ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ ឥណ្ឌាជាប្រទេសមួយដែលចំនួនពលរដ្ឋមានទូរស័ព្ទដៃប្រើប្រាស់ លើសចំនួនពលរដ្ឋមានបន្ទប់ទឹកប្រើប្រាស់ ឬពលរដ្ឋជាងពាក់កណ្តាលរបស់ឥណ្ឌា នៅតែមានទម្លាប់បន្ទោរបង់កណ្តាលវាល ។ ពលរដ្ឋឥណ្ឌាភាគច្រើនមានគំនិតចាក់ឫសតាំងពីមកយូរថា ការមានបន្ទប់ទឹកក្នុងផ្ទះជារឿងអពមង្គល និងកខ្វ.ក់ យ៉ាងខ្លាំង ។

វាបានក្លាយជាបញ្ហាជាតិដែលរដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាព្យាយាមដោះស្រាយ ដោយការចំណាយប្រាក់ធ្វើបន្ទប់ទឹក, ជួលពលរដ្ឋឱ្យប្រើបន្ទប់ទឹក, រិះគន់អ្នកមិនប្រើបន្ទប់ទឹក, អប់រំពីអនាម័យ និងធ្វើគ្រប់វិធីដើម្បីឱ្យពលរដ្ឋប្រើប្រាស់បន្ទប់ទឹកជំនួសទីសាធារណៈ ។ ការមិនប្រើបន្ទប់ទឹកបានធ្វើឱ្យប៉ះពាល់សុខភាព ហើយពេលខ្លះ ធ្វើឱ្យពួកគេគ្មានឱកាសស្វែងរកគូអនាគតផងដែរ ។

ភូមិតូចមួយនៅរដ្ឋ Uttar Pradesh អ្នកភូមិបាននាំគ្នាឈរជាក្បួន ព្រមទាំងមានសំឡេងតន្ត្រី ដើម្បីទទួលស្ត្រីម្នាក់ឈ្មោះ ពៀន កាបាទី ដែលនាងបានត្រឡប់មកផ្ទះស្វាមីវិញ ។ ពេលស្វាមីចេញមកទទួលនៅមុខផ្ទះ នាងក៏ប្រាប់ស្វាមីថា ត្រូវការបន្ទប់ទឹក ។ ករណីនេះបានល្បីល្បាញនៅឥណ្ឌាកន្លងមក ក្រោយពីនាងរត់ចេញពីផ្ទះស្វាមី ដោយសារគ្មានបន្ទប់ទឹកប្រើប្រាស់ ។

ពលរដ្ឋឥណ្ឌាជាច្រើននាក់សរសើរពីភាពក្លាហានរបស់នាង ហើយអង្គការផ្សេងៗបានលើកឡើងពីករណីរបស់នាង ដើម្បីអប់រំឱ្យពលរដ្ឋឥណ្ឌាមានអនាម័យ ។ លើសពីនេះ គេក៏បានយករឿងរ៉ាវរបស់នាងដែលបានរត់ចេញពីផ្ទះស្វាមីដោយសារគ្មានបន្ទប់ទឹក ទៅផលិតជាភាពយន្តទៀតផង ។ បើតាមទិន្នន័យរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិឱ្យដឹងថា ពលរដ្ឋឥណ្ឌាភាគច្រើននិយនបន្ទោរបង់កណ្តាលវាល ។

លោក អាន់តូមិអូ កូតឺរេស លេខាធិការអង្គការសហប្រជាជាតិនិយាយថា ៖ «ការបញ្ឈប់បន្ទោរបង់នៅកណ្តាលវាល គឺជាប្រធានបទសំខាន់ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាអនាម័យ ។ វាកំពុងគំរាមកំហែងជីវិតរបស់ក្មេងៗ និងធ្វើឱ្យពួកគេចុកពោះ ខ្វះខាតអាហារ និងអាយុខ្លី ។ ហេតុនេះ ខ្ញុំសូមឱ្យឥណ្ឌាឈប់បន្ទោរបង់នៅកណ្តាលវាល ហើយវាជាបញ្ហាចម្បងដែលរដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាគួរយកចិត្តទុកដាក់ ។ ខ្ញុំសូមសរសើរអង្គការនានាដែលមានគម្រោងច្បាស់លាស់ និងមានថវិកាដោះស្រាយបញ្ហានេះ» ។

