក្នុងតំបន់ ដោយក្នុងនោះមិនមែនប្រទេសទាំងអស់នៅតំបន់អាស៊ានសុទ្ធតែមានយន្តហោះចម្បាំងនោះទេ។

• មីយ៉ាន់ម៉ា៖ នៅប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ាយន្តហោះចម្បាំងដែលកំពុងប្រើប្រាស់ជាច្រើន ក្នុងនោះរួមមានប្រភេទ MiG-29 របស់រុស្សុី, Q-5 របស់ចិន, ប្រភេទ J-7 របស់ចិន, ប្រភេទ J-6 របស់ចិន,JF-17 របស់ចិន និងSu-30 របស់រុស្សុី សរុបប្រមាណជា១០០គ្រឿង។
• សិង្ហបុរី៖ យន្តហោះចម្បាំងរបស់ពួគេទាំង៣ប្រភេទ F-15 ,F-16 និង F-35 ប្រមាណជា១០០គ្រឿង សុទ្ធសឹងតែបញ្ជាទិញពីអាមេរិកទាំងអស់។
• វៀតណាម៖ យន្តហោះចម្បាំងរបស់ពួគេទាំង៣ប្រភេទ Su-22,Su-27 និងSu-30 ប្រមាណជា៩០គ្រឿង សុទ្ធតែជាផលិតផលរបស់អតីតសហភាពសូវៀត និងចិន។
• ម៉ាឡេសុី៖ ប្រទេសមួយនេះ ក៏មានយន្តហោះចម្បាំងប្រមាណជា៧០គ្រឿងផងដែរ សម្រាប់ការពារដែនអធិបេតយ្យភាពរបស់ពួក ដោយក្នុងនោះរួមមានSu-30,F-18,BAE HawkនិងMiG-29 ដែលជាផលិតផលរបស់លោកខាងលិចទាំងអស់។
• ហ្វីលីពីន៖ ប្រទេសដែនកោះ ដែលមានយន្តហោះចម្បាំងតិចជាងគេត្រឹមតែ១២គ្រឿង ប្រភេទT-50 ដែលជាផលិតផលកូរ៉េខាងជើង។
• ឥណ្ឌូនេសុី៖ ប្រទេសដែនកោះ ធំជាងគេលើលោកនេះ ក៏មានយន្តហោះចម្បាំងផងដែរ ដោយមានប្រមាណជា ១២០គ្រឿង រួមមានប្រភេទF-16,Su-27,Su-30,Hawk 200,T-50,Rafale និងT-50។
• ថៃ៖ ប្រទេសដែលមិនធ្លាប់ស្ថិតក្រោមអណានិគមនេះ មានយន្តហោះចម្បាំងប្រមាណជា៦០គ្រឿង រួមមានប្រភេទ F-5 ,JAS 39 Gripen និង F-16 ដែលជារបស់ស៊ុយអ៊ែត និងអាមេរិក។

ដោយឡែកកម្ពុជា ឡាវ និងប្រុយណេ មិនទាន់មានយន្តហោះចម្បាំងប្រើប្រាស់នៅឡើយនោះទេ៕

ប្រភព៖ military 

រូបគំនូរម៉ូណាលីសា (Mona Lisa) គឺជារតនសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃមួយក្នុងសម័យរ៉ឺណេស្សង់ (Renaissance) ហើយទោះកន្លងទៅអស់រយៈពេលជាង ៥០០ ឆ្នាំទៅហើយក្ដី ក៏រូបគំនូរដ៏ល្អវិចិត្រនេះនៅតែទទួលបានភាពល្បីល្បាញយ៉ាងខ្លាំងនាពេលបច្ចុប្បន្ន។ ដូច្នេះហើយតើគំនូរម៉ូណាលីហ្សាត្រូវបានគូរឡើងនៅឆ្នាំណា ដោយវិចិត្រកររូបណា?

