ប្រជាជនដែលរស់នៅជ្រលងភ្នំ Hunza ស្ថិតនៅភាគខាងជើងប្រទេសប៉ាគីស្ថាន គឺជាកន្លែងដាច់ស្រយាល និងដាច់ឆ្ងាយពីតំបន់ដទៃ ធ្វើឱ្យមនុស្សជួបប្រទះការលំបាកជាច្រើនក្នុងការទទួលបានការថែទាំសុខភាពបែបទំនើប។ ទោះជាយ៉ាងណាយោងតាមទិន្នន័យវិទ្យាសាស្ត្រ បានឱ្យដឹងថា ប្រជាជនក្នុងតំបន់នេះភាគច្រើនសុទ្ធតែមានអាយុ ១០០ ឆ្នាំបើទោះបីជាពួកគេរស់នៅក្នុងតំបន់ដាច់ស្រយាលក៏ដោយ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះនៅអាយុ ៤០ ទៅ ៥០ ឆ្នាំ ស្ត្រីនៅទីនេះគឺមានរូបរាងក្មេងជាងវ័យ ហើយបុរសមានសុខភាពល្អ និងរឹងមាំទៀតផង។ ដូច្នេះហើយ តើមកពីមូលហេតុអ្វីទើបធ្វើឱ្យប្រជាជនប៉ាគីស្ថានក្នុងតំបន់ភ្នំ Hunza ភាគច្រើនសុទ្ធតែមានអាយុ ១០០ ឆ្នាំ?

សម្រាប់មូលហេតុនោះគឺ ទីមួយសកម្មជានិច្ច៖ ប្រជាជននៅតំបន់ Hunza ច្រើនមានសុខភាពល្អ និងមានស្ថេរភាព ដោយសារពួកគេមានទម្លាប់ធ្វើលំហាត់ប្រាណតាំងពីកុមារភាពរហូតដល់ចាស់។ មនុស្សជាច្រើននៅជ្រលងភ្នំបាននិយាយថា សុភមង្គលរបស់ពួកគេគឺបានដើរជុំវិញភ្នំ និងផ្លាស់ទីជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ នៅ Hunza វាជារឿងធម្មតាណាស់ដែលឃើញមនុស្សអាយុលើសពី ៨០ ឆ្នាំនៅតែធ្វើការ និងដើរតាមផ្លូវ។ សមាជិកចាស់ៗនៃគ្រួសារជាច្រើននៅតែចិញ្ចឹមគោ ចៀម ប្រមូលអុស និងដាំដើមឈើជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

សម្រាប់មូលហេតុទីពីរវិញនោះគឺការផឹកទឹករលាយពីផ្ទាំងទឹកកក៖ នៅជ្រលងភ្នំ Hunza មានផ្ទាំងទឹកកករាប់សិប ដែលទឹកទាំងនោះមិនដូចប្រភពផ្សេងទៀតទេ វាត្រូវបានច្រោះដោយធម្មជាតិ និងដោយស្រទាប់ទឹកកក រួមទាំងថ្ម និងមានសារធាតុរ៉ែជាច្រើន ធ្វើឱ្យមនុស្សផឹកហើយមានសុខភាពរាងកាយមាំមួន ក៏ដូចជាក្មេងជាងវ័យ។

ចំណែកទីបីវិញគឺការដាំរុក្ខជាតិ apricot៖ ដើម apricot គឺជាដំណាំមួយក្នុងចំណោមដំណាំដែលមានសារៈសំខាន់ជាពិសេសចំពោះជ្រលងភ្នំ Hunza។ ការសិក្សាបានបង្ហាញថា គ្រាប់ពូជ apricot មានផ្ទុកសារធាតុម្យ៉ាងហៅថា amygdalin ដែលជួយប្រឆាំងនឹងជំងឺមហារីក និងការរលាកនៅក្នុងខ្លួន។ យោងតាមអ្នកជំនាញ ស្ទើរតែគ្រប់គ្រួសារទាំងអស់នៃតំបន់ភ្នំ Hunza សុទ្ធតែដាំដើមឈើ apricot មួយដើម ហើយប្រមូលផលគ្រាប់ពូជនេះរៀងរាល់រដូវក្តៅ។ ដោយប្រេង Apricot ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាម្ហូបប្រពៃណីមួយរបស់ប្រជាជននៃជ្រលងភ្នំ Hunza។

