បរទេស៖ អ្នកទេសចរជនជាតិអង់គ្លេសម្នាក់ឈ្មោះ Zoe Stephens បានទៅលេងប្រទេសកូរ៉េខាងជើងអស់ជាច្រើនដងហើយ ដោយមានបំណងចង់រស់នៅទីនេះជារៀងរហូត បន្ទាប់ពីនាងបានទស្សនាកម្សាន្តនៅទីក្រុងនិងតំបន់ជនបទ។
ជាការពិតណាស់សម្រាប់អ្នកទេសចរភាគច្រើនជុំវិញពិភពលោក តែងតែគិតថាកូរ៉េខាងជើងគឺជាគោលដៅអាថ៌កំបាំង និងគ្រោះថ្នាក់បំផុត។ ទោះជាយ៉ាងណានេះមិនមែនជាការពិតនោះទេ Zoe Stephens អាយុ ៣០ ឆ្នាំដែលបច្ចុប្បន្នរស់នៅតៃវ៉ាន់ បាននិយាយថា នាងបានទៅទស្សនាប្រទេសកូរ៉េខាងជើងច្រើនជាង ៣០ ដងក្នុងនាមជាអ្នកទេសចរ ហើយក្រោយមកក៏បានក្លាយជាមគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍សម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរផ្សេងទៀត។

Zoe បាននិយាយថា “ការធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសកូរ៉េខាងជើងគឺមិនពិបាកដូចអ្វីដែលអ្នកគិតនោះទេ”។ ភ្ញៀវទេសចរជនជាតិអង់គ្លេសរូបនេះ បានបន្តថា នាងបានទៅកូរ៉េខាងជើងជាលើកដំបូងក្នុងឆ្នាំ ២០១៦ ហើយមួយឆ្នាំក្រោយមកទើបនាងត្រឡប់មកវិញ។ ក្នុងរយៈពេល ៨ ឆ្នាំអ្នកទេសចរស្រីរូបនេះ បានបោះជំហានទៅគ្រប់ខេត្តនៃប្រទេស ពីទីក្រុងរហូតដល់ជនបទ ពោលគឺនាងបានទៅដើរកម្សាន្តគ្រប់ទិសទីតែម្តងក្នុងប្រទេសកូរ៉េខាងជើង។

នាងបានចែករំលែកថា មុននាងទៅប្រទេសនេះគឺមិនបានរៀបចំរបស់ច្រើនពេកនោះទេ ប្រសិនបើអ្នកចង់ទៅកូរ៉េខាងជើងគ្រាន់តែកក់ដំណើរកម្សាន្តនៅទីនោះ ស្នើសុំទិដ្ឋាការ បំពេញទម្រង់បែបបទ បង់ថ្លៃសេវា និងផ្ញើច្បាប់ចម្លងលិខិតឆ្លងដែនរបស់អ្នកជាការស្រេច នោះអ្នកនឹងបានទៅកូរ៉េខាងជើងដោយស្របច្បាប់។ Zoe Stephens បានបន្តទៀតថា ប្រជាជនកូរ៉េខាងជើងក៏ដូចជាមនុស្សគ្រប់គ្នាក្នុងពិភពលោកដែរ គឺចូលចិត្តសប្បាយ ផឹកស្រា និងនិយាយរឿងកំប្លែង ហើយជាពិសេសនោះពួកគេគឺរួសរាយខ្លាំងណាស់។

សរុបមកវិញនៅប្រទេសកូរ៉េខាងជើងមិនមានហានិភ័យដូចមនុស្សគ្រប់គ្នាគិតនោះទេ គ្រាន់តែអ្នកអនុវត្តតាមច្បាប់របស់ប្រទេសនេះឱ្យតែល្អទៅបានហើយ ព្រោះប្រទេសនីមួយៗសុទ្ធតែមានច្បាប់វិន័យទាំងអស់ បើកាលណាយើងចូលប្រទេសគេមិនគោរពច្បាប់ស្រុកគេ វាអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់យើង។

