អាជីវករផ្សារប្រាទូណាមកំពុងដង្ហើមចង្រិត ព្រោះមិនដឹងបន្តបើកតូបលក់ឲ្យអ្នកណា

ជាកំហុសអ្នកណា? ផ្សារប្រាទូណាម ដែលធ្លាប់ជាតំបន់បោះដុំ-លក់រាយទំនិញដ៏ពេញនិយមប្រចាំទីក្រុងបាងកក បានប្រែក្លាយជាទីស្ងាត់ជ្រងំដោយនៅសល់តែស្លាក «សេងតូប» និង «ជួលបន្ត» បិតនៅតាមជួរតូបនីមួយៗ ខណៈអាជីវករដែលនៅពុះពារបើកទ្វារបន្តកំពុងត្អូញត្អែរថាពួកគេជិតដាច់ខ្យល់ទៅហើយ មិនដឹងអាចស៊ូទ្រាំបានយូរប៉ុណ្ណាទៀតនោះទេ។

យោងតាមអត្ថបទដែលមានចំណងជើងថា “អវសាននៃតំបន់ប្រាទូណាម៖ «អ្នកទិញមិនទៅ អ្នកលក់ទៅមុខមិនរួច តើអ្នកណានឹងរស់?» របស់ផេក Thailand’s Franchising Solution & Media ដែលផ្ដល់ដំណោះស្រាយលើបញ្ហាអាជីវកម្មរបស់ថៃ បានឱ្យដឹងថា ជាង ៥០-៦០% នៃតូបទាំងអស់នៅក្នុងផ្សារប្រាទូណាម ត្រូវបានបិទទ្វារដោយសារមិនអាចទ្រាំទ្រាំនឹងសេដ្ឋកិច្ចដែលកំពុងធ្លាក់ចុះបន្តទៀតបាន។

តាមរបាយការណ៍អំពីការសង្កេតលើសេដ្ឋកិច្ចថៃ វិបត្តិថយចុះនៃចំនួនការលក់របស់ផ្សារនេះបានចាប់ផ្ដើមកើតមានដំបូងនៅពេលការលក់អនឡាញចាប់ផ្ដើមរីកចម្រើន និងក្រោយមកបានបង្ហាញឲ្យឃើញច្បាស់ក្នុងអំឡុងពេលនៃវិបត្តិកូវីត-១៩ និងកាន់ធ្ងន់ធ្ងរឡើងជាបន្តបន្ទាប់នៅពេលប្រទេសថៃមានជម្លោះព្រំដែនជាមួយកម្ពុជា បូកផ្សុំជាមួយការវាយលុយរបស់ទំនិញចិនបន្ថែមមួយកម្រិតទៀត។

តាមការកត់សម្គាល់ បញ្ហាព្រំដែនរវាងកម្ពុជា-ថៃចន្លោះឆ្នាំ ២០២៥និង ២០២៦ បានធ្វើឲ្យចំនួនអតិថិជនខ្មែរ ដែលអាជីវករផ្សារប្រាទូណាមពឹងផ្អែកលើយ៉ាងខ្លាំងមានការធ្លាក់ចុះជាគំហុក។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ចលនាពហិការមិនប្រើប្រាស់ទំនិញថៃ ក៏ជាមូលហេតុចម្បងមួយដែរ ដែលធ្វើឲ្យអ្នកលក់នៅកម្ពុជាងាកទៅរកទិញទំនិញបោះដុំពីប្រទេសផ្សេងជំនួសឲ្យទំនិញពីប្រទេសថៃ។

មិនត្រឹមតែចំណូលធ្លាក់ចុះនោះទេ ប៉ុន្តែថ្លៃឈ្នួលតូប និងសេវាដឹកជញ្ជូនក៏មានការកើនឡើងផងដែរ។ ការណ៍នេះបានរុញច្រានឱ្យអាជីវករផ្សារចេញមកលើកបដាតវ៉ាទាំងក្ដីអស់ថា ៖ «គ្មានលុយស៊ីបាយទេ ទុកលុយបង់ថ្លៃតូបអស់ហើយ» ដែលនេះមិនមែនគ្រាន់តែជាពាក្យស្លោកឡើយ ប៉ុន្តែវាគឺជាការពិតដែលអាជីវករជាច្រើនកំពុងជួបប្រទះ ពោលគឺត្រូវស៊ីអត់ស៊ីឃ្លាន ដើម្បីទុកលុយបង់ថ្លៃតូប។

បច្ចុប្បន្នរដ្ឋាភិបាលថៃកំពុងចាត់វិធានការទប់ស្កាត់ការហូរចូលនៃទំនិញចិន ជំរុញឲ្យប្រជាជនចំណាយលុយនៅតាមហាងតូចៗក្នុងសហគមន៍ រួមទាំងក្នុងតំបន់ប្រាទូណាម, រៀបចំសណ្ដាប់ធ្នាប់ឡើងវិញដើម្បីទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរបរទេស និងប្រើប្រាស់យន្តការការទូតដើម្បីស្តារទំនាក់ទំនងពាណិជ្ជកម្មជាមួយប្រទេសជិតខាង (រួមទាំងកម្ពុជា) ឡើងវិញដើម្បីឱ្យអាជីវករឆ្លងដែនអាចវិលត្រឡប់មកទិញទំនិញបានដូចដើម៕