ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ បើនិយាយពីប្រទេសផលិតទឹកអប់នៅលើពិភពលោក មនុស្សភាគច្រើននឹងនឹកឃើញដល់ប្រទេសបារាំងមុនគេ ប៉ុន្តែឥណ្ឌា ក៏ជាប្រទសផលិតទឹកអប់ល្បីល្បាញដូចគ្នាដែរ ។ ការផលិតទឹកអប់នៅឥណ្ឌា ពុំបានប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនដូចនៅប្រទេសផ្សេងទេ ប៉ុន្តែឥណ្ឌាប្រើប្រាស់ដៃសុទ្ធសាធ ។

ទីក្រុងហាណូស ស្ថិតនៅរដ្ឋ Uttar Pradesh ប្រទេសឥណ្ឌា មានឈ្មោះល្បីល្បាញផ្នែកផលិតទឹកអប់ពីផ្កាកុលាប ហើយពលរដ្ឋរស់នៅទីក្រុងនេះចេះពីវិធីផលិតទឹកអប់តាំងពីជំនាន់ជីដូន-ជីតារបស់ពួកគេមកម៉្លេះ ។ ហេតុនេះ វាធ្វើឱ្យហាណូស ក្លាយជាទីក្រុងផលិតទឹកអប់ដ៏ធំបំផុតរបស់ឥណ្ឌា និងល្បីល្បាញពុំចាញ់ទឹកអប់ផលិតនៅប្រទេសបារាំង ។

ទឹកអប់ផ្កាកុលាប គឺជាផលិតផលសិប្បកម្មធ្វើពីដៃសុទ្ធសាធ ដែលបានបន្សល់ទុកអស់រយៈពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយ ។ ភាពល្បីល្បាញរបស់ទឹកអប់ផ្កាកុលាប គឺវាជាទឹកអប់បែបធម្មជាតិ១០០% និងគ្មានលាយជាតិអាល់កុល ឬសារធាតុគីមី ។ ពលរដ្ឋនៅទីនេះភាគច្រើនប្រកបមុខរបរជួញដូរទឹកអប់ ហើយទឹកអប់របស់ពួកគេបាននាំចេញទៅប្រទេសជាច្រើនទៀតផង ដូចជា ៖ សហរដ្ឋអាមេរិក, អង់គ្លេស ព្រមទាំងប្រទេសជាច្រើនទៀតនៅមជ្ឈិមបូព៌ា និងតំបន់អាស៊ី ។

ការផលិតទឹកអប់នេះ គឺចាប់ផ្តើមពីការបេះផ្កាកុលាបនៅក្នុងចម្ការ រួចហើយយកផ្កាកុលាបស្រស់ៗទាំងនេះទៅកន្លែងផលិតទឹកអប់មួយកន្លែងក្នុងទីក្រុងហាណូស ។ កន្លែងផលិតទឹកអប់រំនេះបានដំណើរការអស់រយៈពេល១០០ឆ្នាំហើយ ដោយការផលិតតាមបែបបុរាណ ពុំប្រើប្រាស់អគ្គិសនី ឬម៉ាស៊ីន ប៉ុន្តែប្រើប្រាស់កម្លាំងមនុស្ស ។

ចំណែកឧបករណ៍ផលិតទឹកអប់ គឺត្រូវប្រើប្រាស់ឆ្នាំងធំៗ និងដុតចង្ក្រានអុស ។ ប៉ុន្តែចំណុចពិបាកបំផុត គឺអ្នកធ្វើទឹកអប់ត្រូវប៉ាន់ស្មានបរិមាណទឹកឱ្យសមល្មមជាមួយទម្ងន់ផ្កាកុលាបសម្រាប់ដាក់ចូលឆ្នាំង ។ ដូច្នេះ អ្នកធ្វើការផ្នែកនេះត្រូវតែមានជំនាញ និងបទពិសោធន៍ យ៉ាងហោចណាស់ ៥ឆ្នាំ ។

ពេលដាក់ស្រទាប់ផ្កាកុលាបចូលឆ្នាំងហើយ គឺត្រូវយកដីមកបិតនៅជុំវិញមាត់ឆ្នាំងមុនពេលបិទគំរប ដើម្បីបិទប្រហោងកុំឱ្យចេញចំហាយទឹក និងចាប់ផ្តើមដុតភ្លើងនៅក្រោមឆ្នាំង ។ កំដៅបានពីការដុតអុសសមស្រប វានឹងធ្វើឱ្យទឹកផ្កាកុលាបក្លាយជាចំហាយហុយតាមបំពង់ឫស្សី ឬហៅថា «ឆាងកា» ។ ការផលិតទឹកអប់នេះបានផ្សំជាមួយប្រេងក្រអូបពីដើមចាន់ ខណៈការស្ងោរស្រទាប់ផ្កាកុលាប ត្រូវចំណាយពេល៦ម៉ោង ។

