ប្រទេសចិន៖ ស្ពាន Beipanjiang ក្នុងប្រទេសចិនត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាស្ពានខ្ពស់ជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោកដែលមានកម្ពស់រហូតដល់ ៥៦៥ ម៉ែត្រ ជាមួយនឹងប្រវែង ១,៣៤០ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែអ្វីដែលពិសេសអស្ចារ្យនោះគឺស្ពាននេះចំណាយពេលសាងសង់ត្រឹមតែ ៣ ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។
វាពិតជាគួរឱ្យជឿនោះទេ ព្រោះស្ពាននីមួយៗទម្រាំសាងសង់បានស្តង់ដារល្អបែបនេះគឺត្រូវចំណាយពេលវេលាច្រើនក្នុងការសិក្សាស្រាវជ្រាវ ក៏ដូចជាចំណាយថវិការច្រើនផងដែរ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលចិនធ្វើឱ្យពិភពលោកភ្ញាក់ផ្អើលនោះគឺថា ស្ពាន Beipanjiang ចំណាយថវិការតិច រួមទាំងចំណាយពេលសាងសង់តិចផងដែរត្រឹមតែ ៣ ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។

ជាការពិតណាស់ចិនបានធ្វើឱ្យពិភពលោកភ្ញាក់ផ្អើលម្តងហើយម្តងទៀត នៅការសាងសង់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់ពួកគេ ដោយសារប្រទេសជាច្រើនមិនទាន់មាននរណាសាងសង់ស្ពានលឿនរហ័ស និងចំណាយថវិការតិចដូចចិនឡើយ។ ស្ពាន Beipanjiang លាតសន្ធឹងជ្រលងភ្នំដែលតភ្ជាប់ខេត្តពីរនៃខេត្តយូណាន និងហ្គីចូវនៃប្រទេសចិន ជាមួយនឹងកម្ពស់ ៥៦៥ ម៉ែត្រពីលើទន្លេ Beipan ដែលស្មើនឹងកម្ពស់នៃអគារ ២០០ ជាន់ ជាមួយប្រវែង ១,៣៤០ ម៉ែត្រដែលមានសសរសំខាន់ចំនួន ២ កំពស់ ២៦៩ ម៉ែត្រ និងកំពស់ ២៥៧ ម៉ែត្រ។ វាត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយ Guinness World Records ថាជាស្ពានខ្ពស់ជាងគេនៅលើពិភពលោក។

ទោះជាយ៉ាងណាការសាងសង់ស្ពាន Beipanjiang ក៏បានជួបប្រទះនឹងឧបសគ្គជាច្រើន ដោយសារស្ថានភាពដីលំបាក ភូមិសាស្ត្រភាគច្រើនជាថ្មកំបោរ មានភាពរឹងខ្សោយខ្លាំង និងមានរូងភ្នំជាច្រើនលាក់នៅខាងក្នុង។ ដើម្បីជៀសវាងរូងភ្នំ និងស្នាមប្រេះពេញភ្នំ អ្នករចនាត្រូវបន្តធ្វើការស្ទង់មតិ ផ្លាស់ទីស្ពានឱ្យខ្ពស់ជាង ហើយចុងក្រោយដាក់ដំបូលស្ពាននៅកម្ពស់ ៥៦៥ ម៉ែត្រ។ ដំណើរនៃការសាងសង់ស្ពាន Beipanjiang ក៏ជាលើកទីមួយដែរ ដែលប្រទេសចិនបានប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាព្យួរបញ្ឈរ ដើម្បីលើកផ្នែកដែក នៅពេលសាងសង់ស្ពានដែកប្រវែងវែងនៅក្នុងតំបន់ភ្នំ។

