កីឡាការិនី Tennis ជនជាតិចិនមានឈ្មោះថា Wang Tianyi វ័យ ២២ឆ្នាំ ថ្មីៗនេះទទួលបានល្បីល្បាញដោយសាររូបរាងដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាង។ Tianyi កើតនៅខេត្ត Shandong បានចាប់អារម្មណ៍លើកីឡាតាំងពីក្មេង ហើយបានជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ២ ក្នុងការប្រកួតកីឡា Tennis (វាយកូនឃ្លីលើតុ) យុវជនថ្នាក់ជាតិក្នុងឆ្នាំ២០១៦ នៅពេលនាងមានអាយុ ១៤ ឆ្នាំ។ នាងជាផ្នែកមួយនៃក្រុមកីឡា Tennis ថ្នាក់ជាតិរបស់ប្រទេសចិន និងហ្វឹកហាត់ជាមួយ កីឡាការិនី Sun Yingsha ជាប់លេខ១ពិភពលោកបច្ចុប្បន្នក្នុងវិញ្ញាសាឯកត្តជន។

Tianyi ត្រូវបានគេនិយាយថាស្រដៀងនឹងតារាសម្ដែងហុងកុង Anita Yuen នៅពេលវ័យក្មេង។ ក្នុងអំឡុងពេលប្រកួតរបស់ខ្លួន Tianyi ត្រូវបានគេដឹងថា មានភាពឡូយឆាយ មានទំនុកចិត្ត និងមានអ្នកគាំទ្រដ៏ទាក់ទាញមកពីទូទាំងប្រទេសចិន។
អត្តពលិកវ័យក្មេងរូបនេះកំពុងធ្វើការឆ្ពោះទៅរកគោលដៅរបស់នាងក្នុងការនាំមកនូវភាពរុងរឿងដល់ប្រទេសរបស់នាង ហើយក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ សង្ឃឹមថានឹងជំរុញយុវជនផ្សេងទៀតឱ្យស្រឡាញ់កីឡា Tennis។

ជាមួយនឹងការយកចិត្តទុកដាក់សម្រាប់រូបរាងដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងពីកែវភ្នែកទស្សនិកជន Tianyi មានទាំងទេពកោសល្យសម្រាប់ប្រទេសជាតិថែមទៀតដែលអាចធ្វើឱ្យអនាគតរបស់នាងកាត់តែល្បីល្បាញទាំងក្នុងអាជីពជាអត្តពលិក និងល្បីល្បាញដោយសារតែភាពស្រស់ស្អាតត្រូវអ្នកលេងអ៊ិនធឺណិតសរសើរ៕

ប្រទេសន័រវេស ៖ ក្រុមហ៊ុន Kitemill នៅប្រទេសន័រវេសបានបង្ហាញវិធីផលិតអគ្គិសនីពីថាមពលខ្យល់ តាមរយៈការបង្ហោះដ្រូននៅលើអាកាស ។ វិធីថ្មីនេះអាចកាត់បន្ថយដើមទុនរហូតដល់៥០% បើធៀបនឹងការចំណាយដើមទុនសាងសង់កង្ហារខ្យល់ទំហំធំ ដោយសារការប្រើប្រាស់សម្ភារៈបានកាត់បន្ថយ៩០% ។ ក្រៅពីនេះ ការប្រើប្រាស់កម្លាំងខ្យល់នៅកម្ពស់ខ្ពស់ វាបានផ្តល់នូវស្ថិរភាពសម្រាប់ការផលិតថាមពលអគ្គិសនីច្រើនជាងកម្លាំងខ្យល់នៅក្បែរដី ។