អ្នកធ្វើទឹកអប់មានតួនាទីជូតសម្អាតជុំវិញឆ្នាំង និងមើលភ្លើងកុំឱ្យឆេះខ្លាំងពេក ឬតិចពេក ដើម្បីឱ្យទឹកផ្កាកុលាបក្លាយជាចំហាយបន្តបន្ទាប់ ។ ការងារនេះត្រូវផ្អែកលើបទពិសោធន៍ទាំងស្រុង ពីព្រោះគ្មានការប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីន ហើយចំណុចសំខាន់ អ្នកធ្វើការត្រូវមានភាពអត់ធ្មត់យ៉ាងខ្លាំង ។

ជំហានបន្ទាប់ គេត្រូវយកទឹកផ្កាកុលាបទៅផ្សំជាមួយរុក្ខជាតិមានក្លិនក្រអូបផ្សេងៗ ។ ពេលខ្លះ ពួកគេបានចំណាយពេលជាច្រើនខែ ទើបអាចផលិតទឹកអប់បាន១ដប ។ ការធ្វើទឹកអប់ដោយដៃ និងការយកចិត្តទុកដាក់នៅទីនេះ បានធ្វើឱ្យទឹកអប់ឥណ្ឌាក្លាយជាផលិតផលលក់ដាច់អស់រាប់រយឆ្នាំ ។ រីឯតម្លៃទឹកអប់១ដប ស្មើនឹង១ម៉ឺនរូពី (ឬស្មើជាង១០០ដុល្លារអាមេរិក) ៕

ប្រទេសហុងគ្រី ៖ មនុស្សម្នាក់ៗតែងតែស្រឡាញ់ចូលចិត្តវត្ថុផ្សេងៗ ហើយពួកគេក៏ចាប់ផ្តើមសន្សំវត្ថុនោះទុកឱ្យបានច្រើន ។ ប៉ុន្តែតើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ដែលស្រឡាញ់វត្ថុខ្លាំងបំផុត? កន្លងមក ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយបរទេសបានផ្សាយពីនារីម្នាក់លង់ស្នេហ៍ជាមួយកូនយន្តហោះផ្លាស្ទិកយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់នាងសម្រេចចិត្តធ្វើសង្សារជាមួយយន្តហោះទៀតផង ។

ស្ត្រីរូបនេះឈ្មោះ សាន់ដ្រា អាយុ៣០ឆ្នាំ រស់នៅប្រទេសហុងគ្រី គឺនាងសម្រេចចិត្តឈប់សេពគប់ជាមួយមនុស្សប្រុស ដោយសារនាងស្រឡាញ់កូនយន្តហោះផ្លាស្ទិក១គ្រឿងយ៉ាងខ្លាំង ។ នាងស្រឡាញ់យន្តហោះតាំងពីនៅក្មេងមកម៉្លេះ រហូតដល់ពេលធំពេញវ័យ នាងក៏ចាប់ផ្តើមស្វែងរកការងារធ្វើផ្នែកអាកាសចរណ៍ ដើម្បីឱ្យនាងបានឃើញយន្តហោះនៅជុំវិញខ្លួនជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។

ក្រោយពីនាង សាន់ដ្រា បានចែកផ្លូវគ្នាជាមួយសង្សាររួចមក នាងក៏សម្រេចចិត្តទិញកូនយន្តហោះផ្លាស្ទិក១គ្រឿង ដែលមានតម្លៃ៦០០យូរ៉ូ (ឬស្មើជាង៥០០ដុល្លារអាមេរិក) ។ នាងចាប់ផ្តើមលង់ស្នេហ៍ជាមួយយន្តហោះនេះតាំងពីពេលនោះមក ហើយបានដាក់ឈ្មោះវាថា លូសហ្វាន់ ។

នាង សាន់ដ្រា និយាយថា ៖ «ខ្ញុំមិនដឹងថា ហេតុអ្វីខ្ញុំស្រឡាញ់យន្តហោះខ្លាំងដល់ថ្នាក់នេះទេ ។ ខ្ញុំដឹងត្រឹមថា យន្តហោះនេះស្អាតសង្ហា និងជាគូព្រេងរបស់ខ្ញុំ ។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ខ្ញុំបានឃើញយន្តហោះមុនគេពេលភ្ញាក់ពីគេងពេលព្រឹក និងឃើញវាចុងក្រោយគេ មុនពេលខ្ញុំគេងពេលយប់ ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំបានធ្វើគ្រប់យ៉ាងជាមួយយន្តហោះនេះ» ។

