ប្រទេសជប៉ុន៖ ក្រុមហ៊ុនទូរគមនាគមន៍ជប៉ុនមួយក្រុមបានបង្កើតឧបករណ៍ឥតខ្សែល្បឿនលឿន 6G ដំបូងបង្អស់របស់ពិភពលោក ដែលអាចផ្ទុកទិន្នន័យបានដល់ទៅ ២០ ដងនៃល្បឿន 5G ដោយឧបករណ៍នេះអាចបញ្ជូនទិន្នន័យក្នុងល្បឿន ១០០ ជីហ្គាបៃក្នុងមួយវិនាទី (Gbps) នៅចម្ងាយរហូតដល់ ១០០ ម៉ែត្រ នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ Interesting Engineering។
ក្រុមហ៊ុនចំនួនបួនគឺ DOCOMO, NTT Corporation, NEC Corporation និង Fujitsu បានបង្កើតសម្ព័ន្ធភាពសម្រាប់គម្រោងនេះ។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០២១ ក្រុមហ៊ុនទាំងនេះបានសហការលើការស្រាវជ្រាវ និងការអភិវឌ្ឍន៍ទាក់ទងនឹងឧបករណ៍ terahertz ដោយត្រួសត្រាយផ្លូវសម្រាប់យុគសម័យ 6G។

យោងតាមក្រុមហ៊ុន ការធ្វើតេស្តនាពេលថ្មីៗនេះសម្រេចបាននូវការបញ្ជូនល្បឿនលឿនបំផុត ១០០ ជីហ្គាបៃក្នុងមួយវិនាទី (Gbps) នៅលើប្រេកង់ 100 GHz និង 300 GHz នៅចម្ងាយរហូតដល់ ១០០ ម៉ែត្រ។ ដើម្បីបង្កើតឧបករណ៍ 6G ដែលមានល្បឿនលឿនបែបនេះ ក្រុមហ៊ុនសមាជិកនីមួយៗបានរួមចំណែកយ៉ាងធំធេងក្នុងការធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវបច្ចេកវិទ្យា sub-terahertz ។ ដោយក្រុមហ៊ុន DOCOMO បានធ្វើការវិភាគការកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធប្រព័ន្ធឥតខ្សែសម្រាប់កម្មវិធីទូរគមនាគមន៍ 100 GHz ។ បន្ទាប់មកពួកគេបានកែសម្រួលឧបករណ៍បញ្ជូនឥតខ្សែដើម្បីឱ្យអាចបញ្ជូនទិន្នន័យក្នុងល្បឿនរហូតដល់ 100 Gbps លើសពី 100 ម៉ែត្រ។

រីឯក្រុមហ៊ុន NTT ក៏បានបន្តការអភិវឌ្ឍន៍ឧបករណ៍ឥតខ្សែកម្រិតខ្ពស់ដោយផ្តោតលើឧបករណ៍ 300 GHz ។ សមិទ្ធិផលរបស់ពួកគេបាននាំឱ្យមានការអភិវឌ្ឍន៍ឧបករណ៍ឥតខ្សែ 300 GHz ដែលអាចបញ្ជូនបានក្នុងល្បឿន 100 Gbps លើសពី 100 ម៉ែត្រ។ ចំណែក NEC វិញក៏បានប្រើប្រាស់ធនធានដើម្បីស្រាវជ្រាវដំណោះស្រាយសម្រាប់ប្រព័ន្ធឥតខ្សែ 100 GHz ។ លទ្ធផលគឺអង់តែនអារេសកម្មដំណាក់កាលស្មុគស្មាញ (APAA) ដែលមានច្រើនជាង 100 ផ្នែក។

Fujitsu ដែលជាក្រុមហ៊ុនចុងក្រោយក៏បានបង្កើតបច្ចេកវិទ្យា semiconductor ថ្មីដែលបង្កើនសញ្ញានៅប្រេកង់ 100 GHz និង 300 GHz ជាមួយនឹងដំណើរការខ្ពស់។ អ្នកជំនាញសង្កត់ធ្ងន់ថាសក្ដានុពលនៃបច្ចេកវិទ្យា 6G កម្រិតខ្ពស់គឺគ្មានដែនកំណត់នោះទេ ព្រោះវាផ្តល់នូវការតភ្ជាប់គ្មានថ្នេរនាពេលអនាគត ដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានកម្មវិធីជាច្រើនចាប់ពីការបញ្ជូនវីដេអូដែលមាននិយមន័យខ្ពស់រហូតដល់ការគ្រប់គ្រងយានយន្តដោយស្វ័យភាពក្នុងពេលជាក់ស្តែង ខណៈពេលដែលបង្កើនតម្រូវការទំនាក់ទំនង៕

