ប្រទេសអូស្ត្រាលី ៖ មុនសម្រេចចិត្តចិញ្ចឹមឆ្មា អ្នកចិញ្ចឹមឆ្មាភាគច្រើនពុំបានគិតដល់ចំណុចនេះទេ! អាជ្ញាធរអូស្ត្រាលីកំណត់ឱ្យពលរដ្ឋចិញ្ចឹមឆ្មាក្នុងផ្ទះ ដោយសារមូលហេតុមួយដែលគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល ។ ពលរដ្ឋអូស្ត្រាលីបានចិញ្ចឹមឆ្មាកាន់តែច្រើននាពេលបច្ចុប្បន្ន បើតាមការកត់ត្រាបង្ហាញថា មានឆ្មាសរុបស្មើរហូតដល់ជាង៥លានក្បាល ហើយម្ចាស់ឆ្មាភាគច្រើនបានព្យាយាមចិញ្ចឹមឆ្មានៅតែក្នុងផ្ទះ ឬឱ្យឆ្មារត់ទៅ-មកនៅបរិវេណទទួលខុសត្រូវ ។

បច្ចុប្បន្ន អាជ្ញាធរក្នុងតំបន់មួយចំនួនបានកំណត់ឱ្យពលរដ្ឋចិញ្ចឹមឆ្មាក្នុងផ្ទះប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមានឆ្មាផ្សេងទៀតរត់លេងនៅបរិវេណក្រៅផ្ទះ, ដើរតាមផ្លូវ ឬដើរតាមសួនច្បារក្រោយផ្ទះអ្នកជិតខាង ។ អាជ្ញាធរក្នុងតំបន់១ក្នុងចំណោម៣ នៅប្រទេសអូស្ត្រាលីបានកំណត់ឱ្យពលរដ្ឋទាំងអស់ត្រូវទុកឆ្មាក្នុងផ្ទះនៅពេលយប់ ឬទុកឆ្មាក្នុងផ្ទះរយៈពេល២៤ម៉ោង ។ ការកំណត់បែបនេះភាគច្រើនស្ថិតនៅទីក្រុងក្នុងរដ្ឋ Australian Capital Territory និង Victoria ។ ចំណែកមូលហេតុដែលអាជ្ញាធរប្រាប់ឱ្យពលរដ្ឋទុកឆ្មានៅក្នុងផ្ទះរបស់ខ្លួន ដោយសារឆ្មាជាទីស្រឡាញ់ទាំងនេះអាចរំខានអ្នកជិតខាង ។

បើតាមរបាយការណ៍បង្ហាញថា ឆ្មាអាចសម្លាប់សត្វស្លាបជាច្រើនក្បាលក្នុង១ថ្ងៃ ហើយសត្វស្លាបស្មើជាង៩៩% បានរស់នៅតាមតំបន់ធម្មជាតិ និងជាសត្វសាបជិតផុតពូជស្មើជាង៧១ប្រភេទ ។ ជាទូទៅ ឆ្មាគ្មានម្ចាស់បានសម្លាប់សត្វស្លាបជាមធ្យមចំនួន៣១៦លានក្បាលក្នុង១ឆ្នាំ ខណៈឆ្មាមានម្ចាស់បានសម្លាប់សត្វស្លាបអស់៦១លានក្បាលក្នុង១ឆ្នាំ ។

សមាគមអភិរក្សសត្វរបស់អង់គ្លេសលើកឡើងថា ក្នុង១ឆ្នាំៗ ឆ្មាបានសម្លាប់សត្វស្លាបស្មើជាង២៧លានក្បាល ទើបអង្គការ International Union for Conservation of Nature (IUCN) បានចាត់ចំណាត់ថ្នាក់ឱ្យឆ្មាស្ថិតក្នុងបញ្ជីប្រភេទសត្វឈ្លានពាន និងគួរឱ្យខ្លាចបំផុតលើពិភពលោក ។ ការចិញ្ចឹមឆ្មានៅក្នុងផ្ទះ គឺជាការកាត់បន្ថយការសម្លាប់សត្វស្លាប និងសត្វតូចៗ ហើយនឹងធ្វើឱ្យវាមានសុខភាពល្អផងដែរ ។ វានឹងពុំឆ្លងជំងឺពីខាងក្រៅ ហើយអាចចម្លងជំងឺនេះមកមនុស្ស ។

