បច្ចុប្បន្នប្រជាជនប្រមាណ ៥៥ ភាគរយដែលស្មើនឹង ៤,២ ពាន់លាននាក់នៃប្រជាជនសរុបក្នុងពិភពលោក គឺកំពុងរស់នៅក្នុងទីក្រុងដើម្បីស្វែងរកឱកាសការងារដ៏ច្រើន  និងរបៀបរស់នៅឱ្យប្រសើរជាងមុន។ បើតាមអង្គការសហប្រជាជាតិ (UN) ទីក្រុងដែលមានមនុស្សរស់នៅច្រើនជាង ១០ លាននាក់ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាទីក្រុងធំជាងគេបំផុត (Megacity)។ ដូច្នេះនៅលើពិភពលោកយើងនេះ ទីក្រុងធំៗដែលមានប្រជាជនរស់នៅច្រើនបំផុតនោះគឺ៖

១.ទីក្រុងតូក្យូ ប្រទេសជប៉ុន៖ អស់រយៈពេលជាច្រើនទស្សវត្សរ៍មកហើយ ទីក្រុងតូក្យូតែងតែមានប្រជាជនរស់នៅច្រើនជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក ដែលនៅឆ្នាំ ២០២៥ នេះ ចំនួនប្រជាជននៅទីក្រុងតូក្យូមានរហូតដល់ ៣៧.៤ លាននាក់ គ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដី ១៣,៤៥២ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ។

២.ទីក្រុងដេលី ប្រទេសឥណ្ឌា៖ ទីក្រុងនេះមានប្រជាជនរស់នៅចំនួន ២៩.៣ លាននាក់ ដោយគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដី ១,៤៨៣ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានបរទេស Science Focus។

៣.ទីក្រុងសៀងហៃ ប្រទេសចិន៖ ជាច្រើនឆ្នាំមុន សៀងហៃធ្លាប់ជាភូមិនេសាទតូចមួយ ប៉ុន្តែដោយសារទីតាំងរបស់វានៅភាគខាងត្បូងនៃទន្លេ Yangtze វាបានក្លាយជាទីក្រុងដ៏ធំបំផុតនៅក្នុងប្រទេសចិន និងជាទីក្រុងធំបំផុតទី ៣ នៅលើពិភពលោក ដែលមានប្រជាជនរស់នៅសរុបប្រមាណ ២៦.៣ លាននាក់។

៤.ទីក្រុងសៅប៉ូឡូ ប្រទេសប្រេស៊ីល៖ ជាមួយប្រជាជន ២១,៨ លាននាក់ ទីក្រុងនេះបច្ចុប្បន្នកំពុងជួបនឹងការលំបាកខ្លាំងដោយសារកង្វះប្រភពទឹកស្អាត។

៥.ទីក្រុងម៉ិកស៊ិក ប្រទេសម៉ិកស៊ិក៖ ទីក្រុងដែលស្ថិតនៅទ្វីបអាមេរិកខាងត្បូងនេះបច្ចុប្បន្នមានប្រជាជនរស់នៅប្រមាណ ២១,៦ លាននាក់ ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាទីក្រុងដែលមានវ័យចំណាស់ជាងគេបំផុតនៅអាមេរិក។

៦.ទីក្រុងគែរ ប្រទេសអេហ្ស៊ីប៖ ជាមួយប្រជាជនរស់នៅ ២០.៤ លាននាក់ ទីក្រុងគែរប្រហែលជាត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាផ្ទះនៃអច្ឆរិយៈបុរាណមួយរបស់ពិភពលោក ដោយមានប្រាសាទពីរ៉ាមីត Giza អេហ្ស៊ីបបុរាណ។ វាក៏ជាផ្ទះសម្រាប់ ១១ ភាគរយនៃចំនួនប្រជាជននៃប្រទេសអេហ្ស៊ីបផងដែរ។

