ត្រីជើងបួន ត្រីចេះដើរ ត្រីរស់នៅលើគោកស្គាល់អស់ហើយ នៅឡើយតែត្រីចេះហោះ តោះថ្ងៃនេះ KBN news នឹងនាំប្រិយមិត្តមកស្គាល់ត្រីចេះហោះវិញម្តង ដែលវាមានឈ្មោះថា Exocoetidae។ Exocoetidae គឺជាឈ្មោះអម្បូរ «ត្រីមានស្លាប» ឬ «ត្រីហោះ» ដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានដាក់ឈ្មោះឱ្យ។ បច្ចុប្បន្នអម្បូរត្រីនេះមានចំនួន ៦៤ ប្រភេទរស់នៅក្នុងទឹកសមុទ្រ ហើយវាក៏អាចហោះត្រដាងស្លាបលើផ្ទៃទឹកសមុទ្របានយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះផងដែរ។

ត្រីហោះ Exocoetidae មិនមែនទើបតែកកើតនោះទេ ពោលគឺត្រីនេះមានតាំងពីយុគសម័យ Middle Triassic ឬពី ២៣៥ ទៅ២៤២ លានឆ្នាំមុនមកម្លេះ នេះបើយោងតាមការអះអាងរបស់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រលើការស្រាវជ្រាវផូស៊ីល Potanichthys xingyiensis។ ជាធម្មតាត្រីនេះអាចហោះបានចម្ងាយ ៥០ ម៉ែត្រ ហើយតែងតែហោះចេញពីទឹកសមុទ្រទៅពួនសម្ងំដេកក្បែរមាត់ច្រាំង និងធ្វើដំណើរបានច្រើនជាង ៧០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង ។

ក្នុងឆ្នាំ២០០៨ ទូរទស្សន៍ជប៉ុន NHK បានថតសកម្មភាពត្រីហោះនៅឆ្នេរសមុទ្រនៃកោះ យ៉ាគូស៊ូម៉ា ប្រទេសជប៉ុន។ ពួកគេអះអាងថាត្រី Exocoetidae ប្រើរយៈពេលក្នុងការហោះប្រមាណជា ៤៥ វិនាទី ដោយអម្បូរត្រីហោះនេះត្រូវបានគេប្រទះឃើញជាញឹកញាប់ក្នុងប្រទេសវៀតណាម ជប៉ុន ចិន ឥណ្ឌូណេស៊ី និងប្រទេសឥណ្ឌា ។ លក្ខណៈពិសេសរបស់ត្រីហោះនេះ គឺភ្នែករបស់ពួកវា ផ្តល់ភាពអំណោចផលខ្លាំង បើទោះបីជាពួកវាហោះចេញពីទឹកក៏ដោយ ក៏ភ្នែករបស់ពួកវា នៅតែមើលឃើញច្បាស់ដដែល។

ត្រីហោះ Exocoetidae ត្រូវបានគេយកធ្វើជាមុខម្ហូប ស៊ូស៊ី ដ៏មានឱជារសឆ្ងាញ់ពិសា ក្រៅពីនេះវាក៏ជាមុខម្ហូបប្រចាំប្រទេសអាស៊ីជាច្រើនផងដែរ។ នៅក្នុងប្រទេសដែនកោះសូឡូម៉ុន ត្រី Exocoetidae ត្រូវបានគេចាប់យ៉ាងងាយស្រួល ខណៈពេលពួកវាហោះម្តងៗ ដោយប្រើសំណាញ់របស់អ្នកជិះទូក ពោលគឺពួកវាត្រូវអ្នកនេសាទទាក់ទាញដោយប្រើពន្លឺពិល។ ទោះជាយ៉ាងណា បច្ចុប្បន្នត្រីប្រភេទនេះហាក់មានការថយចុះបន្តិចម្តងៗ គួរឱ្យកត់សម្គាល់ដោយសារសកម្មភាពរបស់មនុស្ស៕

