ចេញពីទឹកដីខេត្តសៀមរាបបេក្ខភាព Universal Women កំពុងស្ថិតនៅលើទឹកដី «តារារះនាទិសនិរតី» ខេត្តព្រះសីហនុ ពោរពេញដោយភាពសប្បាយរីករាយក្រោមការស្វាគមន៍យ៉ាងកក់ក្តៅពីលោកជំទាវ អ៊ូ ធីតា ភរិយាឯកឧត្តម គួច ចំរើន អភិបាលខេត្តព្រះសីហនុ។ បេក្ខភាព Universal Women បានចូលរួមបង្ហោះគោម បាញ់កាំជ្រួច លេងល្បែងប្រជាប្រិយខ្មែរ ថតរូបនៅសំណាកព្រះថោងនាងនាគ និងបន្តដំណើរទៅកាន់កោះរ៉ុង។

កម្មវិធីប្រកួត Universal Women លើកទី២ ដែលប្រទេសកម្ពុជាធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះកំពុងធ្វើឱ្យមានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងពីទស្សនិកទាំងក្នុងប្រទេសនិងក្រៅប្រទេសជាពិសេស សម្តេចធិបតី ហ៊ុន ម៉ាណែត នាយករដ្ឋមន្រ្តីនៃកម្ពុជាក៏បានលើកពីកម្មវិធីនេះនៅលើបណ្តាញសង្គមរបស់សម្តេចដូចគ្នា ខណៈការប្រកួតនេះមានបេក្ខនារីជាង៥០ប្រទេសមកពីជុំវិញពិភពលោក។

នាយករដ្ឋមន្រ្តី បានបញ្ជាក់នៅថ្ងៃទី១៩ ខែមីនា នេះថា « ឆ្លៀតក្នុងឱកាសចូលរួមក្នុងពិធីបុណ្យទន្លេ លើកទី៨ ឆ្នាំ២០២៤ ក្រុមបវរកញ្ញា Universal Women ក៏បានទៅកម្សាន្តនៅតារារះនៃទិសនិរតីរបស់កម្ពុជា គឺខេត្តព្រះសីហនុ ។ ក្នុងនោះ ក្រុមបវរកញ្ញា Universal Women បានចូលរួមបង្ហោះគោម និងបាញ់កាំជ្រួចនៅឆ្នេរអូរត្រែះនាវេលាយប់ថ្ងៃទី១៧ មីនា ។ នាព្រឹកថ្ងៃទី១៨ មីនា ក្រុមបវរកញ្ញា Universal Women បានបន្តដំណើរកម្សាន្តទៅកាន់កោះរ៉ុង អមជាមួយនឹងការលេងល្បែងប្រជាប្រិយខ្មែរនៅលើឆ្នេរខ្សាច់សក្បុសនៃកោះរ៉ុង មុននឹងបន្តដំណើរមកទស្សនារូបសំណាកព្រះថោងនាងនាគ ដែលជាតំណាងដល់ការកកើតទឹកដីព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា»។
តាមរយៈសកម្មភាពរបស់បេក្ខភាពចូលរួមគឺពោរពេញដោយភាពសប្បាយរីករាយក្រោមការស្វាគមន៍យ៉ាងកក់ក្តៅពីលោកជំទាវ អ៊ូ ធីតា ភរិយាឯកឧត្តម គួច ចំរើន អភិបាលខេត្តព្រះសីហនុផ្ទាល់ដោយផ្តល់សឹង និងគន្លាក់ផ្ការំដួលទៅដល់បេក្ខភាពជាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ផងដែរ។

គួរបញ្ជាក់ថា មុនទៅដល់ទឹកដីខេត្តព្រះសីហនុ បេក្ខភាព Universal Women បានគ្រងឈុតអប្សរាខ្មែរដ៏ស្រស់ស្អាតបញ្ចេញសម្រស់ដ៏ល្អឯកនៅទីតាំងប្រាសាទអង្គរវត្ត ខេត្តសៀមរាបដែលធ្វើឱ្យមហាជនចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង។ កម្មវិធីនេះ អ្នកនាង ប្រាសាទ ដាវីន គឺជាអ្នករៀបចំការប្រកួតផងដែរ៕

