បឹង Kivu គឺជាបឹងដ៏ធំសម្បើមមួយក្នុងចំណោមបឹងធំៗទាំងអស់នៅលើពិភពលោកដែលមានទេសភាពស្រស់ស្អាត ប៉ុន្តែបឹងនេះក៏ជាប់ឈ្មោះជាបឹងដែលគ្រោះ.ថ្នាក់បំផុតក្នុងលោកផងដែរ ដោយសារវាពោរពេញទៅដោយកាបូនឌីអុកស៊ីត (CO2) និងមេតាននៅក្នុងទឹកយ៉ាងជ្រៅដែលងាយនឹងផ្ទុះ។ បឹង Kivu ស្ថិតនៅសាធារណរដ្ឋកុងហ្គោនៃទ្វីបអាហ្រ្វិក បច្ចុប្បន្នកំពុងគំរាមកំហែងដល់ជីវិតមនុស្ស ២ លាននាក់ដែលរស់នៅជុំវិញបឹង។ ប្រសិនបើតំបន់នោះមានការរញ្ជួយដី បឹងនឹងផ្ទុះបណ្តាលឱ្យមនុស្សរាប់លាននាក់បាត់.បង់ជីវិត។

ក្រៅពីបឹង Kivu ក៏មានបឹងពីរផ្សេងទៀតនៅក្នុងទ្វីបអាហ្រ្វិកផងដែរ ដែលបឹងទាំងពីរនេះមានសមាសធាតុគីមីគ្រោះ.ថ្នាក់ខ្លាំងធ្លាប់ផ្ទុះក្នុងរយៈពេល ៤០ ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ដែលបានសម្លាប់មនុស្សសរុបជិត ១,៨០០ នាក់និងសត្វរាប់ពាន់ក្បាល ។ បឹង Kivu មានប្រវែង ៩០ គីឡូម៉ែត្រ ទទឹង ៥០ គីឡូម៉ែត្រ និងជម្រៅ ៤៧៥ ម៉ែត្រដែលគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដីសរុបប្រហែល ២,៧០០ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ។ បឹងនេះមានរចនាសម្ព័ន្ធស្រទាប់ខុសពីធម្មតា ដោយមានតែកំពូលទឹក ៦០ ម៉ែត្រលាយគ្នាជាប្រចាំ ស្រទាប់ខាងក្រោមនៃទឹកតែងតែនៅទ្រឹង នេះបើយោងតាមការស្រាវរបស់លោក Sergei Katsev សាស្ត្រាចារ្យផ្នែករូបវិទ្យា និងភូមិសាស្ត្រគីមីនៅសាកលវិទ្យាល័យ Minnesota Duluth ។

នៅក្នុងទឹកបឹង Kivu មានផ្ទុកឧស្ម័នកាបូនិក និងមេតានដែលកកកុញនៅបាតជម្រៅជាង ២៦០ ម៉ែត្រ។ នេះធ្វើឱ្យបឹងពោរពេញទៅដោយឧស្ម័នអ៊ីដ្រូសែនស៊ុលហ្វីត ពីជម្រៅជ្រៅក្នុងសំបកផែនដី ជាហេតុធ្វើឱ្យកម្រិតខ្ពស់នៃកាបូនឌីអុកស៊ីត និងមេតាននៅក្នុងទឹកផ្ទុះយ៉ាងលឿននៅតាមតំបន់លំនៅដ្ឋានដែលមានប្រជាជនរស់នៅច្រើនកុះករ។ យោងតាមលោក Philip Morkel វិស្វករ និងជាស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុន Hydragas Energy ដែលជាក្រុមហ៊ុនកាណាដា បាននិយាយថា នៅពេលផ្ទុះបឹងនឹងអាចបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ប្រចាំឆ្នាំចំនួន ៥% នៃពិភពលោកក្នុងរយៈពេលតែមួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។