ពលរដ្ឋនៅប្រទេសនានាចាំបាច់ត្រូវតែប្រើបន្ទប់ទឹក ប៉ុន្តែពលរដ្ឋឥណ្ឌាពុំប្រើបន្ទប់ទឹកគ្រប់គ្នាទេ ដោយសារភាពក្រីក្រ និងគិតថា ពុំចាំបាច់ ព្រោះខ្ជះខ្ជាយប្រាក់ ។ រីឯមូលហេតុមួយទៀតធ្វើឱ្យពួកគេនិយមបន្ទោរបង់កណ្តាលវាល ជាពិសេស អ្នករស់នៅជនបទជឿថា ការមានបន្ទប់ទឹកក្នុងផ្ទះ គឺមានភាពអពមង្គល និងកខ្វក់ ។ ហេតុនេះ ការបន្ទោរបង់ឆ្ងាយពីផ្ទះរាប់រយម៉ែត្រ គឺល្អជាងមានបន្ទប់ទឹកក្នុងផ្ទះ ហើយពួកគេក៏បានយកទឹកម្នាក់១ធុងចេញពីផ្ទះទៅបន្ទោរបង់ខាងក្រៅ ។

ចំណែកអ្នករស់នៅក្នុងទីក្រុងបានមកបន្ទោរបង់ក្នុងទន្លេ, ប្រឡាយ, បឹង ឬសងខាងផ្លូវរថភ្លើង ខណៈអ្នកខ្លះទៀតបន្ទោរបង់ដាក់ថង់ផ្លាស្ទិក រួចហើយបោះចោល ។ ប៉ុន្តែការបន្ទោរបង់កណ្តាលវាលធ្វើឱ្យក្មេងៗស្លាប់ជាច្រើន ជាពិសេស ក្មេងអាយុក្រោម៥ឆ្នាំ ។ លាមក ជាអាហារដ៏ល្អសម្រាប់សត្វល្អិត និងមេរោគ ហើយពេលភ្លៀងធ្លាក់មក វានឹងនាំលាមកទឹកនេះទៅក្នុងទឹក និងបណ្តាលឱ្យឈឺពោះ ។ រីឯស្ត្រីវិញតែងរងនូវការចាប់រំលោភ ពេលពួកនាងទៅបន្ទោរបង់កន្លែងស្ងាត់ ។

បច្ចុប្បន្ន នារីជនបទនៅឥណ្ឌាពុំព្រមរៀបការទេ បើផ្ទះកូនកំលោះគ្មានបន្ទប់ទឹក ។ ហេតុនេះ មុននឹងរៀបការ កូនកំលោះត្រូវតែមានឯកសារបញ្ជាក់ថា ផ្ទះរបស់ខ្លួនមានបន្ទប់ទឹកប្រើប្រាស់ ពីព្រោះស្វាមីល្អពុំគួរបណ្តោយឱ្យភរិយាទៅបន្ទោរបង់ក្រៅផ្ទះទេ ។ ប្រុសៗនៅជនបទបានចាប់ផ្តើមធ្វើបន្ទប់ទឹក ដើម្បីកុំឱ្យសមាជិកគ្រួសារមានគ្រោះថ្នាក់ពេលទៅបន្ទោរបង់ខាងក្រៅ ។

នៅឆ្នាំ២០១៤ ក្រោយឡើងកាន់តំណែងជានាយករដ្ឋមន្ត្រីឥណ្ឌា លោក Narendra Modi បានប្រកាសសាងសង់បន្ទប់ទឹកនៅទូទាំងប្រទេស និងផ្តល់ប្រាក់ឱ្យគ្រួសារក្រីក្រធ្វើបន្ទប់ទឹក ដើម្បីលុបបំបាត់ការបន្ទោរបង់នៅទីសាធារណៈ ៕

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានវិភាគថា នៅពេលអនាគតភ្នំដ៏ធំមួយដែលមានឈ្មោះថា Akerneset នៅភាគខាងលិចប្រទេសន័រវេស នឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងសមុទ្រខាងក្រោម បណ្តាលឱ្យមានរលកយក្សស៊ូណាមិដ៏កាចសាហាវបំផុតនៅលើផែនដី នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ AFP កាលពីថ្ងៃទី៣០ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤។ ភ្នំ Akerneset ស្ថិតនៅភាគខាងលិចប្រទេសន័រវេស គ្របដណ្តប់ដោយស្លែបៃតង និងរុក្ខជាតិស្មៅ បាននឹងកំពុងស្រុតចុះបន្តិចម្តងៗជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ។