៧.ទីក្រុងដាកា ប្រទេសបង់ក្លាដែ៖ ដោយមានប្រជាជនរស់នៅ ២០.២ ពាន់លាននាក់ រាជធានីនៃប្រទេសបង់ក្លាដែសបច្ចុប្បន្នគឺកំពុងរីកចម្រើនក្នុងអត្រាដ៏ឆាប់រហ័ស ដែលត្រូវបានជំរុញដោយផ្នែកឧស្សាហកម្មបោះពុម្ពផ្សាយដ៏រីកចម្រើន។ នេះ​បាន​នាំ​ឱ្យ​មាន​អាផាតមិន និង​ការិយាល័យ​ខ្ពស់ៗ​រីក​ដុះដាល​ពាសពេញ​ទីប្រជុំជន​ដ៏ធំទូលាយ​នេះ។

៨.ទីក្រុងបុមបៃ ប្រទេសឥណ្ឌា៖ ទីក្រុងបុមបៃត្រូវបានសាងសង់នៅលើកោះចំនួនប្រាំពីរ ហើយជាទីក្រុងប្រវត្តិសាស្ត្រដែលពោរពេញដោយវប្បធម៌ និងសិល្បៈ។ វាក៏ជាកន្លែងសម្រាប់ឧស្សាហកម្មភាពយន្តឥណ្ឌា Bollywood ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជុំវិញពិភពលោកសម្រាប់ភាពយន្ដដ៏រស់រវើក និងតន្ត្រីទាន់សម័យ។ ជាមួយប្រជាជនរស់នៅ ២០.១ ពាន់លាននាក់ ទីក្រុងនេះក៏ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាទីក្រុងអ្នកមានផងដែរ។

៩.ទីក្រុងប៉េកាំង ប្រទេសចិន៖ ប៉េកាំងគឺជាទីក្រុងធំជាងគេទីពីររបស់ប្រទេសចិន និងធំជាងគេទី ៩ របស់ពិភពលោក ដែលមានប្រជាជនរស់នៅសរុបប្រមាណ ១៩.៤ លាននាក់។

១០.ទីក្រុង Osaka ប្រទេសជប៉ុន៖ Osaka គឺជាទីក្រុងធំជាងគេទីពីររបស់ប្រទេសជប៉ុន និងធំជាងគេទី ១០ របស់ពិភពលោក ដែលមានប្រជាជនរស់នៅសរុបប្រមាណ ១៩.២ លាននាក់៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ កាលពីថ្ងៃទី២៥ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៥ Guinness World Records បានប្រកាសទទួលស្គាល់ពីភាពជោគជ័យ និងការគ្រប់គ្រងតំណែងជើងឯកជាផ្លូវការរបស់ប្រទេសជប៉ុន ដែលបានបង្កើតសួនច្បារមានទំហំតូចបំផុតនៅលើពិភពលោក គឺវាមានទំហំស្មើនឹងក្រដាស A3 ប៉ុណ្ណោះ និងមានទំហំតូចជាងសួនច្បារ Mill Ends Park នៅអាមេរិក ។

សួនច្បារមានទំហំតូចបំផុតលើពិភពលោកនេះ ស្ថិតនៅទីក្រុងណាង៉ាស៊ុមិ ខេត្តឈិស៊ុអូកាក់ ហើយបើធ្វើដំណើរពីទីក្រុងតូក្យូ មកកាន់ទីក្រុងណាង៉ាស៊ុមិ គឺចំណាយពេលប្រមាណ១ម៉ោង ។ បើទោះជាសួនច្បារមានទំហំតូចមែន ប៉ុន្តែវាមានច្រកចូល កន្លែងអង្គុយខ្នាតតូច និងស្មៅដ៏ស្រស់ស្អាត ។

លោក Shuji Koyama ប្រធានក្រុមមកពីនាយកដ្ឋានគ្រប់គ្រងការសាងសង់នៅទីក្រុងណាង៉ាស៊ុមិ និយាយថា សួនច្បារនេះបានធ្វើតាំងពីឆ្នាំ១៩៨៨ មកម៉្លេះ ដើម្បីប្រើប្រាស់ទីធ្លាទូលាយនៅក្បែរផ្លូវឱ្យក្លាយជាប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុត ។ មុនពេលធ្វើសួនច្បារនេះ គឺសមាជិកម្នាក់បានទៅកម្សាន្តនៅអាមេរិកក្នុងថ្ងៃឈប់សម្រាក ហើយឃើញសួនច្បារ Mill Ends Park មានតូចបំផុតនៅទីក្រុងផូកឡែន រដ្ឋអូរីហ្គន ទើបសមាជិករូបនេះចង់ធ្វើសួនច្បារនៅជប៉ុន ឱ្យតូចជាងសួនច្បារអាមេរិក ។

