វត្តភូដែលជាប្រាសាទដ៏ពិសិដ្ឋមួយមានអាយុកាល ១,០០០ ឆ្នាំក្នុងប្រទេសឡាវបានកំពុងអង្រួនចិត្តភ្ញៀវទេសចរទាំងក្នុងស្រុក និងក្រៅស្រុកឱ្យមកទស្សនានូវទិដ្ឋភាពទីក្រុងបែបបុរាណយ៉ាងច្រើនកុះករពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ។
ប្រាសាទវត្តភូគឺជាអតីតប្រាសាទមួយរបស់ខ្មែរ ដែលត្រូវបានកសាងឡើងនៅកំឡុងពាក់កណ្តាលស.វទី ១០ ក្នុងរាជ្យព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១ ពោលគឺកសាងមុនប្រាសាទអង្គរវត្តទៅទៀត។ បច្ចុប្បន្នប្រាសាទនេះមានទីតាំងនៅលើចង្កេះភ្នំភូកៅនៃតំបន់វប្បធម៌ប៉ាក់សេ ខេត្តចំប៉ាសាក់ របស់សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតឡាវ។

ប្រាសាទវត្តភូ គឺជាគ្រាប់ពេជ្រវប្បធម៌ខ្មែរមួយដែលបានរបូតបាត់នាសម័យក្រោយអង្គរ ត្រូវបានសាងសង់ក្នុងរាជ្យព្រះរាជាច្រើនអង្គ ដូចជាព្រះបាទយសោវរ្ម័នទី១ ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី១ ព្រះបាទសូរ្យវរ្ម័នទី២ និងព្រះបាទភវវរ្ម័នទី១ ដែលរូបរាងនៃប្រាសាទគឺពិតជាស្រដៀងគ្នាយ៉ាងខ្លាំងទៅនឹងប្រាសាទព្រះវិហាររបស់ខ្មែរយើងខ្លាំងណាស់។ ប្រាសាទនេះគឺជាទីគោរពបូជារបស់សត្វមានជីវិតជាច្រើន ដែលជានិមិត្តរូបនៃព្រះសិវៈក្នុងសាសនាហិណ្ឌូ។ ប៉ុន្តែក្នុងសតវត្សទី ១៣ ប្រាសាទនេះក៏បានប្រែក្លាយទៅជាវត្តព្រះពុទ្ធសាសនា ហើយក៏ក្លាយទៅជាទីសក្ការៈបូជារបស់ពុទ្ធសាសនិករហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះផងដែរ។

ប្រាសាទវត្តភូគឺជាប្រាសាទភ្នំ ដែលបែរមុខទៅទិសខាងកើតមានរាងជាក្រចាប់សេះ ហើយស្ថាបត្យកម្មដែលមានភាពអស្ចារ្យជាងគេនោះគឺជណ្ដើរបុរាណថ្មដាជាថ្នាក់ៗមានប្រវែង ១៣០០ ម៉ែត្រប្រកបដោយក្បាច់រចនាយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ។ ប្រសិនបើបងប្អូនប្រជាពលរដ្ឋចង់ទៅទស្សនាប្រាសាទមួយនេះយើងអាចធ្វើដំណើរតាមរយ:រថយន្តបានដោយ មានចម្ងាយប្រហែល ៦៦០ គីឡូម៉ែត្រពីរាជធានីភ្នំពេញ ឬចម្ងាយ ៣០០ គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តស្ទឹងត្រែងប្រទេសកម្ពុជាយើង។

បន្ទាប់មកយើងត្រូវធ្វើដំណើរដោយម៉ូតូឬរថយន្តក៏បាននូវចម្ងាយ ៤៥ គ.ម ឬ ៥០ នាទីពីទីក្រុងប៉ាក់សេ តាមបណ្ដោយទន្លេមេគង្គ។ ពិសេសជាងនេះទៅទៀត តាមផ្លូវធ្វើដំណើរភ្ញៀសទេសចរនឹងបានគយគន់ផ្ទះ បែបជនបទនិងទេសភាពវាលស្រែខៀវស្រងាត់ ជាមួយសកម្មភាពដកស្ទូងរបស់ប្រជាកសិករឡាវ អមជាមួយភ្នំហំព័ទ្ធដោយផ្សែងអ័ព្ទនៅខាងក្រោយដាច់កន្ទុយភ្នែកគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុត។ ដូច្នេះបច្ចុប្បន្នប្រាសាទដ៏ល្អឯកមួយនេះបានកំពុងឆក់យកបេះដូងភ្ញៀវទេសចររាប់ពាន់នាក់ឱ្យមកទស្សនានូវទិដ្ឋភាពទីក្រុងបែបបុរាណយ៉ាងច្រើនកុះករ៕