គេបានដាក់ឈ្មោះការផលិតអគ្គិសនីពីថាមពលខ្យល់នេះថា «ប្រព័ន្ធថាមពលខ្យល់លើអាកាស» តាមរយៈការប្រើប្រាស់ដ្រូនខ្នាតតូច (UAV) ហោះហើរឡើងលើអាកាស និងចុះចតដោយខ្លួនឯង ប៉ុន្តែដ្រូននឹងតភ្ជាប់ជាមួយស្ថានីយនៅផ្នែកខាងក្រោម ដោយប្រើខ្សែស្រដៀងគ្នានឹងខ្លែង ។ ដ្រូននឹងហោះជារង្វង់មូល បន្ទាប់មក វាក៏ចាប់ផ្តើមហោះឡើងលើបន្តិចម្តងៗរហូតដល់កម្ពស់ចាប់ពី៣៥០ម៉ែត្រ ទៅ៥០០ម៉ែត្រ ។ រីឯខ្សែតភ្ជាប់ដ្រូនលើអាកាសនឹងក្លាយជាកម្លាំងសម្រាប់បង្វិលម៉ាស៊ីនផលិតអគ្គិសនី ។

នៅពេលដ្រូនហោះបានកម្ពស់៥០០ម៉ែត្រ ប្រព័ន្ធនេះនឹងបង្វែរខ្សែដ្រូនត្រឡប់មកវិញ និងទាញដ្រូនចុះចតនៅទីតាំងសមរម្យជាមួយកម្លាំងខ្យល់ក្នុងរយៈពេលខ្លី ។ គេនឹងគណនាតាមប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រ និងវាស់កម្ពស់ដោយបច្ចេកវិទ្យា Lidar ឬវាស់ចម្ងាយដោយពន្លឺឡាស៊ែរ ។

ករណីស្ថានីយផលិតអគ្គិសនីស្ថិតក្នុងតំបន់មានកម្លាំងខ្យល់ស្មើគ្នា ដូចជា ៖ នៅតាមបណ្តោយឆ្នេរសមុទ្រ គឺដ្រូនអាចហោះបានច្រើនម៉ោង ។ ទោះយ៉ាងណា ក្រុមហ៊ុនពុំបានបញ្ជាក់ចំណុចលម្អិតពាក់ព័ន្ធនឹងរយៈពេលដែលដ្រូនហោះបានយូរបំផុត ឬរយៈពេលប្រើប្រាស់ដ្រូនទេ ។ រីឯករណីមានអាកាសធាតុមិនល្អ ដូចជា ៖ ខ្យល់ព្យុះ ដ្រូននឹងចុះចតនៅស្ថានីយដោយស្វ័យប្រវត្តិ ។

បច្ចុប្បន្ន ក្រុមហ៊ុនបានផលិតដ្រូន២ប្រភេទ គឺប្រភេទ KM2 មានកម្លាំងអគ្គិសនី១០០គីឡូវ៉ាត់ ដែលវាបានអភិវឌ្ឍន៍ពីដ្រូនប្រភេទ KM1 ។ ប៉ុន្តែក្រុមហ៊ុនពុំបានបង្ហាញទិន្នន័យរបស់ដ្រូនប្រភេទ KM1 ទេ ។ ការផលិតអគ្គិសនីតាមរយៈការបង្ហោះដ្រូននេះ គឺសាកសមបំផុតសម្រាប់ប្រទេសណាដែលមានឆ្នេរសមុទ្រវែង និងមានកម្លាំងខ្យល់ស្មើគ្នា ប៉ុន្តែគ្មានធនធានច្រើនសម្រាប់ផលិតអគ្គិសនី ។ វិធីថ្មីនេះអាចកាត់បន្ថយការបំភាយកាបូនឌីអុកស៊ីត ដោយសារការផលិតអគ្គិសនីមិនប៉ះពាល់បរិស្ថាន ។

លើសពីនេះ ដើម្បីឱ្យការអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាកាន់តែរីកចម្រើន ក្រុមហ៊ុន Kitemill រីករាយបង្ហាញនូវទិន្នន័យ និងសហការជាមួយអ្នកស្រាវជ្រាវមកពីសាកលវិទ្យាល័យនានា ដើម្បីយកបច្ចេកវិទ្យាផលិតអគ្គិសនីពីដ្រូនទៅប្រើប្រាស់ ។

ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវរបស់សាកលវិទ្យាល័យ Bristol ប្រទេសអង់គ្លេស បានសហការយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយក្រុមហ៊ុន Kitemill របស់ន័រវេស ក្នុងគោលបំណងអភិវឌ្ឍន៍បច្ចេកវិទ្យាផលិតអគ្គិសនីតាមវិធីថ្មីឱ្យកាន់តែល្អប្រសើរ ។ ក្រៅពីនេះ ក៏មានក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវមកពីសាកលវិទ្យាល័យ Carlos 3 នៅទីក្រុងម៉ាឌ្រីដ ប្រទេសអេស្ប៉ាញផងដែរ ៕

ប្រទេសហ្ស៊ីមបាវ៉េ ៖ យើងបានជ្រាបហើយថា មនុស្សគ្រប់រូបលើពិភពលោក មិនថារស់នៅទ្វីបអាស៊ី, ទ្វីបអឺរ៉ុប ឬទ្វីបអាហ្វ្រិក សុទ្ធតែមានរូបរាងដូចៗគ្នាទាំងអស់ គឺមានដៃ២ ជើង២ ឬមានម្រាមដៃ៥ និងម្រាមជើង៥ ហើយខុសគ្នាតែពណ៌សម្បុរប៉ុណ្ណោះ ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់ពួកកុលសម្ព័ន្ធមួយក្រុមនេះវិញមានរូបរាងដូចគ្នានឹងមនុស្សទូទៅដែរ ប៉ុន្តែជើងទាំងសងខាងរបស់ពួកគេមានតែម្រាម២ប៉ុណ្ណោះ ហើយម្រាមជើងខុសប្លែកបែបនេះ គឺបានកើតឡើងតាំងពីពួកគេចាប់កំណើតពីផ្ទៃម្តាយមកម៉្លេះ ។

ពួកកុលសម្ព័ន្ធខាងលើនេះឈ្មោះ Vadoma រស់នៅប្រទេសហ្ស៊ីមបាវ៉េ គឺសុទ្ធតែមានម្រាមជើងខុសពីមនុស្សទូទៅ ។ ពួកគេមានហ្សែនដែលបន្តតាំងពីជំនាន់ចាស់ៗបុរាណមកម៉្លេះ គឺហៅថា ជំងឺជើងសត្វអូទ្រីស (Ostrich Foot Syndrome) ឬហៅតាមវិទ្យាសាស្ត្រថា Ectrodactyly ឬគេស្គាល់ជាទូទៅថា ជើងម្រាម២ (Lobster Claw Syndrome) ។

វាជាភាពមិនប្រក្រតីរបស់គ្រោងឆ្អឹងដៃ ឬជើង ដែលភាពខុសប្លែកនេះបានកើតឡើងតាំងពីកំណើតមកម៉្លេះ ហើយវាអាចឆ្លងពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ទៀត ។ ប៉ុន្តែជំងឺជើងសត្វអូទ្រីស មិនបានកើតឡើងចំពោះមនុស្សរស់នៅក្នុងភូមិទាំងអស់ទេ គឺវាកើតឡើងចំពោះក្រុមកុលសម្ព័ន្ធមានក្រូម៉ូសូម លេខ៧ តែប៉ុណ្ណោះ ។ ហេតុនេះ បើប្រៀបធៀបចំនួនវិញ គឺស្មើនឹងម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្ស៤នាក់ នៃអ្នករស់នៅក្នុងភូមិទាំងអស់ ។

