ប្រទេសវៀតណាម ៖ កាលពីថ្ងៃទី៣១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា វាធ្វើឱ្យក្រុមគ្រូពេទ្យនៅប្រទេសវៀតណាមភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ក្រោយពីបានវះកាត់ពោះបុរសឥណ្ឌាម្នាក់ ដោយសារចុកពោះខ្លាំងពេក ។ គ្រូពេទ្យបានឃើញសត្វអន្ទង់រស់១ក្បាលមានប្រវែង១ម៉ែត្រជាប់ក្នុងពោះវៀន និងរន្ធគូទអ្នកជំងឺ ហើយអន្ទង់បានខាំពោះវៀនរហូតដល់ធ្លាយ ថែមទាំងមានក្រូចឆ្មារ១ផ្លែទៀតផង ។

បុរសឥណ្ឌារូបនេះ អាយុ៣១ឆ្នាំ រស់នៅប្រទេសវៀតណាម និងបានមកមន្ទីរពេទ្យដោយសារចុកពោះខ្លាំងពេកទ្រាំលែងបាន ។ ក្រោយការវះពោះអ្នកជំងឺរួចហើយ ស្រាប់តែក្រុមគ្រូពេទ្យភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ពីព្រោះឃើញអន្ទង់រស់ប្រវែង១ម៉ែត្រក្នុងពោះ ព្រមទាំងមានក្រូចឆ្មារ១ផ្លែក្នុងរន្ធគូទថែមទៀត ។ ក្រុមគ្រូពេទ្យឆ្ងល់ថា តើអន្ទង់រស់ និងក្រូចឆ្មារនេះអាចចូលទៅក្នុងពោះអ្នកជំងឺដោយរបៀបណា?

សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា ករណីនេះបានកើតឡើងក្នុងមន្ទីរពេទ្យមួយកន្លែងនៅទីក្រុងហាណូយ ប្រទេសវៀតណាម កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ ។ នៅពេលអ្នកជំងឺមកដល់មន្ទីរពេទ្យ គ្រូពេទ្យក៏បានថត X-ray ហើយលទ្ធផលបង្ហាញថា ក្នុងពោះអ្នកជំងឺមានអន្ទង់១ក្បាលប្រវែង១ម៉ែត្រ និងរើបម្រះចុះឡើងក្នុងនោះ ។

ក្រោយមក គ្រូពេទ្យក៏បានធ្វើការវះកាត់ដើម្បីយកអន្ទង់ចេញពីពោះអ្នកជំងឺ ហើយក្នុងអំឡុងពេលគ្រូពេទ្យកំពុងតែវះកាត់នោះ គ្រូពេទ្យបានឃើញក្រូចឆ្មារ១ផ្លែមានទំហំ៤សង់ទីម៉ែត្រ នៅជាប់រន្ធគូទអ្នកជំងឺ ។ លើសពីនេះ ពោះវៀនអ្នកជំងឺត្រូវបានអន្ទង់ខាំរហូតដល់ធ្លាយ ហើយគ្រូពេទ្យក៏បានទាញអន្ទង់ចេញក្រៅ និងជួយសង្គ្រោះអ្នកជំងឺឱ្យផុតពីគ្រោះថ្នាក់ ។

ក្រោយការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យបង្ហាញថា អ្នកជំងឺមានបញ្ហារលាកពោះវៀនធ្ងន់ធ្ងរ និងទល់លាមកខ្លាំង ហើយគ្រូពេទ្យក៏បានសួរនាំអ្នកជំងឺលម្អិតពាក់ព័ន្ធនឹងអន្ទង់ ។ អ្នកជំងឺប្រាប់ថា កន្លងមក មានអ្នកជិតខាងប្រាប់ថា ឱ្យខ្លួនចាប់អន្ទង់រស់ញាត់ចូលរន្ធគូទ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហារលាកពោះវៀនធំ និងទល់លាមកខ្លាំង ។ ដូច្នេះ ខ្លួនក៏ធ្វើតាមអ្នកជិតខាងប្រាប់ ។