ជាការពិតណាស់ គ្រប់រថភ្លើងទាំងអស់នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនគឺតែងតែមកដល់ទាន់ពេលវេលារហូត បើថាម៉ោង ៨:០០ មកដល់ គឺម៉ោង ៨:០០ មកដល់មែន មិនដែលយឺតពេល ឬមកមុន ២-៣ នាទីឡើយ។ តើមូលហេតុអ្វីបានជារថភ្លើងជប៉ុនគោរពពេលវេលាល្អឥតខ្ចោះយ៉ាងនេះ ខណៈរថភ្លើងបណ្តាប្រទេសផ្សេងទៀតមិនអាចធ្វើតាមបាន។ ចម្លើយគឺដោយសារការរួមបញ្ចូលគ្នាដ៏ល្អឥតខ្ចោះនៃបច្ចេកវិទ្យាទំនើប ការសង្កត់ធ្ងន់លើវប្បធម៌ទាន់ពេលវេលា និងការបណ្តុះបណ្តាលបុគ្គលិកយ៉ាងម៉ត់ចត់បំផុត។

យើងដឹងហើយថា ប្រទេសជប៉ុនតែងតែនាំមុខគេក្នុងការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាទំនើប សម្រាប់ការគ្រប់គ្រង និងប្រតិបត្តិការផ្លូវដែក។ នៅឆ្នាំ ១៩៧២ ប្រទេសនេះបានអនុវត្តប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងប្រតិបត្តិការចរាចរណ៍វិមជ្ឈការស្វ័យភាព ATOS ដែលជួយធ្វើសមកាលកម្មកាលវិភាគរថភ្លើង កាត់បន្ថយការពន្យារពេល និងបង្កើនភាពបត់បែននៃប្រតិបត្តិការ។ ក្រៅពី ATOS ឧស្សាហកម្មផ្លូវដែកជប៉ុនក៏ប្រើប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងប្រតិបត្តិការ និងសុវត្ថិភាពកុំព្យូទ័រ COSMOS ផងដែរ។

COSMOS មិនត្រឹមតែធានាបាននូវសុវត្ថិភាពទាំងស្រុងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងតាមដានយ៉ាងដិតដល់នូវសកម្មភាពថែទាំ និងប្រតិបត្តិការ ដែលជួយរថភ្លើងល្បឿនលឿនរក្សាកេរ្តិ៍ឈ្មោះតាមពេលវេលារបស់ពួកគេ។ មិនត្រឹមតែពឹងផ្អែកលើបច្ចេកវិទ្យាប៉ុណ្ណោះទេ វប្បធម៌ជប៉ុនក៏ដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការថែរក្សាភាពត្រឹមត្រូវនៃប្រព័ន្ធផ្លូវដែកផងដែរ។ ភាពទៀងទាត់មិនគ្រាន់តែជាទម្លាប់ល្អប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏បានក្លាយជាតម្លៃស្នូលក្នុងការគិតរបស់ជនជាតិជប៉ុន តាំងពីការងាររហូតដល់ជីវិតប្រចាំថ្ងៃ ប្រជាជនជប៉ុនតែងតែឱ្យតម្លៃលើការរក្សាពេលវេលាជាមធ្យោបាយនៃការគោរពអ្នកដទៃ។

នេះកើតចេញពីលក្ខណៈសតិអារម្មណ៍សមូហភាពនៃសង្គមជប៉ុន ដែលបុគ្គលម្នាក់ៗមានផ្នត់គំនិត រៀបចំផែនការ និងធ្វើតាមកាលវិភាគយ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុត ដើម្បីរួមចំណែកដល់ប្រយោជន៍រួមរបស់សហគមន៍។ វប្បធម៌ដ៏ល្អឥតខ្ចោះនេះមិនត្រឹមតែជួយរក្សាស្ថិរភាពក្នុងសង្គមប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងនាំមកនូវប្រសិទ្ធភាពល្អបំផុត សម្រាប់ប្រតិបត្តិការផ្លូវដែកផងដែរ។ កត្តាមួយទៀតដែលធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធផ្លូវរថភ្លើងរបស់ជប៉ុនទទួលបានជោគជ័យគឺវិជ្ជាជីវៈរបស់បុគ្គលិក។ ប្រតិបត្តិកររថភ្លើង អ្នកបើកបរ និងបុគ្គលិកស្ថានីយ៍ទាំងអស់ ឆ្លងកាត់ការបណ្តុះបណ្តាលយ៉ាងម៉ត់ចត់ ដើម្បីបំពេញតាមស្តង់ដារខ្ពស់នៃពេលវេលា និងសុវត្ថិភាព។