ប្រទេសថៃ ៖ រដ្ឋាភិបាលថៃតែងតែលើកទឹកចិត្ត ឬលើកលែងទិដ្ឋាការសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរបរទេស ដើម្បីឱ្យពួកគេមកកម្សាន្តនៅប្រទេសថៃឱ្យបានច្រើន ដូចជា ៖ តាមផ្លូវអាកាស ផ្លូវគោក និងផ្លូវទឹក ។ លើសពីនេះ ថៃក៏បានកែលម្អអាកាសយានដ្ឋានរបស់ខ្លួនឱ្យកាន់តែធំ និងទំនើបផងដែរ ដោយសង្ឃឹមថា ជនបរទេសនឹងមានភាពងាយស្រួលពេលធ្វើដំណើរមកដល់ថៃ ។

ប៉ុន្តែជនបរទេសលើកឡើងថា ពួកគេពិបាកប្រើប្រាស់ជណ្តើរយន្តនៅអាកាសយានដ្ឋានថៃខ្លាំងណាស់ ។ ពេលពួកគេឃើញជណ្តើរយន្តថៃម្តងៗ ស្ទើរតែកើតរោគចិត្តគ្រប់គ្នា ពីព្រោះវាជាជណ្តើរយន្តអន់បំផុត ដែលពួកគេពុំធ្លាប់ជួបប្រទះកន្លងមក ។ ហេតុអ្វីជនបរទេសនិយាយបែបនេះ?

នាពេលថ្មីៗនេះ អ្នកលេងបណ្តាញសង្គមនៅបរទេសជាច្រើនបានចែកចាយរូបភាពជណ្តើរយន្តអាកាសយានដ្ឋានប្រទេសថៃ នៅក្រុមជជែកក្នុងហ្វេសប៊ុក Hello Thailand ហើយនិយាយថា ពិបាកប្រើប្រាស់ណាស់ ។ ក្រោយការចែកចាយរូបភាពទាំងនេះ ក៏មានជនបរទេសរាប់រយនាក់ចូលមកបញ្ចេញមតិគាំទ្រការលើកឡើងខាងលើ និងចុច Emoji យំទៀតផង ។

ជនបរទេសម្នាក់បានបង្ហោះរូបភាពជណ្តើរយន្តក្នុងអាកាសយានដ្ឋានមួយកន្លែងនៅប្រទេសថៃ និងសរសេរថា «ជណ្តើរយន្តគួរឱ្យភ័យខ្លាចបំផុត» ។ ក្រោយមក ក៏មានជនបរទេសផ្សេងទៀតចូលមកបញ្ចេញមតិយល់ស្របជាមួយការលើកឡើងនេះ ពីព្រោះពួកគេមើលឃើញថា ជណ្តើរយន្តនៅអាកាសយានដ្ឋានថៃធ្លាប់មានបញ្ហាជាច្រើនកន្លងមក ។

ជនបរទេសម្នាក់និយាយថា ៖ «ការប្រើប្រាស់ជណ្តើរយន្តនេះ គឺដូចគ្នានឹងការដើរចូលក្នុងពន្ធនាគារដែរ និងជាជណ្តើរយន្តអន់បំផុត» ។ ជនបរទេសខ្លះទៀតថា ៖ «ស្អប់ជណ្តើរយន្តនេះណាស់ ពីព្រោះវាដូចជាផ្លូវនាំខ្លួនចុះពីឋានសួគ៌ ទៅកាន់ឋាននរក» ។

ជនបរទេសផ្សេងទៀតថា ៖ «វាជាជណ្តើរធ្វើដំណើរទៅកាន់ជំងឺផ្លូវចិត្ត ខ្ញុំស្អប់ជណ្តើរនេះណាស់ ខ្ញុំចង់ស្រក់ទឹកភ្នែក ពេលឃើញជណ្តើរម្តងៗ» ។ ដូចគ្នានេះ មតិមួយទៀតថា ៖ «មែនហើយ ខ្ញុំបានកើតរោគចិត្តភ្លាមៗ ក្រោយពីប្រើប្រាស់ជណ្តើររួចមក» ។

