ប្រទេសអូស្ត្រាលី ៖ លោក James Harrison (ឬត្រូវបានគេហៅថា Man with the Golden Arm) គឺជាបុរសជនជាតិអូស្ត្រាលី ដែលបានបរិច្ចាគឈា.ម ច្រើនបំផុតនៅលើពិភពលោក ។ លោកបានបរិច្ចាគឈា.ម រហូតដល់ចំនួន១.១៧៣លើក និងអាចជួយសង្គ្រោះជីវិតកុមា.រ ជាង២លាននាក់ ។ ហេតុអ្វីទើបលោកសម្រេចចិត្តបរិច្ចាគឈាមជាច្រើនលើកបែបនេះ?

កាលពីឆ្នាំ១៩៥១ នៅពេលលោក James Harrison មានអាយុ១២ឆ្នាំ លោកបានទទួលការវះកាត់នៅមន្ទីរពេទ្យមួយកន្លែង ។ ពេលនោះ គ្រូពេទ្យបានវះកាត់យកសួតរបស់លោកចេញពីក្នុងខ្លួន ដើម្បីជួយសង្គ្រោះជីវិតលោក ហើយធ្វើឱ្យលោកត្រូវសម្រាកនៅមន្ទីរពេទ្យរហូតដល់ទៅ៣ខែ ។ ពេលលំបាកនេះហើយ ដែលធ្វើឱ្យលោកអាចរៀនសូត្រថា លោកអាចរស់នៅបន្តទៀតបាន ដោយសារលោកទទួលឈាមយ៉ាងច្រើនពីអ្នកបរិច្ចាគ ។

ហេតុនេះ លោកក៏សម្រេចចិត្តថា នៅថ្ងៃណាមួយ លោកនឹងអាចបរិច្ចាគឈាមរបស់ខ្លួនជួយសង្គ្រោះជីវិតអ្នកដទៃដែរ ។ ប៉ុន្តែច្បាប់របស់អូស្ត្រាលីនាពេលនោះបញ្ជាក់ថា ពលរដ្ឋអាចបរិច្ចាគឈាមបាន លុះត្រាតែមានអាយុចាប់ពី១៨ឆ្នាំឡើងទៅ ។ ហេតុនេះ លោកត្រូវរង់ចាំរហូតដល់លោកមានអាយុគ្រប់១៨ឆ្នាំ ទើបអាចបរិច្ចាគឈាមលើកដំបូងបាន ។

ចាប់តាំងពីពេលនោះមក អស់រយៈពេលជាង៦០ឆ្នាំ លោកបានបរិច្ចាគឈាមរបស់ខ្លួនទៅឱ្យកាកបាទក្រហមអូស្ត្រាលី រហូតដល់ចំនួន១.១៧៣លើក ក្នុងនោះការបរិច្ចាគឈាមពីដៃស្តាំ ស្មើនឹង១.១៦៣លើក និងដៃឆ្វេង ស្មើនឹង១០លើក ។ កាកបាទក្រហមអូស្ត្រាលីបានបូកសរុបចំនួនមនុស្ស ដែលលោក James Harrison បានបរិច្ចាគឈាមជួយសង្គ្រោះជីវិត គឺស្មើរហូតដល់២លាន៤សែននាក់ ។

ជីវិតរបស់លោក James Harrison គឺលោកបានផ្តោតទៅលើការបរិច្ចាគឈាមជាចម្បង ពីព្រោះមិនត្រឹមតែលោកបានបរិច្ចាគឈាមច្រើនតែម្យ៉ាងទេ ប៉ុន្តែក្នុងឈាមរបស់លោកមានផ្ទុកនូវសារធាតុម្យ៉ាងពិបាកស្វែងរកបំផុត ។ នៅឆ្នាំ១៩៦០ ក្រុមគ្រូពេទ្យក៏បានយកឈាមរបស់លោកទៅធ្វើការពិសោធន៍ រហូតដល់អាចផលិតវ៉ាក់សាំងឈ្មោះថា «អេនទិប៊ី» ដោយជោគជ័យ ។

នាពេលនោះ ស្ត្រីអូស្ត្រាលីជាច្រើននាក់បានសម្រេចចិត្តយកកូនចេញ ដោយសារទារកមានបញ្ហាខួរក្បាលបណ្តាលមកពីជំងឺមួយឈ្មោះថា «ឌុយសាស់ឌីសេស» ។ វាជាជំងឺកើតឡើងដោយសារក្រុមឈាមអាអេស ពុំដូចគ្នា ទើបធ្វើឱ្យឈាមរបស់ម្តាយបំផ្លាញគ្រាប់ឈាមទារក ដែលទទួលបានពីឪពុកមានឈាមអាអេស ខុសគ្នា ។

