បច្ចុប្បន្នមីហឹរកូរ៉េបានផ្ទុះការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងពីសំណាកយុវវ័យមិនថានៅអាស៊ី អឺរ៉ុបប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីនៅតំបន់អាហ្វ្រិកមួយចំនួនក៏ពេញនិយមខ្លាំងដែរ។ មីកូរ៉េមានច្រើនប្រភេទ ដោយប្រភេទមីខ្លះមានរសជាតិហឹរខ្លាំង ប៉ុន្តែឆ្ងាញ់នឹងជាចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់យុវវ័យ។ ទោះជាយ៉ាងណាយោងតាមទីភ្នាក់ងារចំណីអាហាររបស់ប្រទេសដាណឺម៉ាក បានព្រមានថា មីហឹរកូរ៉េបីប្រភេទនេះមនុស្សគួរតែជៀសវាង ព្រោះថាវាមានរសជាតិហឹរខ្លាំងពេក ដែលអាចបណ្តាលឱ្យពុលស្រួចស្រាវ។

ដូច្នេះផលិតផលមីបីប្រភេទរបស់ក្រុមហ៊ុនកូរ៉េដ៏ល្បីល្បាញ Samyang Foods គឺ Buldak 3x Spicy & Hot Chicken, 2x Spicy & Hot Chicken និង Hot Chicken Stew ត្រូវបានវាយតម្លៃថាមានកម្រិតគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងនៃសារធាតុ capsaicin ដែលជាធាតុផ្សំសកម្មហឹរនៅក្នុងម្ទេស នេះបើយោងតាមសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់អាជ្ញាធរចំណីអាហារ និងបសុព្យាបាលដាណឺម៉ាក។ ទីភ្នាក់ងារនេះបានបន្តទៀតថាផលិតផលទាំងបីនេះគឺមានរសជាតិហឹរខ្លាំងបំផុតដែលអាច “បណ្តាលឱ្យមនុស្សមានការពុលស្រួចស្រាវ” ដោយបន្ថែមថា មីទាំងនេះនឹងត្រូវបានដកចេញពីទីផ្សារដាណឺម៉ាក។

អាជ្ញាធរចំណីអាហារ និងបសុពេទ្យរបស់ប្រទេសដាណឺម៉ាកបានចេញការព្រមានពិសេសមួយសម្រាប់កុមារ ហើយបានជំរុញឱ្យឪពុកម្តាយទាក់ទងទៅមជ្ឈមណ្ឌលគ្រប់គ្រងជាតិពុលភ្លាមៗ ប្រសិនបើកូនរបស់ពួកគេមាន “រោគសញ្ញាពុលស្រួចស្រាវ” បន្ទាប់ពីទទួលទានមីហឹរទាំងនេះ។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា ផលិតផលរបស់ក្រុមហ៊ុនកូរ៉េ Samyang Foods គឺមានភាពល្បីល្បាញខ្លាំង និងពេញនិយមនៅបរទេស ដោយប្រាក់ចំណេញរបស់ក្រុមហ៊ុនបានឈានដល់កម្រិតខ្ពស់បំផុតរហូតដល់ ១១០ លានដុល្លារក្នុងឆ្នាំ ២០២៣។ Samyang Foods បាននិយាយថានេះជាលើកទីមួយហើយដែលផលិតផលរបស់ខ្លួនត្រូវបានប្រមូលមកវិញដោយសារមានរសជាតិហឹរពេក ដោយបន្ថែមថាពួកគេនឹងព្យាយាមស្វែងយល់បន្ថែមអំពីបទប្បញ្ញត្តិនៅក្នុងទីផ្សារនាំចេញ។