ប៉ុន្តែគេពុំដឹងថា ការធ្វើគ្រប់យ៉ាងជាមួយយន្តហោះរបស់នាងមានអ្វីខ្លះទេ ។ បើទោះជានាងបានធ្វើការងារនៅក្បែរយន្តហោះជារៀងរាល់ថ្ងៃក្តី ប៉ុន្តែនាងនិយាយថា នាងគ្មានថ្ងៃក្បត់ចិត្តយន្តហោះ លូសហ្វាន់ ហើយទៅស្រឡាញ់យន្តហោះផ្សេងទៀតឡើយ ។

នាងបន្តថា ទោះជាពេលខ្លះ នាងបានថើប និងប៉ះពាល់យន្តហោះផ្សេងក្តី ប៉ុន្តែនាងគ្មានអ្វីលើសពីនេះទេ ។ នាងមានសម្ព័ន្ធភាពដ៏ពិសេស ហើយនាងមិនដែលមានអារម្មណ៍ចង់ធ្វើបាបកូនយន្តហោះ លូសហ្វាន់ ទេ ។ នាងប្រាប់ថា ៖ «ការងាររបស់ខ្ញុំគ្រាន់តែថើបយន្តហោះផ្សេងក្នុងអំឡុងពេលបំពេញការងារប៉ុណ្ណោះ តែខ្ញុំធ្វើគ្រប់យ៉ាងនៅផ្ទះជាមួយ លូសហ្វាន់» ។

នាងបញ្ជាក់ថា សង្សារមុនរបស់នាងពុំបានថាអ្វីទេ ពេលនាងស្រឡាញ់យន្តហោះ ហើយនាងក៏ពុំធ្លាប់លង់ស្នេហ៍យន្តហោះពីមុនមកដែរ ។ ការរស់នៅជាមួយ លូសហ្វាន់ បង្ហាញថា វាល្អជាងសម្ព័ន្ធភាពទាំងអស់ដែលនាងធ្លាប់មានកន្លងមក ។

នាងពុំដឹងថា តើនាងអាចស្រឡាញ់បុរសដូចមុនវិញដែរឬទេ? ពីព្រោះនាងទុកចិត្តយន្តហោះជាងមនុស្សប្រុស ហើយនាងអាចជជែកជាមួយយន្តហោះគ្រប់ពេលវេលាទៀតផង ។ នាងពុំធ្លាប់មានអារម្មណ៍បែបនេះជាមួយសង្សារមុនទេ ហើយវាជាលើកដំបូង ដែលនាងមានស្នេហាពិតប្រាកដ ៕

ប្រទេសថៃ ៖ មហាជនថៃសួរថា តើវីដេអូផ្សាយពាណិជ្ជកម្មថ្មីរបស់ក្រុមហ៊ុន Apple គឺជាការមើលងា.យ ប្រទេសថៃដែរឬទេ? អ្នកប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គមថៃមិនពេញចិត្តនឹងការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មថ្មីរបស់ Apple ឡើយ ពីព្រោះក្រុមហ៊ុននេះបានមកថតនៅប្រទេសថៃពិតមែន ប៉ុន្តែវីដេអូបែរជាបង្ហាញថា ថៃគ្មានការអភិវឌ្ឍ ហើយគ្រប់មធ្យោបាយធ្វើដំណើរពិបាកទាំងអស់ ។

អ្នកប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គមថៃសួរថា ពេលជនបរទេសមើលវីដេអូនេះរួចហើយ តើពួកគេចង់មកលេងថៃឬអត់? ពីព្រោះវីដេអូនេះហាក់ត្រឡប់ទៅរកអតីតកាល កាលពី២០ឆ្នាំ ឬ៣០ឆ្នាំមុន ។ ពីដំបូង ពលរដ្ឋថៃរីករាយណាស់ ពេលឃើញ Apple មកថតស្ពតពាណិជ្ជកម្មនៅប្រទេសថៃ ពីព្រោះគិតថា វាជា Soft Power ជំរុញសេដ្ឋកិច្ច និងទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរមកលេងថៃ ។ ប៉ុន្តែពេលមើលស្ពតនេះចប់ មហាជនសួរថា តើវាជាការមើលងាយប្រទេសថៃដែរឬទេ?

