ប្រទេសម៉ិកស៊ិក ៖ យោងតាមការស្រាវជ្រាវបញ្ជាក់ថា កាលពីប្រមាណ ៩៣លានឆ្នាំមុន ត្រីឆ្លាមរូបរាងចម្លែកមានស្លាបស្រដៀងសត្វបក្សី និងមានមាត់ធំ បានរស់នៅក្នុងទឹកសមុទ្រ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន សមុទ្រនេះបានរីងស្ងួតក្លាយជាប្រទេសម៉ិកស៊ិក ។ ពេលត្រីឆ្លាមដុះស្លាបរស់នៅក្នុងសមុទ្រនោះ គឺជាអំឡុងពេលមានសត្វដាយណូស័រជាច្រើនក្បាលរស់នៅលើផែនដី ។

ត្រីឆ្លាមដុះស្លាបឈ្មោះថា «Aquilolamna Milarcae» ឬ «Eagle Shark» ដែលព្រុយរបស់វាវែងស្រដៀងនឹងស្លាបបក្សី ។ លោក រ៉ូប៊ិន វ៉ូឡូ ប្រធានផ្នែកស្រាវជ្រាវនិយាយថា ត្រីឆ្លាម Eagle មានរូបរាងខាងក្រៅខុសប្លែកពីត្រីឆ្លាមទូទៅ ហើយវាស៊ីចំណីអាហារដូចត្រីប្របែល និងត្រីប្របែលបីសាច ។ លោកសន្និដ្ឋានថា ត្រីឆ្លាម Eagle បានរស់នៅក្នុងសមុទ្រដែលមានបរិស្ថានដូចគ្នានឹងត្រីប្របែល និងត្រីប្របែលយក្សរស់នៅពេលបច្ចុប្បន្ន ។

កាលពីឆ្នាំ២០១២ អ្នកជំនាញបានរកឃើញស្លាកស្នាម និងគ្រោងឆ្អឹងត្រីឆ្លាម Eagle នៅទីក្រុងមួយស្ថិតនៅភាគឦសានប្រទេសម៉ិកស៊ិក ហើយអ្នកជំនាញសន្និដ្ឋានថា ត្រីឆ្លាម Eagle ធ្លាប់រស់នៅទីនេះ ពីព្រោះកាលពីប៉ុន្មានលានឆ្នាំមុន ទីក្រុងនេះ គឺជាទឹកសមុទ្រ ។ ទឹកសមុទ្របានលាតសន្ធឹងរហូតដល់មហាសមុទ្រអាកទិក ប៉ុន្តែវាបានរីងស្ងួត និងក្លាយជាប្រទេសម៉ិកស៊ិក ។

លោក រ៉ូប៊ិន វ៉ូឡូ ប្រធានផ្នែកស្រាវជ្រាវបន្តថា ត្រីឆ្លាមដុះស្លាបនេះមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីត្រីឆ្លាមនាពេលបច្ចុប្បន្ន ហើយភាពលេចធ្លោរបស់ត្រីឆ្លាម Eagle គឺព្រុយនៅសងខាងខ្លួនរបស់វាវែងខ្លាំង ទើបធ្វើឱ្យទទឹងខ្លួនវាវែងជាងដងខ្លួន ។ ព្រុយវាមានប្រវែងរហូតដល់១.៩ម៉ែត្រ ខណៈដងខ្លួនមានប្រវែងត្រឹម១.៦៥ម៉ែត្រ ហើយវាមានក្បាលខ្លី និងមាត់ធំ ។

លោកបន្ថែមថា ត្រីឆ្លាម Eagle ពុំមែនជាសត្វប្រមាញ់ ឬស៊ីសត្វផ្សេងៗបានឆាប់រហ័ស និងកាចសាហាវនោះទេ ប៉ុន្តែវាហែលទឹកយឺតៗ ។ ព្រុយវែងដូចស្លាបបក្សីរបស់វាមានតួនាទីជួយទប់ទល់លំនឹងខ្លួន ហើយវាអាចប្រើប្រាស់ព្រុយនេះជួយឱ្យខ្លួនបម្លាស់ទីទៅខាងមុខយឺតៗផងដែរ ។