ទោះយ៉ាងណា គោលនយោបាយកំណត់ឱ្យឆ្មាគ្រប់ក្បាលនៅតែក្នុងផ្ទះ ឬស្ថិតនៅផ្ទះពេលយប់នឹងទទួលបានលទ្ធផល បើមានអ្នកអនុវត្តតាម ។ ហេតុនេះ សាកលវិទ្យាល័យ Monash បានស្ទង់មតិមនុស្សជាង៣.៤០០នាក់ ដើម្បីចង់ដឹងថា តើពួកគេនឹងគាំទ្រគោលនយោបាយកំណត់ឱ្យម្ចាស់ឆ្មាទុកឆ្មាក្នុងផ្ទះដែរឬទេ?

តាមលទ្ធផលការស្ទង់មតិបង្ហាញថា អ្នកឆ្លើយតបភាគច្រើនស្មើនឹង៦៦% បានគាំទ្រឱ្យទុកឆ្មានៅក្នុងផ្ទះ ខណៈអ្នកឆ្លើយតប៨% ជំទាស់ ។ រីឯអ្នកឆ្លើយតប២៦%ទៀត មិនច្បាស់លាស់ ។ ក្រៅពីនេះ ឆ្មាស្មើ២លាន២សែនក្បាល (ឬស្មើ៤២%) ត្រូវបានម្ចាស់របស់វាចិញ្ចឹមនៅក្នុងផ្ទះស្រាប់ហើយ ។

ការចិញ្ចឹមឆ្មានៅក្នុងផ្ទះ គឺងាយស្រួលគ្រប់គ្រងពួកវា ប៉ុន្តែបញ្ហាលំបាកបំផុត គឺពិបាកគ្រប់គ្រងឆ្មាគ្មានម្ចាស់ ។ ការប្រមូលឆ្មាគ្មានម្ចាស់បញ្ជូនទៅកន្លែងចិញ្ចឹមឆ្មា និងចាប់ក្រៀវ អាចជាវិធីដោះស្រាយបញ្ហាឆ្មាអនាថាដើរតាមផ្លូវ ដែលតែងតែសម្លាប់សត្វស្លា និងសត្វតូចៗជាប្រចាំ ៕

វីដេអូដែលបានចែករំលែកនៅលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គមបង្ហាញពីកំពូលភ្នំជាច្រើន នៅឯប្រទេសចិន ស្រដៀងទៅនឹងប្រាសាទពីរ៉ាមីតនៃប្រទេសអេហ្ស៊ីប ដែលបានបង្កឱ្យមានការជជែកវែកញែកតាមអ៊ីនធឺណិតអំពីការករកើតភ្នំមួយនេះថាត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយធម្មជាតិឬក៏សុប្បនិម្មិត្ត។

រូបភាពចែកចាយពីបណ្តាញសង្គម នៃជួរភ្នំមួយកន្លែងស្ថិតនៅតំបន់ Anlong ខេត្ត Guizhou ភាគនិរតីនៃប្រទេសចិន បានធ្វើឱ្យអ្នកនិយមលេងអ៊ីនធឺណិតចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង។ ភ្ញៀវទេសចរគ្រប់ៗរូបដែលគ្មានឱកាសទៅទស្សនាប្រាសាទពីរ៉ាមីតនៅឯប្រទេសអេហ្ស៊ីប គឺអាចមកទស្សនាភ្នំពីរ៉ាមីតនៅឯប្រទេសចិននេះជំនួសវិញបាន។ ខណៈដែលបច្ចុប្បន្ន វាបាននឹងកំពុងក្លាយទៅជាកន្លែងទាក់ទាញដ៏ពេញនិយមក្នុងចំណោមភ្ញៀវទេសចរមកពីទូទាំងប្រទេសចិន និងជុំវិញពិភពលោក។

ទោះជាយ៉ាងណា យោងតាមសាស្ត្រាចារ្យ Zhou Qiuwen ភូគព្ភវិទូមកពីសកលវិទ្យាល័យ Guizhou Normal បានឲ្យដឹងថា ភ្នំដែលមានរាងដូចពីរ៉ាមីតប្រទេសចិនទាំងនេះ មិនមែនជាសំណង់ដែលបង្កើតឡើងដោយមនុស្ស ឬជាកន្លែងផ្នូរបុរាណដូចទៅនឹងការលើកឡើងរបស់សាធារណជននោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ភ្នំនេះគឺបង្កើតឡើងដោយធម្មជាតិ។

