ថ្មីៗនេះ កាសែតវៀតណាមបានចុះផ្សាយថា ប្រទេសខ្លួនក្លាយជាគោលដៅដ៏ពេញនិយម សម្រាប់ជនបរទេសមកប្រារព្ធពិធីបុណ្យឆ្លងឆ្នាំសកល ២០២៥ ដែលកើនឡើង ៣០ភាគរយ បើធៀបនឹងឆ្នាំមុន។

ការស្ទង់មតិពីគេហទំព័រ Agoda បានបង្ហាញថា ភ្ញៀវទេសចរភាគច្រើន ដែលមកពីប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ជប៉ុន ថៃ តៃវ៉ាន់ និងសហរដ្ឋអាមេរិក នឹងជ្រើសរើសប្រទេសវៀតណាមសម្រាប់ដំណើរកម្សាន្តនាថ្ងៃឆ្លងឆ្នាំដ៏ឆាប់ខាងមុខនេះ។

ជាមួយគ្នានោះ ទីក្រុងហូជីមិញឈរលើលំដាប់លេខរៀងទី១ ដែលមានអ្នកស្វែងរកច្រើនជាងគេបំផុត ព្រោះថានឹងការតំាងពិពណ៌ និងអុជកាំជ្រួញ Countdown នៅតាមដងទន្លេ Saigon ដ៏ល្បី កក្រើករាត្រីថ្ងៃឆ្លងឆ្នាំ។

បន្ទាប់ពីទីក្រុងហូជីមិញ កោះ Phu Quoc ឬកោះត្រល់ ឈរលើលំដាប់លេខរៀង ២ មានភ្ញៀវទេសចរស្វែងរកនិងកក់ទុកច្រើនដូចគ្នាដែរ។ ក្រៅពីនេះ តំបន់ដ៏ពេញនិយម ៣ កន្លែងទៀត សម្រាប់ព្រឹត្តិការណ៍ឆ្លងឆ្នាំនៅវៀតណាម គឺរួមមាន Da Nang, Ha Noi, និង Nha Trang ខណៈភ្ញៀវទេសចរកំពុងតែកក់ទុកជាបន្តបន្ទាប់។

សូមសម្រាបថា ក្រៅពីប្រទេសវៀតណាម, ប្រទេសអាស៊ីផ្សេងទៀត ដូចជា ទីក្រុងបាងកក ប្រទេសថៃ, តៃប៉ិ ប្រទេសតៃវ៉ាន់, តូក្យូ ប្រទេសជប៉ុន, សិង្ហបុរី ,និងហុងកុង ក៏ជាគោលដៅទេសចរណ៍កំពូល អំឡុងព្រឹត្តិការណ៍ឆ្លងឆ្នាំសកល ឆ្នាំ២០២៥ នេះផងដែរ៕

ស្បែកជើងកែងដែលនារីៗពាក់សព្វថ្ងៃនេះ ដំបូងឡើយគឺគេផលិតសម្រាប់មនុស្សប្រុសនោះទេ។ ស្បែកជើងកែងបង្ហាញពីភាពទាន់សម័យ និងស៊ីវិល័យ ទោះជាយ៉ាងណាកាលពីជាង ១០០០ ឆ្នាំមុនស្បែកជើងកែងគឺគេផលិតដើម្បីឱ្យមនុស្សប្រុសពាក់ ជាពិសេសកងទ័ពទាហាន ឬអ្នកចម្បាំងគឺគេពាក់ជិះសេះដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការធ្វើសង្គ្រាម ព្រោះពេលពាក់ស្បែកជើងកែង កែងនៃស្បែកជើងនឹងជាប់ជាមួយឈ្នាន់ងាយស្រួលក្នុងការទប់លំនឹងខ្លួន ហើយក៏ងាយស្រួលនៅពេលបាញ់ធ្នូ ឬប្រយុទ្ធជាមួយសត្រូវផងដែរ។

