ប្រទេសថៃ ៖ កាលពីថ្ងៃទី៥ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥ សារព័ត៌មានថៃរាយការណ៍ថា មន្ត្រីឧទ្យានជាតិ Hat Noppharat Thara នៅប្រជុំកោះភីភី និងមន្ត្រីជំនាញបានប្រកាសស្វែងរកភ្ញៀវទេសចរបរទេសមួយក្រុមយកមកដាក់ទោស ដោយសារពួកគេមិនគោរពច្បាប់ ហ៊ានឱ្យចំណីស្វានៅតំបន់ទេសចរណ៍ ដែលថៃចាត់ទុកថា វាធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី និងអាកប្បកិរិយាសត្វ ។ ក្រោយពីអ្នកប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គមបានបង្ហោះវីដេអូភ្ញៀវទេសចរបរទេសឱ្យចំណីស្វា ធ្វើឱ្យពលរដ្ឋថៃរិះគ.ន់យ៉ាងខ្លាំងពីទង្វើពុំសមរម្យនេះ ។

គណនីហ្វេសប៊ុកមួយបានបង្ហោះវីដេអូភ្ញៀវទេសចរបរទេសមួយក្រុមយកចំណីមកឱ្យស្វាស៊ីនៅប្រជុំកោះភីភី និងសរសេរថា ប្រជុំកោះនេះមានស្វាជាច្រើនក្បាលរស់នៅ ជាពិសេស លើឆ្នេរខ្សាច់ និងតាមផ្ទាំងថ្ម ហើយការឱ្យចំណីស្វានឹងធ្វើឱ្យស្វាផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់ ប្រឈមនឹងការឆ្លងជំងឺ ។ បើភ្ញៀវទេសចរឱ្យចំណីស្វាពុំត្រឹមត្រូវទេនោះ គឺអាចត្រូវស្វាវាយប្រហារដោយការដណ្តើមចំណីគ្នាស៊ី និងធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចររងរបួសស្នាម ។ វីដេអូនេះល្បីល្បាញយ៉ាងខ្លាំង និងមានចំនួនអ្នកចូលទស្សនារហូតដល់ជាង១លាន១សែនលើក ។

ក្នុងវីដេអូ គេបានឃើញភ្ញៀវទេសចរផ្សេងទៀតព្យាយាមហាមឃាត់ភ្ញៀវទេសចរម្នាក់បញ្ឈប់ការឱ្យចំណីស្វា ហើយនិយាយថា ហេតុអ្វីអ្នកឱ្យចំណីស្វា? តើអ្នកមានបញ្ហាអ្វី ឈប់ភ្លាម! ខ្ញុំកំពុងថតវីដេអូអ្នកឱ្យចំណីស្វា ហើយខ្ញុំនឹងផ្ញើវីដេអូនេះទៅឱ្យស្ថាប័នរដ្ឋ និងមន្ត្រីឧទ្យានជាតិ ។ បន្ទាប់ពីវីដេអូនេះបានចែកចាយក្នុងបណ្តាញសង្គម មានពលរដ្ឋថៃជាច្រើនរិះគន់ពីទង្វើពុំសមរម្យរបស់ភ្ញៀវទេសចរបរទេស និងពុំគោរពច្បាប់ថៃ ។

នៅថ្ងៃទី៥ ខែឧសភា ហ្វេសប៊ុកផេករបស់ឧទ្យានជាតិ Hat Noppharat Thara នៅប្រជុំកោះភីភី ក៏បានជូនដំណឹងថា ៖ «បណ្តាញសង្គមបានចែកចាយវីដេអូភ្ញៀវទេសចរឱ្យចំណីស្វានៅតំបន់លីងសាមហាត ប្រជុំកោះភីភី ដែលប្រជុំកោះនេះមានស្វាជាច្រើនក្បាលរស់នៅតាមឆ្នេរខ្សាច់ ឬតោងតាមផ្ទាំងថ្មធំៗ ។ មន្ត្រីឧទ្យានបានធ្វើស្លាកសញ្ញាហាមឱ្យចំណីសត្វ និងហាមឱ្យអាហារសត្វព្រៃ ដោយយកស្លាកទាំងនេះទៅដាក់តាមតំបន់ផ្សេងៗ អ្នកមិនគោរពតាមត្រូវបង់ប្រាក់ពិន័យចំនួន១,០០០បាត ។ ក្រៅពីនេះ ឧទ្យានជាតិក៏បានផ្សព្វផ្សាយជាបន្តបន្ទាប់ដើម្បីឱ្យភ្ញៀវទេសចរ ម្ចាស់អាជីវកម្ម និងពលរដ្ឋបានជ្រាប» ។