ដូច្នេះអត្រាមរណភាពពីការផ្ទុះបែបនេះនឹងធំសម្បើមដែលបណ្តាលឱ្យប្រជាជនប្រហែល ២ លាននាក់រស់នៅលើច្រាំងនៃបឹង Kivu ស្លាប់ក្នុងរយៈពេលមួយនាទី។ ហេតុនេះការប៉ាន់ប្រមាណហានិភ័យនៃការផ្ទុះគឺមានកត្តាជាច្រើនដែលមិនអាចទាយទុកជាមុនបាន ជាហេតុធ្វើឱ្យបឹង Kivu ត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថាជាបឹងដ៏គ្រោះ.ថ្នាក់បំផុតក្នុងលោក។ ទោះជាយ៉ាងណាសព្វថ្ងៃនេះអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រកំពុងចាប់ផ្តើមជីកយករ៉ែមេតាន ដោយមានគោលបំណងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការផ្ទុះ ខណៈពេលដែលវាក៏អាចផ្តល់ថាមពលដល់បណ្តាញអគ្គិសនីរបស់ប្រទេសផងដែរ៕

ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ ប្រទេសឥណ្ឌាបានដំាំអំពៅយ៉ាងច្រើនសម្រាប់ផលិតស្ករនាំចេញទៅក្រៅប្រទេស និងទទួលបានចំណូលជួយទ្រទ្រង់សេដ្ឋកិច្ចជាតិ ប៉ុន្តែឥណ្ឌាគ្មានវិធីកម្ចា.ត់ កាកអំពៅយ៉ាងច្រើនមហាសាលឡើយ ក្រោយពីការផលិតស្កររួច ។ ថ្ងៃនេះ សារព័ត៌មាន KBN សូមបង្ហាញលោកអ្នកអំពីអាជីវកម្មរបស់ជនជាតិឥណ្ឌាម្នាក់ដែលមានគំនិតថ្មី គឺយកកាកអំពៅមកផលិតជាចានប្រើប្រាស់ជំនួសចានផ្លាស្ទិក ។

កាកអំពៅគរដូចភ្នំទាំងនេះ គឺបានប្រមូលពីកន្លែងរោងចក្រចម្រាញ់យកទឹកអំពៅ ឬយកស្ករចេញពីអំពៅ ។ ក្នុង១ឆ្នាំៗ ប្រទេសឥណ្ឌាបានដំាំអំពៅច្រើនបំផុត ស្ថិតក្នុងលំដាប់ទី២ លើពិភពលោក និងអាចផលិតស្ករនាំចេញទៅក្រៅប្រទេសស្មើជាង១០លានតោនក្នុង១ឆ្នាំ ។ កាលពីឆ្នាំ២០២០ ឥណ្ឌាបានផលិតស្ករលក់រហូតដល់២៥លានតោនឯណោះ ។

ហេតុនេះ វាធ្វើឱ្យមានកាកសំណល់អំពៅរាប់លានតោននៅប្រទេសឥណ្ឌា ក្រោយពីការបញ្ជូនអំពៅទៅក្នុងរោងចក្រផលិតស្ករ ។ តាមធម្មតា កាកសំណល់អំពៅកើតឡើងពីការផលិតស្ករ ត្រូវបានគេយកទៅដុតដើម្បីធ្វើជាថាមពលអគ្គិសនី ប៉ុន្តែលោក វេកព្រីសាណាក់ នាយកក្រុមហ៊ុនមួយនៅឥណ្ឌា មានគំនិតថ្មីលើសពីនេះ គឺលោកបានយកកាកអំពៅយ៉ាងច្រើនមកប្រើប្រាស់ឡើងវិញឱ្យក្លាយជាប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត ។