ស្បែកជើងកែងខ្ពស់ត្រូវបានពាក់ជាលើកដំបូងនៅក្នុងសតវត្សទី ១០ ជាមធ្យោបាយមួយដើម្បីជួយទាហានទ័ពសេះ Persian រក្សាលំនឹង។ ស្បែកកែងក៏បង្ហាញពីអំណាច និងបុណ្យសក្តិរបស់មនុស្សប្រុសផងដែរ វាគឺជានិមិត្តរូបនៃឋានៈសង្គមខ្ពស់ ភាពក្លាហានខាងយោធា រសជាតិទាន់សម័យ សូម្បីស្តេចរបស់ប្រទេសបារាំង Louis XIV និងក្រុមអភិជនផ្សេងៗទៀតក៏បានពាក់ស្បែកជើងកែងផងដែរកាលពីជំនាន់មុន។ ទោះជាយ៉ាងណានៅសតវត្សទី ១៨ អ្វីៗក៏បានប្រែប្រួល ដោយសារភាពជឿនលឿន និងការផ្លាស់ប្តូរបរិបទសង្គម ស្បែកជើងកែងក៏ចាប់ផ្តើមពេញនិយមខ្លាំងចំពោះមនុស្សស្រីវិញម្តង។

បច្ចុប្បន្នស្បែកជើងកែងគឺមានគ្រប់ម៉ូត គ្រប់ពណ៌ ដែលបង្ហាញពីភាពទាន់សម័យ និងស៊ីវិល័យ។ ទោះជាយ៉ាងណាការពាក់ស្បែកជើងកែងខ្ពស់ៗញឹកញាប់ពេក ក៏អាចបង្ករផលប៉ះពាល់មួយចំនួនសម្រាប់ស្ត្រីផងដែរដូចជា៖
១.ឈឺខ្នង៖ នៅពេលអ្នកពាក់ស្បែកជើងកែង គឺងាយនឹងឈឺខ្នងណាស់ ដោយសារតែខំប្រឹងដើរជាមួយកែងខ្ពស់ពេក ដូច្នេះអ្វីដែលល្អសម្រាប់អ្នក គឺអ្នកគួរតែព្យាយាមពាក់ស្បែកជើងកែងទាបៗ ដែលវាមិនធ្វើឱ្យខ្នងរបស់អ្នករោយចុកស្រពន់ខ្លាំង។

២.ឈឺប្រអប់ជើង៖ ជាការពិតការពាក់ស្បែកជើងកែង មានគុណប្រយោជន៍របស់វា គឺធ្វើឱ្យរូបរាងរបស់អ្នកស្រឡូនស្អាត ប៉ុន្តែវាមិនបានផ្តល់នូវភាពស្រណុកសម្រាប់ប្រអប់ជើងរបស់អ្នកនោះឡើយ។ នៅពេលអ្នកព្យាយាមប្រឹងដើរ ឬក៏រត់ជាមួយនឹងស្បែកជើងកែង ក្នុងរយៈពេលយូរ លទ្ធផលដែលអ្នកទទួលបានគឺមានស្នាមពណ៌លឿងតូចៗ នៅលើប្រអប់ជើងរបស់អ្នកជាក់ជាមិនខាន។

៣.ឈឺកំភួនជើង៖ ការពាក់ស្បែកជើងកែងបានធ្វើឱ្យអ្នកឈឺចាប់ត្រង់កំភួនជើងយ៉ាងខ្លាំង មិនត្រឹមតែមានការអាការៈឈឺចាប់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងធ្វើឱ្យសរសៃវែនឡើងរីកធំ ផងដែរ។ ដូច្នេះអ្នកគួរពាក់ស្បែកជើងចូលរួមក្នុងកម្មវិធី ឬពិធីជប់លៀងណាមួយបានហើយ បើពាក់ញឹកញាប់ពេកអាចនឹងមានបញ្ហា៕

