ប្រទេសឥណ្ឌា៖ កាលពីពេលថ្មីៗនេះ បើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ Money Control បានឱ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្នសមាគមអ្នកលក់រាយនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាបានពហិការឈប់លក់ស្មាតហ្វូនរបស់ក្រុមហ៊ុន OnePlus ដែលជាម៉ាកយីហោរងរបស់ Oppo ដោយសារក្រុមហ៊ុនចិននៅទ្រឹងក្នុងការផ្គត់ផ្គង់ទំនិញ ការធ្វេសប្រហែសដៃគូ ខណៈពេលដែលមានគោលនយោបាយប្រាក់ចំណេញទាប ការដោះស្រាយបណ្តឹងមិនល្អ និងបញ្ហាការមិនយកចិត្តទុកដាក់។ លើសពីនេះ OnePlus ដែលជាក្រុមហ៊ុនចិននៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាក៏មិនបានផ្តល់ម៉ូដែលទូរស័ព្ទគ្រប់គ្រាន់នៅលើការតាំងបង្ហាញនៅក្នុងហាងសម្រាប់អតិថិជនដើម្បីទទួលយកបទពិសោធន៍ ក៏ដូចជាមិនគាំទ្រការផ្សព្វផ្សាយផលិតផលថ្មី និងមិនយល់ពីទីផ្សារឱ្យបានច្បាស់។

ហេតុនេះហើយទើបសមាគមអ្នកលក់រាយឥណ្ឌាខាងត្បូង (ORA) ដែលជាអង្គការតំណាងឱ្យបណ្តាញលក់រាយចំនួន ២០ និងហាងចំនួន ៤,៥០០ កន្លែងនៅក្នុងប្រទេសបានប្រកាសថាខ្លួននឹងឈប់លក់ឧបករណ៍ OnePlus ចាប់ពីថ្ងៃទី ១ ខែឧសភានេះតទៅ។ ទន្ទឹមនឹងនេះសមាគមអ្នកលក់រាយទូរស័ព្ទឥណ្ឌា (AIMRA) ដែលជាអង្គការតំណាងឱ្យអ្នកលក់រាយទូរស័ព្ទច្រើនជាង ១៥០,០០០ កន្លែងនៅថ្ងៃទី ១៧ ខែមេសា ក៏បានបន្តផ្ញើសេចក្តីជូនដំណឹងទៅក្រុមហ៊ុន OnePlus ដោយនិយាយថា “ខ្លួនកំពុងពិចារណាបញ្ឈប់ការលក់ផលិតផល OnePlus” ផងដែរ។ យោងតាមការវាយតម្លៃរបស់ Phonearena ការផ្លាស់ប្តូររបស់ AIMRA នឹងមានផលប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងបើធៀបនឹង ORA ដោយសារតែចំនួនសមាជិកច្រើន។

ប្រសិនបើទាំងពីរត្រូវបានបញ្ចូលគ្នា នោះបញ្ហានៃការដួលរលំនៃការលក់រាយសម្រាប់ទូរស័ព្ទ OnePlus គឺអាចធ្វើទៅបានទាំងស្រុង ទោះបីជាផលិតផលនៅតែអាចផ្តល់ជូនតាមរយៈវេទិកាពាណិជ្ជកម្មអេឡិចត្រូនិកដូចជា Amazon India និង Flipkart ក៏ដោយ។ បើយោងតាមខ្លឹមសារនៃសំបុត្រដែលប្រមូលបានដោយអាជ្ញាធរ Android AIMRA បានបង្ហាញការគាំទ្រចំពោះការសម្រេចចិត្តរបស់ ORA ក្នុងការបញ្ឈប់ការលក់ផលិតផល OnePlus ។ លិខិតនេះបានចង្អុលបង្ហាញថាប្រសិនបើបញ្ហានៅតែបន្តកើតមាន AIMRA ក៏អាចនឹងផ្អាកការលក់ OnePlus នៅទូទាំងប្រទេសឥណ្ឌាផងដែរ។

