បរទេស៖ អឺរ៉ុបលែងដាក់ទណ្ឌកម្មទៅលើរុស្ស៊ីទៀតហើយ ដោយថ្មីៗនេះពួកគេគឺបានត្រឡប់មកជាដៃគូទិញទំនិញដ៏សំខាន់របស់រុស្ស៊ីវិញ។
យោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ Die Welt ដែលជាកាសែតប្រចាំថ្ងៃជាតិរបស់អាល្លឺម៉ង់កាលពីថ្ងៃទី១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៤ ថារុស្ស៊ីបានវ៉ាដាច់សហរដ្ឋអាមេរិកជាថ្មីម្តងទៀត ដើម្បីត្រលប់ទៅកាន់តំណែងជាអ្នកនាំចេញថាមពលដ៏សំខាន់របស់អឺរ៉ុប។ ដូច្នេះរុស្ស៊ីគឺបានក្លាយជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់ឧស្ម័នធម្មជាតិធំជាងគេទីពីររបស់ទ្វីបអឺរ៉ុប ដែលជាប្រទេសទីពីរបន្ទាប់ពីប្រទេសន័រវែស។

កាលពីខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២២ ទីក្រុងព្រុចសែល ប្រទេសបែលហ្សិក បានប្រកាសលុបបំបាត់ការពឹងផ្អែកលើថាមពលរុស្ស៊ីជាអាទិភាពចម្បងមួយរបស់ខ្លួន បន្ទាប់ពីជម្លោះក្នុងប្រទេសអ៊ុយក្រែនបានផ្ទុះឡើង។ ទោះជាយ៉ាងណានៅក្នុងត្រីមាសទី ២ ឆ្នាំ ២០២៤ ថ្មីៗនេះ ឧស្ម័នរុស្ស៊ីមានចំនួនប្រហែល ១៧% នៃការនាំចូលសរុបរបស់សហភាពអឺរ៉ុបដែលនាំមុខសហរដ្ឋអាមេរិក មានន័យថា លោកខាងលិចបានកាត់បន្ថយទណ្ឌកម្មទៅលើរុស្ស៊ីហើយ។ បើយោងតាមរបាយការណ៍ដែលបានដកស្រង់ដោយអង្គការស្រាវជ្រាវ Bruegel បានបង្ហាញថាអតិថិជនអឺរ៉ុបបានទទួលឧស្ម័ន LNG របស់អាមេរិកចំនួន ១២.២៧ ពាន់លានម៉ែត្រគូប ខណៈដែលពួកគេបានទទួលឧស្ម័ន LNG ពីរុស្ស៊ី ១២.៧៣ ពាន់លានម៉ែត្រ។

បច្ចុប្បន្នការផ្គត់ផ្គង់របស់រុស្ស៊ីរួមមានទាំងឧស្ម័ន LNG និងបំពង់បង្ហូរប្រេង ដែលហូរចូលទៅក្នុងសហភាពអឺរ៉ុប តាមរយៈប្រទេសបេឡារុស្ស និងអ៊ុយក្រែន និងតាមរយៈបំពង់បង្ហូរឧស្ម័នក្រោមដី TurkStream ។ លោក Dmitry Birichevsky ប្រធាននាយកដ្ឋានសហប្រតិបត្តិការសេដ្ឋកិច្ចនៅក្រសួងការបរទេសរុស្ស៊ីបានពណ៌នាពីការផ្លាស់ប្តូរក្នុងការនាំចូលឧស្ម័នថាជាការបង្ហាញពីការបរាជ័យនៃគោលនយោបាយដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់សហភាពអឺរ៉ុប។ សហភាពអឺរ៉ុបបានទទួលស្គាល់ការបរាជ័យរបស់ខ្លួន ហើយមិនអាចដាក់ទណ្ឌកម្មទៅលើរុស្ស៊ីទៀតទេ បើមិនដូច្នោះទេពួកគេនឹងគ្មានថាមពលស្អាតគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីប្រើប្រាស់ទៀតឡើយ ខណៈមុនពេលមានជម្លោះនៅអ៊ុយក្រែន ប្រទេសរុស្ស៊ីគឺជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់ថាមពលដ៏សំខាន់បំផុតរបស់អឺរ៉ុប៕