ហេតុនេះ វ៉ាក់សាំង «អេនទិប៊ី» បានជួយព្យាបាលជំងឺដ៏គួរឱ្យខ្លាចនេះ ហើយលោក James Harrison និយាយថា ៖ «ខ្ញុំនឹងបរិច្ចាគឈាមបន្តទៀត បើពួកគេអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំបរិច្ចាគ» ។ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន លោកពុំអាចបរិច្ចាគឈាមបន្តទៀតទេ ដោយសារលោកមានអាយុច្រើន ហើយអ្វីដែលលោកត្រូវធ្វើបន្តទៀតនោះ គឺថែទាំសុខភាពឱ្យបានល្អ ៕

នៅពេលដែលយើងប្រើប្រាស់ iPhone យូរទៅៗថ្មរបស់វានឹងប្រែប្រួលតាមពេលវេលា ដោយអ្នកប្រើប្រាស់អាចពិនិត្យមើលស្ថានភាពថ្មរបស់ iPhone ដោយចូលទៅកាន់ Settings រួចចុចលើពាក្យ Battery នោះអ្នកនឹងឃើញស្ថានភាពថ្មរបស់វាហើយ។ បើយោងក្រុមហ៊ុន Batteries Plus សុខភាពថ្មល្អបំផុតរបស់ iPhone គឺ ១០០% ប៉ុន្តែបើវាធ្លាក់ក្រោម ៨០% នោះមានន័យថាថ្មរបស់អ្នកនឹងខូចហើយ។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះ វាមិនទាន់ហួសពេលទេប្រសិនបើអ្នកអនុវត្តវិធីសាស្ត្រដូចខាងក្រោម នឹងជួយពន្យារអាយុសុខភាពថ្មរបស់អ្នកឱ្យនៅឋេរ មានន័យថាថ្មរបស់អ្នកនឹងមិនធ្លាក់ចុះទៀតទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនធ្វើតាមការណែនាំ នោះថ្ម iPhone របស់អ្នកនឹងធ្លាក់ចុះជាបន្តបន្ទាប់។ ដូច្នេះដើម្បីថែរក្សាថ្មឱ្យនៅឋេរអ្នកគួរអនុវត្តវិធីទាំងនេះ៖

១.សាកថ្មឥតខ្សែ៖ ការសាកឥតខ្សែគឺមានភាពងាយស្រួល និងល្អបំផុតសម្រាប់ថែរក្សាសុខភាពថ្ម iPhone របស់អ្នកឱ្យនៅឋេរ ដោយអ្នកប្រើគ្រាន់តែដាក់ iPhone នៅលើកន្លែងសាកថ្មជាការស្រេច។ ទោះជាយ៉ាងណាអ្នកជំនាញក៏បានណែនាំឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់កំណត់ការសាកឥតខ្សែ ហើយប្រើការសាកតាមខ្សែនៅពេលណាដែលអាចធ្វើទៅបាន មានន័យថាអ្នកត្រូវផ្លាស់ប្តូរការសាកថ្មទាំងមានខ្សែផង និងអត់ខ្សែផងទើបជាការល្អ។

២.កំណត់ការសាកថ្មលឿន៖ នៅពេលអ្នកប្រញាប់ ការសាកថ្មលឿនគឺជាដំណោះស្រាយដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ iPhone ដើម្បីទទួលបានថ្មពេញយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ប៉ុន្តែអ្នកប្រើប្រាស់ក៏ត្រូវកំណត់ផងដែរ ដោយសារការសាកថ្មលឿននឹងបង្កើតកំដៅច្រើនជាងការសាកថ្មធម្មតា ក៏ដូចជាដាក់សម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងទៅលើសុខភាពថ្ម និងកាត់បន្ថយភាពធន់។ ហេតុនេះអ្នកប្រើគួរតែសាកថ្មលឿនក្នុងពេលមានអាសន្នប៉ុណ្ណោះ សម្រាប់ការសាកថ្មប្រចាំថ្ងៃ វិធីសាស្ត្រសាកថ្មយឺតគឺល្អបំផុត។