Hello Thailand គឺជាក្រុមជជែកក្នុងហ្វេសប៊ុកសម្រាប់ចែករំលែកចំណេះដឹង និងបទពិសោធន៍ផ្សេងៗរបស់ភ្ញៀវទេសចរបរទេសពេលធ្វើដំណើរមកប្រទេសថៃ ។ ជនបរទេសតែងតែបង្ហោះរឿងរ៉ាវដែលពួកគេបានជួបប្រទះ និងបញ្ចេញមតិវែកញែកក្នុងក្រុមនេះយ៉ាងច្រើន ។

គួរបញ្ជាក់ថា ជណ្តើរយន្តនៅអាកាសយានដ្ឋានប្រទេសថៃតែងតែមានបញ្ហាជាបន្តបន្ទាប់ ដូចជា ៖ កាលពីថ្ងៃទី៧ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៣ ជណ្តើរយន្តនៅអាកាសយានដ្ឋានដនមឿងខូច និងបណ្តាលឱ្យអ្នកដំណើរម្នាក់ជាប់ជើងក្នុងជណ្តើរយន្ត រហូតពិការជើងអស់មួយជីវិត ។ នៅខែដដែលនេះ ភ្ញៀវទេសចរចិនភ័យប៉ះសក់ម្តងហើយ ដោយសារជណ្តើរយន្តនៅផ្សារទំនើបថៃដំណើរការខុសប្រក្រតី ទើបជនបរទេសលើកឡើងថា ជណ្តើរយន្តថៃពិបាកប្រើប្រាស់ ៕

សារព័ត៌មាន AFP បានរាយការណ៍នៅដើមខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ ថា ក្រុមការងារស្រាវជ្រាវឯកសារ «National Geographic» ឱ្យដឹងថា ពួកគេបានរកឃើញសាកស.ព មនុស្សនៅលើភ្នំអេវឺរេស ហើយក្រុមការងារសន្និដ្ឋានថា គឺជាសាកស.ព របស់អ្នកឡើងភ្នំជនជាតិអង់គ្លេស ដែលបានបាត់ខ្លួនកាលពីប្រមាណ១០០ឆ្នាំមុន ។

ការឡើងកំដៅផែនដីបានធ្វើឱ្យព្រិល និងទឹកកកនៅជួរភ្នំហិម៉ាឡៃរលាយ ព្រមទាំងបង្ហាញសាកសពរបស់អ្នកឡើងភ្នំជាច្រើននាក់ដែលបានបាត់ខ្លួនកន្លងមក ខណៈអ្នកឡើងភ្នំទាំងនេះចង់សម្រេចក្តីសុបិនរបស់ខ្លួនឡើងលើភ្នំខ្ពស់បំផុតលើពិភពលោក ។ សាកសពអ្នកឡើងភ្នំដែលរកឃើញចុងក្រោយនេះ គេជឿថា គឺជាសាកសពរបស់លោក Andrew Irvine ជនជាតិអង់គ្លេស បានបាត់ខ្លួនកាលពីឆ្នាំ១៩២៤ ពេលលោកអាយុ២២ឆ្នាំ ។

លោក Andrew Irvine បានធ្វើដំណើរជាមួយអ្នកឡើងភ្នំម្នាក់ទៀត គឺលោក George Mallory អាយុ៣៧ឆ្នាំ ហើយអ្នកទាំងពីរក៏បានបាត់ខ្លួន ។ នៅឆ្នាំ១៩៩៩ គេបានរកឃើញសាកសពលោក George Mallory ប៉ុន្តែគ្មានអ្នកណាដឹងពីជោគវាសនារបស់លោក Andrew Irvine ទេ ។ រហូតដល់ក្រុមការងារ National Geographic រកឃើញស្បែកជើងកវែងជាប់ក្រណាត់ និងស្រោមជើងម្ខាងជាប់លើផ្ទាំងទឹកកក ហើយពេលក្រុមការងារចូលទៅពិនិត្យក្បែរៗ ក៏ឃើញស្រោមជើងម្ខាងដេរក្រណាត់ដាក់ឈ្មោះថា «A.C. IRVINF» ។