វាជាការបន្តអាជីវកម្មពីឪពុក-ម្តាយរបស់លោក ដែលធ្លាប់យកកាកអំពៅមកកែច្នៃធ្វើជាក្រដាស ។ លោកបានប្រមូលកាកអំពៅទាំងនេះមកផលិតជាសម្ភារៈប្រើប្រាស់ផ្សេងៗ ដូចជា ៖ ចានបាយ និងចានសម្ល ហើយលោកនៅតែបន្តអាជីវកម្មរបស់ក្រុមគ្រួសារលោក ដោយផ្តោតចម្បងលើការការពារបរិស្ថាន ។

លោក វេកព្រីសាណាក់ បានចំណាយពេលសាកល្បងអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ដើម្បីយកកាកអំពៅមកផលិតជាចានបាយ, ចានសម្ល និងថាសដាក់អាហារ ក្នុងគោលបំណងប្រើប្រាស់សម្ភារៈទាំងនេះឱ្យមានប្រយោជន៍ដូចផ្លាស្ទិក ។ ក្រៅពីនេះ ដំណើរផលិតសម្ភារៈប្រើប្រាស់ទាំងអស់ គឺពុំប៉ះពាល់បរិស្ថានឡើយ ដោយសារពុំប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី ។

លោកនិយាយថា ការប្រើប្រាស់សម្ភារៈពីកាកអំពៅ គឺជាជម្រើសថ្មីសម្រាប់អតិថិជន និងភោជនីយដ្ឋានដែលមានគំនិតស្រឡាញ់បរិស្ថានដូចរូបលោក គឺកាត់បន្ថយ និងឈប់ប្រើប្រាស់ផលិតផលផ្លាស្ទិក ពីព្រោះសំរាមបានក្លាយជាបញ្ហាយ៉ាងធំរបស់ឥណ្ឌា ។ តម្លៃថាសដាក់ម្ហូបអាហារផលិតពីកាកអំពៅ គឺស្មើនឹង១០រូពី និងថ្លៃជាងចានផ្លាស្ទិក ចំនួន២រូពី ប៉ុន្តែអតិថិជនពេញនិយមប្រើប្រាស់សម្ភារៈពុំប៉ះពាល់បរិស្ថានទាំងនេះ ។

ចាប់តាំងពីក្រុមហ៊ុននេះលក់សម្ភារៈផលិតពីកាកអំពៅមកឃើញថា មានភោជនីយដ្ឋានទូទាំងប្រទេសឥណ្ឌា រហូតដល់ជាង៣ពាន់កន្លែង កុម្ម៉ង់ទិញសម្ភារៈទាំងនេះ ។ ប៉ុន្តែចំនួនការកុម្ម៉ង់ទិញបានធ្លាក់ចុះក្នុងអំឡុងពេលជំងឺកូវីដ-១៩ ឆ្លងរាតត្បាត កន្លងមក ។ ទោះយ៉ាងណា វាពុំបានធ្វើឱ្យលោក វេកព្រីសាណាក់ បោះបង់ការព្យាយាមឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ លោកនៅតែបន្តអាជីវកម្មនេះ និងលក់សម្ភារៈតាមអនឡាញ ៕

ប្រទេសថៃ ៖ កាលពីថ្ងៃទី២៥ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានថៃរាយការណ៍ថា ពលរដ្ឋថៃភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងក្រោយពេលឃើញព្រះពុទ្ធបដិមា១អង្គ ដែលបាត់អស់រយៈពេល៤ឆ្នាំហើយ បានអណ្តែតឈរនៅកណ្តាលទំនប់ទឹកក្នុងថ្ងៃចូលវស្សា ។ ព្រះចៅអធិការវត្តមានសង្ឃដីកាថា ៖ «ពិតជាគួរឱ្យចម្លែកខ្លាំងណាស់ ដែលព្រះពុទ្ធបដិមាអណ្តែតឈរបែបនេះ ពីព្រោះនៅកណ្តាលទំនប់ទឹកមានខ្យល់បក់ខ្លាំង និងទឹកជ្រៅផងដែរ» ។