ទោះជាយ៉ាងណា ក្រុមហ៊ុន OnePlus បានចេញសេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយថា “ខ្លួនកំពុងធ្វើការជាមួយដៃគូសង្វាក់លក់រាយ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាដែលកំពុងបន្តដូចជា ប្រាក់ចំណេញតូចចង្អៀត ការទាមទារការពន្យាពេលដំណើរការ និងការបញ្ចូលកញ្ចប់ជាដើម”។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា OnePlus ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ២០១៣ ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅទីក្រុង Guangdong ប្រទេសចិន។ បច្ចុប្បន្ននេះ ភាគហ៊ុនភាគច្រើនរបស់ OnePlus ត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយ Oppo ហើយផលិតផលរបស់ក្រុមហ៊ុនថ្មីៗនេះត្រូវបានគេវាយតម្លៃថាមានការកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធរឹងមាំ និងតម្លៃសមរម្យ៕

ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ រដ្ឋាភិបាលប្រទេសនានាបានព្យាយាមអប់រំពលរដ្ឋរបស់ខ្លួនបោះចោលសំរាមឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងចេះបែងចែកប្រភេទសំរាមដាក់នៅដាច់ៗពីគ្នា ។ ហេតុនេះ គេឃើញប្រទេសមួយចំនួនបានបង្កើតគំនិតថ្មីៗឡើងមក ដូចជា អ្នកបោះចោលសំរាមក្នុងធុងត្រឹមត្រូវ នឹងទទួលបានប្រាក់លើកទឹកចិត្ត ជាដើម ។ ប៉ុន្តែនៅប្រទេសឥណ្ឌាបានបង្កើតគំនិតប្លែកជាងនេះ គឺអ្នកបោះចោមសំរាមក្នុងធុងត្រឹមត្រូវ ពួកគេនឹងអាចប្រើប្រាស់ Wifi មិនគិតថ្លៃ ។

ការបោះចោលសំរាមក្នុងធុងភ្លាមអាចប្រើប្រាស់ Wifi មិនគិតថ្លៃ គឺកើតឡើងពីគំនិតរបស់ជនជាតិឥណ្ឌា២នាក់ ដែលពួកគេធ្លាប់បានទៅចូលរួមក្នុងការប្រគំតន្ត្រីមួយកន្លែង ហើយពួកគេវង្វេងរកគ្នាពុំឃើញ ថែមទាំងពុំអាចទាក់ទងគ្នាទៀតផង ។ ហេតុនេះ ពួកគេក៏បានស្វែងរកវិធីដើម្បីឱ្យអ្នកវង្វេងផ្លូវអាចទាក់ទងគ្នាបាន និងកម្ចាត់សំរាមក្នុងពេលជាមួយគ្នា ពីព្រោះការប្រគំតន្ត្រីនៅប្រទេសឥណ្ឌាតែងតែមានការចោលសំរាមផ្តេសផ្តាស មិនខុសគ្នាពីកម្មវិធីផ្សេងៗទេ ។

ជនជាតិឥណ្ឌាទាំង២នាក់នេះ ក៏បានគិតដល់ធុងសំរាមសម្រាប់ឱ្យមនុស្សម្នាចោលសំរាមប្តូរយកការប្រើប្រាស់ Wifi មិនគិតថ្លៃ ។ វិធីងាយៗ គឺនៅពេលពលរដ្ឋឥណ្ឌាបោះចោលសំរាមភ្លាម ភ្លើងសញ្ញា LED នៅជាប់នឹងធុងសំរាម វានឹងបង្ហាញលេខសម្ងាត់ Wifi ភ្លាម ដើម្បីភ្ជាប់ជាមួយទូរស័ព្ទដៃ ប៉ុន្តែការផ្តល់ Wifi មិនគិតថ្លៃនេះ មានរយៈពេលត្រឹមតែ១៥នាទី និងមានសេវាជុំវិញត្រឹមតែ៥០ម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ ។ ប្រសិនបើចង់បាន Wifi ប្រើប្រាស់យូរជាងនេះ គឺគ្រាន់តែយកសំរាមមកចោលក្នុងធុងសំរាមបន្ថែមទៀត ។

