ជប៉ុន៖ ក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តរបស់ប្រទេសជប៉ុនដូចជា Toyota, Honda និង Nissan បានកំពុងព្យាយាមចាប់ផ្តើមការប្រកួតប្រជែងជាសាកលរបស់ពួកគេឡើងវិញ ខណៈដែលឧស្សាហកម្មរថយន្តរបស់ប្រទេសនេះស្ថិតនៅក្រោមការឡោមព័ទ្ធពីបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ និងការប្រកួតប្រជែងយ៉ាងខ្លាំងក្លាពីប្រទេសចិន អាមេរិក និងអឺរ៉ុប។
កាលពីកន្លងទៅ ក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តអាមេរិក និងអឺរ៉ុបក៏ធ្លាប់ភ័យខ្លាចថា គូប្រជែងមកពីប្រទេសជប៉ុនអាចយកឈ្នះពិភពលោក។ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ម៉ាកយីហោរបស់ប្រទេសអាស៊ីបូព៌ាបានកំពុងប្រឈមមុខនឹងបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ និងគូប្រជែងមកពីសហរដ្ឋអាមេរិក ចិន និងអឺរ៉ុបវិញ នេះបើយោងតាមសារព័ត៌មាន Automotive ដែលបានចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី២០ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤។

សមាគមក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តជប៉ុន (JAMA) បានណែនាំផែនការសកម្មភាពថ្មីឆ្នាំ ២០២៤ ដល់សមាជិករបស់ខ្លួនរួមមាន៖ Toyota, Honda, Nissan, Mazda, Subaru និង Mitsubishi ។ ដោយសមាគមចង់ឱ្យក្រុមហ៊ុននានាផ្តោតសំខាន់លើវិស័យចំនួន ៧ ខាងក្រោមនេះ ក្នុងគោលបំណងដោះស្រាយវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច ក៏ដូចជាដោះស្រាយបញ្ហាជាច្រើនដែលទាមទារការសម្របសម្រួល និងការខិតខំប្រឹងប្រែង រួមទាំងចាប់ផ្តើមការប្រកួតប្រជែងជាសាកលឡើងវិញដើម្បីយកឈ្នះជាមួយដៃគូប្រជែងរបស់ខ្លួន។

១.លើកកម្ពស់តម្លៃនៃភស្តុភារ ពាណិជ្ជកម្ម និងការចល័ត៖ នៅឆ្នាំនេះ បទប្បញ្ញត្តិការងារថ្មីដែលតឹងរ៉ឹងជាងមុនលើម៉ោងធ្វើការរបស់អ្នកបើកបរឡានដឹកទំនិញ បូកផ្សំនឹងការខ្វះខាតកម្មករ បានធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធផលិតរថយន្តរបស់ប្រទេសជប៉ុនជួបការលំបាក។ ក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តកំពុងស្វែងរកការកាត់បន្ថយការខ្វះខាត និងចាប់ផ្តើមសេវាកម្មផ្លាស់ប្តូរអាជីវកម្ម ដើម្បីជួយឱ្យរោងចក្រដំណើរការជាទៀងទាត់។ ការផ្តោតអារម្មណ៍នឹងផ្តោតលើម៉ូដែលរថយន្តអគ្គិសនីជាមួយនឹងកម្មវិធីកម្រិតខ្ពស់ ក៏ដូចជាប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងថាមពលកាន់តែប្រសើរ។

២.កែលម្អហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធគីមី៖ ថ្វីបើមានការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាលក៏ដោយ ក៏ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសាកថ្មរថយន្តអគ្គិសនី និងអ៊ីដ្រូសែននៅតែស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលដំបូងនៅឡើយ ដោយ JAMA ចង់លើកកម្ពស់វិធីសាស្រ្តចម្រុះក្នុងការកសាងប្រព័ន្ធទាំងមូល។ គោលដៅគឺមិនត្រឹមតែបង្កើនស្ថានីយរថយន្តអគ្គិសនីប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏មានចំណុចចាក់ប្រេងអ៊ីដ្រូសែនផងដែរ។