បច្ចុប្បន្ននេះយើងឃើញថាមានបុគ្គលិកជាច្រើនបាននាំគ្នាដាំដុះរុក្ខជាតិនៅលើតុការិយាល័យរបស់ពួកគេរៀងៗខ្លួន ដោយពួកគេបាននិយាយថា ការដាំដុះរុក្ខជាតិបានជួយឱ្យពួកគេធូរស្បើយពីការងារ កាត់បន្ថយស្ត្រេស និងកាត់បន្ថយភាពតានតឹងជាដើម។ ដូច្នេះហើយ តើការដាំដុះរុក្ខជាតិក្នុងការិយាល័យពិតជាអាចជួយកាត់បន្ថយភាពតានតឹងរបស់បុគ្គលិកមែនដែឬទេ?

យោងតាមការស្រាវជ្រាវដោយសាកលវិទ្យាល័យ Reading និង Royal Horticultural Society (UK) កាលពីពេលថ្មីៗនេះបានរកឃើញថា រុក្ខជាតិបៃតងដែលដាក់នៅលើតុការិយាល័យគឺពិតជាអាចជួយលើកកម្ពស់បុគ្គលិកការិយាល័យឱ្យមានអារម្មណ៍ល្អ កាត់បន្ថយភាពតានតឹង ក៏ដូចជាបង្កើនការផ្តោតអារម្មណ៍លើការងារពិតប្រាកដមែន។ បើតាមការសិក្សារបស់ប្រទេសជប៉ុនក៏បានរកឃើញដែរថាវត្តមានរបស់រុក្ខជាតិគឺអាចបង្កើនភាពច្នៃប្រឌិតនៅកន្លែងធ្វើការ។

លោក Jenny Berger អ្នកនិពន្ធនៃការសិក្សាបាននិយាយថា ការដាំរុក្ខជាតិក្នុងការិយាល័យនឹងធ្វើឱ្យយើងមានអារម្មណ៍ល្អ រីករាយជាងមុន ដោយសារតែយើងបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងធម្មជាតិ ដែលរុក្ខជាតិបៃតងអាចលុបបំបាត់អារម្មណ៍មិនល្អ និងអារម្មណ៍តានតឹង ធ្វើឱ្យអារម្មណ៍របស់យើងមានភាពប្រសើរឡើងវិញនៅក្នុងកន្លែងការងារ។ ដូច្នេះបរិយាកាសការិយាល័យជាមួយរុក្ខជាតិក៏ត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងការពេញចិត្តការងារខ្ពស់ និងកាត់បន្ថយសម្ពាធឈាម ក៏ដូចជាកាត់បន្ថយការត្អូញត្អែរអំពីសុខភាពផងដែរ។

ការស្រាវជ្រាវផ្លូវចិត្តពីមុនក៏បានបង្ហាញដែរថារុក្ខជាតិបៃតងក៏អាចជំរុញអារម្មណ៍វិជ្ជមានចំពោះមនុស្សយ៉ាងងាយស្រួលទៀតផង។ រីឯអង្គការសុខភាពពិភពលោកប៉ាន់ប្រមាណថា ៥% នៃមនុស្សពេញវ័យទូទាំងពិភពលោកបានទទួលរងពីជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តក្នុងការិយាល័យ។ ហេតុនេះហើយ ការដាំរុក្ខជាតិគឺជាវិធីងាយស្រួលបំផុតក្នុងការភ្ជាប់ជាមួយធម្មជាតិ និងជាវិធីដ៏ល្អមួយក្នុងការជួយកាត់បន្ថយភាពតានតឹងក្នុងការិយាល័យយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពផងដែរ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយលោក Berger បានសង្កត់ធ្ងន់ថាការបង្កើនចំនួនរុក្ខជាតិក្នុង Office មិនចាំបាច់មានច្រើនពេកនោះទេ។ តាមពិតទៅ រុក្ខជាតិដែលត្រូវបានជ្រើសរើសដាក់ក្នុងការិយាល័យគឺមានតែមួយផើងគ្រប់គ្រាន់ហើយ សម្រាប់កាត់បន្ថយភាពតានតឹង កាលណាដែលរុក្ខជាតិច្រើនពេកនៅលើតុ ក៏អាចរំខាននិងបង្កើនភាពស្មុគស្មាញដល់បុគ្គលិកផងដែរ៕