អ្នកនាំពាក្យក្រុមហ៊ុនបាននិយាយថា “ផលិតផលរបស់យើងត្រូវបាននាំចេញនៅជុំវិញពិភពលោក ប៉ុន្តែនេះគឺជាការប្រមូលមកវិញជាលើកដំបូងសម្រាប់ហេតុផលនេះ” ។ ក្នុងប៉ុន្មានខែថ្មីៗនេះ តម្លៃភាគហ៊ុនរបស់ Samyang Foods បានហក់ឡើងដល់ ៧០% បន្ទាប់ពីមីហឹរ Carbonara ល្បីល្បាញនៅលើ TikTok ។ ផលិតផលនេះលក់ដាច់ខ្លាំងបំផុតនៅអាមេរិក ហើយក៏មានរបាយការណ៍ថាអស់ស្តុកផងដែរ៕

Badminton Cabinet គឺជាគ្រឿងសង្ហារិមមួយក្នុងចំណោមគ្រឿងសង្ហារិម ដែលមានតម្លៃបំផុតនៅលើពិភពលោក ។ កាលពីឆ្នាំ២០០៤ គ្រឿងសង្ហារិមមួយនេះត្រូវបានគេដាក់លក់ដេញថ្លៃក្នុងតម្លៃរហូតដល់៣៦លានដុល្លារអាមេរិក ។

យើងមកមើលថា ហេតុអ្វីទើបវាមានតម្លៃខ្ពស់បែបនេះ និងមានលក្ខណៈពិសេសបែបណាខ្លះ?

Badminton Cabinet គឺជាទូរដ៏ល្អប្រណីតមួយដែលធ្វើឡើងដោយក្រុមជាងមានជំនាញជាង៣០នាក់ ហើយពួកគេបានចំណាយពេលរហូតដល់ជាង៦ឆ្នាំឯណោះ ទើបធ្វើទូរនេះរួចរាល់ តាមការកុម្ម៉ង់របស់បុគ្គលមានឥទ្ធិពលម្នាក់ឈ្មោះ Henry Somerset ក្នុងសម័យ Duke of Beaufort ។

ការធ្វើទូរនេះឡើង គឺពុំមែនសម្រាប់ទុកដាក់សម្ភារៈធម្មតាទេ ប៉ុន្តែទូរនេះសម្រាប់ទុកវត្ថុតំណាងឱ្យភាពល្អប្រណីត, ទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភ និងបង្ហាញពីអំណាចរបស់ម្ចាស់ទូរតែប៉ុណ្ណោះ ដូចជា ៖ រូបថត និងរូបចម្លាក់មានតម្លៃផ្សេងៗ ។

ក្រោយពីក្រុមជាងជំនាញបានធ្វើទូររួចរាល់ហើយ ពួកគេក៏បានយកទូរនេះទៅតម្កល់ក្នុងគេហដ្ឋានមួយឈ្មោះ «Badminton House» នៅតំបន់ Gloucestershire ។ ប៉ុន្តែក្រោយមក នៅសតវត្សរ៍ទី២០ កូនចៅក្នុងគ្រួសារនេះបានលក់វាទៅឱ្យអ្នកផ្សេងទៀត ។

ទូរមានតម្លៃរាប់លានដុល្លារអាមេរិក Badminton Cabinet បានធ្វើឡើងពីឈើមួយប្រភេទឈ្មោះ Ebony និងតុបតែងលម្អទៅដោយថ្មមានតម្លៃជាច្រើនប្រភេទ ដូចជា ៖ Amethyst quartz, Agate និង lapis lazuli ហើយវាមានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងមនុស្សទៅទៀត ។

កាលពីឆ្នាំ២០០៤ ភ្នាក់ងារដេញថ្លៃគ្រឿងសង្ហារិម Christie’s បានធ្វើការដេញថ្លៃទូរ Badminton Cabinet ហើយអ្នកឈ្នះការប្រកួតនាពេលនោះ គឺព្រះអង្គម្ចាស់ Hans Adam II ដែលបានដេញថ្លៃទូរក្នុងតម្លៃ៣៦លានដុល្លារអាមេរិក ។

ក្រោយមក ព្រះអង្គម្ចាស់ក៏ប្រគល់ទូរនេះទៅឱ្យសារមន្ទីរ Liechtenstein នៅប្រទេសអូទ្រីស ដើម្បីតាំងបង្ហាញទៅសាធារណជនរហូតដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន ៕