បច្ចុប្បន្ន មន្ត្រីជំនាញមានភស្តុតាងគ្រប់គ្រាន់ និងកំពុងតាមស្វែងរកភ្ញៀវទេសចរមួយក្រុមនេះយកមកដាក់ទោសតាមច្បាប់ ហើយមន្ត្រីជំនាញបានសំណូមពរទៅពលរដ្ឋថៃ បើប្រទះឃើញទង្វើពុំសមរម្យបែបនេះនៅតំបន់ទេសចរណ៍ គឺពលរដ្ឋអាចរាយការណ៍មកកឧទ្យានជាតិ ឬជូនដំណឹងមកហ្វេសប៊ុកផេកឧទ្យានជាតិ Hat Noppharat Thara ជាបន្ទាន់ ដើម្បីចាត់វិធានការអ្នករំលោភច្បាប់ ៕

ប្រទេសថៃ ៖ ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី និងរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការពារជាតិថៃ លោក Phumtham Wechayachai និយាយថា ការអនុវត្តតាមកិច្ចព្រមព្រៀង MOU នៅឆ្នាំ២០០០ នឹងពុំធ្វើឱ្យប្រទេសថៃបាត់បង់ទឹកដី ។ រីឯពាក្យថា «ការដកថយកម្លាំងទ័ព» មិនមែនមានន័យថា គឺជាការដកទ័ពថៃចេញពីតំបន់ទាំងអស់នៅប្រាសាទតាមាន់ធំទេ កងទ័ពថៃនៅតែឈរជើងនៅប្រាសាទតាមាន់ធំដូចមុន ។ លោកចាត់ទុកថា ការផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានរបស់កាសែតថៃ គឺជាការប៉ុនប៉ងធ្វើឱ្យរដ្ឋាភិបាលរង្គោះរង្គើ ពីព្រោះមេបញ្ជាការកងទ័ពថៃ ទី២ បានបកស្រាយរួចហើយ ។ នេះបើតាមការចុះផ្សាយរបស់សារព័ត៌មាន Thairath កាលពីថ្ងៃទី៤ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥ ។

កាលពីថ្ងៃទី៤ ខែឧសភា ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការពារជាតិថៃ លោក Phumtham បានឆ្លើយតបទៅអ្នកជំនាញដែលលើកឡើងថា លោកបញ្ជាឱ្យដកថយកងទ័ពចេញពីប្រាសាទតាមាន់ធំ ស្ថិតលើភ្នំដងរែក ឃុំគោកមន ស្រុកបន្ទាយអំពិល ខេត្តឧត្តរមានជ័យ ជាប់ព្រំដែនខេត្តសុរិន្ទ ហើយអ្នកជំនាញបារម្ភពីការបាត់បង់ទឹកដីរបស់ថៃ ។ លោកថា ក្នុងកិច្ចប្រជុំគណៈកម្មាធិការព្រំដែនទូទៅកម្ពុជា-ថៃ (General Border Committee : GBC) គឺថៃបានពិភាក្សាជាមួយឯកឧត្តមនាយឧត្តមសេនីយ៍ ទៀ សីហា ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី និងរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការពារជាតិកម្ពុជា ព្រមទាំងមេបញ្ជាការកងទ័ពកម្ពុជាទាំងអស់ ។ លោក Phumtham បានដឹកនាំអនុរដ្ឋមន្ត្រីការពារជាតិ មេបញ្ជាការកំពូលកងទ័ព មេបញ្ជាការកងទ័ពជើងគោក ព្រមទាំងមានមន្ត្រីតំណាងកងទ័ពជើងទឹក កងទ័ពអាកាសថៃចូលរួមផងដែរ ហើយនេះជាការសន្ទនាទល់មុខគ្នា គ្មានអ្វីខុសឆ្គងទេ មនុស្សគ្រប់រូបអាចធ្វើសាក្សី ។

