Olivia Hussey គឺជាតួឯកស្រីដ៏ល្បីល្បាញតាំងពីឆ្នាំ ១៩៦៨ ក្នុងរឿង “Romeo and Juliet” ដែលជារឿងមួយល្បីកក្រើកបស្ចឹមប្រទេសរហូតដល់ទ្វីបអាស៊ីយើង។ រឿងនេះក៏ធ្លាប់បកប្រែកែសម្រួលដោយសាស្ត្រាចារ្យ ហង្ស ធុនហាក់ មកជាភាសាខ្មែរផងដែរដោយដាក់ចំណងជើងថា “រ៉ូមេអូ និងស៊ុលីយ៉េត”។ ទោះជាយ៉ាងណាកាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែធ្នូថ្មីៗនេះ តួឯកស្រី Olivia Hussey បានទទួលមរណភាពហើយនៅជន្មាយុ ៧៣ ឆ្នាំដោយសារជំងឺមហារីក ដែលដំណឹងនេះបានធ្វើឱ្យអ្នកគាំទ្រជាច្រើនជុំវិញពិភពលោកភ្ញាក់ផ្អើល និងសោកស្តាយជាខ្លាំង។

Olivia Hussey កើតនៅឆ្នាំ ១៩៥១ នៅប្រទេសអាហ្សង់ទីន និងធំធាត់នៅប្រទេសអង់គ្លេសគឺជាតារាស្រីដែលបានបង្កើតស្នាដៃអស្ចារ្យជាច្រើន ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាសិល្បករឈានមុខគេរបស់ពិភពលោក។ គាត់បានសិក្សាសិល្បៈតាំងពីក្មេង និងសម្ដែងរឿងតាំងពីអាយុ ១៣ ឆ្នាំមកម្លេះ ដោយបានបង្ហាញខ្លួនជាលើកដំបូងនៅក្នុងរឿង The Prime of Miss Jean Brodie Hussey។ ហើយបន្ទាប់មកគាត់ក៏ត្រូវបានអញ្ជើញឱ្យចូលរួមក្នុងខ្សែភាពយន្ត Romeo and Juliet ក្នុងនាមជាតួឯកស្រីផងដែរ។

បន្ទាប់ពីខ្សែភាពយន្តនេះជោគជ័យ Olivia Hussey ក៏បានក្លាយជាតារាដ៏កំពូលរបស់ចក្រភពអង់គ្លេស និងជាតារាល្បីម្នាក់នៅក្នុងពិភពហូលីវូដនៃសតវត្សទី ២០ និងជាសហតារា Leonard Whiting ដែលបានទទួលការតែងតាំងសម្រាប់ពានរង្វាន់ Globe Golden ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៩។ ខណៈពេលដែលខ្សែភាពយន្ត Zeffirelli ដែលលោកស្រីសម្តែងក៏ទទួលបានពានរង្វាន់អូស្ការចំនួន ៤ រួមមាន៖ Best Picture និង Best Director ទៀតផង។ លើសពីនេះលោកស្រី Olivia Hussey ក៏បានសម្តែងក្នុងរឿង All the Right Noises (១៩៧១) និង The Summertime Killer (១៩៧២) រួមទាំងខ្សែភាពយន្តភ័យរន្ធត់ Black Christmas (១៩៧៤) ក៏ដូចជាចូលរួមសម្តែងក្នុងខ្សែភាពយន្តល្បីៗជាច្រើនទៀតផងដែរ។

