ប្រទេសចិន ៖ សួនសត្វមួយកន្លែងឈ្មោះ Shenzhen Ocean World ទើបតែចាប់ផ្តើមដំណើរការ និងត្រូវបានចាត់ទុកថា គឺជាសួនសត្វក្នុងទឹកដ៏ធំបំផុតនៅទីក្រុង Shenzhen ខេត្ត Guangdong ប្រទេសចិន បានរងការរិះ.គន់ យ៉ាងខ្លាំងពីភ្ញៀវទេសចរ ក្រោយពីយកត្រីឆ្លាម និងត្រីបាឡែនយន្តមកបង្ហាញជំនួសត្រីពិតប្រាកដ ហើយធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរចូលទស្សនាពុំពេញចិត្ត ។

ភ្ញៀវទេសចរមួយចំនួននិយាយថា ពួកគេបានចំណាយប្រាក់យ៉ាងច្រើនទិញសំបុត្រ ប៉ុន្តែបែរជាមកមើលត្រីយន្ត ។ រីឯភ្ញៀវទេសចរខ្លះនិយាយថា ត្រីឆ្លាម និងត្រីបាឡែនមានខ្លួនធំបំផុតក្នុងអាង ពុំមែនជាត្រីពិតប្រាកដទេ វាជាត្រីយន្ត ។ ប៉ុន្តែនាយកគ្រប់គ្រងសួនសត្វនិយាយថា បច្ចុប្បន្ន អាជ្ញាធរចិនបានឃាមឃាត់សួនសត្វទិញត្រីពិតប្រាកដមកបង្ហាញភ្ញៀវទេសចរ ហើយសួនសត្វបានចំណាយប្រាក់យ៉ាងច្រើនទិញត្រីយន្តមកបង្ហាញភ្ញៀវជំនួសវិញ ។

កាលពីថ្ងៃបុណ្យជាតិនៅចិន ចាប់ពីថ្ងៃទី១ ដល់ថ្ងៃទី៧ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ សួនសត្វនេះអាចទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចររហូតដល់ជាង១សែននាក់ ដោយលក់សំបុត្របញ្ចុះតម្លៃសម្រាប់មនុស្សពេញវ័យ គឺស្មើនឹង២៤០យាន់ (ឬស្មើ៣៤ដុល្លារអាមេរិក) ខណៈតម្លៃសំបុត្រធម្មតាស្មើនឹង២៨០យាន់ (ឬស្មើជាង៣៩ដុល្លារ) ។ រីឯសំបុត្រសម្រាប់កុមារស្មើនឹង១៥០យាន់ (ឬស្មើ២១ដុល្លារអាមេរិក) ។

ក្រោយពីសួនសត្វ Shenzhen Ocean World ដំណើរការមិនយូរប៉ុន្មាន ក៏មានភ្ញៀវទេសចរយ៉ាងច្រើនរិះគន់ក្នុងបណ្តាញសង្គម ហើយពួកគេមិនពេញចិត្តច្រើនករណី ជាពិសេស សួនសត្វបានយកត្រីឆ្លាម និងត្រីបាឡែនយន្តដ៏ធំមកបង្ហាញអ្នកទស្សនា ។

បើទោះវាជាត្រីយន្តក្តី ប៉ុន្តែវាអាចហែលទឹកបានលឿនដូចត្រីពិតប្រាកដដែរ ហើយភ្ញៀវទេសចរអាចឃើញខ្លួនរបស់វាបែងចែកជាផ្នែកៗ ។ អ្នកលេងបណ្តាញសង្គមម្នាក់និយាយថា ៖ «ខ្ញុំរីករាយណាស់ដែលបានទៅមើលត្រីឆ្លាម និងត្រីបាឡែនក្នុងសួនសត្វ ប៉ុន្តែវាជាត្រីយន្តទៅវិញ ។ បើទោះជាបច្ចុប្បន្ន ប្រទេសចិនបានអភិរក្សសត្វ តែខ្ញុំមិនចង់ឱ្យពួកគេបន្លំត្រីបែបនេះទេ» ។