ពលរដ្ឋកម្ពុជាមានការភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំងបន្ទាប់ពីពាក្យ «ខេត្តសៀមរាប និង សៀមរាប» ជាភាសាខ្មែរស្វែងរកនៅលើបណ្តាញសង្គមទិកតុកលែងឃើញត្រូវក្រុមហ៊ុនបិទចោល(Banned) ដោយបញ្ជាក់ថាទាក់ទងនឹងអាកប្បកិរិយាការស្អប់ខ្ពើម។ រឿងដ៏ក្តៅគគុកនេះត្រូវបានជាប្រជាពលរដ្ឋគិតថាជាទង្វើរបស់ប្រទេសជិតខាង ព្រមទាំងស្នើសុំដល់ក្រសួងពាក់ព័ន្ធមានវិធានការណ៍លើរឿងជួយឱ្យពាក្យនេះប្រើប្រាស់បានឡើងវិញ។

ទាំងកណ្តាលរាត្រី មហាជនអ្នកលេងបណ្តាញសង្គមមានការភ្ញាក់ផ្អើលនិងហួសចិត្តយ៉ាងខ្លាំងព្រោះស្ទើរតែមិនគួរឱ្យជឿពេលវាយពាក្យថា «សៀមរាប» ជាភាសាខ្មែរនៅលើបណ្តាញសង្គមទិកតុក(TikTok) បែរជាត្រូវក្រុមហ៊ុនបិទចោលទាំងដែលពាក្យ សៀមរាប នៅលើប ណ្តាញសង្គមទិកតុកប្រើបានជាយូរឆ្នាំមកហើយ។ ពាក្យ សៀមរាប ជាភាសាខ្មែរ នៅលើទិកតុកមិនចេញអ្វីនោះទេ តែបើពាក្យនេះជាភាសាអង់គ្លេសទើបចេញជាវីដេអូផ្សេងៗ។

ពាក្យ «ខេត្តសៀមរាប» និង «សៀមរាប» ត្រូវបានក្រុមហ៊ុនយក្សមួយនេះលុបចេញឬ Banned ចេញពី search keywords ដោយបញ្ជាក់ថាពាក្យនេះ ទាក់ទងនឹងអាកប្បកិរិយាការស្អប់ខ្ពើម ហើយក្រុមហ៊ុនត្រូវការការពារសហគមន៍ពីការសាបព្រួសទង្វើស្អប់ខ្ពើម។

រឿងរ៉ាវដ៏ក្តៅគគុកនេះដែរ ពលរដ្ឋប្រើបណ្តាញសង្គមកម្ពុជាសង្ស័យថាជាទង្វើរបស់ប្រទេសជិតខាងដែលតែងតែច្រណែនមកលើកម្ពុជាមិនចេះចប់ អស់ពីមួយរឿងចូលមួយរឿង។ ជាមួយគ្នានេះពលរដ្ឋកម្ពុជាស្នើសុំរាជរដ្ឋាភិបាល ក្រសួងពាក់ព័ន្ធជួយសង្គ្រោះ Keywords ខេត្តសៀមរាប ដើម្បីឱ្យបានប្រើប្រាស់វិញផង ការដែលពាក្យខ្មែរត្រូវក្រុមហ៊ុនបិទដូចនេះប្រៀបដូចជាមិនឱ្យតម្លៃអក្សរសាស្រ្តខ្មែរយើងដែលអាចមានជនខិលខូចប្រើល្បិចពីលើ។

ខេត្តសៀមរាប គឺស្ថិតនៅភាគពាយ័ព្យនៃប្រទេសកម្ពុជាហើយសព្វថ្ងៃខេត្តនេះត្រូវបានគេស្គាល់ទូទាំងពិភពលោកថាជាខេត្តតាំងនៅនៃប្រាសាទអង្គរវត្តដ៏ល្បីល្បាញជាតំបន់ទេសចរណ៍ដ៍សំខាន់របស់ប្រទេសកម្ពុជា។ ក្រៅពីប្រាសាទអង្គរវត្ត ខេត្តនេះមានប្រាសាទបុរាណដទៃទៀតជាច្រើន។

គួររម្លឹកផងដែរថា អ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រនៃប្រទេសកម្ពុជា បានពន្យល់ប្រហាក់ប្រហែលគ្នាថា ពាក្យ សៀម គឺទាក់ទងនឹងជាតិសាសន៍មួយ ដែលបច្ចុប្បន្នបានប្រែឈ្មោះទៅជាថៃ ទៅហើយ។ ឯពាក្យថា រាប គឺមានន័យថា ចាញ់ខ្លបខ្លាច។ នៅក្នុងសតវត្សទី១៥-១៦ មានព្រះមហាក្សត្រខ្មែរមួយអង្គព្រះនាម អង្គចន្ទរាជា បានធ្វើចម្បាំងជាមួយកងទ័ពសៀម ដើម្បីបណ្ដេញឱ្យពួកសៀមចេញពីតំបន់អង្គរ។ ក្នុងការធ្វើសង្គ្រាមកាលណោះ គឺកងទ័ពខ្មែរបានជោគជ័យយ៉ាងធំធេងហើយពាក្យថា សៀមរាប គឺត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះ បន្ទាប់ពីជ័យជម្នះរបស់កងទ័ពខ្មែរលើពួកសៀម៕

