សត្វមូស គឺជាបញ្ហាមួយដែលយើងកម្ចា.ត់ ពុំចេះអស់ ហើយក្រៅពីខាំមនុស្ស វាថែមទាំងជាភ្នាក់ងារចម្លងមេរោគជាច្រើន ដូចជា ៖ ម៉ាឡារៀ, ជំងឺគ្រុនឈាម និងជំងឺស៊ីកា ។ បើទោះជាយើងបានប្រើប្រាស់វិធីនានាដើម្បីកម្ចា.ត់ មូសក្តី ប៉ុន្តែវានៅតែរំខានដដែល ។ សំណាងល្អ ដែលធម្មជាតិមានវិធីដោះស្រាយបញ្ហាងាយៗ ហើយមានប្រសិទ្ធភាព គឺកន្ទុំរុយ ។

តើលោកអ្នកជឿទេថា កន្ទុំរុយ១ក្បាល អាចស៊ីមូសរាប់រយក្បាលក្នុង១ថ្ងៃ? វាជាវិធីកម្ចាត់មូសយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព តាមរយៈការទាក់ទាញកន្ទុំរុយមកសួនដំណាំ ឬសួនច្បារ នឹងអាចជួយកាត់បន្ថយចំនួនរុយយ៉ាងច្រើននៅជុំវិញផ្ទះ ខណៈកន្ទុំរុយចាត់ទុកថា សួនដំណាំជាឋានសួគ៌របស់វា ។ ហេតុអ្វីកន្ទុំរុយក្លាយជាសត្វស៊ីមូសច្រើនបំផុត?

កន្ទុំរុយ មិនត្រឹមតែមានរូបរាងស្រស់ស្អាតប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែពួកវាជាអ្នកប្រមាញ់មូសយ៉ាងពូកែទៀតផង ។ កន្ទុំរុយពេញវ័យអាចស៊ីមូសរាប់រយក្បាលក្នុង១ថ្ងៃ ហើយវិធីកម្ចាត់មូសរបស់វា គឺគ្មានសត្វផ្សេងទៀតអាចប្រជែងឈ្នះទេ ដោយសារកន្ទុំរុយហើរលឿន និងជាសត្វសាហាវសម្រាប់មូស ។ ហេតុនេះ ទើបកន្ទុំរុយក្លាយជាសត្វគ្រប់គ្រងចំនួនមូសតាមធម្មជាតិ ។

បើធុញទ្រាន់នឹងការប្រើប្រាស់ថ្នាំបាញ់មូសដែលពោរពេញដោយសារធាតុគីមី និងស្វែងរកវិធីកម្ចាត់មូសតាមធម្មជាតិ យើងអាចរៀបចំបរិវេណជុំវិញផ្ទះដើម្បីទាក់ទាញកន្ទុំរុយ ដូចជា ៖

១-ធ្វើស្រះទឹក ៖ បើផ្ទះយើងមានអណ្តូង ឬស្រះទឹក នឹងអាចទាក់ទាញកន្ទុំរុយ ដោយសារវាតែងតែពងដាក់ទឹក ហើយស្រះទឹកពុំចាំបាច់មានទំហំធំពេកទេ
២-រុក្ខជាតិ ៖ គួរតែដាំរុក្ខជាតិផ្សេងៗនៅបរិវេណជុំវិញស្រះទឹក ដូចជា ស្មៅ, ផ្កា ពីព្រោះរុក្ខជាតិទាំងនេះអាចឱ្យកន្ទុំរុយស្នាក់នៅ និងកម្ចាត់មូស ។ ក្រៅពីនេះ រុក្ខជាតិនឹងទាក់ទាញសត្វល្អិតតូចៗដើម្បីឱ្យកន្ទុំរុយស៊ីជាអាហារទៀតផង
៣-ចៀសវាងការប្រើប្រាស់ថ្នាំកម្ចាត់សត្វល្អិត ៖ ថ្នាំកម្ចាត់សត្វល្អិត នឹងបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់កន្ទុំរុយ ទើបយើងគួរចៀសវាងការប្រើថ្នាំគីមីកម្ចាត់ស្មៅគ្រប់ប្រភេទក្នុងសួន
៤-តម្រៀបដុំថ្មជុំវិញស្រះទឹក ៖ កន្ទុំរុយចូលចិត្តគេចពីកំដៅថ្ងៃ ហើយការតម្រៀបដុំថ្មជុំវិញស្រះទឹកនឹងជួយទាក់ទាញកន្ទុំរុយមករស់នៅក្នុងសួន
៥-ទឹកស្អាត ៖ កន្ទុំរុយត្រូវការទឹកស្អាតដើម្បីឱ្យកូនៗរបស់វាឆាប់ធំ ។ ដូច្នេះ យើងត្រូវពិនិត្យទឹកក្នុងស្រះកុំឱ្យមានជាតិពុល ។