៣.អភិវឌ្ឍថ្ម និងបន្ទះសៀគ្វីក្នុងស្រុក៖ ប្រទេសជប៉ុនមានក្រុមហ៊ុនផលិតអាគុយរថយន្តអគ្គិសនីដ៏ធំ Panasonic និងក្រុមហ៊ុនផលិតបន្ទះឈីបដ៏ល្បីល្បាញ Renesas ។ ប៉ុន្តែការកើនឡើងនៃម៉ាកថ្មពីប្រទេសកូរ៉េ និងចិនមានន័យថា បច្ចេកវិទ្យា និងការផ្គត់ផ្គង់សំខាន់ៗកំពុងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងដៃរបស់ដៃគូប្រកួតប្រជែងរបស់ជប៉ុន។ វិបត្តិកង្វះបន្ទះឈីបនាពេលថ្មីៗនេះក៏បានបង្ហាញពីការពឹងផ្អែកខ្លាំងពេកទៅលើក្រុមហ៊ុនបរទេសផងដែរ។ ដូច្នេះហើយ JAMA ចង់បង្កើនការផ្គត់ផ្គង់ក្នុងស្រុកទ្វេដងនៃសមាសធាតុទាំងនេះ ជាពិសេសថ្មជំនាន់ក្រោយ។

៤.ធានាធនធានសំខាន់ៗ៖ ធនធានធម្មជាតិសំខាន់ៗនៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនពិតជាកម្រណាស់។ ដូច្នេះសកម្មភាពភូគព្ភសាស្ត្រដ៏ស្មុគស្មាញរបស់ប្រទេសនេះក៏ជាកត្តាសំខាន់ក្នុងការរំខានដល់ខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ ដូចជាគ្រោះមហន្តរាយរលកយក្សស៊ូណាមិឆ្នាំ ២០១១។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ការដឹកជញ្ជូនតាមសមុទ្រដ៏ស្មុគស្មាញ ប៉ុន្តែមិនអាចជៀសបានក៏ដូចជាខ្សែផ្លូវអាកាសដែលជួយតភ្ជាប់ប្រទេសជប៉ុន និងពិភពលោកទាំងមូលផងដែរ។ JAMA ចង់ពង្រឹងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ផ្ទៃក្នុងរបស់ខ្លួន ដើម្បីប្រឈមមុខនឹងហានិភ័យទាំងនេះ។

៥.ជំរុញពាណិជ្ជកម្ម និងវិនិយោគ៖ ពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ គឺជាខ្សែជីវិតសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសជប៉ុន។ នៅឆ្នាំ ២០២២ ជាឆ្នាំដែលមានទិន្នន័យចុងក្រោយបង្អស់ ប្រទេសនេះបាននាំចេញរថយន្ត ឡានដឹកទំនិញ និងឡានក្រុងប្រហែល ៣.៨ លានគ្រឿង ឬជិតពាក់កណ្តាលនៃរថយន្តទាំងអស់ដែលបានផលិត។ ដើម្បីរក្សាអត្ថប្រយោជន៍របស់ខ្លួន ប្រទេសជប៉ុនត្រូវការកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរី ការចូលទៅកាន់ទីផ្សារបរទេស និងការបង្កើនការវិនិយោគលើបច្ចេកវិទ្យា ដើម្បីជួយក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តប្រកួតប្រជែងជាមួយគូប្រជែងបរទេស។ JAMA ចង់ឱ្យវិនិយោគិនបរទេសចាក់លុយចូលទៅក្នុងវិស័យជឿនលឿនដូចជាកម្មវិធី សម្ភារៈថ្មី ថ្ម និងមីក្រូឈីប។