ភ្ញៀវទេសចរផ្សេងទៀតនិយាយថា ពួកគេបានទិញសំបុត្រថ្លៃណាស់ ប៉ុន្តែបែរជាមកមើលត្រីក្លែងក្លាយ ទើបភ្ញៀវទេសចរចាប់ផ្តើមឡូឡាទារប្រាក់ថ្លៃសំបុត្រពីសួនសត្វវិញ ។ ប៉ុន្តែភ្ញៀវទេសចរខ្លះទៀតថា ការប្រើប្រាស់ត្រីយន្តនេះអាចជួយការពារបរិស្ថាន ហើយសួនសត្វគួរតែយកត្រីយន្តមកបង្ហាញឱ្យច្រើនថែមទៀត ។

ក្រោយពីមានការរិះគន់ខ្លាំងពីមហាជន បុគ្គលិកសួនសត្វ Shenzhen Ocean World បកស្រាយថា បច្ចុប្បន្ន អាជ្ញាធរពុំអនុញ្ញាតឱ្យសួនសត្វទិញ-លក់ត្រីឆ្លាម និងត្រីបាឡែនមានជីវិតទេ ពីព្រោះវាប្រឆាំងនឹងច្បាប់ការពារបរិស្ថាន ។ បើទោះវាជាត្រីយន្តក្តី ប៉ុន្តែសួនសត្វបានចំណាយប្រាក់រាប់លានយាន់ដើម្បីទិញវាមកបង្ហាញភ្ញៀវទេសចរ ។

កាលពីដើមឆ្នាំ២០២៤ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវមកពី China Aerospace Science and Industry Corp. គឺជាក្រុមហ៊ុនធ្វើកិច្ចសន្យាជាមួយរដ្ឋាភិបាលចិន បានបង្ហាញត្រីឆ្លាម និងត្រីបាឡែនយន្តដំបូងគេលើពិភពលោក នៅសួនសត្វមួយកន្លែងក្នុងទីក្រុងសៀងហៃ ។ វាធ្វើឱ្យប្រទេសលោកខាងលិចបារម្ភថា ចិននឹងផលិតត្រីយន្តធ្វើជាឧបករណ៍ស៊ើបការណ៍ក្រោមសមុទ្រ ពីព្រោះត្រីយន្តអាចហែលទឹកដូចត្រីធម្មជាតិបេះបិទ ៕

បរទេស៖ នេះជាលើកដំបូងហើយដែលប្រទេសម៉ិកស៊ិកគ្រោងផលិតរថយន្តអគ្គិសនីធន់តូចផ្ទាល់ខ្លួន ក្នុងគោលបំណងដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយរថយន្តចិន និងឥណ្ឌា។
យោងតាមប្រធានាធិបតី Claudia Sheinbaum បាននិយាយកាលពីពេលថ្មីៗនេះថា ប្រទេសម៉ិកស៊ិកបច្ចុប្បន្នកំពុងអភិវឌ្ឍគំរូរថយន្តអគ្គិសនីខ្នាតតូចផ្ទាល់ខ្លួនហើយ ដោយមានគោលដៅប្រកួតប្រជែងជាមួយនឹងផលិតផលស្រដៀងគ្នាពីប្រទេសឥណ្ឌា និងប្រទេសចិន។ ដូច្នេះសមាសធាតុទាំងអស់របស់រថយន្តអគ្គិសនីខ្នាតតូចរបស់ម៉ិកស៊ិកនឹងត្រូវផលិតក្នុងស្រុកទាំងស្រុង។

លោកស្រី Sheinbaum បានបន្តថា នេះគឺជាផ្នែកមួយនៃកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីអភិវឌ្ឍខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់របស់ប្រទេសម៉ិកស៊ិក និងកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការនាំចូល។ ហេតុនេះយើងនឹងបង្កើតខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ដើម្បីឱ្យអ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងរថយន្តអគ្គិសនីត្រូវបានផលិតក្នុងស្រុកយ៉ាងពេញលេញ និងនាំចូលផលិតផលពីបរទេសឱ្យបានតិចបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រធានាធិបតីរូបនេះគឺមិនបានបញ្ចេញឈ្មោះក្រុមហ៊ុនជាក់លាក់ណាមួយដែលអាចផលិតរថយន្តអគ្គិសនីនោះទេ។