តាំងពីធ្វើសួនច្បារនេះមក អាជ្ញាធរទីក្រុងណាង៉ាស៊ុមិ ក៏ចាត់ទុកថា វាជាសួនច្បារមានទំហំតូចបំផុតនៅលើពិភពលោក ។ លើសពីនេះ សារព័ត៌មានជប៉ុនបានចុះផ្សាយពីសួនច្បារជាញឹកញាប់ ទើបធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរជាតិ និងអន្តរជាតិមកកម្សាន្តថតរូបនៅទីនេះជាហូរហែ ។

អាជ្ញាធរទីក្រុងណាង៉ាស៊ុមិ ចង់ឱ្យសួនច្បារនេះទទួលតំណែងជាសួនច្បារតូចបំផុតលើពិភពលោកជាផ្លូវការ ទើបអញ្ជើញអ្នកជំនាញមកវាស់ទំហំរបស់វាដើម្បីកត់ត្រាទំហំពិតប្រាកដ ។ បន្ទាប់មក អាជ្ញាធរទីក្រុងណាង៉ាស៊ុមិ ក៏បញ្ជូនទិន្នន័យលម្អិតរបស់សួនច្បារផ្ញើទៅឱ្យ Guinness World Records ។ លោក Shuji Koyama សប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់ ដែលសួនច្បារនៅទីក្រុងណាង៉ាស៊ុមិ បានគ្រប់គ្រងតំណែងជើងឯកជាផ្លូវការ ក្លាយជាសួនច្បារតូចបំផុតលើពិភពលោក ៕

សហរដ្ឋអាមេរិក ៖ ក្រុមអ្នកជំនាញមកពីសាកលវិទ្យាល័យ Stanford សហរដ្ឋអាមេរិក បានផលិតវ៉ាក់សាំងដោយពុំចាំបាច់ចាក់ចូលក្នុងសាច់ គឺគ្រាន់តែយកមកលាបពីលើស្បែកប៉ុណ្ណោះ វានឹងមានប្រសិទ្ធភាពជាងការចាក់ប្រើប្រាស់ម្ជុល ក្រោយពីក្រុមអ្នកជំនាញសាកល្បងវ៉ាក់សាំងជាមួយសត្វកណ្តុរ ។ ជំហ៊ានបន្ទាប់ នឹងសាកល្បងវ៉ាក់សាំងជាមួយស្វា មុនពេលសាកល្បងជាមួយមនុស្ស ។

វ៉ាក់សាំង គឺជាអាវុធដ៏សំខាន់របស់មនុស្សសម្រាប់ប្រឆាំងនឹងជំងឺផ្សេងៗ ប៉ុន្តែត្រូវប្រើប្រាស់ម្ជុលចាក់វ៉ាក់សាំងចូលរាងកាយ ហើយវានឹងមានផលប៉ះពាល់សុខភាពយ៉ាងច្រើន ។ ហេតុនេះ ធ្វើឱ្យមនុស្សភាគច្រើនបដិសេធពុំចាក់វ៉ាក់សាំង ជាពិសេស អ្នកខ្លាចម្ជុល ។

កាលពីថ្ងៃទី២៥ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៥ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា ក្រុមអ្នកជំនាញមកពីសាកលវិទ្យាល័យ Stanford សហរដ្ឋអាមេរិក បានរកឃើញបាក់តេរីម្យ៉ាងនៅលើស្បែក ដែលអាចជួយការពារប្រព័ន្ធរាងកាយ ។ ដូច្នេះ ក្រុមអ្នកជំនាញក៏បានកែប្រែហ្សែនទៅជាវ៉ាក់សាំងសម្រាប់លាបលើស្បែក (ស្រដៀងនឹងឡេ) ហើយពេលលាបលើស្បែករួច វានឹងមានប្រសិទ្ធភាពជាងការចាក់ដោយម្ជុល ។