ទីបួនគឺការស្រលាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក៖ តំបន់លំនៅឋាន និងភូមិនៅ Hunza សុទ្ធតែមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមក។ ប្រជាជននៅទីនេះមានវប្បធម៌នៃការយកចិត្តទុកដាក់ និងការគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជានៅជ្រលងភ្នំនេះមិនមានផ្ទះចូលនិវត្តន៍ឬផ្ទះថែទាំទេ។ ក្រៅពីនេះ Hunza ក៏ជាកន្លែងសុវត្ថិភាពសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នាផងដែរ ដោយសារតំបន់នេះមិនមានឧក្រិដ្ឋកម្ម ឬចោរកម្ម ឬប្លន់នៅទីនេះទេ។ ដូច្នេះហើយ ប្រជាជន Hunza តែងតែរស់នៅក្នុងភាពសុខស្រួល សប្បាយរីករាយ និងមិនសូវមានបញ្ហាផ្លូវចិត្តឡើយ។ ទាំងនេះជាអាថ៌កំបាំងក្នុងការជួយយុវជនឱ្យមានសុខភាពល្អ និងអាយុវែង។

ក្រៅពីនេះប្រជាជន Hunza ក៏មិនដែលបរិភោគអាហារកែច្នៃដែរ ភាគច្រើនមនុស្សទាំងនេះប្រើប្រាស់សាច់សត្វដែលចិញ្ចឹមក្នុងស្រុក និងកែច្នៃនៅថ្ងៃតែមួយ ដោយមនុស្សនៅក្នុងជ្រលងភ្នំនេះកម្របរិភោគអាហារកែច្នៃណាស់។ វាក៏ពិបាកខ្លះដែរសម្រាប់អ្នកទេសចរក្នុងការស្វែងរកភោជនីយដ្ឋានអាហាររហ័សនៅទីនេះ។ ជាធម្មតាអាហារនៅតំបន់ភ្នំ Hunza ត្រូវបានរៀបចំនៅពេលថ្ងៃ ហើយបន្លែក៏ត្រូវបានគេយកពីសួនច្បារ ឬកសិដ្ឋានក្នុងតំបន់ដែរ មិនត្រូវបាននាំចូលពីខាងក្រៅទេ ដូច្នេះរបស់ទាំងនេះគឺធម្មជាតិសុទ្ធៗតែម្តង៕

ប្រទេសហូឡង់ ៖ លោក Jerry Hulman អាយុ៧៦ឆ្នាំ រស់នៅប្រទេសហូឡង់ បានចំណាយពេលជាង៣០ឆ្នាំ ដើម្បីសាងសង់ប្រាសាទដ៏ធំមួយកម្ពស់៥ជាន់នៅបរិវេណខាងក្រោយផ្ទះ ។ ប្រាសាទនេះបានតុបតែងលម្អដោយសម្ភារៈកែច្នៃផ្សេងៗ និងសាងសង់ឡើងដើម្បីសម្រេចតាមក្តីសុបិនរបស់លោកផងដែរ ប៉ុន្តែអ្នកផ្សេងទៀតប្រាប់ថា លោកជាមនុស្សឆ្កួ.ត ។

លោកបានសាងសង់ប្រាសាទក្នុងភូមិ Blesdijke នៅភាគខាងជើងរបស់ប្រទេសហូឡង់ ហើយវាជាភូមិជនបទ និងគ្មានអគារខ្ពស់ៗទេ ទើបធ្វើឱ្យប្រាសាទ Olt Stoutenburght របស់លោកលេចធ្លោជាងគេក្នុងភូមិ ។