គ្រូពេទ្យបញ្ជាក់ថា ក្នុងអំឡុងពេលត្រួតពិនិត្យរាងកាយអ្នកជំងឺ ស្រាប់តែអាការៈអ្នកជំងឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំងឡើង ទើបគ្រូពេទ្យសម្រេចចិត្តវះកាត់ជាបន្ទាន់ ។ រីឯការត្រួតពិនិត្យរាងកាយរបស់អ្នកជំងឺ គឺគ្មានឃើញអ្វីខុសប្រក្រតីផ្សេងទៀតទេ ហើយគ្រូពេទ្យបានដេរភ្ជាប់ពោះវៀនធំដែលធ្លាយនេះរួចរាល់ហើយ និងប្រាប់ឱ្យអ្នកជំងឺទៅសម្រាកនៅផ្ទះ ៕

រូបភាពចែកចាយពីបណ្តាញសង្គមបង្ហាញឲ្យឃើញពីទិដ្ឋភាពរបស់សិស្សានុសិស្សដែលជាកុមារតូចៗនៅលើទឹកដីកម្ពុជាក្រោម បានស្វះស្វែងមករៀនអក្សរខ្មែរនៅឯវត្តមួយកន្លែងនៅទីនោះ។

យោងតាមគេហទំព័រ «វប្បធម៌ខ្មែរក្រោម» បានដាក់បង្ហោះរូបភាពជាច្រើនសន្លឹកដោយភ្ជាប់មកជាមួយនឹងខ្លឹមសារថា «កូនខ្មែរក្រោមភូមិអូរត្រាវ ស្រុកកញ្ចោង ខេត្តព្រះត្រពាំង មកវត្តរៀនអក្សរខ្មែរកេរ្តិ៍ម៉ែទុកឱ្យ។ ទំពាំងស្នងឫស្សី កុមារា កុមារី ស្នងមនុស្សចាស់»។

តាមរយៈរូបភាព ដោយសង្កេតឃើញថា សិស្សានុសិស្សដែលជាកុមារតូចៗជាច្រើន ដែលមានទឹកចិត្តស្រលាញ់ចង់ថែរក្សានូវសម្បត្តិវប្បធម៌និងប្រពៃណីខ្មែរ ឲ្យបានគង់វង្សនឹងស្ថិតស្ថេរ ដែលបញ្ជាក់អំពីឈាមជ័រនៃជាតិសាសន៍ខ្មែរពិតប្រាកដ។

គួរបញ្ជាក់ថា ខេត្តព្រះត្រពាំង គឺជាអតីតខេត្តមួយរបស់ខ្មែរ ស្ថិតនៅលើទឹកដីកម្ពុជាក្រោម ដែលបច្ចុប្បន្នខេត្តនេះ គឺបានប្តូរជាមកជាខេត្ត«ត្រាវិញ»តាមភាសាវៀតណាម។ ខេត្តព្រះត្រពាំង គឺជាមូលដ្ឋាននៃការរស់នៅតាំងពីយូរលង់ណាស់ហើយរបស់ជនជាតិដើមខ្មែរក្រោម ដែលបន្សល់ទុកនូវខឿនវប្បធម៌ អត្តសញ្ញាណជាតិខ្មែរជាច្រើនដូចជា ភាសា ,អក្សរ , មុខម្ហូប និងជាពិសេស គឺវត្តអារាមគឺជានិម្មិតរូបដ៏សំខាន់ជាងគេ។

ខេត្តព្រះត្រពាំង ត្រូវបានកូនខ្មែរគ្រប់រូបចងចាំទុក វីរបុរសជាតិខ្មែរមួយរូបគឺ លោកឧកញ៉ា សឺន គុយ ជាចៅហ្វាយខេត្តព្រះត្រពាំងអំឡុងសតវត្សទី១៧ ដែលបានពលីជីវិត ជាថ្នូរនឹងការរក្សាទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណី និងព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទខ្មែរ ឲ្យបានគង់វង្សសម្រាប់ពលរដ្ឋខ្មែរក្រោម នៅដែនដីកម្ពុជាក្រោមប្រតិបត្តិរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃផងដែរ៕

ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ បើនិយាយពីប្រទេសផលិតទឹកអប់នៅលើពិភពលោក មនុស្សភាគច្រើននឹងនឹកឃើញដល់ប្រទេសបារាំងមុនគេ ប៉ុន្តែឥណ្ឌា ក៏ជាប្រទសផលិតទឹកអប់ល្បីល្បាញដូចគ្នាដែរ ។ ការផលិតទឹកអប់នៅឥណ្ឌា ពុំបានប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនដូចនៅប្រទេសផ្សេងទេ ប៉ុន្តែឥណ្ឌាប្រើប្រាស់ដៃសុទ្ធសាធ ។