ហេតុនេះហើយសម្រាប់ប្រទេសកូរ៉េខាងជើងក៏ដូចគ្នាទៅនឹងពិភពលោកដែរ ប្រសិនបើអ្នកគោរពច្បាប់ប្រទេសនេះឱ្យបានត្រឹមត្រូវ នោះអ្នកនឹងបានដើរកម្សាន្តគ្រប់ទិសទី ចូលហាងកាហ្វេ សារមន្ទីរ ផ្សារដោយមានសេរីភាពបំផុត៕

សហរដ្ឋអាមេរិក ៖ កាលពីថ្ងៃទី២៣ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា ក្រុមហ៊ុន Tesla បានផ្សព្វផ្សាយវីដេអូបច្ចេកវិទ្យាទំនើបចុងក្រោយរបស់មនុស្សយន្ត Humanoid ឬមនុស្សយន្តមានលក្ខណៈស្រដៀងមនុស្ស ឈ្មោះ Optimus ដែលវាអាចធ្វើចលនាយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងស្តាប់តាមបញ្ជាមនុស្ស ។

វីដេអូនេះត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយក្រោយការរៀបចំកម្មវិធី «We, Robot» មិនដល់១សប្តាហ៍ ដែលជាកម្មវិធីបង្ហាញពីបច្ចេកវិទ្យារបស់ក្រុមហ៊ុន និងរៀបចំឡើងនៅកន្លែងថតភាពយន្ត Warner Bros. Studios ក្នុងរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា សហរដ្ឋអាមេរិក ។ កម្មវិធីនេះបានបង្ហាញមនុស្សយន្ត Optimus ដើរចុះឡើង និងឆ្លើយតបជាមួយអ្នកចូលរួមកម្មវិធី ។

រីឯវីដេអូទើបបង្ហោះក្នុង YouTube របស់ក្រុមហ៊ុន គឺជាការបង្ហាញពីសមត្ថភាពថ្មីៗរបស់មនុស្ស ដូចជា ៖ ដើរឆាប់រហ័សជាងមុន, ត្រួតពិនិត្យដោយស្វ័យប្រវត្តិ, ដើរចៀសមនុស្ស និងវត្ថុនៅបាំងផ្លូវ ដោយប្រើប្រាស់បណ្តាញសរសៃប្រសាទសិប្បនិម្មិត, ឈ្វេងយល់ពីបរិយាកាស, ចាប់វត្ថុ និងដាក់វត្ថុក្នុងប្រអប់ ។

ក្រៅពីនេះ ក៏មានការបង្ហាញពីប្រព័ន្ធសាកថ្មមនុស្សយន្តជាលើកដំបូងផងដែរ ដោយមនុស្សយន្តអាចស្វែងរកកន្លែកសាកថ្ម និងតភ្ជាប់ខ្លួនវាជាមួយថ្មសាកលើជញ្ជាំងដោយស្វ័យប្រវត្តិ ។ បន្ទាប់មក មនុស្សយន្តនឹងដកខ្លួនវាចេញពីថ្មសាក និងធ្វើការបន្តទៀត ។

ប៉ុន្តែអ្នកលេងបណ្តាញសង្គមបានលើកឡើងពីចំណុចគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយចំនួន ដូចជា ៖ រូបភាពខ្លះក្នុងវីដេអូត្រូវបានបង្កើនល្បឿនឱ្យមនុស្សយន្តធ្វើចលនាលឿនជាងមុន ។ មតិខ្លះនិយាយថា ការបង្កើនល្បឿនវីដេអូនេះ ដើម្បីឱ្យអ្នកទស្សនាមើលឃើញថា មនុស្សយន្តធ្វើចលនាលឿន និងកាន់តែស្ទាត់ជំនាញ ។

គួរបញ្ជាក់ថា មនុស្សយន្ត Optimus របស់ក្រុមហ៊ុន Tesla មានជើង២, កម្ពស់១៧៣សង់ទីម៉ែត្រ និងទម្ងន់៤៧គីឡូក្រាម ។ ក្រុមហ៊ុនផលិតមនុស្សយន្តនេះក្នុងគោលបំណងឱ្យវាធ្វើការនៅកន្លែងគ្មានសុវត្ថិភាព ឬការងារពិបាក ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់កម្លាំងមនុស្ស ។