៣.ត្រូវទុកដាក់ iPhone នៅកន្លែងមានសីតុណ្ហភាពមធ្យម៖ ជាការពិតណាស់ iPhone មិនមែនចេះតែទុកដាក់ខុសរបៀបនោះទេ ប្រសិនបើសីតុណ្ហភាពខ្ពស់អាចបង្កើនល្បឿននៃប្រតិកម្មគីមីខាងក្នុង ដែលបណ្តាលឱ្យថ្មខូចកាន់តែលឿន ខណៈពេលដែលសីតុណ្ហភាពទាបកាត់បន្ថយដំណើរការ និងសមត្ថភាពថ្ម។ ដូច្នេះហើយ អ្នកប្រើគួរតែចៀសវាងការដាក់ iPhone ទៅនឹងពន្លឺព្រះអាទិត្យញឹកញាប់ ឬកន្លែងដែលមានប្រភពកំដៅខ្ពស់ ឬទាបពេក។

៤.សាកថ្មឱ្យពេញត្រឹមតែ ៨០%៖ យោងតាម Pocket-link ដែនកំណត់សមត្ថភាពល្អបំផុតនៃថ្ម iPhone គឺស្ថិតនៅក្នុងចន្លោះពី ២០ ទៅ ៨០% ។ ការសាកថ្មរហូតដល់ ១០០% ពេញជារៀងរាល់ថ្ងៃអាចដាក់ “សម្ពាធ” បន្ថែមលើថ្ម ដោយហេតុនេះកាត់បន្ថយដំណើរការ និងបង្កើនល្បឿនដំណើរការចាស់នៃថ្ម។ ដូច្នេះហើយ អ្នកប្រើប្រាស់គួរតែសាកថ្មទូរស័ព្ទរបស់ពួកគេឱ្យបានប្រហែល ៨០% ហើយបើកមុខងារ Optimum Charging ដើម្បីការពារ iPhone មិនឱ្យលើសពីកម្រិតនេះ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អេក្រង់ក៏ជាផ្នែកមួយដែលប្រើប្រាស់ថាមពលច្រើនបំផុតនៅលើទូរស័ព្ទផងដែរ។ ដើម្បីជួយឱ្យថ្ម iPhone ប្រើប្រាស់បានយូរ អ្នកអាចប្រើប្រាស់មុខងារ Auto Brightness ដើម្បីកែតម្រូវកម្រិតពន្លឺអេក្រង់ អាស្រ័យលើបរិយាកាសជុំវិញ។ ក្រៅពីនេះ អ្នកក៏គួរបិទមុខងារដែលស៊ីថ្មពេលមិនប្រើដូចជាទីតាំង, Bluetooth, ឬ Wifi ជាដើម។

ក្នុងករណីដែលសមត្ថភាពថ្មមានកម្រិតទាប ប៉ុន្តែមិនមានប្រភពសាកទេ មុខងារ Low Power Mode អាចត្រូវបានបើក។ សម្រាប់ iPhones ដែលមានអេក្រង់ OLED ការបើកមុខងារ Dark Mode ជួយសន្សំសំចៃថាមពលបានកាន់តែច្រើន ដោយសារបន្ទះ OLED ប្រើប្រាស់ថាមពលតិចនៅពេលបង្ហាញពណ៌ងងឹត។ លើសពីនេះ អ្នកប្រើប្រាស់ក៏ត្រូវបានណែនាំឱ្យធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពទូរស័ព្ទ iPhone របស់ពួកគេឱ្យបានទៀងទាត់ ដោយសារការអាប់ដេតកម្មវិធីជារឿយៗរួមបញ្ចូលការបង្កើនប្រសិទ្ធភាពថ្មផងដែរ៕

ប្រទេសចិន ៖ កាលពីថ្ងៃទី២១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានស៊ីនហួររាយការណ៍ថា ក្រោយពីភ្លៀងធ្លាក់យ៉ាងខ្លាំងបានបណ្តាលឱ្យមានទឹកជំនន់ និងបាក់ស្ពានមួយកន្លែងនៅប្រទេសចិន ។ រីឯអាជ្ញាធរចិននិយាយថា ភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងនេះដោយសារមានខ្យល់ព្យុះបោកបក់ និងធ្វើឱ្យមនុស្សស្លា.ប់ អស់ចំនួន១២នាក់ ។ ពេលនេះ អាជ្ញាធរកំពុងតែព្យាយាមស្វែងរកមនុស្សបាត់ខ្លួនជាង៣០នាក់ទៀត ។