បើអនុវត្តតាមវិធីទាំង៥នេះធានាថា សួនដំណាំ ឬសួនច្បាររបស់យើងនឹងទាក់ទាញកន្ទុំរុយយ៉ាងច្រើនមករស់នៅ ព្រមទាំងកាត់បន្ថយមូសតាមធម្មជាតិទៀតផង ។ លើសពីនេះ យើងក៏អាចគយគន់កន្ទុំរុយដ៏ស្រស់ស្អាតនៅជុំវិញផ្ទះផងដែរ ៕

ព្រះរាជាណាចក្រដាណឺម៉ាកមានទីតាំងនៅអឺរ៉ុបខាងជើងតែងតែស្ថិតក្នុងលំដាប់កំពូលនៃប្រទេសដែលមានសុភមង្គលបំផុតក្នុងពិភពលោកអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ។ លោកអ្នកមានដឹងអត់? ថាតើកត្តាអ្វីដែលធ្វើឱ្យប្រទេសមួយនេះនៅតែស្ថិតក្នុងចំណោមប្រទេសដែលមាននិរន្តរភាពបំផុតនៅក្នុងពិភពលោក និងកាន់កាប់តំណែងល្អជារៀងរាល់ឆ្នាំ? ខណៈប្រទេសអភិវឌ្ឍជាច្រើនទៀតមិនអាចកាន់កាប់តំណែងថេរដូចដាណឺម៉ាកនោះទេ។

យោងតាមសាកលវិទ្យាល័យ Yale របស់សហរដ្ឋអាមេរិក ក្រៅពីកត្តាសេដ្ឋកិច្ច សង្គម និងវប្បធម៌ ប្រជាជនដាណាម៉ាកគឺតែងតែមានរបៀបរស់នៅខុសប្លែកពីគេ និងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុត ដែលយើងគ្រប់គ្នាគួររៀនសូត្រតាម ដោយភាគច្រើននៃពួកគេតែងតែផ្តោតលើការរស់នៅប្រកបដោយភាពស្និទ្ធស្នាលនឹងបរិស្ថាន ជាហេតុធ្វើឱ្យប្រទេសនេះតែងតែស្ថិតក្នុងលំដាប់កំពូលនៃប្រទេសដែលមានសុភមង្គលបំផុតក្នុងពិភពលោកជានិច្ច។ ដូច្នេះនៅក្នុងអត្ថបទនេះ យើងនឹងនាំលោកអ្នកមកដឹងពីរឿងរ៉ាវដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ខ្លះៗនៃប្រទេសដាណាម៉ាក៖

១.ប្រទេសនេះប្រើកង់ច្រើនជាងរថយន្ត៖ ដោយសារការព្រួយបារម្ភអំពីការបំពុលបរិយាកាស និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុបានធ្វើឱ្យ Copenhagen ក្លាយជាទីក្រុងមួយដែលប្រើប្រាស់កង់ច្រើនជាងគេបំផុតក្នុងលោក។ ក្នុងឆ្នាំ ២០១៨ រាជធានី Copenhagen របស់ប្រទេសដាណឺម៉ាកមានកង់ចំនួន ៦៧៥,០០០ និងរថយន្តត្រឹមតែ ១២០,០០០ ប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះរាជធានី Copenhagen គឺជាកន្លែងដ៏ល្អមួយដែលមានសុវត្ថិភាពបំផុតក្នុងការជិះកង់។