ចំណែកមូលហេតុដែលបណ្តាលឱ្យពួកកុលសម្ព័ន្ធ Vadoma មានជើងដូចសត្វអូទ្រីសបែបនេះ ដោយសារពួកគេបានរស់នៅដាច់ឆ្ងាយពីសង្គម និងរៀបការជាមួយពួកកុលសម្ព័ន្ធដូចគ្នាប៉ុណ្ណោះ ។ ហេតុនេះ ទើបធ្វើឱ្យហ្សែនខុសធម្មតានេះមិនអាចឆ្លងរាលដាល ឬបញ្ជូនបន្តទៅកុលសម្ព័ន្ធផ្សេងទៀត ។

ចំណុចមួយទៀតដែលពួកកុលសម្ព័ន្ធ Vadoma មានលក្ខណៈខុសប្លែកគ្នាពីកុលសម្ព័ន្ធផ្សេងនៅអាហ្វ្រិក គឺពួកគេមិនធ្វើកសិកម្មទេ ប៉ុន្តែពួកគេបានប្រកបរបរបាញ់សត្វ ឬស្ទូចត្រីសម្រាប់យកមកចិញ្ចឹមជីវិត ។ ក្រៅពីនេះ គឺការដាំដុះបន្លែបង្ការនៅជុំវិញផ្ទះ និងបេះផ្លែឈើព្រៃទុកបរិភោគ ។ រីឯផ្ទះវិញបានធ្វើឡើងពីដើមឈើ និងវត្ថុទាំងអស់ដែលពួកគេរកបាននៅក្នុងព្រៃ ។

បើទោះជាពេលកន្លងមក រដ្ឋាភិបាលហ្ស៊ីមបាវ៉េបានព្យាយាមទាក់ទាញពួកគេមកចូលរួមក្នុងសង្គម ដូចជា ៖ បញ្ជូនកូនចៅឱ្យមកសាលារៀនដើម្បីមានចំណេះដឹង ប៉ុន្តែពួកគេបដិសេធការជួយពីរដ្ឋាភិបាល ហើយពេញចិត្តនឹងជីវិតបែបនេះ ។ បច្ចុប្បន្ន ពួកកុលសម្ព័ន្ធ Vadoma បានរស់នៅតាមទម្លាប់ដូចកាលពីរាប់រយឆ្នាំមុន និងគ្មានការផ្លាស់ប្តូរអ្វីទាំងអស់ ៕

បរទេស៖ ទោះបីជាបច្ចុប្បន្នប្រាក់យ៉េនរបស់ជប៉ុនទន់ខ្សោយខ្លាំងក៏ដោយ ក៏ប្រទេសនេះនៅតែជាម្ចាស់បំណុលធំជាងគេបំផុតរបស់ពិភពលោកដែរ។

យោងតាម USAFacts បានឱ្យដឹងថា សហរដ្ឋអាមេរិកគឺជាប្រទេសដែលជំពាក់បំណុលជប៉ុនច្រើនជាងគេបំផុតលើលោករហូតដល់ ១.១ ពាន់ពាន់លានដុល្លារ។ នេះបើយោងតាមក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុជប៉ុនក៏បានឱ្យដឹងទៀតថា ទ្រព្យសម្បត្តិសុទ្ធរបស់ប្រទេសដែលបរទេសជំពាក់គឺបានឈានដល់កំណត់ត្រា ៤៧១,៣០០ ពាន់លានយ៉េន (ប្រមាណ ៣,០០០ ពាន់លានដុល្លារ) ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣ កើនឡើង ១២% បើធៀបនឹងឆ្នាំ ២០២២។ នេះគឺជាឆ្នាំទី ៦ ហើយដែលមួយឆ្នាំជាប់ៗគ្នា តួលេខនេះបានកើនឡើង។

