ប្រទេសថៃ ៖ រដ្ឋសភាថៃបានអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់ទទួលស្គាល់អាពាហ៍ពិពាហ៍ ភេ.ទ ដូចគ្នា កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ ហើយសេចក្តីព្រាងច្បាប់នេះនឹងរង់ចាំការអនុម័តពីព្រឹទ្ធសភាបន្តទៀត ។ គេចាត់ទុកថា វាជាដំណឹងល្អសម្រាប់អ្នកស្រឡាញ់ ភេ.ទ ដូចគ្នានៅថៃ អាចចុះសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍ ឬរៀបការជាមួយគ្នាបានដោយស្របច្បាប់ និងមានការទទួលស្គាល់ពីសង្គម ។ ហេតុនេះ ធ្វើឱ្យថៃក្លាយជាប្រទេសដំបូងគេក្នុងតំបន់អាស៊ាន និងជាប្រទេសទី៣ នៅតំបន់អាស៊ី ដែលបានអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍មិនប្រកាន់ ភេ.ទ ។

លោក Srettha Thavisin នាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ និងជារដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុ ថ្លែងថា លោកមានមោទនភាព ដែលរដ្ឋសភាអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់ទទួលស្គាល់អាពាហ៍ពិពាហ៍ ភេ.ទ ដូចគ្នា ។ លោកបញ្ជាក់ថា នៅថ្ងៃទី២៧ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ ជាថ្ងៃដែលប្រទេសថៃទទួលបានជោគជ័យ ខណៈថៃបានជំរុញឱ្យមានការទទួលស្គាល់អាពាហ៍ពិពាហ៍ ភេ.ទ ដូចគ្នា តាំងពីសម័យលោកស្រី Yingluck Shinawatra ធ្វើជានាយករដ្ឋមន្ត្រីមកម៉្លេះ ហើយលោកសង្ឃឹមថា ព្រឹទ្ធសភានឹងអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់នេះ ។

ក្នុងអំឡុងពេលកិច្ចប្រជុំសភាតំណាងរាស្ត្រ កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ សមាជិកសភាបានអនុម័តលើសេចក្តីព្រាងច្បាប់ ស្តីពីការទទួលស្គាល់អាពាហ៍ពិពាហ៍អ្នកស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា តាមការស្នើសុំរបស់គណៈរដ្ឋមន្ត្រី ។

នៅថ្ងៃដដែលនេះ (គឺថ្ងៃទី២៧ ខែមីនា) លោក Srettha Thavisin នាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃបានសរសេរនៅក្នុងបណ្តាញសង្គម X ថា ៖ «វាជារឿងគួរឱ្យរីករាយយ៉ាងខ្លាំង ដែលក្នុងកិច្ចប្រជុំសភាតំណាងរាស្ត្របានអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់ទទួលស្គាល់អាពាហ៍ពិពាហ៍ភេទដូចគ្នា ព្រមទាំងត្រៀមបញ្ជូនសេចក្តីព្រាងច្បាប់នេះទៅឱ្យព្រឹទ្ធសភាអនុម័ត» ។

លោក Srettha Thavisin បន្តថា ៖ «ខ្ញុំចាត់ទុកថា ភាពជោគជ័យនេះជាការឯកភាពគ្នារបស់សង្គមថៃ ដែលនឹងរួមគ្នាកសាងសង្គមស្មើភាព គ្មានការរើសអើង ជាពិសេស រឿងផ្លូវភេទ ហើយការបង្កើតក្រុមគ្រួសារ គឺជាសិទ្ធិមូលដ្ឋានរបស់មនុស្ស ដែលរដ្ឋាភិបាលគួរតែទទួលស្គាល់ ។ វាបានចាប់ផ្តើមពីគណបក្សភឿថៃ ដែលមានគោលនយោបាយជំរុញឱ្យមានសមភាពយេនឌ័រ តាំងពីសម័យលោកស្រី Yingluck Shinawatra ដែលបានគាំទ្រសេចក្តីព្រាងច្បាប់ ស្តីពីអាពាហ៍ពិពាហ៍ភេទដូចគ្នាទៅកាន់រដ្ឋសភាក្នុងអាណត្តិរដ្ឋាភិបាលមុន» ។

លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីបន្ថែមថា ៖ «នៅពេលខ្ញុំកាន់តំណែងជានាយករដ្ឋមន្ត្រី ខ្ញុំក៏បានកំណត់គោលដៅគាំទ្រសេចក្តីព្រាងច្បាប់នេះ តាមរយៈការស្នើរបស់គណៈរដ្ឋមន្ត្រី និងបញ្ជូនសេចក្តីព្រាងច្បាប់ទៅកាន់រដ្ឋសភាឱ្យបាន ។ ក្នុងដំណើរការរៀបចំសេចក្តីព្រាងច្បាប់នេះ យើងបានស្តាប់មតិយោបល់ពាក់ព័ន្ធជាច្រើន ដូចជា ៖ មន្ត្រីរាជការ, ផ្នែកឯកជន និងសង្គមស៊ីវិល ព្រមទាំងការពិចារណាច្បាប់ផ្សេងទៀត ទើបខ្ញុំមានឱកាសធ្វើការជាមួយស្ថាប័នផ្សេងៗ ទាំងនាយកដ្ឋានការពារសិទ្ធិសេរីភាព, ក្រសួងយុត្តិធម៌, បណ្តាញ LGBTQIA+ community និងផ្នែកផ្សេងៗដែលធ្វើការផ្នែកនេះ» ។

លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីបន្ថែមទៀតថា ៖ «រដ្ឋសភាបានអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់ទទួលស្គាល់អាពាហ៍ពិពាហ៍ភេទដូចគ្នា នៅថ្ងៃទី២៧ ខែមីនា គឺចាត់ទុកថា វាជាមោទនភាពមួយរបស់សង្គមថៃ ដែលបានរួមគ្នាឈានទៅរកសង្គមមានសមភាពយេនឌ័រ និងគោរពភាពចម្រុះផ្នែកភេទ» ។

ការអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់ទទួលស្គាល់អាពាហ៍ពិពាហ៍ភេទដូចគ្នា គឺជាការបើកឱកាសឱ្យពលរដ្ឋថៃអាចចុះសំបុត្រអាពាហ៍ពិពាហ៍ ឬរៀបការដោយមិនប្រកាន់ភេទ ។ ហេតុនេះ គេចាត់ទុកថា ថៃជាប្រទេសដំបូងគេក្នុងតំបន់អាស៊ាន និងជាប្រទេសទី៣ នៅតំបន់អាស៊ី ដែលបានអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍មិនប្រកាន់ភេទ ។ រីឯមហាជនទូទៅបានបង្ហាញការត្រេកអរយ៉ាងខ្លាំង ក្រោយពីរដ្ឋសភាអនុម័តសេចក្តីព្រាងច្បាប់នេះ ។

លើសពីនេះ ក៏មានលក្ខខណ្ឌច្បាប់ពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀតដើម្បីគាំទ្រអាពាហ៍ពិពាហ៍ភេទដូចគ្នាផងដែរ ដូចជា ៖ សិទ្ធិលើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ LGBTQ ដូចគ្នានឹងគូស្វាមី-ភរិយាទូទៅដែរ, សិទ្ធិទទួលមរតក បើភាគីម្ខាងទៀតស្លាប់, សិទ្ធិទទួលយកកូនមកចិញ្ចឹមរួមគ្នា និងសិទ្ធិផ្សេងទៀត ៕

ប្រទេសចិន៖ យោងតាម Yicai global ដែលបានចុះផ្សាយនៅថ្ងៃទី២៧ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ ថាក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ប្រទេសចិនបានសម្រេចបិទសាលាមត្តេយ្យប្រហែល ២០,៤០០ សាលា មូលហេតុចម្បងគឺដោយសារអត្រាកំណើតមានការថយចុះយ៉ាងខ្លាំងជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដូច្នេះសាលាមត្តេយ្យក្នុងប្រទេសនេះមិនមានសិស្សចុះឈ្មោះគ្រប់គ្រាន់ទេ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ សាលាបឋមសិក្សា មធ្យមសិក្សា និងវិទ្យាល័យ រួមទាំងសាកលវិទ្យាល័យក៏នឹងរងផលប៉ះពាល់ដូចគ្នាផងដែរ។