សារព័ត៌មានស៊ីនហួររាយការណ៍ថា ស្ពានមួយកន្លែងនៅទីក្រុង Shangluo ខេត្ត Shaanxi ស្ថិតនៅភាគពាយ័ព្យប្រទេសចិន បានបាក់ធ្លាក់កាលពីថ្ងៃទី១៩ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ ក្រោយពីភ្លៀងធ្លាក់យ៉ាងខ្លាំង និងមានទឹកជំនន់ភ្លាមៗ ។ បន្ទាប់មក នៅថ្ងៃទី២០ ខែកក្កដា ភ្នាក់ងារសង្គ្រោះបានរកឃើញសាកសពសរុបចំនួន១២នាក់ ដែលសាកសពទាំងនេះនៅជាប់ក្នុងរថយន្តចំនួន៥គ្រឿង ខណៈរថយន្តទាំងនេះធ្លាក់ចូលទឹកទន្លេពេលស្ពានបាក់ ។

បើតាមរបាយការណ៍បញ្ជាក់ថា មានមនុស្សបាត់ខ្លួនយ៉ាងហោចណាស់ ចំនួន៣១នាក់ទៀត ដែលអាជ្ញាធរពុំទាន់រកឃើញនៅឡើយ ។ បើតាមការស៊ើបអង្កេតជំហានដំបូងបង្ហាញថា មានរថយន្តចំនួន១៧គ្រឿងបានធ្លាក់ចូលក្នុងទឹកទន្លេ និងរថយន្តដឹកទំនិញ៨គ្រឿងទៀត ក៏បានធ្លាក់ចូលទន្លេដែរ ។

បុរសម្នាក់បានរួចផុតពីសេចក្តីស្លាប់ក្នុងហេតុការណ៍បាក់ស្ពាន រៀបរាប់ថា ពេលលោកបើកបររថយន្តមកដល់លើស្ពានត្រង់ ស្រាប់តែអ្នកបើករថយន្តផ្សេងទៀតស្រែកប្រាប់ឱ្យលោកបញ្ឈប់ការបើកបរជាបន្ទាន់ ។ ហេតុនេះ ទើបលោករួចផុតពីគ្រោះថ្នាក់ ប៉ុន្តែរថយន្តដឹកទំនិញនៅខាងមុខលោក ពុំព្រមឈប់ទេ ទើបធ្លាក់ចូលក្នុងទន្លេបែបនេះ ។

ក្រោយកើតហេតុ ប្រធានាធិបតីចិន លោក ស៊ី ជិនពីង បានបញ្ជាឱ្យអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធប្រមូលកម្លាំងតាមស្វែងរកពលរដ្ឋបាត់ខ្លួន និងជួយសង្គ្រោះជនរងគ្រោះ ។ រីឯប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ CCTV រាយការណ៍ថា មានមនុស្សបាត់ខ្លួនជាង៣០នាក់ទៀត កាលពីថ្ងៃទី២០ ខែកក្កដា នៅទីក្រុងយ៉ាអាន់ (Yaan) ខេត្ត Sichuan ស្ថិតនៅភាគនិរតីប្រទេសចិន ក្រោយពីមានខ្យល់ព្យុះ និងភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងបណ្តាលឱ្យកើតទឹកជំនន់ ។

ក្រៅពីនេះ ក៏មានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងបណ្តាលឱ្យកើតទឹកជំនន់នៅខេត្ត Gansu ផងដែរ ខណៈទីតាំងភូមិសាស្ត្ររបស់ខេត្តនេះមានវាលខ្សាច់ពាក់កណ្តាល ។ រីឯបរិមាណទឹកភ្លៀងដែលអាជ្ញាធរបានវាស់វែងនៅទីក្រុង Nanyang ខេត្ត Henan កាលពីសប្តាហ៍ទី៣ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ គឺស្មើនឹងបរិមាណទឹកភ្លៀងធ្លាក់ពេញមួយឆ្នាំ ៕