វិចិត្រករដែលមានសមត្ថភាពអាចគូរគំនូរម៉ូណាលីហ្សាដ៏ល្អប្រណីតនេះ គឺមានឈ្មោះថា លេអូណាដូ ដាវិនស៊ី (Leonardo DaVinci)។ លោកកើតនៅគ្រិស្ដសករាជឆ្នាំ ១៤៥២ ក្នុងបុរីរដ្ឋហ្វ្លរ៉ង់ (Republic of Florence)។ ដាវិនស៊ី ចូលចិត្តគូររូបតាំងពីកុមារភាពមកម្លេះ ហើយគំនូរដែលលោកគូរ ភាគច្រើនសុទ្ធតែដូចរូបពិតៗតែម្តង។ ទេពកោសល្យនេះបានជួយឱ្យលោកបានក្លាយជាបុគ្គលដ៏សំខាន់មួយរូប ក្នុងការកសាងវឌ្ឍនភាពជូនសង្គមក្នុងសតវត្សទី ១៤-១៧។

លោកបានចាប់ផ្ដើមការងារគូរគំនូរម៉ូណាលីសា ក្នុងគ្រិស្ដសករាជឆ្នាំ ១៥០៣ ដោយរូបគំនូរនេះត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាគំនូរដ៏ល្បីល្បាញបំផុតក្នុងចំណោមស្នាដៃទាំងអស់របស់លោក ដាវិនស៊ី ដោយលោកបានចំណាយពេលដល់ទៅបួនឆ្នាំ ក្នុងការគូរគំនូរដ៏ល្អវិចិត្រមួយនេះ មានន័យថា រហូតដល់គ្រិស្ដសករាជ ១៥០៧ ទើបលោកបានបញ្ចប់ការគូរគំនូរនេះ។
គួរបញ្ជាក់ដែរថា រូបគំនូរម៉ូណាលីសា គឺជាគំនូរដែលមានទ្រង់ទ្រាយ ការតុបតែងប្រកបដោយភាពប៉ិនប្រសប់គួរឱ្យស្ងើចសរសើរក្រៃលែង។ ភាពអស្ចារ្យមួយទៀតរបស់គំនូរនេះ គឺបានបង្កប់នូវអាថ៌កំបាំងជាច្រើន សូម្បីតែអ្នកស្រាវជ្រាវបច្ចុប្បន្នក៏មិនទាន់ដោះប្រស្នានោះបានដែរ៕

យើងគ្រប់គ្នាប្រហែលជាធ្លាប់ដឹងមកហើយថា កីឡាករបាល់ទាត់បុរសដែលមានជាងគេបំផុតលើលោកនោះគឺ Ronaldo, Messi និង Neymar…ជាដើម។ ចុះចំណែកបាល់ទាត់នារីវិញ តើលោកអ្នកដឹងទេ? កីឡាបាល់ទាត់នារីរូបណាខ្លះ ដែលមានជាងគេបំផុតលើពិភពលោកប្រចាំឆ្នាំ២០២៣?

១.Marta Vieira Da Silva៖ វីរនារីរបស់ប្រេស៊ីលរូបនេះ រកចំណូលបាន ៤០ ម៉ឺនដុល្លារ ក្នុងមួយឆ្នាំ ជាមួយនឹងទ្រព្យសម្បត្តិ ១៣ លានដុល្លារ គឺជាកីឡាករស្រីដែលមានជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក។ Marta ត្រូវបានគេប្រដូចទៅនឹង “មហាក្សត្រយានី” ក្នុងកីឡាបាល់ទាត់នារី ដោយបានឈ្នះ Ballon d’Or ចំនួន ៦ ដង។ នាងក៏ត្រូវបានគេចាត់ទុកជាកីឡាការិនីដែលមានជំនាញបច្ចេកទេសខ្ពស់បំផុតក្នុងការស៊ុតបញ្ចូលទីចំនួន ១១៥ គ្រាប់ និងលេងបាន ១៧៤ ប្រកួត។ ប៉ុន្តែសមិទ្ធផលដ៏ល្អបំផុតរបស់ខ្សែប្រយុទ្ធរូបនេះ គឺតំណែងជើងឯករងនៃព្រឹត្តិការណ៍ World Cup ឆ្នាំ ២០០៧។

២.Wendie Renard៖ កីឡាករសញ្ជាតិបារាំង វ័យ ៣២ ឆ្នាំ រូបនេះរកចំណូលបាន ៤០ ម៉ឺនដុល្លារ ក្នុងមួយឆ្នាំ ជាមួយនឹងទ្រព្យសម្បត្តិសុទ្ធ ១០ លានដុល្លារ ។ ក្នុងកម្រិតជម្រើសជាតិ នាងលេងបាន ១៤៥ ប្រកួត និងស៊ុតបាន ៣៤ គ្រាប់ ហើយបច្ចុប្បន្នជាប្រធានក្រុមជម្រើសជាតិបារាំង។