បើយោងតាមទិន្នន័យពីក្រសួងអប់រំ និងបណ្តុះបណ្តាលរបស់ចិន បានឱ្យដឹងថា ក្នុងឆ្នាំ២០២៣ ប្រទេសចិនមានសាលាមត្តេយ្យត្រឹមតែ ២៧៤,៤០០ ប៉ុណ្ណោះ ដែលជាការថយចុះគួរឱ្យកត់សម្គាល់បើធៀបទៅនឹងឆ្នាំមុន ២៨៩,២០០ និង ២៩៤,៨០០ នៅឆ្នាំ ២០២១។ ដោយគេដឹងថានៅឆ្នាំ ២០២៣ ប្រទេសចិននឹងមានទារកត្រឹមតែ ៩ លាននាក់ប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែលនៅឆ្នាំ២០២២ អត្រាកើតមាន ៩,៦ លាននាក់ និង ១០,៦ លាននាក់នៅឆ្នាំ ២០២១ ក៏ដូចជា ១២ លាននាក់នៅឆ្នាំ ២០២០។

លោក Ding Changfa សាស្ត្រាចារ្យផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចនៅសកលវិទ្យាល័យ Xiamen បាននិយាយថា បច្ចុប្បន្នសាលាមត្តេយ្យនៅតំបន់ជនបទគឺស្ថិតក្នុងចំណោមរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងបំផុត។ ការកើនឡើងនៃការបិទសាលាមត្តេយ្យក៏បានធ្វើឱ្យគ្រូបង្រៀនជាច្រើនចាកចេញពីការងារផងដែរ។ យោងតាមអ្នកជំនាញមួយចំនួន ក៏បានឱ្យដឹងទៀតថា ក្នុងរយៈពេល ១០ ឆ្នាំខាងមុខ ប្រទេសចិននឹងមានអតិរេកគ្រូបង្រៀនបឋមសិក្សា និងមធ្យមសិក្សាត្រឹមតែ ១,៩ លាននាក់ប៉ុណ្ណោះ ជាមួយនឹងការថយចុះចំនួនប្រជាជននាពេលបច្ចុប្បន្ន។

ទោះជាយ៉ាងណា ថ្មីៗនេះប្រទេសចិនក៏បានបង្កើនការសាងសង់សាលាមត្តេយ្យសាធារណៈ និងមិនស្វែងរកប្រាក់ចំណេញ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តយុវជនឱ្យមានកូន។ បញ្ហានៃថ្លៃសិក្សា និងការស្វែងរកសាលាមត្តេយ្យសម្រាប់កូនរបស់ពលរដ្ឋ កាន់តែធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងទីក្រុងធំៗភាគច្រើន ដូច្នេះនៅក្នុងបរិបទនេះរដ្ឋាភិបាលចិនក៏នឹងជួយឧបត្ថម្ភផ្នែកខ្លះនៃមូលនិធិសម្រាប់សាលាមត្តេយ្យសិក្សា។

លើសពីនេះ លោក Qiao Jinzhong សាស្ត្រាចារ្យរងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Beijing Normal University បានព្យាករណ៍ថា ប្រទេសចិននឹងមានសាលាបឋមសិក្សាប្រហែល ៩២,៨០០ នៅឆ្នាំ ២០៣៥ ធ្លាក់ចុះពី ១៤៤,២០០ ក្នុងឆ្នាំ ២០២០ ដោយតម្រូវការសម្រាប់សាលាមធ្យមសិក្សាក៏នឹងថយចុះផងដែរ៕

បរទេស៖ ទីក្រុងមួយក្នុងប្រទេសសហរដ្ឋអាមេរិកបានអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាជនអាចជ្រើសរើសរស់នៅគ្រប់ទីកន្លែងដែលពួកគេចូលចិត្តដោយសេរី និងមិនចាំបាច់ចំណាយប្រាក់ទិញដី ឬជួលផ្ទះឡើយ នេះបើយោងតាមសារព័ត៌មានបរទេស ដែលបានចុះផ្សាយនៅថ្ងៃទី២៧ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤។

ទីក្រុង Slab City ដែលមានទីតាំងនៅកណ្តាលវាលខ្សាច់កាលីហ្វ័រញ៉ា ជាមួយចម្ងាយ ១៦០ គីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុង San Diego បានអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាពលរដ្ឋបោះជំរុំ និងសង់ផ្ទះបានគ្រប់ទីកន្លែង ដោយមិនចាំបាច់ចំណាយប្រាក់ទិញដី ឬជួលផ្ទះនោះទេ។ អ្នកដែលបើកបរមកទីនេះពីចម្ងាយក៏អាចជ្រើសរើសកន្លែងបើកចំហ ហើយចាប់ផ្ដើមរៀបចំតង់ ក៏ដូចជាបោះតង់សម្រាប់រដូវរងា ឬតាមដែលពួកគេចង់បានដោយមិនគិតថ្លៃ អ្វីដែលពិសេសនោះគឺពួកគេអាចរស់នៅទីនោះរហូតក៏បានដែរ។