៦.ពង្រីកប្រភពថាមពលបៃតង៖ កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងអព្យាក្រឹតកាបូននឹងជោគជ័យលុះត្រាតែមានថាមពលពណ៌បៃតង។ នោះមានន័យថា ការស្វែងរកឥន្ធនៈដែលមិនប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន ដើម្បីផ្តល់ថាមពលដល់យានយន្ត ក៏ដូចជារោងចក្រផលិតផងដែរ។ ប្រទេសជប៉ុនត្រូវតែងាកទៅរកប្រភពថាមពលកកើតឡើងវិញដូចជាខ្យល់ និងទឹក។ ប្រទេសនេះក៏ត្រូវការគំនិតថ្មីៗផងដែរ ដូចជា រោងចក្រថាមពលដើរដោយធ្យូងថ្ម ការផលិតអ៊ីដ្រូសែន តាមរយៈអេឡិចត្រូលីស្ទីកទឹក និងការបញ្ចេញឧស្ម័នកាបូនិកឡើងវិញ។

៧.ការត្រួតពិនិត្យរួមគ្នានៃសមាសធាតុ និងទិន្នន័យ៖ នៅក្នុងឧស្សាហកម្មនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ព័ត៌មានគឺជាថាមពល ប៉ុន្តែព័ត៌មានក្លាយជាទិន្នន័យល្អជាមួយនឹងទំហំគំរូ និងថាមពលដំណើរការប៉ុណ្ណោះ។ ឧស្សាហកម្មរថយន្តជប៉ុនមានសក្ដានុពលដ៏អស្ចារ្យជាមួយនឹងទិន្នន័យដ៏ច្រើនពីរថយន្ត។ ការផ្តោតលើការចែករំលែកទិន្នន័យនឹងជួយឱ្យត្រួតពិនិត្យសមាសធាតុកាន់តែប្រសើរឡើង ហើយខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់នឹងមានភាពបត់បែនកាន់តែប្រសើរ។ កិច្ចសហការរវាងអ្នកលេងឧស្សាហកម្មក៏នឹងជួយពន្លឿនការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់ម៉ូដែលកម្រិតខ្ពស់ និងទទួលបានប្រភពប្រាក់ចំណេញថ្មីផងដែរ៕

ប្រទេសចិន ៖ ពាក្យថា «ចិញ្ចើម ជាមកុដរបស់ផ្ទៃមុខ» គឺជាការលើកឡើងមិនខុសនោះទេ ហើយបានធ្វើឱ្យនារីៗភាគច្រើនតែងយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើចិញ្ចើមរបស់ខ្លួនយ៉ាងខ្លាំង ។ វិធីមួយដែលធ្វើឱ្យពួកនាងអាចកាត់បន្ថយពេលវេលាតុបតែងមុខ និងមើលទៅមុខមិនស្លេកខ្លាំងពេក បើទោះជាពួកនាងទើបភ្ញាក់ពីដំណេក ក៏នៅតែស្រស់ស្អាតដដែលនោះ គឺការសាក់ចិញ្ចើម ។

ប៉ុន្តែមិនមែនការសាក់ចិញ្ចើមរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នា សុទ្ធតែធ្វើឱ្យពេញចិត្តទាំងអស់ទេ ដូចជា ការសាក់ចិញ្ចើមរបស់នារីវ័យកណ្តាលម្នាក់បានល្បីល្បាញក្នុងបណ្តាញសង្គមប្រទេសចិន ដោយសារតែចិញ្ចើមរបស់នាងមានទំហំក្រាស់ខ្លាំងពេក ។ រូបភាពរបស់នាងត្រូវបានគេចែកចាយក្នុងបណ្តាញសង្គម រួមទាំងក្រុមហ្វេសប៊ុកនៅហុងកុងផងដែរ ហើយវាធ្វើឱ្យមហាជនភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង និងសួរថា តើមានការចិញ្ចើមដ៏អាក្រក់បែបនេះនៅលើពិភពលោក មែនទេ?