បច្ចេកវិទ្យានេះត្រូវបានគេប្រើសម្រាប់លើកធ្នឹមដែកប្រវែង ១២ ម៉ែត្រ និងទម្ងន់ប្រហែល ១៦០ តោនលើដីតាមរយៈស្ទូច និងឧបករណ៍ផ្សេងៗទាក់ទងនឹងរយៈពេលសាងសង់ បើប្រៀបធៀបនឹងដំណើរការបែបបុរាណស្ពានមួយអាចចំណេញពេលវេលាសាងសង់យូរឆ្នាំពី ៧ ទៅ ១០ ឆ្នាំ។ ស្ពាន Beipanjiang បានចាប់ផ្តើមសាងសង់ក្នុងឆ្នាំ ២០១៣ ហើយចំណាយពេលត្រឹមតែជាង ៣ ឆ្នាំដើម្បីបញ្ចប់ ជាមួយនឹងការវិនិយោគសរុបជាង ១ ពាន់លានយន់ ដែលជួយកាត់បន្ថយពេលវេលាធ្វើដំណើររវាងស្រុក Yunnan និងស្រុក Guizhou ពីជិត ៥ ម៉ោងទៅ ១ ម៉ោង។

ស្ពានខ្ពស់ជាងគេរបស់ពិភពលោកនេះត្រូវបានគេចាត់ទុកថាដើរតួនាទីយ៉ាងធំក្នុងការលើកកម្ពស់ការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចនៅតំបន់ព្រំដែនរវាងខេត្ត Yunnan និង Guizhou ។ ពីមុន ដោយសារដីចោត និងការធ្វើដំណើរមិនស្រួល ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចរបស់តំបន់នេះមានភាពយឺតយ៉ាវ។ ជាមួយនឹងរូបរាងរបស់ស្ពាននេះ ការប្រាស្រ័យទាក់ទងរបស់មនុស្សកាន់តែងាយស្រួល លំហូរសម្ភារៈកាន់តែបើកចំហ បន្ថែមភាពរឹងមាំថ្មីដល់ការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចក្នុងតំបន់៕

ព្រឹត្តិការណ៍កីឡាអូឡាំពិកនាពេលអនាគតអាចមានភាពខុសប្លែកគ្នាយ៉ាងខ្លាំងពីពេលបច្ចុប្បន្ន ដោយសារការប្រែប្រួលអាកាសធាតុកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។
យោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ CNN កាលពីថ្ងៃទី១២ ខែសីហា បានឱ្យដឹងថា នៅឆ្នាំ ២០៥០ ទីក្រុងធំៗជាច្រើនរបស់ពិភពលោកអាចនឹងមានអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំង ជាហេតុធ្វើឱ្យព្រឹត្តិការណ៍កីឡាអូឡាំពិកនាពេលអនាគតទំនងនឹងផ្អាកបណ្តោះអាសន្ន ឬបិទតែម្តង។ ប្រសិនបើប្រារព្ធព្រឹត្តិការណ៍កីឡាអូឡាំពិករដូវក្ដៅក្នុងឆ្នាំ ២០៥០ គឺអាចនឹងមានហានិភ័យខ្ពស់ចំពោះសុខភាពរបស់អត្តពលិក។

ជាការពិតណាស់កំដៅខ្លាំងគឺជាការគំរាមកំហែងចំពោះអត្តពលិកឥស្សរជន ដោយអាចឱ្យពួកគេប្រឈមបញ្ហាសុខភាពមួយចំនួនដូចជាការហត់នឿយនៃកំដៅ និងជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាលជាដើម រីឯអ្នកទស្សនា ក៏ងាយនឹងទទួលរងនូវឥទ្ធិពលកំដៅខ្លាំងផងដែរ។ ដូច្នេះទីក្រុងភាគច្រើននៅជុំវិញពិភពលោកនឹងមិនអាចធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះកីឡាអូឡាំពិករដូវក្តៅក្នុងប៉ុន្មានទសវត្សរ៍ខាងមុខនេះបានទៀតទេ ដោយសារការបំពុលឥន្ធនៈហ្វូស៊ីលជំរុញឱ្យសីតុណ្ហភាព និងសំណើមកើនឡើង។