រីឯលោក ឃេនឈូឈីម៉ាន់ដា សាស្ត្រាចារ្យនៅសាកលវិទ្យាល័យស៊ីកាហ្គោ និយាយថា ការស្រាវជ្រាវពីហ្វូស៊ីលរបស់ត្រីឆ្លាម គឺអាស្រ័យលើលក្ខណៈធ្មេញរបស់វា ហើយការរកឃើញត្រីឆ្លាមលើកនេះ គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងណាស់ ។ ប៉ុន្តែការស្រាវជ្រាវភស្តុតាងបន្ថែមទៀត ជាពិសេស ការស្រាវជ្រាវពីធ្មេញត្រីឆ្លាម នឹងអាចបកស្រាយពីលក្ខណៈច្បាស់លាស់របស់ត្រីឆ្លាម Eagle និងដឹងថា តើវាស្វែងរកចំណីដូចម្តេច?

អ្នកជំនាញពុំអាចបកស្រាយបានថា ត្រីឆ្លាម Eagle ផុតពូជដោយសារមូលហេតុអ្វីទេ ប៉ុន្តែកត្តាមួយធ្វើឱ្យវាផុតពូជ គឺដោយសារអាចម៍ផ្កាយយក្សបុកគ្នាក្នុងសម័យ Cretaceous កាលពីប្រមាណ៦៥លានឆ្នាំមុន ស្របពេលសត្វដាយណូស័រផុតពូជ ។ បន្ទាប់មក សត្វរស់នៅបាតសមុទ្របានរងផលប៉ះពាល់ដោយសារផ្ទៃទឹកសមុទ្រ ដែលក្លាយជាជាតិអាស៊ីតខ្លាំង និងបំផ្លាញប្រភពអាហារនៅបាតសមុទ្ររហូតដល់អស់ ៕

ប្រទេសថៃ ៖ បណ្តាខេត្តមួយចំនួនរបស់ប្រទេសថៃបានរង.គ្រោះ ដោយសារទឹកជំនន់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដោយសារឥទ្ធិពលខ្យល់ព្យុះមួយហើយមួយទៀត ។ ពលរដ្ឋរស់នៅក្នុងខេត្តទាំងនេះជួបការលំបាកយ៉ាងខ្លាំង ដូចជា ៖ គ្មានអគ្គិសនីប្រើប្រាស់, ខ្វះខាតស្បៀងអាហារ, ខូចខាតសម្ភារៈ ការធ្វើដំណើរតាមផ្លូវត្រូវកាត់ផ្តាច់ និងបន្លែបង្ការឡើងថ្លៃគ្រប់មុខ ។

បើទោះជាទឹកជំនន់ស្រកទៅវិញក្តី ប៉ុន្តែពលរដ្ឋថៃនៅតែជួបការលំបាកដដែល ហើយបញ្ហាលំបាកខ្លាំងបំផុតរបស់ពួកគេ គឺការលាងសម្អាតផ្ទះ ។ ជាក់ស្តែង ផ្ទះរបស់ពលរដ្ឋនៅខេត្តឈៀងរ៉ៃ ពោពេញទៅដោយដីភក់ខ្ពស់ៗជិតដល់ពិដានផ្ទះក្រោយពេលទឹកជំនន់ស្រកអស់ ហើយរហូតមកដល់ដើមខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ ផ្ទះសម្បែង និងភូមិស្រុកពុំទាន់មានសភាពដូចធម្មតាទេ ។

ទឹកជំនន់បានធ្វើឱ្យពលរដ្ឋថៃបាត់បង់អ្វីៗគ្រប់បែបយ៉ាង បើទោះជាពួកគេទទួលបានប្រាក់ឧបត្ថម្ភពីរដ្ឋាភិបាល និងការជួយជ្រោមជ្រែងពីអាជ្ញាធរក្តី ប៉ុន្តែវាពុំគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការបាត់បង់ឡើយ ។ ហេតុនេះ ពួកគេបារម្ភថា ទឹកជំនន់អាចកើតឡើងម្តងទៀតនៅប្រទេសថៃ ហើយធ្ងន់ធ្ងរជាងមុន ។

នាពេលថ្មីៗនេះ មានត្រីងាប់លើឆ្នេរសមុទ្រខេត្តភូកេតដោយមិនដឹងមូលហេតុ គឺស្មើជាង៣គីឡូម៉ែត្រ ហើយលើកនេះ សត្វស្រមោចរាប់ម៉ឺនក្បាលនាំគ្នាជម្លៀសកូនចៅទៅកាន់ទីទួលខ្ពស់ ។ វាកាន់តែធ្វើឱ្យពលរដ្ឋថៃបារម្ភថា តើនេះជាប្រផ្នូលប្រាប់ហេតុការណ៍មុនពីគ្រោះធម្មជាតិ ឬយ៉ាងណា?