ហេតុនេះហើយតាំងពីកុមារភាពរហូតដល់វ័យចំណាស់លោកស្រីគឺទទួលបានភាពជោគជ័យខ្លាំងណាស់ និងបានបង្កើតស្នាដៃអស្ចារ្យជាច្រើនដោយសារភាពយន្តដែលគាត់សម្តែងសុទ្ធតែឈ្នះពានទាំងអស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះលោកស្រី Olivia Hussey ក៏បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺដោយសារជំងឺមហារីកសុដន់។ ដូច្នេះហើយការចាកចេញរបស់តួឯកស្រីដ៏ល្បី Olivia Hussey គឺជាការបាត់បង់ធនធានមនុស្សដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់ឧស្សាហកម្មភាពយន្តហូលីវូត ព្រោះកន្លងមកគាត់ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាសិល្បករឈានមុខគេរបស់ពិភពលោក និងជាតារាសម្តែងម្នាក់ដែលជោគជ័យខ្លាំងបំផុតក្នុងអាជីពសិល្បៈ៕

នាព្រឹកថ្ងៃទី ២៨ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ២០២៤ នេះ យោងតាមការចុះផ្សាយរបស់នាយកដ្ឋានប្រយុទ្ធនឹងជំងឺឆ្លង CDC បានឲ្យដឹងថា ប្រទេសចិនបាននិងកំពុងប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការបង្កឡើងនៃមេរោ.គ human metapneumovirus (HMPV) ដែលមានរោគសញ្ញាស្រដៀងទៅនឹងជំងឺផ្តាសាយធំ និងកូវីដ ១៩។

យោងតាមការបញ្ជាក់ពីវេជ្ជបណ្ឌិត Chen Chih-jung នៃមន្ទីរពេទ្យ Linkou Chang Gung Memorial Hospital បាននិយាយនៅក្នុងបទសម្ភាសន៍មួយកាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ថា hMPV គឺស្រដៀងទៅនឹងមេរោគផ្លូវដង្ហើម RSV (ជាមេរោគបង្កជំងឺផ្លូវដង្ហើមដែរ) ដែលភាគច្រើនឆ្លងដល់កុមារអាយុក្រោម ២ ឆ្នាំ ខណៈដែល hMPV មាននិន្នាការឆ្លងកុមារធំ។

លោកវេជ្ជបណ្ឌិត បានពន្យល់ទៀតថា កុមារខ្លះដែលឆ្លងមេរោគអាចតម្រូវឱ្យចូលមន្ទីរពេទ្យ ប៉ុន្តែជំងឺនេះមិនសូវធ្ងន់ធ្ងរដូចជំងឺគ្រុនផ្តាសាយធំទេ ហើយកុមារភាគច្រើនបានជាសះស្បើយឡើងវិញ។

សូមជម្រាបថាក្នុងរដូវរងារនេះ អ្នកមានរោគផ្តាសាយ និងរលាកផ្លូវដង្ហើម គឺភាគច្រើនបង្កឡើងដោយមេរោគផ្តាសាយធំ Influenza ។ ដូច្នេះ ដើម្បីបង្ការចម្លងមេរោគផ្តាសាយ និងមេរោគផ្លូវដង្ហើមផ្សេងៗ សូមពាក់ម៉ាស់ រក្សាគម្លាត ឧស្សាហ៏លាងដៃញឹកញប់ ចៀសវាងកន្លែងមានមនុស្សច្រើន ដើម្បីកាត់បន្ថយការឆ្លងរាលដាល។ សម្រាប់ព័ត៌មានបន្ថែមសូមទាក់ទងលេខទូរស័ព្ទ ១១៥៕

ថ្មីៗនេះ កាសែតវៀតណាមបានចុះផ្សាយថា ប្រទេសខ្លួនក្លាយជាគោលដៅដ៏ពេញនិយម សម្រាប់ជនបរទេសមកប្រារព្ធពិធីបុណ្យឆ្លងឆ្នាំសកល ២០២៥ ដែលកើនឡើង ៣០ភាគរយ បើធៀបនឹងឆ្នាំមុន។

