សហរដ្ឋអាមេរិក ៖ បម្រែបម្រួលអាកាសធាតុនៅលើពិភពលោក បានធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ខ្លាំងដល់ការរស់នៅរបស់ពលរដ្ឋក្នុងប្រទេសនីមួយៗ ជាពិសេស ខ្វះខាតទឹកសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ទើបបណ្តាលឱ្យទិន្នផលដំណាំផ្សេងៗធ្លាក់ចុះ និងមានតម្លៃកើនឡើង ។ ដំណាំក្រូចក៏បានរងផលប៉ះពាល់ដោយសារអាកាសធាតុក្តៅដូចដំណាំផ្សេងទៀតដែរ ហើយបច្ចុប្បន្ន ក្រុមហ៊ុនផលិតទឹកក្រូចនៅអាមេរិកពុំអាចផ្គត់ផ្គង់គ្រប់គ្រាន់តាមតម្រូវការអតិថិជនទេ ។

នៅចុងខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ តម្លៃទឹកក្រូចនៅអាមេរិកបានកើនឡើងខ្ពស់បំផុត ដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ការផ្គត់ផ្គង់ជាបន្តបន្ទាប់ ខណៈឧស្សាហកម្មផលិតទឹកក្រូចនៅលើពិភពលោក ជួបនឹងវិបត្តិ ។ ហេតុនេះ ក្រុមហ៊ុនផលិតទឹកក្រូចនានាបានជ្រើសរើសផ្លែឈើផ្សេងមកផលិតជំនួសវិញដើម្បីផ្គត់ផ្គង់លើទីផ្សារ ។

សារព័ត៌មាន CNBC បានរាយការណ៍កាលពីថ្ងៃទី៣០ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ ថា តម្លៃទឹកក្រូចកើនឡើងខ្ពស់យ៉ាងឆាប់រហ័សក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ ដែលមួយផ្នែកបណ្តាលមកពីទិន្នផលក្រូចធ្លាក់ចុះនៅរដ្ឋផ្លរីដា ដែលបានដាំដំណាំក្រូចដ៏ច្រើនបំផុតនៅអាមេរិក ។ ម្យ៉ាងទៀត អាកាសធាតុមិនអំណោយផលក្នុងតំបន់ដាំក្រូចដ៏សំខាន់របស់ប្រេស៊ីល ដែលជាប្រទេសផលិត និងនាំចេញទឹកក្រូចក្នុងបរិមាណច្រើនបំផុតលើពិភពលោក ព្រមទាំងមានតួនាទីសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងក្នុងការកំណត់ទិសដៅរបស់ឧស្សាហកម្មក្រូច ។

បើតាមរបាយការណ៍បញ្ជាក់ថា តម្លៃទិញ-លក់ទឹកក្រូចខាប់ក្លាសេក្នុងទីផ្សារទីក្រុងញូវយ៉ក សហរដ្ឋអាមេរិក បានកើនឡើងទ្វេដង កាលពីថ្ងៃទី២៩ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ បើធៀបនឹងតម្លៃកាលពីឆ្នាំ២០២៣ ។

Harry Campbell ជាអ្នកវិភាគទិន្នន័យទីផ្សារផលិតផលរបស់ក្រុមហ៊ុនស្រាវជ្រាវទីផ្សារ Mintec បានផ្តល់បទសម្ភាសន៍ជាមួយសារព័ត៌មាន CNBC ថា តម្លៃទឹកក្រូចកំប៉ុងបានកើនឡើងខ្ពស់នៅឆ្នាំ២០២៤ ទើបធ្វើឱ្យក្រុមហ៊ុនផលិតទឹកក្រូចចាំបាច់ត្រូវដំឡើងថ្លៃផលិតផលតាមស្ថានការណ៍ជាក់ស្តែង ហើយពួកគេបានជ្រើសរើសផ្លែឈើផ្សេងទៀតមកផលិតជំនួសវិញ ។

ក្រៅពីនេះ អ្នកវិភាគទិន្នន័យទីផ្សារខាងលើរំពឹងថា ក្រុមហ៊ុនផលិតទឹកផ្លែឈើជាច្រើននឹងកាត់បន្ថយបរិមាណទឹកក្រូច ហើយបង្កើនបរិមាណទឹកផ្លែឈើផ្សេងៗ ដូចជា ៖ ទឹកផ្លែសារី, ទឹកផ្លែប៉ោម និងទឹកទំពាំងបាយជូរ ដើម្បីកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើទឹកក្រូច ។ អ្នកវិភាគទិន្នន័យទីផ្សារនិយាយថា ៖ «មើលទៅ ស្ថានការណ៍នេះនឹងបន្តរយៈពេលយូរទៀត គឺតម្លៃទឹកក្រូចកំប៉ុងនឹងកើនឡើងខ្ពស់រហូតដល់អតិថិជនលែងពេញចិត្ត ដោយសារពួកគេទិញទឹកក្រូចក្នុងតម្លៃថ្លៃ» ៕

