ប្រទេសចិន ៖ នៅខែមករា ឆ្នាំ២០២៤ ពលរដ្ឋចិនបានទិញអីវ៉ាន់ និងចំណីអាហារជាច្រើនមុខសម្រាប់ចូលឆ្នាំចិន នៅតាមផ្សារទំនើបនានាក្នុងទីក្រុងហ្វូសាន ខេត្តក្វាងទុង ។ គេឃើញមានការដាក់លក់គោមភ្លើងសរសេរពាក្យថា «Fu» មានន័យថា «សំណាងល្អ» ព្រមទាំងមាននំចំណី, ស្ករគ្រាប់ និងអីវ៉ាន់ផ្សេងៗជាច្រើនមុខ ។

អតិថិជនមកទិញអីវ៉ាន់ក្នុងផ្សារទំនើបប្រាប់ថា ខ្លួនមកទិញអីវ៉ាន់គ្រប់មុខទីនេះ សម្រាប់ត្រៀមរៀបចំក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ។ ក្រៅពីនេះ ផ្សារទំនើបក៏ទទួលការកុម្ម៉ង់ទិញអីវ៉ាន់ពីអតិថិជនផងដែរ ព្រមទាំងបានរៀបចំកម្មវិធីផ្សេងៗដើម្បីផ្សព្វផ្សាយ និងជំរុញការលក់ផលិតផល ។

Wu Xianghua ជាប្រធានផ្សារទំនើបនិយាយថា ផ្សារទំនើបបានដាក់លក់នំចំណី និងម្ហូបអាហារក្នុងស្រុកជាច្រើនមុខ ដូចជា ៖ នំខេកសត្វនាគ, នំដូណាត់ល្ង, សាច់ក្រកក្វាងទុង, អាហារក្រៀម, ផ្សិត, មឹក និងអាហារសមុទ្រ ។ ហេតុនេះ អតិថិជនអាចមកទិញអាហារគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងផ្សារតាមតម្រូវការ ។

ក្រៅពីការទិញអីវ៉ាន់សម្រាប់ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំហើយ មនុស្សភាគច្រើនបានត្រៀមខ្លួនទទួលអាហារពេលល្ងាច ក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយនៃពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិនផងដែរ ។ ហេតុនេះ ភោជនីយដ្ឋានជាច្រើនកន្លែងត្រូវបានអតិថិជនកក់អស់ហើយ ដើម្បីអបអរក្នុងឱកាសចូលឆ្នាំចិន ។

ចំណែកនៅទីក្រុងប៊ិនចូវ ខេត្តសានទុង ដែលល្បីល្បាញរឿងអាហារសមុទ្រនោះ គេបានឃើញក្រុមអាជីវករនាំគ្នាវេចខ្ចប់អាហារ និងបញ្ជូនអាហារទាំងនេះទៅឱ្យអតិថិជននៅទូទាំងប្រទេស ។

Guo Fenghua នាយកគ្រប់គ្រងទូទៅរបស់ក្រុមហ៊ុនអាហារសមុទ្រនិយាយថា ក្នុងឱកាសចូលឆ្នាំចិននេះ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ បុគ្គលិកជាង១០០នាក់បានជួយគ្នារៀបចំត្រីប្រមាណ៣៥តោនសម្រាប់លក់ឱ្យអតិថិជន ។ ពួកយើងអាចរកប្រាក់ចំណូលបានច្រើនក្នុងអំឡុងពេលមុនពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ។

ចំណែកបុគ្គលិកនៅហាងផ្សេងទៀតបានរៀបចំបង្គាសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ឱ្យអតិថិជននៅទូទាំងប្រទេសចិន ដែលពួកគេទិញបង្គាទាំងនេះសម្រាប់រៀបចំអាហារល្ងាចក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយនៃពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ។ Fan Kejun ប្រធានផ្នែកលក់អាហារសមុទ្រប្រាប់ថា ពួកយើងបានកែច្នៃបង្គាប្រមាណ១.០០០គីឡូក្រាមក្នុង១ថ្ងៃ ។

ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន ឆ្នាំ២០២៤នេះ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១០ ខែកុម្ភៈ ។ រីឯការប្រារព្ធពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីនឹងមានរយៈពេល១៦ថ្ងៃ គឺចាប់ពីថ្ងៃចូលឆ្នាំចិន រហូតដល់ពិធីបុណ្យយន់សៀវ ឬពិធីបុណ្យគោមភ្លើង ៕

កីឡាករប្រដាល់ភូមាដ៏ល្បីល្បាញប្រចាំតំបន់អាស៊ី ដាវ លីឌុច បានលើកឡើងនូវរឿងរ៉ាវ ដែលជនជាតិថៃតែងតែបំភ្លៃប្រវត្តិសាស្រ្ត ក៏ដូចជាការក្លែងបន្លំយកនូវវប្បធម៌និងអរិយធម៌របស់ខ្មែរនិងភូមាជាច្រើនទៅច្នៃជារបស់ខ្លួន មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះបែរជាចោទម្ចាស់ដើមថាជាអ្នកលួចរបស់ខ្លួនទៅវិញ។

កាលពីថ្ងៃទី១០ ខែមករានេះ យោងទៅតាមការបង្ហោះនៅលើគណនីផ្លូវការរបស់កីឡាករប្រដាល់ ដាវ លីឌុច គឺបានរៀបរាប់យ៉ាងឈឺចាប់និងអស់សំណើចថា ប្រទេសថៃបានប្រឌិតនូវរឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្រ្តក្លែងក្លាយចាប់តាំងពីសង្គ្រាមលោកលើកទី២មកម្លេះ ដើម្បីយកនូវរឿងប្រឌិតទាំងនោះមកធ្វើជាតាក់តាងបង្ហាញពីអត្តសញ្ញាណជាតិដ៏រុងរឿងរបស់ខ្លួន។

លោកថា “ជនជាតិថៃគឺបានប្រឌិតរឿងជាតិនិយមក្លែងក្លាយមួយ ទាក់ទងនឹងរឿងនិទាន Naï KhanomTom «រឿងអ្នកទោសប្រដាល់ថៃនៅភូមា» ដែលនេះគឺជារឿងក្លែងក្លាយទាំងស្រុង ហើយវាពិតជាប្រមាថដល់ក្បាច់គុណបុរាណ«ឡេតវេ»របស់ប្រទេសភូមាយ៉ាងខ្លាំង”។

“វាពិតជាមានសារៈសំខាន់ណាស់ក្នុងការដឹងពីប្រវត្តិសាស្ត្រពិតប្រាកដនៃភូមិភាគអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំនឹងអាចហៅប្រទេសថៃថា«ថៃ-ទឹកដីនៃការលួចចម្លង»។ ជនជាតិថៃបានចម្លងក្បាច់គុណបុរាណឡេតវេពីប្រទេសភូមា ហើយច្នៃដាក់ឈ្មោះថ្មីឲ្យខ្លួនឯងថាក្បាច់គុណ«មួយបុរាណ»។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ក៏បានលួចចម្លងគុនខ្មែរពីកម្ពុជា រួចប្តូរដាក់ឈ្មោះថាជាក្បាច់គុណ «មួយថៃ»របស់ខ្លួនទៀតផង”។

លោកបន្ថែមទៀតថា “បន្ទាប់មក ប្រទេសថៃធ្វើពុតជាមិនចូលរួមនៅក្នុងការប្រកួតកីឡាស៊ីហ្គេមឆ្នាំ ២០២៣នៅកម្ពុជានេះទេ ព្រោះរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាហៅព្រឹត្តិការណ៍នេះថាជាព្រឹត្តិការណ៍ «គុនខ្មែរ»។ ឱ! ក្មេងតូចអើយ ខ្ញុំគាំទ្រយ៉ាងពេញទំហឹងចំពោះការប្តូរឈ្មោះរបស់ស៊ីហ្គេមលើកក្រោយទៀត ដាក់ថា «គុនខ្មែរ» តែម្តងទៅ”។