ដូច្នេះហើយ ភាពជោគជ័យនៃប្រព័ន្ធផ្លូវដែកជប៉ុន គឺជាសក្ខីភាពច្បាស់លាស់មួយចំពោះការរួមបញ្ចូលគ្នាដ៏ចុះសម្រុងនៃបច្ចេកវិទ្យា វប្បធម៌ និងមនុស្ស។ ទោះបីជាប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាប្រឈមដូចជាគ្រោះមហន្តរាយធម្មជាតិក៏ដោយ ក៏រថភ្លើងជប៉ុនរក្សាបាននូវភាពជឿជាក់ខ្ពស់ ដោយមានការពន្យារពេលជាមធ្យមគិតជាវិនាទីប៉ុណ្ណោះ។ ប្រព័ន្ធនេះមិនត្រឹមតែបម្រើជាមធ្យោបាយដឹកជញ្ជូនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងឆ្លុះបញ្ចាំងពីអត្តសញ្ញាណជាតិផងដែរ ដោយតែងតែសង្កត់ធ្ងន់លើភាពត្រឹមត្រូវ សណ្តាប់ធ្នាប់ និងការគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក៕

លោក ចាស្ទីន ទ្រូដូ (Justin Trudeau) នាយករដ្ឋមន្ត្រីកាណាដាដែលមានវ័យ៥៣ឆ្នាំបានរាំបទ «You Don’t Own Me» នៅឯការប្រគំតន្ត្រី «The Eras Tour» របស់ Taylor Swift បានធ្វើឱ្យមានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងពីអ្នកលេងបណ្តាញសង្គម។ ទោះយ៉ាងណា នាយករដ្ឋមន្រ្តីរូបនេះក៏ប្រឈមនឹងមតិរិះគន់និងខឹងសម្បារពីពលរដ្ឋមួយចំនួន។

យោងតាម កាសែត New York Post នាយករដ្ឋមន្ត្រី ចាស្ទីន ទ្រូដូ មានវត្តមាននៅក្នុងការប្រគំតន្ត្រីរបស់ Taylor Swift ក្នុងទីក្រុង តូរ៉ុនតូ (Toronto) ប្រទេសកាណាដាកាលពីថ្ងៃទី២២ ខែវិច្ឆិកា។ លោកបានរាំ និងច្រៀងតាមបទចម្រៀង ខណៈរង់ចាំអ្នកចម្រៀងលេចមុខ។ លោកជ្រើសរើសការស្លៀកពាក់បែបទាត់សម័យពេលមើលតន្ត្រី និងបានប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអ្នកជុំវិញខ្លួនដោយរីករាយ។ វីដេអូដែលថតពីពេលវេលារបស់នាយករដ្ឋមន្រ្តីក្នុងព្រឹត្តិការណ៍នេះទទួលបានការចូលមើលយ៉ាងច្រើន និងរាប់រយមតិលើបណ្ដាញសង្គម។

យោងតាមគេហទំព័រព័ត៌មាន ប្រជាជនមួយចំនួន «ខឹងសម្បារ» ពេលឃើញនាយករដ្ឋមន្ត្រី ចាស្ទីន ទ្រូដូ មានវត្តមាននៅក្នុងការប្រគំតន្ត្រីនោះ។ ហេតុផលគឺថានៅពេលជាមួយគ្នាដែលកម្មវិធីបានធ្វើឡើង ប្រជាជនដែលប្រឆាំងនឹងអង្គការសន្ធិសញ្ញាអាត្លង់ទិកខាងជើង (NATO) បានរៀបចំការតវ៉ា និងដុតគ្រាប់បែកផ្សែងនៅក្នុងទីក្រុងម៉ុងរ៉េអាល់ ដែលមានចម្ងាយប្រហែល ៥៣១ គីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុងតូរ៉ុនតូ។ បច្ចុប្បន្ននេះជាកន្លែងសម្រាប់សន្និសីទប្រចាំឆ្នាំលើកទី៧០នៃសភាណាតូពីថ្ងៃទី២២ដល់ថ្ងៃទី២៥វិច្ឆិកា។

