នៅឆ្នាំ ២០៥០ មនុស្សទាំងអស់នៅជុំវិញពិភពលោកនឹងមានអាយុវែងជាងមុន ដោយសារភាពជឿនលឿន និងភាពរីកចម្រើននៃការវិវឌ្ឍន៍វិធានការសុខភាពសាធារណៈ ដែលវិធានការទាំងនេះបានជួយការពារ និងកែលម្អអត្រារស់រានមានជីវិតពីជំងឺសរសៃឈាមបេះដូង កូវីដ-១៩ ជំងឺឆ្លងតាមរយៈមាតាទៅទារក និងជំងឺអាហារូបត្ថម្ភជាច្រើនប្រភេទទៀត។ នេះបើយោងតាមលោកវេជ្ជបណ្ឌិត Chris Murray នាយកវិទ្យាស្ថានសម្រាប់ការវាស់វែងនិងវាយតម្លៃសុខភាព (IHME) នៅសាកលវិទ្យាល័យវ៉ាស៊ីនតោន (សហរដ្ឋអាមេរិក) ដែលជាអង្គភាពឈានមុខគេនៃ GBD បានឱ្យដឹងថា អាយុសង្ឃឹមរស់សកលអាចកើនឡើងពី ៧៣.៦ ឆ្នាំក្នុងឆ្នាំ ២០២២ ដល់ ៧៨.១ ឆ្នាំក្នុងឆ្នាំ ២០៥០ បើគិតតាមយេនឌ័របុរសទំនងជាមានអាយុវែងជាងស្ត្រី។

យោងតាមទិន្នន័យ ការកើនឡើងនេះនឹងមានច្រើនជាងគេនៅក្នុងប្រទេសដែលមានអាយុសង្ឃឹមរស់ទាបដូចជានីហ្សេរីយ៉ា ស៊ូម៉ាលី និងអាហ្គានីស្ថាន…ដែលរួមចំណែកដល់ការបង្កើនអាយុសង្ឃឹមរស់នៅទូទាំងតំបន់ភូមិសាស្ត្រធំៗ។ យោងតាមលោកវេជ្ជបណ្ឌិត បាននិយាយថា នេះគឺជាសញ្ញាដ៏ល្អមួយ ទោះបីជាវិសមភាពសុខភាពរវាងតំបន់ដែលមានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់បំផុត និងទាបបំផុតនៅតែមានគម្លាតក៏ដោយ ក៏នៅឆ្នាំ ២០៥០ ប្រទេសដែលមានចំណូលទាបអាចនឹងអភិវឌ្ឍជឿនលឿនបន្តិចនៃវិធានការសុខភាពសាធារណៈ ដែលអាចធ្វើឱ្យប្រជាជននៅតំបន់សាហារ៉ាអាហ្វ្រិក ទំនងជាមានអាយុសង្ឃឹមរស់ឡើងលឿន។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការបរិភោគអាហារមិនត្រឹមត្រូវ ផឹកទឹកមិនស្អាត និងការជក់បារី ផឹកស្រា ដែលបណ្តាលឱ្យធាត់និងលើសសម្ពាធឈាម ក៏នៅតែបន្តជាហេតុធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពរាងកាយ បង្កឱ្យមានជំងឺស្ទះសួតរ៉ាំរ៉ៃ ជំងឺទឹកនោមផ្អែម ជំងឺមហារីក ដែលនេះនៅតែជាកត្តាហានិភ័យដល់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ សម្រាប់ហេតុផលនេះ ជំងឺបេះដូង ischemic ត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងនៅតែជាមូលហេតុនាំមុខគេនៃការស្លាប់ទូទាំងពិភពលោករហូតដល់ឆ្នាំ ២០៥០ បន្ទាប់មកគឺជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល និងជំងឺស្ទះសួតរ៉ាំរ៉ៃ (COPD)។