ប្រទេសថៃ ៖ កាលពីថ្ងៃទី១៥ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៥ សារព័ត៌មាន Reuters រាយការណ៍ថា សហរដ្ឋអាមេរិកបានប្រកាសរឹតបន្តឹងទិដ្ឋាការ (Visa) ឬលុបចោលទិដ្ឋាការរបស់មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលថៃបច្ចុប្បន្ន និងអតីតមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលថៃ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការបណ្តេញជនជាតិអ៊ុយគូ ៤០នាក់ ទៅប្រទេសចិន ។ មន្ត្រីសិទ្ធិមនុស្សអង្គការសហប្រជាជាតិបានដាស់តឿនរដ្ឋាភិបាលថៃ ថា ជនជាតិអ៊ុយគូទាំងនេះប្រឈមនឹងការធ្វើបា.ប និងជួបគ្រោះថ្នា.ក់ ពេលពួកគេធ្វើដំណើរទៅដល់ចិន ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាលថៃពុំស្តាប់ និងបញ្ជូនជនជាតិអ៊ុយគូទៅចិន តាមការស្នើសុំរបស់រដ្ឋាភិបាលចិន ។

រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការបរទេសអាមេរិក លោក Marco Rubio លើកឡើងថា លោកបានបញ្ជាឱ្យរឹតបន្តឹងលើការផ្តល់ទិដ្ឋាការ និងលុបចោលទិដ្ឋាការរបស់មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលថៃទាំងបច្ចុប្បន្ន និងអតីតមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលថៃ ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការបញ្ជូនជនជាតិអ៊ុយគូ ចំនួន៤០នាក់ ទៅប្រទេសចិន កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៥ ។ អាមេរិកនឹងអនុវត្តវិធានការនេះចំពោះសមាជិកគ្រួសាររបស់មន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលថៃផងដែរ ។

លោក Marco Rubio បន្តថា វិធានការនេះបង្ហាញឱ្យឃើញថា រដ្ឋាភិបាលអាមេរិកប្រឆាំងនឹងការព្យាយាមរបស់ចិន ដែលដាក់សម្ពាធរដ្ឋាភិបាលប្រទេសនានាឱ្យបញ្ជូនជនជាតិអ៊ុយគូទៅចិន ។ ការបញ្ជូនជនជាតិអ៊ុយគូទៅចិន នឹងធ្វើឱ្យពួកគេរងនូវទុក្ខទោស និងបាត់ខ្លួនដោយគ្មានមូលហេតុ ហើយអាមេរិកសង្ឃឹមថា ការលុបចោលទិដ្ឋាការមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលថៃ គឺជាសញ្ញាដាស់តឿនរដ្ឋាភិបាលថៃ និងប្រទេសនានាកុំបញ្ជូនជនភៀសខ្លួនទៅចិន ។

ទោះជាមន្ត្រីសិទ្ធិមនុស្សរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិបានដាស់តឿនរដ្ឋាភិបាលថៃ ថា ជនជាតិអ៊ុយគូប្រឈមនឹងការធ្វើបាប និងជួបគ្រោះថ្នាក់ ពេលពួកគេធ្វើដំណើរទៅដល់ចិន ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាលថៃ ក្រោមការដឹកនាំរបស់លោកស្រី ផេថងថាន ស៊ីណាវ៉ាត់ ពុំស្តាប់ និងនៅតែបញ្ជូនជនជាតិអ៊ុយគូទៅចិន តាមការស្នើសុំពីរដ្ឋាភិបាលចិន ។ ប្រទេសកាណាដា និងអាមេរិក បានសុំជនជាតិអ៊ុយគូទាំង៤០នាក់ពីរដ្ឋាភិបាលថៃ ដើម្បីឱ្យពួកគេរស់នៅកន្លែងថ្មី ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាថៃបារម្ភថា វានឹងប៉ះពាល់ដល់ទំនាក់ទំនងជាមួយចិន ហើយថៃអនុវត្តតាមច្បាប់ និងគោរពសិទ្ធិជនភៀសខ្លួន ។