ទីក្រុងហាណូស ស្ថិតនៅរដ្ឋ Uttar Pradesh ប្រទេសឥណ្ឌា មានឈ្មោះល្បីល្បាញផ្នែកផលិតទឹកអប់ពីផ្កាកុលាប ហើយពលរដ្ឋរស់នៅទីក្រុងនេះចេះពីវិធីផលិតទឹកអប់តាំងពីជំនាន់ជីដូន-ជីតារបស់ពួកគេមកម៉្លេះ ។ ហេតុនេះ វាធ្វើឱ្យហាណូស ក្លាយជាទីក្រុងផលិតទឹកអប់ដ៏ធំបំផុតរបស់ឥណ្ឌា និងល្បីល្បាញពុំចាញ់ទឹកអប់ផលិតនៅប្រទេសបារាំង ។

ទឹកអប់ផ្កាកុលាប គឺជាផលិតផលសិប្បកម្មធ្វើពីដៃសុទ្ធសាធ ដែលបានបន្សល់ទុកអស់រយៈពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយ ។ ភាពល្បីល្បាញរបស់ទឹកអប់ផ្កាកុលាប គឺវាជាទឹកអប់បែបធម្មជាតិ១០០% និងគ្មានលាយជាតិអាល់កុល ឬសារធាតុគីមី ។ ពលរដ្ឋនៅទីនេះភាគច្រើនប្រកបមុខរបរជួញដូរទឹកអប់ ហើយទឹកអប់របស់ពួកគេបាននាំចេញទៅប្រទេសជាច្រើនទៀតផង ដូចជា ៖ សហរដ្ឋអាមេរិក, អង់គ្លេស ព្រមទាំងប្រទេសជាច្រើនទៀតនៅមជ្ឈិមបូព៌ា និងតំបន់អាស៊ី ។

ការផលិតទឹកអប់នេះ គឺចាប់ផ្តើមពីការបេះផ្កាកុលាបនៅក្នុងចម្ការ រួចហើយយកផ្កាកុលាបស្រស់ៗទាំងនេះទៅកន្លែងផលិតទឹកអប់មួយកន្លែងក្នុងទីក្រុងហាណូស ។ កន្លែងផលិតទឹកអប់រំនេះបានដំណើរការអស់រយៈពេល១០០ឆ្នាំហើយ ដោយការផលិតតាមបែបបុរាណ ពុំប្រើប្រាស់អគ្គិសនី ឬម៉ាស៊ីន ប៉ុន្តែប្រើប្រាស់កម្លាំងមនុស្ស ។

ចំណែកឧបករណ៍ផលិតទឹកអប់ គឺត្រូវប្រើប្រាស់ឆ្នាំងធំៗ និងដុតចង្ក្រានអុស ។ ប៉ុន្តែចំណុចពិបាកបំផុត គឺអ្នកធ្វើទឹកអប់ត្រូវប៉ាន់ស្មានបរិមាណទឹកឱ្យសមល្មមជាមួយទម្ងន់ផ្កាកុលាបសម្រាប់ដាក់ចូលឆ្នាំង ។ ដូច្នេះ អ្នកធ្វើការផ្នែកនេះត្រូវតែមានជំនាញ និងបទពិសោធន៍ យ៉ាងហោចណាស់ ៥ឆ្នាំ ។

ពេលដាក់ស្រទាប់ផ្កាកុលាបចូលឆ្នាំងហើយ គឺត្រូវយកដីមកបិតនៅជុំវិញមាត់ឆ្នាំងមុនពេលបិទគំរប ដើម្បីបិទប្រហោងកុំឱ្យចេញចំហាយទឹក និងចាប់ផ្តើមដុតភ្លើងនៅក្រោមឆ្នាំង ។ កំដៅបានពីការដុតអុសសមស្រប វានឹងធ្វើឱ្យទឹកផ្កាកុលាបក្លាយជាចំហាយហុយតាមបំពង់ឫស្សី ឬហៅថា «ឆាងកា» ។ ការផលិតទឹកអប់នេះបានផ្សំជាមួយប្រេងក្រអូបពីដើមចាន់ ខណៈការស្ងោរស្រទាប់ផ្កាកុលាប ត្រូវចំណាយពេល៦ម៉ោង ។