ក្រៅពីនេះទោះបីជាការកើនឡើងនៃអាយុ ៤.៩ ឆ្នាំចំពោះបុរស និង ៤.២ ឆ្នាំចំពោះស្ត្រីក្នុងកំឡុងឆ្នាំ ២០២២-២០៥០ គឺពិតជាគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ក៏ដោយ ក៏ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវ បាននិយាយថា ការធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនេះនៅតែយឺតជាងបីទសវត្សរ៍មុនការរីករាលដាលនៃ COVID-19 ។ ការសម្រេចបានអាយុវែងដែលមានសុខភាពល្អក៏ជាបញ្ហាប្រឈមដ៏សំខាន់ផងដែរ នៅពេលដែលបន្ទុកនៃជំងឺបន្តផ្លាស់ប្តូរពី CMNN ទៅ NCD ឆ្នាំដែលបាត់បង់ដោយសារតែការស្លាប់មុនអាយុក៏ប្រែទៅជាឆ្នាំដែលរស់នៅជាមួយពិការ។ នេះមានន័យថា មនុស្សជាច្រើននឹងរស់នៅបានយូរ ប៉ុន្តែមិនមានសុខភាពល្អ មានគុណភាពជីវិតទាប និងបន្ថែមបន្ទុកសុខភាពទាំងមូល៕

សារព័ត៌មានបរទេសបានរាយការណ៍ កាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ ថា TikTok កំពុងតែសាកល្បងបង្ហោះវីដេអូរយៈពេលយូរបំផុតស្មើនឹង៦០នាទី ខណៈកាលពីមុន អ្នកប្រើប្រាស់អាចបង្ហោះវីដេអូចូលក្នុងកម្មវិធីនេះបានយូរបំផុតត្រឹមតែ១០នាទីប៉ុណ្ណោះ ។ បច្ចុប្បន្ន TikTok កំពុងតែសាកល្បងឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសមួយចំនួនបង្ហោះវីដេអូរយៈពេល៦០នាទី ។

គេហទំព័រ TechCrunch បានផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មាននេះ និងបញ្ជាក់ថា រយៈពេលឆាប់ៗនេះ អ្នកប្រើប្រាស់នឹងអាចបង្ហោះវីដេអូចូលកម្មវិធី TikTok រយៈពេល៦០នាទី ហើយខ្លឹមសារ ឬសាច់វីដេអូក្នុង TikTok ដែលមានរយៈពេលយូរជាងមុន នឹងអាចទាក់ទាញអ្នកទស្សនា YouTube បានមួយផ្នែកធំ ។

នេះបង្ហាញថា TikTok បានកែប្រែយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ខ្លួនគ្រប់ពេលវេលា គឺកាលពីមុន អ្នកប្រើប្រាស់អាចបង្ហោះវីដេអូចូលកម្មវិធីនេះ ចាប់ពី៦០វិនាទី, ៣នាទី, ៥នាទី រហូតរយៈពេលយូរបំផុត១០នាទី បើគិតចាប់ពីឆ្នាំ២០២២ រហូតដល់ឆ្នាំ២០២៤ ។

ក្រៅពីនេះ TikTok ក៏បានសាកល្បងការបង្ហាញទំហំវីដេអូពេញអេក្រង់ផងដែរ ដើម្បីឱ្យដូចវីដេអូរបស់ YouTube ។ បើការសាកល្បងបង្ហោះវីដេអូរយៈពេល៦០នាទី ចូលក្នុង TikTok ទទួលបានជោគជ័យមែននោះ កម្មវិធី YouTube ក៏ត្រូវផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ខ្លួនផងដែរ ដើម្បីកុំឱ្យបាត់បង់ចំនួនអ្នកទស្សនា ។

មតិនានាលើកឡើងថា មើលទៅ គឺ TikTok ព្យាយាមអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួនឯងដើម្បីប្រជែងគ្នាជាមួយ YouTube ខណៈបច្ចុប្បន្ន ក្រុមហ៊ុននេះបានសាកល្បងឱ្យអ្នកប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសមួយចំនួនអាប់ឡូតវីដេអូ៦០នាទី ។ ប៉ុន្តែគេពុំទាន់ច្បាស់ថា តើ TikTok នឹងអនុញ្ញាតឱ្យអតិថិជនបង្ហោះវីដេអូ៦០នាទី នៅពេលណាទេ ខណៈក្រុមហ៊ុននេះនិយាយថា បច្ចុប្បន្ន កំពុងសាកល្បងក្នុងប្រទេសខ្លះតែប៉ុណ្ណោះ ។