អ្នកវិភាគយល់ថា ប្រទេសថៃគួរតែប្រុងប្រយ័ត្នបញ្ហានេះ ដោយសារថៃកំពុងរងការដាក់សម្ពាធពីរដ្ឋាភិបាលអាមេរិក ពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាពាណិជ្ជកម្មផងដែរ ។ ក្រុមយុទ្ធនាការទាមទារសិទ្ធិជនជាតិអ៊ុយគូ នៅអាមេរិក បានសរសើរវិធានការរបស់រដ្ឋាភិបាលអាមេរិក ដែលលុបចោលទិដ្ឋាការមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលថៃ ។ នេះបញ្ជាក់ថា ប្រទេសណាក៏ដោយ ដែលគាំទ្រចិនឱ្យរំលោភសិទ្ធិមនុស្ស ប្រទេសនោះនឹងទទួលបានលទ្ធផលតាមទង្វើរបស់ខ្លួន ៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ ទីផ្សារគ្រឿងសម្អាង និងផលិតផលថែរក្សាសម្រស់នៅប្រទេសជប៉ុន បានប្តូរគោលដៅពីយុវវ័យ ឬវ័យធ្វើការ ទៅមនុស្សចាស់វិញ ដោយសារបច្ចុប្បន្ន ស្ត្រីវ័យចំណាស់កាន់តែច្រើននិយមប្រើប្រាស់ផលិតផលសម្អាង និងចុះឈ្មោះរៀនផាត់មុខ មិនចាញ់យុវវ័យ ។ ស្ត្រីវ័យចំណាស់ទាំងនេះប្រាប់ថា បើទោះជាមានអាយុច្រើនក្តី ប៉ុន្តែភាពស្រស់ស្អាតមានសារៈសំខាន់ណាស់ និងពុំគួរបណ្តោយឱ្យសម្រស់ធ្លាក់ចុះតាមវ័យទេ ។

បើទោះជាជិតឈានដល់វ័យ៨៩ឆ្នាំ ប៉ុន្តែវាពុំមែនជាឧបសគ្គសម្រាប់លោកយាយ យ៉ូឈិកុ អាបិ ទេ លោកយាយតែងតែដើរតាមផ្លូវបណ្តើរ ញញឹមបណ្តើរ ហើយលោកយាយបានចុះឈ្មោះចូលរៀនវគ្គផាត់មុខពុំគិតថ្លៃ នៅកន្លែងស្នាក់ទៀតផង ។ ពេកលោកយាយកំពុងតែលាបក្រែមពណ៌ផ្កាឈូកលើបបូរមាត់ លោកយាយប្រាប់ថា សម្រស់សំខាន់ខ្លាំងណាស់ ហើយលោកយាយពុំបានតុបតែងខ្លួនអស់ជាច្រើនឆ្នាំហើយ ។

ជប៉ុនបានក្លាយជាប្រទេសមួយដែលសម្បូរពលរដ្ឋវ័យចំណាស់ច្រើនបំផុតនៅលើពិភពលោក គឺពលដ្ឋម្នាក់ក្នុងចំណោម៤នាក់ គឺមានអាយុចាប់ពី៦៥ឆ្នាំឡើងទៅ ឬជប៉ុនមានពលរដ្ឋវ័យចំណាស់ រហូតដល់៣៦លាននាក់ ។ ពលរដ្ឋចាស់ៗបានប្រើប្រាស់គ្រឿងសម្អាងកាន់តែច្រើន ទើបលោកយាយ យ៉ូឈិកុ អាបិ ក៏ដូចជាមនុស្សចាស់ជាច្រើនទៀតបានក្លាយជាអតិថិជនគោលដៅថ្មីរបស់ក្រុមហ៊ុនគ្រឿងសម្អាងរបស់ជប៉ុន ។

សាស្ត្រាចារ្យផ្នែកអាជីវកម្មនៅសាកលវិទ្យាល័យមនុស្សចាស់នៅប្រទេសជប៉ុន និយាយថា បច្ចុប្បន្ន តាតា យាយៗ បានចំណាយប្រាក់យ៉ាងច្រើនលើការទិញទំនិញ និងផលិតផលសុខភាព ដែលទើបចេញលក់លើទីផ្សារ ។ ក្រៅពីនេះ មនុស្សចាស់ទាំងនេះបានទិញសម្លៀកបំពាក់ និងនិយមផាត់មុខផងដែរ ដែលបង្ហាញពីស្ទាយរបស់ពួកគេ ។