ចំណែកការលក់មនុស្សយន្ត Optimus បើតាមព័ត៌មានផ្សព្វផ្សាយកន្លងមកបញ្ជាក់ថា ក្រុមហ៊ុននឹងចាប់ផ្តើមលក់មនុស្សយន្តនេះនៅឆ្នាំ២០២៥ ក្នុងតម្លៃ២ម៉ឺនដុល្លារអាមេរិក ៕

សហរដ្ឋអាមេរិក៖ នៅអំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៥០ សហភាពសូវៀតគឺបានឈានមុខគេក្នុងការប្រណាំងអវកាស ខណៈអាមេរិកនៅពេលនោះគឺដើរថយក្រោយ។
នៅឆ្នាំ ១៩៥៧ សហភាពសូវៀតបានធ្វើឱ្យពិភពលោកភ្ញាក់ផ្អើលដោយការដាក់ផ្កាយរណបសិប្បនិម្មិត Sputnik ទៅក្នុងគន្លងតារាវិថីដោយជោគជ័យ ខណៈពេលនោះក្រុមហ៊ុនរ៉ុក្កែតអាមេរិកគឺកំពុងផលិតប្រព័ន្ធបាញ់បង្ហោះនៅឡើយទេ។ ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំ ១៩៥៨ អាមេរិកក៏បានបាញ់បង្ហោះផ្កាយរណប Explorer 1 ដំបូងបង្អស់របស់ខ្លួនដោយជោគជ័យ ជាមួយទម្ងន់ត្រឹមតែ ១៤ គីឡូក្រាមប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែល Sputnik របស់សហភាពសូវៀតមានទម្ងន់រហូតដល់ ៨៣.៦ គីឡូក្រាម។

ទោះជាយ៉ាងណាអាមេរិកនៅតែដើរពីក្រោយសហភាពសូវៀតដដែលក្នុងការរុករកអវកាស។ ដើម្បីយកឈ្នះសហភាពសូវៀតក្នុងការប្រណាំងលើលំហ អាមេរិកធ្លាប់បង្កើតគម្រោងសម្ងាត់មួយ ដែលមានឈ្មោះថា A119។ គម្រោងនោះតម្រូវឱ្យសមាជិកទាំងអស់ស្បថថានឹងរក្សាបេសកកម្មសម្ងាត់នេះជារៀងរហូត។ ការបង្កើតគម្រោងដ៏លីលានេះ មានគោលបំណងដើម្បីបំផ្ទុះគ្រាប់បែកនុយក្លេអ៊ែរនៅលើឋានព្រះច័ន្ទដែលនឹងជួយក្នុងការឆ្លើយនូវអាថ៌កំបាំងមួយចំនួននៅក្នុងតារាសាស្ត្រនៃភពផែនដី និងហោរាសាស្រ្ត។

នៅឆ្នាំ ១៩៥៩ ពួកគេបានកំណត់ថា គ្រាប់បែកនេះនឹងត្រូវបំផ្ទុះនៅតំបន់ Twilight ដើម្បីឱ្យពន្លឺព្រះអាទិត្យចាំងមកលើពពកធូលីដែលកើតចេញពីការផ្ទុះ ធ្វើឱ្យវាអាចមើលឃើញពីផែនដី។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ អ្នកជំនាញបានពិចារណាប្រើគ្រាប់បែក thermonuclear ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកបានសន្និដ្ឋានថាវាធ្ងន់ពេកសម្រាប់ការហោះហើរ ៣៨៦,២៤៣ គីឡូម៉ែត្រទៅកាន់ឋានព្រះច័ន្ទ។ ពួកគេក៏សម្រេចប្រើប្រាស់ឧបករណ៍តូចជាងដែលមានសមមូលរំសេវផ្ទុះទាប ទោះជាយ៉ាងណាគម្រោងនេះបានបរាជ័យ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែរក្សាការសម្ងាត់នេះរហូតដល់កណ្តាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៩០។