សារព័ត៌មានបរទេសបានចុះផ្សាយ នៅថ្ងៃទី២០ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៤ ថា នារីរូបនេះបានប្រាប់ឱ្យជាងហាត់ការក្នុងហាងកែសម្ឆស្សមួយកន្លែងសាក់ចិញ្ចើមឱ្យខ្លួន ។ ប៉ុន្តែលទ្ធផលទទួលបាននោះអាចនិយាយថា ហួសពីការស្មាន ព្រោះវាជាការសាក់ចិញ្ចើមពណ៌ខ្មៅ និងមានទំហំក្រាស់យ៉ាងខ្លាំង ។ ទីបំផុត ម្ចាស់ហាងកែសម្ឆស្សយល់ព្រមបង់ប្រាក់សំណងឱ្យនាង ចំនួន១.០០០ដុល្លារតៃវ៉ាន់ ។ បើទោះជាម្ចាស់ហាងសងប្រាក់ទៅនាងវិញក្តី ប៉ុន្តែវាមិនសាកសមជាមួយចិញ្ចើមប្លែកបែបនេះទេ ហើយនាងត្រូវមានចិញ្ចើមបែបនេះជាច្រើនឆ្នាំ ។

ទោះយ៉ាងណា ជាងសាក់ចិញ្ចើមហាក់មិនសោកស្តាយអ្វីទេ ជាមួយនឹងស្នាដៃរបស់ខ្លួន ។ លើសពីនេះ ជាងសាក់ចិញ្ចើមថែមទាំងបានយកនារីរូបនេះមកបង្ហោះក្នុងបណ្តាញសង្គមទៀតផង និងសួរថា ៖ «ខ្ញុំបានសាក់វារួចហើយ តើវិធីសាក់ចិញ្ចើមរបស់ខ្ញុំ យ៉ាងម៉េចដែរ?» ។ រីឯអ្នកលេងបណ្តាញសង្គមបានចូលមកបញ្ចេញមតិលេងសើចថា វាឡូយខ្លាំងណាស់ ។

ជាមួយគ្នានេះ មហាជនភាគច្រើនបានប្រាប់ឱ្យនារីរូបនេះដាក់ពាក្យប្តឹងម្ចាស់ហាងទៅតុលាការ ពីព្រោះប្រាក់ដែលនាងទទួលបានពីម្ចាស់ហាងនោះ មិនសមជាមួយភាពអាម៉ាស់ដោយសារចិញ្ចើមទេ ។ ប៉ុន្តែមនុស្សមួយចំនួននិយាយថា ៖ «មិនអាចទៅរួចទេ វាដូចជាគេសម្តែងដើម្បីឱ្យល្បីល្បាញតែប៉ុណ្ណោះ ។ បើទោះជាជាងហាត់ការមិនធ្លាប់សាក់ចិញ្ចើមឱ្យអតិថិជនក្តី តែជាងត្រូវតែដឹងថា តើអតិថិជនចង់បានបែបណា? ពួកគេអាចសាក់ចិញ្ចើមបាន លុះត្រាតែអតិថិជនពេញចិត្តម៉ូដចិញ្ចើម ដែលជាងបានបង្ហាញឱ្យមើលជាមុន» ៕

ជាការពិតណាស់ មនុស្សភាគច្រើនប្រាកដជាគិតថា ភ្នំ Everest គឺជាភ្នំដែលខ្ពស់ជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក ស្ថិតក្នុងប្រទេសនេប៉ាល់ មានកម្ពស់ ៨,៨៤៩ ម៉ែត្រ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បើយោងតាមការសិក្សាថ្មីៗនេះ បានឱ្យដឹងថា Everest មិនមែនជាភ្នំដែលខ្ពស់ជាងគេនៅលើផែនដីនោះទេ ហើយភ្នំដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់បំផុតនៅលើលោកនោះគឺ ភ្នំម៉ូណាគា (Mauna Kea) ដែលមានកម្ពស់រហូតដល់ ១០,២០០ ម៉ែត្រឯណោះ។