Guizhou ជាខេត្តមួយនៅភាគនិរតីនៃប្រទេសចិន ត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយជួរភ្នំជាច្រើនដែលមានកំពូលភ្នំដ៏ចោតស្រួចនិងជ្រលងជ្រៅ។ ភ្នំដែលមានរាងបែបនេះគឺកើតឡើងដោយសារតែការរលាយនៃថ្មកាបូនរលាយតាមធម្មជាតិរបស់វា។

លោកសាស្ត្រាចារ្យរូបនេះបានពន្យល់ទៀតថា៖«ការហូរច្រោះទឹកពីលើកំពូលភ្នំចុះក្រោមតាមជ្រលងភ្នំបានបណ្តាលឲ្យមានការសឹករិចរើល ជាពិសេសគឺថ្មដែលស្ថិតនៅផ្តុំបរិវេនផ្នែកខាងលើនៃកំពូលភ្នំ ទើបបណ្តាលឲ្យមានរាងស្រួចនៅចុងកំពូលបែបនេះ។ ថ្មនៃភ្នំទាំងនេះទៀតសោត គឺជាប្រភេទថ្មកំបោរ ដែលត្រូវបានប៉ាន់ស្មានថាមានអាយុកាលជាង ២០០ លានឆ្នាំមកហើយផងដែរ៕

យោងតាមការស្រាវជ្រាវរបស់សាកលវិទ្យាល័យ Stockholm បញ្ជាក់ថា ទឹកភ្លៀងដែលបានធ្លាក់នៅទូទាំងពិភពលោក រួមទាំងនៅតំបន់ឆ្ងាយៗ ដូចជា ៖ អង់តាកទិក និងតំបន់ខ្ពង់រាបទីបេ គឺសុទ្ធតែលាយឡំជាមួយសារធាតុគីមីឈ្មោះ «PFAS» ។ រីឯការស្រាវជ្រាវផ្សេងទៀតបង្ហាញថា ការប្រើប្រាស់ ឬប៉ះពាល់ទឹកភ្លៀងនឹងធ្វើឱ្យកើតជំងឺមហារីក ។

PFAS គឺជាសារធាតុគីមីមួយប្រភេទដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងឧស្សាហកម្មផលិតសម្ភារៈផ្ទះបាយ, ឧបករណ៍ការពារភ្លើង, សម្លៀកបំពាក់, ព្រំការពារការជ្រាបទឹក, ថ្នាំពណ៌, ទឹកថ្នាំលាងសម្អាត និងវត្ថុជាច្រើនទៀត ។ បញ្ហាសំខាន់ គឺសារធាតុគីមីនេះបានចំណាយពេលរលាយក្នុងធម្មជាតិរហូតដល់ជាង១០០ឆ្នាំ ទើបគេហៅថា សារធាតុគីមីក្ររលាយ ។

ការស្រាវជ្រាវពីគ្រោះថ្នាក់ដែលបង្កឡើងដោយសារធាតុគីមីក្នុងទឹកភ្លៀង បានផ្សព្វផ្សាយក្នុងទស្សនាវដ្តីឈ្មោះ «Environmental Science & Technology» កាលពីឆ្នាំ២០២២ ។ ការស្រាវជ្រាវនេះបញ្ជាក់ថា រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំកន្លងមក អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី PFAS ក្នុងធម្មជាតិជាបន្តបន្ទាប់ ព្រោះបើសារធាតុនេះនៅលាយឡំជាមួយទឹកភ្លៀងច្រើនកម្រិតណា វានឹងមានគ្រោះថ្នាក់កម្រិតនោះ ។

កាលពីខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២២ ភ្នាក់ងារការពារបរិស្ថានរបស់អាមេរិកបញ្ជាក់ថា ការប៉ះពាល់ជាមួយសារធាតុគីមីដែលនៅលាយឡំជាមួយទឹកភ្លៀង នឹងមានគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាព គឺកើតជំងឺមហារីក ហើយការផឹកទឹកភ្លៀងគ្មានសុវត្ថិភាពទេ ។