អ្នកធ្វើទឹកអប់មានតួនាទីជូតសម្អាតជុំវិញឆ្នាំង និងមើលភ្លើងកុំឱ្យឆេះខ្លាំងពេក ឬតិចពេក ដើម្បីឱ្យទឹកផ្កាកុលាបក្លាយជាចំហាយបន្តបន្ទាប់ ។ ការងារនេះត្រូវផ្អែកលើបទពិសោធន៍ទាំងស្រុង ពីព្រោះគ្មានការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន ហើយចំណុចសំខាន់ អ្នកធ្វើការត្រូវមានភាពអត់ធ្មត់យ៉ាងខ្លាំង ។

ជំហានបន្ទាប់ គេត្រូវយកទឹកផ្កាកុលាបទៅផ្សំជាមួយរុក្ខជាតិមានក្លិនក្រអូបផ្សេងៗ ។ ពេលខ្លះ ពួកគេបានចំណាយពេលជាច្រើនខែ ទើបអាចផលិតទឹកអប់បាន១ដប ។ ការធ្វើទឹកអប់ដោយដៃ និងការយកចិត្តទុកដាក់នៅទីនេះ បានធ្វើឱ្យទឹកអប់ឥណ្ឌាក្លាយជាផលិតផលលក់ដាច់អស់រាប់រយឆ្នាំ ។ រីឯតម្លៃទឹកអប់១ដប ស្មើនឹង១ម៉ឺនរូពី (ឬស្មើជាង១០០ដុល្លារអាមេរិក) ៕

ប្រទេសហុងគ្រី ៖ មនុស្សម្នាក់ៗតែងតែស្រឡាញ់ចូលចិត្តវត្ថុផ្សេងៗ ហើយពួកគេក៏ចាប់ផ្តើមសន្សំវត្ថុនោះទុកឱ្យបានច្រើន ។ ប៉ុន្តែតើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ដែលស្រឡាញ់វត្ថុខ្លាំងបំផុត? កន្លងមក ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយបរទេសបានផ្សាយពីនារីម្នាក់លង់ស្នេហ៍ជាមួយកូនយន្តហោះផ្លាស្ទិកយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់នាងសម្រេចចិត្តធ្វើសង្សារជាមួយយន្តហោះទៀតផង ។

ស្ត្រីរូបនេះឈ្មោះ សាន់ដ្រា អាយុ៣០ឆ្នាំ រស់នៅប្រទេសហុងគ្រី គឺនាងសម្រេចចិត្តឈប់សេពគប់ជាមួយមនុស្សប្រុស ដោយសារនាងស្រឡាញ់កូនយន្តហោះផ្លាស្ទិក១គ្រឿងយ៉ាងខ្លាំង ។ នាងស្រឡាញ់យន្តហោះតាំងពីនៅក្មេងមកម៉្លេះ រហូតដល់ពេលធំពេញវ័យ នាងក៏ចាប់ផ្តើមស្វែងរកការងារធ្វើផ្នែកអាកាសចរណ៍ ដើម្បីឱ្យនាងបានឃើញយន្តហោះនៅជុំវិញខ្លួនជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។

ក្រោយពីនាង សាន់ដ្រា បានចែកផ្លូវគ្នាជាមួយសង្សាររួចមក នាងក៏សម្រេចចិត្តទិញកូនយន្តហោះផ្លាស្ទិក១គ្រឿង ដែលមានតម្លៃ៦០០យូរ៉ូ (ឬស្មើជាង៥០០ដុល្លារអាមេរិក) ។ នាងចាប់ផ្តើមលង់ស្នេហ៍ជាមួយយន្តហោះនេះតាំងពីពេលនោះមក ហើយបានដាក់ឈ្មោះវាថា លូសហ្វាន់ ។