អំពូលភ្លើង Centennial Light គឺជាអំពូលភ្លើងដែលចំណាស់ជាងគេបំផុតរបស់ពិភពលោក ដំណើរការតាំងពីឆ្នាំ ១៩០១ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ហើយកម្រនឹងបិទណាស់ នេះបើយោងតាម Guinness World Records។
ចាប់តាំងពីអំពូលពាណិជ្ជកម្មត្រូវបានបង្កើតនៅចុងសតវត្សទី ១៩ មានអំពូលមួយប៉ុណ្ណោះដែលនៅតែអាចប្រើប្រាស់បានដល់សព្វថ្ងៃ ខណៈអំពូលផ្សេងទៀតបានខូចអស់ហើយ។ អំពូលភ្លើង Centennial Light ត្រូវបានកំណត់ត្រាពិភពលោក Guinness បានដាក់បញ្ចូលក្នុងបញ្ជីនៃអំពូលភ្លើងដែលប្រើបានយូរជាងគេបំផុតរបស់ពិភពលោក ដោយនៅឆ្នាំ ២០២៥ ខាងមុខអំពូលភ្លើងមួយនេះគឺមានអាយុកាល ១២៤ ឆ្នាំហើយ។

អំពូល ៦០ W នេះបានបញ្ចេញពន្លឺពណ៌ទឹកក្រូចស្រាលៗនៅស្ថានីយ៍ភ្លើងនៃរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលកម្រនឹងរលត់ណាស់ ដោយវាត្រូវបានគេបើក ២៤ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃតែម្តងដើម្បីបំភ្លឺ។ វាត្រូវបានបិទនៅពេលចាំបាច់ ឬមានបញ្ហាណាមួយប៉ុណ្ណោះ។ Centennial Light មានភាពល្បីល្បាញខ្លាំងក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៧០ នៅពេលដែលការស៊ើបអង្កេតរបស់ Herald News បានដាក់បញ្ចូលក្នុងបញ្ជីនៃអំពូលភ្លើងដែលប្រើប្រាស់បានយូរបំផុតរបស់ពិភពលោក។ យោងតាមរបាយការណ៍ក្នុងស្រុក អំពូលភ្លើងនេះត្រូវបានបរិច្ចាគដំបូងទៅស្ថានីយ៍ពន្លត់អគ្គីភ័យនៅទីក្រុង Livermore រដ្ឋ California ក្នុងឆ្នាំ ១៩០១។

ទោះបីជាវាបានផ្លាស់ប្តូរទីតាំងជាច្រើនដងក្នុងរយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយក៏ដោយ ក៏អំពូលភ្លើងនៅតែស្ថិតក្នុងនាយកដ្ឋានពន្លត់អគ្គីភ័យ។ នៅឆ្នាំ ២០២១ វិស្វករ Martin Kykta ប្រធានក្រុមហ៊ុន MAK Electro-Optics បានសិក្សាពីរចនាសម្ព័ន្ធរបស់អំពូលភ្លើង ហើយបានព្យាករណ៍ថា ប្រសិនបើវាបន្តបញ្ចេញពន្លឺនៅកម្រិត 4 W ឬតិចជាងនេះ វាអាចមានរយៈពេលមួយសតវត្សទៀត។

Martin Kykta បានបន្តទៀតថា មូលហេតុដែលអំពូលភ្លើង Centennial Light ដំណើរការអស់រយៈពេល ១២៤ ឆ្នាំហើយ នៅតែភ្លឺដដែលគឺដោយសារវាប្រើសរសៃកាបូនដែលមិនងាយស្រួយដូចតង់ស្តែនជាដើម ព្រោះវាធន់នឹងការប៉ះពាល់អុកស៊ីហ្សែនបានល្អជាងកាបូន។ ម្យ៉ាងវិញទៀតអំពូល Centennial ក៏មិនងាយពន្លត់ដែរ កាលណាដែលអំពូលភ្លើងបិទបើកញឹកញាប់អាចបណ្តាលឱ្យខ្សែ tungsten នៅខាងក្នុងពង្រីក និងចុះខ្សោយយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ លើសពីនេះវាក៏ផលិតដោយដៃ ហើយខ្សែកាបូនក្រាស់ ស្ថិតនៅទីកន្លែងសុវត្ថិភាពក្នុងបរិយាកាសល្អរក្សាបាននូវពន្លឺទាបជាលំដាប់ ជាហេតុធ្វើឱ្យអំពូល Centennial ប្រើប្រាស់បានយូរជាងគេ៕