យោងតាម AFP ជម្រាលភាគខាងកើតនៃភ្នំបានបាត់បង់ ១០ សង់ទីម៉ែត្រក្នុងមួយឆ្នាំៗ ត្រូវបានអ្នកជំនាញសន្មត់ថា ភ្នំនេះនឹងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងសមុទ្រនាពេលអនាគតក្នុងរយៈពេល ១០០-២០០ ឆ្នាំខាងមុខ។ ភូគព្ភវិទូ Lars Harald Blikra ដែលបានត្រួតពិនិត្យអស់រយៈពេល ២០ ឆ្នាំនៅឯការិយាល័យថាមពល និងធនធានទឹកនៃប្រទេសន័រវេស បានរកឃើញថា “ច្រាំងទន្លេទាំងមូលរលុង និងរំកិលខ្លាំង ដែលអាចបណ្តាលឱ្យមានការដួលរលំដ៏ធំមួយ”។ លើសពីនេះថ្មដែលបាក់ពីភ្នំធំៗ នឹងធ្លាក់ចូលឈូងសមុទ្រ បណ្តាលឱ្យមានរលកយក្សស៊ូណាមិដ៏កាចសាហាវបំផុតនៅលើផែនដី ។

ដូច្នេះតំបន់ដែលស្ថិតនៅជ្រុងខាងក្នុងបំផុតនៃឈូងសមុទ្រភូមិ Hellesylt និង Geiranger ប្រទេសន័រវេសនឹងមានហានិភ័យខ្ពស់បំផុត។ យោងតាមរបាយការណ៍ ភ្នំ Akerneset ក៏ជាភ្នំដែលគ្រោះថ្នាក់បំផុតក្នុងលោកផងដែរ។ លោក Einar Arve Nordang អភិបាលក្រុង Stranda ដែលទើបតែងតាំងថ្មីបាននិយាយថា “ការជម្លៀសមនុស្សរាប់ពាន់នាក់ចេញពីតំបន់តូចមួយ ដោយសារហានិភ័យនៃការបាក់ដី គឺជាសុបិន្តអាក្រក់សម្រាប់អភិបាលក្រុង”។ ទោះជាយ៉ាងណាយើងត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ហើយសម្រាប់គ្រោះមហន្តរាយដែលអាចនឹងកើតឡើងនាពេលអនាគត។ ទោះបីជាការសិក្សាបង្ហាញមកបែបនេះក្តី ក៏អ្នកជំនាញបច្ចុប្បន្នកំពុងស្វែងរកមធ្យោបាយដើម្បីពន្យារពេលគ្រោះមហន្តរាយ ដោយពួកគេបានរកឃើញថា យើងចាំបាច់ត្រូវប្រើប្រាស់ថវិការច្រើនដើម្បីផលិតឧបករណ៍ទំនើបៗ ក្នុងគោលបំណងទប់ស្កាត់គ្រោះមហន្តរាយនាពេលខាងមុខ។

ប៉ុន្តែវាមានភាពស្មុគស្មាញ និងថ្លៃណាស់ ព្រោះឧបករណ៍ទាំងអស់ត្រូវដឹកតាមឧទ្ធម្ភាគចក្រ។ លោក Sverre Magnus Havig ប្រធាននាយកដ្ឋានថាមពល និងធនធានទឹកបាននិយាយថា ប្រសិនបើយើងអាចបង្កើតឧបករណ៍ទាំងនោះបាន ប្រតិបត្តិការបែបនេះគឺអាចពន្យាពេលយ៉ាងសំខាន់នូវពេលវេលាដែលភ្នំនេះដួលរលំ។ លោក Havig បានបន្តថា “ជំនួសឱ្យហានិភ័យនៃការបាក់ដីដែលកើតឡើងក្នុងរយៈពេលមួយរយឆ្នាំ ឬពីររយឆ្នាំ វាអាចកើតឡើងក្នុងរយៈពេលរហូតដល់ ១,០០០ ឆ្នាំ” ៕