បើយោងតាមរបាយការណ៍តួលេខនេះគឺជាការពង្រឹងជំហររបស់ជប៉ុនក្នុងនាមជាម្ចាស់បំណុលអធិបតេយ្យភាពធំជាងគេរបស់ពិភពលោក ដោយពួកគេបានកាន់តំណែងនេះអស់រយៈពេលជាង ៣០ ឆ្នាំមកហើយ។ ក្រសួងហិរញ្ញវត្ថុជប៉ុនបាននិយាយកាលពីថ្ងៃទី២៨ ឧសភាថា បន្ទាប់ពីប្រទេសជប៉ុន ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ និងចិនក៏ជាម្ចាស់បំណុលដ៏ធំបំផុតរបស់បរទេសដែរ។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា ប្រាក់យ៉េនរបស់ជប៉ុនសព្វថ្ងៃនេះគឺបានឈានដល់កម្រិតទាបបំផុតក្នុងរយៈពេល ៣៤ ឆ្នាំបើធៀបនឹងប្រាក់ដុល្លារ។ បច្ចុប្បន្ន ប្រាក់ដុល្លារនីមួយៗអាចប្តូរបានត្រឹមតែ ១៥៦.៨ យ៉េនប៉ុណ្ណោះ។ ទោះបីធនាគារកណ្តាលជប៉ុន (BOJ) បានបញ្ចប់គោលនយោបាយ អត្រាការប្រាក់អវិជ្ជមានរបស់ខ្លួននៅក្នុងខែមីនាក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការដំឡើងអត្រាការប្រាក់បន្ថែមទៀត ដោយសារតែសេដ្ឋកិច្ចនៅតែងាយរងគ្រោះ។ អត្រាការប្រាក់អវិជ្ជមានគឺជាហេតុផលចម្បងដែលហេតុអ្វីបានជាប្រាក់យ៉េនបានបាត់បង់តម្លៃក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។

យោងតាមរបាយការណ៍ សេដ្ឋកិច្ចជប៉ុនថ្មីៗនេះបានទទួលព័ត៌មានសុទិដ្ឋិនិយមតិចជាងច្រើន។ នៅក្នុងត្រីមាសចុងក្រោយ GDP របស់ប្រទេសបានកើនឡើងអវិជ្ជមាន ភាគច្រើនដោយសារតែការប្រើប្រាស់ក្នុងស្រុកខ្សោយ ហើយអតិផរណាស្នូលក្នុងខែមេសាក៏បានកើនឡើងយឺតសម្រាប់ខែទីពីរជាប់ៗគ្នាដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាមន្ត្រីជប៉ុនសង្ឃឹមថា ការដំឡើងប្រាក់ខែ និងការកាត់បន្ថយពន្ធលើប្រាក់ចំណូល ដែលចាប់ផ្តើមក្នុងខែមិថុនា នឹងជួយឱ្យការប្រើប្រាស់កើនឡើងម្តងទៀត៕

ស្តេចប្រដាល់ Manny Pacquiao នឹងមកកម្ពុជា នៅថ្ងៃទី៣១ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ ដើម្បីគាំទ្រប្រដាល់គុនខ្មែរ ក្នុងព្រឹត្តិការណ “សង្វៀនហនុមានគុនខ្មែរ” ដែលនឹងប្រព្រឹតនៅកោះពេជ្រ វេលាម៉ោង៨:៣០។

នៅក្នុងការប្រកួត”សង្វៀនហនុមានគុនខ្មែរ” នេះ នឹងមានការប្រកួតគូប្រាក់រង្វាន់រហូតដល់៥ពាន់ដុល្លារ ដោយនឹងមានកីឡាករ៤រូបចូលមកដណ្តើមរួមមានអេអាំម៉ារីន ភូថង, សូត្រ វាសនា, ឡុង សំណាង និងផាន់ គ្រាន់។

វត្តមានរបស់ ស្តេចប្រដាល់ Manny Pacquiao ត្រូវបានមហាជនស្នេហាវិស័យប្រដាល់ រំពឹងថានឹងកាន់តែជួយលើកកេរ្តិ៍ឈ្មោះគុនខ្មែរកម្ពុជា ឡើងទៅកាន់ឆាកអន្តរជាតិមួយកម្រិតទៀត។