ព្រះសង្ឃថៃ១អង្គ ដែលមានព្រះនាមក្នុងហ្វេសប៊ុកថា Wut Sut បានសរសេរថា ៖ «ពិតជាអស្ចារ្យខ្លាំងណាស់ ព្រះពុទ្ធបដិមាបានអណ្តែតឈរនៅកណ្តាលទំនប់ទឹកក្នុងថ្ងៃចូលវស្សា ។ អ្នកស្រុកបានឃើញពេលជិះទូកទៅរកត្រី ហើយក៏មកជម្រាបព្រះសង្ឃឱ្យទៅមើលព្រះពុទ្ធបដិមា និងយកមកតម្កល់នៅវត្ត» ។

អ្នកប្រើប្រាស់ហ្វេសប៊ុកម្នាក់ទៀតបានរៀបរាប់រឿងរ៉ាវពុំគួរឱ្យជឿថា ពេលអ្នកស្រុកជិះទូកទៅរកត្រី ស្រាប់តែឃើញព្រះពុទ្ធបដិមាអណ្តែតឈរនៅកណ្តាលទំនប់ទឹកក្នុងថ្ងៃចូលវស្សា គឺថ្ងៃទី២១ ខែកក្កដា ។ ទំនប់ទឹកនេះស្ថិតនៅឃុំប្លាឡូ ស្រុកវ៉ារ៉េឆាភូមិ ខេត្តសាគុនណាខន ហើយធ្វើឱ្យអ្នកស្រុកឆ្ងល់ថា ព្រះពុទ្ធបដិមាអង្គនេះធ្វើពីលោហៈមានទម្ងន់ធ្ងន់ណាស់ ហេតុអ្វីពុំលិចក្នុងទឹក? ប៉ុន្តែបែរជាឈរត្រង់ដូចនៅលើដីរាបស្មើ ។

ហេតុនេះ ព្រះសង្ឃ និងអ្នកស្រុកក៏បានធ្វើពិធីអញ្ជើញព្រះពុទ្ធបដិសេធនេះទៅគង់នៅវត្តដយថេបនិមិត្ត ស្ថិតនៅស្រុកនិឃមណាមអ៊ូន ខេត្តសាគុនណាខន ។ ព្រះចៅអធិការវត្តដយថេបនិមិត្ត មានសង្ឃដីកាថា កាលពី២០ឆ្នាំមុន អតីតអភិបាលក្រុងផាំងខូន បានប្រគេនព្រះពុទ្ធបដិមានេះដល់វត្តដយថេបនិមិត្ត ។ ក្រោយមក ព្រះសង្ឃក្នុងវត្តនេះ១អង្គបានផ្លាស់ទៅចាំវស្សានៅវត្តភូក្រាក់ទែ នៅឃុំណាណៃ ស្រុកផាន់ណានិឃម ហើយក៏សុំអនុញ្ញាតចៅអធិការវត្តយកព្រះពុទ្ធបដិមានេះទៅតម្កល់នៅវត្តនោះដែរ ។

ប៉ុន្តែ៤ឆ្នាំមុន ក៏ឮដំណឹងថា ព្រះពុទ្ធបដិមានេះបាត់ពីវត្ត និងពុំដឹងថា បាត់ដោយរបៀបណាទេ ។ រហូតដល់ថ្ងៃចូលវស្សា ឆ្នាំ២០២៤ ស្រាប់តែអ្នកស្រុកឃើញព្រះពុទ្ធបដិមាអណ្តែតនៅកណ្តាលទំនប់ទឹកទៅវិញ ។ ព្រះចៅអធិការវត្តមានសង្ឃដីកាថា ៖ «ទឹកក្នុងទំនប់នេះជ្រៅណាស់ គឺមានជម្រៅចាប់ពី២០ម៉ែត្រ ទៅ៣០ម៉ែត្រ ។ គ្មានអ្នកណាដឹងថា ហេតុអ្វីទើបព្រះពុទ្ធបដិមាអណ្តែតឈរបែបនេះ ឬព្រះអង្គចង់មកគង់នៅវត្តចាស់វិញ» ៕