ជាយូរមកហើយកន្លែងនេះមិនដែលមានភ្ញៀវទេសចរមកទស្សនានោះទេ ទើបតែប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗនេះ Hell’s Gate ឬ Darvaza Gas Pit គឺបានក្លាយជាកន្លែងទាក់ទាញទេសចរណ៍ដ៏សំខាន់បំផុតមួយរបស់ពិភពលោក ដោយសារភាពអស្ចារ្យនៃរណ្តៅភ្លើងដ៏ធំមហិមារធ្វើអ្នកទស្សនាមានអារម្មណ៍ប្លែក ហើយចូលចិត្តធ្វើដំណើរផ្សងព្រេងក្នុងតំបន់នេះ។ Hell’s Gate ឬ Darvaza Gas Pit គឺជារណ្តៅដ៏ធំបំផុតមួយដែលមានភ្លើងឆេះពីក្រោមឥតឈប់ឈរនៅក្នុងប្រហោង បណ្តាលមកពីមេតានចេញពីរន្ធខ្យល់រាប់សិបនៅតាមដីនិងជញ្ជាំងនៃរន្ធ។

ប្រសិនបើលោកអ្នកឈរនៅជុំវិញគែមនៃរន្ធ នឹងមានអារម្មណ៍ថាក្តៅខ្លាំង ដោយសាររណ្ដៅដីនេះមានទទឹងប្រហែល ៧០ ម៉ែត្រ ជម្រៅ ៣០ ម៉ែត្រ អមដោយជញ្ជាំងបញ្ឈរចុះទៅក្រោមវាលបាក់បែកនៅខាងក្រោម។ ទោះជាយ៉ាងណាអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានបានសាងសង់របងសុវត្ថិភាពជុំវិញមាត់រណ្ដៅក្នុងឆ្នាំ ២០១៨ ដើម្បីការពារភ្ញៀវកុំឱ្យចូលទៅជិតរន្ធដែលកំពុងឆេះ។ ដូច្នេះទិដ្ឋភាពនេះគឺបានក្លាយជាកន្លែងដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុតមួយរបស់អ្នកទេសចរ ជាពិសេសនៅពេលយប់ ពេលភ្លើងឆេះក្រោមមេឃដែលមានផ្កាយ។

Hell’s Gate ហ៊ុព័ទ្ធដោយវាលខ្សាច់នៅតំបន់ដាច់ស្រយាលនៃវាលខ្សាច់ Karakum ប្រទេសតួកមេនីស្ថាន។ នៅពេលដែលអ្នកទេសចរចាប់ផ្តើមសម្រុកទៅទីក្រុង Darvaza តំបន់ជុំវិញមិនមានសេវាកម្ម ឬគ្រឿងបរិក្ខារប្រើប្រាស់ទេ។ ហេតុនេះមនុស្សគ្រប់រូបត្រូវតែនាំយករបស់របរចាំបាច់សម្រាប់ការស្នាក់នៅមួយយប់ដូចជាអាហារ ឬបោះតង់ជាដើម សម្រាប់ភ្ញៀវដែលមិនចង់សម្រាកមួយយប់ក៏អាចជួលឡានដឹកទៅទស្សនារណ្តៅភ្លើងដោយមានសេវាកម្មអាហារនិងភេសជ្ជៈផងដែរ។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា រណ្តៅភ្លើង Hell’s Gate ឬ Darvaza Gas Pit គឺបានកើតឡើងដោយសារមនុស្សខួងយកឧស្ម័ន កាលពីជាង ៥០ ឆ្នាំមុន។ សម្រាប់មូលហេតុដែលរណ្តៅនេះមានភ្លើងរហូតមកដល់ពេលនេះគឺគេមិនទាន់មាននរណាម្នាក់ស្រាវជ្រាវដឹងនោះទេ។ Hell’s Gate ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅតែមានភាពចម្រូងចម្រាស ដូច្នេះតែងតែមានអាថ៌កំបាំង និងពាក្យចចាមអារ៉ាមជាច្រើនជុំវិញវា។ របៀបដែលរន្ធបញ្ឆេះនៅតែជាអាថ៌កំបាំង ទោះជាយ៉ាងណាមនុស្សជាច្រើនជឿថា អ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានទម្លាក់គ្រាប់បែកនៅទីនោះ ហើយវាក៏ឆេះឥតឈប់ឈរបែបនេះតែម្តង៕

ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ ឥណ្ឌាត្រូវបានគេចាត់ទុកថា គឺជាប្រទេសមួយដែលមានទំនៀមទម្លាប់ខុសប្លែកពីបណ្តាប្រទេសផ្សេងៗលើពិភពលោក ដូចជា ៖ ការបរិភោគអាហារនឹងដៃ, ចូលចិត្តរាំច្រៀង, តុបតែងខ្លួន, ស្លៀកពាក់ និងការពាក់គ្រឿងអលង្ការ ជាដើម ។ មនុស្សភាគច្រើនមុខជាធ្លាប់ឃើញស្ត្រីឥណ្ឌាពាក់គ្រឿងអលង្ការពេញខ្លួនទាំងអស់ និងសូម្បីតែច្រមុះ ក៏មានគ្រឿងអលង្ការដែរ ។ ហេតុអ្វីស្ត្រីឥណ្ឌាត្រូវតែចោះច្រមុះពាក់គ្រឿងអលង្ការបែបនេះ?

ក្រៅពីស្ត្រីឥណ្ឌាមានចំណុចពណ៌ក្រហមនៅត្រង់ប្រជុំចិញ្ចើមហើយ ពួកនាងក៏ត្រូវចោះច្រមុះពាក់គ្រឿងអលង្ការផងដែរ ។ វាជាអត្តសញ្ញាណមួយបង្ហាញនូវភាពលេចធ្លោរបស់ស្ត្រីឥណ្ឌា និងជាទំនៀមទម្លាប់មួយដែលស្ត្រីឥណ្ឌាស្ទើរគ្រប់តំបន់និយមពាក់គ្រឿងអលង្ការលើច្រមុះ ពិសេស ស្ត្រីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍រួច ពីព្រោះគេចាត់ទុកថា ជាសញ្ញាបង្ហាញពីភាពបរិសុទ្ធ និងចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍ ។

ជាទូទៅ ស្ត្រីឥណ្ឌានិយមចោះច្រមុះនៅផ្នែកឆ្វេងដើម្បីពាក់គ្រឿងអលង្ការភ្ជាប់ជាមួយក្រវិលនៅត្រចៀក ឬភ្ជាប់ជាមួយគ្រឿងអលង្ការលើក្បាល ។ ប៉ុន្តែនៅតំបន់ខ្លះរបស់ឥណ្ឌា ក៏មានការចោះច្រមុះពាក់គ្រឿងអលង្ការទាំងសងខាងផងដែរ ។ ការពិត ការចោះច្រមុះនេះ ពុំមានដើមកំណើតនៅប្រទេសឥណ្ឌាទេ បើតាមឯកសារបញ្ជាក់ថា ទំនៀមទម្លាប់ការចោះច្រមុះបាននាំចូលឥណ្ឌានៅសតវត្សរ៍ទី១៦ ដោយពលរដ្ឋមជ្ឈិមបូព៌ា ។ ក្រោយមក វាក៏ក្លាយជាទីពេញនិយមរបស់ស្ត្រីឥណ្ឌានៅគ្រប់តំបន់ ។

នៅតំបន់មួយចំនួនចាត់ទុកថា ការពាក់គ្រឿងអលង្ការលើច្រមុះ គឺជារឿងសំខាន់យ៉ាងខ្លាំងរបស់ស្ត្រីឥណ្ឌា ។ ស្ត្រីឥណ្ឌាគោរពសាសនាហិណ្ឌូតែងតែពាក់គ្រឿងអលង្ការលើច្រមុះក្នុងថ្ងៃរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ និងក្រោយពីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍រួច ពីព្រោះជឿថា ការពាក់បែបនេះនឹងជួយឱ្យពួកនាងអាចដកដង្ហើមដោយខ្យល់បរិសុទ្ធ ព្រមទាំងជួយការពារសុខភាពស្វាមី ។