ចំណែកខ្លឹមសារការពិភាក្សា គឺភាគីទាំងពីរបានយល់ព្រមប្រើប្រាស់កិច្ចព្រមព្រៀង MOU ឆ្នាំ២០០០ ហើយកិច្ចប្រជុំ (GBC) ក៏បានសម្រេចឱ្យដកថយកងទ័ពតាមកិច្ចព្រមព្រៀង MOU ឆ្នាំ២០០០ និងតាមកិច្ចព្រមព្រៀង ឆ្នាំ២០១៩ ដោយភាគីទាំងពីរនឹងពិភាក្សាគ្នាលម្អិតម្តងទៀត ដែលរៀបចំដោយមេបញ្ជាការកងទ័ពជើងគោក ។ លោក Phumtham និយាយថា ពាក្យថា «ដកថយកងទ័ព» គឺមិនមែនឱ្យដកកងទ័ពថៃចេញពីតំបន់ដែលថៃឈរជើងទេ កងទ័ពថៃនៅតែការពារ និងឈរជើងដូចមុន យើងអនុញ្ញាតឱ្យភាគីកម្ពុជាឡើងមកប្រាសាទតាមាន់ធំ ប៉ុន្តែភាគីទាំងពីរឯកភាពថា នឹងជជែកគ្នាលម្អិតបន្ថែមទៀត ។

លោកបន្តថា បច្ចុប្បន្ន មេបញ្ជាការកងទ័ពថៃទី២ បានឡើងទៅតំបន់ដែលមានបញ្ហា ឃើញថា ស្ថានការណ៍ធម្មតា ។ យើងឈរជើងលើទឹកដីរបស់យើង និងប្រាសាទតាមាន់ធំ គឺធ្វើឡើងតាមកិច្ចព្រមព្រៀងទាំងអស់ ហើយលោកសូមបញ្ជាក់ថា លោកពុំបានលក់ដីឱ្យជនបរទេសទេ រីឯការលើកឡើងថា កងទ័ពថៃមិនព្រមឡើងមកការពារ គឺមិនមែនទេ កងទ័ពថៃបានទទួលបញ្ជាពីលោករួចហើយ ។ ការចុះផ្សាយព័ត៌មានខុសពីការពិត គឺមេបញ្ជាការកងទ័ពថៃទី២ បានបកស្រាយរួចហើយ ប៉ុន្តែកាសែតផ្សេងៗរបស់ថៃផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានបំផ្លើស ។ មូលហេតុដែលកាសែតថៃចុះផ្សាយបែបនេះ លោកពុំជ្រាបទេ ប៉ុន្តែលោកយល់ថា វាជាការប៉ុនប៉ងធ្វើឱ្យរដ្ឋាភិបាលរង្គោះរង្គើ ។

គួរបញ្ជាក់ថា ពលរដ្ឋថៃបានចោទប្រកាន់ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការពារជាតិថៃ លោក Phumtham ថា ធ្វើឱ្យប្រទេសថៃបាត់បង់ទឹកដី ដោយសារលោកបានបញ្ជាឱ្យកងទ័ពថៃដកថយពីប្រាសាទតាមាន់ធំ ហើយមកឈរជើងនៅទីតាំងដើមវិញ ។ ប៉ុន្តែលោក Phumtham បានច្រានចោលការចោទប្រកាន់នេះ ដោយលោកបញ្ជាក់ថា ការដកថយកងទ័ពកម្ពុជា និងថៃ គឺដើម្បីចៀសវាងការប្រឈមមុខគ្នា ៕

ការវាស់ស្ទង់កម្រិតរំខាននៃសម្លេងរញ៉េរញ៉ៃនៅតាមបណ្ដារទីក្រុងនានានៅទូទាំងពិភពលោកបានបង្ហាញថា ទីក្រុងហូជីមីញ របស់វៀតណាមទទួលបានចំណាត់ថ្នាក់លេខ៥ និងទីក្រុងបាងកក របស់ថៃជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៩ នៅទូទាំងពិភពលោក ឬស្មើនឹង “ហូជីមីញ” លេខ១ និង “បាងកក” លេខ២ ក្នុងចំណោមប្រទេសអាស៊ានដែលមានទីក្រុងពោរពេញដោយសម្លេងរំខានខ្លាំងជាងគេបំផុត។