កាលពីពេលថ្មីៗនេះ យោងតាមប្រភពមួយដែលមានឈ្មោះថា ចៃព្រៃ KH បានចែករំលែកវីដេអូដ៏ក្តៅគគុកមួយភ្ជាប់ជាមួយនឹងចំណងជើងថា នាយកសាលាកាត់ស្បែកជើងសិស្ស ដែលក្នុងវីដេអូនោះបង្ហាញឱ្យឃើញថា មានស្បែកជើងសិស្សរាប់រយគូត្រូវបានគ្រូកាត់ខ្ទិចខ្ទីគ្មានសល់ មូលហេតុគឺដោយសារសិស្សមិនព្រមពាក់ស្បែកជើងប៉ាត់តាតាមវិន័យសាលា ដែលបង្កឱ្យមានការវែកញែកពេញបណ្តាញសង្គម។

នៅថ្ងៃទី១៨ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ យោងតាមការបង្ហោះរបស់ប្រភពមួយបានឱ្យដឹងថា វិទ្យាល័យស្រយ៉ង់ ស្ថិតក្នុងភូមិស្រយង់ជើង ឃុំស្រយ៉ង់ ស្រុកគូលែន ខេត្តព្រះវិហារ បានអនុម័តច្បាប់មួយ ដោយតម្រូវឱ្យសិស្សានុសិស្សទាំងអស់ពាក់ស្បែកជើងប៉ាត់តាពេលចូលរៀន ហើយបម្រាមមិនឱ្យសិស្សពាក់ស្បែកជើងផ្សេង ក្រៅពីស្បែកជើងប៉ាត់តាចូលសាលានោះទេ។

ខណៈសិស្សជាច្រើនបានត្អូញត្អែថា គ្រួសាររបស់ពួកគេគ្មានលទ្ធភាព ក៏ដូចជាគ្មានថវិការគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទិញស្បែកជើងប៉ាត់តាតាមវិន័យសាលាឡើយ ដូច្នេះទើបពួកគេសម្រេចពាក់ស្បែកជើងភ្ទាត់ ឬស្បែកជើងសកធម្មតាផ្សេងទៀតចូលសាលា ដែលបណ្តាលឱ្យគ្រូក្នុងសាលានេះ សម្រេចចិត្តកាត់ស្បែកជើងសិស្សខ្ទិចគ្មានសល់។

នៅក្នុងវីដេអូដែលបានចែកចាយពាសពេញបណ្តាញសង្គមនោះ មានអ្នកចែករំលែកជាង ១១ ពាន់នាក់ និងអ្នកបញ្ចេញមតិជាង ៥០០ នាក់ ដោយអ្នកខ្លះនិយាយថា គ្រាន់តែធ្វើតាមវិន័យសាលារៀនក្មួយៗធ្វើមិនបានផង តើរៀនចេះដឹងទៅដឹកនាំសង្គមមនុស្សបានដែរឬទេ? អ្នកខ្លះក៏ខំមិនថា មុននឹងគ្រូអនុវត្តប្រហែលគ្រូនិយាយសឹកមាត់ហើយ សិស្សមិនស្ដាប់គឺបែបហ្នឹងបើចង់ធ្វើអ្វីតាមទំនើងចិត្តរៀននៅផ្ទះ មិនកាន់ជើងគ្រូទេ តែមើលតាមការជាក់ស្ដែង។ ចំណែកអ្នកខ្លះទៀតក៏ខំមិនថា សិស្សមួយចំនួនមិនមែនក្បាលរឹងនោះទេ តែគ្នាខ្វះលទ្ធភាពប៉ុន្តែអ្នកមិនយល់អំពីការខ្វះខាតរបស់ម្ដាយឪពុកសិស្សនោះទេ។