កាលពីឆ្នាំមុនអ្នកជំនាញបានព្យាករណ៍ថានៅឆ្នាំ ២០២៤ អត្រាអ្នកគ្មានការងារធ្វើទូទាំងសកលនឹងកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង ទោះជាយ៉ាងណាបើយោងតាមទីភ្នាក់ងារអង្គការសហប្រជាជាតិដែលបាននិយាយកាលពីថ្ងៃទី ៣០ ឧសភាថា អត្រាអ្នកអត់ការងារធ្វើជាសកលបានថយចុះហើយ នេះមានន័យថាមនុស្សភាគច្រើនសុទ្ធតែមានការងារធ្វើ ដែលនេះមិនដូចការព្យាករណ៍របស់អ្នកជំនាញនោះទេ។

របាយការណ៍នេះក៏បាននិយាយផងដែរថា នៅទូទាំងពិភពលោកស្ត្រីប្រមាណ ៤៥.៦% សុទ្ធតែមានការងារធ្វើនៅឆ្នាំ ២០២៤ រីឯបុរសវិញតួលេខនេះគឺឡើងដល់ ៦៩.២% ។ ដូច្នេះអត្រាគ្មានការងារធ្វើជាសកលបច្ចុប្បន្នមានត្រឹមតែ ៤.៩% ប៉ុណ្ណោះនៅឆ្នាំនេះ ខណៈដែលកាលពីឆ្នាំមុនអ្នកជំនាញបានព្យាករណ៍ថា វានឹងកើនឡើងដល់ ៥.២%។ នៅក្នុងរបាយការណ៍អង្គការអន្តរជាតិខាងការងារ (ILO) របស់អង្គការសហប្រជាជាតិ ក៏បានព្យាករដែរថា អត្រានេះនឹងនៅតែ ៤.៩ % ដដែលក្នុងឆ្នាំ ២០២៥។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ILO បានព្រមានអំពី “ការវិវឌ្ឍន៍យឺត” ក្នុងការដោះស្រាយវិសមភាព ដោយនិយាយថា “វិសមភាពក្នុងទីផ្សារការងារនៅតែបន្តកើតមាន ដោយស្ត្រីនៅក្នុងប្រទេសដែលមានចំណូលទាប រងផលប៉ះពាល់យ៉ាងពិសេស”។ របាយការណ៍បានរកឃើញថាស្ត្រីប្រហែល ១៨៣ លាននាក់ទូទាំងសកលបានជួបនឹងភាពអត់ការងារធ្វើ មានន័យថាពួកគេកំពុងស្វែងរកការងារយ៉ាងសកម្ម ហើយអាចធ្វើការភ្លាមៗ ទោះជាយ៉ាងណាស្ត្រីទំនងជាបាត់បង់ការងារច្រើនជាងបុរស ហើយរងផលប៉ះពាល់ដោយការខ្វះឱកាស។

ស្ត្រីក្នុងប្រទេសដែលមានប្រាក់ចំណូលទាបអាចនឹងទទួលរងផលលំបាកជាពិសេស ដោយមាន ២២,៨% ចង់ធ្វើការ ប៉ុន្តែគ្មានការងារធ្វើ បើធៀបនឹងបុរស ១៥,៣%។ សម្រាប់ប្រទេសដែលមានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ អត្រានេះមាន ៩.៧% សម្រាប់ស្ត្រី និង ៧.៣% សម្រាប់បុរស។ របាយការណ៍នេះក៏បាននិយាយផងដែរថា មូលហេតុដែលស្ត្រីទូទាំងសកលទំនងជាគ្មានការងារធ្វើ គឺដោយសារតែស្ត្រីមិនអាចធ្វើការងារដោយប្រើកម្លាំងដូចបុរសបានឡើយ ខណៈបច្ចុប្បន្នការងារជាច្រើនតម្រូវឱ្យប្រើកម្លាំង។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា ILO គឺជាអង្គការឯកទេសចំណាស់ជាងគេរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ ដែលប្រមូលផ្តុំនិយោជក សហជីព និងរដ្ឋាភិបាលមកពីជុំវិញពិភពលោក៕