កាលពីថ្ងៃទី១១ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានថៃរាយការណ៍ថា ហ្វូងស្រមោចខ្មៅរាប់ម៉ឺនក្បាលបានជម្លៀសកូនចៅ និងជញ្ជូនពងរបស់វាជម្លៀសទៅកាន់ទីទួលខ្ពស់ ជាហេតុធ្វើឱ្យពលរដ្ឋរស់នៅឃុំបុនកើត ស្រុកដកខាំតៃ ខេត្តផាក់យ៉ៅ បារម្ភថា វាជាប្រផ្នូលប្រាប់ហេតុការណ៍មុនថា ប្រទេសថៃនឹងជួបគ្រោះទឹកជំនន់ម្តងទៀត ។

លោក ណយ សុវណ្ណ រស់នៅខេត្តផាក់យ៉ៅ រៀបរាប់ថា ហ្វូងស្រមោចបម្លាស់ទីជាច្រើនក្បាលបែបនេះបញ្ជាក់ថា នឹងមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងបណ្តាលឱ្យកើតទឹកជំនន់លិចភូមិស្រុកនាពេលឆាប់ៗមិនខាន ពីព្រោះចាស់ៗបុរាណជឿថា សត្វស្រមោចមានញៀនពិសេសអាចដឹងហេតុការណ៍មុន ។ លោកថា ៖ «ស្រមោចវាដឹងថា នឹងមានទឹកជំនន់កើតឡើង ទើបនាំកូន នាំចៅ ជម្លៀសទៅកាន់ទីទួលខ្ពស់ ពីព្រោះវាខ្លាចទឹកជំនន់លិចសម្បុក និងកូនចៅវា» ។

រីឯអ្នកលេងបណ្តាញសង្គមក៏យល់ឃើញដូចគ្នាដែរថា វាជារឿងដែលផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រពុំអាចបកស្រាយបានទេ ពីព្រោះស្រមោចអាចដឹងមុនថា នឹងមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង ទើបវាជម្លៀសកូនចៅទៅទីទួលខ្ពស់ ។ ជាក់ស្តែង កាលពីឆ្នាំ២០១១ ស្រមោចក៏បានជម្លៀសកូនចៅបែបនេះដែរ ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន ប្រទេសថៃក៏មានទឹកជំនន់មែន ៕

អង្គការសហប្រជាជាតិបាននិយាយកាលពីពេលថ្មីៗនេះថា ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុធ្វើឱ្យវដ្តទឹកខុសប្រក្រតី ជាហេតុធ្វើឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រមិនអាចទាយទុកមុនបានពីគ្រោះទឹកជំនន់និងគ្រោះរាំងស្ងួតនោះទេ។ នេះមានន័យ យើងមិនអាចព្យាករណ៍ពីគ្រោះធម្មជាតិដែលនឹងកើតឡើងនាពេលខាងមុខបានទៀតឡើយ ហើយប្រសិនបើព្យាករណ៍បានក៏វាមិនត្រូវទាំងស្រុងដែរ នេះក៏ដោយសារតែអាកាសធាតុប្រែប្រួលខុសធម្មតា និងកាន់តែយ៉ាប់យឺនទៅៗ ធ្វើឱ្យអ្នកជំនាញពិបាកក្នុងការសន្មត់ជាងមុន។

យោងតាមអង្គការឧតុនិយមពិភពលោករបស់អង្គការសហប្រជាជាតិ (WMO) បានឱ្យដឹងថា កាលពីឆ្នាំមុន ទន្លេនានានៅលើពិភពលោកគឺស្ងួតបំផុតក្នុងរយៈពេលជាង ៣០ ឆ្នាំ ដោយផ្ទាំងទឹកកកបានបាត់បង់បរិមាណទឹកកកដ៏ធំបំផុតក្នុងរយៈពេលកន្លះសតវត្ស ហើយទឹកជំនន់ជាច្រើនក៏បានកើតឡើង។ លោក Celeste Saulo អគ្គលេខាធិការ WMO បាននិយាយថា នេះក៏ដោយសារការឡើងកំដៅនៃបរិយាកាសផែនដីដែលបណ្តាលឱ្យវដ្តទឹក “កាន់តែខុសប្រក្រតី និងមិនអាចទាយទុកជាមុនបាន”។