នាង សាន់ដ្រា និយាយថា ៖ «ខ្ញុំមិនដឹងថា ហេតុអ្វីខ្ញុំស្រឡាញ់យន្តហោះខ្លាំងដល់ថ្នាក់នេះទេ ។ ខ្ញុំដឹងត្រឹមថា យន្តហោះនេះស្អាតសង្ហា និងជាគូព្រេងរបស់ខ្ញុំ ។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ខ្ញុំបានឃើញយន្តហោះមុនគេពេលភ្ញាក់ពីគេងពេលព្រឹក និងឃើញវាចុងក្រោយគេ មុនពេលខ្ញុំគេងពេលយប់ ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំបានធ្វើគ្រប់យ៉ាងជាមួយយន្តហោះនេះ» ។

ប៉ុន្តែគេពុំដឹងថា ការធ្វើគ្រប់យ៉ាងជាមួយយន្តហោះរបស់នាងមានអ្វីខ្លះទេ ។ បើទោះជានាងបានធ្វើការងារនៅក្បែរយន្តហោះជារៀងរាល់ថ្ងៃក្តី ប៉ុន្តែនាងនិយាយថា នាងគ្មានថ្ងៃក្បត់ចិត្តយន្តហោះ លូសហ្វាន់ ហើយទៅស្រឡាញ់យន្តហោះផ្សេងទៀតឡើយ ។

នាងបន្តថា ទោះជាពេលខ្លះ នាងបានថើប និងប៉ះពាល់យន្តហោះផ្សេងក្តី ប៉ុន្តែនាងគ្មានអ្វីលើសពីនេះទេ ។ នាងមានសម្ព័ន្ធភាពដ៏ពិសេស ហើយនាងមិនដែលមានអារម្មណ៍ចង់ធ្វើបាបកូនយន្តហោះ លូសហ្វាន់ ទេ ។ នាងប្រាប់ថា ៖ «ការងាររបស់ខ្ញុំគ្រាន់តែថើបយន្តហោះផ្សេងក្នុងអំឡុងពេលបំពេញការងារប៉ុណ្ណោះ តែខ្ញុំធ្វើគ្រប់យ៉ាងនៅផ្ទះជាមួយ លូសហ្វាន់» ។

នាងបញ្ជាក់ថា សង្សារមុនរបស់នាងពុំបានថាអ្វីទេ ពេលនាងស្រឡាញ់យន្តហោះ ហើយនាងក៏ពុំធ្លាប់លង់ស្នេហ៍យន្តហោះពីមុនមកដែរ ។ ការរស់នៅជាមួយ លូសហ្វាន់ បង្ហាញថា វាល្អជាងសម្ព័ន្ធភាពទាំងអស់ដែលនាងធ្លាប់មានកន្លងមក ។

នាងពុំដឹងថា តើនាងអាចស្រឡាញ់បុរសដូចមុនវិញដែរឬទេ? ពីព្រោះនាងទុកចិត្តយន្តហោះជាងមនុស្សប្រុស ហើយនាងអាចជជែកជាមួយយន្តហោះគ្រប់ពេលវេលាទៀតផង ។ នាងពុំធ្លាប់មានអារម្មណ៍បែបនេះជាមួយសង្សារមុនទេ ហើយវាជាលើកដំបូង ដែលនាងមានស្នេហាពិតប្រាកដ ៕

ប្រទេសថៃ ៖ មហាជនថៃសួរថា តើវីដេអូផ្សាយពាណិជ្ជកម្មថ្មីរបស់ក្រុមហ៊ុន Apple គឺជាការមើលងា.យ ប្រទេសថៃដែរឬទេ? អ្នកប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គមថៃមិនពេញចិត្តនឹងការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មថ្មីរបស់ Apple ឡើយ ពីព្រោះក្រុមហ៊ុននេះបានមកថតនៅប្រទេសថៃពិតមែន ប៉ុន្តែវីដេអូបែរជាបង្ហាញថា ថៃគ្មានការអភិវឌ្ឍ ហើយគ្រប់មធ្យោបាយធ្វើដំណើរពិបាកទាំងអស់ ។

អ្នកប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គមថៃសួរថា ពេលជនបរទេសមើលវីដេអូនេះរួចហើយ តើពួកគេចង់មកលេងថៃឬអត់? ពីព្រោះវីដេអូនេះហាក់ត្រឡប់ទៅរកអតីតកាល កាលពី២០ឆ្នាំ ឬ៣០ឆ្នាំមុន ។ ពីដំបូង ពលរដ្ឋថៃរីករាយណាស់ ពេលឃើញ Apple មកថតស្ពតពាណិជ្ជកម្មនៅប្រទេសថៃ ពីព្រោះគិតថា វាជា Soft Power ជំរុញសេដ្ឋកិច្ច និងទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរមកលេងថៃ ។ ប៉ុន្តែពេលមើលស្ពតនេះចប់ មហាជនសួរថា តើវាជាការមើលងាយប្រទេសថៃដែរឬទេ?