“ប្រជាជនមីយ៉ាន់ម៉ាគ្រប់រូបនឹងគាំទ្រយ៉ាងខ្លាំងចំពោះក្បាច់គុណ គុណខ្មែររបស់កម្ពុជានេះ ព្រោះវាមានដើមកំណើតមកពីប្រទេសកម្ពុជាពិតមែន។ ម៉្យាងវិញទៀត មីយ៉ាន់ម៉ាក៏ជាមិត្តនឹងកម្ពុជារាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយដែរ” ។

លោកបន្ថែមថា “ប្រទេសថៃពិតមានសំណាងណាស់ ដែលមីយ៉ាន់ម៉ានិងកម្ពុជាមិនទាន់រករឿងឱ្យពិភពលោកដឹង ព្រោះថាមានបញ្ហាផ្នែកនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចជាប់គាំងបន្តិចបន្តួចដែលនឹងត្រូវដោះស្រាយជាមុនសិន។ ដោយមើលឃើញថាក្នុងអំឡុងពេលនេះ ប្រទេសថៃកំពុងតែរីកចម្រើនផ្នែកវិស័យទេសចរណ៍ដោយសារតែ Soft power ដែលជាវប្បធម៌លួចពីគេនេះឯង។ ប៉ុន្តែសម្រាប់ថ្ងៃអនាគតវិញ ខ្ញុំប្រាកដណាស់ថានឹងជួយជ្រំជ្រែងលើកតម្កើនប្រទេសយើងទាំងពីរ តាមរយៈការបង្ហាញវប្បធម៌ពិតរបស់ពួកយើង”៕

ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ លោកយាយម្នាក់អាយុ៩២ឆ្នាំ បានមកចុះឈ្មោះចូលរៀននៅសាលាបឋមសិក្សាមួយកន្លែងនៅប្រទេសឥណ្ឌា ហើយលោកយាយក៏បានក្លាយជាជនគំរូម្នាក់ ដែលជំរុញឱ្យស្ត្រី និងក្មេងស្រីជាច្រើននាក់ទៀតចង់ចូលរៀន ។ លោកយាយប្រាប់ថា កាលពីមុន គាត់មិនចេះរាប់លេខ ឬរាប់លុយទេ ហើយពេលទៅផ្សារម្តងៗបានជួបពួកកេងចំណេញ និងបោកប្រាស់ ។

លោកយាយរូបនេះឈ្មោះ Salima Khan កើតនៅឆ្នាំ១៩៣១ បានចុះឈ្មោះចូលរៀននៅសាលា Chavalli Village Primary School ក្នុងរដ្ឋ Uttar Pradesh ។ បើទោះជាគាត់មានអាយុច្រើនហើយ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែធ្វើការងារនឿយហត់ និងទៅសាលារៀនជាមួយចៅជារៀងរាល់ថ្ងៃ ។

កាលពីលោកយាយនៅក្មេង ភូមិដែលគាត់រស់នៅនោះគ្មានសាលារៀនទេ ។ នៅពេលគាត់អាយុ១៤ឆ្នាំ គាត់ក៏បានរៀបការជាមួយបុរសម្នាក់ និងមានកូនប្រុសចំនួន៤នាក់ និងកូនស្រីម្នាក់ ។ ហេតុនេះ គាត់ត្រូវប្រកបមុខរបរធ្វើចម្ការដើម្បីចិញ្ចឹមកូនៗ ហើយគាត់គ្មានពេលវេលារៀនអក្សរទេ ។

ពេលវេលាបានកន្លងផុតទៅ កូនៗរបស់គាត់ក៏បានធំពេញវ័យ និងរៀបការប្តី-ប្រពន្ធរៀងៗខ្លួន ។ រីឯលោកយាយមានសុខភាពទន់ខ្សោយ ហើយមិនអាចធ្វើការងារធ្ងន់បន្តទៀតបាន ។ រាល់ព្រឹក គាត់តែងតែអង្គុយនៅមុខផ្ទះ និងឃើញក្មេងៗទៅសាលារៀន ទើបគាត់មានអារម្មណ៍ថា ចង់ទៅរៀនដែរ ។