នេះមិនមែនជាលើកទីមួយដែល Manny Pacquiao មកកម្ពុជានោះទេ ពោលនៅថ្ងៃទី១៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៦កន្លងទៅ Pacquiao ធ្លាប់មកកម្ពុជាម្តង ក្នុងអំឡុងពេលទស្សនៈកិច្ចជាមួយ លោក Rodrigo Duterte អតីតប្រធានាធិបតីហ្វីលីពីន។

គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា Manny Pacquiao ធ្លាប់ប្រកួត ៦២ដង ចាញ់៨ដង ផ្តួលគូប្រកួតឱ្យបោះបង់ការប្រកួតចំនួន៣៨លើក ដោយប្រកួតចុងក្រោយតាំងពី២០២១ ខណៈបច្ចុប្បន្នលោកមានតំណែងជាសមាជិកព្រឹទ្ធសភាហ្វីលីពីន។

Farming Spray Drones ឬ ដ្រូនបាញ់ថ្នាំកសិកម្ម ឬយន្តហោះគ្មានមនុស្សបើក បច្ចុប្បន្ននេះគឺកំពុងតែមានប្រជាប្រិយភាពកាន់តែខ្លាំងឡើងនៅក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដែលបាននឹងកំពុងលេចវត្តមាននៅឯប្រទេសជឿនលឿនជាច្រើន ពីព្រោះវាគឺជាវិធីសាស្រ្តមួយផ្តល់នូវការបាញ់ថ្នាំដំណាំបានលឿន មានប្រសិទ្ធភាព និងសន្សំសំចៃខ្ពស់។ ដ្រូនកសិកម្មនេះទៀតសោត នឹងលេចឡើងនៅលើបរិយាកាសសម្រាប់ប្រតិបត្តិការកសិកម្ម។

ជាធម្មតា អ្នកដាំដំណាំខ្នាតធំនានារមែងត្រូវការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ធន់ធ្ងន់ ដើម្បីបាញ់ថ្នាំគីមីដោយដៃផ្ទាល់របស់ពួកគេ។ ទោះជាយ៉ាងណា ការអនុវត្តនូវវិធីសាស្រ្តបុរាណបែបនេះអាចនាំឱ្យមានការបាញ់ថ្នាំលើសកម្រិត ក៏ដូចជាការដែលផ្តល់ថ្នាំទៅលើដំណាំនោះអាចនឹងមិនស្មើគ្នា ដែលជាហេតុនាំឲ្យខ្ជះខ្ជាយវត្ថុធាតុដើម និងអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីជុំវិញទៀតផង។ ដូច្នេះហើយ ការបាញ់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតដោយប្រើប្រាស់យន្តហោះគ្មានមនុស្សបើក គឺពិតជាផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនដូចជា៖

១ ការបាញ់ថ្នាំប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់៖ ដ្រូនបាញ់ថ្នាំកសិកម្មអាចហោះនៅរយៈកម្ពស់សមល្មមពីលើដំណាំឬដើមឈើមួយចំនួន។ វាមានបំពាក់ទៅដោយឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាដើម្បីគូសផែនទីទីតាំងដើមឈើ កំណត់គោលដៅជាក់លាក់ និងកំណត់បរិមាណថ្នាំដែលត្រូវបាញ់ទៅលើដំណាំឲ្យបានស្មើៗគ្នា។ បន្ថែមពីនេះ វានឹងជួយកាត់បន្ថយកាកសំណល់គីមីផ្សេងៗ និងកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់បរិស្ថាន។

២ ផ្តល់នូវមធ្យោបាយងាយស្រួល៖ ចំពោះដើមឈើដែលមានកម្ពស់ខ្ពស់ៗ វាគឺពិបាកខ្លាំងណាស់ក្នុងការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍បាញ់ថ្នាំតាមបែបបុរាណ។ ផ្ទុយទៅវិញ Drone ទំនើបនោះ គឺអាចផ្លាស់ទីបានយ៉ាងងាយស្រួលឆ្លងកាត់ព្រៃនិង ឆ្ពោះទៅកាន់តំបន់ដែលគិតថាពិបាកៗបានយ៉ាងងាយ។