Slab City មានហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធពេញលេញ ដើម្បីបម្រើតម្រូវការអប្បបរមារបស់មនុស្សដូចជា បណ្ណាល័យ ហាងប៊ឺហ្គឺ ហាងអ៊ីនធឺណិត វិចិត្រសាលសិល្បៈ និងប្រព័ន្ធថាមពលពន្លឺព្រះអាទិត្យ។ ជីវិតសេរីនៅលើវាលខ្សាច់ជាមួយនឹងពន្លឺព្រះអាទិត្យរដូវក្តៅ កំពុងទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់អ្នកទេសចរជាច្រើន។ មនុស្សជាច្រើនបានទៅលេងកន្លែងនេះ ដើម្បីយល់កាន់តែច្បាស់ពីពិភពខាងក្នុងនៃទីក្រុង Slab។ លោក Ryan Twomey ដែលផលិតករភាពយន្ត បាននិយាយថា ទីក្រុងវាលខ្សាច់នេះគឺពិតជាស័ក្តិសមណាស់ចំពោះមនុស្សដែលមិនសូវមានថវិការគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការទិញផ្ទះ និងមនុស្សដែលចូលចិត្តសេរីភាព។

Slab City គឺជាទីក្រុងដែលមានសេរីភាពបំផុត និងមិនមានច្បាប់ហាមឃាត់អ្វីឡើយ ដូច្នេះមនុស្សដែលរស់នៅទីនេះពួកគេមិនចាំបាច់បង់វិក្កយបត្រដីផ្ទះជាប្រចាំខែឡើយ លើកលែងតែថ្លៃអគ្គិសនី និងទឹកទើបពួកគេត្រូវបង់ជារៀងរាល់ខែ។ Ryan Twomey បានបន្តទៀតថា ជាធម្មតាអ្នករស់នៅទីក្រុងនេះតែងតែកែច្នៃសំរាមដើម្បីសង់ផ្ទះ និងស្នាដៃសិល្បៈផ្សេងៗ ជំនួសឱ្យការប្រើប្រាស់វត្ថុមានតម្លៃថ្លៃ ហើយអ្វីដែលអស្ចារ្យជាងនេះទៅទៀត គឺមនុស្សដែលរស់នៅសហគមន៍នោះ សុទ្ធតែជាមនុស្សល្អ និងស្មោះត្រង់បំផុត។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា កាលពីមុនទីក្រុង Slab គឺជាជំរំរបស់ពួកឧក្រិដ្ឋជន ទោះជាយ៉ាងណា សព្វថ្ងៃនេះ កន្លែងនេះបានក្លាយជាកន្លែងសុវត្ថិភាពសម្រាប់អ្នកស្នាក់នៅបណ្តោះអាសន្ន ជនចំណាកស្រុក និងនិវត្តជនរាប់ពាន់នាក់ ដែលចង់ស្វែងរកកន្លែងស្ងប់ស្ងាត់។ ទីក្រុងនេះមានទីតាំងនៅលើដីសាធារណៈប្រហែល ៦៤០ ហិចតា ហើយចំនួនប្រជាជននៅទីនេះគឺមានចាប់ពី ១០០ ទៅ ៤,០០០ នាក់ដោយអាស្រ័យលើរដូវកាល៕

យោងតាមរបាយការណ៍មួយឈ្មោះ «Agricultural Outlook 2021-2030» របស់ Organisation for Economic Cooperation and Development (OECD) និង United Nations Food and Agriculture Organization (FAO) បានបញ្ជាក់ថា ផ្លែប័រ (Avocado) នឹងក្លាយជាផ្លែឈើលក់ដាច់បំផុតលើទីផ្សារពិភពលោក នៅឆ្នាំ២០៣០ ។

របាយការណ៍នេះរំពឹងថា នៅឆ្នាំ២០៣០ ទិន្នផលផ្លែប័រនៅទូទាំងពិភពលោក នឹងកើនឡើងរហូតដល់១២លានតោន ឬកើនឡើង៣ដង ក្នុងរយៈពេល២០ឆ្នាំ ។ ក្រៅពីនេះ នឹងមានការនាំចេញផ្លែប័រនៅទូទាំងពិភពលោក ស្មើនឹង៤លានតោន ដែលជាចំនួនខ្ពស់ជាងការលក់ដូរផ្លែម្នាស់ និងផ្លែស្វាយ ដោយសារតែមានតម្រូវការខ្ពស់លើសកលលោក, ប្រាក់ចំណេញពីការនាំចេញ និងការវិនិយោគក្នុងការពង្រីកផ្ទៃដីកសិកម្ម ដូចជា ៖ ផ្ទៃដីកសិកម្មទំហំធំ និងផ្ទៃដីកសិកម្មថ្មីៗ ។