ប្រទេសថៃ ៖ កាលពីថ្ងៃទី២៩ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានថៃរាយការណ៍ថា មានស្ត្រីម្នាក់ជាម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋានដ៏ល្បីមួយកន្លែងនៅខេត្តកំពែងពេជ្រ ប្រទេសថៃ បានទិញក្តារមឈូសថ្មីៗចំនួន៣៩ មកដាក់តម្រៀបពេញផ្ទះធំរបស់ខ្លួន ។ នាងបញ្ជាក់ថា ការធ្វើបែបនេះដើម្បីឱ្យទេវតាតាមថែរក្សារូបនាង និងសមាជិកគ្រួសារទាំងអស់ ហើយនាងក៏បានពិភាក្សាបញ្ហានេះជាមួយព្រះសង្ឃផងដែរ ប៉ុន្តែជនជាតិថៃផ្សេងទៀតនិយាយបែបនេះ ។

នារីខាងលើឈ្មោះ អ៊ីសារី ឡៅហាផិផាត់ អាយុ៣៩ឆ្នាំ រៀបរាប់ថា នាងបានទិញក្តារមឈូសថ្មីៗចំនួន៣៩ ដើម្បីឱ្យត្រូវគ្នានឹងអាយុរបស់នាង ។ នាងបាននិមន្តព្រះសង្ឃមកសូត្រធម៌ដើម្បីប្រាប់ម្ចាស់ទឹក ម្ចាស់ដី និងឧទ្ទិសបុណ្យកុសលឱ្យម្ចាស់កម្មពៀរផងដែរ ។ នាងជឿថា វាជាការរំដោះគ្រោះ និងបណ្តេញគ្រោះចង្រៃឱ្យចេញពីជីវិត ព្រមទាំងនាំមកនូវសំណាងល្អដល់សមាជិកគ្រួសារទាំងអស់ ។

នាង អ៊ីសារី បន្តថា មនុស្សភាគច្រើនអាចគិតថា ការយកក្តារមឈូសមកទុកក្នុងផ្ទះបែបនេះ គឺជារឿងអពមង្គលយ៉ាងខ្លាំង និងនាំងមកនូវរឿងរ៉ាវមិនល្អ ។ ប៉ុន្តែនាងបានពិភាក្សាជាមួយព្រះសង្ឃក្នុងវត្តដែលនាងគោរពរួចហើយ ព្រះសង្ឃមានសង្ឃដីកាថា ការបរិច្ចាគក្តារមឈូសនឹងបានបុណ្យកុសលច្រើនបំផុត ។ ប៉ុន្តែត្រូវយកក្តារមឈូសទាំងនេះមកធ្វើពិធីក្នុងផ្ទះ ដើម្បីឱ្យទេវតាតាមថែរក្សាយើង ហើយម្ចាស់ទឹក ម្ចាស់ដី ក៏បានដឹងឮ និងទទួលបុណ្យពីយើង ។

នាងបន្តថា នាងរីករាយក្នុងការបរិច្ចាគក្តារមឈូសទាំងនេះទៅឱ្យអ្នកក្រីក្រ និងមូលនិធិផ្សេងៗ ។ ហេតុនេះ បើអ្នកណាម្នាក់ ឬវត្តណាមួយត្រូវការក្តារមឈូស អាចទំនាក់ទំនងមកនាងបានតាមរយៈទូរស័ព្ទ ។ បើពិបាកមកទទួលក្តារមឈូសដោយខ្លួនឯង នាងនឹងបញ្ជូនក្តារមឈូសដឹកតាមរថយន្តទៅឱ្យដល់កន្លែង ។

ករណីនេះបានធ្វើឱ្យមានការបញ្ចេញមតិខុសៗគ្នាក្នុងបណ្តាញសង្គម ក្នុងនោះមានទាំងមតិគាំទ្រ និងមិនគាំទ្រ ។ ជនជាតិម្នាក់និយាយថា ៖ «បើយកក្តារមឈូសមកបរិច្ចាគនៅផ្ទះ គឺត្រូវរង់ចាំឱ្យមានមនុស្សស្លាប់ចំនួន៣៩នាក់សិន ទើបបរិច្ចាគអស់ ។ ហេតុអ្វីមិនបរិច្ចាគទៅឱ្យវត្ត ឬមូលនិធិតែម្តងទៅ?» ។ ជនជាតិថៃម្នាក់ទៀតថា ៖ «បើទទួលរៀបចំធ្វើបុណ្យសពឱ្យពលរដ្ឋក្រីក្រដោយមិនគិតថ្លៃ វាល្អប្រសើរជាងនេះ» ។