TikTok និយាយថា អ្នកប្រើប្រាស់ត្រូវការពេលវេលាបង្កើតវីដេអូច្រើនជាងមុន ដូចជា ៖ វីដេអូធ្វើម្ហូបអាហារ, ការផាត់មុខ ឬការបណ្តុះបណ្តាល និងអប់រំផ្សេងៗ ។ ហេតុនេះ TikTok នឹងបំពេញតាមតម្រូវការនេះ ព្រមទាំងចាប់ផ្តើមសាកល្បងបង្កើនរយៈពេលវីដេអូឱ្យយូរជាងមុន គឺស្មើរហូតដល់១ម៉ោង ។ ក្រៅពីនេះ វីដេអូទាំងអស់នឹងមានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងជាមួយវីដេអូរបស់ YouTube ៕

ប្រទេសចិន ៖ បច្ចុប្បន្ន បច្ចេកវិទ្យាកាន់តែរីកចម្រើនខ្លាំង ហើយប្រទេសភាគច្រើនលើពិភពលោក បានប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាទំនើបក្នុងផ្នែកផ្សេងៗដើម្បីជាជំនួយដល់ការងាររបស់មនុស្ស និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពផងដែរ ។ នៅជម្រាលភ្នំមួយកន្លែងក្នុងខេត្ត Shaanxi ប្រទេសចិន គេបានឃើញមន្ត្រីថែរក្សាព្រៃឈើយកដ្រូនមកប្រើប្រាស់ ដើម្បីជួយសម្រាលកម្លាំងមនុស្ស និងឆាប់រហ័សជាងមុន ។

នៅស្រុកជៀនសៀន ខេត្ត Shaanxi ដែលមានទីតាំងនៅជិតទន្លេលឿង មន្ត្រីថែរក្សាព្រៃឈើបានប្រើប្រាស់ដ្រូនដឹកជញ្ជូនកូនឈើទៅកាន់ជម្រាលភ្នំនៅឆ្ងាយៗ ដើម្បីបង្កើតតំបន់ពណ៌បៃតង ខណៈជម្រាលភ្នំទាំងនេះសម្បូរទៅដោយថ្មជាច្រើន ។ ហេតុនេះ ការដាំកូនឈើនៅតាមជម្រាលភ្នំ លែងពិបាកដូចមុនទៀតហើយ ថែមទាំងអាចកាត់បន្ថយការចំណាយកម្លាំងមនុស្ស និងដើមទុនទៀតផង ។

ចំណែកការដាំកូនឈើបែបបុរាណ គេត្រូវប្រើប្រាស់កម្មករឱ្យជញ្ជូនកូនឈើឡើងទៅលើភ្នំ ដែលត្រូវចំណាយពេលធ្វើដំណើរប្រមាណកន្លះម៉ោង និងប្រឈមមុខជាមួយគ្រោះថ្នាក់ផ្សេងៗ ។ ហេតុនេះ មន្ត្រីថែរក្សាព្រៃឈើបានងាកមកប្រើប្រាស់ដ្រូនសម្រាប់ជញ្ជូនកូនឈើទៅកាន់ជម្រាលភ្នំនៅឆ្ងាយៗពីគ្នា ។ មន្ត្រីថែរក្សាព្រៃឈើម្នាក់និយាយថា ការបញ្ជាដ្រូនសម្រាប់យកកូនឈើនៅដាំតាមជម្រាលភ្នំ គឺប្រើប្រាស់រយៈពេលខ្លី និងកាត់បន្ថយការនឿយហត់ ។

មន្ត្រីប្រចាំស្រុកជៀនសៀន បានប្រើប្រាស់ដ្រូនចំនួន១២គ្រឿង សម្រាប់ធ្វើជាជំនួយក្នុងការដាំកូនឈើយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ។ Ren Feilin គឺជាមន្ត្រីថែរក្សាព្រៃឈើជាន់ខ្ពស់មកពីនាយកដ្ឋានព្រៃឈើ និងវាលស្មៅប្រចាំស្រុកជៀនសៀន និយាយថា បច្ចេកវិទ្យាដាំកូនឈើដោយដ្រូនអាចជួយកាត់បន្ថយការខូចខាតកូនឈើក្នុងពេលដឹកជញ្ជូន ។ កាលពីមុន យើងបានប្រើប្រាស់កម្មករឱ្យជញ្ជូនកូនឈើយកទៅដាំ គឺកូនឈើខូចខាតអស់ចាប់ពី៥០% ទៅ៦០% ប៉ុន្តែពេលនេះ ការប្រើប្រាស់ដ្រូនជញ្ជូនកូនឈើ ឃើញថា ឆាប់រហ័ស ហើយកូនឈើភាគច្រើនពុំខូចខាត ។