ភ្នំម៉ូណាគា (Mauna Kea) គឺជាភ្នំភ្លើងស្ថិតនៅលើកោះហាវ៉ៃ សហរដ្ឋអាមេរិក ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាភ្នំដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងគេនៅលើពិភពលោក។ វាមានកម្ពស់ពីនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ ៤,២០៦ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាស់ពីជើងភ្នំដែលនៅជាប់បាតសមុទ្រនោះវិញ គឺមានកម្ពស់រហូតដល់ ១០,២០០ ម៉ែត្រឯណោះ ខណៈភ្នំអេវើរ៉េសមានកម្ពស់ត្រឹមតែ ៨,៨៤៩ ម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ ពោលគឺភ្នំម៉ូណាគាមានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងភ្នំអេវើរ៉េសដល់ទៅ ១,២០០ ម៉ែត្រឯណោះ នេះបើយោងតាម Science Focus។

ភ្នំភ្លើង Mauna Kea បានអសកម្មអស់រយៈពេលប្រហែល ៤,៥០០ ឆ្នាំមកហើយ និងបង្កើតបានជាខ្សែក្រវាត់កោះជាច្រើននៅកណ្ដាលមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក ដូចជាកោះហាវ៉ៃនេះជាដើម។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានស្រាវជ្រាវឃើញថា ប្រសិនបើមានចលនាកញ្ជ្រោលក្រោមបាតសមុទ្រនៅតំបន់នោះ ភ្នំម៉ូណាគាអាចនឹងបង្កឱ្យមានភ្នំភ្លើងផ្ទុះសារឡើងវិញ។ ប្រការនេះបង្ហាញថា ម៉ូណាគា មិនតែត្រឹមតែជាភ្នំដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងគេប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាភ្នំដែលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរដល់ផែនដីទៀតផង ពីព្រោះស្រទាប់ផែនដីនៅតំបន់នោះ គឺមានសភាពស្ដើងខ្លាំងណាស់។

បើយោងតាមការស្រាវជ្រាវភ្នំ Everest គឺជាភ្នំដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងគេទី ២ នៅលើពិភពលោកជាមួយកម្ពស់ ៨,៨៤៩ ម៉ែត្រ ខណៈភ្នំ Chimborazo ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី៣ ដែលមាន ៦,២៦៣ ម៉ែត្រ និង Mauna Loa ដែលជាភ្នំភ្លើងសកម្មនៅហាវ៉ៃក៏ជាភ្នំដែលខ្ពស់ជាងគេទី៤ នៅលើផែនដីផងដែរជាមួយកម្ពស់ ៤,១៦៩ ម៉ែត្រ។ សរុបមកជាទូទៅ ប្រសិនបើគេនិយាយពី ភ្នំខ្ពស់បំផុតគឺភ្នំអេវើរ៉េស ប៉ុន្តែបើគេនិយាយពី ភ្នំដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងគេឱ្យពិតប្រាកដវិញនោះ គឺជាភ្នំម៉ូណាគាទៅវិញទេ៕

ប្រទេសឡាវ ៖ កាលពីឆ្នាំ២០២៣ ប្រទេសឡាវបានទទួលប្រាក់ចំណូលពីការនាំចេញផលិតផលកសិកម្ម ស្មើទឹកប្រាក់ជាង១ពាន់៤រយលានដុល្លារអាមេរិក ហើយចំនួននេះ គឺលើសគោលដៅដែលបានកំណត់ ២០,១៨% ។ រីឯផលិតផលកសិកម្មដែលឡាវបាននាំចេញទៅក្រៅប្រទេស រួមមាន ៖ ផ្លែចេក, ជ័រកៅស៊ូ, ដំឡូងមី, អំពៅ, សត្វគោ និងក្របី ហើយចិនជាប្រទេសទិញផលិតផលកសិកម្មរបស់ឡាវច្រើនបំផុត ។