២.អាហារផុតកំណត់នៅតែមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់៖ យោងតាមស្ថិតិមួយភាគបីនៃអាហារដែលផលិតសម្រាប់មនុស្សទាំងអស់ត្រូវបានបោះចោល មានន័យថា មនុស្សនៅទីនោះច្រើនខ្ជះខ្ជាយអាហារ ទោះបីអាហារល្អប៉ុណ្ណាក៏ពួកគេយកបោះចោលដែរ។ ដូច្នេះកាកសំណល់អាហារបានរួមចំណែកដល់ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ព្រោះផលិតកម្ម និងការចែកចាយអាហារត្រូវការថាមពល និងទឹកច្រើន។ ដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងកាកសំណល់អាហារ ដាណឺម៉ាកបានបើកផ្សារទំនើបដំបូងរបស់ខ្លួនដែលលក់ផលិតផលផុតកំណត់ជាមួយនឹងការវេចខ្ចប់ត្រឹមត្រូវក្នុងតម្លៃថោកបំផុត។ ទោះជាយ៉ាងណា អាហារផុតកំណត់នៅទីនោះនៅតែមានសុវត្ថិភាពល្អ មិនប៉ះពាល់ដល់សុខភាពឡើយ។

៣.ដាណឺម៉ាកគឺជាប្រទេសដែលមានកោះថាមពលដំបូងគេរបស់ពិភពលោក៖ កោះថាមពលគឺជាផ្នែកមួយនៃគម្រោងដែលមានគោលបំណងការពារការកើនឡើងនៃការឡើងកំដៅផែនដី។ កោះទាំងនេះនឹងទទួលបានថាមពលពីខ្យល់បក់នៅឆ្នេរសមុទ្រ ដែលជាជំហានដ៏ធំមួយឆ្ពោះទៅរកការលុបបំបាត់ថាមពលឥន្ធនៈហ្វូស៊ីល។ កោះថាមពលរបស់ប្រទេសដាណឺម៉ាកនឹងបម្រើជាប្រភពថាមពលបៃតង ហើយត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងផលិតថាមពលសម្រាប់ ៥ លានគ្រួសារ។

៤.កសិដ្ឋានដែលប្រើថាមពលខ្យល់ទាំងស្រុងផលិតអាហារបាន ១,០០០ តោន៖ ក្រុមហ៊ុនដាណឺម៉ាក Nordic Harvest បានបង្កើតកសិដ្ឋានថាមពលខ្យល់ ១១% ដំបូងបង្អស់របស់ពិភពលោក ដែលគ្រឿងបរិក្ខារទាំងមូលត្រូវបានដាក់ក្នុងអគារតែមួយ និងផលិតអាហារប្រមាណ ១,០០០ តោនក្នុងមួយឆ្នាំ ដែលកាត់បន្ថយការបញ្ចេញកាបូនយ៉ាងសំខាន់។

៥.ដាវទួរប៊ីនខ្យល់ត្រូវបានកែច្នៃជាចំណតកង់៖ ទីក្រុង Aalborg បានរកឃើញការប្រើប្រាស់ថ្មីសម្រាប់ទួរប៊ីនខ្យល់ចាស់។ ដាវទួរប៊ីនខ្យល់ដែលខូចខាត ឬចាស់គឺពិតជាពិបាកក្នុងការកែច្នៃឡើងវិញណាស់ ទោះជាយ៉ាងណា ដាវទួរប៊ីនខ្យល់នៅក្នុងទីក្រុងនេះមិនត្រូវបានគេបោះចោលនោះទេ ប៉ុន្តែបានប្រែទៅជា “ជម្រក” សម្រាប់កង់។ សាកលវិទ្យាល័យ Strathclyde ប៉ាន់ប្រមាណថានៅឆ្នាំ ២០៥០ នឹងមានកាកសំណល់ខ្យល់ ២ លានតោន ដូច្នេះការប្រើប្រាស់ដាវទួរប៊ីនខ្យល់កែច្នៃនេះនឹងជួយកាត់បន្ថយតម្រូវការសម្រាប់ដែកថែបថ្មី ក៏ដូចជាកាត់បន្ថយបរិមាណកាបូនដែលបានបង្កើតកំឡុងពេលផលិតបេតុង៕