បច្ចុប្បន្ន មានស្រុកចំនួន៨ របស់ខេត្ត Shaanxi បានយកដ្រូនចំនួន៧០គ្រឿង មកប្រើប្រាស់ក្នុងការដាំកូនឈើស្មើជាង១លាន៧សែនដើម នៅតាមជម្រាលភ្នំខ្ពស់ៗ ដែលសម្បូរទៅដោយថ្ម និងខ្សោះជីវជាតិ ។

Zhang Peiqian ជាអនុប្រធាននាយកដ្ឋានព្រៃឈើ និងវាលស្មៅប្រចាំស្រុកជៀនសៀន និយាយថា ការប្រើប្រាស់ដ្រូនក្នុងការដាំកូនឈើបានជួយកាត់បន្ថយគ្រោះថ្នាក់ដល់កម្មករ ហើយកូនឈើមានសភាពល្អដូចដើម ។ លើសពីនេះ វាក៏បានជួយកាត់បន្ថយការចំណាយដើមទុនផងដែរ គឺថ្លៃដឹកជញ្ជូនកូនឈើថោកជាងមុន ចាប់ពី២យាន់ ទៅ៣យាន់ (ឬថោកជាងមុន ចាប់ពី១ពាន់រៀល ទៅ១ពាន់៥រយរៀល) ។ ដូច្នេះ ការប្រើប្រាស់ដ្រូនក្នុងវិស័យកសិកម្ម ពិតជាមានគុណសម្បត្តិសម្រាប់បរិស្ថាន និងសេដ្ឋកិច្ចជាតិ ហើយបានប្រែក្លាយជម្រាកភ្នំថ្មទៅជាតំបន់ព្រៃឈើពណ៌បៃតង ៕

ប្រទេសចិន ៖ នារីម្នាក់រស់នៅទីក្រុង Qinhuangdao ខេត្ត Hebei ប្រទេសចិន ទើបតែចាកចេញពីមន្ទីរពេទ្យក្រោយពីនាងសម្រាលកូនដោយការវះកាត់ ហើយក្រុមគ្រួសារ និងស្វាមីរបស់នាងបារម្ភយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារពួកគេរស់នៅលើអគារជាន់ទី៧ និងគ្មានជណ្តើរយន្តឡើងទៅជាន់ខាងលើទេ ។ ហេតុនេះ ពួកគេ និងអ្នកផ្សេងទៀតត្រូវតែឡើងតាមជណ្តើរជើងប៉ុណ្ណោះ ។

គ្រួសាររបស់នារីខាងលើបារម្ភថា វាអាចធ្វើឱ្យដំបៅរបស់នាងកាន់តែរីករាលដាលធំឡើង និងក្រជាសះស្បើយ ទើបពួកគេសម្រេចចិត្តជួលរថយន្តស្ទូចមកស្ទូចនាងឡើងទៅជាន់លើតែម្តង ។ ក្រោយរូបភាពនេះបង្ហោះក្នុងបណ្តាញសង្គមធ្វើឱ្យមហាជនចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ក្នុងនោះមានទាំងអ្នកគាំទ្រ និងអ្នកមិនគាំទ្រ ។

ហេតុការណ៍នេះបានកើតឡើងកាលពីថ្ងៃទី៦ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ ហើយនារីម្នាក់ឈ្មោះ ស៊ែអឺ ត្រូវជាមិត្តភក្តិរបស់នារីទើបសម្រាលកូន បានបង្ហោះវីដេអូក្នុងបណ្តាញសង្គមក្នុងអំឡុងពេលមិត្តរបស់ខ្លួនជិះរថយន្តស្ទូចឡើងទៅអគារជាន់ទី៧ ។