ដូចប្រិយមិត្តជ្រាបរួចមកហើយថា នៅក្នុងប្រទេសវៀតណាមនាពេលថ្មីៗនេះគឺមានរឿងចម្លែកៗកើតឡើងផ្ទួនៗគ្នា ខណៈកាលពីដើមខែមិថុនាឆ្នាំនេះ គឺមានត្រីសមុទ្រទឹកជ្រៅដ៏ធំសម្បើមមួយក្បាលងា.ប់ដោយមិនដឹងមូលហេតុ ដោយត្រីប្រភេទនេះត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជានិមិត្តរូបនៃគ្រោះមហន្តរាយ ហើយវាក៏ជាសត្វកម្រដែលមិនងាយបង្ហាញឱ្យមនុស្សយើងឃើញវានោះទេ។ មិនយូរប៉ុន្មានរំលងប្រហែលពីរបីថ្ងៃក្រោយមក ក៏មានបាតុភូតរន្ទះបា.ញ់ជាប់ៗគ្នារហូតដល់ជាង ៧ ពាន់ដងនៅក្នុងទីក្រុងហាណូយបណ្តាលឱ្យគោក្របីរាប់សិបក្បាលងា.ប់ជាបន្តបន្ទាប់។

បច្ចុប្បន្នប្រទេសនេះកំពុងជួបប្រទះនឹងគ្រោះទឹកជំនន់ធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងតំបន់មួយចំនួន។ ហើយគិតត្រឹមថ្ងៃទី១៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤ យោងតាម Vnexpress បានឱ្យដឹងថា សមុទ្រនៃឆ្នេរ Mun ភាគនិរតីនៃកោះ Tho Chau ទីក្រុង Phu Quoc គឺមានបាតុភូតដ៏ចម្លែកមួយបានលេចឡើងជាលើកដំបូងនៅក្នុងដែនទឹករបស់កោះនេះ នៅពេលដែលទឹកសមុទ្រស្រាប់តែប្រែទៅជាពណ៌ក្រហមដូចឈាម។ យោងតាមគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំថូចូវ ទឹកសមុទ្រប្រែពណ៌ក្រហមចាប់ពីម៉ោង ១០ ព្រឹកថ្ងៃទី១២ ខែមិថុនា បន្ទាប់មកបានរីករាលដាលដល់ពេលរសៀល ដោយគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដីប្រមាណ ១.០០០ ម៉ែត្រការ៉េ។

នៅថ្ងៃដដែលនោះប្រជាពលរដ្ឋក៏បានប្រទះឃើញសត្វតូចៗជាច្រើនក្បាលងាប់ ដែលភាគច្រើនជាត្រីត្រូវបានបោកបក់មកច្រាំង។ ទោះជាយ៉ាងណាមកដល់ពេលនេះ ទឹកសមុទ្រហាក់មានពណ៌ស្រាលជាងមុន និងរួមតូចក្នុងតំបន់ ហើយក៏បានរលាយបន្តិចម្តងៗផងដែរ។ លោក Do Van Dung លេខាឃុំ Tho Chau បាននិយាយថា មូលហេតុដែលបណ្តាលឱ្យទឹកសមុទ្រប្រែទៅជាពណ៌ក្រហមបែបនេះគឺដោយសារ បាតុភូតនៃការបន្តពូជសារ៉ាយហួសប្រមាណ ដែលមិនទាក់ទងនឹងចលនាទឹករលក។ បាតុភូតនេះលេចឡើងភាគច្រើននៅតំបន់សមុទ្រ ជាពិសេសច្រកសមុទ្រនៅជិតមាត់ទន្លេ និងកំពង់ផែសមុទ្រ។