Ian Cousins ជាអ្នកសរសេរពីគ្រោះថ្នាក់នៃទឹកភ្លៀងដែលលាយឡំជាមួយសារធាតុបង្កជំងឺមហារីក និយាយថា ៖ «បើទោះជាបច្ចុប្បន្ន មនុស្សគ្រប់គ្នាពុំសូវផឹកទឹកភ្លៀងដូចមុន ប៉ុន្តែមានមនុស្សជាច្រើននាក់នៅទូទាំងពិភពលោក គិតថា ពួកគេអាចផឹកទឹកភ្លៀងដោយសុវត្ថិភាព ហើយទឹកភ្លៀងជាប្រភពសម្រាប់ផលិតទឹកបរិសុទ្ធជាច្រើន» ។

បញ្ហាសំខាន់ ពលរដ្ឋរស់នៅប្រទេសក្រីក្រ ឬមានចំណូលតិច ឬរស់នៅឆ្ងាយពីទីប្រជុំជន តែងតែប៉ះពាល់ជាមួយទឹកភ្លៀងជាញឹកញាប់ ។ ការស្រាវជ្រាវបញ្ជាក់ទៀតថា បើទោះជាការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី PFAS បានធ្លាក់ចុះខ្លាំងក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយ ដោយសារមានការរឹតបន្តឹង ប៉ុន្តែសារធាតុគីមីនេះពុំងាយរលាយក្នុងធម្មជាតិទេ គឺវាចំណាយពេលរលាយស្មើនឹងមួយជីវិតរបស់មនុស្ស ។

សារធាតុគីមីបង្កជំងឺមហារីកនេះស្ថិតនៅក្នុងបរិស្ថាន, សាយភាយពេញបរិយាកាស និងនៅលាយឡំជាមួយទឹកក្នុងពិភពលោក ។ ហេតុនេះ បញ្ហាដែលពិភពលោកបារម្ភខ្លាំងបំផុត គឺទឹកភ្លៀងគ្មានសុវត្ថិភាពសម្រាប់មនុស្សដូចមុនទៀតទេ ហើយទឹកភ្លៀងនឹងបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់មនុស្សគ្រប់គ្នាដោយផ្ទាល់ និងប្រយោល ។

ការស្រាវជ្រាវរបស់មជ្ឈមណ្ឌលគ្រប់គ្រង និងបង្ការជំងឺរបស់អាមេរិកបញ្ជាក់ថា ការប៉ះពាល់សារធាតុគីមី PFAS នឹងធ្វើឱ្យខូចថ្លើម, ប្រព័ន្ធបន្តពូជមានបញ្ហា, កើតជំងឺហឺត និងជំងឺក្រពេញទីរ៉ូអ៊ីត ។

ចំណែកការស្រាវជ្រាវមួយទៀតកាលពីខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣ របស់សាកលវិទ្យាល័យ Yale បង្ហាញថា ការប៉ះពាល់សារធាតុគីមី PFAS ដែលនៅលាយឡំជាមួយទឹកភ្លៀង នឹងធ្វើឱ្យជំងឺមហារីករាលដាលពេញខ្លួនប្រាណ ។ ដូចគ្នានេះ ការស្រាវជ្រាវកាលពីខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៣ បង្ហាញថា សារធាតុគីមី PFAS នឹងធ្វើឱ្យកើតជំងឺមហារីកស្បែកទ្វេដងសម្រាប់ស្ត្រី ។

ហេតុនេះ នៅពេលដឹងពីផលប៉ះពាល់របស់សារធាតុគីមី PFAS ចំពោះសុខភាពមនុស្ស ប្រទេសនានាគួរតែផ្តល់ភាពសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះបរិស្ថាន និងការប៉ះពាល់សារធាតុគីមីនេះ ដោយកំណត់ការប្រើប្រាស់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវនៅគ្រប់ទីកន្លែង ។ ម្យ៉ាងទៀត សារធាតុគីមីផ្សេងទៀតក៏ប៉ះពាល់ដល់សុខភាពមនុស្សដូចគ្នាដែរ ដែលយើងពុំគួរមើលរំលង ៕