បាក់តេរី Staphylococcus Epidermidis អាចរស់នៅលើរន្ធស្បែករបស់មនុស្ស ព្រមទាំងប្រឆាំងការឆ្លងជំងឺគ្រុនផ្តាសាយ ។ ក្រុមអ្នកជំនាញបានយកបាក់តេរីនេះលាបពីលើក្បាលកណ្តុរ រយៈពេល៦សប្តាហ៍ក្រោយមក គឺអង់ទីគ័ររបស់កណ្តុរកើនឡើងខ្ពស់ជាងការចាក់វ៉ាក់សាំង ខណៈការសាកល្បងដោយប្រើឈាមមនុស្ស ក៏បង្ហាញលទ្ធផលស្រដៀងគ្នាដែរ ។

បាក់តេរីនេះមានប្រូតេអ៊ីនហៅថា Aap ដែលទទួលបំណែកប្រូតេអ៊ីនពីក្រៅរាងកាយផ្តល់មកឱ្យប្រព័ន្ធការពាររាងកាយ និងជំរុញឱ្យអង់ទីករ IgG និ JgA កើនឡើង ។ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបានយកវាមកផលិតជាវ៉ាក់សាំងសម្រាប់លាបកណ្តុរ ដោយកណ្ដុរអាចផលិតអង់ទីគ័រការពារតេតាណូសកម្រិតខ្ពស់ និងរួចផុតពីសេចក្តីស្លាប់ ក្រោយការចាក់ថ្នាំពុលតេតាណូសកម្រិតខ្លាំង ។ បន្ទាប់មក ក្រុមអ្នកជំនាញបានសាកល្បងលើជំងឺខាន់ស្លាក់ឃើញថា ក្រោយពីលាបវ៉ាក់សាំងនេះរួច គឺកណ្តុរអាចផលិតអង់ទីគ័រការពារជំងឺខាន់ស្លាក់យ៉ាងច្រើន ។

ជំហ៊ានបន្ទាប់ ក្រុមអ្នកជំនាញនឹងសាកល្បងវ៉ាក់សាំងជាមួយស្វា បើជោគជ័យ ពួកគេនឹងសាកល្បងជាមួយមនុស្សបន្តទៀត ។ ក្រុមអ្នកជំនាញរំពឹងថា វ៉ាក់សាំងនេះនឹងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់អាចការពារជំងឺផ្សេងៗ និងគ្មានផលប៉ះពាល់សុខភាព ដូចការចាក់វ៉ាក់សាំងប្រើប្រាស់ម្ជុល ៕

ប្រទេសថៃ ៖ ក្នុងឱកាសអញ្ជើញជាប្រធានបើកគម្រោង «Thailand Summer Festivals» នៅវិមានរដ្ឋាភិបាល កាលពីថ្ងៃទី២៦ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៥ លោកស្រី ផេថងថាន ស៊ីណាវ៉ាត់ នាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃថ្លែងថា រដ្ឋាភិបាលថៃនឹងរៀបចំពិធីបុណ្យសង្ក្រាន្តយ៉ាងអធិកអធមជាងបណ្តាឆ្នាំមុនៗ ដើម្បីទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរមកពីជុំវិញពិភពលោក ឱ្យបានចំនួន៣៨លាននាក់ ។ លោកស្រីបានសំណូមពរឱ្យពលរដ្ឋគ្រប់រូបស្វាគមន៍ និងធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះដ៏ល្អដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ភ្ញៀវទេសចរ និងបង្កើនចំណូលចូលជាតិ ។