ដូចគ្នានេះ អាកាសយានដ្ឋាននៅប្រទេសថៃមានទំហំធំ និងទាន់សម័យខ្លាំងណាស់ ហេតុអ្វីអាកាសយានដ្ឋានក្នុងស្ពតពាណិជ្ជកម្មបែរជាមានទំហំតូច និងមិនទំនើប? រីឯការស្នាក់នៅក្នុងសណ្ឋាគារវិញ គឺជាសណ្ឋាគារចាស់ ពុំគួរស្នាក់នៅទេ ។ បើទោះជាពួកគេប្តូរទៅស្នាក់នៅសណ្ឋាគារផ្សេងក្តី ប៉ុន្តែជាសណ្ឋាគារចាស់ដដែល ថែមទាំងមានសត្វល្អិតរំខានទៀត ។

កាលពីថ្ងៃទី១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ ក្រុមហ៊ុន Apple បានផ្សព្វផ្សាយស្ពតពាណិជ្ជកម្មនេះក្នុង Youtube របស់ខ្លួន ដែលមានចំណងជើងថា «THE UNDERDOGS: OOO (OUT OF OFFICE) | APPLE AT WORK» ។ ស្ពតពាណិជ្ជកម្មនេះពីដំបូងឃើញថា បានថតនៅក្រៅប្រទេសមានទិដ្ឋភាពធម្មតា ប៉ុន្តែពេលបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនធ្វើដំណើរមកដល់ថៃភ្លាម ស្រាប់តែវីដេអូប្រែជាពណ៌លឿង និងបង្ហាញថា ថៃក្តៅខ្លាំង ពុំរីកចម្រើន ។

ខ្លឹមសារក្នុងស្ពតពាណិជ្ជកម្ម គឺបង្ហាញពីបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនមកពីសហរដ្ឋអាមេរិកធ្វើដំណើរមកប្រទេសថៃ ដើម្បីស្វែងរករោងចក្រផលិតទំនិញ ។ ប៉ុន្តែក្នុងពេលពួកគេស្នាក់នៅថៃនោះ ពួកគេមានឧបសគ្គយ៉ាងច្រើន ដូចជា ៖ ផ្នែកភាសា និងវប្បធម៌ ហើយគ្រប់យ៉ាងបានដំណើរការល្អឡើងវិញ តាមរយៈការប្រើប្រាស់មុខងារផ្សេងៗរបស់ផលិតផល Apple ដែលជួយដោះស្រាយបញ្ហាទាំងអស់ ។

វីដេអូនេះបង្ហាញពីការធ្វើការនៅប្រទេសថៃ ជាពិសេស ការធ្វើដំណើរតាមម៉ូតូកង់៣, រថយន្តតាក់ស៊ី, កាណូត, រថភ្លើង និងរថយន្តតូចគ្មានម៉ាស៊ីនត្រជាក់ ដែលពោរពេញទៅដោយភាពរញ៉េរញ៉ៃ នឹងវឹកវរ ។ ហេតុនេះ មហាជនសួរថា តើការធ្វើដំណើរនៅប្រទេសថៃលំបាកបែបនេះ មែនទេ? បច្ចុប្បន្ន ទីក្រុងបាងកក ពុំប្រើប្រាស់រថយន្តតូចៗគ្មានម៉ាស៊ីនត្រជាក់ដឹកអ្នកដំណើរបែបនេះទេ ពីព្រោះថៃបានប្តូរជារថយន្តអគ្គិសនីទំនើប និងមានម៉ាស៊ីនត្រជាក់ ។

