កាលពីថ្ងៃទី១២ ខែកក្កដា ឧបទ្ទវហេតុធ្លាក់ឧទ្ធម្ភាចក្រក្នុងភូមិសាស្រ្តជួរភ្នំក្រវ៉ាញ បានបង្កឲ្យមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងក្នុងចំណោមមហាជន ព្រោះតែបារម្ភអំពីសុវត្ថិភាពរបស់អាកាសយានិកទាំង២នាក់ ដែលបានអាស្រ័យលើឧទ្ធម្ភាចក្រក្នុងអំឡុងពេលនោះ។ យ៉ាងណាមិញ ជាការសោកស្តា.យយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះអាកាសយានិកទាំង២នាក់នោះ ត្រូវបានរាយការណ៍ថាបានបាត់.បង់ជីវិតទៅហើយ។

កាលពីថ្ងៃទី ២៩ ខែកក្កដានេះ អាកាសយានិកម្នាក់ ដែលមានឈ្មោះ ខេង ឆៃយុទ្ធ ត្រូវបានគេប្រទះឃើញថា បានបាត់បង់ជីវិតនៅកៅអីយន្តហោះ។ បន្ទាប់មកនៅព្រឹកថ្ងៃទី ៣០ ខែកក្កដានេះ សាកសពរបស់អាកាសយានិកម្នាក់ទៀត ដែលមានឈ្មោះថា ស៊ុន ផល្លី បានគេរកឃើញថាបានស្លាប់នៅចម្ងាយប្រមាណនឹង ២១០ ម៉ែត្រពីកន្លែងធ្លាក់យន្តហោះផងដែរ។

យោងតាមការជូនដំណឹងពីក្រសួងការពារជាតិ កាលពីថ្ងៃទី ៣០ខែកក្កដានេះ បានឲ្យដឹងថា៖ព្រឹកនេះវេលាម៉ោង១០:៣០នាទី ក្រុមការងាររុករក និងសង្រ្គោះ របស់ក្រសួងការពារជាតិ បានរកឃើញសាកសពអាកាសយានិកទី២ គឺអាកាសយានិក ស៊ុន ផល្លា ដែលនៅចម្ងាយ២១០ម៉ែត្រ ពីឧទ្ធម្ភាគចក្រ ដែលបានបាត់ការទាក់ទងកាលពីថ្ងៃទី១២ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ ក្នុងបេសកកម្មហ្វឹកហ្វឺន នៅចំណុចឃុំថ្មដា ស្រុកវាលវែង ខេត្តពោធិ៍សាត់។ ពេលនេះក្រុមការងាររុករក និងសង្គ្រោះមិនទាន់អាចទាន់បញ្ជូនសាកសពតាមឧទ្ធម្ភាគចក្រមកកាន់ទីបញ្ជាការស្រាលបានទេ ដោយសារមេឃកំពុងភ្លៀងខ្លាំងនៅតំបន់នោះ។

សូមអរគុណ និងកោតសរសើរដល់ ក្រុមការងាររុករក និងសង្រ្គោះ របស់ក្រសួងការពារជាតិ អគ្គបញ្ជាការ កងទ័ពជើងអាកាស កងទ័ពជើងគោក យោធភូមិភាគទី៥ គណៈបញ្ជាការខេត្ត ដែលបានបំពេញភារកិច្ច ក្នុងប្រតិបត្តិការរុករក និងសង្រ្គោះនេះ ប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ និងមានភាពអង់អាច។

ជាមួយនឹងការជូនដំណឹងនេះ ក្រសួងការពារជាតិសូមចូលរួមរំលែកទុក្ខយ៉ាងក្រៀមក្រំបំផុតជាមួយក្រុមគ្រួសារសព។ ការពលីជីវិតរបស់អាកាសយានិក ទាំង២រូបនេះ គឺជាការបាត់បង់នូវធនធានមនុស្ស របស់កងយោធពលខេមរភូមិន្ទជា ពិសេសកងទ័ពជើងអាកាស ដែលគួរឲ្យសោកស្តាយបំផុត៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ តុក្កតា Okiku ឬត្រូវបានគេស្គាល់ថា គឺជាតុក្កតាខ្មោចនៅកោះហុកកៃដូ ប្រទេសជប៉ុន ពិតជាមានប្រវត្តិយ៉ាងអាថ៌កំបាំងគួរឱ្យព្រឺសម្បុរ ។ តុក្កតានេះត្រូវបានគេយកមកដាក់ក្នុងវត្តមួយកន្លែងនៅទីក្រុងអ៊ីវ៉ាមីសាវ៉ាក់ ហើយពលរដ្ឋជប៉ុននិយាយថា តុក្កតានេះអាចដុះសក់វែងដោយខ្លួនឯង និងជាសក់របស់ក្មេងស្រីទៀតផង ។