ចំណែកជនជាតិថៃម្នាក់ទៀតនិយាយថា ៖ «តើអ្នកណាបង្រៀនឱ្យធ្វើបែបនេះ? កុំយកព្រះពុទ្ធសាសនាមកពាក់ព័ន្ធអីល្អជាង ចូរកុំច្រឡំគ្នា ពីព្រោះខាងព្រះពុទ្ធសាសនាពុំបានអប់រំឱ្យធ្វើអ្វីល្ងង់បែបនេះទេ ។ នេះគេហៅថា គឺជាការគោរពខ្មោច និងប្រេត ប៉ុន្តែយកព្រះពុទ្ធសាសនាមកបាំងមុខ» ៕

ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ជាតិស្ករប្រចាំថ្ងៃ គឺបានក្លាយជានិន្នាការសុខភាពដ៏ពេញនិយមមួយ។ មនុស្សជាច្រើនបានឃើញអត្ថប្រយោជន៍ដែលមិននឹកស្មានដល់នៃការកាត់ជាតិស្ករពីរបបអាហាររបស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែតើអ្នកដឹងទេ ប្រសិនបើអ្នកកាត់បន្ថយជាតិស្កររយៈពេល ២ សប្តាហ៍ តើនឹងមានអ្វីរឿងខ្លះកើតឡើង? សម្រាប់ចម្លើយនោះគឺ៖

ដំណាក់កាលទី ១ ថ្ងៃដំបូង៖ ការមិនញ៉ាំអាហារ ឬផឹកភេសជ្ជៈដែលមានជាតិស្ករអាចពិបាកបន្តិច ដោយសាររាងកាយរបស់អ្នកត្រូវសម្របខ្លួនទៅនឹងការផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗ។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ អ្នកអាចមានរោគសញ្ញាដូចជា បាត់បង់ចំណង់អាហារ, អារម្មណ៍ប្រែប្រួល ដោយសារកង្វះជាតិស្ករអាចបណ្តាលឱ្យឆាប់ខឹង និងផ្លាស់ប្តូរអារម្មណ៍យ៉ាងឆាប់រហ័ស ក៏ដូចជាឈឺក្បាល, និងអស់កម្លាំងល្ហិតល្ហៃជាដើម។

ដំណាក់កាលទី ២ ប្រហែលមួយសប្តាហ៍កន្លងផុត៖ មនុស្សជាច្រើនចាប់ផ្តើមកត់សម្គាល់ការផ្លាស់ប្តូរជាវិជ្ជមាននៅក្នុងខ្លួនរបស់ពួកគេដូចជាកម្រិតថាមពលប្រសើរឡើង ព្រោះដោយសារគ្មានជាតិស្ករក្នុងឈាមបណ្តាលឱ្យថាមពលរបស់អ្នកកាន់តែមានស្ថិរភាពពេញមួយថ្ងៃ។ លើសពីនេះគុណភាពនៃការគេងក៏កាន់តែប្រសើរឡើងផងដែរ ដោយសារកម្រិតជាតិស្ករទាប ធ្វើឱ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ឆាប់ងងុយគេង ប្រសិនបើកម្រិតជាតិស្ករខ្ពស់អាចរំខានដល់គុណភាពនៃការគេង។

ដំណាក់កាលទី ៣ នៅចុងបញ្ចប់នៃ ១៤ ថ្ងៃ៖ អ្នកអាចកត់សម្គាល់អត្ថប្រយោជន៍មួយចំនួនដូចជា ស្រកទម្ងន់ជាងមុន, ស្បែកមានសុខភាពល្អជាងមុន, សុខភាពរំលាយអាហារកាន់តែប្រសើរឡើង, ធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវអារម្មណ៍ និងភាពច្បាស់លាស់នៃផ្លូវចិត្ត, ក៏ដូចជាជួយឱ្យអ្នករីករាយនឹងជម្រើសដែលអ្នកបានជ្រើសរើស។

ហេតុនេះកាត់បន្ថយជាតិស្កររយៈពេល ២ សប្តាហ៍គឺមានសារៈសំខាន់ៗជាច្រើនចំពោះសុខភាពរាងកាយ និងសម្រស់របស់អ្នក ដោយវានឹងអាចកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺរ៉ាំរ៉ៃជាច្រើនមុខដូចជា ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី ២ ជំងឺបេះដូង និងជំងឺលើសឈាម។ លើសពីនេះវាក៏ជួយឱ្យសុខភាពមេតាបូលីសប្រសើរឡើងផងដែរ។ ដូច្នេះការលុបបំបាត់ជាតិស្កររយៈពេល ១៤ ថ្ងៃគឺអាចផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍សុខភាពជាច្រើនដែលមិននឹកស្មានដល់៕