រីឯអ្នកខ្លះក៏បញ្ចេញមតិថា រឿងមានហេតុ បំណុលមានម្ចាស់ បើមិនដឹងរឿងច្បាស់យើងកុំទាន់សន្និដ្ឋាន ប្រទេសមានច្បាប់ គ្រួសារមានវិន័យ សាលាក៏មានវិន័យ បើមិនឱ្យគ្រូអនុវត្តវិន័យសាលានោះទេតើអោយអប់រំទូន្មានប្រដៅសិស្សបែបណា? ម្នាក់ៗចង់អោយតែកូនខ្លួនល្អតែមិនអោយគ្រូអប់រំប្រដៅបណ្ដោយតាមតែទំនើងចិត្ត និយាយជារួមចាំតែរិះគន់ រិះគន់ក្នុនន័យស្ថាបនា មិនជាអ្វីទេខ្លាចតែបែបជាន់ពន្លិចដើម្បីរក view តែប៉ុណ្ណោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក្នុងការវែកញែកដ៏ក្តៅគគុកនាពេលថ្មីៗនេះ មិនទាន់មានគ្រូឬនាយកសាលាចេញមុខបកស្រាយនៅឡើយទេ៕

ស្វាយកែវរមៀតខ្មែរ កំពុងតែមានសន្ទុះនៃការគាំទ្រខ្លាំងនៅថៃ ខណៈប្រជាកសិករខ្មែរមួយចំនួននៅតែអះអាងថា ស្វាយគ្មានទីផ្សារ។ ទោះជាយ៉ាងណា តាមការបញ្ជាក់ពីមន្ត្រីនៃមន្ទីរកសិកម្មខេត្តបាត់ដំបងបានឲ្យដឹងថា ស្វាយកែវរមៀតលើទឹកដីខេត្តខ្លួនបាននាំចេញទៅកាន់ប្រទេសថៃរាប់រយតោនក្នុងមួយថ្ងៃៗ ជាមួយគ្នានោះ គាត់ក៏បានលើកឡើងពីហេតុផលមួយចំនួនដែលស្វាយរបស់កសិករខ្លះនៅតែបន្តគ្មានទីផ្សារ។

យោងតាមប្រភពក្រសួងព័ត៌មានកម្ពុជា កាលពីថ្ងៃទី១៨ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤នេះ បានបង្ហាញពីទិន្នផលផ្លែស្វាយកែវរមៀតខ្មែររបស់កសិករអ្នកខេត្តបាត់ដំបង គឺបាននាំចេញទៅប្រទេសថៃក្នុង១ថ្ងៃៗ ចន្លោះពី ១៥០-២០០តោន ដែលនេះជាការបញ្ជាក់ពីលោក ហេង សិទ្ទ មន្ត្រីនៃមន្ទីរកសិកម្មខេត្តបាត់ដំបង។

លោក ហេង សិទ្ទ បានលើកឡើងថា ក្នុងខេត្តបាត់ដំបងមានផ្ទៃដីដាំដំណាំស្វាយកែវរមៀត សរុបចំនួន ១៦ ០៧៩ហិកតា និងប្រមូលផលលើផ្ទៃដី ១៤ ៣៤០ហិកតា ដោយក្នុងមួយហិកតាទទួលបានទិន្នផលជាមធ្យម ២១តោន ៧០០គីឡូក្រាម ។

ចំពោះទិន្នផលផ្លែស្វាយកែវរមៀតដែលនាំចេញនេះ គឺក្រុមហ៊ុននៅប្រទេសថៃគេបានកុម្ម៉ង់ទុកជាមុន ចំពោះកសិករណាដែលប្រមូលផល ហើយបានអនុវត្តន៍ទៅតាមតម្រូវការរបស់ក្រុមហ៊ុន ពោល គឺត្រូវតែប្រមូលផលស្វាយតាមបែបស្តង់ដារអនាម័យល្អ មិនមានការប្រឡាក់ដោយជ័រស្វាយ ផ្លែស្វាយស្អាតល្អ ហើយក្រុមហ៊ុនក៏បានប្រគល់ស្បោងសម្រាប់ច្រកត្រឹមត្រូវ ទៅតាមបច្ចេកទេស ។ ផ្ទុយទៅវិញ បើស្វាយមិនល្អនិងមិនស្របតាមស្តង់ដារ មានប្រឡាក់ដោយជ័រគេមិនទទួលទិញនោះទេ ហើយបើគេទទួលទិញក៏បានតម្លៃថោកដែរ។ ទាំងនេះហើយហេតុផលដែលកសិករមួយចំនួន ប្រឈមមុខនឹងការបាត់ទីផ្សារបច្ចុប្បន្ន ដោយខ្វះព័ត៌មានសម្រាប់ទីផ្សារ ។