ការស្ទង់មតិពីគេហទំព័រ Agoda បានបង្ហាញថា ភ្ញៀវទេសចរភាគច្រើន ដែលមកពីប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ជប៉ុន ថៃ តៃវ៉ាន់ និងសហរដ្ឋអាមេរិក នឹងជ្រើសរើសប្រទេសវៀតណាមសម្រាប់ដំណើរកម្សាន្តនាថ្ងៃឆ្លងឆ្នាំដ៏ឆាប់ខាងមុខនេះ។

ជាមួយគ្នានោះ ទីក្រុងហូជីមិញឈរលើលំដាប់លេខរៀងទី១ ដែលមានអ្នកស្វែងរកច្រើនជាងគេបំផុត ព្រោះថានឹងការតំាងពិពណ៌ និងអុជកាំជ្រួញ Countdown នៅតាមដងទន្លេ Saigon ដ៏ល្បី កក្រើករាត្រីថ្ងៃឆ្លងឆ្នាំ។

បន្ទាប់ពីទីក្រុងហូជីមិញ កោះ Phu Quoc ឬកោះត្រល់ ឈរលើលំដាប់លេខរៀង ២ មានភ្ញៀវទេសចរស្វែងរកនិងកក់ទុកច្រើនដូចគ្នាដែរ។ ក្រៅពីនេះ តំបន់ដ៏ពេញនិយម ៣ កន្លែងទៀត សម្រាប់ព្រឹត្តិការណ៍ឆ្លងឆ្នាំនៅវៀតណាម គឺរួមមាន Da Nang, Ha Noi, និង Nha Trang ខណៈភ្ញៀវទេសចរកំពុងតែកក់ទុកជាបន្តបន្ទាប់។

សូមសម្រាបថា ក្រៅពីប្រទេសវៀតណាម, ប្រទេសអាស៊ីផ្សេងទៀត ដូចជា ទីក្រុងបាងកក ប្រទេសថៃ, តៃប៉ិ ប្រទេសតៃវ៉ាន់, តូក្យូ ប្រទេសជប៉ុន, សិង្ហបុរី ,និងហុងកុង ក៏ជាគោលដៅទេសចរណ៍កំពូល អំឡុងព្រឹត្តិការណ៍ឆ្លងឆ្នាំសកល ឆ្នាំ២០២៥ នេះផងដែរ៕

ស្បែកជើងកែងដែលនារីៗពាក់សព្វថ្ងៃនេះ ដំបូងឡើយគឺគេផលិតសម្រាប់មនុស្សប្រុសនោះទេ។ ស្បែកជើងកែងបង្ហាញពីភាពទាន់សម័យ និងស៊ីវិល័យ ទោះជាយ៉ាងណាកាលពីជាង ១០០០ ឆ្នាំមុនស្បែកជើងកែងគឺគេផលិតដើម្បីឱ្យមនុស្សប្រុសពាក់ ជាពិសេសកងទ័ពទាហាន ឬអ្នកចម្បាំងគឺគេពាក់ជិះសេះដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការធ្វើសង្គ្រាម ព្រោះពេលពាក់ស្បែកជើងកែង កែងនៃស្បែកជើងនឹងជាប់ជាមួយឈ្នាន់ងាយស្រួលក្នុងការទប់លំនឹងខ្លួន ហើយក៏ងាយស្រួលនៅពេលបាញ់ធ្នូ ឬប្រយុទ្ធជាមួយសត្រូវផងដែរ។