ប្រទេសដែលមានកោះគឺជាប្រទេសដែលមានដែនដីជាប់នឹងសមុទ្រ។ កោះអាចជារមណីយដ្ឋានដ៏ពិសេសមួយ ក្នុងការទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរណ៍ឱ្យមកកំសាន្តនៅប្រទេសរបស់ខ្លួន។ សូម្បីកម្ពុជាក៏ជាប្រទេស ដែលមានដែនដីជាប់នឹងសមុទ្រ ព្រមទាំងមានកោះស្អាតៗជាច្រើនកន្លែងផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាប្រទេសយើងមិនមែនជាប្រទេសដែលមានកោះច្រើនជាងគេនោះទេ។ ដូច្នេះហើយតើអ្នកដឹងទេថា ប្រទេសណាដែលមានកោះច្រើនជាងគេបំផុតក្នុងលោក?

ជាការពិតណាស់យើងគ្រប់គ្នាធ្លាប់សិក្សារួចមកហើយអំពីកោះដែលធំជាងគេនៅលើពិភពលោក និងប្រទេសដែលសម្បូរកោះច្រើនជាងគេនៅអាស៊ី។ កោះដែលធំបំផុតនោះគឺកោះ Greenland ដែលជាកម្មសិទ្ធិផ្តាច់មុខរបស់ប្រទេសដាណឺម៉ាក (Denmark)។ ហើយឥណ្ឌូនេស៊ី គឺជាប្រទេសដែលមានកោះច្រើនជាងគេនៅអាស៊ី ដូច្នេះប្រទេសដែលមានកោះច្រើនជាងគេបំផុតនៅលើផែនដីយើងនោះ គឺប្រទេសប្រទេសស៊ុយអែត ដែលមានកោះច្រើនជាងគេបំផុតរហូតដល់ ២៦៧,៥៧០ កោះ។

ព្រះរាជាណាចក្រស៊ុយអែតគឺជាប្រទេសស្ថិតនៅអឺរ៉ុបប៉ែកខាងជើង និងជាប្រទេសធំជាងគេទីប្រាំនៅទ្វីបអឺរ៉ុប។ ប្រទេសនេះមានប្រជាជនសរុបចំនួន ១០,៦ លាននាក់ជាមួយផ្ទៃដី ៤៥០,២៩៥ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ មានព្រំប្រទល់ជាប់ប្រទេសន័រវែស ហ្វាំងឡង់ និងដាណឺម៉ាក។ អ្វីដែលធ្វើឱ្យប្រទេសស៊ុយអែតកាន់តែលេចធ្លោរនោះគឺប្រទេសនេះមានកោះច្រើនជាងគេបំផុតក្នុងលោករហូតដល់ ២៦៧,៥៧០ កោះ ដែលកោះនីមួយៗសុទ្ធតែមានទេសភាពស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ ក៏ដូចជាបានទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិរាប់លាននាក់។

ក្រៅពីប្រទេសស៊ុយអែត ប្រទេសន័រវែសក៏មានកោះច្រើនជាងគេបំផុតទីពីរក្នុងលោកផងដែរដោយមានចំនួន ២៣៩,០៥៧ កោះ។ ហើយចំណាត់ថ្នាក់ទីបីគឺប្រទេសហ្វាំងឡង់ជាមួយកោះទាំងអស់សរុបចំនួន ១៧៨,៩៤៧ កោះ ដោយចំណាត់ថ្នាក់ទីបួនគឺបានទៅលើប្រទេសកាណាដា គឺជាប្រទេសធំលំដាប់ទី ២ នៅក្នុងពិភពលោក និងមានទីតាំងស្ថិតនៅទ្វីបអាមេរិកខាងជើង ជាប់នឹងសហរដ្ឋអាមេរិក។ ប្រទេសកាណាដាមានកោះសរុបចំនួន ៥២,៤៥៥ កោះ។ ខណៈសហរដ្ឋអាមេរិកជាប់លេខ ៥ លើពិភពលោកមានកោះច្រើនជាងគេបំផុតចំនួន ១៨,៦១៧ កោះ៕