បរទេស៖ បន្ទាប់ពីកូរ៉េខាងត្បូងបានហាមឃាត់ការលក់សាច់ឆ្កែនៅលើទីផ្សារ ម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋានជាច្រើនក្នុងប្រទេសនេះក៏ងាកមកលក់សាច់ពពែវិញ ដែលធ្វើឱ្យសាច់ពពែមានការពេញនិយមខ្លាំងនៅក្នុងទីផ្សាររបស់ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង។

យោងទៅតាមទំនៀមទម្លាប់ដែលមានអាយុកាលរាប់សតវត្សមកហើយ ជនជាតិកូរ៉េនឹងចេញទៅញ៉ាំស៊ុបពពែ ឬស៊ុបសាច់ឆ្កែ ដែលជាអាហារមានជីវជាតិ ដើម្បីចិញ្ចឹមរាងកាយក្នុងអំឡុងខែកក្កដា និងខែសីហា។ ទោះជាយ៉ាងកាលពីមុនសាច់ពពែមិនសូវមានអ្នកចាប់អារម្មណ៍នោះទេ ដោយភាគច្រើនជនជាតិកូរ៉េនិយមទទួលទានសាច់ឆ្កែជាជាងសាច់ពពែ។

ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីរដ្ឋាភិបាលប្រកាសហាមឃាត់ការបរិភោគសាច់ឆ្កែ ជនជាតកូរ៉េក៏ប្តូរទៅបរិភោគសាច់ពពែវិញ ដែលធ្វើឱ្យភោជនីយដ្ឋានលក់សាច់ពពែកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង។ នេះបើយោងតាមម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋានជាច្រើនបាននិយាយថា សាច់ពពែខ្មៅមានវាយនភាពស្រដៀងនឹងសាច់ឆ្កែ ដូច្នេះវាមានជីវជាតិដែលអាចជំនួសសាច់ឆ្កែបាន។ បច្ចុប្បន្នបរិមាណសាច់ពពែខ្មៅនៅក្នុងទីផ្សារកូរ៉េគឺបានចាប់ផ្តើមកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងក្នុងអំឡុងរដូវក្តៅនេះ ដែលធ្វើឱ្យម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋានមានការចំណេញច្រើនពីការលក់សាច់ពពែខ្មៅ។

បើយោងតាមអ្នកស្រី Kim Young-buk ម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋានពពែខ្មៅបាននិយាយថា សាច់ពពែខ្មៅនៅកូរ៉េមានតម្លៃប្រហែល ២១ ដុល្លារក្នុងមួយគីឡូក្រាម ខណៈសាច់ឆ្កែកាលពីមុនមានតម្លៃខ្ពស់បំផុតត្រឹម ១៨ ដុល្លារក្នុងមួយគីឡូក្រាម។ យោងតាមការស្ទង់មតិ ស៊ុបសាច់ឆ្កែនៅឆ្នាំនេះមានតម្លៃប្រហែល ១១ ដុល្លារប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែលស៊ុបសាច់ពពែខ្មៅលក់ក្នុងតម្លៃ ១៤ ដុល្លារ។ ហេតុនេះបច្ចុប្បន្នប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូងបានបង្កើនការចិញ្ចឹមពពែ និងការនាំចូលសាច់ពពែ។ ចំនួនពពែក្នុងស្រុកដែលបានចិញ្ចឹមនៅឆ្នាំ ២០២២ បានកើនឡើងដល់ ៤៣០,០០០ ក្បាល ហើយការនាំចូលសាច់ពពែក៏បានកើនឡើង ៤ ដងដែរ ដល់ជិត ៦,០០០ តោននៅឆ្នាំ ២០២៣ បើធៀបនឹង ១,២៥០ តោនក្នុងឆ្នាំ ២០១៩។