នៅអំឡុងឆ្នាំ ១៩៩១ អ្នកនិពន្ធ Keay Davidson បានរកឃើញរឿងនេះ ខណៈពេលកំពុងស្រាវជ្រាវជីវិតរបស់លោក Carl Sagan ដែលជាអ្នកបង្កើតគម្រោងសម្ងាត់ A119 សម្រាប់ជីវប្រវត្តិ។ ដូច្នេះព័ត៌មានលម្អិតនេះក៏បានបែកធ្លាយនៅឆ្នាំ ២០០០ មិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់ពីប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់លោក Carl Sagan បានបែកធ្លាយ ក៏ត្រូវបានបោះពុម្ព ហើយរូបវិទូ Leonard Reiffel ដែលដឹកនាំការស្រាវជ្រាវ ក៏បានចែករំលែកវាជាមួយសារព័ត៌មានពាសពេញពិភពលោក៕

សហរដ្ឋអាមេរិក ៖ បើនិយាយពីហេមបឺហ្គ័រ មនុស្សភាគច្រើននឹងនឹកឃើញដល់ហេមបឺហ្គ័រ Quarter Pounder ដែលមានទំហំធំជាងហេមបឺហ្គ័រធម្មតា រហូតដល់២.៥ដង ។ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន ពលរដ្ឋអាមេរិកចាប់ផ្តើមបារម្ភពីគ្រោះថ្នា.ក់ សុខភាពធ្ងន់ធ្ងរ ឬស្លា.ប់ ដោយសារការបរិភោគហេមបឺហ្គ័រ Quarter Pounder របស់ក្រុមហ៊ុន McDonald’s ក្រោយរកឃើញមេរោគ E.Coli ។

កាលពីថ្ងៃទី២២ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ គ្រូពេទ្យអាមេរិកនិយាយថា ចាប់ពីថ្ងៃទី២៧ ខែកញ្ញា ដល់ថ្ងៃទី១១ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ មានមនុស្សយ៉ាងហោចណាស់៤៩នាក់មកពីរដ្ឋចំនួន១០ បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺក្រោយពេលពួកគេបរិភោគហេមបឺហ្គ័រ Quarter Pounder ផ្ទុកមេរោគ E.Coli ។ អតិថិជនវ័យចំណាស់ម្នាក់មកពីរដ្ឋខូឡូរ៉ាដូ បានស្លាប់ក្រោយបរិភោគហេមបឺហ្គ័រនេះរួច ។

ចំណែកអតិថិជនហេមបឺហ្គ័រ ចំនួន១០នាក់ទៀតកំពុងព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យ ហើយក្នុងចំណោមនោះមានកុមារម្នាក់មានអាការៈធ្ងន់ធ្ងរ ។ អ្នកជំងឺទាំងនេះនិយាយថា ពួកគេបានបរិភោគហេមបឺហ្គ័រ Quarter Pounder របស់ McDonald’s មុនពេលធ្លាក់ខ្លួនឈឺ ។

ក្រសួងកសិកម្ម, ភ្នាក់ងារគ្រប់គ្រងចំណីអាហារ និងឱសថ ព្រមទាំងគ្រូពេទ្យនៅរដ្ឋនានារបស់អាមេរិកបានសហការគ្នាស៊ើបអង្កេតករណីនេះជាបន្ទាន់ ។ បើទោះជាគ្មានការបញ្ជាក់ពីគ្រឿងផ្សំហេមបឺហ្គ័រនេះច្បាស់លាស់ថា តើគ្រឿងផ្សំមួយណាបណ្តាលឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់អតិថិជន ប៉ុន្តែក្រុមអ្នកសង្កេតបានផ្តោតលើសាច់គោ និងខ្ទឹមបារាំង ដោយសារគ្រឿងផ្សំ២ប្រភេទនេះងាយចម្លងមេរោគ ។