ការតុបតែងមុខ គឺដូចគ្នានឹងការហាត់ប្រាណដ៏ល្អសម្រាប់មនុស្សចាស់ ដោយសារពួកគាត់ត្រូវប្រើប្រាស់ដៃបើកប្រអប់គ្រឿងសម្អាង, យកដៃគូចិញ្ចើមឱ្យស្អាត និងយកដៃម៉ាស្សាមុខ ។ លើសពីនេះ ការតុបតែងមុខផ្តល់ផលល្អសម្រាប់សុខភាពផ្លូវចិត្តមនុស្សចាស់ ។ នេះបើតាមការលើកឡើងរបស់គ្រូបង្រៀនផាត់មុខមកពីក្រុមហ៊ុនគ្រឿងសម្អាង Shiseido ។

ការតុបតែងមុខ គឺជាការបង្កើនកម្លាំងកាយសម្រាប់ការចាប់ផ្តើមថ្ងៃថ្មីរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ ហើយវាពុំត្រឹមតែធ្វើឱ្យយើងស្រស់ស្អាតប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែការតុបតែងមុខនឹងជួយឱ្យយើងមានសុខភាពល្អ និងអាយុវែង ៕

ប្រទេសន័រវេស ៖ កាលពី១០០ឆ្នាំមុន ការធ្វើដំណើរចេញ-ចូលប្រទេសនានាពុំតឹងរ៉ឹងទេ មនុស្សសម័យមុនអាចចេញ-ចូលប្រទេសផ្សេងៗដោយសេរី ដោយសារគ្មានការកំណត់ច្បាស់លាស់ ជាពិសេស តំបន់គ្មានមនុស្សរស់នៅ ។ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន ពេលចង់ធ្វើដំណើរទៅក្រៅប្រទេស យើងគួរតែពិនិត្យថា តើប្រទេសនោះអនុញ្ញាតឱ្យជនបរទេសកាន់លិខិតឆ្លងដែនចូលប៉ុន្មានថ្ងៃ? បើប្រទេសនោះពុំអនុញ្ញាត យើងត្រូវស្នើសុំទិដ្ឋាការ ដែលនេះជាការកំណត់របស់ប្រទេសនានាលើពិភពលោក ។

ទោះយ៉ាងណា កោះ Svalbard គ្រប់គ្រងដោយប្រទេសន័រវេស ដែលមានទីតាំងនៅភាគខាងជើងបំផុតរបស់ពិភពលោក គឺឆ្ងាយពីប៉ូលខាងជើង ប្រមាណ១,០០០គីឡូម៉ែត្រ បានអនុញ្ញាតឱ្យជនបរទេសរស់នៅដោយពុំបាច់មានទិដ្ឋាការ ។ បច្ចុប្បន្ន មានពលរដ្ឋបណ្តាប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍ជាច្រើនបានមករស់នៅកោះនេះ ខណៈកាលពីមុន កោះនេះគ្មានមនុស្សរស់នៅទេ ដោយសារស្ថិតនៅក្បែរប៉ូលខាងជើង មានអាកាសធាតុត្រជាក់ខ្លាំង ហើយក៏គ្មានអ្នកណាចង់ធ្វើជាម្ចាស់កោះដែរ ។ ប៉ុន្តែក្រោយសង្គ្រាមលោក លើកទី១ ប្រទេសនានាជជែកគ្នា គួរធ្វើដូចម្តេច ពីព្រោះតាមការកំណត់របស់ពិភពលោក គឺតំបន់ទាំងអស់ត្រូវមានម្ចាស់ ។

នៅឆ្នាំ១៩២០ ប្រទេសនានាក៏បានឯកភាពកំណត់ប្រទេសន័រវេសគ្រប់គ្រងកោះ Svalbard និងកំណត់លក្ខខណ្ឌថា គ្រប់ជាតិសាសន៍នឹងអាចមករស់នៅកោះដោយពុំបាច់មានទិដ្ឋាការ ។ បើនិយាយឱ្យស្រួលស្តាប់ គឺអន្តរជាតិប្រគល់កោះនេះឱ្យន័រវេសគ្រប់គ្រង នៅក្រោមលក្ខខណ្ឌថា មនុស្សមកពីបណ្តាប្រទេសដែលបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀង នឹងមានសិទ្ធិចេញ-ចូលកោះដោយសេរី ។