លោក Yoon Cheol-kyun អាយុ ៦៤ ធ្លាប់ជាម្ចាស់ហាងលក់សាច់ឆ្កែ បាននិយាយថាលោកគិតហើយត្រូវដែលប្តូរពីការលក់សាច់ឆ្កែនៅផ្សារ Moran ទៅជាសាច់ពពែខ្មៅវិញ។ លោកបាននិយាយមនុស្សជាច្រើននៅក្នុងអាជីវកម្មសាច់ឆ្កែកំពុងប្រឈមនឹងការលំបាក ប៉ុន្តែយើងត្រូវតែផ្លាស់ប្តូរតាមពេលវេលា។ កាលពីមុនលោក Yoon ធ្លាប់លក់សាច់ឆ្កែដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត ប៉ុន្តែមិនមែនមានន័យថាលោកញ៉ាំសាច់សត្វឆ្កែនោះទេ។ ដោយមើលឃើញពីការធ្លាក់ចុះនៃលទ្ធផលអាជីវកម្ម ម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋានលក់សាច់ឆ្កែជាច្រើនផ្សេងទៀតក៏គ្រោងនឹងប្តូរទៅលក់ស៊ុបសាច់ពពែខ្មៅវិញក្នុងរយៈពេលពីរឆ្នាំខាងមុខ៕

បរទេស៖ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ីបានរៀបចំកម្មវិធីដំណើរទេសចរណ៍ទុរេនចំនួន ៦២ តំបន់ទូទាំងប្រទេស ដែលលាតសន្ធឹងក្នុងរដ្ឋចំនួន ១២ រួមទាំងការទស្សនា ការធ្វើម្ហូប និងបទពិសោធន៍រមណីយដ្ឋានថ្មីៗ ដើម្បីទាក់ទាញភ្ញៀវជាតិ និងអន្តរជាតិ។
នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ The Star បានឱ្យដឹងថា កម្មវិធី “ទេសចរណ៍ទុរេន ២០២៤-២០២៥” ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា “ព្រះរាជាណាចក្រនៃផ្លែឈើ” ដែលដំណើរកម្សាន្តទាំងនេះមិនត្រឹមតែផ្តោតទៅលើការរីករាយជាមួយទុរេនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងរួមបញ្ចូលជាមួយសកម្មភាពជាច្រើនដូចជា ពិកនិក សម្រាកលំហែកាយក្នុងព្រៃ ឬការចូលរួមក្នុងសកម្មភាពកម្សាន្តថ្មីៗ និងការរុករកជាដើម។

សម្រាប់កញ្ចប់ដំណើរកម្សាន្តពិសេសមានពីរគឺ៖ ទីមួយដំណើរកម្សាន្តរយៈពេលបីថ្ងៃពីរយប់ និងទីពីរដំណើរកម្សាន្តរយៈពេលពីរថ្ងៃមួយយប់។ សម្រាប់ដំណើរកម្សាន្តទីមួយ នៅពេលថ្ងៃភ្ញៀវអាចទទួលបាននូវបទពិសោធន៍ជាមួយរសជាតិទុរេនក្នុងស្រុក ទឹកឃ្មុំស្រស់ និងអាហារថ្ងៃត្រង់បែបប្រពៃណីម៉ាឡេស៊ីនៅមាត់ទន្លេ រួមទាំងការស្នាក់នៅក្នុងខ្ទមព្រៃទំនើប បូករួមដំណើរកម្សាន្តពេញមួយថ្ងៃទៅកាន់សួនធុរេន Musang King នៅស្រុក Raub រួមផ្សំនឹងការជិះឡានខ្សែកាប Skyway ទៅកាន់ Genting Highlands ។ រីឯដំណើរកម្សាន្តទីពីរវិញភ្ញៀវអាចធ្វើការទស្សនាសត្វឥន្ទ្រី ក៏ដូចជាការជិះទូកតាមដងទន្លេ Firefly River ការមើលឆ្នេរសមុទ្រ Sky Mirror និងការកម្សាន្តទុរេននៅតាមដងផ្លូវ។