នេះបើយោងតាមការវិភាគរបស់ CNN នៃទិន្នន័យពី CarbonPlan ដែលជាអង្គការមិនរកប្រាក់ចំណេញផ្តោតលើវិទ្យាសាស្ត្រអាកាសធាតុ និងការវិភាគ។ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រអាកាសធាតុ បាននិយាយថា “នៅជុំវិញពិភពលោក ពេលវេលាក្តៅបំផុតប្រចាំឆ្នាំជាធម្មតាគឺស្របគ្នាទៅនឹងព្រឹត្តិការណ៍កីឡាអូឡាំពិករដូវក្តៅ ហើយកំដៅគឺពិតជាអាចបង្កឱ្យមានហានិភ័យយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងប្រទេសដែលជាម្ចាស់ផ្ទះ”។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា រលកកំដៅគឺកាន់តែមានជាញឹកញាប់ មិនថាស្ថិតក្នុងរដូវរងារ ឬរដូវធ្លាក់ខ្យល់នោះទេ អាកាសធាតុក្តៅគឺតែងតែកើតឡើងគ្រប់រដូវកាលទាំងអស់នៅឆ្នាំ ២០៥០ ដែលនេះគឺជាការព្រួយបារម្ភជាពិសេសនៅក្នុងតំបន់អាស៊ីបូព៌ា អឺរ៉ុប និងប៉ាស៊ីហ្វិក ដោយសារសំណើមខ្ពស់ធ្វើឱ្យរាងកាយពិបាកត្រជាក់តាមធម្មជាតិ។ ទោះជាយ៉ាងណាអង្គការសហប្រជាជាតិប ក៏ដូចជារដ្ឋាភិបាល អ្នកដឹកនាំធុរកិច្ច និងធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ទាំងអស់ទូទាំងពិភពលោក កំពុងរៀបចំផែនការបញ្ឈប់ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ កុំឱ្យកាន់តែអាក្រក់ទៅៗ៕

ប្រទេសវៀតណាម ៖ កាលពីថ្ងៃទី១៣ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា បណ្តាញសង្គមបានផ្សព្វផ្សាយពីរូបភាពទង់ជាតិប្រទេសវៀតណាមនៅលើដំបូលផ្ទះពលរដ្ឋជាហូរហែ ហើយរូបភាព និងវីដេអូទាំងនេះបានទាក់ទាញចំនួនអ្នកទស្សនារាប់លាននាក់ ។ លើសពីនេះ ពួកគេបានចែកចាយរូបភាពបន្តគ្នាទៀតផង ដើម្បីបំផុសគំនិតស្នេហាជាតិ និងមានមោទនភាព ។

គេសង្កេតឃើញថា ពលរដ្ឋរស់នៅតាមបណ្តាខេត្ត-ក្រុងជាច្រើននៅទូទាំងប្រទេសវៀតណាម បាននាំគ្នាលាបថ្នាំពណ៌រូបទង់ជាតិលើដំបូលផ្ទះរៀងៗខ្លួន ។ ពួកគេចាត់ទុកថា នេះជាការចូលរួមចំណែកមួយប្រកបដោយអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ ដើម្បីអបអរសាទរខួបលើកទី៧៩ នៃទិវាជាតិសាធារណរដ្ឋសង្គមនិយមវៀតណាម ។

ពលរដ្ឋវៀតណាមបាននាំគ្នាលាបថ្នាំពណ៌រូបទង់ជាតិលើដំបូលផ្ទះ តាំងពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ មកម៉្លេះ ហើយរូបភាពទាំងនេះបានចែកចាយពេញបណ្តាញសង្គម ។ ប៉ុន្តែអ្នកប្រើប្រាស់បណ្តាញសង្គមដាស់តឿនថា ការផ្លាស់ប្តូរដំបូលផ្ទះទាំងអស់ឱ្យក្លាយជារូបទង់ជាតិ គួរគិតពីបញ្ហាសុវត្ថិភាពផងដែរពេលឡើងលើដំបូលផ្ទះ ហើយគួរលាបដំបូលផ្ទះនៅពេលថ្ងៃក្តៅប៉ុណ្ណោះ ។ គួរចៀសវាងឡើងលើដំបូលផ្ទះពេលមេឃភ្លៀង ពីព្រោះដំបូលផ្ទះដុះស្លែនឹងធ្វើឱ្យរអិល ឬមានគ្រោះថ្នាក់ ។