នៅដើមឆ្នាំ២០២៣ ពេលដឹងថា សាលារៀនបានរៀបចំអាហារថ្ងៃត្រង់ឱ្យកូនសិស្សមិនគិតថ្លៃ ធ្វើឱ្យលោកយាយកាន់តែចង់ទៅសាលារៀនខ្លាំងឡើងដើម្បីចេះអានអក្សរ និងមិនចង់ឱ្យកូនចៅលំបាក ។ ហេតុនេះ គាត់ក៏សម្រេចចិត្តមកចុះឈ្មោះចូលរៀននៅសាលារៀនបឋមសិក្សាក្នុងភូមិឆាវ៉ាលី ។

ប៉ុន្តែនាយកសាលា និងគ្រូបង្រៀននៅទីនេះស្ទាក់ស្ទើរយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះពួកគេគិតថា ការបង្រៀនមនុស្សចាស់ឱ្យចេះអានអក្សរជាការងារមួយពិបាក ។ ប៉ុន្តែដោយសារឃើញលោកយាយតាំងចិត្តខ្លាំង ទើបលោកគ្រូ អ្នកគ្រូ ជឿថា គាត់នឹងក្លាយជាកូនសិស្សល្អ និងអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ចូលរៀនពេលអាយុ៩២ឆ្នាំ ។

លោកយាយមានបញ្ហាឈឺជើង និងពិបាកដើរទៅសាលារៀន ហើយភ្នែកក៏មើលពុំសូវច្បាស់ដែរ ទើបក្លាយជាឧបសគ្គក្នុងការរៀន ។ ប៉ុន្តែការលំបាកទាំងនេះមិនបានធ្វើឱ្យគាត់បោះបង់ឱកាសរៀនសូត្រទេ គឺគាត់នៅតែរៀនបន្តទៀតជាមួយក្មេងតូចៗ ។ រៀងរាល់ព្រឹក ក្រុមគ្រួសារបានជូនគាត់ទៅសាលារៀនជាមួយចៅប្រុសម្នាក់ទៀត អាយុ១០ឆ្នាំ ។ បន្ទាប់ពីចេញពីសាលា ក្រុមគ្រួសារនឹងមកទទួលគាត់ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ។ ក្នុងរយៈពេល៨ខែ លោកយាយអាចសរសេរឈ្មោះខ្លួនឯង និងរាប់ពីលេខ១ ដល់លេខ១០០ ។

ក្នុងថ្ងៃប្រឡង មហាជនភាគច្រើនចាប់អារម្មណ៍លើលោកយាយយ៉ាងខ្លាំង ។ លោកយាយកំណត់គោលដៅថា បើគាត់ប្រឡងជាប់ និងទទួលបានសញ្ញាបត្រ គាត់នឹងក្លាយជាពលរដ្ឋម្នាក់មានចំណេះដឹងនៅប្រទេសឥណ្ឌា ។ លោកយាយប្រាប់ថា ៖ «ពេលមុន ខ្ញុំមិនចេះរាប់លេខ ឬរាប់លុយទេ ។ ពេលខ្ញុំទៅទិញអីនៅផ្សារ ត្រូវគេកេងចំណេញជាញឹកញាប់ តែពេលនេះ គ្មានអ្នកណាកុហកខ្ញុំបានទេ» ។

ពលរដ្ឋឥណ្ឌារស់នៅរដ្ឋ Uttar Pradesh មួយចំនួនធំពុំសូវមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះទេ ហើយស្ត្រីប្រមាណ៣០% គ្មានឱកាសបានរៀនសូត្រ ។ ហេតុនេះ នៅពេលរឿងរ៉ាវរបស់លោកយាយ Salima Khan ល្បីល្បាញក្នុងបណ្តាញសង្គម បានធ្វើឱ្យគាត់ក្លាយជាជនគំរូរបស់ស្ត្រី និងក្មេងស្រីជាច្រើនទៀតក្នុងភូមិ ៕