នៅឆ្នាំ២០២៥ រដ្ឋាភិបាលថៃនឹងរៀបចំពិធីបុណ្យសង្ក្រាន្តយ៉ាងអធិកអធម ដោយបង្កើនវិធានការការពារសុវត្ថិភាពដើម្បីឱ្យភ្ញៀវទេសចរជាតិ និងអន្តរជាតិឱ្យទទួលបានបទពិសោធន៍ល្អក្នុងដំណើរកម្សាន្ត ហើយសូមពលរដ្ឋចូលរួមចំណែកជំរុញសេដ្ឋកិច្ចជាតិ ។ រដ្ឋាភិបាលមានបំណងឱ្យវិស័យទេសចរណ៍ជំរុញសេដ្ឋកិច្ច ដែលស្មើជាង១៤% នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) ដោយកំណត់ឱ្យថៃក្លាយជាគោលដៅទេសចរណ៍គ្រប់រដូវកាល តាមរយៈការរៀបចំពិធីបុណ្យផ្សេងៗឱ្យភ្ញៀវទេសចរមកកម្សាន្តនៅទីក្រុងតូច-ធំ ហើយពលរដ្ឋក៏ទទួលបានចំណូលពីភ្ញៀវទេសចរដែរ ។ នេះបើតាមការលើកឡើងរបស់លោកស្រី ផេថងថាន ។

ថៃនឹងរៀបចំពិធីបុណ្យ «Maha Songkran World Water Festival 2025» នៅទីធ្លាខាងមុខព្រះបរមរាជវាំង ទីក្រុងបាងកក ចាប់ពីថ្ងៃទី១១ ដល់ថ្ងៃទី១៥ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៥ ហើយពិធីបុណ្យនេះនឹងបង្ហាញពីប្រពៃណីសង្ក្រាន្តនៅថៃ ដែលចុះបញ្ជីជាបេតិកភណ្ឌពិភពលោករបស់អង្គការយូណេស្កូ ឈានទៅពិធីបុណ្យលំដាប់ពិភពលោក ។ កាលពីឆ្នាំ២០២៤ ភ្ញៀវទេសចរជាង១លាន៥សែននាក់ បានមកដើរលេងក្នុងពិធីបុណ្យសង្ក្រាន្ត កើនឡើងលើសឆ្នាំ២០២៣ ប្រមាណ៤០% ។

ក្រៅពីនេះ ថៃនឹងរៀបចំពិធីបុណ្យប្រពៃណី ចំនួន៧ នៅក្រោមគំនិត «7 Months 7 Wonders Summer Festivals» រួមមាន ៖ ពិធីបុណ្យសង្ក្រាន្ត, ពិធីបុណ្យ Pride, ពិធីបុណ្យវប្បធម៌, តន្ត្រី, កីឡា, ម្ហូបអាហារ ព្រមទាំងពិធីបុណ្យសិល្បៈ និងការច្នៃប្រឌិត ។ ថៃសង្ឃឹមថា ពិធីបុណ្យទាំងនេះនឹងទាក់ទាញឱ្យភ្ញៀវទេសចរបរទេសមកកម្សាន្តនៅថៃកាន់តែច្រើនក្នុងរយៈពេល៧ខែ គឺចាប់ពីខែមីនា ដល់ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៥ ដែលរៀបចំពិធីបុណ្យដោយរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងទេសចរណ៍ និងកីឡា, រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម, រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃ, រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងវប្បធម៌ និងមន្ត្រីស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ ។

ថៃនឹងបង្កើនចំនួនភ្ញៀវទេសចរឱ្យច្រើនដូចអំឡុងពេលមុនជំងឺកូវីដ-១៩ ឆ្លងរាតត្បាត ដើម្បីបង្កើនចំណូលពីវិស័យទេសចរណ៍ ខណៈខេត្តនានាត្រូវបង្ហាញពីភាពលេចធ្លោពិសេស និងរៀបចំពិធីបុណ្យឱ្យកាន់តែធំជារៀងរាល់ឆ្នាំ ទើបអាចជំរុញសេដ្ឋកិច្ចតំបន់ និងជាតិ ។ ពលរដ្ឋគ្រប់រូបជា Soft Power ដ៏សំខាន់បំផុតរបស់ប្រទេស ដោយការស្វាគមន៍ រាក់ទាក់ និងបំពេញតួនាទីជាម្ចាស់ផ្ទះដ៏ល្អជាមួយភ្ញៀវទេសចរ ៕