កូរ៉េខាងជើង៖ រមណីយដ្ឋាន Wonsan-Kalma Beach Resort នឹងបើកជាផ្លូវការនៅខែឧសភា ឆ្នាំ ២០២៥ ដែលត្រូវបានចាត់ទុកថាជារមណីយដ្ឋាន “ធំបំផុត និងល្អបំផុត” របស់ប្រទេសកូរ៉េខាងជើង។
យោងតាម Business Insider រមណីយដ្ឋាននេះដំបូងឡើយគ្រោងនឹងបើកនៅឆ្នាំ ២០១៨ មកម្លេះ ប៉ុន្តែដោយសារខ្វះសម្ភារៈសំណង់ ផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ច និង Covid-19 ទើបគម្រោងត្រូវជាប់គាំងជាច្រើនដង។ ទោះជាយ៉ាងណាក្នុងអំឡុងដំណើរទស្សនកិច្ចទៅកាន់រមណីយដ្ឋាន Wonsan-Kalma Beach Resort ពាក់កណ្តាលសប្តាហ៍មុន មេដឹកនាំកូរ៉េខាងជើងលោក Kim Jong Un ក៏បានប្រកាសថា រមណីយដ្ឋាននេះនឹងបើកដំណើរការជាផ្លូវការតែម្តង នៅខែឧសភា ឆ្នាំ ២០២៥ ដែលត្រៀមសម្រាប់ស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរ។

រមណីយដ្ឋាន Wonsan-Kalma Beach Resort មានទំហំ ២៤៥ ហិចតា មានឆ្នេរមួយដែលមានទឹកពណ៌ខៀវថ្លា និងខ្សាច់ពណ៌សក្បោះ ជាមួយនឹងអគារប្រណីតៗរាប់រយ និងបន្ទប់សណ្ឋាគាររាប់ពាន់។ Wonsan-Kalma ស្ថិតនៅចំកណ្តាលអាកាសយានដ្ឋានថ្មីនៅឆ្នេរសមុទ្រខាងកើតនៃប្រទេសកូរ៉េខាងជើង។ យោងតាមទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានកណ្តាលកូរ៉េ (KCNA) នេះជាលើកទីមួយហើយដែលលោក គីម ជុងអ៊ុន បានវិលត្រឡប់មកកាន់ទីតាំងនេះវិញក្នុងរយៈពេល ៥ ឆ្នាំ។ ក្នុងដំណើរទស្សនកិច្ចនេះ លោកបានប្រកាសថា ការសាងសង់បានចូលដល់ដំណាក់កាលចុងក្រោយហើយ។

ដូច្នេះកន្លែងនេះនឹងក្លាយជា “តំបន់ឆ្នេរដ៏អស្ចារ្យ និងជារមណីយដ្ឋានដ៏ធំ និងល្អបំផុតរបស់កូរ៉េខាងជើង”។ លោក គីម ជុងអ៊ុន បានសង្កត់ធ្ងន់លើសារៈសំខាន់នៃសកម្មភាពកម្សាន្ត រួមទាំងសួនកម្សាន្ត ដើម្បីផ្តល់នូវបទពិសោធន៍ទេសចរណ៍ដ៏ទូលំទូលាយ។ លើសពីនេះ ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងកាកសំណល់ក៏ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអាទិភាពកំពូលផងដែរ។ អ្នកទេសចររុស្ស៊ីមួយចំនួនត្រូវបានគេនិយាយថានឹងមកលេងរមណីយដ្ឋាននេះ ទោះបីជាប្រទេសកូរ៉េខាងជើងមិនទាន់បានបើកទ្វារទទួលភ្ញៀវអន្តរជាតិភ្លាមៗក៏ដោយ។

ជាមួយនឹងការលើកកម្ពស់វិស័យទេសចរណ៍ រមណីយដ្ឋាន Wonsan-Kalma Beach Resort ត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងក្លាយជាចំណុចស្នូលនៃឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍ ដោយកូរ៉េខាងជើងក៏បានលើកឡើងពីផែនការដើម្បីស្តារវិស័យទេសចរណ៍នៅក្នុងតំបន់ភ្នំ Kumgang, Mount Chilbo, Majon, Kumya, Riwon និង Yombunjin ផងដែរ។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា ក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ ប្រទេសនេះបានស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរបរទេសប្រមាណ ៣០០,០០០ នាក់ ជាមួយនឹងប្រាក់ចំណូលពីទេសចរណ៍ចាប់ពី ៩០ ទៅ ១៥០ លានដុល្លារអាមេរិក៕