យោងតាមរបាយការណ៍ “ Frontiers 2022: Noise, Blazes and Mismatches “ ដែលជាកម្មវិធីបង្កើតឡើងដោយអង្គការបរិស្ថានសហប្រជាជាតិ United Nations Environment Programme ហៅកាត់ UNEP បានឲ្យដឹងថា ៖ ទីក្រុងនៃប្រទេសទាំង១០ នៅទូទាំងពិភពលោកដែលមានដូចជា ៖ ទីក្រុងដាកា ប្រទេសបង់ក្លាដេស, ទីក្រុងមូរ៉ាដាប៉ាត ប្រទេសឥណ្ឌា, ទីក្រុងអ៊ីស្លាម៉ាបាត ប្រទេសប៉ាគីស្ថាន, ទីក្រុងរ៉ាចសាហ៊ី ប្រទេសបង់ក្លាដេស, ទីក្រុងហូជីមីញ ប្រទេសវៀតណាម, ទីក្រុងអ៊ីបាដាន ប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា, ទីក្រុងគុប៉ុនដូល ប្រទេសនេប៉ាល់, ទីក្រុងអាល់ហ្សេរី ប្រទេសអាល់ហ្សេរី, ទីក្រុងបាងកក ប្រទេសថៃ និងទីក្រុងញូយ៉ក សហរដ្ឋអាមេរិក គឺជាទីក្រុងដែលមានការរំខានដោយសម្លេងរញ៉េរញ៉ៃខ្លាំងបំផុតនៅលើពិភពលោក។

ការរាស់ស្ទង់កម្រិតនៃភាពរំខានដោយសម្លេងនេះគឺត្រូវបាន UNEP ប្រមូលលទ្ធផលមកពីទិន្នន័យចំនួនមនុស្សនៅក្នុងទីក្រុង, ភាពញឹកញាប់នៃការកកស្ទះចរាចរណ៍ក្នុងទីក្រុងដែលបង្ករឲ្យមានសម្លេងស៊ីផ្លេរញ៉េរញ៉ៃ, កម្រិតនៃការសាងសង់សំណង់អគារ, សកម្មភាពឧស្សហកម្ម, រួមជាមួយវប្បធម៌ និងឥរិយាបថមនុស្សនៅក្នងសង្គមទាំងនោះ។

អង្គការបរិស្ថានសហប្រជាជាតិ ក៏បានបញ្ជាក់ថា ៖ សម្លេងរំខានដែលកើតចេញពីកត្តាទាំងអស់ខាងលើ បានផ្ដល់ផលប៉ះពាល់ជាច្រើនដល់ការរស់នៅរបស់មនុស្សនៅក្នងទីក្រុង។ វាមានកម្រិតខ្ពស់ក្នុងការជំរុញឲ្យមានអារម្មណ៍តានតឹង, រំខានការគេង និងប៉ះពាល់ដល់ការស្ដាប់។ ដូចនេះបានន័យថា “សម្លេងរញ៉េរញ៉ៃនៅក្នុងទីក្រុង” មិនត្រឹមតែនាំឲ្យប៉ះពាល់ដល់អារម្មណ៍ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជះឥទ្ធិពលដល់សុខភាពផងដែរ។

យ៉ាងណាមិញ ការចាត់ថ្នាក់របស់អង្គការបរិស្ថានសហប្រជាជាតិបែបនេះ បានធ្វើឲ្យប្រទេសវៀតណាម និងប្រទេសថៃ ក្លាយជាប្រទេសតែ២គត់ក្នុងចំណោមប្រទេសជាសមាជិកអាស៊ានទាំង១០ ដែលចូលក្នុងតារាងខាងលើនេះ៕

ប្រទេសវៀតណាម ៖ មជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវសេដ្ឋកិច្ច និងធុរកិច្ច (CEBR) ព្យាករថា វៀតណាមនឹងក្លាយជាប្រទេសមានសេដ្ឋកិច្ចរីកចម្រើនលំដាប់ទី២ នៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ បន្ទាប់ពីប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី ។ លើសពីនេះ បើតាមរបាយការណ៍របស់ World Economic League Table បង្ហាញថា វៀតណាមនឹងមានសេដ្ឋកិច្ចរីកចម្រើន លំដាប់ទី២០ នៅលើពិភពលោក ក្នុងឆ្នាំ២០៣៦ ។