ក្រសួងបញ្ជាក់ថា ដោយមើលឃើញថាកសិករខ្មែរមួយចំនួនដែលជាម្ចាស់ចម្ការគិតថាស្វាយគ្មានទីផ្សារ ហើយក៏បានបំផ្លាញដើមស្វាយខ្លួនចោល នោះមិនមែនជាជម្រើសត្រឹមត្រូវឡើយ នឹងស្តាយក្រោយ ខណ:ដែលខេត្តបាត់ដំបង នឹងមានរោងចក្រកែច្នៃផ្លែស្វាយដ៏ធំមួយវិនិយោគដោយក្រុមហ៊ុនចិន ស្ថិតនៅក្នុងស្រុករតន:មណ្ឌល ដែលនឹងសាងសង់រួចរាល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។

ទាក់ទងទីផ្សារស្វាយនេះដែរ មន្រ្តីកសិកម្មរូបនេះបានណែនាំថា បើកសិករជួបបញ្ហាលើទីផ្សារ ក៏មិនគួរបំផ្លាញដោយមិនបានក្តាប់ព័ត៌មាន ឱ្យបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយនោះដែរ ព្រោះដំណាំប្រភេទនេះមិនមែនធ្វើការដាំដុះរយ:ពេលខ្លី ដូចដំណាំផ្សេងៗនោះទេ ហើយក៏មិនមែនចេះតែអត់អ្នកទិញរហូតដែរ ៕

យោងតាមការចេញផ្សាយរបស់គេហទំព័រសហរដ្ឋអាមេរិក U.S. New & World Report គឺបានបង្ហាញប្រទេសកំពូលៗទាំង១០ ដែលមានថ្លៃដើមនៃការផលិតថោកបំផុតប្រចាំឆ្នាំ២០២៣ ដែលកម្ពុជាគឺបានជាប់ចំណាត់ទី៨។ របាយការណ៍គឺផ្អែកលើការស្ទង់មតិនានា។

ប្រទេសទាំង១០នោះរួមមាន ៖
ចំណាត់ថ្នាក់លេខ១ ដែលមានថ្លៃដើមនៃការផលិតថោកបំផុត គឺប្រទេសឥណ្ឌា
ចំណាត់ថ្នាក់លេខ២ គឺប្រទេសចិន
ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៣ គឺប្រទេសវៀតណាម
ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៤ គឺប្រទេសថៃ
ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៥ គឺប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី
ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៦ គឺបង់ក្លាដែស
ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៧ គឺភីលីពីន
ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៨ គឺកម្ពុជា
ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៩ គឺម៉ាឡេស៊ី
និងចំណាត់ថ្នាក់លេខ១០ គឺស្រីលង្ការ។

យ៉ាងណាមិញ ឥណ្ឌាជាប្រទេសដែលមានប្រជាជនច្រើនលំដាប់ទី២លើពិភពលោកបន្ទាប់ពីចិន។ ការដែលប្រទេសនេះបានឡើងកាន់ដំណែងលេខ១ ដែលមានថ្លៃដើមផលិតកម្មធូរថ្លៃក៏ព្រោះជាប្រទេសមានសេដ្ឋកិច្ចចម្រុះដែលមានការរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងពឹងផ្អែកលើកម្លាំងពលកម្មច្រើន។ ម៉្យាងវិញទៀត កម្រិតការអប់រំខ្ពស់របស់ឥណ្ឌា ជាពិសេសប្រជាជនចេះនិយាយភាសាអង់គ្លេសច្រើន បានធ្វើឲ្យឥណ្ឌាក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលដ៏សំខាន់នៃផ្នែកសេវាកម្មព័ត៌មានវិទ្យា សេវាកម្មអាជីវកម្មខាងក្រៅ និងបុគ្គលិកផ្នែកទន់។ វិស័យកសិកម្ម និងសេវាកម្មរបស់ប្រទេសនេះគឺជាប្រភពដ៏សំខាន់នៃកំណើនសេដ្ឋកិច្ច។ ទោះជាយ៉ាងណា វាក៏ជាប្រទេសក្រីក្របំផុតមួយក្នុងពិភពលោក ដោយផ្អែកលើប្រាក់ចំណូល និង GDP per capita ផលិតផលជាតិសរុបក្នុងមនុស្សម្នាក់ផងដែរ៕