៣ ចំណេញពេលវេលា៖ ការប្រើប្រាស់ Farming Spray Drone ដើម្បីបាញ់ថ្នាំទៅលើដំណាំ អាចសន្សំសំចៃពេលវេលា និងកម្លាំងពលកម្មរបស់កសិករ។ ដ្រូនអាចបាញ់ថ្នាំស្ថិតនៅលើផ្ទៃដីធំក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី ដែលផ្តល់ឱ្យកសិករបាញ់ថ្នាំលើដំណាំកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាព។

៤.សុវត្ថិភាព៖ ការបាញ់ថ្នាំគីមីលើដើមឈើឬដំណាំដោយផ្ទាល់ គឺអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់កម្មករ ព្រោះអាចប្រឈមនឹងផលប៉ះពាល់ជាមួយសារធាតុគីមីគ្រប់ប្រភេទ។ ការប្រើប្រាស់ Drone បាញ់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ជាវិធីល្អបំផុត ក្នុងការរក្សាគន្លាតរវាងកម្មករដោយធ្វើការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ជាមួយសារធាតុគីមីទាំងនោះ ហើយជាលទ្ធផលនឹងកាត់បន្ថយហានិភ័យសុខភាពដែលអាចកើតមាន។

សរុបមក ការប្រើប្រាស់ Drone ឬក៏យន្តហោះគ្មានមនុស្សបើក ដើម្បីបាញ់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ក្នុងវិស័យកសិកម្ម គឺពិតជាជួយសម្រួលដល់កសិករឬកម្មករបានមួយផ្នែកធំ ដើម្បីជាការបង្កើននូវប្រសិទ្ធភាពការងារ ចំណេញពេលវេលា និងកាត់បន្ថយការចំណាយខ្ជះខ្ជាយក្នុងការការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីហួសកម្រិត ដែលជាហេតុបណ្តាលឲ្យប៉ះពាល់ដល់ទាំងមនុស្ស សត្វ និងបរិស្ថានផងដែរ៕

ប្រទេសអេហ្ស៊ីប ៖ កាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា រដ្ឋាភិបាលអេហ្ស៊ីបមានគម្រោងជីកប្រឡាយមួយដើម្បីបង្ហូរទឹកពីសមុទ្រមកកាន់វាលខ្សាច់ ។ គម្រោងនេះត្រូវបានគេរំពឹងថា នឹងជួយជំរុញដល់ការផលិតថាមពលវារីអគ្គិសនី និងមានតួនាទីសំខាន់សម្រាប់ទ្រទ្រង់គម្រោងសេដ្ឋកិច្ចជាតិ ។

ប្រទេសអេហ្ស៊ីបបានបង្ហាញពីគម្រោងជីកប្រឡាយប្រវែង៥៥គីឡូម៉ែត្រ ដើម្បីបង្ហូរទឹកពីសមុទ្រមេឌីទែរ៉ាណេចូលមកកាន់បរិវេណវាលខ្សាច់យ៉ាងធំ ។ ការជីកប្រឡាយនេះក្នុងគោលបំណងផ្លាស់ប្តូរតំបន់ស្ងួតឱ្យក្លាយជាតំបន់ដីសើមសម្រាប់ការដាំដុះ និងអភិវឌ្ឍន៍តំបន់លំនៅឋានសម្រាប់ពលរដ្ឋអេហ្ស៊ីបដែលកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ។