ស្បែកជើងកែងខ្ពស់ត្រូវបានពាក់ជាលើកដំបូងនៅក្នុងសតវត្សទី ១០ ជាមធ្យោបាយមួយដើម្បីជួយទាហានទ័ពសេះ Persian រក្សាលំនឹង។ ស្បែកកែងក៏បង្ហាញពីអំណាច និងបុណ្យសក្តិរបស់មនុស្សប្រុសផងដែរ វាគឺជានិមិត្តរូបនៃឋានៈសង្គមខ្ពស់ ភាពក្លាហានខាងយោធា រសជាតិទាន់សម័យ សូម្បីស្តេចរបស់ប្រទេសបារាំង Louis XIV និងក្រុមអភិជនផ្សេងៗទៀតក៏បានពាក់ស្បែកជើងកែងផងដែរកាលពីជំនាន់មុន។ ទោះជាយ៉ាងណានៅសតវត្សទី ១៨ អ្វីៗក៏បានប្រែប្រួល ដោយសារភាពជឿនលឿន និងការផ្លាស់ប្តូរបរិបទសង្គម ស្បែកជើងកែងក៏ចាប់ផ្តើមពេញនិយមខ្លាំងចំពោះមនុស្សស្រីវិញម្តង។

បច្ចុប្បន្នស្បែកជើងកែងគឺមានគ្រប់ម៉ូត គ្រប់ពណ៌ ដែលបង្ហាញពីភាពទាន់សម័យ និងស៊ីវិល័យ។ ទោះជាយ៉ាងណាការពាក់ស្បែកជើងកែងខ្ពស់ៗញឹកញាប់ពេក ក៏អាចបង្ករផលប៉ះពាល់មួយចំនួនសម្រាប់ស្ត្រីផងដែរដូចជា៖
១.ឈឺខ្នង៖ នៅពេលអ្នកពាក់ស្បែកជើងកែង គឺងាយនឹងឈឺខ្នងណាស់ ដោយសារតែខំប្រឹងដើរជាមួយកែងខ្ពស់ពេក ដូច្នេះអ្វីដែលល្អសម្រាប់អ្នក គឺអ្នកគួរតែព្យាយាមពាក់ស្បែកជើងកែងទាបៗ ដែលវាមិនធ្វើឱ្យខ្នងរបស់អ្នករោយចុកស្រពន់ខ្លាំង។

២.ឈឺប្រអប់ជើង៖ ជាការពិតការពាក់ស្បែកជើងកែង មានគុណប្រយោជន៍របស់វា គឺធ្វើឱ្យរូបរាងរបស់អ្នកស្រឡូនស្អាត ប៉ុន្តែវាមិនបានផ្តល់នូវភាពស្រណុកសម្រាប់ប្រអប់ជើងរបស់អ្នកនោះឡើយ។ នៅពេលអ្នកព្យាយាមប្រឹងដើរ ឬក៏រត់ជាមួយនឹងស្បែកជើងកែង ក្នុងរយៈពេលយូរ លទ្ធផលដែលអ្នកទទួលបានគឺមានស្នាមពណ៌លឿងតូចៗ នៅលើប្រអប់ជើងរបស់អ្នកជាក់ជាមិនខាន។

៣.ឈឺកំភួនជើង៖ ការពាក់ស្បែកជើងកែងបានធ្វើឱ្យអ្នកឈឺចាប់ត្រង់កំភួនជើងយ៉ាងខ្លាំង មិនត្រឹមតែមានការអាការៈឈឺចាប់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងធ្វើឱ្យសរសៃវែនឡើងរីកធំ ផងដែរ។ ដូច្នេះអ្នកគួរពាក់ស្បែកជើងចូលរួមក្នុងកម្មវិធី ឬពិធីជប់លៀងណាមួយបានហើយ បើពាក់ញឹកញាប់ពេកអាចនឹងមានបញ្ហា៕

អំពូលភ្លើង Centennial Light គឺជាអំពូលភ្លើងដែលចំណាស់ជាងគេបំផុតរបស់ពិភពលោក ដំណើរការតាំងពីឆ្នាំ ១៩០១ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ហើយកម្រនឹងបិទណាស់ នេះបើយោងតាម Guinness World Records។
ចាប់តាំងពីអំពូលពាណិជ្ជកម្មត្រូវបានបង្កើតនៅចុងសតវត្សទី ១៩ មានអំពូលមួយប៉ុណ្ណោះដែលនៅតែអាចប្រើប្រាស់បានដល់សព្វថ្ងៃ ខណៈអំពូលផ្សេងទៀតបានខូចអស់ហើយ។ អំពូលភ្លើង Centennial Light ត្រូវបានកំណត់ត្រាពិភពលោក Guinness បានដាក់បញ្ចូលក្នុងបញ្ជីនៃអំពូលភ្លើងដែលប្រើបានយូរជាងគេបំផុតរបស់ពិភពលោក ដោយនៅឆ្នាំ ២០២៥ ខាងមុខអំពូលភ្លើងមួយនេះគឺមានអាយុកាល ១២៤ ឆ្នាំហើយ។