លោក Nguyen Van Nam អាយុ៣៥ឆ្នាំ រស់នៅទីក្រុងហាណូយជាមួយក្រុមគ្រួសារ បាននាំគ្នាលាបពណ៌រូបទង់ជាតិលើដំបូលផ្ទះរួចរាល់ ដោយចំណាយពេលមិនដល់១ថ្ងៃ និយាយថា ៖ «យើងមានមោទនភាពជាមួយការលាបដំបូលផ្ទះបែបនេះ ពីព្រោះវាមិនត្រឹមតែបង្ហាញពីការស្នេហាជាតិប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាជាឱកាសសម្រាប់សមាជិកគ្រួសារសហការគ្នាធ្វើការ» ។

ចំណែកយុវជនមួយក្រុមទៀតបានជួយគ្នាលាបទង់ជាតិលើដំបូលផ្ទះដោយចំណាយពេលជិត២ថ្ងៃ និយាយថា ពួកគេមានមោទនភាពណាស់ ដែលបានចូលរួមគូររូបទង់ជាតិវៀតណាមនៅលើដំបូលផ្ទះ ។ ប៉ុន្តែពួកជួបការលំបាក គឺត្រូវគូររូបផ្កាយពណ៌លឿងឱ្យដូចទង់ជាតិវៀតណាមបំផុត ។

រូបភាពថតពីផ្នែកខាងលើបង្ហាញឱ្យឃើញដំបូលផ្ទះពណ៌ក្រហម និងផ្កាយពណ៌លឿង ដើម្បីដាស់តឿនអារម្មណ៍អ្នកទស្សនាក្នុងបណ្តាញសង្គមមានគំនិតស្រឡាញ់ជាតិ និងមានមោទនភាព ។ ក្រោយឃើញរូបភាពទាំងនេះ ពលរដ្ឋវៀតណាមកាន់តែច្រើនបានចូលរួមលាបដំបូលផ្ទះដូចគ្នាដែរ ។

បច្ចុប្បន្ន ទង់ជាតិវៀតណាមពុំបានដាក់តែនៅការិយាល័យធ្វើការរបស់មន្ត្រីរាជការ ឬនៅតាមសាលារៀនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែទង់ជាតិវៀតណាមត្រូវបានដាក់នៅតាមផ្ទះពលរដ្ឋផងដែរ ។ ពលរដ្ឋវៀតណាមម្នាក់និយាយថា ៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថា ការលាបរូបទង់ជាតិលើដំបូលផ្ទះនឹងសាយភាយពេញប្រទេសវៀតណាម តែគ្រប់គ្នាដែលឡើងលើដំបូលផ្ទះ គួរប្រយ័ត្ន និងការពារសុវត្ថិភាព» ។