នៅឆ្នាំ២០២៥ កោះ Svalbard មានមនុស្សរស់នៅជាង២,០០០នាក់ ដែលភាគច្រើនជាពលរដ្ឋន័រវេស ។ រីឯពលរដ្ឋប្រទេសផ្សេងៗក៏បានមករស់នៅទីនេះដែរ ដូចជា ៖ ពលរដ្ឋរុស្ស៊ីគេចពីសង្គ្រាមបានមកប្រកបអាជីវកម្មនៅទីនេះយ៉ាងច្រើន បន្ទាប់មក ពលរដ្ឋថៃ ដែលភាគច្រើនធ្វើការជាអ្នកសម្អាត ពីព្រោះពួកគេទទួលបានប្រាក់ខែច្រើន បើធៀបនឹងធ្វើការនៅថៃ ។ ជនបរទេសមករស់នៅកោះរយៈពេលយូរ នឹងមានសិទ្ធិសុំសញ្ជាតិន័រវេស ទើបមនុស្សភាគច្រើនសម្រេចចិត្តមករស់នៅតំបន់ត្រជាក់ខ្លាំងនេះ ។

ទោះអ្នករស់នៅកោះ Svalbard ពុំចាំបាច់មានទិដ្ឋាការ ប៉ុន្តែបើចង់រស់នៅទីនេះ គឺត្រូវមានលិខិតអនុញ្ញាតពីអភិបាលកោះ ហើយពួកគេនឹងគ្មានសិទ្ធិរស់នៅ ឬប្រើប្រាស់សេវាសាធារណៈទេ បើគ្មានការងារធ្វើ ។ លើសពីនេះ បើយើងចេញឆ្ងាយពីទីប្រជុំជន នឹងជួបខ្លាឃ្មុំជាច្រើនក្បាលរស់នៅតំបន់ប៉ូល ទើបអ្នកនៅទីនេះ តែងតែដាក់កាំភ្លើងបាញ់សត្វតាមខ្លួន ពេលចេញក្រៅប្រជុំជន ។

បើចង់ធ្វើដំណើរទៅកោះ គឺត្រូវជិះយន្តហោះពីទីក្រុងអូស្លូ របស់ន័រវេស រយៈពេល៣ម៉ោង ហើយអ្នកមករស់នៅកោះនេះបាន លុះត្រាតែពួកគេចូលមកន័រវេសត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ និងរកការងារធ្វើនៅកោះជាមុន ។ បើតាមច្បាប់ គឺមានតែពលរដ្ឋមកពីប្រទេសចុះកិច្ចព្រមព្រៀងឆ្នាំ១៩២០ ប៉ុណ្ណោះ ទើបមានសិទ្ធិរស់នៅ ប៉ុន្តែថៃពុំបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងទេ ហេតុអ្វីពលរដ្ឋថៃរស់នៅបាន? អភិបាលកោះប្រាប់ថា ជាក់ស្តែង ពួកគេពុំចាប់អារម្មណ៍ថា អ្នកចង់មករស់នៅទីនេះ មកពីប្រទេសណាទេ?

ទោះការងារនៅកោះភាគច្រើនផ្តល់ប្រាក់ខែខ្ពស់ ដូចជា ៖ ការងារសម្អាតទទួលបានប្រាក់ខែរហូតដល់ជាង២ពាន់ដុល្លារ ប៉ុន្តែសុទ្ធតែការងារលំបាក ទំនិញថ្លៃ ហើយមូលហេតុដែលមនុស្សភាគច្រើនមករស់នៅកោះ ដោយសារពួកគេចង់បានសញ្ជាតិន័រវេស ។ ម្យ៉ាងទៀត នៅទីនេះ គ្មានមន្ទីរពេទ្យ និងទីបញ្ចុះសពឡើយ ដោយសារសម្បូរទឹកកក ហើយអ្នកចង់សម្រាលកូន ឬបញ្ចុះសព គឺត្រូវជិះយន្តហោះទៅន័រវេស មានន័យថា យើងអាចរស់នៅ ឬធ្វើការនៅកោះបាន ប៉ុន្តែពុំអាចកើត និងបញ្ចុះសពនៅទីនេះទេ ៕