លើសពីនេះភ្ញៀវក៏អាចទទួលបានបទពិសោធន៍នៃការញ៉ាំទុរេនស្រស់ៗបែបធម្មជាតិនៅហាងដ៏ល្បីល្បាញ រួមទាំងការជិះទូកនៅមាត់ទន្លេ និងការដើរលេងក្នុងព្រៃជាដើម។ ដូច្នេះសម្រាប់ដំណើរកម្សាន្តគឺមានតម្លៃចាប់ពី ១៥ ទៅ ៤០ ដុល្លារក្នុងមនុស្សម្នាក់ អាស្រ័យលើថ្ងៃ ឬដំណើរកម្សាន្ត ប្រសិនបើភ្ញៀវធ្វើដំណើរជាក្រុមគឺមានតម្លៃចាប់ពី ៨០ ទៅ ២៥៥ ដុល្លារក្នុងមួយក្រុមដែលមានសមាជិកពី ២ ទៅ ៨ នាក់។ លោក Akbal Setia ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាផ្សព្វផ្សាយទេសចរណ៍ម៉ាឡេស៊ីបានអត្ថាធិប្បាយថាការចាប់ផ្តើមនៃកញ្ចប់ទេសចរណ៍ទាំងនេះបង្ហាញពីការរីកលូតលាស់យ៉ាងខ្លាំងនៃប្រជាប្រិយភាពរបស់ផ្លែទុរេនម៉ាឡេស៊ី និងទេសចរណ៍ធ្វើម្ហូប។

បច្ចុប្បន្នទេសចរណ៍ទុរេនមានកំណើនខ្លាំងក្នុងប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ជាពិសេសក្នុងរដូវច្រូតកាត់ពីចុងខែឧសភាដល់ខែសីហា។ លោក Setia ក៏បានបន្តទៀតថា “ជាមួយនឹងកញ្ចប់ដំណើរទេសចរណ៍ថ្មី ប្រទេសនេះបានផ្តល់ឱ្យអ្នកធ្វើដំណើរនូវឱកាសពិសេសមួយដើម្បីជ្រមុជខ្លួននៅក្នុងប្រពៃណីរបស់ខ្លួន”។ ទុរេនដែលមានក្លិនក្រអូបប្លែក និងសំបកមានស្នាមជ្រីវជ្រួញ ជាកន្លែងពិសេសមួយក្នុងវប្បធម៌ម៉ាឡេស៊ី ជាមួយនឹងដំណើរទេសចរណ៍ដែលបានប្រកាសកាលពីពេលថ្មីៗនេះ ម៉ាឡេស៊ីបានអញ្ជើញអ្នកទេសចរឱ្យចូលរួមក្នុងរលកថ្មីនៃទេសចរណ៍វប្បធម៌ និងធ្វើម្ហូប។

ឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍របស់ប្រទេសនេះគ្រោងនឹងលក់ទុរេនទេសចរណ៍ប្រហែល ២ លានប្រភេទខុសៗគ្នាក្នុងឆ្នាំ ២០២៤ និង ២០២៥ ជាមួយនឹងតម្លៃទាបបំផុតចាប់ពី ១៥ ដុល្លារ ដោយសង្កត់ធ្ងន់លើប្រជាប្រិយភាព និងគុណភាពនៃកញ្ចប់ទេសចរណ៍ទាំងនេះ។ ដូច្នេះប្រសិនបើភ្ញៀវទេសចរចង់ស្វែងរកព័ត៌មានលម្អិតអំពីផលិតផលទេសចរណ៍ទុរេន អាចចូលទៅកាន់គេហទំព័ររបស់នាយកដ្ឋានផ្សព្វផ្សាយទេសចរណ៍ម៉ាឡេស៊ី៕