ពលរដ្ឋវៀតណាមម្នាក់ទៀតថា ៖ «វាជាទង្វើមួយដ៏មានអត្ថន័យ និងលើកទឹកចិត្តឱ្យពលរដ្ឋចេះស្រឡាញ់ជាតិ និងចាំបាច់ត្រូវតែធ្វើ» ។ រីឯពលរដ្ឋវៀតណាមម្នាក់ទៀតថា ៖ «រូបភាពទង់ជាតិលើដំបូលផ្ទះបង្ហាញថា ពលរដ្ឋវៀតណាមមានគំនិតស្រឡាញ់ជាតិជានិច្ច» ៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ ពលរដ្ឋជប៉ុនមានអាយុចាប់ពី៤០ឆ្នាំឡើង បានរៀបរាប់ពីការលំបាកដូចៗគ្នាថា ពួកគេពិបាកស្វែងរកការងារធ្វើណាស់ ហើយពុំអាចប្រកួតប្រជែងជាមួយក្រុមយុវជនបានទេ ។ លើសពីនេះ បើទោះរកការងារធ្វើបាន ប៉ុន្តែទទួលបានប្រាក់ខែតិចតួច ថែមទាំងទទួលប្រាក់ Bonus តិចជាងបុគ្គលិកអាយុចាប់ពី២០ឆ្នាំ ទៅ៣០ឆ្នាំ ។

បច្ចុប្បន្ន ពលរដ្ឋជប៉ុនមានអាយុចាប់ពី៤០ឆ្នាំឡើង បានក្លាយជាក្រុមមនុស្សដែលសង្គម ឬក្រុមហ៊ុននានាបោះបង់ចោល ឬពុំទទួលឱ្យចូលធ្វើការ បើទោះជាពួកគេមានបទពិសោធន៍ធ្វើការ និងសមត្ថភាពពេញខ្លួនក៏ដោយ ។

ពេលប្រទេសជប៉ុនសម្បូរឱកាសធ្វើការ និងរកប្រាក់ចំណូល ខណៈសេដ្ឋកិច្ចជប៉ុនបានងើបឡើងវិញពីសង្គមមានតម្លៃប្រាក់ធ្លាក់ចុះអូសបន្លាយអស់ជាង៣០ឆ្នាំ ហើយក្រុមហ៊ុននានាបានដំឡើងប្រាក់ខែឱ្យបុគ្គលិក ដើម្បីអូសទាញកម្លាំងពលកម្មមកធ្វើការ ប៉ុន្តែពលរដ្ឋជប៉ុនដែលមានអាយុ៤០ឆ្នាំឡើងបែរជាបាត់បង់ឱកាសធ្វើការ និងត្រូវក្រុមហ៊ុននានាមើលរំលង ។

ពលរដ្ឋជប៉ុនមានអាយុចាប់ពី៤០ឆ្នាំ ទៅ៥០ឆ្នាំ ត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថា «ក្រុមបាត់បង់ឱកាស» ឬ «Lost Generation» ។ កាលពីមុន ពលរដ្ឋមានវ័យចំណាស់ទាំងនេះរៀនសូត្របានខ្ពង់ខ្ពស់ រហូតដល់បញ្ចប់បរិញ្ញាបត្រនៅសាកលវិទ្យាល័យ ប៉ុន្តែពួកគេពុំអាចរកការងារធ្វើបាន ដោយសារជប៉ុនមានវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចអូសបន្លាយ ចាប់ពីឆ្នាំ១៩៩០ ដល់ឆ្នាំ២០០០ ។ ហេតុនេះ ធ្វើឱ្យការងាររបស់ពួកគេមិនស្ថិតស្ថេរ នាពេលនោះ ។

បច្ចុប្បន្ន ពលរដ្ឋវ័យចំណាស់ទាំងនេះក្លាយជាក្រុមបាត់បង់ឱកាសធ្វើការ និងពុំអាចរកការងារមានតួនាទីខ្ពស់ ។ រីឯប្រាក់ខែវិញក៏តិចតួច បើប្រៀបធៀបជាមួយប្រាក់ខែរបស់ក្រុមយុវជន ។ គេហទំព័រ Nikkei Asia រាយការណ៍ថា ក្រុមបាត់បង់ឱកាសទាំងនេះប្រឈមជាមួយបញ្ហាការឡើងតួនាទីការងារ និងការឡើងប្រាក់ខែ បើធៀបនឹងយុវជនសម័យថ្មី ដែលវាឆ្លុះបញ្ចាំងពីបញ្ហារចនាសម្ព័ន្ធក្នុងទីផ្សារការងារជប៉ុន ។