ចំណែកមូលហេតុដែលពួកនាងតែងតែពាក់គ្រឿងអលង្ការលើច្រមុះនៅផ្នែកខាងឆ្វេង ដោយសារក្បួនពេទ្យបុរាណរបស់ឥណ្ឌាបញ្ជាក់ថា ច្រមុះផ្នែកខាងឆ្វេង គឺពាក់ព័ន្ធនឹងការបន្តពូជរបស់ស្ត្រី ។ ក្រៅពីនេះ គេជឿថា ការចោះច្រមុះឆ្វេងនឹងធ្វើឱ្យស្ត្រីងាយស្រួលសម្រាលកូន ព្រមទាំងជួយបន្ថយការឈឺចាប់ពេលមករដូវផងដែរ ។

ការពាក់គ្រឿងអលង្ការលើច្រមុះបានក្លាយជាសញ្ញាសម្គាល់ពីចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍ ពីព្រោះនៅតំបន់មួយចំនួនរបស់ឥណ្ឌា ស្ត្រីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍រួចនឹងពុំដោះគ្រឿងអលង្ការចេញពីច្រមុះទេ ។ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន វាបានក្លាយជាម៉ូដទាន់សម័យច្រើនជាងការគោរពតាមសាសនា ឬទំនៀមទម្លាប់បុរាណ ហើយយុវតីពុំទាន់រៀបការ ក៏បានពាក់គ្រឿងអលង្ការលើច្រមុះដូចគ្នាដែរ ៕

ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ៖ រយៈពេលជាច្រើនខែកន្លងមក សារព័ត៌មានកូរ៉េខាងត្បូងតែងតែចុះផ្សាយពីការបញ្ជូនបាឡុងរបស់កូរ៉េខាងជើងមកប្រទេសខ្លួនជាញឹកញាប់ ដែលបាឡុងទាំងនេះដាក់សំរាមគ្រប់ប្រភេទ ពេលខ្លះ ថែមទាំងមានលាម.ក ទៀតផង ។ ហេតុនេះ កូរ៉េខាងត្បូងបានព្យាយាមរកវិធានការឆ្លើយតបវិញ ដូចជា ៖ ការចាក់មេក្រូបំពងសំឡេងនៅតាមតំបន់ព្រំដែន ដើម្បីឱ្យកូរ៉េខាងជើងឈប់ធ្វើបែបនេះ ។

អគ្គសេនាធិការចម្រុះរបស់កូរ៉េខាងត្បូងឱ្យដឹងថា កូរ៉េខាងជើងបានបញ្ជូនបាឡុងសំរាម និងផ្លាស្ទិកឆ្លងកាត់ព្រំដែនមកកូរ៉េខាងត្បូងជាបន្តបន្ទាប់ ហើយកាលពីថ្ងៃទី៤ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៤ កូរ៉េខាងជើងបានបញ្ជូនបាឡុងចំនួន៤២០ មកកូរ៉េខាងត្បូង ។ លើសពីនេះ នៅព្រឹកថ្ងៃទី៥ ខែកញ្ញា មានបាឡុងកូរ៉េខាងជើងមួយចំនួនទៀតធ្លាក់នៅកូរ៉េខាងត្បូង ។

រីឯមន្ត្រីកូរ៉េខាងត្បូងបញ្ជាក់ថា កូរ៉េខាងជើងបានបញ្ជូនបាឡុងសំរាមប្រមាណ២០ មកឱ្យកូរ៉េខាងត្បូង ហើយបាឡុងភាគច្រើនបានធ្លាក់នៅខេត្តយ៉ុងគី ស្ថិតនៅភាគខាងជើងប្រទេស ខណៈបាឡុងមួយចំនួនធ្លាក់នៅទីក្រុងសេអ៊ូល ។ តាំងពីចុងខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ កូរ៉េខាងជើងបានបញ្ជូនបាឡុងសំរាម ចំនួន១៣លើក មកកូរ៉េខាងត្បូង សរុបស្មើជាង៣.៨០០បាឡុង ។