ពលរដ្ឋជប៉ុនបាននិយាយពាក់ព័ន្ធនឹងប្រវត្តិរបស់តុក្កតា Okiku ថា មានវិញ្ញាណរបស់ក្មេងស្រីនៅក្នុងតុក្កតានេះ ។ វាមានប្រវត្តិជាច្រើនពាក់ព័ន្ធនឹងតុក្កតា ប៉ុន្តែប្រវត្តិដែលពលរដ្ឋជប៉ុនចាប់អារម្មណ៍បំផុតនោះ គឺមានក្មេងប្រុសម្នាក់ឈ្មោះ អេអ៊ីគីជិ ស៊ូស៊ូគិ អាយុ១៧ឆ្នាំ រស់នៅខេត្តហុកកៃដូ បានទិញតុក្កតានេះមកឱ្យប្អូនស្រីពៅរបស់ខ្លួន កាលពីឆ្នាំ១៩១៨ ។

ពេលនោះ ប្អូនស្រីពៅរបស់ អេអ៊ីគីជិ មានអាយុ៣ឆ្នាំ ឈ្មោះ Okiku ហើយនាងស្រឡាញ់តុក្កតានេះខ្លាំងណាស់ ។ ពេលដើរទៅណា មកណា នាងតែងតែយកតុក្កតានេះជាប់ខ្លួនគ្រប់ពេលវេលា និងដេកជាមួយតុក្កតារៀងរាល់យប់ ។ ប៉ុន្តែ ក្រោយមក នាងតូចក៏បានស្លាប់ក្រោយពេលនាងក្តៅខ្លួនតែ១ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ។ ពេលនោះហើយ គឺអ្វីៗចាប់ផ្តើមប្រែប្រួល ។

ក្រុមគ្រួសាររបស់នាងតូច ក៏យកតុក្កតាដែលនាងស្រឡាញ់ខ្លាំងបំផុតនេះ មកដាក់នៅទីកន្លែងគោរពបូជាមួយដើម្បីទុករំលឹកដល់កូនស្រី និងដាក់ឈ្មោះតុក្កតានេះថា «Okiku» គឺដាក់តាមឈ្មោះកូនស្រីដែលបាត់បង់ជីវិត ហើយក្រុមគ្រួសារតែងតែសូត្រមន្តដើម្បីរំលឹកពីនាងជានិច្ច ។ ថ្ងៃមួយ ពួកគេបានឃើញអ្វីម្យ៉ាងខុសប្លែកយ៉ាងខ្លាំង គឺតុក្កតាដែលមានម៉ូដសក់អូកាប៉ាក់ បានដុះកាន់តែវែងជាងមុន (អូកាប៉ាក់ ជាម៉ូដសក់ខ្លី និងមានផ្នែកខាងលើជាសក់សេះ) ។ ដូច្នេះ ពួកគេជឿថា វិញ្ញាណកូនស្រីពិតជាសណ្ឋិតក្នុងតុក្កតា ។

នៅឆ្នាំ១៩៣៨ ក្រុមគ្រួសាររបស់តុក្កតាខ្មោច ក៏បានសម្រេចចិត្តផ្លាស់ប្តូរទីលំនៅចេញពីកោះហុកកៃដូ ប៉ុន្តែពួកគេពុំបានយកតុក្កតានេះទៅជាមួយទេ គឺទុកតុក្កតាឱ្យនៅហុកកៃដូ ដោយសារគិតថា វានឹងល្អសម្រាប់វិញ្ញាណកូនស្រី ។ ពួកគេក៏ថ្វាយតុក្កតាទៅឱ្យព្រះសង្ឃនៅវត្តម៉ាន់ណេនជិ ព្រមទាំងរៀបរាប់រឿងរ៉ាវរបស់តុក្កតាឱ្យព្រះសង្ឃជ្រាប ។ ចាប់ពីពេលនោះមក ក៏មានមនុស្សម្នាជាច្រើនមកវត្ត ដើម្បីមើលតុក្កតាដុះសក់មនុស្ស ។ ព្រះសង្ឃហាមថតរូបតុក្កតានេះ ប៉ុន្តែនៅតែមានអ្នកលួចថតរូបតុក្កតា ។