បរទេស៖ ប្រទេសណាមីប៊ីដែលស្ថិតក្នុងទ្វីបអាហ្វ្រិកគ្រោងនឹងបាញ់សម្លាប់សត្វដំរីចំនួន ៨៣ ក្បាល និងសត្វព្រៃជាច្រើនទៀត ក្នុងគោលបំណងមួយនេះ។
កាលពីថ្ងៃទី ២៨ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៤ ក្រសួងបរិស្ថាន រុក្ខាប្រមាញ់ និងទេសចរណ៍របស់ប្រទេសណាមីប៊ីបានប្រកាសថា ខ្លួននឹងបរបាញ់សត្វព្រៃជាង ៧០០ ក្បាល ដែលក្នុងនោះរួមមាន៖ សេះបង្កង់ ក្តាន់ ដំរីទឹក ក្របី ខ្លា និងសត្វដំរីធម្មតា ដើម្បីធ្វើជាអាហារសម្រាប់ចែកចាយដល់ប្រជាជនក្រីក្រដែលកំពុងអត់ឃ្លាន នៅពេលដែលប្រទេសអាហ្វ្រិកភាគនិរតីមួយនេះបានទទួលរងនូវគ្រោះរាំងស្ងួតដ៏អាក្រក់បំផុតរបស់ខ្លួនក្នុងរយៈពេល ១០០ ឆ្នាំ។

ជាមួយនឹងគ្រោះរាំងស្ងួតដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបែបនេះ ជម្លោះមនុស្ស និងសត្វព្រៃត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងកើនឡើង ប្រសិនបើអាជ្ញាធរមិនធ្វើអន្តរាគមន៍។ ហើយស្ទើរតែពាក់កណ្តាលនៃចំនួនប្រជាជនរបស់ប្រទេសណាមីប៊ី ត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងជួបប្រទះនូវកម្រិតអសន្តិសុខស្បៀងខ្ពស់នៅក្នុងប៉ុន្មានខែខាងមុខនេះ ដោយសារប្រទេសណាមីប៊ីបានអស់អាហារបម្រុង ៨៤% របស់ខ្លួនកាលពីខែមុន នេះបើយោងតាមអង្គការសហប្រជាជាតិ។

ដូច្នេះការសម្លាប់សត្វព្រៃធ្វើជាអាហារគឺជាដំណោះស្រាយដ៏ល្អបំផុត ក៏ដូចជាកាត់បន្ថយសម្ពាធលើប្រភពទឹកដែលមានស្រាប់នៅក្នុងតំបន់ដែលមានចំនួនសត្វព្រៃច្រើនលើសលប់ រួមទាំងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជម្លោះរវាងសត្វព្រៃ និងមនុស្ស នៅពេលដែលសត្វស្វែងរកអាហារ និងទឹកក្នុងអំឡុងពេលគ្រោះរាំងស្ងួត។ បើយោងតាមរបាយការណ៍អ្នកប្រមាញ់អាជីពនឹងត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបាញ់សត្វដំរីចំនួន ៨៣ ក្បាល រួមជាមួយនឹងដំរីទឹក ៣០ ក្បាល, ក្របី ៦០ ក្បាល, ក្តាន់ ៥០ ក្បាល, ខ្លា ១០០ ក្បាល និងសត្វសេះបង្កង់ចំនួន ៣០០ ក្បាលនៅក្នុងឧទ្យាន និងតំបន់សហគមន៍។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា ណាមីប៊ីបានប្រកាសដាក់ប្រទេសក្នុងគ្រាអាសន្នចាប់តាំងពីខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ មកដោយសារគ្រោះរាំងស្ងួតធ្ងន់ធ្ងរ។ គេប៉ាន់ប្រមាណថាប្រហែលពាក់កណ្តាលនៃចំនួនប្រជាជនរបស់ប្រទេសដែលស្មើនឹង ១.៤ លាននាក់នឹងប្រឈមមុខនឹងអសន្តិសុខស្បៀងដោយសារតែដំណាំដែលរងផលប៉ះពាល់។ ក្រសួងបរិស្ថានបាននិយាយថា “សមយុទ្ធនេះគឺជាការចាំបាច់បំផុត និងស្របតាមអាណត្តិរដ្ឋធម្មនុញ្ញរបស់យើង ដែលធនធានធម្មជាតិរបស់យើងត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់ប្រជាពលរដ្ឋណាមីប៊ី”៕