ការបញ្ជូនបាឡុងពីកូរ៉េខាងជើងលើកចុងក្រោយនេះ គឺបានកើតឡើងក្រោយពីទំនាក់ទំនងរវាងប្រទេសកូរ៉េទាំងពីរធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំងក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ។ ការបញ្ជូនបាឡុងសំរាមពីកូរ៉េខាងជើង ក៏ស្របពេលកូរ៉េខាងជើងទើបតែប្រកាសពង្រាយមីស៊ីលចំនួន២៥០គ្រឿង នៅតាមព្រំដែនភាគខាងត្បូងផងដែរ ។

លោក Kim Hong-kyun អនុរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការបរទេសកូរ៉េខាងត្បូងថ្លែងថា ៖ «ប្រទេសកូរ៉េខាងជើងនៅតែពុំបញ្ឈប់ការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពអាវុធនុយក្លេអ៊ែរ និងមីស៊ីលរបស់ខ្លួន ហើយកូរ៉េខាងជើងថែមទាំងរំខានដល់ប្រព័ន្ធ GPS និងបញ្ជូនបាឡុងសំរាមមកកាន់តំបន់ព្រំដែនជាញឹកញាប់» ។

ស្ថានការណ៍នេះបញ្ជាក់ថា ប្រទេសកូរ៉េខាងជើងបានរៀបចំផែនការបង្កចលាចលទ្រង់ទ្រាយធំ នៅមុនពេល និងក្រោយពេលការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិក ។ នេះបើតាមការចុះផ្សាយរបស់សារព័ត៌មាន AFP កាលពីថ្ងៃទី៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៤ ៕

ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ យើងធ្លាប់ឆ្ងល់ទេថា ហេតុអ្វីជនជាតិឥណ្ឌាចូលចិត្តការរាំរែកទាំងក្នុងភាពយន្ត និងជីវិតពិតគ្រប់ពេលវេលា? ភាពយន្តឥណ្ឌាស្ទើរទាំងអស់បានបង្ហាញនូវឈុតឆាតរាំជានិច្ច ហើយសូម្បីតែអ្នកពុំចូលចិត្តមើលភាពយន្តឥណ្ឌា ក៏បានចងចាំនូវទិដ្ឋភាពរាំរបស់ឥណ្ឌាដែរ ដូចជា ៖ ការរាំជាក្រុម ឬរាំជាហ្វូង រហូតដល់ការរាំរបស់តួឯកប្រុស-ស្រី២នាក់នៅតាមព្រៃភ្នំ ។

ការពិត ជនជាតិឥណ្ឌាមិនបានរាំតែនៅក្នុងភាពយន្តប៉ុណ្ណោះទេ គឺពួកគេបានរាំក្នុងជីវិតពិតផងដែរ ពីព្រោះការរាំជាផ្នែកមួយក្នុងជីវិតពួកគេដែលពុំអាចខ្វះបាន ។ ដើមកំណើតនៃការរាំនេះ ត្រូវក្រឡេកទៅមើលប្រវត្តិសាស្ត្របុរាណរបស់ឥណ្ឌាដែលបញ្ជាក់ថា ជនជាតិឥណ្ឌាបានរាំអស់រយៈពេលជាង៣.០០០ឆ្នាំហើយ ។

យោងតាមគេហទំព័រ The Atlantic បញ្ជាក់ថា ការរាំ-ច្រៀង និងការលេងតន្ត្រីក្នុងវប្បធម៌ឥណ្ឌាសម័យបុរាណ គឺជាការទំនាក់ទំនងគ្នា, ការផ្ទេរចំណេះដឹង និងរាំក្នុងពិធីថ្វាយបង្គំព្រះ ។ វប្បធម៌ការរាំនេះបានបន្តរហូតមកដល់សម័យបច្ចុប្បន្ន ដែលជនជាតិឥណ្ឌានៅតែនិយមរាំ-ច្រៀងជានិច្ច ជាពិសេស ពេលពួកគេរៀបចំពិធីសាសនា ។

រីឯការរាំក្នុងភាពយន្តឥណ្ឌា មិនមែនជាការសប្បាយរីករាយតែម្យ៉ាងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាជាការបញ្ជាក់ពីទំនាក់ទំនង និងបង្ហាញពីភាពច្នៃប្រឌិតផ្នែកសិល្បៈ ។ ក្រៅពីនេះ ជនជាតិឥណ្ឌាមានភាពខុសប្លែកពីជាតិសាសន៍ដទៃ ដូចជា ៖ ការគោរពសាសនា និងការតុបតែងខ្លួន ។