វីដេអូបានបង្ហាញពីការសម្រាកនៅតាមទីកន្លែងផ្សេងៗរបស់បុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនមកពីសហរដ្ឋអាមេរិកប្រកបដោយបរិយាកាសរីករាយ ហើយធ្វើឱ្យអ្នកទស្សនាចង់មកលេងថៃដែរ ពីព្រោះក្នុងវីដេអូបានបង្ហាញពីតំបន់ទេសចរណ៍ជាច្រើន ដូចជា ៖ ផ្លូវយ៉ាវរ៉ាជ, សណ្ឋាគារ និងម្ហូបអាហារផ្សេងៗលក់តាមផ្លូវ ។ ប៉ុន្តែមហាជនខកចិត្ត និងរិះគន់ថា ទីកន្លែងនានានៅប្រទេសថៃបច្ចុប្បន្ន គឺផ្ទុយពីអ្វីដែលក្រុមហ៊ុន Apple ថតស្ពតពាណិជ្ជកម្ម ។

វីដេអូនេះថែមទាំងបានប្តូរទៅជាពណ៌លឿង និងជាការបង្អាប់មុខមាត់ប្រទេសថៃថា ពុំរីកចម្រើន និងជាប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍តិចតួច ។ រីឯការធ្វើដំណើរនៅថៃវិញបានបង្ហាញពីមធ្យោបាយធ្វើដំណើរតាមវិធីចាស់បុរាណ ហើយបើមើលការថតទីកន្លែងនានាក្នុងវីដេអូ ហាក់ដូចជាថតនៅប្រទេសផ្សេង ។

ផ្ទុយទៅវិញ មតិខ្លះថា បើមកប្រទេសថៃ អ្វីៗល្អទាំងអស់ គ្មានបញ្ហានោះ តើក្រុមហ៊ុន Apple ចាំបាច់ធ្វើស្ពតពាណិជ្ជកម្មផ្សាយផលិតផលធ្វើអី? ហេតុនេះ Apple ត្រូវធ្វើឱ្យស្ពតពាណិជ្ជកម្មរបស់ខ្លួនមានបញ្ហាច្រើនបំផុត ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាដោយការប្រើប្រាស់ផលិតផល Apple ៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ ជប៉ុន គឺជាប្រទេសមួយដែលមានពលរដ្ឋពូកែច្នៃប្រឌិតគ្រប់បែបយ៉ាង ដូចជា ៖ ម្ហូបអាហារ, ការទុកដាក់សម្លៀកបំពាក់, ការរស់នៅ, ភាពស្មោះត្រង់ និងការនិយាយស្តី ។ ថ្ងៃនេះ សារព័ត៌មាន KBN នឹងបង្ហាញលោកអ្នកអំពីការសាងសង់ និងរចនាម៉ូដផ្ទះរបស់គ្រួសារជប៉ុន បើទោះជាផ្ទះនេះមានទំហំតូចក្តី ប៉ុន្តែវាគួរឱ្យចង់រស់នៅ ។ ចំណុចសំខាន់ គឺពួកគេបានប្រើប្រាស់ទីធ្លាដ៏តូចចង្អៀតឱ្យក្លាយជាប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត ។

ទីក្រុងតូក្យូរបស់ជប៉ុនមានពលរដ្ឋរស់នៅច្រើនបំផុតលើពិភពលោក ហើយដោយសារការខ្វះខាតទីធ្លា ទើបធ្វើឱ្យយុវជនសម័យថ្មីនៅទីក្រុងនេះនិយមសាងសង់ផ្ទះមានទំហំតូចៗ ឬហៅថា Kyosho Jutaku កាន់តែច្រើន ។ ការរស់នៅផ្ទះតូចអាចឱ្យពួកគេកាត់បន្ថយការចំណាយដើមទុនសាងសង់ និងមានភាពសមស្របសម្រាប់ការរស់នៅទីក្រុង ។

ជាមួយគ្នានេះ ផ្ទះតូចៗជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ឡើងប្រកបដោយភាពឆ្លាតវៃ គួរឱ្យចង់រស់នៅ និងអាចប្រើប្រាស់ទីធ្លាដ៏តូចចង្អៀតឱ្យក្លាយជាប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត ។ ហេតុនេះ ពួកគេអាចរស់នៅក្នុងផ្ទះយ៉ាងកក់ក្តៅ និងរីករាយ បើទោះវាពុំមែនជាផ្ទះធំក៏ដោយ ។