លោកស្រីគ្រាន់តែនិយាយថាក្រុមហ៊ុនផលិតម៉ូទ័រអេឡិចត្រិចនៅម៉ិកស៊ិកនឹងសហការជាមួយអ្នកស្រាវជ្រាវដើម្បីបង្កើតគំរូសក្តានុពលផ្សេងៗគ្នា ប្រសិនបើអ្វីៗដំណើរការទៅតាមផែនការ។ លោកស្រីជឿជាក់ថា រថយន្តអគ្គីសនីរបស់ម៉ិកស៊ិកនឹងមានតម្លៃសមរម្យ ជាមួយរូបរាងស្រស់ស្អាត ទាក់ទាញ គុណភាពខ្ពស់ មានសុវត្ថិភាព និងងាយស្រួលបំផុតក្នុងប្រកួតប្រជែងជាមួយចិន និងឥណ្ឌា។ មិនដូចរថយន្ត Tesla របស់អាមេរិកនោះទេ គឺមានតម្លៃថ្លៃខ្លាំងណាស់ ដូច្នេះវាពិតជាពិបាកក្នុងប្រកួតប្រជែងជាមួយចិនបំផុត។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា កន្លងទៅប្រទេសម៉ិចស៊ិកបាននាំចូលផលិតផលពីប្រទេសចិន និងឥណ្ឌាជាច្រើនដូចជា ម៉ូតូអគ្គិសនីដែលផលិតនៅចិនតម្លៃថោកបានកំពុងក្លាយជាការពេញនិយមខ្លាំងនៅទីក្រុងម៉ិកស៊ិក ដែលជាញឹកញាប់មានចរាចរណ៍កកស្ទះ។ រីឯរថយន្តខ្នាតតូចពីប្រទេសឥណ្ឌាវិញ ត្រូវបានគេប្រើជារថយន្តតាក់ស៊ីនៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេស។ ដូច្នេះការផលិតរថយន្តអគ្គិសនីផ្ទាល់ខ្លួនជាលើកដំបូងរបស់ម៉ិកស៊ិក រំពឹងថានឹងកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការនាំចូលពីអាស៊ី ក៏ដូចជាដើម្បីគាំទ្រផលិតក្នុងស្រុក៕

ប្រទេសថៃ ៖ នៅពាក់កណ្តាលខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានថៃរាយការណ៍ថា តម្លៃដូងក្រអូបនៅប្រទេសថៃបានធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង គឺកាលពីមុន ដូង១ផ្លែមានតម្លៃរហូតដល់៥៣បាត ប៉ុន្តែវាបានធ្លាក់ថ្លៃមកនៅត្រឹមតែ១០បាតប៉ុណ្ណោះ ក្រោយពីចិនឈប់ទិញ ។ កសិករថៃបានដឹកផ្លែដូងមកលក់ពេញផ្សារទាំងអស់ បើទោះវាមានតម្លៃថោកក្តី ។

កាលពីថ្ងៃទី១២ ខែតុលា កន្លងមក ក្រុមការងារសារព័ត៌មានថៃបានដើរពិនិត្យមើលតម្លៃដូងក្រអូបក្នុងផ្សារបោះដុំបន្លែ-ផ្លែឈើដ៏ធំ ស្ថិតនៅតាមផ្លូវមិត្តភាព ក្នុងឃុំណៃមឿង ស្រុកមឿង ខេត្តនគររាជសីម៉ា ឃើញថា កន្លែងលក់ដូងជាច្រើនបានទម្លាក់តម្លៃដូងយ៉ាងខ្លាំង បើធៀបនឹងអំឡុងពេលចាប់ពីខែមេសា ដល់ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤ ។

អាជីវករក្នុងផ្សារបោះដុំបន្លែ-ផ្លែឈើ និយាយថា កាលពីខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ តម្លៃដូងក្រអូបស្រស់ធំៗស្មើរហូតដល់ជាង៥០បាត ប៉ុន្តែនៅពាក់កណ្តាលខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ តម្លៃបានធ្លាក់ចុះនៅត្រឹមតែ២០បាតប៉ុណ្ណោះ ។ ហេតុនេះ អាជីវករក៏បានយកដូងក្រអូបទាំងនេះទៅកែច្នៃដើម្បីលក់បានថ្លៃ ។