ជាក់ស្តែង ៖ បទចម្រៀង១បទមានចំណងជើងថា «Naatu Naatu» ដែលជាបទចម្រៀងក្នុងភាពយន្តឥណ្ឌារឿង «RRR» បានទទួលពានរង្វាន់ «Golden Globe Awards» ពី Best Original Song កាលពីឆ្នាំ២០២៣ ហើយពាក្យថា «Naatu Naatu» មានន័យថា «ការរាំ» ។ បើបានមើលភាពយន្តនេះ យើងនឹងដឹងថា បទចម្រៀង «Naatu Naatu» បានបង្ហាញពីបុរសឥណ្ឌា២នាក់ បានរាំនៅចំពោះមុខនារីអឺរ៉ុប ដោយសារពួកគេពុំព្រមរាំតាមស្ទាយអឺរ៉ុប ។

ជនជាតិឥណ្ឌាភាគច្រើនសុទ្ធតែចេះរាំ ដោយសារប្រទេសឥណ្ឌាមានថ្ងៃបុណ្យឈប់សម្រាកច្រើនបំផុតលើពិភពលោក គឺស្មើប្រមាណ២១ថ្ងៃ ។ ប៉ុន្តែបើរួមបញ្ចូលថ្ងៃឈប់ពិសេសក្នុងសាសនាទៀតនោះ នឹងធ្វើឱ្យឥណ្ឌាមានថ្ងៃឈប់សម្រាកច្រើនជាងប្រតិទិន ។ ហេតុនេះ ទើបឥណ្ឌានិយមរាំលេងក្នុងថ្ងៃឈប់សម្រាក ហើយចង្វាក់រាំរបស់ពួកគេស្មើជាង៣០ស្ទាយឯណោះ ហើយរដ្ឋនីមួយៗមានស្ទាយរាំខុសៗគ្នា ។

មូលហេតុធ្វើឱ្យឥណ្ឌាមានស្ទាយរាំច្រើនបែបនេះ ដោយសារកាលពីរាប់រយឆ្នាំមុន មានជនជាតិផ្សេងៗបានមករស់នៅឥណ្ឌា ។ ហេតុនេះ វាធ្វើឱ្យស្ទាយរាំលាយឡំគ្នាច្រើន ជាពិសេស វប្បធម៌លោកខាងលិច និងខាងកើតបានជះឥទ្ធិពលមកលើឥណ្ឌារហូតដល់បច្ចុប្បន្ន ។

សរុបមក ការរាំ គឺជាប្រពៃណីដ៏សំខាន់របស់សាសនា និងវប្បធម៌ឥណ្ឌា ហើយវាក៏ជាភាសាផ្លូវកាយដើម្បីបង្ហាញពីអារម្មណ៍ចេញក្រៅ ដោយពួកគេពុំចាំបាច់និយាយតាមមាត់ ។ ឥណ្ឌាមានជំនឿថា ទេវតាបានបង្កើតការរាំនេះមក ហើយក្បាច់រាំនីមួយៗត្រូវប្រើប្រាស់រាងកាយគ្រប់ផ្នែកទាំងអស់ឱ្យមានអត្ថន័យ ដូចជា ៖ ក្បាល និងកែវភ្នែក ៕

ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី ៖ ទុរេនជាផ្លែឈើដែលពលរដ្ឋចិនចូលចិត្តបរិភោគ ហើយដោយសារទុរេនមានតម្លៃថ្លៃ ទើបចិនទិញវាធ្វើជាអំណោយឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក ។ ប៉ុន្តែការដាំដុះទុរេននៅចិនពុំគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បំពេញតម្រូវការពលរដ្ឋដ៏ច្រើនទេ ហើយចិនចាំបាច់ត្រូវទិញទុរេនពីក្រៅប្រទេស ដែលវាក្លាយជាឱកាសល្អសម្រាប់បណ្តាប្រទេសអាស៊ានមួយចំនួនប្រកួតប្រជែងគ្នានាំចេញទុរេនមានគុណភាពល្អទៅចិន ដូចជា ៖ វៀតណាម, ថៃ និងម៉ាឡេស៊ី ។