ប្រទេសចិន ៖ បើនិយាយពីទីក្រុងនៅក្រោមទឹក មនុស្សភាគច្រើននឹងនឹកឃើញដល់ Atlantis គឺជាទីក្រុងបុរាណស្ថិតនៅក្រោមទឹករបស់ប្រទេសលោកខាងលិច ។ ប៉ុន្តែប្រទេសចិនក៏មានទីក្រុងនៅក្រោមទឹកដូចគ្នាដែរ ហើយមិនគ្រាន់តែជារឿងដំណាលទេ គឺវាជាទីក្រុងលិចក្នុងទឹកពិតប្រាកដ និងត្រូវបានបង្ហាញរូបរាងទៅកាន់ពិភពលោក កាលពីឆ្នាំ២០១១ ។

ទីក្រុងបុរាណនេះឈ្មោះថា ទីក្រុង Shicheng (ឬទីក្រុងតោ) បានលិចនៅក្រោមទឹកបឹង Qiandao ក្នុងជម្រៅជាង៤០ម៉ែត្រ ស្ថិតក្នុងខេត្ត Zhejiang ប្រទេសចិន ។ គេសន្និដ្ឋានថា កាលពីអតីតកាល ទីក្រុងនេះធ្លាប់មានមនុស្សរស់នៅប្រមាណ៥.០០០នាក់ និងមានប្រវត្តិសាស្ត្រយូរលង់រហូតដល់ជាង១.៤០០ឆ្នាំ ។

ចំណែកមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យទីក្រុង Shicheng ត្រូវលិចទៅក្នុងទឹក ពីព្រោះរដ្ឋាភិបាលចិនដែលដឹកនាំដោយលោក ម៉ៅ សេទុង បានសម្រេចសាងសង់ទំនប់បិទទន្លេ Xin’an ដើម្បីផលិតអគ្គិសនីនៅបរិវេណនេះ ។ ដូច្នេះ ទើបនៅឆ្នាំ១៩៥៩ ក៏មានការបញ្ជាឱ្យជម្លៀសពលរដ្ឋចេញពីទីក្រុង ហើយទឹកក៏បានហូរចូល និងលិចបរិវេណទីក្រុងទាំងមូល រហូតដល់តំបន់ក្បែរៗក្លាយទៅជាកោះ ។ វាក៏ក្លាយជាទីក្រុងត្រូវគេបោះបង់ចោល និងបំភ្លេចឈ្មោះតាំងពីពេលនោះមក គឺស្មើប្រមាណ៤០ឆ្នាំ ។

ក្រោយមក នៅឆ្នាំ២០០១ អាជ្ញាធរចិនទទួលខុសត្រូវផ្នែកទេសចរណ៍បរិវេណនេះ បានអញ្ជើញអ្នកជ្រមុជទឹកចុះស្រាវជ្រាវក្នុងបឹង គឺពេលនោះហើយ ដែលអ្នកជ្រមុជទឹករកឃើញទីក្រុងនេះលើកដំបូង ។ វាបានធ្វើឱ្យពលរដ្ឋចិនកាន់តែចាប់អារម្មណ៍ជាមួយទីក្រុងនេះខ្លាំងឡើង នៅឆ្នាំ២០១១ ក្រោយពេលភ្នាក់ងារភូមិសាស្ត្រប្រទេសចិនបង្ហាញរូបភាពទីក្រុង ដែលពលរដ្ឋចិនពុំធ្លាប់បានឃើញពីមុន ។

បើតាមអ្នកជ្រមុជទឹកដែលបានចុះស្រាវជ្រាវនៅទីក្រុងនេះឱ្យដឹងថា ក្លោងទ្វារទីក្រុង, សសរ, ជណ្តើរ, កៅអីឈើ និងរូបចម្លាក់ថ្មផ្សេងៗ សុទ្ធតែនៅរក្សារូបរាងដើមទាំងអស់ ទើបធ្វើឱ្យរូបភាពទាំងនេះល្បីល្បាញយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដោយសារអ្វីៗក្នុងទីក្រុងគ្មានការបែកបាក់ ។ បច្ចុប្បន្ន ទីក្រុងបុរាណក្រោមទឹករបស់ចិន ត្រូវបានគេធ្វើជាតំបន់ទេសចរណ៍ ជាពិសេស គឺសម្រាប់អ្នកជ្រមុជទឹកដែលចូលចិត្តស្រាវជ្រាវប្រវត្តិសាស្ត្រ ៕