ដូច្នេះបច្ចុប្បន្នយើងកំពុងទទួលបានសញ្ញាព្រមានទ្រង់ទ្រាយធំនៃការកើនឡើងទឹកភ្លៀងខ្លាំង ទឹកជំនន់ និងគ្រោះរាំងស្ងួត ដែលបណ្តាលឱ្យបរិស្ថានរងការខូចខាត និងសេដ្ឋកិច្ចក្នុងប្រទេសនានាប្រឈមនឹងវិបត្តិធ្ងន់ធ្ងរ។ ជាការពិតណាស់ អាកាសធាតុប្រែប្រួលខុសធម្មតា បានធ្វើឱ្យប្រទេសជាច្រើនធ្លាក់ក្នុងស្ថានភាពលំបាកកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ។ កាលពីឆ្នាំមុន ទ្វីបអាហ្រ្វិក គឺជាទ្វីបដែលរងគ្រោះខ្លាំងជាងគេ ទាក់ទងនឹងអ្នកស្លាប់ និងរបួសដោយសារគ្រោះធម្មជាតិដែលមិនអាចទាយទុកមុនបាន។

នៅក្នុងប្រទេសលីប៊ី ទំនប់វារីអគ្គិសនីចំនួនពីរបានដួលរលំដោយសារតែទឹកជំនន់ដ៏ធំនៅក្នុងខែកញ្ញា ឆ្នាំ ២០២៣ បានសម្លាប់មនុស្សជាង ១១,០០០ នាក់ និងប៉ះពាល់ដល់ ១១% នៃចំនួនប្រជាជន ដែលទាំងនេះសុទ្ធតែជាគ្រោះធម្មជាតិកើតឡើងដោយឯងៗ។ យោងតាមអង្គការសហប្រជាជាតិ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ មនុស្ស ៣.៦ ពាន់លាននាក់មិនមានទឹកសាបគ្រប់គ្រាន់យ៉ាងហោចណាស់ម្តងក្នុងមួយខែ។ ចំនួននេះត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងកើនឡើងដល់ជាង ៥ ពាន់លាននៅឆ្នាំ ២០៥០។

ក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ជាង ៥០% នៃអាងទន្លេអាម៉ាហ្យូនបានស្ងួតជាងធម្មតា។ ទន្ទឹមនឹងនេះ លំហូរទឹកបឹងបានធ្លាក់ចុះក្រោមកម្រិតធម្មតានៅក្នុងតំបន់ជាច្រើននៃពិភពលោកក្នុងរយៈពេលកន្លះទសវត្សរ៍កន្លងមកនេះ។ ដូច្នេះគ្រោះធម្មជាតិកើតឡើងដោយឯងៗនេះ បានកំពុងបង្កឱ្យមានការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងចំពោះអ្នកវិទ្យសាស្ត្រ ដែលធ្វើឱ្យពួកគេពិបាកក្នុងការទាយទុកជាមុនពីគ្រោះទឹកជំនន់និងគ្រោះរាំងស្ងួតនាពេលអនាគត៕

ប្រទេសចិន ៖ ហឺជែប៉ា (Hejiaba) គឺជាភូមិតូចមួយស្ថិតនៅមាត់ទន្លេយែងស៊ី ខេត្តស៊ីឈួន ប្រទេសចិន មានឈ្មោះល្បីល្បាញយ៉ាងខ្លាំងជាកន្លែងមានដុំថ្មច្រើនបំផុតក្នុងទន្លេ ។ ពលរដ្ឋរស់នៅភូមិនេះទទួលបានប្រាក់ចំណូលយ៉ាងច្រើនក្នុង១ឆ្នាំៗ ដោយសារមុខរបរលក់ដុំថ្មទន្លេ ។

ភូមិហឺជែប៉ា ស្ថិតនៅទីតាំងដ៏ស្រស់ស្អាតមានភ្នំពណ៌បៃតងព័ទ្ធជុំវិញ ហើយមានភ្ញៀវទេសចរយ៉ាងច្រើនមកលេងនៅភូមិនេះ ។ ប៉ុន្តែវិស័យទេសចរណ៍ពុំបានផ្តល់ប្រាក់ចំណូលដល់ភូមិហឺជែប៉ា ច្រើនបំផុតទេ ដោយសារនៅទីនេះល្បីល្បាញផ្នែកលក់ដុំថ្មទន្លេទៅឱ្យអតិថិជននៅទូទាំងប្រទេសចិន ចាប់ពីការលក់ដុំថ្មតូចៗ រហូតដល់ដុំថ្មធំៗសម្រាប់ធ្វើគ្រឿងតុបតែងលម្អផ្ទះ ។