ជាទូទៅប្រាសាទ ឬព្រះវិហារនីមួយៗកសាងឡើងដើម្បីជាការគោរពដល់ព្រះអទិទេព។ ឧទាហរណ៍ដូចប្រាសាទអង្គរវត្តរបស់ខ្មែរយើងសាងសង់ឡើងដើម្បីឧទ្ទិសឱ្យព្រហ្មញ្ញសាសនា ខណៈប្រាសាទ Borobudur របស់ឥណ្ឌូនេស៊ីសាងសង់ឡើងដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយដល់ព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន។ ដោយឡែកព្រះវិហារដ៏ចំណាស់មួយនេះវិញស្រាប់តែសាងសង់ឡើងដើម្បីគោរពសាសានាដល់ទៅពីរគឺអ៊ីស្លាមផង និងគ្រិស្តផង ដែលមើលទៅមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីគេ។

ព្រះវិហារ Hagia Sophia របស់ប្រទេសទួរគី ដែលត្រូវបានសាងសង់ក្នុងឆ្នាំ ៥៣២ នៅអ៊ីស្តង់ប៊ុលបច្ចុប្បន្នមានអាយុកាល ១៥០០ ឆ្នាំហើយ គឺជាព្រះវិហារគ្រិស្តសាសនាដ៏ធំបំផុតមួយនៅក្នុងពិភពលោក ហើយបន្ទាប់មកបានប្តូរទៅជាវិហារអ៊ីស្លាមវិញក្រោមអាណាចក្រអូតូម៉ង់ក្នុងសតវត្សទី ១៥។ ដូច្នេះ Hagia Sophia ក៏ជាវិហារអ៊ីស្លាមដ៏ធំមួយ និងជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញនៅក្នុងទីក្រុងអ៊ីស្តង់ប៊ុលផងដែរ។ ហេតុនេះបច្ចុប្បន្នព្រះវិហារ Hagia Sophia ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាព្រះវិហារតែមួយគត់ក្នុងលោកដែលគោរពសាសនាដល់ទៅពីរ។

សម្រាប់ប្រវត្តិនោះដំបូងឡើយព្រះវិហារ Hagia Sophia ត្រូវបានសាងសង់ក្នុងឆ្នាំ ៥៣២ ក្រោមការដឹកនាំរបស់អធិរាជ Justinianos នៃចក្រភព Byzantine សម្រាប់ឧទ្ទិសថ្វាយដល់គ្រិស្តសាសនាដែលមានរយៈពេល ១០០០ ឆ្នាំហើយ ប៉ុន្តែដោយសារមានរឿងចម្រូងចម្រាសផ្ទៃក្នុង ព្រះវិហារ Hagia Sophia ក៏ត្រូវបានដួលរលំបន្ទាប់ពីកុបកម្ម។ នៅឆ្នាំ ១៤៥៣ ព្រះវិហារនេះក៏បានជួសជុលឡើងវិញស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ចក្រភពអូតូម៉ង់ដែលស្តេចកំពុងកាន់អំណាចនោះជាអ្នកគោរពសាសនាអ៊ីស្លាម ហើយក៏ប្រែក្លាយព្រះវិហារនេះទៅជាវិហារអ៊ីស្លាមវិញ។

ព្រះវិហារ Hagia Sophia មានពីជាន់ដោយជាន់ក្រោមគោរពសាសនាអ៊ីស្លាម និងជាន់លើគោរពសាសនាគ្រិស្ត ជាមួយផ្ទៃដីជាង ៥,៥០០ ម៉ែត្រការ៉េ។ ដោយសារតែ Hagia Sophia គឺជាអគារសាសនា អ្នកទស្សនាត្រូវតែស្លៀកសំលៀកបំពាក់ឱ្យបានសមរម្យ ទាំងបុរស និងស្ត្រីត្រូវស្លៀកសម្លៀកបំពាក់វែងៗដែលគ្របលើស្មា ទ្រូង និងជង្គង់របស់ពួកគេឱ្យជិត លើសពីនេះស្ត្រីក៏ត្រូវគ្របសក់របស់ពួកគេដោយកន្សែងផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាភ្ញៀវទេសចរដែលមិនមែនជាអ្នកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាមគឺមិនអាចទស្សនាជាន់ក្រោមនៃវិហារបានឡើយ៕