ស្ត្រីឈ្មោះ ស៊ែអឺ និយាយថា ផ្ទះមិត្តរបស់នាងមានយ៉ខាងមុខផ្ទះដែលអាចទ្វារចូលក្នុងបន្ទប់តែម្តង ទើបក្រុមគ្រួសារ និងស្វាមីរបស់នាងសុខចិត្តចំណាយប្រាក់ជួលរថយន្តស្ទូចក្នុងតម្លៃ២០០យាន់ (ឬស្មើប្រមាណ២៨ដុល្លារអាមេរិក) ដើម្បីកុំឱ្យមិត្តរបស់នាងឡើងជណ្តើរដោយខ្លួនឯង ។ នាងបន្តថា តម្លៃជួលរថយន្តស្ទូចមិនថ្លៃទេ ហើយវាជាវិធីល្អមួយដើម្បីសុវត្ថិភាព ។

ក្រោយរឿងនេះបានចែកចាយក្នុងបណ្តាញសង្គមប្រទេសចិនបានធ្វើឱ្យមហាជនចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ក្នុងនោះមនុស្សខ្លះសរសើរថា គ្រួសារចេះរកនឹកឃើញពីវិធីនេះ ។ នារីម្នាក់និយាយថា ៖ «ឃើញបែបនេះហើយ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍កក់ក្តៅណាស់ ព្រោះកាលពីខ្ញុំទើបសម្រាលកូនហើយត្រឡប់មកផ្ទះវិញ ខ្ញុំបានដើរឡើងជណ្តើរទៅផ្ទះជាន់ទី៣ ។ វាឈឺចាប់ពេញខ្លួនទាំងអស់ ហើយគ្រាន់តែដើរ១ជំហាន ក៏ឈឺដែរ» ។

ផ្ទុយទៅវិញ មនុស្សមួយចំនួនទៀតនិយាយថា វិធីនេះមានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់ ដោយសារអគារនៅខ្ពស់ពេក ហើយក្រុមគ្រួសារគួរតែរកវិធីផ្សេងវិញ ។ អ្នកលេងបណ្តាញសង្គមម្នាក់និយាយថា ៖ «នាងអាចសម្រាកនៅផ្ទះសាច់ញាតិ ឬរស់នៅបន្ទប់ជួលមួយរយៈសិន ពុំចាំបាច់ដល់ថ្នាក់ជិះរថយន្តស្ទូចទេ ខ្លាចធ្លាក់ដី» ៕

ប្រទេសប៉េរូ ៖ Puerto Malabrigo គឺជាទីក្រុងឆ្នេរសមុទ្រតូចមួយស្ថិតនៅទិសពាយ័ព្យប្រទេសប៉េរូ ហើយអ្នកជិះស្គីភាគច្រើនបានស្គាល់ថា សមុទ្រក្នុងទីក្រុង Puerto Malabrigo មានទឹករលកវែង និងសម្បូរបែបបំផុតលើពិភពលោក ។ ទឹករលកក្នុងទីក្រុងនេះមានប្រវែងជាង២គីឡូម៉ែត្រ ហើយពេលខ្លះ វាមានប្រវែងរហូតដល់៣គីឡូម៉ែត្រឯណោះ គឺចាប់ពីឆ្នេរមួយទៅកាន់កំពង់ផែចាស់នៅឆ្នេរមួយទៀត ។

ឆ្នេរសមុទ្រដ៏ស្រស់ស្អាត និងមានទឹករលកវែងជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោកនេះ ត្រូវបានប្រទះឃើញជាលើកដំបូងកាលពីឆ្នាំ១៩៦៥ ដោយអ្នកជិះស្គីម្នាក់ឈ្មោះ លោក Chuck Shipman ជនជាតិអាមេរិករស់នៅរដ្ឋហាវ៉ៃ ក្នុងអំឡុងពេលលោកជិះយន្តហោះត្រឡប់មកពីចូលរួមប្រកួត World Surfing Championship នៅទីក្រុងលីម៉ា ប្រទេសប៉េរូ ។