សហរដ្ឋអាមេរិក ៖ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រអាមេរិកម្នាក់ពុំព្រមទៅមន្ទីរពេទ្យទេ ក្រោយពីពស់ចឹក ហើយបានព្យាយាមកត់ត្រាពីផលប៉ះពាល់រាងកាយបណ្តាលមកពីពិសពស់ ដើម្បីជាការសាកល្បង និងចង់ឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាបានដឹង ។ លោកបានចាប់ផ្តើមកត់ត្រាពីការធ្វើទុក្ខផ្សេងៗក្នុងខ្លួន តាំងពីពេលពស់ចឹកដំបូង រហូតដល់ពេលចុងក្រោយនៃជីវិតរបស់លោក ។

កាលពីខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៥៧ មនុស្សម្នាក់បានយកពស់១ក្បាលពីសួនសត្វ Lincoln Park មកប្រគល់ឱ្យសារមន្ទីរប្រវត្តិសាស្ត្រធម្មជាតិនៅទីក្រុង Chicago សហរដ្ឋអាមេរិក ដើម្បីឱ្យសារមន្ទីរជួយបញ្ជាក់ពីប្រភេទរបស់ពស់នេះ ។ លោក Karl Patterson Schmidt ជាអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រខាងសត្វល្មូន ដែលធ្វើការក្នុងសារមន្ទីរ ក៏យល់ព្រមចិញ្ចឹមពស់មួយនេះ ។

លោកជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកជំនាញផ្នែកពស់ដ៏ល្បីល្បាញបំផុត ហើយលោកទទួលបានជោគជ័យយ៉ាងច្រើន រហូតដល់មានពស់ជាង២០០ប្រភេទត្រូវបានដាក់ឈ្មោះតាមលោក ។ លោកនិយាយថា វាជាពស់ពិសមកពីអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ដែលមានក្រឡាស្អាត និងភ្លឺ ។ ប៉ុន្តែលោកមិនប្រាកដចិត្តថា វាជាពូជអ្វីទេ ដោយសារអវៈយវៈមួយចំនួនមិនច្បាស់លាស់ ។

នៅថ្ងៃទី២៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ១៩៥៧ ពេលលោក Schmidt កំពុងព្រួតពិនិត្យពស់នេះ ស្រាប់តែវាចឹកមេដៃឆ្វេងរបស់លោក រហូតកើតជាដំបៅតូចៗ ចំនួន២ ។ ប៉ុន្តែលោកប្រកែកពុំទៅមន្ទីរពេទ្យទេ ហើយយកប្រើប្រាស់ឱកាសនេះកត់ត្រាយ៉ាងលម្អិតពីផលប៉ះពាល់ដោយសារពិសពស់ ។

ក្នុងសៀវភៅកត់ត្រារបស់លោកសរសេរថា ៖ «ខ្ញុំបានទទួលពស់នេះពីមនុស្សម្នាក់ឈ្មោះ Robert Inger ។ ខ្ញុំពុំបានការពារខ្លួនអ្វីទាំងអស់ ហើយវាក៏ចឹកមេដៃឆ្វេងរបស់ខ្ញុំ ។ មាត់ធំរបស់វាបានចឹកខ្ញុំដោយប្រើចង្កូមក្រោយ ហើយចង្កូមខាងស្តាំបានខាំខ្ញុំមានជម្រៅប្រមាណ ៣មីល្លីម៉ែត្រ» ។