បច្ចុប្បន្ន តុក្កតានេះបានដុះសក់វែងរហូតដល់ត្រឹមក្បាលជង្គង់ និងវែងជាងនេះទៀត ទើបព្រះសង្ឃបានកាត់សក់តុក្កតាជាបន្តបន្ទាប់ ។ ព្រះសង្ឃ១អង្គចាប់ផ្តើមកាត់សក់ឱ្យតុក្កតា ក្រោយពីសុបិនឃើញក្មេងស្រីតូចបានសុំឱ្យព្រះអង្គជួយកាត់សក់ឱ្យ ។

គ្មានអ្នកណាម្នាក់អាចបកស្រាយបានថា ហេតុអ្វីសក់របស់តុក្កតាដុះវែងបែបនេះទេ ។ បើតាមការត្រួតពិនិត្យផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្របញ្ជាក់ថា សក់របស់តុក្កតា គឺជាសក់របស់ក្មេងស្រីពិតមែន ប៉ុន្តែគ្មានភស្តុតាងថា ហេតុអ្វីទើបវាអាចដុះវែងដោយខ្លួនឯង? អ្វីគួរឱ្យចម្លែកជាងនេះ គឺបើមានអ្នកណាម្នាក់ចូលទៅក្បែរតុក្កតា និងសម្លឹងទៅមើលមាត់តុក្កតានោះ ពួកគេនឹងឃើញធ្មេញតុក្កតាដុះវែងផងដែរ ។

រឿងរ៉ាវរបស់តុក្កតា Okiku ត្រូវបានគេយកទៅផលិតជាខ្សែភាពយន្តជាច្រើនរឿង ហើយរឿងខ្លះបានបញ្ចូលសំឡេងដើម្បីឱ្យអ្នកមើលកាន់តែភ័យខ្លាចថែមទៀត ដូចជា ៖ សំឡេងសើចរបស់តុក្កតា ឬការកម្រើកខ្លួន ជាដើម ៕

នៅលើពិភពលោកយើងនេះ គឺមានរឿងប្លែកៗនិងថ្មីៗរហូត ជាពិសេសគឺត្រីមិនចេះហែលទឹកតែម្តង។ យើងគ្រប់គ្នាដឹងហើយថា ពពួកត្រីភាគច្រើនសុទ្ធតែចេះហែលទឹកទាំងអស់ តែត្រីមួយប្រភេទនេះគឺមិនចេះហែលទឹកនោះទេ ពោលគឺវាចេះតែដើរនៅលើបាតសមុទ្រប៉ុណ្ណោះ ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា Batfish។ Batfish គឺជាត្រីម្យ៉ាងដែលត្រូវបានគេរកឃើញនៅប្រជុំកោះ Galápagos ក្នុងមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក ក្នុងជម្រៅពី ២ ទៅ ៧៦ ម៉ែត្រ។

ត្រីនេះមានបបូរមាត់ពណ៌ក្រហម ក្បាលធំទូលាយ រាងសំប៉ែត គ្របដណ្ដប់ដោយដុំពក និងឆ្អឹងខ្នង។ វាមានប្រវែងរហូតដល់ ៤០ សង់ទីម៉ែត្រ ហើយដងខ្លួនរបស់វាច្រើនមានពណ៌ត្នោតស្រាល និងពណ៌ប្រផេះ។ ពួកវាមិនចេះហែលទឹកនោះទេ ដោយពួកវាច្រើនប្រើព្រុយត្រគាក អាងត្រគាក និងរន្ធគូថដើម្បីសម្របខ្លួនឱ្យបានខ្ពស់ក្នុងការ “ដើរ” នៅលើបាតសមុទ្រ។ Batfish គឺជាសមាជិកគ្រួសារ Ogcocephalidae ដែលចិញ្ចឹមជីវិតដោយការស៊ីសត្វតូចៗជាអាហារដូចជាបង្គា ក្តាម ដង្កូវ ដែលពួកវាសុទ្ធតែត្រូវបានរកឃើញនៅលើបាតសមុទ្រទាំងអស់។