ដូចគ្នានេះ អាកាសយានដ្ឋាននៅប្រទេសថៃមានទំហំធំ និងទាន់សម័យខ្លាំងណាស់ ហេតុអ្វីអាកាសយានដ្ឋានក្នុងស្ពតពាណិជ្ជកម្មបែរជាមានទំហំតូច និងមិនទំនើប? រីឯការស្នាក់នៅក្នុងសណ្ឋាគារវិញ គឺជាសណ្ឋាគារចាស់ ពុំគួរស្នាក់នៅទេ ។ បើទោះជាពួកគេប្តូរទៅស្នាក់នៅសណ្ឋាគារផ្សេងក្តី ប៉ុន្តែជាសណ្ឋាគារចាស់ដដែល ថែមទាំងមានសត្វល្អិតរំខានទៀត ។

កាលពីថ្ងៃទី១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ ក្រុមហ៊ុន Apple បានផ្សព្វផ្សាយស្ពតពាណិជ្ជកម្មនេះក្នុង Youtube របស់ខ្លួន ដែលមានចំណងជើងថា «THE UNDERDOGS: OOO (OUT OF OFFICE) | APPLE AT WORK» ។ ស្ពតពាណិជ្ជកម្មនេះពីដំបូងឃើញថា បានថតនៅក្រៅប្រទេសមានទិដ្ឋភាពធម្មតា ប៉ុន្តែពេលបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនធ្វើដំណើរមកដល់ថៃភ្លាម ស្រាប់តែវីដេអូប្រែជាពណ៌លឿង និងបង្ហាញថា ថៃក្តៅខ្លាំង ពុំរីកចម្រើន ។

ខ្លឹមសារក្នុងស្ពតពាណិជ្ជកម្ម គឺបង្ហាញពីបុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនមកពីសហរដ្ឋអាមេរិកធ្វើដំណើរមកប្រទេសថៃ ដើម្បីស្វែងរករោងចក្រផលិតទំនិញ ។ ប៉ុន្តែក្នុងពេលពួកគេស្នាក់នៅថៃនោះ ពួកគេមានឧបសគ្គយ៉ាងច្រើន ដូចជា ៖ ផ្នែកភាសា និងវប្បធម៌ ហើយគ្រប់យ៉ាងបានដំណើរការល្អឡើងវិញ តាមរយៈការប្រើប្រាស់មុខងារផ្សេងៗរបស់ផលិតផល Apple ដែលជួយដោះស្រាយបញ្ហាទាំងអស់ ។

វីដេអូនេះបង្ហាញពីការធ្វើការនៅប្រទេសថៃ ជាពិសេស ការធ្វើដំណើរតាមម៉ូតូកង់៣, រថយន្តតាក់ស៊ី, កាណូត, រថភ្លើង និងរថយន្តតូចគ្មានម៉ាស៊ីនត្រជាក់ ដែលពោរពេញទៅដោយភាពរញ៉េរញ៉ៃ នឹងវឹកវរ ។ ហេតុនេះ មហាជនសួរថា តើការធ្វើដំណើរនៅប្រទេសថៃលំបាកបែបនេះ មែនទេ? បច្ចុប្បន្ន ទីក្រុងបាងកក ពុំប្រើប្រាស់រថយន្តតូចៗគ្មានម៉ាស៊ីនត្រជាក់ដឹកអ្នកដំណើរបែបនេះទេ ពីព្រោះថៃបានប្តូរជារថយន្តអគ្គិសនីទំនើប និងមានម៉ាស៊ីនត្រជាក់ ។

វីដេអូបានបង្ហាញពីការសម្រាកនៅតាមទីកន្លែងផ្សេងៗរបស់បុគ្គលិកក្រុមហ៊ុនមកពីសហរដ្ឋអាមេរិកប្រកបដោយបរិយាកាសរីករាយ ហើយធ្វើឱ្យអ្នកទស្សនាចង់មកលេងថៃដែរ ពីព្រោះក្នុងវីដេអូបានបង្ហាញពីតំបន់ទេសចរណ៍ជាច្រើន ដូចជា ៖ ផ្លូវយ៉ាវរ៉ាជ, សណ្ឋាគារ និងម្ហូបអាហារផ្សេងៗលក់តាមផ្លូវ ។ ប៉ុន្តែមហាជនខកចិត្ត និងរិះគន់ថា ទីកន្លែងនានានៅប្រទេសថៃបច្ចុប្បន្ន គឺផ្ទុយពីអ្វីដែលក្រុមហ៊ុន Apple ថតស្ពតពាណិជ្ជកម្ម ។