លោក Jerry រៀបរាប់ថា លោកបានចំណាយពេលសាងសង់ប្រាសាទតាមក្តីសុបិនរបស់ខ្លួនអស់រយៈពេល៣៤ឆ្នាំ និងចំណាយប្រាក់អស់យ៉ាងច្រើន ហើយលោកស្វែងរកសម្ភារៈផ្សេងៗមកពីប្រទេសជាច្រើន ។ ក្តីសុបិនរបស់លោកចាប់ផ្តើមតាំងពីឆ្នាំ១៩៩០ គឺលោកប្រាប់ភរិយាថា លោកនឹកឃើញរូបរាងប្រាសាទមួយ ហើយលោកចង់សាងសង់វាដោយផ្ទាល់ដៃ ។

ចាប់តពីពេលនោះមក លោកក៏ចាប់ផ្តើមសាងសង់ និងតុបតែងប្រាសាទឱ្យស្របតាមចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ខ្លួន ដោយលោកបានធ្វើដំណើរទៅតំបន់អឺរ៉ុប និងដើរតាមផ្សារលក់សម្ភារៈចាស់ៗ ដើម្បីទិញសម្ភារៈតាមការស្រមៃ ទើបធ្វើឱ្យសម្ភារៈក្នុងប្រាសាទនេះមានស្ទាយខុសៗគ្នា ។ ក្រៅពីនេះ ក៏មានសៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្ររាប់រយក្បាលដាក់នៅពាសពេញជញ្ជាំងបន្ទប់ផងដែរ ។

រយៈពេល៣៥ឆ្នាំមកនេះ លោក Jerry បានលក់សម្លៀកបំពាក់ប្រភេទ Costume (សម្រាប់ពាក់ក្នុងឱកាសពិសេស) ទើបធ្វើឱ្យលោកមានសម្ភារៈយ៉ាងច្រើនយកមកតុបតែងប្រាសាទ ។ លោកបានតាំងរូបចម្លាក់នាគផលិតពីសម្ភារៈកែច្នៃរាប់រយប្រភេទនៅលើកំពូលប្រាសាទ ដោយសារលោកមានជំនឿតាមជនជាតិចិនថា សត្វនាគជួយការពារផ្ទះសម្បែង ។

លោកគ្មានចំណេះដឹង និងបទពិសោធន៍ផ្នែកស្ថាបត្យកម្មសាងសង់ទេ ប៉ុន្តែលោកបែរជាសាងសង់ប្រាសាទនេះឡើងមក ហើយលោកប្រាប់ថា វាជាការប្តេជ្ញាចិត្ត ។ ម្យ៉ាងទៀត លោកពុំបានសុំការអនុញ្ញាតសាងសង់ប្រាសាទពីអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានទេ ។

ចំណែកអភិបាលក្រុងនិយាយថា លោក Jerry ជាមនុស្សឆ្កួត ដោយសារលោកគ្មានបទពិសោធន៍ផ្នែកស្ថាបត្យកម្ម ហើយសាងសង់ប្រាសាទដោយខ្លួនឯង និងពុំបានជួលជាង ។ ប៉ុន្តែលោក Jerry ក៏សម្រេចគោលដៅរបស់ខ្លួន និងទទួលបានការអនុញ្ញាតឱ្យសាងសង់ប្រាសាទនេះ ក្រោយពីជជែកជាមួយអាជ្ញាធរជាច្រើនលើក ហើយពួកគេបញ្ជាក់ថា ប្រាសាទរបស់លោកមិនត្រូវខ្ពស់ជាង២៨ម៉ែត្រទេ ។