នៅថ្ងៃទី២៣ ខែវិច្ឆិកា នាយករដ្ឋមន្ត្រី ចាស្ទីន ទ្រូដូ បាននិយាយអំពីកុបកម្មទៅកាន់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយដោយបញ្ជាក់ថា ចំនួនមនុស្សដែលចូលរួមក្នុងការតវ៉ានឹងទទួលខុសត្រូវចំពោះផលវិបាកទាំងអស់។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លោកមិនបានធ្វើការបកស្រាយអំពីការទៅទស្សនាការប្រគំតន្ត្រីរបស់ Taylor Swift នៅពេលដែលកុបកម្មបានកើតឡើងនោះទេ។

លោក ចាស្ទីន ទ្រូដូ ជានាយករដ្ឋមន្ត្រីក្មេងជាងគេទីពីរក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រកាណាដា។ លោកជាកូនច្បងរបស់អតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីកាណាដាលោក ព្យែរ ទ្រូដូ (Pierre Trudeau )ដែលបានដឹកនាំប្រទេសអស់រយៈពេលជិត ១៦ ឆ្នាំមុនពេលចូលនិវត្តន៍នៅឆ្នាំ ១៩៨៤។ ចាស្ទីន ទ្រូដូ បានបញ្ចប់ថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រផ្នែកអក្សរសាស្ត្រពីសាកលវិទ្យាល័យ McGill ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៤បន្ទាប់មកបញ្ចប់បរិញ្ញាបត្រផ្នែកអប់រំ នៃ British Columbia ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៨ហើយបន្ទាប់មកបានធ្វើការជាគ្រូបង្រៀន។

នៅឆ្នាំ ២០០០ លោកបានចាប់ផ្តើមអាជីពនយោបាយរបស់ខ្លួន ដោយបង្កើតរូបភាពនៃអ្នកដឹកនាំវ័យក្មេងសាមញ្ញ ងាយយល់ និងកំប្លែង។ លោកបានកាន់តំណែងជានាយករដ្ឋមន្ត្រីទី ២៣ នៃប្រទេសកាណាដា ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១៥៕

យោងតាមរបាយការណ៍របស់ធនាគារអន្តរជាតិ HSBC បានឱ្យដឹងថា ទំហំសេដ្ឋកិច្ចរបស់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ទាំង ៦ រួមមាន៖ ឥណ្ឌូនេស៊ី ម៉ាឡេស៊ី ហ្វីលីពីន សិង្ហបុរី ថៃ និងវៀតណាម ប្រហែលជាលើសសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសជប៉ុននៅឆ្នាំ ២០២៩ ដោយសារហេតុផលធំៗទាំងនេះ។

បច្ចុប្បន្នជប៉ុនគឺជាប្រទេសដែលមានសេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេទី ៤ នៅលើពិភពលោកបន្ទាប់ពីសហរដ្ឋអាមេរិក ចិន និងអាល្លឺម៉ង់។ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណានៅឆ្នាំ ២០២៩ មូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ (IMF) បានព្យាករណ៍ថា សេដ្ឋកិច្ចជប៉ុននឹងធ្លាក់ដល់លេខ ៦ វិញ ខណៈសេដ្ឋកិច្ចអាស៊ីអាគ្នេយ៍នឹងឡើងដល់លេខ ៥ ហើយឥណ្ឌានឹងឡើងទៅលេខ ៤ ដោយសារការកើនឡើងសេដ្ឋកិច្ចលឿនបំផុតរបស់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងឥណ្ឌាអាចវ៉ាដាច់ជប៉ុននៅ ៥ ឆ្នាំខាងមុខ។

នៅឆ្នាំ ២០២៣ ទំហំសេដ្ឋកិច្ចរបស់អាស៊ីអាគ្នេយ៍មានប្រហែល ៤ ពាន់ពាន់លានដុល្លារដែលកម្រិតនេះជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី ៥ នៅលើពិភពលោក។ កំណើនអាស៊ីអាគ្នេយ៍គឺដោយសារការកើនឡើងនៅក្នុងខ្សែសង្វាក់តម្លៃសកល និងការច្នៃប្រឌិត។ លទ្ធផលនេះក៏ឆ្លុះបញ្ចាំងផងដែរនៅក្នុងចំណែកទីផ្សារនៃទំនិញដែលផលិតដោយបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ ប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍ទាំងប្រាំមួយរួមជាមួយប្រទេសចិនគឺជាប្រទេសដែលមានសេដ្ឋកិច្ចលេចធ្លោពីរក្នុងការពង្រីកផលិតកម្មរបស់ខ្លួន។