គេបានរកឃើញសម្ភារៈប្រើប្រាស់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ក្រុមអ្នកឡើងភ្នំ ហើយការរកឃើញនេះ ក៏បានជួយបកស្រាយចម្ងល់យូរមកហើយថា តើលោក Andrew Irvine និងលោក George Mallory ធ្លាប់បានឡើងដល់កំពូលភ្នំដែរឬទេ? លើសពីនេះ វាជាការបញ្ជាក់ថា អ្នកឡើងភ្នំទាំង២រូបជាមនុស្សដំបូងគេលើពិភពលោក ដែលបានឡើងដល់កំពូលភ្នំអេវឺរេស មុនអ្នកឡើងភ្នំឈ្មោះ Sir Edmund Hillary និងលោក Tenzing Norgay ដែលត្រូវបានកត់ត្រាថា ជាអ្នកឡើងភ្នំខ្ពស់បំផុតលើពិភពលោក អស់រយៈពេលជិត៣០ឆ្នាំ ។

អ្នកនាង Julie Summers ជាចៅស្រីរបស់លោក Andrew Irvine និយាយថា ការរកឃើញសាកសពនេះបានប្រាប់រឿងរ៉ាវកើតឡើងទាំងអស់ ហើយសមាជិកគ្រួសារបានយកគំរូ DNA ដើម្បីធ្វើការពិសោធន៍ឱ្យច្បាស់លាស់ ។

លោក Andrew Irvine និងលោក George Mallory បានបាត់ខ្លួនកាលពីថ្ងៃទី៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩២៤ ហើយក្រុមអ្នកឡើងភ្នំផ្សេងទៀតបានឃើញអ្នកទាំង២ លើកចុងក្រោយ នារសៀលថ្ងៃដដែល ។ គេជឿថា លោក Andrew Irvine បានយកកាមេរ៉ាតាមខ្លួន ហើយការរកឃើញសាកសពនេះ គឺអាចត្រូវចារក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រជាថ្មីថា បុគ្គលទាំង២រូបជាអ្នកឡើងលើកំពូលភ្នំអេវឺរេសមុនគេ ។

គួរបញ្ជាក់ថា តាំងពីការចាប់ផ្តើមស្រាវជ្រាវលើកំពូលភ្នំអេវឺរេសកាលពីប្រមាណ១០០ឆ្នាំមុន មានអ្នកឡើងភ្នំស្លាប់រហូតដល់ជាង ៣០០នាក់ ។ អ្នកឡើងភ្នំខ្លះត្រូវបានព្រិលធ្លាក់សង្កត់ ឬធ្លាក់ក្នុងរណ្តៅដ៏ជ្រៅៗ ហើយសាកសពជាច្រើននៅតែពាក់ឧបករណ៍ឡើងភ្នំ និងសរសេរឈ្មោះផ្សេងៗលើឧបករណ៍ទាំងនេះ ៕

អ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញវិធីផ្លាស់ប្តូរខ្សាច់នៅភពអង្គារ និងឋានព្រះច័ន្ទ មកផលិតជាឥដ្ឋរឹងមាំដូចថ្មក្រានីតសម្រាប់ការសាងសង់ផ្សេងៗនៅលើអវកាស ដោយការប្រើប្រាស់សារធាតុណាណូ ឈ្មោះថា «បំពង់ណាណូកាបូន» តភ្ជាប់ជាមួយសារធាតុ Regolith ឬកំទេចថ្ម, ដី, ខ្សាច់ និងធូលីលើផ្កាយ ។ នេះបើតាមការចុះផ្សាយរបស់សារព័ត៌មានបរទេស កាលពីថ្ងៃទី១០ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ ។

អ្នកស្រាវជ្រាវបញ្ជាក់ថា វាជាដំណើរការប្រើប្រាស់ថាមពល និងសីតុណ្ហភាពទាប ព្រមទាំងសមស្របក្នុងការប្រើប្រាស់នៅលើអវកាសផងដែរ ។ ហេតុនេះ វានឹងក្លាយជាប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការសាងសង់ផ្សេងៗលើអវកាស នាថ្ងៃអនាគត ។

ដុំឥដ្ឋផលិតពីសារធាតុ Regolith នេះ ក្រៅពីមានសភាពរឹងមាំខ្លាំងហើយ គឺវាអាចចម្លងចរន្តអគ្គិសនីទៀតផង ។ អ្នកជំនាញរំពឹងថា នឹងប្រើប្រាស់វាធ្វើជាឧបករណ៍ចាប់សញ្ញា និងត្រួតពិនិត្យភាពរឹងមាំរបស់សំណង់ ក៏ដូចជាជូនដំណឹងជាមុនពេលមានករណីខូចខាតណាមួយ ។