ហេតុនេះ ជនជាតិឥណ្ឌាទាំង២នាក់ក៏បានចាប់ផ្តើមគម្រោងមួយឈ្មោះថា «ThinkScream» និងចាប់ផ្តើមបំពាក់ Wifi នៅធុងសំរាមចំនួន៦ ដែលដាក់តាមកន្លែងប្រគំតន្ត្រីនានាកាលពីឆ្នាំ២០១៤ រហូតដល់ទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ជាបន្តបន្ទាប់ ។ ក្រោយមក ពួកគេក៏ចាប់ផ្តើមបំពាក់ Wifi នៅធុងសំរាមក្នុងរោងភាពយន្ត ចំនួន៦០កន្លែង នៅទីក្រុងបុមបៃ ៕

ប្រទេសសិង្ហបុរី ៖ នៅពេលអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំង មនុស្សម្នាក់ៗមិនចង់ចាកចេញពីលំនៅឋានរបស់ខ្លួនទេ ហើយវាបណ្តាលឱ្យការលក់ដូរទំនិញ ឬសេវាកម្មផ្សេងៗរងផលប៉ះពាល់ដូចគ្នាដែរ ។ ហេតុនេះ អាកាសធាតុក្តៅខ្លាំងនឹងបំផ្លាញសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសមួយចំនួននៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដូចជា សិង្ហបុរី ជាដើម ។

សារព័ត៌មាន CNBC រាយការណ៍ថា យោងតាមលទ្ធផលការស្រាវជ្រាវរបស់សាកលវិទ្យាល័យជាតិសិង្ហបុរីបង្ហាញថា ប្រទេសសិង្ហបុរីអាចនឹងខាតបង់ប្រាក់ចំណូលសេដ្ឋកិច្ចដោយសាររលកកំដៅខ្លាំង ស្មើនឹងទឹកប្រាក់១.៦៤០លានដុល្លារអាមេរិក នៅឆ្នាំ២០៣៥ ដោយសារផលប៉ះពាល់ដល់ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចក្នុងស្រុក ។

កាលពីឆ្នាំ២០១៨ រលកកំដៅបានបំផ្លាញប្រសិទ្ធភាពផ្នែកឧស្សាហកម្ម, សេវាកម្ម, ការសាងសង់, ការផលិត និងកសិកម្ម គឺធ្លាក់ចុះ១១,៣% ហើយប្រសិទ្ធភាពការបំពេញការងារនឹងធ្លាក់ចុះ១៤% នៅឆ្នាំ២០៣៥ ។ ហេតុនេះ វានឹងបណ្តាលឱ្យសិង្ហបុរីខាតបង់ប្រាក់ចំណូលសេដ្ឋកិច្ច ស្មើប្រមាណ១.៦៤០លានដុល្លារអាមេរិក ។

លើសពីនេះ អាកាសធាតុក្តៅខ្លាំងនឹងធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់កម្លាំងពលកម្មនៅប្រទេសសិង្ហបុរីផងដែរ ដោយសារពលរដ្ឋសិង្ហបុរីពុំអាចតស៊ូជាមួយអាកាសធាតុក្តៅ និងទទួលកំដៅពីគ្រឿងម៉ាស៊ីនផ្សេងៗបានទេ ហើយធ្វើឱ្យពលរដ្ឋសិង្ហបុរីបាត់បង់ប្រាក់ចំណូលជាមធ្យម ស្មើនឹង១៥.៥ដុល្លារអាមេរិកក្នុងម្នាក់ ។

ចំណែកប្រទេសផ្សេងទៀតនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ក៏បានប្រឈមនឹងបញ្ហាអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំង និងបាតុភូតអេលនីណូផងដែរ ។ អ្នកជំនាញលើកឡើងថា ប្រសិនបើប្រទេសទាំងនេះគ្មានវិធានការដោះស្រាយជាបន្ទាន់ទេនោះ វានឹងធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ផលដំណាំកសិកម្មនាថ្ងៃអនាគត ព្រមទាំងបាត់បង់ប្រាក់ចំណូលក្នុងវិស័យកសិកម្មទៀតផង ៕

ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី ៖ អាជ្ញាធរឥណ្ឌូណេស៊ីបានដាស់តឿនពលរដ្ឋឱ្យប្រុងប្រយ័ត្នរលកយក្សស៊ូណាមិ ព្រមទាំងប្រកាសពីការផ្ទុះភ្នំភ្លើងកម្រិតខ្លាំងបំផុត ដោយហាមពលរដ្ឋទាំងអស់នៅឱ្យឆ្ងាយពីភ្នំភ្លើងចម្ងាយ៦គីឡូម៉ែត្រ ក្រោយពីភ្នំភ្លើងបានផ្ទុះរយៈពេល២ថ្ងៃជាប់ៗគ្នា ។ ក្រៅពីនេះ អាជ្ញាធរបានជម្លៀសពលរដ្ឋ និងភ្ញៀវទេសចរ ស្មើជាង១១.០០០នាក់ពីតំបន់គ្រោះថ្នាក់ ក្រោយពីអាជ្ញាធរបានជម្លៀសពលរដ្ឋរាប់រយនាក់នៅដំណាក់កាលដំបូង ។

សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា ឥណ្ឌូណេស៊ីបានប្រកាសអាសន្នពីរលកយក្សស៊ូណាមិ ព្រមទាំងប្រកាសពីការផ្ទុះភ្នំភ្លើងកម្រិតខ្លាំងបំផុត កាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ ក្រោយពីភ្នំភ្លើង «រូអាំង» ស្ថិតនៅភាគខាងជើងប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី បានផ្ទុះជាច្រើនលើកអស់រយៈពេល២ថ្ងៃជាប់ៗគ្នា ។ ហេតុនេះ អាជ្ញាធរបានជម្លៀសពលរដ្ឋ និងភ្ញៀវទេសចរ ស្មើជាង១១.០០០នាក់ទៅកាន់តំបន់សុវត្ថិភាព ព្រមទាំងដាស់តឿនពលរដ្ឋទាំងអស់ឱ្យនៅឆ្ងាយពីភ្នំភ្លើងរូអាំង យ៉ាងហោចណាស់ ៦គីឡូម៉ែត្រ ។

អាជ្ញាធរឥណ្ឌូណេស៊ីព្រួយបារម្ភថា ភ្នំភ្លើងបានផ្ទុះរយៈពេល២ថ្ងៃនេះ នឹងរាលដាលទៅក្នុងទឹកសមុទ្រ រួចហើយបង្កើតជារលកយក្សស៊ូណាមិ ។ ហេតុការណ៍បែបនេះធ្លាប់កើតឡើងនៅឥណ្ឌូណេស៊ីកន្លងមក គឺភ្នំភ្លើងរូអាំង បានផ្ទុះកាលពីឆ្នាំ១៨៧១ ឬកាលពី១៥៣ឆ្នាំមុន ។

ពលរដ្ឋឥណ្ឌូណេស៊ីប្រមាណ៨០០នាក់ បានជម្លៀសចេញពីភូមិចំនួន២ ស្ថិតនៅកោះរូអាំង ក្រោយពីភ្នំភ្លើងរូអាំង បានផ្ទុះជាច្រើនលើក ចាប់ពីថ្ងៃទី១៦ ដល់ថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ ដែលបញ្ចេញកំអែភ្នំភ្លើង និងកំទេចផេះជាច្រើនគីឡូម៉ែត្រ ។ ប៉ុន្តែគ្មានសេចក្តីរាយការណ៍ថា មានពលរដ្ឋណាម្នាក់ស្លាប់ ឬរងរបួសទេ ។