កាលពីថ្ងៃទី៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា ការនាំចេញផ្លែទុរេនស្រស់របស់ប្រទេសម៉ាឡេស៊ីទៅចិនបានចាប់ផ្តើមហើយ ដោយម៉ាឡេស៊ីព្យាយាមកែលម្អទុរេនរបស់ខ្លួនឱ្យមានគុណភាពល្អ ដើម្បីបំពេញតម្រូវការអតិថិជនចិនដែលចូលចិត្តទិញទុរេនថៃ និងទុរេនវៀតណាម ។

លោក Datuk Arthur Joseph Kurup អនុរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្ម និងសន្តិសុខស្បៀងម៉ាឡេស៊ីថ្លែងថា ម៉ាឡេស៊ីបានចាប់ផ្តើមនាំចេញទុរេនទៅក្រៅប្រទេស ចំនួន៤០តោន ហើយនឹងបែងចែកជា៣ដំណាក់កាល ។ នៅដំណាក់កាលដំបូង ម៉ាឡេស៊ីបាននាំចេញទុរេនចំនួន២០តោន ទៅអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិ Zhengzhou Xinzheng រួចរាល់ហើយ ។

ចំណែកលោក Lim Chin Khee ទីប្រឹក្សាវិទ្យាស្ថានបណ្តុះបណ្តាលកសិករដាំទុរេន Durian Academy និយាយថា ម៉ាឡេស៊ីបានឆ្លងកាត់ការធានាគុណភាពផ្លែឈើពីចិន ដើម្បីនាំចេញទុរេនស្រស់កាលពីខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤ ហើយម៉ាឡេស៊ីនឹងផ្តោតលើគុណភាពផ្លែឈើច្រើនជាងបរិមាណ ។ ទុរេនម៉ាឡេស៊ីត្រូវបានចាត់ទុកថា គឺជាផលិតផលមានតម្លៃ ហើយការនាំចេញទុរេនលើកនេះមានបរិមាណតិចនៅឡើយ គឺយើងផ្តោតលើអតិថិជនដែលអាចទិញទុរេនមានតម្លៃខ្ពស់ ។

ផ្លែទុរេន ត្រូវបានគេចាត់ទុកថា គឺជាស្តេចផ្លែឈើ ដោយសារវាមានតម្លៃថ្លៃជាងផ្លែឈើនានា ហើយទុរេនជាផ្លែឈើដ៏ពិសេសរបស់ចិន ។ បច្ចុប្បន្ន ជនជាតិចិននិយមទិញទុរេនធ្វើជាអំណោយប្រគល់ឱ្យបងប្អូនសាច់ញាតិក្នុងថ្ងៃពិសេសៗ ព្រមទាំងធ្វើជាអំណោយក្នុងថ្ងៃរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ផងដែរ ។

ក្រៅពីទុរេនម៉ាឡេស៊ី ទុរេនឥណ្ឌូណេស៊ី ក៏ត្រូវអនុវត្តតាមលក្ខខណ្ឌកំណត់គុណភាពផ្លែឈើរបស់ចិនដូចគ្នាដែរ ។ ទុរេនទាំងអស់ដែលប្រទេសនានានាំចេញទៅចិន គឺត្រូវតែឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យ, ការធានាគុណភាព ហើយពេលខ្លះ ចិនអាចប្រមូលទុរេនទាំងនេះស្តុកទុក បើចិនសង្ស័យថា វាលាយឡំសារធាតុមិនល្អ ។ ការអនុវត្តតាមចំណុចទាំងនេះដើម្បីឱ្យប្រាកដចិត្តថា ទុរេននឹងគ្មានសត្វល្អិត និងជំងឺផ្សេងៗ ។

គួរបញ្ជាក់ថា ចិនជាប្រទេសទិញទុរេនច្រើនបំផុតនៅលើពិភពលោក ហើយចិនបាននាំចូលទុរេនរហូតដល់១លាន៤សែនតោន កាលពីឆ្នាំ២០២៣ ក្នុងនោះទុរេន៦៨% ក្នុងចំណោមទុរេនទាំងអស់ គឺចិនទិញពីប្រទេសថៃ ៕