រូបភាពចែកចាយពីបណ្តាញសង្គមបានបង្ហាញឲ្យឃើញពីទិដ្ឋភាពនៅក្នុងសារមន្ទីរមួយកន្លែងរបស់ប្រទេសថៃ ដាក់តាំងបង្ហាញសុទ្ធតែព្រះកេស(ក្បាល)របស់រូបបដិមាយ៉ាងច្រើនពោរពាស ខណៈវាក៏បានលេចឡើងជាចម្ងល់ក្នុងចំណោមជនជាតិខ្មែរ ស្របពេលដែលចម្លាក់បុរាណនៅក្នុងប្រទេសខ្មែរ ខ្លះបន្សល់ទុកត្រឹមតែដងខ្លួនប៉ុណ្ណោះ។

សារមន្ទីរមួយកន្លែងនៅក្នុងខេត្តប៉ាធុមថានី ប្រទេសថៃ ដែលមានដាក់តាំងបង្ហាញពីចម្លាក់បុរាណ រូបបដិមាផ្សេងៗពោរពាស។ យ៉ាងណាមិញ អ្វីដែលជាទីចាប់អារម្មណ៍នោះគឺ ដោយគេបានសង្កេតឃើញថា មានព្រះកេសរបស់បដិមាជាច្រើនដាក់តម្រៀបគ្នាជាជួរៗ ដោយមិនដឹងព្រះកាយនៅទីណានោះទេ។

ស្របពេលដែលបានឃើញពីវត្តមានព្រះកេស(ក្បាល)របស់រូបចម្លាក់ជាច្រើន ស្ថិតនៅក្នុងប្រទេសថៃបែបនេះ វាក៏បានលេចឡើងជាចម្ងល់ក្នុងចំណោមជនជាតិខ្មែរគ្រប់ៗរូប ព្រោះថានៅកម្ពុជា គេក៏បានប្រទះឃើញរូបចម្លាក់មួយចំនួនសុទ្ធតែកំបុតក្បាលទាំងអស់ផងដែរ។

បើយោងតាមការលើកឡើងនៅលើបណ្តាញសង្គមដោយគណនីមួយបានឲ្យដឹងថា« រូបចម្លាក់ ប្រតិមា សិល្បៈបែបខ្មែរទាំងអស់នេះ ត្រូវបានយកចេញពីប្រាសាទរបស់ខ្មែរ បច្ចុប្បន្ន កំពុងដាក់តាំងនៅក្នុងសារមន្ទីរនៃខេត្ត ប៉ាធុមថានី ប្រទេសថៃ។ ក្នុងប្រាសាទខ្មែរជាច្រើនកន្លែង រូបចម្លាក់ កំបុតក្បាល(ព្រះសិរ) នៅសល់តែដងខ្លួន គឺដោយសារតែបែបនេះ។ ថៃ ប្រមូលខ្ទេច ប្រមូលខ្ទីពីខ្មែរ»។

ដោយហេតុថា កម្ពុជាគឺជាប្រទេសមួយបានឆ្លងកាត់សម័យសង្រ្គាមរាប់ភ្លេចទៅហើយ ដែលបណ្តាលឲ្យសម្បត្តិវប្បធម៌ វត្ថុបុរាណជាច្រើនបានបាត់បង់ទៅ ហើយនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ រូបចម្លាក់ខ្លះក៏បានលេចវត្តមាននៅឯសារមន្ទីរប្រទេសនានាលើពិភពលោក។ ដោយកាលពីពេលថ្មីនេះ រូបចម្លាក់បុរាណខ្មែរចំនួន១៤ ក៏ត្រូវបានសារមន្ទីររបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ប្រគល់ជូនមកខ្មែរវិញតាមការស្នើសុំផងដែរ។
យ៉ាងណាមិញ ព្រះកេសរបស់រូបបដិមាជាច្រើនដែលបានដាក់តាំងបម្រៀបនៅឯប្រទេសថៃនោះ ត្រូវបានជនជាតិខ្មែរភាគច្រើនលើកឡើងថា វាគឺជាចម្លាក់ក្នុងរចនាបទខ្មែរ ដែលបានបាត់ទៅក្នុងសម័យសង្គ្រាម។ ទោះជាយ៉ាងណា ទាំងនេះគ្រាន់តែជាការលើកឡើងនិងសេចក្តីសន្និដ្ឋានខ្លះៗរបស់ជនជាតិខ្មែរប៉ុណ្ណោះ រីឯភស្តុតាងពិតប្រាកដនោះគឺនូវតែមិនទាន់មាននៅឡើយនោះទេ៕