អ្នកស្រី ថាណាក់ផន សយសុគន្ធឆ័យ អាជីវករលក់ដូងនិយាយថា កាលពីរដូវក្តៅ ចាប់ពីខែមេសា ដល់ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤ ដូងក្រអូបក្នុងចម្ការមានតម្លៃថ្លៃណាស់ បើអាជីវករទៅទិញដូងធំៗដល់ចម្ការ គឺដូង១ផ្លែស្មើនឹង៥៣បាត ហើយថែមទាំងពិបាករកទិញដូងក្រអូបទៀត ។ ពេលនោះ គ្រោះរាំងស្ងួតបានប៉ះពាល់ដល់ចម្ការដូងជាច្រើនកន្លែង ហើយចិនបានបញ្ជាទិញដូងយ៉ាងច្រើន ទើបពេលនេះ ខ្វះដូងក្រអូបលក់ ។

ប៉ុន្តែនៅពាក់កណ្តាលខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ ចម្ការដូងជាច្រើនបានផ្តល់ទិន្នផលច្រើនដូចៗគ្នា ហើយស្របពេលប្រទេសចិនលែងត្រូវការដូងថៃ ។ ដូច្នេះ វាធ្វើឱ្យពេលនេះ សម្បូរដូងលក់ពេញផ្សារ ហើយតម្លៃដូងក្រអូបក៏បានធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង ។

បច្ចុប្បន្ន បើអាជីវករទៅទិញដូងធំៗដល់ចម្ការ គឺ១ផ្លៃមានតម្លៃចាប់ពី១០បាត ទៅ១១បាតប៉ុណ្ណោះ ទើបអាជីវករយកដូងទាំងនេះទៅកែច្នៃដើម្បីលក់បានថ្លៃ ដូចជា ៖ យកទឹកដូងទៅស្ងោរ និងយកដូងទៅដុត ដើម្បីលក់ចាប់ពីតម្លៃ១៣បាត ទៅ២៥បាត ។ រីឯដូងកបកសំបករួច អាចលក់បាន ៣៥បាតក្នុង១ផ្លែ ។

ចំណែកអតិថិជនទិញដូងមានដូចជា ៖ ភោជនីយដ្ឋាន, សណ្ឋាគារ, រីសត និងអាជីវករផ្សារណាត់ បានកុម្ម៉ង់ទិញដូងជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីជួយឱ្យបង្កើនតម្លៃដូង ។ អាជីវករសង្ឃឹមថា តម្លៃដូងក្រអូបនឹងកើនឡើងវិញនៅពេលចិនកុម្ម៉ង់ទិញដូងថៃ ៕

ជប៉ុន៖ អ្នកចំបាប់ Sumo ជាច្រើនបានសម្រេចដកខ្លួនចេញពីការប្រកួតថ្នាក់ជាតិនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះឆ្នាំ ២០២៤ ក្នុងប្រទេសជប៉ុនដោយសារមូលហេតុទាំងនេះ។
យោងតាមគេហទំព័របរទេស The Times កីឡាករចំបាប់ល្បីៗជាច្រើនដូចជា លោក akakeisho អាយុ ២៨ ឆ្នាំ ត្រូវបានបង្ខំឱ្យចូលនិវត្តន៍ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីរងរបួសជើង ជង្គង់ និងក។ លោកបាននិយាយថា “លោកគ្មានកម្លាំងកាយ និងកម្លាំងចិត្តដើម្បីប្រកួតប្រជែងសម្រាប់ជើងឯកនេះទៀតទេ” Takakeisho បានស្រក់ទឹកភ្នែកនៅពេលចែករំលែកពីបញ្ហាសុខភាពរបស់លោកនៅក្នុងសន្និសីទកាសែតមួយនេះ។

រីឯអតីតម្ចាស់ជើងឯក Sumo ឆ្នាំ ២០២៣ គឺលោក Terunofuji វិញក៏បានសម្រេចដកខ្លួនចេញពីការប្រកួតថ្នាក់ជាតិនៅឆ្នាំ ២០២៤ នេះផងដែរដោយសារបញ្ហាសុខភាព រួមទាំងជំងឺទឹកនោមផ្អែមធ្ងន់ធ្ងរ។ អ្នកប្រយុទ្ធម្នាក់ទៀតឈ្មោះ Enho ក៏បានរងរបួសឆ្អឹងខ្នងធ្ងន់ធ្ងរពីការវាយក្បាលគូប្រជែងរបស់គាត់ ដែលជាទង្វើដំបូងនៃការប្រយុទ្ធជាច្រើន។ សារព័ត៌មានជប៉ុនបានរាយការណ៍ថា បច្ចុប្បន្នអ្នកចំបាប់ sumo ជាបន្តបន្ទាប់បានដកខ្លួនចេញពីការប្រកួតដោយសារបញ្ហាសុខភាពផ្សេងៗ។ ជាការពិតណាស់ ទោះបីជាកីឡាចំបាប់ Sumo ល្អមើល និងមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំងប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏កីឡាករទាំងនេះសុទ្ធតែប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ធ្ងរ។