ក្រៅពីនេះ អ្នកជំនាញអាចប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យានេះនៅលើផែនដីផងដែរ ដោយការលាយបញ្ចូលសារធាតុក្រាហ្វីនក្នុងស៊ីម៉ងត៍ដើម្បីបង្កើនភាពរឹងមាំ, កាត់បន្ថយបរិមាណការប្រើប្រាស់សម្ភារៈ និងកាត់បន្ថយខ្យល់ពុលដែលបណ្តាលមកពីការផលិតស៊ីម៉ងត៍ក្នុងរោងចក្រ ។

កន្លងមក អ្នកជំនាញបានស្រាវជ្រាវពីវិធីផលិតឥដ្ឋដោយប្រើប្រាស់សារធាតុ Regolith នៅលើឋានព្រះច័ន្ទ ផ្សំគ្នាជាមួយទឹកអំបិលសម្រាប់ការសាងសង់ផ្សេងៗលើអវកាស ។ វាស្របនឹងគំនិតថា ការសាងសង់លើអវកាស គឺចាំបាច់ត្រូវតែប្រើប្រាស់សម្ភារៈនៅទីនោះឱ្យបានច្រើនបំផុត ដើម្បីកាត់បន្ថយការដឹកជញ្ជូនសម្ភារៈពីផែនដី ។

ការរកឃើញនេះ មិនត្រឹមតែជាការត្រួសត្រាយផ្លូវសម្រាប់ការសាងសង់លើអវកាសប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែបច្ចេកទេសថ្មីនេះនឹងត្រូវបានប្រើប្រាស់លើផែនដីដូចគ្នា ។ ហេតុនេះ វានឹងអាចកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិ និងកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់បរិស្ថាន ។

នេះជាការរកឃើញថ្មីមួយទៀតរបស់អ្នកជំនាញ ដែលអាចយកខ្សាច់នៅភពអង្គារ និងឋានព្រះច័ន្ទ មកផលិតជាឥដ្ឋរឹងមាំសម្រាប់ការសាងសង់លើអវកាស ។ យើងនឹងរង់ចាំតាមដានបន្តទៀតថា តើពួកគេនឹងទទួលបានជោគជ័យកម្រិតណា ៕

អ្នកដំណើរមួយចំនួនមានចម្ងល់ថា តើពួកគេអាចពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់ឡើងជិះយន្តហោះបានដែរឬទេ? រីឯអ្នកដំណើរខ្លះទៀតថា ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ពុំបានហាមឃាត់ការពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់របស់អ្នកដំណើរទេ ប៉ុន្តែហេតុអ្វីពុំគួរពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់ជិះយន្តហោះ? បុគ្គលិកអាកាសចរណ៍ម្នាក់ក៏បានបកស្រាយពីចម្ងល់ទាំងនេះ ដើម្បីឱ្យអ្នកដំណើរបានជ្រាប ។

ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍បរទេសភាគច្រើនពុំបានហាមឃាត់អ្នកដំណើរពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់ជិះយន្តហោះទេ ដោយក្រុមហ៊ុនទាំងនេះបានកំណត់លក្ខខណ្ឌការស្លៀកពាក់ចំពោះតែបុគ្គលិកអាកាសចរណ៍បម្រើការលើយន្តហោះប៉ុណ្ណោះ ។ ប៉ុន្តែអ្នកដំណើរទូទៅដែលពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់ជិះយន្តហោះអាចមើលទៅមិនសមរម្យ និងគ្មានសុវត្ថិភាព ។

ចំណុចល្អរបស់ស្បែកជើងផ្ទាត់ គឺងាយស្រួលពាក់ និងមិនចង្អៀត ។ អ្នកខ្លះបានធ្វើដំណើរតាមយន្តហោះឆ្លងប្រទេសរយៈពេលជាច្រើនម៉ោង ហើយពួកគេចង់សម្រាកលើយន្តហោះឱ្យបានស្រួល ទើបពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់ ហើយងាយស្រួលដោះចេញពេលចង់សម្រាកលើកៅអី ។ ប៉ុន្តែបុគ្គលិកអាកាសចរណ៍ម្នាក់និយាយថា វាមិនសមរម្យយ៉ាងខ្លាំង បើអ្នកដំណើរពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់ជិះហោះ ។