វីដេអូនេះថែមទាំងបានប្តូរទៅជាពណ៌លឿង និងជាការបង្អាប់មុខមាត់ប្រទេសថៃថា ពុំរីកចម្រើន និងជាប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍តិចតួច ។ រីឯការធ្វើដំណើរនៅថៃវិញបានបង្ហាញពីមធ្យោបាយធ្វើដំណើរតាមវិធីចាស់បុរាណ ហើយបើមើលការថតទីកន្លែងនានាក្នុងវីដេអូ ហាក់ដូចជាថតនៅប្រទេសផ្សេង ។

ផ្ទុយទៅវិញ មតិខ្លះថា បើមកប្រទេសថៃ អ្វីៗល្អទាំងអស់ គ្មានបញ្ហានោះ តើក្រុមហ៊ុន Apple ចាំបាច់ធ្វើស្ពតពាណិជ្ជកម្មផ្សាយផលិតផលធ្វើអី? ហេតុនេះ Apple ត្រូវធ្វើឱ្យស្ពតពាណិជ្ជកម្មរបស់ខ្លួនមានបញ្ហាច្រើនបំផុត ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាដោយការប្រើប្រាស់ផលិតផល Apple ៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ ជប៉ុន គឺជាប្រទេសមួយដែលមានពលរដ្ឋពូកែច្នៃប្រឌិតគ្រប់បែបយ៉ាង ដូចជា ៖ ម្ហូបអាហារ, ការទុកដាក់សម្លៀកបំពាក់, ការរស់នៅ, ភាពស្មោះត្រង់ និងការនិយាយស្តី ។ ថ្ងៃនេះ សារព័ត៌មាន KBN នឹងបង្ហាញលោកអ្នកអំពីការសាងសង់ និងរចនាម៉ូដផ្ទះរបស់គ្រួសារជប៉ុន បើទោះជាផ្ទះនេះមានទំហំតូចក្តី ប៉ុន្តែវាគួរឱ្យចង់រស់នៅ ។ ចំណុចសំខាន់ គឺពួកគេបានប្រើប្រាស់ទីធ្លាដ៏តូចចង្អៀតឱ្យក្លាយជាប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត ។

ទីក្រុងតូក្យូរបស់ជប៉ុនមានពលរដ្ឋរស់នៅច្រើនបំផុតលើពិភពលោក ហើយដោយសារការខ្វះខាតទីធ្លា ទើបធ្វើឱ្យយុវជនសម័យថ្មីនៅទីក្រុងនេះនិយមសាងសង់ផ្ទះមានទំហំតូចៗ ឬហៅថា Kyosho Jutaku កាន់តែច្រើន ។ ការរស់នៅផ្ទះតូចអាចឱ្យពួកគេកាត់បន្ថយការចំណាយដើមទុនសាងសង់ និងមានភាពសមស្របសម្រាប់ការរស់នៅទីក្រុង ។

ជាមួយគ្នានេះ ផ្ទះតូចៗជាច្រើនត្រូវបានសាងសង់ឡើងប្រកបដោយភាពឆ្លាតវៃ គួរឱ្យចង់រស់នៅ និងអាចប្រើប្រាស់ទីធ្លាដ៏តូចចង្អៀតឱ្យក្លាយជាប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត ។ ហេតុនេះ ពួកគេអាចរស់នៅក្នុងផ្ទះយ៉ាងកក់ក្តៅ និងរីករាយ បើទោះវាពុំមែនជាផ្ទះធំក៏ដោយ ។

ផ្ទះតូចដែលលោកអ្នកបានឃើញនេះ គឺមានកម្ពស់៣ជាន់ មានរូបរាងប្លែក ដែលបានសាងសង់នៅលើភ្នំមួយប្រកបដោយការរចនាម៉ូដយ៉ាងស្រស់ស្អាត ។ វាផ្ទះរបស់គូស្វាមី-ភរិយាចូលនិវត្តន៍ពីការងារ គឺលោក កូដាក់ហ្វូមិហុ និងអ្នកស្រី មីជិកុ រស់នៅជាមួយកូនប្រុស ។

នៅជាន់ទី២ របស់ផ្ទះនេះ គឺជាបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ និងចង្ក្រានបាយ ដែលមានទ្វារកញ្ចក់សម្រាប់ទទួលពន្លឺថ្ងៃយ៉ាងបើកចំហ ទើបធ្វើឱ្យបន្ទប់នេះមើលទៅកាន់តែធំទូលាយ ។ យើងអាចមើលទេសភាពផ្លាស់ប្តូរតាមរដូវកាលនៅខាងក្រៅតាមកញ្ចក់ផ្ទះ ។