ក្រៅពី Batfish ក៏មានត្រីមួយផ្សេងទៀត ដែលពួកវាក៏មិនចេះហែលទឹកដែរត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា Frogfish។ Frogfish ឬត្រីកង្កែបគឺជាសមាជិកនៃគ្រួសារត្រី Anglerfish Antennariidae ច្រើនត្រូវបានគេរកឃើញនៅស្ទើរតែទាំងអស់នៃមហាសមុទ្រត្រូពិច និងសមុទ្រជុំវិញពិភពលោក ដែលករណីខ្លះក៏មាននៅក្នុងសមុទ្រមេឌីទែរ៉ាណេផងដែរ។ វាមានរូបរាងល្អិតៗតូចៗ និងខ្លីដោយផ្នែកខាងលើនៃត្រីជាធម្មតាមានឆ្នូតពណ៌ត្នោតខ្មៅចាប់ផ្តើមពីក្បាល ហើយចុះពីខាងក្រោយទៅកន្ទុយ។

ត្រីនេះមានបបូរមាត់ក្រហមភ្លឺ ច្រើនផ្លាស់ប្តូរពណ៌ដូចជា ស លឿង ក្រហម បៃតង ខ្មៅ ឬមានពណ៌ជាច្រើនដើម្បីលាយឡំជាមួយផ្កាថ្មជុំវិញរបស់វា។ ត្រីកង្កែបមានរូបរាងទ្រុឌទ្រោម ខុសពីត្រីដទៃទៀត និងមានចលនាយឺតៗ ដើរនៅលើបាតសមុទ្រ ហើយក៏ជាប់ឈ្មោះជាត្រីខ្ជិលបំផុតផងដែរ។ វាមានប្រវែងចាប់ពី ២.៥-៣៨ សង់ទីម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ ហើយជារឿយៗគ្របដណ្ដប់ដោយដុំពកច្រើនស៊ីសារ៉ាយជាអាហារ៕

កន្លងទៅ១៨ថ្ងៃ ទីបំផុតកម្លាំងចម្រុះ ដឹកនាំដោយ នាយឧត្តមសេនីយ៍ ឥត សារ៉ាត់ បានរកឃើញសាកសពអាកាសយានិកទាំងពីរនាក់ហើយ ដែលធ្លាក់ក្នុងហេតុការណ៍ធ្លាក់ឧទ្ធម្ភាគចក្រនៅភ្នំយ៉ាវយ៉ៃ។

តាមរយៈការថ្លែងការរបស់ នាយឧត្តមសេនីយ៍ ឥត សារ៉ាត់ បានលើកឡើងថា៖” សាកសពដែលយើងរកឃើញចុងក្រោយ គឺអាកាសយានិក លោក ស៊ុន ផ្លា ស្ថិតនៅចម្ងាយ២១០ម៉ែត្រ ពីកន្លែងដែលធ្លាក់ឧទ្ធម្ភាគចក្រ ដូច្នេះយើងសន្និដ្ឋានថា “ពេលធ្លាក់ភ្លាម លោក ស៊ុន ផ្លា គាត់នៅមានជីវិតរស់ ដោយយើងឃើញមានការយកអាវទៅគ្របនៅលើសាកសពអាកាសយានិកម្នាក់ទៀត ដែលបានស្លាប់ជាប់នឹងឧទ្ធម្ភាគចក្រ ពេលធ្លាក់ភ្លាមៗ។ ហើយគាត់ទំនងជាដើររកកន្លែងជ្រក ឬគាត់អាចឮសំលេងក្រុមជួយសង្គ្រោះយើង ទើបគាត់ព្យាយាមដើរចេញឆ្ងាយពីឧទ្ធម្ភាគចក្រ។”

នាយឧត្តមសេនីយ៍ ឥត សារ៉ាត់ ក៏បានសង្កត់ធ្ងន់ថា៖” យើងនៅមិនទាន់សន្មត់ច្បាស់ តើថាអាកាសយានិក លោក ស៊ុន ផ្លា ស្លាប់ដោយសារអត់អាហារ ឬដោយសារមានរស្នាមរបួស ឬក៏គាត់អាចលោតចេញមុនពេលឧទ្ធម្ភាគចក្រធ្លាក់នោះទេ”។

បច្ចុប្បន្ន កងកម្លាំងក្រសួងការពារ កំពុងខិតខំប្រឹងប្រែង ដើម្បីយកសាកសពអាកាសយានិកទាំងពីរចេញពីក្នុងព្រៃវិញ ខណៈភ្លៀងនៅតែបង្ហូរចុះមកអស់រយៈពេលច្រើនថ្ងៃ ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យរាំងស្ទះដល់ការយកសាកសពមកធ្វើបុណ្យ៕