ស្ថានភាពនេះបាននាំឱ្យអ្នកជំនាញជាច្រើនអំពាវនាវឱ្យកែលម្អកីឡានេះយ៉ាងឆាប់រហ័សបំផុតដើម្បីឱ្យសមស្របទៅនឹងបច្ចុប្បន្ន រួមទាំងអនុវត្តវិធានការដូចជាការកំណត់ទម្ងន់ និងពង្រឹងការព្យាបាលក្នុងការហ្វឹកហាត់ឱ្យបានម៉ត់ចត់ ដើម្បីការពារអ្នកប្រយុទ្ធពីការពឹងផ្អែកតែលើទម្ងន់ខ្លួនជំនួសឱ្យបច្ចេកទេស។ ដូច្នេះសរុបសេចក្តីមក មូលហេតុដែលអ្នកចំបាប់ Sumo ជាច្រើនបានដកខ្លួនចេញពីការប្រកួតថ្នាក់ជាតិនៅឆ្នាំនេះគឺដោយសារបញ្ហាសុខភាព លើសទម្ងន់ ឬធាត់ពេក ទឹកនោមផ្អែម និងបញ្ហាឆ្អឹងសន្លាក់ជាដើម។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា កីឡាស៊ូម៉ូគឺជាការប្រកួតដែលតម្រូវឱ្យកីឡាករទាំងពីរមានរូបរាងធាត់ៗប្រយុទ្ធគ្នា។ វាមានដើមកំណើតនៅតែប្រទេសជប៉ុនតែមួយគត់ គឺជាកីឡាថ្នាក់ជាតិត្រូវបានអនុវត្តប្រកបដោយវិជ្ជាជីវៈខ្ពស់បំផុត ដែលមានប្រវត្តិរាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយ។ ទោះបីជាឆ្នាំនេះមិនសូវមានអ្នកចំបាប់ជើងចាស់មកប្រកួតក៏ដោយ ក៏កម្មវិធីនៅតែប្រព្រឹត្តទៅតាមធម្មតា ដោយសារមានកីឡាករថ្មីៗចូលរួមច្រើន៕

តើអ្នកដំណើរតាមយន្តហោះធ្លាប់បានសង្កេតដែរឬទេ ហេតុអ្វីអាកាសយានិកគ្រប់រូបមិនអនុញ្ញាតឱ្យទុកពុកមាត់ ឬពុកចង្ការវែង? រីឯចម្លើយ គឺវាពុំពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាគ្មានអនាម័យទេ ប៉ុន្តែការពិត គឺបណ្តាលមកពីមូលហេតុសំខាន់ជាងនេះ ។

កាលពីថ្ងៃទី១ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៤ គេហទំព័រឈ្មោះ Indy 100 បានចុះផ្សាយថា ការទុកពុកមាត់វែងអាចធ្វើឱ្យអាកាសយានិកមានគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត ក្នុងករណីកើតហេតុការណ៍អាសន្នពេលកំពុងបើកយន្តហោះនៅលើមេឃ ។ អាកាសយានិកគ្រប់រូបចាំបាច់ត្រូវពាក់ម៉ាស់អុកស៊ីសែន ហើយបើពួកគេទុកពុកមាត់វែង វានឹងធ្វើឱ្យធ្លាយអុកស៊ីសែន ហើយនឹងប៉ះពាល់ដល់អាយុជីវិត ។