ចំណែកជាន់ទី៣ គឺមានទំហំស្មើនឹងជាន់ទី២ ដែលជាបន្ទប់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកស្រី មីជិកុ សម្រាប់ផាត់ពណ៌គំនូរ និងមើលទេសភាព ។ នៅក្បែរនេះ គឺជាបន្ទប់សម្រាករបស់អ្នកស្រី និងស្វាមី ប៉ុន្តែពួកគេពុំប្រើប្រាស់គ្រែទេ ដើម្បីឱ្យបន្ទប់នេះមានទីធ្លាទូលាយអាចធ្វើការងារផ្សេងបាន ។ រីឯផ្នែកខាងលើជាបន្ទប់អានសៀវភៅរបស់លោក កូដាក់ហ្វូមិហុ ដែលមានគ្រែតូចមួយទុកឱ្យលោកសម្រាក ។

នៅជាន់ទី១ មានទីធ្លាតិចជាងជាន់ផ្សេងៗ ប៉ុន្តែវាជាជាន់មានការតុបតែងច្រើនបំផុតក្នុងផ្ទះនេះ ហើយនៅជាន់ក្រោមនេះ មានបន្ទប់សម្រាករបស់កូនប្រុសគូស្វាមី-ភរិយា ។ ការតុបតែង និងការសាងសង់ផ្ទះនេះបានធ្វើឱ្យគេចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ។

កាលពី២០ឆ្នាំមុន គូស្វាមី-ភរិយានេះបានសម្រេចចិត្តទិញដីលើភ្នំ ប៉ុន្តែវាមានទីធ្លាតូចចង្អៀតប៉ុណ្ណោះ ដែលរឹងមាំអាចសាងសង់ផ្ទះបាន ។ ហេតុនេះ គូស្វាមី-ភរិយាក៏បានពិភាក្សាជាមួយ សាកាណុ យ៉ូស៊ិណូរិ ជាអ្នកជំនាញសាងសង់ផ្ទះទំហំតូចៗ ។ បើទោះជាពីដំបូង វាជាការងារលំបាកសម្រាប់ សាកាណុ ប៉ុន្តែអ្នកជំនាញរូបនេះមានវិធីដោះស្រាយដើម្បីអាចសាងសង់ផ្ទះលើភ្នំបាន ដោយការបុកគ្រឹះផ្ទះឱ្យរឹងមាំសម្រាប់ទ្រទ្រង់ទម្ងន់ផ្ទះជាន់លើ ។

ក្រៅពីនេះ អ្នកជំនាញក៏មានគំនិតប្រើប្រាស់ទីធ្លាជុំវិញ ឬក្នុងផ្ទះផងដែរ ដើម្បីឱ្យគ្រួសារនេះរស់នៅយ៉ាងរីករាយ ដូចជា ៖ ការធ្វើជណ្តើរកណ្តាលផ្ទះដើម្បីងាយស្រួលឡើងទៅបន្ទប់ផ្សេងៗ ហើយនៅចន្លោះជណ្តើរមានពន្លឺថ្ងៃចូលទាំងមូល ។ លើសពីនេះ ក៏មានបន្ទប់ក្រោមដីសម្រាប់ឱ្យម្ចាស់ផ្ទះសម្រាកគេចពីអាកាសធាតុក្តៅក្នុងរដូវប្រាំង ៕

បើតាមក្បួនហុងស៊ុយបានណែនាំថា យើងពុំគួររើសរបស់ពីរនេះនៅតាមផ្លូវដាច់ខាត ឬកុំយកវាទៅផ្ទះឱ្យសោះ ដើម្បីការពារកុំឱ្យយើងជួបនូវរឿងរ៉ាវមិនល្អ ឬសំណាងអាក្រក់កើតឡើងក្នុងក្រុមគ្រួសារ ។ តើលោកអ្នកជ្រាបទេថា របស់ទាំងពីរនេះមានអ្វីខ្លះ?