បច្ចុប្បន្ន ប្រទេសអេហ្ស៊ីបមានពលរដ្ឋសរុបស្មើនឹង១១៣លាន៥សែននាក់ ហើយចំនួននេះនឹងកើនឡើងថែមទៀត ខណៈតំបន់សម្រាប់ពលរដ្ឋអេហ្ស៊ីបរស់នៅមានត្រឹមតែ៤% ប៉ុណ្ណោះ ខណៈតំបន់ភាគច្រើនជាវាលខ្សាច់ស្ងួត ។ ការប្រែក្លាយវាលខ្សាច់ទៅជាបឹងនេះបានក្លាយជាជម្រើសដ៏ល្អមួយ ដែលរដ្ឋាភិបាលអេហ្ស៊ីបចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ។

គំនិតនៃការជីកប្រឡាយមានប្រវែង៥៥គីឡូម៉ែត្រលើកនេះ គេបានដាក់ឈ្មោះថា «ប្រឡាយ Suez ទំហំតូច» ឬ «Mini Suez Canal» ដែលគ្រោងចំណាយប្រាក់វិនិយោគប្រមាណ១.៥០០លានផោនអេហ្ស៊ីប ។ រដ្ឋាភិបាលមានគោលដៅបង្ហូរទឹកសមុទ្រមកកាន់បរិវេណវាលខ្សាច់ Qattara Depression ដែលបរិវេណនេះមានកម្ពស់ទាបជាងនីវ៉ូទឹកសមុទ្រទូទៅ ចាប់ពីប្រមាណ៥០ម៉ែត្រ ទៅ៦០ម៉ែត្រ ។

រដ្ឋាភិបាលអេហ្ស៊ីបជឿជាក់ថា គម្រោងជីកប្រឡាយខាងលើនឹងអាចបង្កើតតំបន់ដាំដុះ និងតំបន់រស់នៅសម្រាប់ពលរដ្ឋជាច្រើននាក់ ព្រមទាំងការបង្កើតប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីដ៏សម្បូរបែបនៅកណ្តាលវាលខ្សាច់ ។ ក្រៅពីនេះ រដ្ឋាភិបាលនឹងអាចដោះស្រាយបញ្ហាដង់ស៊ីតេពលរដ្ឋនៅតំបន់អាងទន្លេនីលផងដែរ ។

បើទោះវាជាគំនិតគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ និងសមស្របសម្រាប់ការវិនិយោគរយៈពេលវែង ប៉ុន្តែគម្រោងនេះត្រូវប្រឈមនឹងបញ្ហាសំខាន់ពាក់ព័ន្ធនឹងការហួតទឹកនៅវាលខ្សាច់យ៉ាងឆាប់រហ័សដោយសារកំដៅខ្លាំង ។ ដូច្នេះ រដ្ឋាភិបាលនឹងបង្កើតទំនប់ទឹកដើម្បីគ្រប់គ្រងកម្រិតទឹកក្នុងបឹងបរិវេណខ្សាច់ឱ្យមានតុល្យភាពជាមួយការហួតទឹក ព្រមទាំងគ្រប់គ្រងបរិមាណទឹកភ្លៀងផងដែរ ក្រោយការហួតទឹកតាមធម្មជាតិ ។

ការហូរទឹករបស់ទឹកសមុទ្រមកកាន់តំបន់ខ្សាច់ជាបន្តបន្ទាប់បានបង្កើតសក្តានុពលយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការផលិតថាមពលវារីអគ្គិសនី ហើយគេរំពឹងថា វានឹងមានតួនាទីសំខាន់សម្រាប់ទ្រទ្រង់គម្រោងសេដ្ឋកិច្ចជាតិ ។ លើសពីនេះ ប្រទេសអេហ្ស៊ីបមានគោលដៅមិនត្រឹមតែកាត់បន្ថយបញ្ហាប្រឈមផ្នែកប្រជាសាស្ត្រប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែអេហ្ស៊ីបក៏បានបង្កើតប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីពឹងផ្អែកខ្លួនឯងផងដែរដើម្បីជំរុញការលូតលាស់ និងការអភិវឌ្ឍតាមរយៈការគ្រប់គ្រងថាមពលទឹក ៕