ចំណែកមជ្ឈមណ្ឌលគ្រោះមហន្តរាយភ្នំភ្លើង និងភូមិសាស្ត្រឥណ្ឌូណេស៊ីរាយការណ៍ថា ភ្នំភ្លើងរូអាំង មានកម្ពស់៧២៥ម៉ែត្រ ស្ថិតនៅភាគខាងជើងកោះ Sulawesi បានផ្ទុះយ៉ាងខ្លាំង យ៉ាងហោចណាស់៥លើក ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ២៤ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ ។ ការផ្ទុះភ្នំភ្លើងបានកើតឡើងក្រោយពីឥណ្ឌូណេស៊ីជួបហេតុការណ៍គ្រោះរញ្ជួយដី ចំនួន២លើក នាពេលកន្លងមក ។

គួរបញ្ជាក់ថា ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ីមានភ្នំភ្លើងចំនួន១២០ ទៀត ដែលប្រឈមនឹងការផ្ទុះ ដោយសារឥណ្ឌូណេស៊ីមានទីតាំងស្ថិតនៅតាមខ្សែបន្ទាត់ភ្នំភ្លើងនៅជុំវិញមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក ៕

តើវាជាការពិតទេ ដែលមានមតិលើកឡើងថា អ្នករស់នៅប្រទេសមានអាកាសធាតុត្រជាក់ខ្លាំងភាគច្រើនបានព្យាយាមតស៊ូនឹងអាកាសធាតុត្រជាក់ ដើម្បីឱ្យពួកគេមានជីវិតរស់នៅល្អប្រសើរ ។ រីឯអ្នករស់នៅប្រទេសមានអាកាសធាតុក្តៅបែរជាប្រឈមនឹងភាពក្រីក្រ និងមានគុណភាពជីវិតអន់ខ្លាំងរហូតដល់ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ក្នុងពិភពលោក ពីព្រោះពួកគេមិនចង់អភិវឌ្ឍន៍ប្រទេស?

ប្រទេសស្ថិតនៅតំបន់អឺរ៉ុប និងអាមេរិកខាងជើង តែងតែទទួលរងនូវអាកាសធាតុត្រជាក់ខ្លាំង ប៉ុន្តែពួកគេបែរជាអាចអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសឱ្យរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ជាប្រទេសជឿនលឿននៅលើពិភពលោក ។ រីឯប្រទេសស្ថិតនៅតំបន់អាស៊ីខាងជើង ដែលមានអាកាសធាតុត្រជាក់ ក៏មានសេដ្ឋកិច្ចរីកចម្រើនជាងប្រទេសស្ថិតនៅតំបន់អាស៊ីខាងត្បូង ដែលមានអាកាសធាតុក្តៅជាង ។

ជាមួយគ្នានេះ ប្រទេសស្ថិតនៅតំបន់ក្តៅខ្លាំង ឬមានអាកាសធាតុក្តៅពេញមួយឆ្នាំ ដូចជា ៖ ឥណ្ឌូណេស៊ី, វៀតណាម និងប្រេស៊ីល បែរជាប្រឈមនឹងបញ្ហាភាពក្រីក្រកាន់តែខ្លាំង ។ ប្រធានបទនេះបានធ្វើឱ្យអ្នកសេដ្ឋកិច្ចនៅជុំវិញពិភពលោក ព្យាយាមស្វែងរកចម្លើយការពិតថា តើលក្ខណៈអាកាសធាតុពិតជាមានផលប៉ះពាល់ដល់ភាពរីកចម្រើនរបស់ប្រទេសផ្សេងៗដែរឬទេ? ពីព្រោះបើសង្កេតមើលឱ្យបានល្អិតល្អន់ឃើញថា លក្ខណៈអាកាសធាតុ និងការរីកចម្រើនផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចបានភ្ជាប់គ្នាក្នុងផ្នែកមួយចំនួន ។

ប្រព័ន្ធ YouTube របស់ប្រទេសអូស្ត្រាលីមួយឈ្មោះ «Economics Explained» បានផ្សព្វផ្សាយវីដេអូមួយនិយាយអំពី «Why Are Cold Countries Richer Than Hot Countries?» មានន័យថា ហេតុអ្វីបានជាប្រទេសត្រជាក់រីកចម្រើនជាងប្រទេសក្តៅ?