៣.Amandine Henry៖ កីឡាករបារាំងម្នាក់ទៀត វ័យ ៣៤ ឆ្នាំ រកចំណូលបាន ៣៩ ម៉ឺនដុល្លារ ក្នុងមួយឆ្នាំ ជាមួយនឹងទ្រព្យសម្បត្តិសរុបប្រហែល ៧ លានដុល្លារ។ Henry បាន
ឈ្នះពាន Women’s World Cup ជាលើកដំបូងនៅប្រទេសអូស្ត្រាលី និងនូវែលសេឡង់ ដែលជាការប្រកួតចុងក្រោយក្នុងអាជីពរបស់នាង។

៤. Alex Morgan៖ កីឡាបាល់ទាត់នារី វ័យ ៣៤ ឆ្នាំ មានទ្រព្យសម្បត្តិសុទ្ធប្រហែល ៤ លានដុល្លារ។ នាងគឺជាកីឡាករស្រីដ៏ល្បីបំផុតនៅលើពិភពលោក ដោយសារសមត្ថភាពស៊ុតបញ្ចូលទីដ៏ល្អ និងរូបរាងដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់គាត់។ បច្ចុប្បន្ន Morgan គឺស្ថិតនៅលំដាប់ទី ១០ ក្នុងការបង្ហាញខ្លួន (២០៦) និងជាគ្រាប់បាល់ទី ៥ ក្នុងការស៊ុតបញ្ចូលទី (១២១) ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ក្រុមនារីអាមេរិក។

៥. Megan Rapinoe៖ កីឡាបាល់ទាត់នារីរបស់អាមេរិក វ័យ ៣៨ ឆ្នាំ មានទ្រព្យសម្បត្តិសុទ្ធប្រហែល ៣.៧ លានដុល្លារ។ Rapinoe គឺជារូបតំណាងក្នុងកីឡាបាល់ទាត់នារី ដោយឈ្នះមេដាយមាសអូឡាំពិកឆ្នាំ ២០១២ ឈ្នះពានរង្វាន់បាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០១៥ និង ២០១៩ រួមជាមួយបាល់មាសនារីផងដែរ។ Rapinoe បានប្រកាសចូលនិវត្តន៍របស់នាងបន្ទាប់ពីការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៣ បានបញ្ចប់ ហើយមកទល់នឹងពេលនេះ ខ្សែបម្រើដែលកើតក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៥ លេងបាន ១៩៩ ប្រកួត ស៊ុតបញ្ចូលទីបាន ៦៣ គ្រាប់ឱ្យក្រុមនារីអាមេរិក៕ ប្រភព៖vnexpress

ប្រទេសដាណឺម៉ាក ៖ «Lithla Diman» គឺជាឈ្មោះកោះមួយមានទំហំតូចបំផុតក្នុងចំណោមកោះចំនួន១៨ នៅប្រជុំកោះ Faro ហើយវាស្ថិតនៅភាគខាងជើងនៃប្រទេសដាណឺម៉ាក ។ អ្វីដែលធ្វើឱ្យកោះនេះល្បីល្បាញជាងកោះផ្សេងទៀត គឺមានដុំពពកអណ្តែតនៅលើកំពូលកោះ និងមានរូបរាងដូចក្រែមដាក់លើនំខេក ។

ការពិត ដុំពពកអណ្តែតនៅពីលើកោះនេះមានរូបរាងដូចគ្នានឹងកញ្ចក់កែវ ។ វាកើតឡើងពីខ្យល់សើមបក់ពីលើកំពូលភ្នំខ្ពស់ ហើយបណ្តាលឱ្យកើតលំហូរនៃខ្យល់សំណើម និងមានរលកជាច្រើន ។ នៅពេលសីតុណ្ហភាពធ្លាក់ចុះ វាក៏បំបែកខ្លួន និងក្លាយជាបាតុភូតនេះ ។

ដុំពពកនៅលើកំពូលកោះ Lithla Diman នឹងបង្ហាញខ្លួនបែបនេះជាញឹកញាប់ ហើយពេលខ្លះ វាមានទំហំធំរហូតដល់ប៉ះនឹងផ្ទៃសមុទ្រផងដែរ ។ បើទោះជាមានដុំពពកបង្ហាញនៅលើកំពូលកោះញឹកញាប់ក្តី ប៉ុន្តែមិនមានន័យថា មនុស្សគ្រប់គ្នានឹងមានឱកាសបានឃើញទិដ្ឋភាពបែបនេះទាំងអស់ទេ ។