តំបន់នេះបានបង្កើនចំណែកទីផ្សារក្នុងការនាំចេញទំនិញពី ៦.១% ក្នុងឆ្នាំ ២០០៥ ដល់ ៧.៤% ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣ លើសប្រទេសជប៉ុន និងកូរ៉េខាងត្បូងរួមបញ្ចូលគ្នាទៅទៀត។ ក្នុងចំណោមប្រទេសទាំងប្រាំមួយ វៀតណាមបានបង្កើនការនាំចេញច្រើនជាងគេ ហើយឥណ្ឌូណេស៊ី ដែលជាប្រទេសមានកិច្ចព្រមព្រៀងពាណិជ្ជកម្មសេរីច្រើនជាងគេ ក៏បានកើនឡើងផងដែរ ដោយសារនិន្នាការរថយន្តអគ្គិសនីដែលផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់ឧស្សាហកម្មរុករករ៉ែ។

បន្ថែមពីលើទំនិញ តំបន់នេះក៏នាំចេញសេវាកម្មផ្នែកអេឡិចត្រូនិច ទូរគមនាគមន៍ ហិរញ្ញវត្ថុ សិល្បៈ និងដំណើរការអាជីវកម្មខាងក្រៅ (BPO) ផងដែរ។ សិង្ហបុរីដឹកនាំវិស័យនេះជាមជ្ឈមណ្ឌលហិរញ្ញវត្ថុ។ ប្រាក់ចំណូលនាំចេញសេវាកម្មហិរញ្ញវត្ថុសរុបរបស់ប្រទេសកាលពីឆ្នាំមុនឈានដល់ ២.៦ ពាន់លានដុល្លារ។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០០០ មកហ្វីលីពីនក៏បានទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីធនធានមនុស្សវ័យក្មេងដែលមានជំនាញភាសាអង់គ្លេសល្អ ដើម្បីអភិវឌ្ឍឧស្សាហកម្ម BPO ដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយប្រទេសឥណ្ឌាផងដែរ។

ចំណុចខ្លាំងមួយទៀតរបស់អាស៊ីអាគ្នេយ៍គឺទេសចរណ៍ ជាការពិតណាស់ចំនួនអ្នកទស្សនាសរុបទៅកាន់ប្រទេសទាំង ៦ នេះគឺបានកើនឡើងខ្លាំងក្នុងមួយឆ្នាំៗ។ ចំណែកទីផ្សារសកលក៏បានកើនឡើងពី ៤.៩% ទៅ ៨.៧% ផងដែរ ក្នុងចំណោមនោះ សិង្ហបុរី និងថៃទទួលបានជោគជ័យច្រើនជាងគេ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ថៃវិនិយោគលើសណ្ឋាគារប្រណីត ដែលជួយចំណូលពីវិស័យទេសចរណ៍កើនឡើងលឿនផងដែរ។ ដូច្នេះធនាគារ HSBC មានសុទិដ្ឋិនិយមថា អាស៊ីអាគ្នេយ៍នឹងក្លាយជាប្រទេសដែលមានសេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេទី ៥ នៅលើពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ ២០២៩៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ កាលពីឆ្នាំ១៩៧០ ម៉ាស៊ីនងូតទឹកដោយស្វ័យប្រវត្តិបានទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍អ្នកចូលរួមកម្មវិធី «Japan World Expo» នៅប្រទេសជប៉ុនយ៉ាងខ្លាំង ពីព្រោះម៉ាស៊ីននឹងសម្អាតរាងកាយមនុស្សឱ្យស្អាត ដោយគ្រាន់តែយើងចូលទៅដេកស្ងៀមក្នុងម៉ាស៊ីនប៉ុណ្ណោះ ។

ម៉ាស៊ីនងូតទឹកដោយស្វ័យប្រវត្តិនេះត្រូវបានផលិតដោយក្រុមហ៊ុន Sanyo Electric (បច្ចុប្បន្ន ក្រុមហ៊ុនបានប្តូរឈ្មោះជា Panasonic) ប៉ុន្តែនៅពេលនោះ ពលរដ្ឋជប៉ុនពុំសូវនិយមប្រើប្រាស់វាទេ ។ ដូច្នេះ បច្ចេកវិទ្យាងូតទឹកក្នុងម៉ាស៊ីនគ្មានការអភិវឌ្ឍបន្ថែមអ្វីឡើយ ។