អំពូល ៦០ W នេះបានបញ្ចេញពន្លឺពណ៌ទឹកក្រូចស្រាលៗនៅស្ថានីយ៍ភ្លើងនៃរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលកម្រនឹងរលត់ណាស់ ដោយវាត្រូវបានគេបើក ២៤ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃតែម្តងដើម្បីបំភ្លឺ។ វាត្រូវបានបិទនៅពេលចាំបាច់ ឬមានបញ្ហាណាមួយប៉ុណ្ណោះ។ Centennial Light មានភាពល្បីល្បាញខ្លាំងក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៧០ នៅពេលដែលការស៊ើបអង្កេតរបស់ Herald News បានដាក់បញ្ចូលក្នុងបញ្ជីនៃអំពូលភ្លើងដែលប្រើប្រាស់បានយូរបំផុតរបស់ពិភពលោក។ យោងតាមរបាយការណ៍ក្នុងស្រុក អំពូលភ្លើងនេះត្រូវបានបរិច្ចាគដំបូងទៅស្ថានីយ៍ពន្លត់អគ្គីភ័យនៅទីក្រុង Livermore រដ្ឋ California ក្នុងឆ្នាំ ១៩០១។

ទោះបីជាវាបានផ្លាស់ប្តូរទីតាំងជាច្រើនដងក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយក៏ដោយ ក៏អំពូលភ្លើងនៅតែស្ថិតក្នុងនាយកដ្ឋានពន្លត់អគ្គីភ័យ។ នៅឆ្នាំ ២០២១ វិស្វករ Martin Kykta ប្រធានក្រុមហ៊ុន MAK Electro-Optics បានសិក្សាពីរចនាសម្ព័ន្ធរបស់អំពូលភ្លើង ហើយបានព្យាករណ៍ថា ប្រសិនបើវាបន្តបញ្ចេញពន្លឺនៅកម្រិត 4 W ឬតិចជាងនេះ វាអាចមានរយៈពេលមួយសតវត្សទៀត។

Martin Kykta បានបន្តទៀតថា មូលហេតុដែលអំពូលភ្លើង Centennial Light ដំណើរការអស់រយៈពេល ១២៤ ឆ្នាំហើយ នៅតែភ្លឺដដែលគឺដោយសារវាប្រើសរសៃកាបូនដែលមិនងាយស្រួយដូចតង់ស្តែនជាដើម ព្រោះវាធន់នឹងការប៉ះពាល់អុកស៊ីហ្សែនបានល្អជាងកាបូន។ ម្យ៉ាងវិញទៀតអំពូល Centennial ក៏មិនងាយពន្លត់ដែរ កាលណាដែលអំពូលភ្លើងបិទបើកញឹកញាប់អាចបណ្តាលឱ្យខ្សែ tungsten នៅខាងក្នុងពង្រីក និងចុះខ្សោយយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ លើសពីនេះវាក៏ផលិតដោយដៃ ហើយខ្សែកាបូនក្រាស់ ស្ថិតនៅទីកន្លែងសុវត្ថិភាពក្នុងបរិយាកាសល្អរក្សាបាននូវពន្លឺទាបជាលំដាប់ ជាហេតុធ្វើឱ្យអំពូល Centennial ប្រើប្រាស់បានយូរជាងគេ៕