បរទេស៖ ថ្មីៗនេះប្រទេសអ៊ីតាលីបានចេញច្បាប់មួយដោយហាមអ្នកទេសចរទាំងអស់លួចខ្សាច់ ក្រួស ថ្ម និងសំបកសមុទ្រពីឆ្នេរសមុទ្រនៅលើកោះ Sardinia របស់ប្រទេស ប្រសិនបើនរណាម្នាក់ល្មើសច្បាប់អាចប្រឈមមុខនឹងការជាប់ពន្ធនា.គារ ឬពិន័យជាប្រាក់រហូតដល់ ៣,០០០ អឺរ៉ូ (ប្រមាណជាង ៣,២០០ ដុល្លារអាមេរិក) នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ Euro News។

ការសម្រេចចិត្តនេះត្រូវបានធ្វើឡើងបន្ទាប់ពីមានអ្នកទេសចរជាច្រើនមកលេងកោះ Sardinia ភាគនិរតីនៃប្រទេសអ៊ីតាលីដោយសម្ងាត់ដោយពួកគេបាននាំយកខ្សាច់ ក្រួស ថ្ម និងសំបកសមុទ្រជាច្រើនត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ដែលការធ្វើបែបនេះត្រូវបានផ្តន្ទាទោសពីបទលួចទ្រព្យសម្បត្តិជាតិ ដូច្នេះអ្នកទេសចរនឹងប្រឈមមុខនឹងការជាប់ពន្ធនាគារ ឬពិន័យជាប្រាក់រហូតដល់ ៣,០០០ អឺរ៉ូ ។

Pierluigi Cocco អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របរិស្ថានក្នុងស្រុក បាននិយាយថា ការលួចខ្សាច់ និងក្រួសថ្ម “អាចមានផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរដល់បរិស្ថានធម្មជាតិ” ។ លោកបានបន្ថែមថា ភ្ញៀវដែលមកលេងកោះនេះជាច្រើននាក់តែងតែលួចខ្សាច់ គិតជាមធ្យម ៤០ គីឡូក្រាមក្នុងម្នាក់។ កោះនេះទទួលភ្ញៀវទេសចរប្រហែលមួយលាននាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ គ្រាន់តែគុណនឹង ៥% នៃភ្ញៀវមួយលាននាក់ដែលយកខ្សាច់ ២០ គីឡូក្រាមមកផ្ទះ ចំនួនខ្សាច់ដែលបាត់គឺមានចំនួនច្រើនរួចទៅហើយ។ Cocco បានបន្តថា “ក្នុងរយៈពេលពីរបីឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ខ្សាច់ដែលបាត់បង់បានរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ដល់ការរួមតូចនៃឆ្នេរសមុទ្រ” ។

គួររំលឹកដែរថា កាលពីដើមឆ្នាំនេះ ភ្ញៀវទេសចរមួយចំនួនត្រូវបានអជ្ញាធរចាប់ខ្លួន ខណៈដែលពួកគេរត់ពន្ធខ្សាច់ ថ្ម និងវត្ថុបុរាណពីកោះ។ អាជ្ញាធរក៏បានចោទអ្នកទេសចរជនជាតិបារាំងម្នាក់ថាបានព្យាយាមយកវត្ថុមានតម្លៃពីសមុទ្រទៅផ្ទះផងដែរ។ អ្នកទេសចរជនជាតិបារាំងនោះក៏ត្រូវបានចាប់ខ្លួនបន្ទាប់ពីប៉ូលិសបានរកឃើញក្រួស និងថ្ម ៤១ គីឡូក្រាមនៅក្នុងរថយន្តរបស់គាត់។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា Sardinia គឺជាកោះដ៏ធំមួយ ដែលទាក់ទាញអ្នកទេសចរក្នុងប្រទេសអ៊ីតាលី ដោយសារឆ្នេរខ្សាច់ស និងទឹកពណ៌ខៀវថ្លា។ ប្រជាជនកោះនេះមានច្រើនជាង ១.៦ លាននាក់ ហើយជារៀងរាល់ឆ្នាំវាទទួលភ្ញៀវរហូតដល់ ១ លាននាក់៕