ទោះយ៉ាងណា លោក Jerry ពុំដឹងថា បានចំណាយប្រាក់អស់ប៉ុន្មានទេ ទម្រាំសាងសង់ប្រាសាទនេះរួចរាល់ ។ រីឯភរិយាលោកនិយាយថា អ្នកស្រីចូលចិត្តប្រាសាទនេះ ប៉ុន្តែសុំនៅឱ្យឆ្ងាយល្អជាង ខណៈលោក Jerry ប្រាប់ថា វាជាប្រាសាទផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោកតែម្នាក់គត់ ។

បើទោះជាវាជាប្រាសាទផ្ទាល់ខ្លួនក្តី ប៉ុន្តែមានភ្ញៀវទេសចរមកពីប្រទេសជាច្រើនចូលមកទស្សនាប្រាសាទនេះ ហើយពួកគេបានសរសើរយ៉ាងខ្លាំងដែលលោក Jerry អាចសាងសង់វាបានដោយខ្លួនឯង ។ ប៉ុន្តែមនុស្សផ្សេងទៀតមិនចូលមើលប្រាសាទទេ ដោយសារពួកគេគិតថា លោកជាមនុស្សឆ្កួត ។

ចុងក្រោយ លោកបញ្ជាក់ថា កូនៗទាំង៣នាក់ នឹងសាងសង់ប្រាសាទនេះបន្តទៀត ពេលលោកបាត់បង់ជីវិតនៅថ្ងៃណាមួយ ៕

យោងតាមអ្នកជំនាញជាច្រើនបានណែនាំថា កន្លែងទាំងនេះសុទ្ធតែជាតំបន់ទេសចរណ៍ល្បីៗ ទោះជាយ៉ាងណាអ្នកមិនគួរទៅលេងតំបន់ទាំងនេះឡើយព្រោះជាកន្លែងដែលមានតម្លៃថ្លៃនិងមានមនុស្សច្រើនកកកុញពេក ធ្វើឱ្យពិបាកក្នុងការទស្សនា ក៏ដូចជាខ្វះវប្បធម៌ជ្រៅជ្រះ។ លោក Alex Cornici នាយកប្រតិបត្តិនៃ The Traveler ដែលជាទស្សនាវដ្តីទេសចរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីតាលីបាននិយាយថាការធ្វើដំណើរគឺភ្ជាប់ទៅនឹងបទពិសោធន៍ប្រកបដោយគុណភាព ស្វែងយល់កាន់តែស៊ីជម្រៅអំពីវប្បធម៌ និងការរកឃើញថ្មីៗ មិនមែនគ្រាន់តែ “សម្គាល់កន្លែងដែលធ្លាប់បានទៅ” នោះទេ។

ដូច្នេះអត្ថបទនេះនឹងនាំប្រិយមិត្តមកស្គាល់តំបន់ទេសចរណ៍ល្បីៗចំនួន ៦ ដែលអ្នកមិនគួរទៅលេង៖
១.ភូកេត ឬប៉ាតាយ៉ាប្រទេសថៃ៖ អ្នកជំនាញបរទេសជាច្រើនបានណែនាំអ្នកទេសចរឱ្យរំលងកន្លែងទាំងនេះ ដោយសារចំនួនអ្នកទេសចរលើសកម្រិត ធ្វើឱ្យតំបន់នេះមានការកកស្ទះជារៀងរាល់ថ្ងៃ និងតែងតែមានហ្វូងមនុស្សច្រើនជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ នេះនាំឱ្យមានអតិផរណា ការបំពុលកើនឡើង និងការធ្លាក់ចុះនៃគុណភាពជីវិតរបស់ប្រជាជនក្នុងតំបន់។