អ្នកភូមិនេះទទួលបានចំណូលពីការលក់ដុំថ្មទន្លេ ស្មើប្រមាណ២០លានយាន់ក្នុង១ឆ្នាំៗ ។ នៅរដូវក្តៅ ចាប់ពីខែកុម្ភៈ ដល់ខែមេសា នឹងមានពលរដ្ឋរាប់រយនាក់មកស្វែងរកដុំថ្មរលោង និងស្រស់ស្អាតនៅមាត់ទន្លេយែងស៊ី បន្ទាប់មក ពួកគេបែងចែកប្រភេទថ្មសម្រាប់លក់ឱ្យអតិថិជនចាប់អារម្មណ៍ ពីព្រោះនៅរដូវក្តៅ មាត់ទន្លេយែងស៊ី នឹងពោរពេញទៅដោយដុំថ្មតូច-ធំ លាតសន្ធឹងរហូតដល់ជិត១០គីឡូម៉ែត្រ ។

បើទោះជាមាត់ទន្លេយែងស៊ី មានដុំថ្មនៅមាត់ទន្លេច្រើនក្តី ប៉ុន្តែការស្វែងរកដុំថ្មស្អាតៗរបស់ពលរដ្ឋ ពុំមែនជាការងាយស្រួលឡើយ ។ ដុំថ្មទន្លេទទួលបានការពេញនិយមខ្លាំង គឺទាល់តែវាមានរូបរាងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍, មានពណ៌ស្រស់ និងពណ៌ប្លែកៗ ។ ម្យ៉ាងទៀត មិនមែនដុំថ្មទន្លេទាំងអស់សុទ្ធតែលក់បានថ្លៃនោះទេ គឺពលរដ្ឋត្រូវតែជ្រើសរើសថ្មណាដែលល្អបំផុត ដើម្បីលក់បានថ្លៃ ។

ពលរដ្ឋមកស្វែងរកដុំថ្មលក់ គឺភាគច្រើនជាបុរសមានអាយុចាប់ពី៣០ឆ្នាំឡើងទៅ ហើយពួកគេមានបទពិសោធន៍ក្នុងការរកដុំថ្មមានតម្លៃសម្រាប់លក់ឱ្យអតិថិជនជាច្រើនឆ្នាំហើយ ទើបពួកគេដឹងថា តើអតិថិជនត្រូវការដុំថ្មប្រភេទណា ។ ពួកគេបានយកដុំថ្មដែលប្រមូលបានពីទន្លេមកលាងសម្អាត ហើយពេលខ្លះ ពួកគេក៏ធ្វើជាឈ្មួញកណ្តាលលក់ដុំថ្មទៅឱ្យអតិថិជនផងដែរ ។

ពលរដ្ឋខ្លះទៀតនៅភូមិហឺជែប៉ា បានយកដុំថ្មពីទន្លេយែងស៊ី មកតុបតែងលម្អក្នុងផ្ទះពួកគេ ។ ការស្វែងរកដុំថ្មលក់ឱ្យអតិថិជនគ្មានការផ្លាស់ប្តូរទេ គឺពលរដ្ឋហឺជែប៉ា នៅតែរកដុំថ្មតាមបែបបុរាណ ។ ក្រោយមក នៅឆ្នាំ២០០៣ មានគូស្វាមី-ភរិយា១គូ នៅទីក្រុងនូថាង បានយកដុំថ្មមួយចំនួនទៅលក់ក្នុងតម្លៃខ្ពស់ ទើបធ្វើឱ្យអាជីវកម្មលក់ដុំថ្មនៅទីនេះចាប់ផ្តើមរីកចម្រើនរហូតមក ។