បើតាមរបាយការណ៍បញ្ជាក់ថា តម្លៃការផលិតក្នុងវិស័យកសិកម្ម និងព្រៃឈើ បានកើនឡើង៣,៤% នៅឆ្នាំ២០២៣ ដែលស្មើនឹង២១,៤% នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប (GDP) ។ ប្រទេសឡាវបានប្រមូលផលដំណាំប្រមាណជាង៩លាន៧សែនតោន ក្នុងនោះការប្រមូលផលដំឡូងបារាំង បានកើនឡើង២៨,៦២%, ផ្លែចេក ១៦,៧%,អំពៅ ១០,១% និងកាហ្វេ ៧,៥% ។

បច្ចុប្បន្ន ប្រទេសឡាវមានកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមសត្វ ចំនួន២.២៦១កន្លែង និងមានសត្វចិញ្ចឹម ស្មើជាង៦លាន៥សែនក្បាល ។ កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមសត្វនៅឡាវ បានកើនឡើងចំនួន១២៣កន្លែង បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០២២ ហើយវាអាចបំពេញតម្រូវការទិញសាច់សត្វនៅប្រទេសឡាវ ស្មើនឹង៤១% ។

រដ្ឋាភិបាលឡាវបានចរចាជាមួយដៃគូពាណិជ្ជកម្ម ដើម្បីនាំចេញផលិតផលកសិកម្មជាបន្តបន្ទាប់ ។ បច្ចុប្បន្ន ប្រទេសឡាវបាននាំចេញផលិតផលចំនួន៦៤ប្រភេទ ហើយក្នុងចំនួននេះ មានផលិតផលកសិកម្ម៣៣ប្រភេទ ដែលឡាវបាននាំចេញទៅប្រទេសចិន, វៀតណាម ១៦ប្រភេទ និងថៃ ១៥ប្រភេទ ។

ទោះយ៉ាងណា បណ្តាកសិករ និងក្រុមហ៊ុនផលិតនៅប្រទេសឡាវបានប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរ គឺការចំណាយដើមទុនផលិតខ្ពស់ ដោយសារតម្លៃប្រេងឥន្ធនៈកើនឡើងខ្ពស់ រួមទាំងតម្លៃម៉ាស៊ីន, ជីកសិកម្ម និងចំណីសត្វ ក៏កើនឡើងខ្ពស់ដែរ ។ ការកើនឡើងនេះ ដោយសារផលិតផលទាំងអស់សុទ្ធតែនាំចូលពីក្រៅប្រទេស និងត្រូវទូទាត់ជារូបិយប័ណ្ណបរទេស ទើបធ្វើឱ្យផលិតផលនៅឡាវមានតម្លៃខ្ពស់ ព្រោះរូបិយប័ណ្ណគីបរបស់ឡាវធ្លាក់ថ្លៃ ។

ហេតុនេះ រដ្ឋាភិបាលឡាវមានបំណងកាត់បន្ថយការនាំចូលផលិតផលណា ដែលអាចផលិតនៅប្រទេសឡាវបាន ជាពិសេស ផលិតផលកសិកម្ម ដើម្បីជួយជំរុញការផលិតក្នុងប្រទេស រួមទាំងការគ្រប់គ្រងអតិផរណាផងដែរ ។

ក្រៅពីនេះ រដ្ឋាភិបាលឡាវបានគាំទ្រកសិករ និងក្រុមហ៊ុនផលិតទាំងអស់ឱ្យនាំយកផលិតផលកាន់តែច្រើនចូលទីផ្សារក្នុងស្រុក និងបង្កើនការផលិតដើម្បីនាំចេញនៅក្រៅប្រទេស ក្នុងគោលបំណងនាំយករូបិយប័ណ្ណបរទេសដែលមានតម្រូវការខ្លាំងចូលប្រទេសឡាវ ។ ដូច្នេះ វាជាការជួយកាត់បន្ថយអត្រាប្តូរប្រាក់បរទេសឱ្យធ្លាក់ចុះផងដែរ ៕