២.ទីក្រុងឆ្នេរសមុទ្រ Dubrovnik ដ៏ល្បីល្បាញរបស់ប្រទេសក្រូអាត៖ យោងតាមក្រុមហ៊ុន Holidu ដែលជាកម្មវិធីកក់សណ្ឋាគារ នេះគឺជាទីក្រុងដែលមានមនុស្សច្រើនជាងគេនៅអឺរ៉ុ។ ដោយសារភាពចង្អៀតនៃអ្នកទេសចរបង្កបញ្ហាជាច្រើនសម្រាប់ទីក្រុងដែលមានផ្ទៃដីប្រហែល ១៤២ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ ដូចជាការកកស្ទះនិងការកើនឡើងតម្លៃ។ តម្លៃនៃការធ្វើដំណើរនៅទីនេះសម្រាប់មួយសប្តាហ៍គឺប្រហែលជាង ៧០០ ដុល្លារក្នុងមនុស្សម្នាក់ ដោយមិនរាប់បញ្ចូលថ្លៃសំបុត្រយន្តហោះ។

៣.ទីក្រុងញូវយ៉កសហរដ្ឋអាមេរិក៖ Jamis Diaz អ្នកជំនាញទេសចរណ៍ និងទីផ្សារនៅ Smoky Mountains បាននិយាយថា ទីក្រុងញូវយ៉កគឺជាទីក្រុងដែលមានតម្លៃថ្លៃបំផុតក្នុងលោក។ តម្លៃខ្ពស់ មានមនុស្សច្រើន និងការបំពុលខ្យល់ រួមទាំងកាកសំណល់កើនឡើង គឺអាចប៉ះពាល់ដល់បទពិសោធន៍ភ្ញៀវទេសចរ។ បច្ចុប្បន្នតម្លៃបន្ទប់សណ្ឋាគារនៅទីក្រុងញូវយ៉កជាមធ្យមប្រហែល ៣៧៥ ដុល្លារក្នុងមួយយប់ ហើយសេវាកម្សាន្ត និងអាហារខាងក្រៅក៏មានតម្លៃថ្លៃផងដែរ។

៤.ទីក្រុង Cancun ប្រទេសម៉ិកស៊ិក៖ យោងទៅតាម Cornici ទីក្រុងនេះមានតម្លៃថ្លៃនិងមានមនុស្សច្រើន។ អ្នកជំនាញនិយាយថា បទពិសោធន៍សំខាន់ៗគឺឆ្នេរសមុទ្រ និងជីវិតពេលយប់ ទោះជាយ៉ាងណាដោយសារមនុស្សច្រើន និងតម្លៃថ្លៃ វាអាចធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរពិបាកទទួលយកបទពិសោធន៍ល្អៗ។ លើសពីនេះការចំណាយលើការធ្វើដំណើរនៅទីក្រុង Cancun គឺប្រហែល ៨០០-២,៥០០ ដុល្លារក្នុងមនុស្សម្នាក់។

៥. ទីក្រុងឌូបៃប្រទេសអារ៉ាប់រួម៖ លោក Alonso Marly អ្នកជំនាញទេសចរណ៍ពី SkyLux Travel បានឱ្យដឹងថា ទីក្រុងឌូបៃមានតម្លៃថ្លៃពេក មិនសមនឹងអ្នកទេសចរធម្មតានោះទេ។ លោកបានបន្តថា ទីក្រុងនេះមានអាគារខ្ពស់ៗ រថយន្តទំនើបៗ និងភោជនីយដ្ឋានថ្លៃៗ ហើយក៏ខ្វះភាពស៊ីជម្រៅនៃវប្បធម៌ធៀបនឹងកន្លែងផ្សេងទៀតជាច្រើននៅមជ្ឈិមបូព៌ា ដូច្នេះភ្ញៀវទេសចរគួរជៀសវាងកន្លែងនេះ។

៦.ទីក្រុង Venice ប្រទេសអ៊ីតាលី៖ ទីក្រុង Venice បានក្លាយជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយមមួយ ជាមួយនឹងការកើនឡើងនៃតម្លៃ និងផ្លូវដែលមានមនុស្សច្រើន។ Cornici បាននិយាយថា នេះធ្វើឱ្យបាត់បង់ភាពទាក់ទាញនៃទីក្រុង Venice ហើយអ្នកទេសចរគួរតែពិចារណាវា ព្រោះការធ្វើដំណើរនៅទីនេះមានតម្លៃថ្លៃណាស់។ យោងតាម Budget Your Trip អ្នកទេសចរនឹងចំណាយប្រហែល ១,៧០០ ដុល្លារសម្រាប់មួយសប្តាហ៍នៅទីក្រុង Venice ដោយអ្នកខ្លះចំណាយជិត ៤,៥០០ ដុល្លារក្នុងរយៈពេលដូចគ្នានេះ៕