បុគ្គលិកអាកាសចរណ៍រូបនេះប្រាប់ថា ក្រៅពីស្បែកជើងផ្ទាត់បានធ្វើឱ្យអ្នករួមដំណើរលើយន្តហោះស្អុយក្លិនជើង គឺការពាក់ ឬដោះស្បែកជើងផ្ទាត់នៅលើយន្តហោះ នឹងធ្វើឱ្យអ្នកដំណើរមានគ្រោះថ្នាក់ផងដែរ ពេលយន្តហោះជួបហេតុការណ៍អាសន្ន បើទោះជាក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ពុំបានហាមឃាត់ក្តី ។

បុគ្គលិកអាកាសចរណ៍រូបនេះបញ្ជាក់ថា ពេលមានហេតុការណ៍អាសន្នកើតឡើង ឬការប៉ះទង្គិចអ្វីមួយ នឹងមានកំទេចកំទីផ្សេងៗនៅបរិវេណខាងក្នុង និងក្រៅយន្តហោះ ។ ហេតុនេះ បើអ្នកដំណើរពុំបានពាក់ស្រោមជើង និងស្បែកជើងការពារជើងត្រឹមត្រូវទេនោះ វត្ថុស្រួចផ្សេងៗនឹងមុតជើងអ្នកដំណើរ ហើយធ្វើឱ្យពិបាកបម្លាស់ទី ឬពិបាករត់គេចពីកន្លែងគ្រោះថ្នាក់ ។

អ្នកដំណើរអាចស្រមៃថា បើពាក់ស្បែកជើងផ្ទាត់រត់គេចពីកន្លែងគ្រោះថ្នាក់នៅលើផ្លូវដែលសម្បូរដោយកំទេចកញ្ចក់, ភ្លើងឆេះ និងលោហៈស្រួចៗ គឺវាដូចគ្នានឹងភាពយន្តសង្គ្រាមដែរ ប៉ុន្តែស្ថានការណ៍ជាក់ស្តែង គឺលំបាកជាងនេះទៅទៀត ។ គ្មានអ្នកណាចង់ជួបហេតុការណ៍បែបនេះទេ ប៉ុន្តែបើវាកើតឡើងនៅថ្ងៃណាមួយ គឺយើងពុំចង់ឱ្យស្ថានការណ៍កាន់តែអាក្រក់ដោយសារការពាក់ស្បែកជើងមិនត្រឹមត្រូវ ។

ការលើកឡើងរបស់បុគ្គលិកអាកាសចរណ៍ គឺស្របគ្នានឹងការលើកឡើងរបស់លោកស្រី Christine Negroni អ្នកជំនាញផ្នែកគ្រោះមហន្តរាយលើអាកាសដែរ ដោយលោកស្រីនិយាយថា អ្នកដំណើរគួរតែពាក់ស្បែកជើងឡើងយន្តហោះ និងពាក់ពេលយន្តហោះចុះឱ្យបានត្រឹមត្រូវ បើទោះក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍នានាពុំបានហាមឃាត់ក្តី ។

លោកស្រី Christine និយាយថា ៖ «បើអ្នកដំណើរត្រូវរត់គេចពីយន្តហោះ ហើយនៅលើផ្លូវដើរអាចក្តៅខ្លាំង, ត្រជាក់ខ្លាំង, មានប្រេងឥន្ធនៈ និងមានគំនរភ្លើង គឺខ្ញុំជឿថា អ្នកដំណើរនឹងពុំចង់មុតជើង ឬមានរបួសស្នាមជើងទេ» ។

ហេតុនេះ បើលោកអ្នកធ្វើដំណើរកម្សាន្តផ្លូវឆ្ងាយ ឬធ្វើដំណើរឆ្លងប្រទេសដោយការជិះយន្តហោះរាប់ម៉ោង លោកអ្នកគួរតែពាក់ស្បែកជើងឱ្យត្រឹមត្រូវដើម្បីអាចការពារជើងពេលមានហេតុការណ៍អាក្រក់កើតឡើង ៕