ប្រទេសប្រេស៊ីល ៖ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា មានបុរសជនជាតិប្រេស៊ីលម្នាក់ឈ្មោះ Joao Pimenta da Silva អាយុ៧១ឆ្នាំ បានស្លា.ប់ក្នុងរណ្តៅដីនៅផ្ទះរបស់ខ្លួន ។ បើទោះជាមានការដាស់តឿន និងហាមឃាត់ពីអ្នកជិតខាងកុំឱ្យគាត់ជីករណ្តៅក្តី ប៉ុន្តែគាត់មិនស្តាប់ទេ ។ ហេតុការណ៍នេះបានកើតឡើងកាលពីថ្ងៃទី៥ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៤ នៅទីក្រុងអ៊ិប៉ាទិនហ្គា រដ្ឋមិណាសេរ៉ៃ ប្រទេសប្រេស៊ីល ។

អ្នកជិតខាងនិយាយប្រាប់សារព័ត៌មានថា ៖ «លោក Joao Pimenta បានប្រាប់អ្នកជិតខាងថា គាត់បានសុបិនឃើញមានមាសពេជ្រយ៉ាងច្រើននៅក្រោមផ្ទះបាយរបស់គាត់ ហើយអ្នកជិតខាងបានព្យាយាមដាស់តឿនគាត់ពីគ្រោះថ្នាក់ដោយសារការជីករណ្តៅដី ប៉ុន្តែគាត់នៅតែមិនស្តាប់ ។ ចុងក្រោយ គាត់ជួបលទ្ធផលបែបនេះ ហើយគ្មានអ្នកណាជួយគាត់ទាន់ទេ» ។

គេរាយការណ៍ថា បុរសម្នាក់នេះជឿតាមការសុបិនរបស់ខ្លួនថា មានមាសពេជ្រយ៉ាងច្រើនកប់នៅក្រោមផ្ទះរបស់គាត់ ។ ហេតុនេះ គាត់ក៏បានជីករណ្តៅដីជារៀងរាល់ថ្ងៃដើម្បីស្វែងរកកំណប់មាសពេជ្រ ។ គាត់បានចំណាយពេលវេលារហូតដល់ជាង១ឆ្នាំក្នុងការជីករណ្តៅ និងបានជួលកម្មករជាច្រើននាក់មកជួយជីករណ្តៅផងដែរ ។

នៅពេលរណ្តៅនេះមានជម្រៅរាក់ គាត់បានជួលកម្មករឱ្យជីកក្នុងតម្លៃប្រមាណ១៤ដុល្លារអាមេរិកក្នុង១ថ្ងៃ ប៉ុន្តែនៅពេលរណ្តៅកាន់តែជ្រៅ ការចំណាយប្រាក់ជួលកម្មករក៏កាន់តែខ្ពស់តាមដែរ ។ ដូច្នេះ គាត់ត្រូវចំណាយប្រាក់រហូតដល់៩៧ដុល្លារអាមេរិកក្នុង១ថ្ងៃ សម្រាប់កម្មករចុះក្នុងរណ្តៅជាមួយគាត់ ។

អ្នកជិតខាងបន្តថា អ្នកខ្លះបានប្រាប់គាត់ឱ្យស្វែងរកគ្រាប់បែក ដើម្បីបំផ្ទុះថ្មធំៗដែលជាឧបសគ្គក្នុងការជីករណ្តៅនេះ ។ ក្រោយមក គាត់បានរអិលជើងធ្លាក់ទៅក្នុងរណ្តៅដ៏ជម្រៅ ហើយស្លាប់ក្នុងនោះ ។ ភ្នាក់ងារជួយសង្គ្រោះបានមកដល់ផ្ទះរបស់គាត់ និងយកសពគាត់ចេញពីក្នុងរណ្តៅដែលមានជម្រៅ៤០ម៉ែត្រ ។ តាមរយៈការពិនិត្យសាកសពបង្ហាញថា គាត់រងរបួសក្បាល, បាក់ជើង ហើយបាក់ឆ្អឹងជាច្រើនកន្លែងទៀត ៕