បើទោះជាប្រាក់ឈ្នួលសរុបក្នុងទីផ្សារការងារនៅជប៉ុនល្អប្រសើរក្តី ប៉ុន្តែទិន្នន័យបង្ហាញថា ពលរដ្ឋអាយុចាប់ពី៤០ឆ្នាំ ទៅ៥០ឆ្នាំ បែរជាទទួលឱកាសការងារតិចជាងអ្នកអាយុតិចជាង ។ ហេតុនេះ វាបង្ហាញពីវិសមភាពការងារនៅប្រទេសជប៉ុនយ៉ាងខ្លាំង ។

បុរសម្នាក់អាយុ៤០ឆ្នាំ ធ្វើការផ្នែកបោះពុម្ពនៅទីក្រុងតូក្យូ និយាយថា កាលពីអាយុ៣០ឆ្នាំ លោកពុំអាចរកការងារពេញម៉ោងធ្វើបានទេ ហើយលោកត្រូវប្រឈមនឹងការខ្វះខាតប្រាក់សម្រាប់ចាយវាយប្រចាំថ្ងៃ ។

រីឯបុគ្គលិកម្នាក់ទៀតមានអាយុ៤០ឆ្នាំដែរ និយាយថា ពេលចាប់ផ្តើមធ្វើការដំបូង គឺទទួលបានប្រាក់ Bonus តិចណាស់ ហើយប្រាក់ខែក៏ឡើងតិចតួច ។ កាលពីខ្លួនអាយុ២០ឆ្នាំ ទទួលបានប្រាក់ខែក្នុង១ឆ្នាំ ស្មើប្រមាណ១លានយ៉េន គឺតិចជាងពួកយុវជនសម័យនេះ ។

ចំណែកប្រធានសេដ្ឋវិទូមកពីវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ Dai-ichi Life បកស្រាយថា នាយកក្រុមហ៊ុននានាគិតថា បុគ្គលិកអាយុច្រើននឹងផ្លាស់ប្តូរការងារតិចជាងក្រុមយុវជន ទើបក្រុមហ៊ុនពុំចាំបាច់ផ្តល់ប្រាក់ផ្នែកសុខុមាលភាព ៕

តើលោកអ្នកធ្លាប់គិតដែរឬទេ នៅពេលដែលមនុស្សសត្វរុក្ខជាតិលែងមានជីវិត តើភពផែនដីរបស់យើងប្រែទៅជាណា? ជាការពិតណាស់ ផែនដីរបស់យើងកើតមកគឺដើម្បីទ្រទ្រង់ភាវៈមានជីវិត មានន័យថា នៅពេលដែលសារពាង្គកាយណាមួយបានផុតពូជ នឹងមានសារពាង្គកាយថ្មីមួយទៀតវិវត្តន៍ហើយជំនួសវា។ ដូច្នេះគិតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះភពផែនដីរបស់យើងគឺមានអាយុកាល ៤៦០០ លានឆ្នាំមកហើយ។

ទោះជាយ៉ាងណាបើយោងតាមការសិក្សារបស់ CBS ដែលបានចេញផ្សាយនៅក្នុងទស្សនាវដ្តី Nature Geoscience ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣ បានបង្ហាញថា នៅប្រហែល ២៥០ លានឆ្នាំខាងមុខទៀត មនុស្សសត្វរុក្ខជាតិនឹងលែងមានវត្តមាននៅលើភពនេះទៀតហើយ ដោយសារការបង្កើតទ្វីបថ្មីរបស់អ្នកមានអំណាចអាចបំផ្លាញជីវិតមនុស្ស និងថនិកសត្វទាំងអស់នៅលើផែនដី។ ដូច្នេះហើយ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនៅសាកលវិទ្យាល័យ Bristol របស់ចក្រភពអង់គ្លេស ក៏បានប្រើគំរូកុំព្យូទ័រដ៏ទំនើបមួយវាស់ស្ទង់អាកាសធាតុ ដើម្បីទស្សន៍ទាយពីអនាគតកាល នៅពេលដែលភពផែនដីលែងមានភាវៈមានជីវិតរស់នៅ។