កាលពីថ្ងៃទី៤ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៥ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា រដ្ឋាភិបាលវៀតណាមបានអនុវត្តផែនការសេដ្ឋកិច្ចរយៈពេល៥ឆ្នាំ ហើយផែនការបច្ចុប្បន្ន គឺអនុវត្តចាប់ពីឆ្នាំ២០២១ ដល់ឆ្នាំ២០២៥ ដោយផ្តោតលើការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចឱ្យរីកចម្រើនដោយសារការផលិតទំនិញ ។ សេដ្ឋកិច្ចវៀតណាមទទួលបានការគាំទ្រពីការរួមបញ្ចូលបន្ថែមក្នុងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់កម្រិតពិភពលោក តាមរយៈការស្វែងរកកិច្ចសហការពាណិជ្ជកម្ម និងកាត់បន្ថយហានិយភ័យការនាំចេញ ។

ក្រៅពីនេះ វៀតណាមបានកំណត់គោលដៅក្លាយជាប្រទេសមានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់នៅឆ្នាំ២០៤៥ ហើយដើម្បីសម្រេចគោលដៅនេះ វៀតណាមត្រូវការឱ្យពលរដ្ឋមានកំណើនប្រាក់ចំណូលជាមធ្យម ស្មើ៥% ក្នុង១ឆ្នាំ ។ ការអនុវត្តផែនការសេដ្ឋកិច្ចរយៈពេល៥ឆ្នាំ គឺវៀតណាមត្រូវការឱ្យពលរដ្ឋមានកំណើនប្រាក់ចំណូលជាមធ្យម ស្មើ៦.៥% ក្នុង១ឆ្នាំ នាទសវត្សរ៍ក្រោយ ដែលស្របនឹងការកំណត់គោលដៅ ។

ប៉ុន្តែវៀតណាមប្រឈមនឹងឧបសគ្គផ្សេងៗដើម្បីក្លាយជាប្រទេសមានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ ដោយសារពាណិជ្ជកម្មពិភពលោកធ្លាក់ចុះ និងចំនួនពលរដ្ឋវៀតណាមអាយុច្រើនកើនឡើង ។ ហេតុនេះ វៀតណាមចាំបាច់ត្រូវកែលម្អប្រសិទ្ធភាពការអនុវត្តគោលនយោបាយរបស់ខ្លួន ជាពិសេស កែលម្អវិស័យនានាដែលរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងដោយសារការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាធ្វើការជំនួសមនុស្ស និងបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ ។

យោងតាមទិន្នន័យរបស់មូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ (IMF) បង្ហាញថា នៅឆ្នាំ២០២៥នេះ ទំហំសេដ្ឋកិច្ចវៀតណាមនឹងស្ថិតក្នុងលំដាប់ទី៣ ក្នុងតំបន់ ដោយផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) របស់វៀតណាម ស្មើជាង៥សែនលានដុល្លារអាមេរិក បន្ទាប់ពីឥណ្ឌូណេស៊ី និងថៃ ប៉ុន្តែវៀតណាមនាំមុខម៉ាឡេស៊ី ហ្វីលីពីន និងសិង្ហបុរី ។

នៅឆ្នាំ២០២៧ ផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) របស់វៀតណាម និងថៃ គឺស្មើជាង៦សែនលានដុល្លារអាមេរិកប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ។ មជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវសេដ្ឋកិច្ច និងធុរកិច្ច រំពឹងថា ចាប់ពីឆ្នាំ២០២៨ សេដ្ឋកិច្ចវៀតណាមនឹងវ៉ាដាច់ថៃ ហើយថៃនឹងធ្លាក់មកនៅលំដាប់ទី៣ ក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ។ ប្រសិនបើការព្យាកររបស់មជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវសេដ្ឋកិច្ច និងធុរកិច្ច ត្រឹមត្រូវនោះ គឺនៅឆ្នាំ២០៣៦ សេដ្ឋកិច្ចវៀតណាមនឹងវ៉ាដាច់ប្រទេសប៉ូឡូញ ស្វីស បែលហ្ស៊ិក និងអូស្ត្រាលី ៕