ដុំថ្មមួយចំនួនអាចលក់ក្នុងតម្លៃរហូតដល់រាប់ម៉ឺនយាន់ ឬរាប់សែនយាន់ឯណោះ ហើយធ្វើឱ្យពលរដ្ឋនៅភូមិហឺជែប៉ា មានជីវភាពធូរធាដោយសារការលក់ដុំថ្ម ។ ជារៀងរាល់ឆ្នាំ នឹងមានដុំថ្មជាច្រើនពីខ្ពង់រាងទីបេហូរមកក្នុងទន្លេយែងស៊ី ហើយដុំថ្មទាំងនេះក៏ប្រមូលផ្តុំនៅមាត់ទន្លេយែងស៊ី ក្នុងភូមិហឺជែប៉ា ៕

សហរដ្ឋអាមេរិក៖ ឥទ្ធិពលព្យុះដ៏កំណាច Hurricane Milton បានបំផ្លិចបំផ្លាញប្រទេសអាមេរិកជាពិសេសគឺនៅរដ្ឋ Florida ទាំងមូលតែម្តង ដែលបណ្តាលឱ្យឧស្សាហកម្មជាច្រើនរងការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបំផុតមិនធ្លាប់មានរហូតដល់ ១៧៥ ពាន់លានដុល្លារ។

យោងតាមអ្នកវិភាគនាំមុខគេនៅ Wall Street បានឱ្យដឹងថា នេះគឺជាគ្រោះធម្មជាតិដ៏ធំបំផុតក្នុងរយៈពេល ១០០ ឆ្នាំម្តង ដែលកាលពីមួយសតវត្សមុនឥទ្ធិពលព្យុះនេះបានបន្សល់ទុកការបំផ្លិចបំផ្លាញដល់ទៅ ៥០ ពាន់លានដុល្លារ ខណៈនាពេលបច្ចុប្បន្នវាក៏បានធ្វើឱ្យអាមេរិកខាតបង់ប្រាក់រហូតដល់ ១៧៥ ពាន់លានដុល្លារម្តងទៀត។

ព្យុះដ៏កាចសាហាវ Milton បានចាប់ផ្តើមបោកបក់នៅរដ្ឋ Florida កាលពីល្ងាចថ្ងៃទី ៩ ខែតុលាកន្លងទៅ ដោយគិតត្រឹមថ្ងៃទី ១០ ខែតុលា ខ្យល់ព្យុះកំបុតត្បូងរាប់សិបនៅក្នុងព្យុះនេះបានសម្លាប់មនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ ១០ នាក់ ក៏ដូចជាបំផ្លិចបំផ្លាញផ្ទះជាច្រើនខ្នង ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ សាលារៀន មន្ទីពេទ្យ និងផ្លូវថ្នល់ជាច្រើនក៏ត្រូវបានរងការខូចខាត ដើមឈើដួលរលំ ក៏ដូចជាលិចលង់ដោយទឹកជំនន់ធ្ងន់ធ្ងរផងដែរ។ ដូច្នេះនេះគឺជាព្យុះទី ៥ ហើយដែលបានបោកបក់តំបន់នានានៃសហរដ្ឋអាមេរិក។

ទោះជាយ៉ាងណាអ្នកជំនាញបានវាយតម្លៃថា Milton គឺជាព្យុះធំជាងគេបំផុតក្នុងចំណោមព្យុះទាំង ៥ នេះដែលបានវាយប្រហារតំបន់ជាច្រើននៃរដ្ឋ Florida នេះមានន័យថា ឥទ្ធិពលព្យុះសង្ឃរា Hurricane Milton គឺជាព្យុះដែលបណ្តាលឱ្យមានការខាតបង់ដ៏ធំបំផុតទីពីរនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្ត។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្តី បច្ចុប្បន្នព្យុះសង្ឃរា Hurricane Milton ហាក់ដូចជាធូរស្រាលបន្តិចហើយ ដូច្នេះអាជីវកម្ម ក៏ដូចជាឧស្សាហកម្មផ្សេងៗរំពឹងថានឹងងើបឡើងវិញក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា Hurricane Milton គឺជាព្យុះដ៏ធំបំផុតមិនធ្លាប់មាន ដែលបានគម្រាមកំហែងកំទេចរដ្ឋផ្លរីដាទាំងមូល ជាមួយនឹងល្បឿនខ្យល់បក់ ២៣០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង។ ក្រៅពីរដ្ឋផ្លរីដា ព្យុះកំបុតត្បូងក៏បានវាយលុកឧបទ្វីប Yucatan របស់ប្រទេសម៉ិកស៊ិក ដោយបានបោកបក់ឆ្ពោះទៅរដ្ឋក្នុងល្បឿន ១៩ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង និងបឺតយកថាមពលពីឈូងសមុទ្រម៉ិកស៊ិកផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាបច្ចុប្បន្ននេះព្យុះសង្ឃរានេះហាក់ដូចជាធូរស្រាលបន្តិចហើយ ដូច្នេះអាជីវកម្ម ក៏ដូចជាឧស្សាហកម្មផ្សេងៗរំពឹងថានឹងងើបឡើងវិញក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ៕