ហើយជារឿយៗការប្រមូលផ្តុំសារ៉ាយអាចធ្វើឱ្យផ្ទៃទឹកក្លាយទៅជាពពុះ ឬប្រែពណ៌ ដែលអាចមានពណ៌ស្វាយ ពណ៌ផ្កាឈូក ពណ៌ខៀវ ឬក្រហម។ របាយការណ៍បាននិយាយថា “ផ្កាសារ៉ាយជាធម្មតាលេចឡើងតែក្នុងអាកាសធាតុត្រជាក់ប៉ុណ្ណោះ” នៅពេលដែលអាកាសធាតុក្តៅ និងមានពន្លឺព្រះអាទិត្យ សារ៉ាយក៏បាត់ទៅវិញដោយខ្លួនឯង។ ទោះជាយ៉ាងណាជំនោរក្រហមអាចបង្កើតជាតិពុលដល់ធម្មជាតិ បំផ្លាញអុកស៊ីហ្សែន បង្កឱ្យត្រី ក្តាម និងសត្វសមុទ្រជាច្រើនទៀតងា.ប់។ លើសពីនេះជំនោរក្រហមក៏អាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពមនុស្សយើងផងដែរ ប្រសិនបើសារពាង្គកាយត្រូវបានបំពុលដោយសារធាតុពុលនោះ៕

ជាការពិតណាស់មហាសមុទ្រនៅលើផែនដីយើងនេះភាគច្រើនសុទ្ធតែមានសត្វពស់រស់នៅ ហើយពស់ដែលរស់នៅក្នុងមហាសមុទ្រគឺមានប្រហែល ៧០ ប្រភេទឯណោះ ដែលវាច្រើនជាងប្រភេទសត្វអណ្តើកសមុទ្ររហូតដល់ទៅ ១០ ដង។ ពស់សមុទ្រគឺសត្វមានពិសដ៏កាចសាហាវ និងមានឥទ្ធិពលបំផុតដោយវាបានរីករាលដាលពាសពេញមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក និងមហាសមុទ្រឥណ្ឌា ចាប់ពីប្រទេសជប៉ុន ដល់នូវែលសេឡង់ និងពីអាហ្វ្រិកខាងត្បូង រហូតដល់អាមេរិកកណ្តាល។

ទោះជាយ៉ាងណាក្រឡេកមកមើលមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិកវិញគឺគ្មានសត្វពស់រស់នៅសូម្បីតែមួយ ដែលនេះត្រូវបានគេឆ្ងល់ថា ហេតុអ្វីបានជាមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិកគ្មានសត្វពស់រស់នៅដូចសមុទ្រផ្សេងទៀត? តាមទ្រឹស្តីរបស់លោក Coleman Sheehy ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងការប្រមូលសត្វចិញ្ចឹមរបស់សារមន្ទីរប្រវត្តិសាស្ត្រធម្មជាតិនៃរដ្ឋ Florida បាននិយាយថា៖ ពស់សមុទ្រអាចរីកដុះដាលនៅតែតំបន់ត្រូពិចក្តៅប៉ុណ្ណោះ ដូចជាតំបន់ការាបៀនផ្តល់ជម្រក និងលក្ខខណ្ឌរស់នៅដ៏អំណោយផលរបស់ពស់សមុទ្រ។

ខណៈតំបន់មហាសមុទ្រអាត្លង់ទិកគឺសត្វពស់មិនអាចទៅដល់បាននោះទេ ដោយសារនៅទីនោះគឺមានអាកាសធាតុត្រជាក់ខ្លាំងពេក មិនស័ក្តិសមឱ្យសត្វពស់រស់នៅបាន។ យោងតាម Sheehy និងសហការីរបស់លោក បានបន្ថែមទៀតថា ដូច្នេះមូលហេតុដែលពស់មិនមានវត្តមាននៅក្នុងមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិកគឺដោយសារភូមិសាស្ត្រ អាកាសធាតុ និងពេលវេលាមិនអំណោយផលសម្រាប់សត្វពស់។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា មហាសមុទ្រអាត្លង់តិចគឺជាមហាសមុទ្រដែលស្ថិតក្រោមអាកាសធាតុត្រជាក់ខ្លាំងបំផុត ដោយសារកន្លែងភាគច្រើនស្ថិតនៅក្បែរតំបន់ប៉ូល ហើយខ្លះទៀតស្ថិតនៅក្បែរខ្សែអេក្វាទ័រ គឺវាមានអាកាសធាតុបែបត្រូពិច។ សីតុណ្ហភាពជាមធ្យមរបស់មហាសមុទ្រអាត្លង់ទិច គឺចន្លោះ ២ ក្រោមសូន្យអង្សាសេ ទៅដល់ ៣០ អង្សាសេ។ មហាសមុទ្រនេះគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃផែនដីជិត ២០ ភាគរយ ជាមហាសមុទ្រធំជាងគេទីពីរនៅលើពិភពលោកបន្ទាប់ពីមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក៕

ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ កាលពីមុន ប្រទេសនានាបានសាងសង់ស្ពានពីឈើ ឬស្ពានដែក សម្រាប់ឱ្យពលរដ្ឋធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ បន្ទាប់មក បច្ចេកវិទ្យាលើពិភពលោកបានរីកចម្រើនកាន់តែខ្លាំង ទើបធ្វើឱ្យការសាងសង់ស្ពាននានាត្រូវផ្លាស់ប្តូរជាស្ពានស៊ីម៉ងត៍រឹងមាំ និងមានលក្ខណៈទំនើបទៅតាមសម័យកាល ។ ប៉ុន្តែនៅរដ្ឋ Meghalaya ប្រទេសឥណ្ឌា មានស្ពានខុសពីនេះ ហើយគេបានឃើញស្ពានបុរាណជាច្រើន (ឬហៅថាស្ពានមានជីវិត) ដែលបានធ្វើឡើងរាប់រយឆ្នាំមកហើយ ។

តើលោកអ្នកជ្រាបទេ ហេតុអ្វីទើបគេដាក់ឈ្មោះស្ពានឈើនៅរដ្ឋ Meghalaya ប្រទេសឥណ្ឌាថា ជាស្ពានមានជីវិត (Living Root Bridges) ? ថ្ងៃនេះ សារព័ត៌មាន KBN បានដកស្រង់ឯកសារមួយដែលនិយាយអំពីស្ពានមានជីវិតនៅឥណ្ឌា មកជូនលោកអ្នកបានជ្រាប ។

ប្រសិនបើភ្ញៀវទេសចរដើរចូលក្នុងព្រៃត្រូពិកនៅរដ្ឋ Meghalaya ដែលគេស្គាល់ថា ជារដ្ឋមានផ្ទៃដីសើមច្រើនបំផុតនៅប្រទេសឥណ្ឌា គឺពួកគេនឹងបានឃើញស្ពានមានជីវិតជាច្រើនកន្លែង ។ វាជាមរតកបន្សល់ពីដូនតាដែលបានជួយគ្នាត្បាញវល្លិ និងទាញឫសឈើវែងៗមិនរុំបញ្ចូលគ្នា ដើម្បីឱ្យកូនចៅបានប្រើប្រាស់ធ្វើដំណើរទៅមកយ៉ាងមានសុវត្ថិភាព ។

ស្ពាននេះត្រូវបានសាងសង់ឡើងពីឫសឈើម្យ៉ាងឈ្មោះ Ficus elastic ដោយក្រុមកុលសម្ព័ន្ធ Khasi និង Jaintia ។ ពួកគេបានប្រមូលវល្លិ៍ និងឫសឈើវែងៗមករុំបញ្ចូលគ្នា ដើម្បីឱ្យឫសឈើកាន់តែមានសភាពរឹងមាំតាមពេលវេលា រហូតដល់ស្ពានឫសឈើនេះអាចឱ្យមនុស្សដើរឆ្លងកាត់បាន ។