ក្នុងអំឡុងពេលជិះយន្តហោះ លោក Chuck Shipman បានមើលឃើញទឹករលកវែងបំផុតតាមបង្អួចយន្តហោះ ហើយវាធ្វើឱ្យលោករំភើប និងភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ។ លោកបានចំណាយពេលវេលាអស់២ឆ្នាំ ដើម្បីស្រាវជ្រាវទិន្នន័យពីអ្នកជិះស្គីជនជាតិប៉េរូ ដែលលោកស្គាល់ ពីព្រោះលោកចង់ដឹងថា តើឆ្នេរសមុទ្រមួយនេះស្ថិតនៅកន្លែងណា ។ ចុងក្រោយ លោកក៏បានស្គាល់ពីទីតាំងរបស់ឆ្នេរដ៏ស្រស់ស្អាត និងមានទឹករលកវែងបំផុតនេះ ។

តំបន់មានទឹករលកសមុទ្រវែងបំផុតនេះ ឈ្មោះថា «EI Hombre» ហើយគេអាចជិះស្គីទៅដល់ឆ្នេរមួយទៀតនៅលើទឹករលកមួយខ្សែ គឺជាមធ្យម គេអាចជិះស្គីនៅលើទឹករលក ចាប់ពី៣នាទី រហូតដល់៥នាទី ។

កាលពីដើមឆ្នាំ២០២៤ ទឹករលកវែងបំផុតនេះបានទទួលការអភិរក្សជាលើកដំបូង នៅពេលរដ្ឋាភិបាលប្រទេសប៉េរូ (ជាប្រទេសស្ថិតនៅអាមេរិកខាងត្បូង) បានហាមឃាត់ការសាងសង់ផ្សេងៗនៅក្បែរឆ្នេរសមុទ្រ ដោយសារខ្លាចប៉ះពាល់ដល់ទឹករលកនៅតាមឆ្នេរ ។

ក្រៅពីនេះ រដ្ឋាភិបាលបានរៀបចំគម្រោងការពារឆ្នេរខ្សាច់ចំនួន៥កន្លែងទៀត ដោយកំណត់គោលដៅថា នឹងការពារទឹករលកនៅឆ្នេរសមុទ្រ សរុប១៣០កន្លែងនៅប្រទេសប៉េរូ ដើម្បីឱ្យអ្នកជិះស្គីពេញចិត្តឆ្នេរសមុទ្រនៅប្រទេសប៉េរូ ៕

ប្រទេសចិន៖ មហាកំផែងនៃប្រទេសចិន មិនត្រឹមតែជាស្នាដៃស្ថាបត្យកម្មដ៏អស្ចារ្យ ទាក់ទងនឹងមាត្រដ្ឋាន និងវិស្វកម្មប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជានិមិត្តរូបនៃភាពរឹងមាំ និងភាពវៃឆ្លាតរបស់ជនជាតិចិនបុរាណទៀតផង។ មហាកំផែងនេះគឺជាបន្ទាយបន្តបន្ទាប់ដែលត្រូវបានសាងសង់ឆ្លងកាត់ព្រំដែនភាគខាងជើងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃរដ្ឋចិនបុរាណ និងចក្រពត្តិចិន សម្រាប់ជាការការពារប្រឆាំងនឹងក្រុមជនភៀសខ្លួនផ្សេងៗពីទន្លេ Eurasian Steppe។ បច្ចុប្បន្នមហាកំផែងចិនគឺជាកន្លែងទាក់ទាញទេសចរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញបំផុតនៅលើពិភពលោក ដោយសារសមត្ថភាពការពារយោធាដ៏ល្អឥតខ្ចោះជាមួយនឹងជញ្ជាំងក្រាស់ កំពែងជ្រៅ និងប៉មយាមជាបន្តបន្ទាប់ដែលចែកចាយស្មើៗគ្នា។