លោកមិននឹកស្មានថា វាមានពិសខ្លាំងទេ ហើយលោកក៏បានជិះរថភ្លើងត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ និងកត់ត្រាពីផលប៉ះពាល់ដោយសារពិសពស់បន្តទៀត ។ លោកសរសេរថា លោកពុំបានក្អួតទេ ពេលជិះរថភ្លើងនៅជាយក្រុង ប៉ុន្តែលោកមានអាការៈរងាញាក់ និងក្តៅខ្លួន ។ បន្ទាប់មក លោកក៏ចាប់ផ្តើមហូរឈាមតាមអញ្ចាញធ្មេញ ។

លោកបន្តថា លោកបត់ជើងតូចភាគច្រើនចេញឈាម ហើយលោកក៏បានផឹកទឹក ប៉ុន្តែក្អួតយ៉ាងខ្លាំង ។ ក្រោយមក លោកក៏បានធូរស្រាលវិញ និងសម្រាកលក់រហូតដល់ព្រឹក ។ ពេលភ្ញាក់ឡើង លោកក៏បរិភោគអាហារពេលព្រឹក និងកត់ត្រាពីផលប៉ះពាល់ដោយសារពិសពស់បន្តទៀត ។

នៅថ្ងៃទី២៦ ខែកញ្ញា លោកបានបរិភោគអាហារជាច្រើនមុខ ដូចជា ៖ នំកញ្ចប់, ស៊ុត, នំប៉័ង, ទឹកប៉េងប៉ោះ និងកាហ្វេ ហើយលោកសង្កេតឃើញថា មាត់ និងច្រមុះរបស់លោកហូរឈាមតិចៗឥតឈប់ ។ ប៉ុន្តែនេះជាឃ្លាចុងក្រោយបង្អស់ ដែលលោកបានកត់ត្រាក្នុងសៀវភៅ ។

តាមឯកសារបញ្ជាក់ថា ក្រោយបរិភោគអាហារថ្ងៃត្រង់រួច លោក Schmidt បានក្អួតយ៉ាងខ្លាំង ហើយលោកក៏សម្រេចចិត្តទូរស័ព្ទទៅប្រពន្ធ ។ ប៉ុន្តែមិនយូរប៉ុន្មាន រាងកាយរបស់លោកលែងកម្រើកដូចមុន ។ ហេតុការណ៍នេះបានកើតឡើងលើខ្លួនលោក មិនដល់២៤ម៉ោងទេ ។

សរុបមក ពស់ដែលចឹកលោក គឺជាប្រភេទ Dispholidus typus ស្ថិតក្នុងចំណោមពូជពស់មានពិសខ្លាំងបំផុតលើពិភពលោក ។ លោកត្រូវបានគេណែនាំឱ្យទៅរកគ្រូពេទ្យ ប៉ុន្តែលោកបដិសេធមិនព្រមទៅ ហើយនិយាយថា ៖ «ខ្ញុំមិនទៅទេ ព្រោះវានឹងធ្វើឱ្យរោគសញ្ញារបស់ខ្ញុំកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ» ។

មតិខ្លះនិយាយថា រឿងរ៉ាវរបស់លោក Schmidt គួរឱ្យសោកសៅ ដែលកើតឡើងដោយសារការចឹងដឹង ។ ប៉ុន្តែមតិខ្លះទៀតជឿថា ថ្នាំបន្សាបពិសពស់ប្រភេទនេះមានតែនៅអាហ្វ្រិកប៉ុណ្ណោះ ហើយលោក Schmidt យល់ព្រមទទួលយកជោគវាសនារបស់ខ្លួន និងធ្វើការរហូតដល់ថ្ងៃស្លាប់ ៕