រយៈពេល៥០ឆ្នាំក្រោយមក ម៉ាស៊ីនងូតទឹកដោយស្វ័យប្រវត្តិត្រូវបានប្រធានក្រុមហ៊ុនផលិតសម្ភារៈងូតទឹកផ្កាឈូក Science Co. ឈ្មោះ យ៉ាស៊ុអាគិ អាអូយ៉ាម៉ាក់ ផលិតម្តងទៀត ។ ប្រធានក្រុមហ៊ុនពេញចិត្តនឹងបច្ចេកវិទ្យានេះយ៉ាងខ្លាំងក្រោយពីបានទៅទស្សនាម៉ាស៊ីនងូតទឹកដោយស្វ័យប្រវត្តិពេលលោករៀនថ្នាក់ទី៤ ទើបសម្រេចចិត្តយកបច្ចេកវិទ្យាមកអភិវឌ្ឍន៍ឡើងវិញ ។

ក្រុមហ៊ុន Science Co. បានផលិតម៉ាស៊ីនងូតទឹកដោយស្វ័យប្រវត្តិទំនើបជាងមុន ដោយម៉ាស៊ីននេះនឹងដំណើរការពេលមានមនុស្សចូលទៅផ្នែកខាងក្នុង ។ វានឹងចាប់ផ្តើមបង្ហូរទឹកក្តៅឧណ្ឌៗដោយស្វ័យប្រវត្តិ និងមានអេប៉ុងសម្រាប់ដុសរាងកាយ ហើយប្រព័ន្ធ Sensor នឹងពិនិត្យសញ្ញាសំខាន់ៗដើម្បីឱ្យប្រាកដចិត្តថា តើសីតុណ្ហភាពក្នុងម៉ាស៊ីនសមស្របនឹងរាងកាយដែរឬទេ?

ក្រៅពីនេះ វាក៏មានប្រព័ន្ធ AI ជួយវិភាគថា តើយើងមានអារម្មណ៍ស្ងប់ ឬរំភើបពេលកំពុងងូតទឹក? បន្ទាប់មក ប្រព័ន្ធ AI នឹងបង្ហាញរូបភាពជួយឱ្យអារម្មណ៍យើងប្រសើរឡើង ។ រីឯការងូតទឹក និងសម្ងួតរាងកាយ នឹងចំណាយពេលត្រឹមតែ១៥នាទីប៉ុណ្ណោះ ។

លោក អាអូយ៉ាម៉ាក់ តាំងចិត្តថា នឹងធ្វើឱ្យក្តីសុបិនវ័យកុមាររបស់ខ្លួនទទួលបានជោគជ័យ ហើយបច្ចុប្បន្ន ម៉ាស៊ីននេះបំពាក់បច្ចេកវិទ្យាបានជាង៧០% ។ លោកមានគម្រោងបង្ហាញម៉ាស៊ីនដ៏ទំនើបនេះក្នុងកម្មវិធី «Osaka Expo 2025» ដែលនឹងរៀបចំនៅខែមេសា ឆ្នាំ២០២៥ ហើយវានឹងក្លាយជាឧបករណ៍ថ្មីសម្រាប់មនុស្សនាថ្ងៃអនាគត ។

ម៉ាស៊ីននេះឈ្មោះ «Mirai Ningen Sentakuki» មានរូបរាងស្រដៀងនឹងយានអវកាស ឬបន្ទប់របស់អកាសយានិកបើកបរយន្តហោះចម្បាំង ដែលបានបំពាក់កញ្ចក់នៅផ្នែកខាងមុខ, ឆ្វេង និងស្តាំ ។ ប៉ុន្តែពុំទាន់មានព័ត៌មានថា ក្រុមហ៊ុននឹងលក់ម៉ាស៊ីននេះនៅពេលណា ឬមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ចាប់អារម្មណ៍ទេ ។ នេះបង្ហាញថា ជប៉ុនអាចដោះស្រាយបញ្ហាខ្ជិលងូតទឹករបស់មនុស្ស ដោយគ្រាន់តែចូលទៅដេកក្នុងម៉ាស៊ីន ៕