ប្រទេសឥណ្ឌា៖ ក្នុងរយៈពេល ៣ ខែកន្លងមកនេះគឺចាប់ពីខែមីនាដល់ឧសភា រលកកំដៅដ៏ខ្លាំងក្លានៅទូទាំងប្រទេសឥណ្ឌាបានធ្វើឱ្យមនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ ៥៦ នាក់ស្លា.ប់និង ២៥,០០០ នាក់ទៀតទទួលរងជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល។
យោងតាម CNBC ប្រទេសឥណ្ឌាបានជួបប្រទះនឹងកម្ដៅខ្លាំងបំផុតមិនធ្លាប់មានក្នុងខែឧសភា នៅពេលដែលសីតុណ្ហភាពក្នុងរដ្ឋធានី Delhi និងរដ្ឋ Rajasthan បានកើនឡើងដល់ ៥០ អង្សារសេ។ ដូច្នេះនៅក្នុងខែឧសភាតែមួយ មានអ្នកស្លាប់ដោយសារកំដៅរហូតដល់ ៤៦ នាក់ និងមនុស្ស ១៩,១៨៩ នាក់ទៀតបានទទួលរងពីជំងឺគ្រុនក្តៅ នេះបើតាមទិន្នន័យពីមជ្ឈមណ្ឌលជាតិគ្រប់គ្រងជំងឺរបស់ប្រទេសឥណ្ឌា (NCDC)។

យោងតាមទិន្នន័យពីក្រសួងសុខាភិបាលឥណ្ឌា ចាប់ពីខែមីនា ដល់ខែឧសភា ប្រទេសនេះបានកត់ត្រាអ្នកស្លាប់យ៉ាងហោចណាស់ ៥៦ នាក់ និងប្រហែល ២៥,០០០ នាក់ទទួលរងជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល។ កាលពីថ្ងៃទី ៣១ ខែឧសភា ឥណ្ឌាបានរាយការណ៍ថាមានអ្នកស្លាប់យ៉ាងតិច ៤០ នាក់ដោយសារកំដៅ ក្នុងនោះ ២៥ នាក់ជាបុគ្គលិកបោះឆ្នោតនៅក្នុងរដ្ឋ Uttar Pradesh និង Bihar ។

ប្រសិនបើយើងរាប់បញ្ចូលករណីសង្ស័យ និងមិនអាចបញ្ជាក់បាន នោះចំនួនអ្នកស្លាប់សរុបដោយសារកំដៅនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាអាចឡើងដល់ ៨០ នាក់។ ទោះជាយ៉ាងណាទីភ្នាក់ងារអាកាសធាតុឥណ្ឌាបានព្យាករណ៍ថាកំដៅអាចនឹងចុះត្រជាក់វិញនៅថ្ងៃទី ៥ ខែមិថុនា នៃឆ្នាំ២០២៤ នេះហើយខ្យល់មូសុងនៅក្នុងរដ្ឋ Kerala ភាគខាងត្បូងចាប់តាំងពីសប្តាហ៍មុនក៏បានធ្វើឱ្យអាកាសធាតុស្រាលមួយផ្នែកផងដែរ។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា ឥណ្ឌាគឺជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោមប្រទេសដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាងាយទទួលរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងបំផុតដោយការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ប្រទេសនេះជារឿយៗទទួលរងនូវរលកកំដៅក្នុងរដូវក្តៅនៃខែឧសភា និងមិថុនា ហើយក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ រលកកំដៅគឺមានរយៈពេលយូរជាងធម្មតា៕