ស្ពានមានជីវិត គឺជាគំរូមួយដ៏ល្អនៃការប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងការរស់នៅជាមួយធម្មជាតិ ។ ស្ពានមានជីវិតមួយចំនួនធ្វើឡើងដោយក្រុមកុលសម្ព័ន្ធ គឺមានអាយុកាលរាប់រយឆ្នាំ ប៉ុន្តែគេអាចប្រើប្រាស់វារហូតដល់បច្ចុប្បន្ន ។ លើសពីនេះ វាមិនត្រឹមតែជាទីកន្លែងដ៏អស្ចារ្យខាងវិស្វកម្មធម្មជាតិប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាតំបន់ទេសចរណ៍យ៉ាងស្រស់ស្អាត និងបង្ហាញពីលក្ខណៈពិសេសទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរមកពីជុំវិញពិភពលោកផងដែរ ។

Meghalaya គឺជារដ្ឋស្ថិតនៅភាគឦសានប្រទេសឥណ្ឌា និងជាប់ប្រទេសបង់ក្លាដែស ។ រដ្ឋនេះមានភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងពេញមួយឆ្នាំ ទើបធ្វើឱ្យផ្ទៃដីភាគច្រើនក្នុងរដ្ឋមានសំណើមគ្រប់ពេលវេលា ។ វាធ្វើឱ្យអគារ, លំនៅឋាន និងស្ពានជាច្រើនកន្លែងងាយនឹងខូចខាត ហើយបុព្វបុរសរបស់ក្រុមកុលសម្ព័ន្ធ Khasi និង Jaintia បានរកវិធីធ្វើស្ពានសម្រាប់ឆ្លងអូរ ឬព្រែក ដែលមានទឹកហូរខ្លាំងក្នុងរដូវវស្សា ។

គេបានចំណាយពេលអស់រាប់រយឆ្នាំ ទើបអាចធ្វើស្ពានមានជីវិតនីមួយៗឱ្យរួចរាល់ និងប្រើប្រាស់បាន ។ ស្ពានខ្លះបានធ្វើតាំងពីសម័យរដ្ឋ Meghalaya ស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់អាណាចក្រ Ahom ប្រមាណ៥០០ឆ្នាំមុន ។ ដូច្នេះ អ្នកធ្វើស្ពាននេះគ្មានឱកាសបានប្រើប្រាស់វាទេ ប៉ុន្តែពួកគេជឿថា វាជារង្វាន់ពិសេសបំផុតសម្រាប់ទុកឱ្យកូនចៅជំនាន់ក្រោយបានប្រើយ៉ាងមានសុវត្ថិភាព ។

ទោះយ៉ាងណា ការធ្វើដំណើរទៅមើលស្ពានមានជីវិតក្នុងព្រៃមិនងាយស្រួលឡើយ និងត្រូវចំណាយពេលជាច្រើនម៉ោងទៀតផង ទើបបានឃើញស្ពានដែលមានអាយុកាលរាប់រយឆ្នាំនេះ ។ ក្នុងចំណោមស្ពានល្បីឈ្មោះ និងមានភ្ញៀវទេសចរមកលេងច្រើនបំផុត គឺស្ពាន «Umshiang Double Decker Living Root Bridge» ឬឈ្មោះជាភាសាឥណ្ឌាថា «Jing Kieng Jri» ស្ថិតនៅភូមិ Nongriat ទីក្រុង Cherrapunji ។

ភ្ញៀវទេសចរមកកម្សាន្តនៅទីនេះនឹងរីករាយជាមួយការធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ព្រៃត្រូពិច និងគយគន់ទេសភាពដ៏ស្រស់ស្អាត ឬក៏ស្រាវជ្រាវពីវប្បធម៌ក្នុងតំបន់របស់ក្រុមកុលសម្ព័ន្ធ Khasi និង Jaintia ។ ក្រៅពីនេះ ភ្ញៀវទេសចរនឹងមានឱកាសទទួលបានបទពិសោធន៍ទទួលការរាប់អានយ៉ាងកក់ក្តៅពីអ្នកភូមិក្នុងតំបន់ផងដែរ ៕