ម៉ិកស៊ិក គឺជាប្រទេសដាំដុះ និងនាំចេញផ្លែប័រដ៏ច្រើនបំផុតនៅលើពិភពលោក ហើយគេរំពឹងថា ក្នុងរយៈពេល១០ឆ្នាំខាងមុខ ការដាំដុះដំណាំប័ររបស់ប្រទេសម៉ិកស៊ិក នឹងកើនឡើង៥,២% ក្នុង១ឆ្នាំ ដោយសារតម្រូវការផ្លែប័របានកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់ពីសហរដ្ឋអាមេរិក ។ ប្រទេសម៉ិកស៊ិកនឹងបង្កើនចំណែកការនាំចេញរបស់ពិភពលោក រហូតដល់៦៣% នៅឆ្នាំ២០៣០ បើទោះជាមានការប្រកួតប្រជែងកើនឡើងពីប្រទេសនាំចេញផ្លែប័រថ្មីៗ ដូចជា ៖ ប្រទេសប៉េរូ, កូឡុំប៊ី និងកេនយ៉ា ។

របាយការណ៍នេះរំពឹងថា នៅឆ្នាំ២០៣០ ការដាំដុះដំណាំប័រប្រមាណ៧៤% នៅលើពិភពលោក គឺដាំនៅអាមេរិកឡាទីន និងតំបន់ការាបៀន (ស្ថិតនៅខាងលិចប្រទេសឥណ្ឌា) ដោយសារមានបរិស្ថាន និងអាកាសធាតុអំណោយផលដល់ការលូតលាស់របស់ដំណាំប័រ ។

មនុស្សភាគច្រើនបានជ្រាបហើយថា ផ្លែប័រមានដើមកំណើតមកពីប្រទេសម៉ិកស៊ិក និងជាផ្លែឈើផ្តល់នូវសារៈប្រយោជន៍ជាច្រើនដល់រាងកាយ ដូចជា ៖ ខ្លាញ់ និងមានជាតិសរសៃខ្ពស់ ។ ខាងក្រោមនេះ គឺជាសារៈប្រយោជន៍សម្រាប់សុខភាពរបស់ផ្លែប័រ ៖

-ជួយបំប៉នបេះដូង និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺសរសៃឈាមបេះដូង
-ជួយកាត់បន្ថយសម្ពាធឈាម និងសាកសមសម្រាប់អ្នកមានបញ្ហាលើសឈាម
-ជួយកាត់បន្ថយការរលាកនៅក្នុងខ្លួន
-ជួយបំប៉នស្បែក, ពន្យារភាពចាស់ ព្រោះវាមានវីតាមីន E
-សម្បូរដោយវីតាមីន C ដែលជួយពង្រឹងប្រព័ន្ធការពាររាងកាយ
-មានវីតាមីន A ជួយចិញ្ចឹម និងថែរក្សាភ្នែក ព្រមទាំងពន្យារពេលការចុះខ្សោយភ្នែក
-ជួយកាត់បន្ថយការឡើងទម្ងន់ និងជួយកាត់បន្ថយជាតិខ្លាញ់អាក្រក់ក្នុងសរសៃឈាម
-មានផ្ទុកសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម និងកាត់បន្ថយការកើតជំងឺមហារីក
-មានជាតិសរសៃខ្ពស់ជួយដល់ការបន្ទោរបង់ និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺមហារីកពោះវៀនធំ
-សម្បូរដោយវីតាមីន និងសារធាតុរ៉ែ ដែលជួយការពារកោសិកាផ្សេងៗក្នុងរាងកាយ
-ផ្ទុកវីតាមីន K ដែលជួយពង្រឹងឆ្អឹង និងធ្មេញ
-មានប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ជួយឱ្យរាងកាយរឹងមាំ
-សម្បូរដោយ DHA ដែលជួយពង្រឹងមុខងារខួរក្បាលរបស់កុមារ, បង្កើនការចងចាំ និងជំរុញការអភិវឌ្ឍកុមារ
-ជួយការពារការកើតជំងឺផ្តាសាយ និង
-កាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត ៕