ប្រព័ន្ធ YouTube ដ៏ល្បីល្បាញឈ្មោះ Zack D. Films បានបង្កើតវីដេអូឧទាហរណ៍មួយដើម្បីបញ្ជាក់ពីមូលហេតុហាមអាកាសយានិកទុកពុកមាត់វែង ដោយសារវាអាចមានគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត ។ ក្នុងវីដេអូនេះបង្ហាញថា ពេលកើតហេតុការណ៍អាសន្ននៅលើយន្តហោះ អាកាសយានិកត្រូវតែពាក់ម៉ាស់អុកស៊ីសែនឱ្យជាប់ជាមួយផ្ទៃមុខខ្លាំងបំផុត ហើយវាសំខាន់ខ្លាំងណាស់ដើម្បីឱ្យអាកាសយនិកទទួលបានអុកស៊ីសែនគ្រប់គ្រាន់ ។ ប៉ុន្តែបើអាកាសយានិកមានពុកមាត់ វានឹងធ្វើឱ្យអុកស៊ីសែនធ្លាយចេញមកក្រៅ ។

ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍នីមួយៗនឹងមានច្បាប់ខុសគ្នាពាក់ព័ន្ធនឹងការទុកពុកមាត់របស់អាកាសយានិក ដូចជា ៖ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ Delta Airlines របស់សហរដ្ឋអាមេរិកបានអនុញ្ញាតឱ្យអាកាសយានិកទុកពុកមាត់បន្តិច ប៉ុន្តែកុំឱ្យវែងពេក រីឯពុកចង្ការវិញ ហាមមានដាច់ខាត ។

រីឯអ្នកនាំពាក្យអាកាសចរណ៍អាមេរិកបានផ្តល់សម្ភាសន៍ជាមួយគេហទំព័រទេសចរណ៍ឈ្មោះ Thrillist ថា ៖ «យើងគ្មានច្បាប់តម្រូវឱ្យអាកាសយានិកកោរពុកមាត់ទេ ប៉ុន្តែក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ជាច្រើននឹងមានច្បាប់ហាមឃាត់ ឬអនុញ្ញាតឱ្យទុកពុកមាត់ខ្លះៗ ។ ការហាមឃាត់ទុកពុកមាត់វែងនេះ ដោយសារខ្លាចប៉ះពាល់ដល់ការពាក់ម៉ាស់អុកស៊ីសែនពេលកើតហេតុការណ៍អាសន្នលើអាកាស» ៕

ប្រទេសចិន ៖ ការរស់នៅរបស់មនុស្សម្នាក់ៗមានលក្ខណៈខុសប្លែកគ្នាអាស្រ័យទៅតាមតំបន់ និងអាកាសធាតុ ដោយអ្នកខ្លះបានសម្រេចចិត្តរស់នៅទីប្រជុំជនមានមនុស្សច្រើន ដោយសារងាយស្រួលប្រកបរបររកស៊ី ខណៈអ្នកខ្លះទៀតរស់នៅតំបន់ជនបទស្ងប់ស្ងាត់ និងដាំដុះដំណាំជុំវិញផ្ទះ ។ ប៉ុន្តែតើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ជ្រើសរើសរស់នៅក្រោមដី? ហេតុអ្វីទើបពួកគេសម្រេចចិត្តរស់នៅបែបនេះ?

ភូមិមួយបានក្លាយជាតំបន់ទេសចរណ៍ដ៏ល្បីល្បាញកម្រិត 4A នៅប្រទេសចិន និងល្បីល្បាញលើពិភពលោក ។ អ្វីដែលធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរចម្លែកចិត្តបំផុតនោះ គឺពេលមកដល់ទីនេះ ពួកគេនឹងឮសំឡេងមនុស្សជជែកគ្នា ឬសំឡេងជប់លៀង ឬសំឡេងតន្រ្តី ប៉ុន្តែនៅបរិវេណខាងលើគ្មានមនុស្សរស់នៅទេ ដោយសារផ្ទះអ្នកស្រុកបានសាងសង់នៅក្រោមដី ។

អស់រយៈពេលជាង៤.០០០ឆ្នាំហើយ ដែលអ្នកស្រុកបានរស់នៅភូមិក្រោមដី ឬភាសាចិនហៅថា «Yaodong» ស្ថិតនៅតំបន់ខ្ពង់រាប Loess Plateau ភាគខាងជើងប្រទេសចិន ។ ផ្ទះ និងបន្ទប់នីមួយៗក្នុងភូមិបានកើតឡើងដោយសារការជីកដីបន្តបន្ទាប់គ្នា ហើយនៅលើពិភពលោក មានទីកន្លែងតិចតួចបំផុតដែលមានលក្ខណៈស្រដៀងនេះ ដូចជា ៖ ផ្ទះក្រោមដីនៅប្រទេសទុយនីស៊ី ។