គួរឱ្យសោកស្តាយ កោះនេះមិនបើកទទួលភ្ញៀវទេសចរមកកម្សាន្តទេ ហើយមូលហេតុសំខាន់ គឺនៅលើកោះមិនមានដីរាបស្មើច្រើនឡើយ ហើយវាពោរពេញទៅដោយច្រាំងថ្មចោតដែលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ផ្សេងៗបាន ។ ប៉ុន្តែភ្ញៀវទេសចរទាំងឡាយអាចទៅកាន់កោះស្ថិតនៅក្បែរនោះ ដើម្បីទស្សនាពពកអណ្តែតនៅលើកំពូលកោះ Lithla Diman ដែលវាមានរាងដូចនំខេកនៅលើកំពូលភ្នំ ៕ ប្រភព ៖ Chiang Mai News

ប្រទេសចិន ៖ សហព័ន្ធគ្រឿងម៉ាស៊ីនចិនលើកឡើងថា រយៈពេល៥ខែក្នុងឆ្នាំ២០២៣ ការផលិតរបស់ឧស្សាហកម្មគ្រឿងម៉ាស៊ីននៅប្រទេសចិនបានកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់ ហើយសន្ទស្សន៍សំខាន់ផ្សេងៗក៏បានកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សផងដែរ ។

តាមទិន្នន័យចុងក្រោយបង្ហាញឱ្យឃើញថា ចាប់តាំងពីខែមករា រហូតដល់ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៣ ឧស្សាហកម្មគ្រឿងម៉ាស៊ីននៅប្រទេសចិន ទទួលបានប្រាក់ចំណូលកើនឡើងក្នុងអត្រា១០,៦% បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០២២ និងទទួលបានប្រាក់ចំណេញសរុបចំនួន៦១៣.៦៦០លានយន់ បើប្រៀបធៀបពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំបានកើនឡើង១៨,២% ។

ចាប់តាំងពីដើមឆ្នាំ២០២៣ មក ការនាំចេញរបស់ឧស្សាហកម្មគ្រឿងម៉ាស៊ីននៅចិន បានបង្ហាញឱ្យឃើញពីចំនួនបរិមាណកើនឡើង និងមានគុណភាពខ្ពស់ ។ លើសពីនេះ ការនាំចេញផលិតផលក៏បានកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សផងដែរ ។

ចាប់ពីខែមករា រហូតដល់ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៣ តម្លៃការនាំចេញរបស់ឧស្សាហកម្មគ្រឿងម៉ាស៊ីនបានកើនឡើង១៨,១% បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០២២ ក្នុងនោះការនាំចេញទៅកាន់ប្រទេសស្ថិតក្នុងគម្រោង «ខ្សែក្រវាត់១ ផ្លូវ១» បានកើនឡើង២៧,៦% ។ ចំណែកបរិមាណការនាំចេញរបស់រថយន្ត, ត្រាក់ទ័រជីកដី, ត្រាក់ទ័រចូកដី និងគ្រឿងចក្រផ្សេងៗបានកើនឡើងជាង៣០% ។

នៅថ្ងៃអនាគត ប្រទេសចិននឹងបង្កើនភាពរឹងមាំក្នុងការអភិវឌ្ឍឧស្សាហកម្មគ្រឿងម៉ាស៊ីនឆ្លាតវៃលំដាប់ខ្ពស់ និងមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន ។ លើសពីនេះ ប្រទេសចិននឹងអភិវឌ្ឍន៍ឧបករណ៍សំខាន់ និងរៀបចំបច្ចេកវិទ្យាសំខាន់ៗដើម្បីលើកកម្ពស់ការអភិវឌ្ឍគុណភាពជាបន្តបន្ទាប់ ។ គេរំពឹងថា នៅឆ្នាំ២០២៣ កំណើនសេដ្ឋកិច្ចក្នុងវិស័យផ្សេងៗរបស់ឧស្សាហកម្មគ្រឿងម៉ាស៊ីននៅចិន នឹងកើនឡើងប្រមាណ៥% ៕ ប្រភព ៖ China Face