ថ្មីៗនេះប្រទេសជាច្រើននៅអឺរ៉ុបដូចជា អ៊ីតាលី អាល្លឺម៉ង់ និងបារាំងបានកត់ត្រាចំនួនទារកទើបនឹងកើតទាបបំផុតចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩៦០ មកដែលអត្រាកំណើតនេះបានធ្លាក់ចុះខ្លាំងទៅៗ បង្កឱ្យមានបញ្ហាប្រឈមផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងសង្គមជាច្រើន។
យោងតាមទិន្នន័យរបស់សហភាពអឺរ៉ុបដែលចេញផ្សាយនៅដើមឆ្នាំ ២០២៤ បានឱ្យដឹងថា ចំនួនកំណើតនៅសហភាពអឺរ៉ុប (EU) នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះបានឈានដល់កម្រិតទាបបំផុតចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩៦០ មកដោយមានទារកចំនួន ៣.៨៨ លាននាក់ប៉ុណ្ណោះនឹងកើតនៅតំបន់នេះក្នុងឆ្នាំ ២០២៤ ដែលនេះគឺជាលើកទីមួយហើយដែលចំនួនបានធ្លាក់ចុះក្រោម ៤ លាននាក់។

ដូច្នេះបច្ចុប្បន្នទ្វីបអឺរ៉ុបគឺកំពុងប្រឈមនឹងវិបត្តិអត្រាកំណើតទាបខុសធម្មតា ដែលនឹងបង្កឱ្យមានបញ្ហាប្រឈមផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងសង្គមជាច្រើន។ មូលហេតុគឺដោយសារការផ្លាស់ប្តូរទំនាក់ទំនងរវាងភេទទាំងពីរ មានន័យថា ស្ត្រីដែលមានការអប់រំខ្ពស់កម្រនឹងចង់បានគូរស្រករណាស់ លើសពីនេះពួកគេក៏គ្មានអារម្មណ៍ចង់មានកូនអីទៀតដែរ។ ពិភពលោកជឿនលឿន អ្វីៗកាន់តែផ្លាស់ប្តូរ មនុស្សគ្រប់គ្នាភាគច្រើនលែងចង់មានកូន ហើយអ្នកខ្លះក៏ចូលចិត្តរស់នៅម្នាក់ឯង ដែលនេះបានបង្កឱ្យរដ្ឋាភិបាលទាំងអាស៊ី និងអឺរ៉ុបកំពុងជួបប្រទះនឹងការលំបាកក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហានេះ។

ជាក់ស្តែងដូចប្រទេសអ៊ីតាលីអ៊ីចឹង គឺមានអត្រាកំណើតទាបបំផុតជាយូរមកហើយ ដោយសារភាពចាស់នៃចំនួនប្រជាជនកំពុងកើតឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សជាងប្រទេសសមាជិកដទៃទៀត។ ជាមធ្យម ចំនួនកុមារដែលកើតបានថយចុះពី ១.២៤ លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ ២០២២ មកត្រឹម ១.២០ លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣។ អ្នកជំនាញនិយាយថា ប្រសិនបើវិបត្តិប្រជាជននៅតែបន្តកើតមាន ប្រជាជនអ៊ីតាលីចំនួន ៥៩ លាននាក់អាចធ្លាក់ចុះជិតមួយលាននាក់នៅឆ្នាំ ២០៣០។

រីឯនៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់វិញ អត្រាកំណើតបានធ្លាក់ចុះពី ១.៥៧ លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ ២០២១ មកនៅត្រឹម ១.៣៦ លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣។ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបាននិយាយថា វិបត្តិជាបន្តបន្ទាប់ដូចជា Covid-19 សង្គ្រាមនៅអ៊ុយក្រែន អតិផរណា និងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ គឺជាមូលហេតុនៃការធ្លាក់ចុះអត្រាកំណើតក្នុងប្រទេសអាល្លឺម៉ង់។ ចំណែកឯប្រទេសបារាំងវិញក៏បានជួបប្រទះនឹងវិបត្តិអត្រាកំណើតទាបផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាប្រទេសទាំងនេះបច្ចុប្បន្នបានកំពុងខិតខំលើកទឹកចិត្តប្រជាពលរដ្ឋឱ្យមានគូ និងមានកូនដោយការផ្តល់ប្រាក់ឧបត្ថម ក៏ដូចជាផ្តល់ការថែទាំកុមារកាន់តែច្រើន រួមទាំងការកាត់បន្ថយពន្ធ និងការឈប់សម្រាក ដោយរំពឹងថាអ្វីៗនឹងល្អដូចមុន៕