ក្រោយមានអតិថិជនជាច្រើននាក់ធ្លាក់ខ្លួនឈឺធ្ងន់ធ្ងរបញ្ជូនទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យ ក្រុមហ៊ុន McDonald’s ប្រកាសថា ពួកគេបានផ្អាកការលក់ខ្ទឹមបារាំង និងឈប់ដាក់ខ្ទឹមបារាំងក្នុងហេមបឺហ្គ័រ Quarter Pounder ជាបណ្តោះអាសន្ន ។

គួរបញ្ជាក់ថា E.Coli (Escherichia Coli) គឺជាមេរោគដែលជាទូទៅត្រូវបានរកឃើញក្នុងពោះវៀនមនុស្ស និងសត្វមួយចំនួន ។ តាមធម្មតា មេរោគនេះមិនធ្ងន់ធ្ងរទេ ប៉ុន្តែករណីខ្លះ មេរោគនេះប៉ះពាល់ដល់ប្រព័ន្ធតម្រងនោម និងបណ្តាលឱ្យរាគរូស ។

អ្នកឆ្លងជំងឺ E.Coli ដោយសារការបរិភោគហេមបឺហ្គ័រនេះ នឹងមានរោគសញ្ញាចុកពោះលើសពី៣ថ្ងៃ, ក្តៅខ្លួនខ្លាំង, បន្ទោរបង់ចេញឈាម, ក្អួតចង្អោរ, ពិបាកផឹកទឹក ព្រមទាំងមានអាការៈខ្វះជាតិទឹក ដូចជា ៖ ពុំសូវបត់ជើងតូច, ស្ងួតមាត់, ស្ងួតក និងឈឺក្បាលពេលក្រោកឈរ ។ អ្នកជំងឺនេះភាគច្រើននឹងជាសះស្បើយដោយខ្លួនឯង ចាប់ពី៥ថ្ងៃ ទៅ៧ថ្ងៃ ប៉ុន្តែអ្នកខ្លះទៀតប៉ះពាល់តម្រងនោមធ្ងន់ធ្ងរ និងត្រូវព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យ ។

មជ្ឈមណ្ឌលគ្រប់គ្រងជំងឺអាមេរិកឱ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្ន ហេមបឺហ្គ័រ Quarter Pounder របស់ McDonald’s បានឈប់លក់ជាបណ្តោះអាសន្ននៅរដ្ឋមួយចំនួន ហើយមន្ត្រីស៊ើបអង្កេតនឹងចាត់ការករណីនេះដើម្បីបញ្ជាក់ថា គ្រឿងផ្សំរបស់ហេមបឺហ្គ័រធ្វើឱ្យមនុស្សឈឺ ។ គ្រឿងផ្សំទាំងនេះអាចដាក់លក់ក្នុងភោជនីយដ្ឋាន និងហាងទំនិញផ្សេងៗផងដែរ ៕

សម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរដែលចង់បានបទពិសោធន៍ថ្មីៗ ប្លែកៗ ដូចជាការផឹកកាហ្វេនៅលើខ្សែហ្ស៊ីបក្នុងបរិយាកាសដ៏សែនខ្ពស់ ដើម្បីគយគន់ទេសភាពទឹកជ្រោះ គឺអាចមកទស្សនាបាននៅទឹកធ្លាក់ Tad Fane Twin Waterfall ក្នុងតំបន់ខ្ពង់រាប Bolaven ខេត្តចំប៉ាសាក់ ប្រទេសឡាវ ដែលជាកន្លែងល្បីល្បាញបំផុតមួយកំពុងទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង។ ទឹកធ្លាក់នេះគឺជាទិសដៅសម្រាប់អ្នកដែលចូលចិត្តដំណើរកម្សាន្តបែបផ្សងព្រេង ដូច្នេះនៅអំឡុងខែតុលា ដល់ខែធ្នូគឺមានទេសភាពស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ ដែលភ្ញៀវទេសចរអាចមកសាកល្បងផឹកកាហ្វេលើអាកាសបានយ៉ាងរីករាយ។