Economics Explained បកស្រាយថា អ្នករស់នៅប្រទេសត្រជាក់ខ្លាំងត្រូវរៀបចំគម្រោង និងសហការគ្នាយ៉ាងខ្លាំង បើមិនដូច្នោះទេ ពួកគេពុំអាចរស់នៅជាមួយអាកាសធាតុត្រជាក់បានទេ ហើយការបរបាញ់សត្វ និងការស្វែងរកម្ហូបអាហារ គឺជាបញ្ហាមួយយ៉ាងលំបាកក្នុងអំឡុងពេលអាកាសធាតុត្រជាក់ ។ ហេតុនេះ មនុស្សគ្រប់រូបត្រូវរៀនសូត្រពីការបែងចែកធនធានធម្មជាតិឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត ។

ជាមួយគ្នានេះ ការសាងសង់លំនៅឋាន និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធផ្សេងៗ គឺត្រូវសាងសង់ឱ្យបានរឹងមាំល្អដើម្បីការពារអាកាសធាតុត្រជាក់ ។ ហេតុនេះ វាត្រូវពឹងផ្អែកលើការសហការគ្នារវាងអ្នកជិតខាងក្នុងការសាងសង់លំនៅឋានផងដែរ ។

ឧទាហរណ៍ ៖ ពលរដ្ឋនៅប្រទេសន័រវេស ពិបាករស់នៅក្នុងអំឡុងពេលអាកាសធាតុត្រជាក់ខ្លាំង លុះត្រាតែពួកគេបានរៀបចំគម្រោងជាមុន ដូចជា ៖ ការសន្សំទុកម្ហូបអាហារ និងកសាងលំនៅឋានឱ្យរឹងមាំ ។ ក្រៅពីនេះ ពួកគេក៏ត្រូវគិតពីបញ្ហាថាមពលផងដែរ រួមមាន ៖ ប្រេងឥន្ធនៈ, ធ្យូងថ្ម ឬអុស ហើយការគិតបែបនេះធ្វើឱ្យវប្បធម៌របស់ប្រទេសនេះរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស ។

ការរៀបចំគម្រោងគ្រប់ពេលវេលាបានបន្សល់ទុកជាច្រើនជំនាន់ ទើបធ្វើឱ្យអ្នករស់នៅប្រទេសត្រជាក់ខ្លាំងតែងតែយកចិត្តទុកដាក់លើការទិញផលិតផលស្តុកទុក ដូចជា ៖ ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់, គ្រឿងម៉ាស៊ីន និងសម្ភារៈសំណង់សម្រាប់ប្រើប្រាស់ជាប្រយោជន៍ផ្សេងៗរយៈពេលយូរ ច្រើនជាងការទិញផលិតផលណាដែលផ្តល់ប្រយោជន៍រយៈពេលខ្លី ។

Economics Explained អះអាងថា ទំនាក់ទំនងរវាងអាកាសធាតុ និងការរីកចម្រើនសេដ្ឋកិច្ចបានផ្លាស់ប្តូរទៅតាមពេលវេលាផងដែរ ។ កាលពីប្រមាណ២.០០០ឆ្នាំមុន ប្រទេសមានស្ថិរភាពត្រូវអាស្រ័យលើបរិមាណអាហារ ប៉ុន្តែនាពេលបច្ចុប្បន្ន ស្ថិរភាពរបស់ប្រទេសនីមួយៗអាចកំណត់ដោយឧស្សាហកម្ម និងការច្នៃប្រឌិត រីឯស្ថិរភាពនយោបាយ ក៏មានឥទ្ធិពលផងដែរ ។

ជាទូទៅ ប្រទេសមានអាកាសធាតុត្រជាក់អាចរីកចម្រើនជាងប្រទេសក្តៅ ប៉ុន្តែប្រទេសក្តៅខ្លះ ដូចជា សិង្ហបុរី បែរជាមានសេដ្ឋកិច្ចរីកចម្រើនខ្លាំង ។ ដូច្នេះ ប្រទេសនីមួយៗអាចខិតខំអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចដោយខ្លួនឯង មិនថាប្រទេសនោះមានអាកាសធាតុបែបណាទេ ៕