នៅតំបន់ខ្ពង់រាប Loess Plateau គឺជាដើមកំណើតនៃវប្បធម៌ និងអរិយធម៌ចិនដ៏ចំណាស់បំផុត ។ តំបន់ខ្ពង់រាបនេះកើតឡើងដោយសារការប្រមូលផ្តុំធូលីដ៏តូចល្អិត ដែលត្រូវបានឆ្លងកាត់ខ្យល់បក់ និងខ្យល់ព្យុះអស់រយៈពេលរាប់លានឆ្នាំ ទើបធ្វើឱ្យដីនៅបរិវេណនេះមានគុណភាពល្អ និងអំណោយផលដល់ការដាំដុះដំណាំ និងការជីកដីធ្វើកន្លែងរស់នៅយ៉ាងល្អបំផុត ។

ខ្លោងទ្វារផ្ទះនៅទីនេះ មានរាងជាពាក់កណ្តាលរង្វង់មូល និងមានទ្វារឈើសម្រាប់បើក-បិទ ហើយផ្ទះនីមួយៗក្នុងភូមិអាចទំនាក់ទំនងគ្នាបាន ។ ជាទូទៅ វាជាផ្ទះសម្រាប់អ្នកមាននាមត្រកូលដូចគ្នារស់នៅ ឬសម្រាប់ឱ្យសមាជិកពង្រីកក្រុមគ្រួសារបន្តកូនចៅ ។

រីឯមូលហេតុធ្វើឱ្យអ្នកស្រុកសម្រេចចិត្តធ្វើផ្ទះនៅក្រោមដីបែបនេះ គឺដោយសារអាកាសធាតុ ។ ជាក់ស្តែង ពេលត្រជាក់ខ្លាំង ភូមិនេះនឹងមានសីតុណ្ហភាពធ្លាក់ចុះរហូតដល់-១០អង្សារសេ ទើបអ្នកស្រុកសម្រេចចិត្តរស់នៅក្រោមដី ដើម្បីទទួលបានអាកាសធាតុត្រជាក់នារដូវក្តៅ និងទទួលបានការកក់ក្តៅនារដូវរងា ។ អ្នកស្រុកបានចាប់ផ្តើមរស់នៅក្រោមដីបែបនេះ តាំងពីអំឡុងពេលប្រទេសចិនកើតសង្គ្រាមមកម៉្លេះ ។

អ្នករស់នៅទីនេះទទួលបានភាពងាយស្រួលគ្រប់បែបយ៉ាង មិនចាញ់ការរស់នៅលើដីទេ ដូចជា ៖ មានទឹកស្អាត និងភ្លើងអគ្គិសនីប្រើប្រាស់ ។ ក្រៅពីនេះ ក៏មានបន្ទប់ផ្សេងទៀត ដូចជា ៖ បន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ, បន្ទប់ដាក់សម្ភារៈ និងកន្លែងតាំងវត្ថុបុរាណ ។ អ្នកស្រុកភាគច្រើនប្រកបមុខរបរកសិកម្ម ហើយក្នុងរណ្តៅដីនេះ ក៏មានក្រោលគោផងដែរ ។

គួរបញ្ជាក់ថា ក្នុងមួយរណ្តៅដី គឺសម្រាប់ឱ្យមនុស្សមាននាមត្រកូលដូចគ្នារស់នៅបន្តកូនចៅ ហើយរណ្តៅដីមួយទៀត គឺសម្រាប់អ្នកមាននាមត្រកូលផ្សេងរស់នៅ ។ បច្ចុប្បន្ន រដ្ឋាភិបាលចិនបានកែលម្អភូមិនេះធ្វើជាតំបន់ទេសចរណ៍ ហើយរដ្ឋាភិបាលបានសាងសង់ផ្ទះ និងខុនដូនៅក្បែរនេះសម្រាប់ឱ្យអ្នកភូមិរស់នៅ និងផ្លាស់ប្តូរទីលំនៅចេញពីទីនេះ ៕