DJ Wukong បានធ្វើឱ្យស្រទាប់មហាជនពោលសរសើរមិនដាច់ពីមាត់កាលពីកន្លងមកនេះដែលបានលើកគ្រវីទង់ជាតិកម្ពុជាយ៉ាងអង់អាចគោរពឱ្យតម្លៃម្ចាស់ផ្ទះក្នុងពេលមកសម្តែងនៅប្រទេសកម្ពុជា។ DJ ដ៏ស្រស់សង្ហារូបនេះនឹងវិលត្រឡប់មកជួបអ្នកគាំទ្រម្តងទៀតក្នុងកម្មវិធី Afterlife: Into Wonderland នៅថ្ងៃ Halloween ធំជាងគេនៅប្រទេសកម្ពុជាក្រោមការសហការរវាងក្រុមហ៊ុន Khmer Beverages និង EDM Cambodia។

គេចាំបានថា កាលពីខែកក្កដា DJ Wukong បានមកសម្តែងនៅលើទឹកដីកម្ពុជាដែលផ្តល់ភាពសប្បាយរីករាយយ៉ាងខ្លាំងដល់ទស្សនិកជនដែលចូលរួម។ អ្វីដែលកាន់តែធ្វើឱ្យមហាជនពេញចិត្តចំពោះ DJ ល្បីឈ្មោះរូបនេះគឺលោកឱ្យតម្លៃនិងគោរពម្ចាស់ផ្ទះបានគ្រវីទង់ជាតិប្រទេសកម្ពុជាក្នុងពេលចាក់បទ Remix «6 Years in the Game» របស់ វណ្ណដា និងតារារ៉េបជប៉ុន Awich។ ឃើញការស្រលាញ់របស់ DJ Wukong មកកាន់ប្រទេសកម្ពុជាបែបនេះអ្នកលេងបណ្តាញសង្គមខ្មែរជាច្រើនបានចូលទៅបង្ហាញការស្រលាញ់និងអរគុណចំពោះ DJ Wukong សម្រាប់ការស្រលាញ់របស់លោក។

អ្វីដែលកាន់តែពិសេសនោះ DJ Wukong រួមទាំងDJមួយរូបទៀតគឺ MOJI ត្រៀមមកអង្រួនឆាកតន្រ្តីជាមួយនឹងចង្វាក់EDM ផ្តល់ភាពសប្បាយរីករាយជូនអ្នកគាំទ្រក្នុងកម្មវិធី Afterlife: Into Wonderland នៅថ្ងៃ Halloween ធំជាងគេនៅប្រទេសកម្ពុជាក្រោមការសហការរវាងក្រុមហ៊ុន Khmer Beverages និង EDM Cambodia។ ទស្សនិកជនអាចទិញសំបុត្រចូលរួមទស្សនាបានចំនួនពីរប្រភេទគឺសំបុត្រធម្មតាតម្លៃ១០ដុល្លារនិងប្រភេទសំបុត្រ VIP មានតម្លៃ២០ដុល្លារ។ កម្មវិធីដ៏ធំសម្បើមនេះនឹងប្រព្រឹត្តទៅនៅថ្ងៃទី២៦ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ ទស្សនិកជនអាចរាំកម្សាន្តសប្បាយជាមួយកម្មវិធីនិងDJល្បីៗចូលរួមចាប់ពីម៉ោង៤ល្ងាចរហូតដល់ម៉ោង១១យប់។

គួរឱ្យដឹងថា DJ Wukong ជារឿយៗតែងតែមកសម្តែងនៅប្រទេសកម្ពុជាផ្តល់ទាំងស្នាមញញឹមភាពសប្បាយរីករាយជាពិសេសគឺឱ្យតម្លៃមកម្ចាស់ផ្ទះបង្ហាញការស្រលាញ់កម្ពុជាជានិច្ច៕