១-លុយ ៖ បើទោះលុយជានិមិត្តរូបនៃសំណាងល្អក៏ដោយ ប៉ុន្តែតាមជំនឿបុរាណថា ការឃើញលុយ ពុំមែនសុទ្ធតែជារឿងល្អទាំងអស់ទេ ពីព្រោះលុយធ្លាក់នៅលើដី ច្រើនតែបង្ហាញពីសំណាងអាក្រក់ ។ លើសពីនេះ ក៏មានជំនឿការហាមរើសលុយជ្រុះនៅលើផ្លូវផងដែរ ជាពិសេស ពុំគួររើសលុយ៣ប្រភេទ ដូចខាងក្រោម ៖

*ហាមរើសលុយដែលបានបត់ជារូបរាងផ្សេងៗ ៖ គេជឿថា លុយបានបត់ជារូបរាងផ្សេងៗ គឺជាលុយប្រើប្រាស់សម្រាប់ធ្វើពិធីអ្វីមួយ ហើយអ្នកធ្វើពិធីនឹងបោះចោលលុយមានរូបរាងប្លែកៗទាំងនេះ ដើម្បីបណ្តេញហេតុការណ៍ ឬសំណាងអាក្រក់ចេញពីជីវិតរបស់គេ ។ ហេតុនេះ បើយើងរើសលុយនេះដាក់តាមខ្លួន មានន័យថា យើងបានប្រមូលសំណាងអាក្រក់ដាក់ខ្លួន ។ ប៉ុន្តែគួរគិតឱ្យបានច្បាស់លាស់ផងដែរ មុនពេលរើសលុយមានរូបរាងប្លែកៗ ពីព្រោះពេលខ្លះ លុយទាំងនេះត្រូវបានគេធ្វើជ្រុះក៏មាន ។

*លុយធ្លាក់លើផ្លូវយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ ៖ ពេលឃើញលុយធ្លាក់លើផ្លូវយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ គឺយើងពុំគួររើសលុយទាំងនេះទុកឡើយ ពីព្រោះលុយទាំងអស់ជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកដទៃ ។ បើយើងរើសលុយទាំងអស់មកទុក គឺវានឹងធ្វើឱ្យលាភសំណាងរបស់យើងធ្លាក់ចុះ ។ ដូច្នេះ កុំរើសលុយនេះដាច់ខាត ប៉ុន្តែគួរប្រគល់វាទៅឱ្យសមត្ថកិច្ចតាមស្វែងរកម្ចាស់ ។

*លុយត្រូវបានវេចខ្ចប់យ៉ាងល្អ ៖ តាមធម្មតា មនុស្សភាគច្រើនធ្វេសប្រហែសធ្វើឱ្យជ្រុះលុយនៅតាមផ្លូវ គឺអាចមានលុយក្រដាស៥ពាន់ ឬក្រដាស១ម៉ឺន ។ ប៉ុន្តែលុយដែលគេចង ឬវេចខ្ចប់យ៉ាងល្អនោះ គឺជាលុយសម្រាប់ធ្វើពិធីអ្វីម្យ៉ាង ។ វាអាចជាលុយសម្រាប់ធ្វើបុណ្យ ឬជួយជីវិតអ្នកណាម្នាក់ ហើយវាជាលុយសំខាន់បំផុត ។ ហេតុនេះ ហាមរើសទុក ឬកុំយកទៅផ្ទះ ។

ម្យ៉ាងទៀត អ្នកដែលធ្វើឱ្យជ្រុះលុយមុខជាពិបាកចិត្តខ្លាំង និងជួបទុក្ខលំបាក ពីព្រោះលុយទាំងនេះចាំបាច់សម្រាប់ដោះស្រាយបញ្ហាសំខាន់របស់ពួកគេ ។ យើងគួរយកវាទៅប្រគល់ឱ្យសមត្ថកិច្ចដើម្បីស្វែងរកម្ចាស់ ។

២-សម្លៀកបំពាក់បោះចោល ៖ ពេលឃើញសម្លៀកបំពាក់ត្រូវគេបោះចោលនៅតាមផ្លូវ កុំរើសវាឱ្យសោះ ពីព្រោះបើតាមប្រពៃណីក្នុងតំបន់មួយចំនួន គឺគេនិយមព្យួរសម្លៀកបំពាក់តាមផ្លូវសម្រាប់ឱ្យព្រលឹងខ្មោចយកទៅប្រើប្រាស់នៅភពផ្សេង ។ ដូច្នេះ ការរើសសម្លៀកបំពាក់ទាំងនេះ នឹងធ្វើឱ្យអ្នកដទៃពុំអាចបញ្ជូនសម្លៀកបំពាក់ឱ្យព្រលឹងខ្មោចបានទេ ម្យ៉ាងទៀត វាក៏កខ្វក់ផងដែរ ៕

ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី ៖ មនុស្សភាគច្រើនពុំធ្លាប់ជ្រាបថា នៅលើពិភពលោកនេះពិតជាមានដើមឈើរូបរាងប្លែកៗ ឬដូចគ្នានឹងវាកំពុងរាំរបាំបង្អួតសម្រស់ទៅកាន់ភ្ញៀវទេសចរ ។ នៅកោះ Sumba ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា គឺជាតំបន់ធម្មជាតិដ៏អស្ចារ្យមួយ និងពុំដូចតំបន់ផ្សេងទៀតនៅលើពិភពលោក ដោយសារកោះនេះមានដើមឈើរាំរបាំយ៉ាងរស់រវើកពេលគ្មានមនុស្ស ប៉ុន្តែវានឹងនៅស្ងៀមដូចត្រូវគេក្លាសេទឹកកក ពេលមានមនុស្សនៅក្បែរ ។

តើលោកអ្នកជ្រាបឬទេថា មានដើមឈើកំពុងតែរាំរបាំនៅលើកោះមួយឈ្មោះ «Sumba» ដែលជាកោះដាច់ស្រយាលរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី ។ ឆ្នេរខ្សាច់ Walakiri ដែលស្ថិតនៅភាគខាងលិចរបស់កោះ Sumba មានទឹកសមុទ្រថ្លានៅហ្នឹងថ្កល់ និងមានឆ្នេរខ្សាច់ពណ៌ស ។ ប៉ុន្តែចំណុចទាំងអស់ពុំបានធ្វើឱ្យកោះនេះល្បីល្បាញឡើយ ប៉ុន្តែទីនេះល្បីល្បាញដោយសារមានដើមកោងកាងមានរូបរាងចម្លែក ។

ដើមឈើទាំងនេះមើលទៅរស់រវើក និងគួរឱ្យទាក់ទាញបំផុត ហាក់ដូចជាពួកវាកំពុងតែរាំរបាំ ។ ដើមទាំងនេះបានទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរយ៉ាងច្រើនមកកម្សាន្តនៅឆ្នេរខ្សាច់ Walakiri លើកោះ Sumba ។ ភ្ញៀវទេសចរនិយាយថា វាមានរូបរាងដូចគ្នានឹងដើមឈើក្នុងភាពយន្តរឿង «The Lord of the Rings» ហើយរូបភាពរបស់ដើមឈើទាំងអស់មើលទៅ គឺដូចគ្នានឹងដើមឈើក្នុងរឿងនិទាន ។

ចំណែកពេលវេលាល្អបំផុតដែលភ្ញៀវទេសចរអាចថតរូបជាមួយដើមឈើទាំងនេះ គឺពេលព្រះអាទិត្យលិច ពីព្រោះវាជាពេលដែលទឹកនៅបរិវេណឆ្នេរខ្សាច់ស្រកចុះជាបន្តបន្ទាប់ ហើយភ្ញៀវទេសចរនឹងបានឃើញឫសឈើ ។ ដូច្នេះ ក្រុមអ្នកថតរូបទាំងអស់ មិនថាមានស្នាដៃថតរូប ឬគ្មាន តែងតែធ្វើដំណើរមកកាន់វាលខ្សាច់នេះ ដើម្បីថតរូបដើមឈើដ៏ស្រស់ស្អាតបំផុតនៅប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី ។

នៅលើកោះនេះមានដើមកោងកាងជាច្រើនដើមដុះពាសពេញឆ្នេរខ្សាច់ ហើយរូបភាពដើមឈើទាំងនេះ ហាក់បានប្រាប់នូវរឿងរ៉ាវអាថ៌កំបាំងថា ពួកវាជាដើមឈើមានជីវិតនាំគ្នារាំរបាំ ដោយសារកម្លាំងខ្យល់ពេលគ្មានមនុស្ស ប៉ុន្តែពួកវានឹងនៅស្ងៀមដូចត្រូវគេយកទៅក្លាសេទឹកកក ពេលមានមនុស្សមកក្បែរ ។

ទោះយ៉ាងណា គ្មានអ្នកណាម្នាក់អាចបកស្រាយបានថា ហេតុអ្វីទើបដើមឈើទាំងអស់មានមែកចម្លែកៗបែបនេះ ។ ក្រៅពីដើមឈើទាំងអស់បានទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរមកពីជុំវិញពិភពលោកហើយនោះ វាក៏បានបង្ហាញពីភាពសម្បូរបែបរបស់ធម្មជាតិនៅតំបន់នេះផងដែរ ៕