ទឹកធ្លាក់ Tad Fane មានកំពស់ប្រហែល ១២០ ម៉ែត្រ ហូរចូលទៅក្នុងជ្រលងភ្នំ បញ្ចេញពពុះពណ៌ស បង្កើតបាននូវទិដ្ឋភាពដ៏អស្ចារ្យបំផុត។ ទោះជាយ៉ាងណាប្រសិនលោកអ្នកមានបញ្ហាសុខភាព សូមពិចារណាមុននឹងទៅលេងតំបន់ទាំងនេះ ព្រោះថាស្លាយខ្សែរ៉ូតនៅទឹកធ្លាក់ Tad Fane គឺខ្ពស់បំផុត និងវែងជាងគេនៅប្រទេសឡាវ ប្រវែង ៤៧០ ម៉ែត្រ ជាមួយកម្ពស់ ៣០០ ម៉ែត្រ ដែលមានស្លាយចំនួន ៤ បូករួមនឹងខ្យល់បក់ខ្លាំង ដែលបណ្តាលឱ្យរង្គើរលើអាកាស អាចធ្វើឱ្យលោកអ្នកភ័យ តក់ស្លុតបាន។

ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកសម្រេចចិត្តសាកល្បង សូមត្រៀមខ្លួនដើម្បីទទួលយកទិដ្ឋភាពនៃ “ធម្មជាតិជុំវិញដ៏ល្អឥតខ្ចោះនេះ”។ នៅពេលភ្ញៀវមកដល់ទីនេះបុគ្គលិករមណីយដ្ឋាននឹងភ្ជាប់តុឈើមួយ កៅអីពីរទៅនឹងស្លាយសម្រាប់មនុស្សពីរនាក់អង្គុយទល់មុខគ្នា រួមទាំងពាក់ឧបករណ៍ការពារខ្លួន ដើម្បីទទួលយកបទពិសោធន៍នៃការផឹកកាហ្វេលើអាកាស។ ក្រៅពីផឹកកាហ្វេ អ្នកទស្សនាក៏អាចដេកនៅលើអង្រឹងកណ្តាលអាកាស ដោយចងខ្សែហ្ស៊ីបផងដែរ។

លើសពីនេះភ្ញៀវទេសចរក៏អាចរីករាយជាមួយធម្មជាតិស្រស់បំព្រង ទឹកជ្រោះនៅខាងក្រោម ខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ មើលថ្ងៃរះ ឬថ្ងៃលិច នៅពេលដែលមេឃពោរពេញទៅដោយពណ៌ស្វាយ ពណ៌ផ្កាឈូក ឬពណ៌ទឹកក្រូចផងដែរ។ ដូច្នេះហើយសម្រាប់តម្លៃនៃបទពិសោធន៍ដ៏ពិសេសនេះគឺ ៦០ ដុល្លារក្នុងម្នាក់៕

សារព័ត៌មានស៊ីនហួររាយការណ៍ថា អ្នកស្រាវជ្រាវបានបង្កើតគំរូកុំព្យូទ័រ ហើយរកឃើញថា បរិមាណពន្លឺព្រះអាទិត្យដែលអាចបំភ្លឺតាមរយៈទឹកកក គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ធ្វើឱ្យរស្មីសំយោគក្នុងអាងទឹករាក់រលាយនៅក្រោមទឹកកក ។ អាងទឹកនេះពោរពេញទៅដោយភាវៈរស់ផ្សេងៗ ដូចជា ៖ សារ៉ាយ, ផ្សិត និង Cyanobacteria មានទំហំតូច ដែលភាវៈរស់ទាំងនេះទទួលបានពន្លឺថ្ងៃពីរស្មីសំយោគ ។

នៅលើភពអង្គារ មានទឹកកកចំនួន២ប្រភេទ ដូចជា ៖ ទឹកកក និងកាបូនឌីអុកស៊ីតទឹកកក ។ ការស្រាវជ្រាវថ្មីមួយដែលបានផ្សព្វផ្សាយក្នុងទស្សនាវដ្តីឈ្មោះ «Nature Communications Earth & Environment» បញ្ជាក់ថា ទឹកកកភាគច្រើនកើតឡើងដោយសារព្រិលលាយជាមួយធូលី រួចហើយធ្លាក់មកលើភពអង្គារ ក្នុងយុគសម័យទឹកកករាប់លានឆ្នាំមុន ។