ទោះជាយ៉ាងណាគេឆ្ងល់ថា តើមនុស្សបុរាណជំនាន់មុនបានសាងសង់សំណង់ដ៏រឹងមាំបែបនេះដោយរបៀបណា ទើបអាចរក្សាវាឱ្យនៅតែមានភាពល្អឥតខ្ចោះទោះបីជាមានអាយុកាលជាង ២ ពាន់ឆ្នាំក៏ដោយ។ សម្រាប់មូលហេតុដែលមហាកំផែងចិននៅតែរឹងមាំនិងរក្សាភាពល្អឥតខ្ចោះរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្នគឺដោយសារ “អ្នកសាងសង់បុរាណដឹងពីសម្ភារៈណាដែលគួរប្រើ និងមិនគួរប្រើដែលអាចធ្វើឱ្យរចនាសម្ព័ន្ធកាន់តែមានស្ថេរភាព” ។ យោងតាមការស្រាវជ្រាវមនុស្សបុរាណជំនាន់មុន បានសាងសង់កំពង់ផែងប្រើដីឥដ្ឋ ដែលជាល្បាយនៃសារធាតុសរីរាង្គ ដូចជាដី និងក្រួសដែលបង្ហាប់ជាមួយគ្នាដើម្បីបង្កើតជញ្ជាំងយក្ស។ ទោះបីជាវត្ថុធាតុទាំងនេះអាចងាយនឹងសំណឹកជាងវត្ថុធាតុផ្សេងទៀតដូចជាថ្មរឹងក៏ដោយ ក៏ពួកវាច្រើនតែជំរុញឱ្យមានការវិវត្តនៃ “ជីវគីមី” ។

ដូច្នេះដើម្បីសាកល្បងកម្លាំង និងភាពសុចរិតនៃមហាកំផែង អ្នកស្រាវជ្រាវបានប្រមូលសំណាកពីផ្នែកចំនួនប្រាំបីផ្សេងគ្នា ដែលសាងសង់ឡើងនៅចន្លោះឆ្នាំ ១៣៦៨ មុនគ.ស និង ១៦៤៤ មុនគ.ស។ ពួកគេបានរកឃើញថា ៦៧% នៃសំណាកមាន “ជីវសែល” ដែលសាស្រ្តាចារ្យ Xiao ហៅថា “វិស្វករប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី” ។ បន្ទាប់មកអ្នកស្រាវជ្រាវក៏បានរកឃើញថាសំណាក “bioshell” ដែលប្រើបានយូរជាងគំរូផែនដីធម្មតា ៣ ដង។ យោងតាមការស្រាវជ្រាវ សំណាកនេះគឺមានស្លែគឺរឹងជាពិសេស នេះគឺដោយសារតែ cyanobacteria និងសារពាង្គកាយមានជីវិតផ្សេងទៀតនៅក្នុង biocrust នឹង “ភ្ជាប់យ៉ាងតឹងរ៉ឹង” រួមគ្នាជាមួយភាគល្អិតផែនដីដែលជាប់គាំងដែល “បង្កើនស្ថេរភាពរចនាសម្ព័ន្ធរបស់ពួកគេ” ទីបំផុតបង្កើតចំណងរឹងមាំជាងស៊ីម៉ងត៍។

ហេតុនេះហើយសរុបមកមូលហេតុដែលមហាកំផែងចិននៅតែរឹងមាំនិងរក្សាភាពល្អឥតខ្ចោះរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្នគឺដោយសារ ជីវកេសគឺស្តើង ស្រទាប់ស្អិតនៃដីដែលនៅជាប់គ្នាដោយសារពាង្គកាយមានជីវិតដូចជា ស្លែ លីចេន និងស៊ីយ៉ាណូបាក់តេរី (មីក្រូសារពាង្គកាយរស្មីសំយោគ) និងអតិសុខុមប្រាណដទៃទៀត ដែលស្រទាប់ adhesive នេះនឹងជួយធ្វើឱ្យរចនាសម្ព័ន្ធរឹងមាំជាពិសេសនៅក្នុងតំបន់ស្ងួតនិងពាក់កណ្តាលស្ងួត។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា មហាកំផែងបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ ២២១ មុនគ.ស ទាំងនេះគឺជាគម្រោងសំណង់ដ៏ធំបំផុតមួយដែលមនុស្សជាតិធ្លាប់បានធ្វើ ដោយទ្រង់ទ្រាយថ្មលាតសន្ធឹងជាង ២១,០០០ គីឡូម៉ែត្រដែលស្ទើរតែពាក់កណ្តាលនៃអេក្វាទ័រ៕