ក្នុងនោះគេសង្កេតឃើញថាផែនដីរបស់យើងនឹងមានភាពល្អប្រសើឡើងវិញនៅពេលដែលគ្មានភាវៈរស់ ដោយសារគ្មានការរំខាន ព្រោះសព្វថ្ងៃនេះមនុស្សគឺជាអ្នកបំផ្លាញផែនដីដូចជា កាប់បំផ្លាញព្រៃឈើ បំពុលខ្យល់បរិយាកាសដោយឧស្ម័ន ប្រើប្រាស់សារធាតុបំពុលច្រើន ជាហេតុធ្វើឱ្យផែនដីរងគ្រោះថ្នាក់។ ប៉ុន្តែនៅពេលគ្មានជីវិតមនុស្ស រុក្ខជាតិសត្វនឹងចាប់ផ្តើមលូតលាស់ឡើងវិញ ហើយទីក្រុងទាំងអស់នៅលើផែនដីនឹងក្លាយជាព្រៃដ៏ធំមហាសាល ដោយទ្វីបនីមួយៗនឹងរួមបញ្ចូលគ្នា ក្លាយជាលំហឋានដ៏ធំល្វឹងល្វើយអមដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងងងឹតខ្លាំងនៅពេលយប់ដោយសារគ្មានអគ្គិសនី។

លើសពីនេះផែនដីនឹងលែងមានការបំពុលខ្យល់ធូលីទៀតហើយ ដែលវានឹងជួយកែលម្អគុណភាពខ្យល់ឱ្យប្រសើឡើងវិញ ហើយរុក្ខជាតិសត្វនឹងជាអ្នកកាន់កាប់ផែនដីទាំងមូល។ នេះបើយោងតាមការសិក្សាក៏បានឱ្យដឹងទៀតថា សំណង់បេតុងដូចជាស្ពាន អាគារខ្ពស់ៗ រោងកុន ផ្សារទំនើប នឹងចាប់ផ្តើមប្រេះបែក ប្រែក្លាយជាសារីរិកធាតុនៃអរិយធម៌ដែលលែងមានវត្តមាននៅលើភពផែនដី។ រីឯផ្កាយរណបនឹងធ្លាក់ចេញពីគន្លងផែនដី ដោយសារគ្មានមនុស្សគ្រប់គ្រង ហើយកម្រិត CO2 នឹងត្រឡប់ទៅរកអ្វីដែលពួកគេធ្លាប់មាន មុនពេលមនុស្សបង្ហាញខ្លួន។

បន្ទាប់ពីមនុស្សជាតិរលាយបាត់ ទីក្រុងមួយចំនួនដែលនៅជិតវាលខ្សាច់ដូចជាឌូបៃ និងឡាសវេហ្គាសនឹងត្រូវគ្របដណ្តប់ដោយវាលខ្សាច់ម្តងទៀត។ ទន្ទឹមនឹងនេះផែនដី នឹងផ្តល់កំណើតដល់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីថ្មីមួយ ក៏ដូចជាបង្កើតជីវិតមនុស្សសត្វរុក្ខជាតិឱ្យរស់រានមានជីវិតឡើងវិញ ដោយអាកាសធាតុនៅលើផែនដីនឹងប្រែទៅជាត្រជាក់ ហើយប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីថ្មីនឹងគ្មានការបំពុលពីឧស្ម័នទៀតឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាភ្លើងឆេះព្រៃក៏នៅតែកើយមាន នឹងបន្តឆាបឆេះក្នុងរយៈពេលមិនកំណត់ ដោយសារបណ្តាលមកពីកត្តាជាច្រើន រួមទាំងរន្ទះបាញ់ដើមឈើជាដើម៕