ខ្សែរថភ្លើងល្បឿនលឿនដំបូងគេនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍បានកាត់បន្ថយពេលវេលាធ្វើដំណើរពីជិត 3 ម៉ោងមកត្រឹមតែ 45 នាទីប៉ុណ្ណោះ។ នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ឥណ្ឌូនេស៊ីគឺជាប្រទេសដំបូងគេដែលដំណើរការផ្លូវរថភ្លើងល្បឿនលឿនដោយមានខ្សែតែមួយតភ្ជាប់ទីក្រុងធំៗពីររបស់ប្រទេសគឺរដ្ឋធានីហ្សាកាតា និងបានឌុង។ ខ្សែរថភ្លើងនេះបានដំណើរការតាំងពីខែតុលា ឆ្នាំ២០២៣ មកម្លេះ ដោយអាចផ្ទុកកៅអីបានរហូតដល់ទៅ៦០០កៅអី។

ដើមឡើយ គម្រោងនេះត្រូវបានប៉ាន់ប្រមាណថាមានតម្លៃប្រហែល ៦ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិកប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែការចំណាយបានកើនឡើងតាមពេលវេលាដោយសារតែការពន្យារពេល បញ្ហាការទិញយកដី និងការកើនឡើងតម្លៃសម្ភារៈ។ នៅឆ្នាំ ២០២៣ នៅពេលដែលខ្សែនេះបានចាប់ផ្តើមប្រតិបត្តិការជាផ្លូវការ ការចំណាយដែលបានរាយការណ៍ចុងក្រោយបានឈានដល់ប្រហែល ៧ ៣ ពាន់លានដុល្លារ។

គម្រោងនេះគឺជាផ្នែកមួយនៃគំនិតផ្តួចផ្តើមខ្សែក្រវ៉ាត់ និងផ្លូវរបស់ប្រទេសចិន ហើយវាគឺជាការបណ្តាក់ទុនរួមគ្នារវាងក្រុមហ៊ុនរដ្ឋរបស់ឥណ្ឌូនេស៊ី និងចិន។ មូលនិធិបានមកពីការរួមបញ្ចូលគ្នានៃប្រាក់កម្ចីពីធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ចិន (គ្របដណ្តប់ប្រហែល ៧៥%) និងភាគហ៊ុនពីក្រុមហ៊ុនបណ្តាក់ទុនរួមគ្នា PT KCIC (Kereta Cepat Indonesia China)។

ផ្លូវរថភ្លើងល្បឿនលឿនដំបូងគេរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីមានឈ្មោះជាផ្លូវការថា Whoosh ឬ “Waktu Hemat, Operasi Optimal, Sistem Handal” ដែលមានន័យថាសន្សំសំចៃពេលវេលា ប្រតិបត្តិការដ៏ល្អប្រសើរ ប្រព័ន្ធដែលអាចទុកចិត្តបាន និងមានចម្ងាយប្រហែល ១៤២ ៣គីឡូម៉ែត្រ។

ជាមួយនឹងល្បឿនអតិបរមា ៣៥០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង រថភ្លើងល្បឿនលឿន Whoosh អាចធ្វើដំណើរពីទីក្រុង Jakarta ទៅ Bandung ដែលជារដ្ធានីនៃខេត្ត West Java ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ ៤៥ នាទីប៉ុណ្ណោះ ហើយការធ្វើដំណើរដែលមានចម្ងាយប្រហែល ១៤០ គីឡូម៉ែត្រនេះពីមុនចំណាយពេលប្រហែល ៣ ម៉ោងដោយរថភ្លើងធម្មតា។

ប្រទេសថៃកំពុងស្ថិតក្នុងដំណើរការសាងសង់ផ្លូវរថភ្លើងល្បឿនលឿនតភ្ជាប់ទីក្រុងបាងកកទៅខេត្តនគររាជសីមា។ កាលពីខែកុម្ភៈ រដ្ឋាភិបាលបានអនុម័តដំណាក់កាលទី ២ នៃគម្រោង ដោយពង្រីកពីខេត្ត ណាខន រាឆាសីមា ទៅ ណងខៃ ដែលមានព្រំប្រទល់ជាប់ប្រទេសឡាវ ដោយរំពឹងថានឹងបញ្ចប់នៅឆ្នាំ ២០៣០។ នៅពេលដែលបានបញ្ចប់ គម្រោងនេះនឹងតភ្ជាប់ជាមួយផ្លូវរថភ្លើងល្បឿនលឿនឡាវ-ចិន ដែលអាចឱ្យការធ្វើដំណើរបានលឿនពីទីក្រុងបាងកកទៅកាន់ទីក្រុងគុនមីង (ប្រទេសចិន) ដោយឆ្លងកាត់ប្រទេសឡាវ៕