បរទេស៖ ថ្មីៗនេះម៉ាកយីហោឥណ្ឌា Yakuza ទើបតែបង្ហាញម៉ូដែលរថយន្តអគ្គិសនីខ្នាតតូចដំបូងបង្អស់របស់ខ្លួនដែលមានឈ្មោះថា Karishma ជាមួយនឹងតម្លៃចាប់ពី ១,១០០ ដុល្លារប៉ុណ្ណោះ។
Karishma គឺជាផលិតផលរថយន្តអគ្គិសនីដំបូងបង្អស់របស់ក្រុមហ៊ុនឥណ្ឌា Yakuza ដែលជាក្រុមហ៊ុនមានឯកទេសក្នុងការផលិតម៉ូតូអគ្គិសនី។ ម៉ូដែលរថយន្តនេះកំពុងត្រូវបានក្រុមហ៊ុនដាក់លក់ក្នុងតម្លៃត្រឹមតែ ១,១០០-២,៤០០ ដុល្លារអាមេរិកប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះតម្លៃចាប់ផ្តើមនៃម៉ូដែលរថយន្តអគ្គិសនីខ្នាតតូចនេះគឺទាបជាងម៉ូដែលម៉ូតូពេញនិយមមួយចំនួនទៅទៀត។

រថយន្ត Karishma មានទ្វារ ២ និងកៅអី ៣ ដោយផ្នែកខាងមុខនៃរថយន្តមានក្រឡាចត្រង្គ ៦ ជ្រុងពណ៌ខ្មៅ និងភ្លើង LED ពេលថ្ងៃ ចង្កៀងមុខ និងភ្លើងក្រោយប្រើអំពូល halogen ។ ផ្នែកខាងក្នុងរបស់រថយន្តរួមមានកៅអីអ្នកបើកបរខាងមុខដែលដាក់នៅចំកណ្តាល ហើយកៅអីខាងក្រោយគឺមានចំនួន ២ ដែលរចនាឡើងរាបស្មើ។ កៅអីអ្នកបើកបរអាចរុញដូចធម្មតា ហើយផ្នែកខាងក្រោយនៃកៅអីអាចអង្គុយនៅមុំជាក់លាក់មួយ។ Karishma មានតែមួយគត់នៃ wiper ហើយសម្រាប់រន្ធសាកថ្មគឺមានទីតាំងនៅខាងក្រោយរថយន្ត ។

ទោះជាយ៉ាងណាដោយសារតែវាជារថយន្តអគ្គិសនីខ្នាតតូច ឧបករណ៍របស់ Yakuza Karishma មានលក្ខណៈតិចតួចបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបានជាមួយនឹងប៊ូតុងជ្រើសរើសប្រអប់លេខ និងអេក្រង់ឌីជីថលតូចមួយ។ ហ្វ្រាំងដៃមានទីតាំងនៅជាប់នឹងកៅអីអ្នកបើកបរ ហើយដំបូលរថយន្ត និងបង្អួចខាងក្រោយទាំងពីរអាចបើកបានបន្តិច។ Karishma ត្រូវបានបំពាក់ដោយម៉ូទ័រអគ្គិសនីកម្លាំង 1,250 W ដែលមានទីតាំងនៅលើអ័ក្សខាងក្រោយ ភ្ជាប់មកជាមួយនឹងដុំថ្ម 60 V/45 Ah និងឆ្នាំងសាកប្រភេទទី 2 ដែលប្រើពេលសាកពេញរថយន្តប្រហែល ៦-៧ ម៉ោង។

ចម្ងាយធ្វើដំណើរជាមួយនឹងការសាកពេញនីមួយៗគឺប្រហែល ៥០-៦០ គីឡូម៉ែត្រ។ គួរកត់សម្គាល់ដែរថា Yakuza Karishma អាចឡើងដល់ល្បឿនអតិបរមាត្រឹមតែ ២៥-៣០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោងប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះហើយមិនអាចចុះបញ្ជីតាមបទប្បញ្ញត្តិរបស់ឥណ្ឌាបានទេ។ ដូច្នេះ ម៉ូដែលរថយន្តអគ្គិសនីខ្នាតតូចនេះ បច្ចុប្បន្នអាចបម្រើបានតែតម្រូវការនៃការធ្វើដំណើររយៈពេលខ្លីនៅតាមដងផ្លូវតូច ឬផ្លូវខាងក្នុងប៉ុណ្ណោះ៕