យើងគ្រប់គ្នាធ្លាប់ដឹងហើយថា ត្រីគឺជាប្រភេទសត្វដែលគ្មានជើង ប៉ុន្តែដោយសារបរិយាកាសប្រែប្រួលត្រីជាច្រើនប្រភេទបានកំពុងវិវត្តន៍ទៅជាមានជើងបន្តិចម្តងៗហើយ។ ជាក់ស្តែងដូចជាត្រីកង្កែប និង Batfish ក៏ដូចជា Handfish រួមទាំង Prionotus carolinus, និង Axolotl ជាដើមសុទ្ធតែជាប្រភេទត្រីដែលមានជើង។ ត្រីទាំងនេះមានសមត្ថភាពប្រើព្រុយរបស់វាជាជើងដើម្បីផ្លាស់ទីតាមបាតសមុទ្រ។ ឧទាហរណ៍ដូចជាត្រី Prionotus carolinus អ៊ីចឹងដែលជាប្រភេទសត្វសមុទ្រមិនធម្មតាបំផុតមួយ បានកំពុងវិវត្តន៍ទៅជាមានជើងដោយការប្រើព្រុយរបស់វា។

ជំនួសឱ្យការហែលទឹកត្រី Prionotus carolinus បានប្រើព្រុយជាជើង ដើម្បីពង្រីករាងកាយរបស់ពួកវាឆ្លងកាត់បាតសមុទ្រ។ សមត្ថភាពនេះមិនត្រឹមតែជួយឱ្យពួកវាផ្លាស់ទីបានកាន់តែច្បាស់នៅលើដីរដុបនៃបាតសមុទ្រប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយឱ្យពួកវាងាយស្រួលស្វែងរកអាហារដែលកប់ក្នុងបាតជ្រៅៗផងដែរ។ ទន្ទឹមនឹងនេះត្រីផ្សេងៗទៀតដូចជា Frogfish, Batfish, Handfish និង Axolotl ក៏បានផ្លាស់ទីយឺតៗ តាមបាតខ្សាច់នៃសមុទ្រផងដែរ ដោយពួកវាបានប្រើព្រុយរបស់ពួកវាដើម្បី “កោសខ្សាច់” ហើយបានរកឃើញបណ្តើរៗនូវកន្លែងលាក់ទុកអាហារ។

នេះបញ្ជាក់ថាត្រីដែលមានជើងទំនងជាងាយស្រួលរកអាហារជាងត្រីដែលគ្មានជើង។ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវអន្តរជាតិបានសាកល្បងលទ្ធភាពនេះដោយសង្កេតមើលឃើញថា សត្វសមុទ្រភាគច្រើនបានកំពុងវិវត្តន៍ទៅជាមានជើងបន្តិចម្តងៗហើយដោយសារការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ទោះជាយ៉ាងណា មិនមែនត្រីទាំងអស់សុទ្ធតែមានសមត្ថភាពប្រើព្រុយរបស់វាធ្វើជាជើងដើម្បីស្វែងរកចំណីនោះទេ ត្រីដែលមានសមត្ថភាពល្អបែបនេះសុទ្ធតែអំណោយផលនៃហ្សែនពីកំណើត។ ដូច្នេះការរកឃើញនេះបានបើកការយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់អំពីរបៀបបង្កើតសរីរាង្គថ្មីៗតាមរយៈដំណើរការវិវត្តន៍។

យោងតាមជីវវិទូ Corey Allard មកពីសាកលវិទ្យាល័យ Harvard ត្រីដែលមានជើងគឺជាឧទាហរណ៍ដ៏ពិសេសមួយអំពីរបៀបដែលប្រភេទសត្វអាចអភិវឌ្ឍលក្ខណៈថ្មីពីសម្ភារៈហ្សែនចាស់។ ការស្រាវជ្រាវលើត្រីដែលមានជើងបានជួយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រឱ្យយល់កាន់តែច្បាស់អំពីឥរិយាបថ និងកាយវិភាគសាស្ត្ររបស់ត្រី។ លើសពីនេះថែមទាំងផ្តល់នូវតម្រុយដ៏មានតម្លៃអំពីរបៀបដែលសារពាង្គកាយផ្សេងទៀតអាចវិវត្តន៍ទៅជាលក្ខណៈពិសេសតាមរយៈហ្សែនមុន និងម៉ូឌុលហ្សែនដែលមានស្រាប់ផងដែរ៕