Aditya Guller គឺជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកនិពន្ធនៅមន្ទីរពិសោធន៍របស់អង្គការណាសា នៅរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ាភាគខាងត្បូងនិយាយថា បើយើងព្យាយាមស្វែងរកភាវៈរស់ក្នុងចក្រវាឡឃើញថា ទឹកកកលើភពអង្គារ មានភាវៈរស់ជាច្រើនដែលយើងត្រូវស្រាវជ្រាវ ។ ហេតុនេះ មនុស្សអាចរស់នៅលើភពអង្គារបាននាថ្ងៃអនាគត ដោយសារភពអង្គារមានភាវៈរស់ច្រើនប្រភេទ ។

កន្លងមក សារព័ត៌មានស៊ីនហួររាយការណ៍ថា អាចមានមហាសមុទ្រស្ថិតនៅក្រោមស្រទាប់ភពអង្គារ ហើយការរាយការណ៍នេះ គឺយោងតាមការស្រាវជ្រាវថ្មី ដែលបានផ្សព្វផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី១២ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៤ ។

ការស្រាវជ្រាវនេះបញ្ជាក់ថា អាចមានប្រភពទឹកនៅក្រោមស្រទាប់ភពអង្គារ ហើយគេសន្និដ្ឋានថា ប្រភពទឹកនេះមានជម្រៅប្រមាណពី១១.៥គីឡូម៉ែត្រ ទៅ២០គីឡូម៉ែត្រពីស្រទាប់ភពអង្គារ ។ ប្រភពទឹកនេះស្ថិតនៅតាមស្នាមប្រេះក្នុងថ្មក្រោមដី ហើយបរិមាណទឹកគ្រប់គ្រាន់អាចបង្កើតជាមហាសមុទ្រនៅភពអង្គារបាន ។

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រជឿថា នៅលើភពអង្គារ ធ្លាប់មានទឹកកាលពី៣.០០០លានឆ្នាំមុន ហើយពេលនោះ ភពអង្គារធ្លាប់មានទន្លេ, បឹង និងមហាសមុទ្រ ប៉ុន្តែទឹកនៅភពអង្គារបានបាត់បង់ ដោយសារស្រទាប់បរិយាកាសកាន់តែស្តើង ។ ហេតុនេះ វាធ្វើឱ្យទឹកជ្រាបចូលទៅក្នុងស្រទាបភពអង្គារ ។

បើទោះយើងទទួលបានទិន្នន័យថ្មីៗបញ្ជាក់ថា នៅភពអង្គារ មានទឹក, អុកស៊ីសែន និងមានភាវៈរស់ ហើយយើងសុបិនថា នឹងអាចរស់នៅភពនេះបាន ប៉ុន្តែយើងមិនដឹងច្បាស់ថា តើមនុស្សអាចរស់នៅលើនោះបានពិតប្រាកដ បន្ទាប់ពីផែនដីឬយ៉ាងណា ។

តាមឯកសារស្រាវជ្រាវមួយទៀតបញ្ជាក់ថា ភពអង្គារ គឺជាទីកន្លែងគ្មានសុវត្ថិភាពសម្រាប់មនុស្ស ពីព្រោះគ្មានអ្នកណាម្នាក់អាចរស់នៅលើភពអង្គារលើសពី៤ឆ្នាំទេ ។ ក្រុមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រអវកាសអន្តរជាតិនិយាយថា ដោយសារគ្រោះថ្នាក់របស់ភាគល្អិតវិទ្យុសកម្មលើភពអង្គារ ទើបធ្វើឱ្យមនុស្សពុំអាចរស់នៅទីនេះបានយូរ ពីព្រោះប៉ះពាល់នឹងវិទ្យុសកម្មខ្លាំងពេក ៕