ផ្ទះតូចដែលលោកអ្នកបានឃើញនេះ គឺមានកម្ពស់៣ជាន់ មានរូបរាងប្លែក ដែលបានសាងសង់នៅលើភ្នំមួយប្រកបដោយការរចនាម៉ូដយ៉ាងស្រស់ស្អាត ។ វាផ្ទះរបស់គូស្វាមី-ភរិយាចូលនិវត្តន៍ពីការងារ គឺលោក កូដាក់ហ្វូមិហុ និងអ្នកស្រី មីជិកុ រស់នៅជាមួយកូនប្រុស ។

នៅជាន់ទី២ របស់ផ្ទះនេះ គឺជាបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ និងចង្ក្រានបាយ ដែលមានទ្វារកញ្ចក់សម្រាប់ទទួលពន្លឺថ្ងៃយ៉ាងបើកចំហ ទើបធ្វើឱ្យបន្ទប់នេះមើលទៅកាន់តែធំទូលាយ ។ យើងអាចមើលទេសភាពផ្លាស់ប្តូរតាមរដូវកាលនៅខាងក្រៅតាមកញ្ចក់ផ្ទះ ។

ចំណែកជាន់ទី៣ គឺមានទំហំស្មើនឹងជាន់ទី២ ដែលជាបន្ទប់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកស្រី មីជិកុ សម្រាប់ផាត់ពណ៌គំនូរ និងមើលទេសភាព ។ នៅក្បែរនេះ គឺជាបន្ទប់សម្រាករបស់អ្នកស្រី និងស្វាមី ប៉ុន្តែពួកគេពុំប្រើប្រាស់គ្រែទេ ដើម្បីឱ្យបន្ទប់នេះមានទីធ្លាទូលាយអាចធ្វើការងារផ្សេងបាន ។ រីឯផ្នែកខាងលើជាបន្ទប់អានសៀវភៅរបស់លោក កូដាក់ហ្វូមិហុ ដែលមានគ្រែតូចមួយទុកឱ្យលោកសម្រាក ។

នៅជាន់ទី១ មានទីធ្លាតិចជាងជាន់ផ្សេងៗ ប៉ុន្តែវាជាជាន់មានការតុបតែងច្រើនបំផុតក្នុងផ្ទះនេះ ហើយនៅជាន់ក្រោមនេះ មានបន្ទប់សម្រាករបស់កូនប្រុសគូស្វាមី-ភរិយា ។ ការតុបតែង និងការសាងសង់ផ្ទះនេះបានធ្វើឱ្យគេចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ។

កាលពី២០ឆ្នាំមុន គូស្វាមី-ភរិយានេះបានសម្រេចចិត្តទិញដីលើភ្នំ ប៉ុន្តែវាមានទីធ្លាតូចចង្អៀតប៉ុណ្ណោះ ដែលរឹងមាំអាចសាងសង់ផ្ទះបាន ។ ហេតុនេះ គូស្វាមី-ភរិយាក៏បានពិភាក្សាជាមួយ សាកាណុ យ៉ូស៊ិណូរិ ជាអ្នកជំនាញសាងសង់ផ្ទះទំហំតូចៗ ។ បើទោះជាពីដំបូង វាជាការងារលំបាកសម្រាប់ សាកាណុ ប៉ុន្តែអ្នកជំនាញរូបនេះមានវិធីដោះស្រាយដើម្បីអាចសាងសង់ផ្ទះលើភ្នំបាន ដោយការបុកគ្រឹះផ្ទះឱ្យរឹងមាំសម្រាប់ទ្រទ្រង់ទម្ងន់ផ្ទះជាន់លើ ។

ក្រៅពីនេះ អ្នកជំនាញក៏មានគំនិតប្រើប្រាស់ទីធ្លាជុំវិញ ឬក្នុងផ្ទះផងដែរ ដើម្បីឱ្យគ្រួសារនេះរស់នៅយ៉ាងរីករាយ ដូចជា ៖ ការធ្វើជណ្តើរកណ្តាលផ្ទះដើម្បីងាយស្រួលឡើងទៅបន្ទប់ផ្សេងៗ ហើយនៅចន្លោះជណ្តើរមានពន្លឺថ្ងៃចូលទាំងមូល ។ លើសពីនេះ ក៏មានបន្ទប់ក្រោមដីសម្រាប់ឱ្យម្ចាស់ផ្ទះសម្រាកគេចពីអាកាសធាតុក្តៅក្នុងរដូវប្រាំង ៕