ប្រទេសចិន ៖ នេះជាចម្ងល់មួយដែលពលរដ្ឋប្រទេសនានាឆ្ងល់ខ្លាំងបំផុត ហេតុអ្វីពលរដ្ឋចិនពុំជួយសង្គ្រោះអ្នកដទៃពេលកើតគ្រោះថ្នា.ក់នៅតាមផ្លូវ? វីដេអូជាច្រើនបង្ហាញថា ពេលអ្នកណាម្នាក់កើតគ្រោះថ្នា.ក់ចរាចរណ៍ ឬមនុស្សចាស់ងងឹតមុខដួលតាមផ្លូវនៅប្រទេសចិន គឺគ្មានអ្នកណាជួយសង្គ្រោះទេ និងបណ្តោយឱ្យជនរងគ្រោះស្ថិតក្នុងសភាពគ្រោះថ្នា.ក់ ។ ហេតុអ្វីពលរដ្ឋចិនមានអាកប្បកិរិយាបែបនេះ តើពួកគេពុំជួយចង់ ឬពុំហ៊ានជួយ?

មូលហេតុដែលពលរដ្ឋចិនពុំជួយសង្គ្រោះអ្នកដទៃពេលកើតគ្រោះថ្នាក់នៅតាមផ្លូវ ដោយសារពួកគេខ្លាចជួបរឿងរ៉ាវដូចករណីមួយកើតឡើងកាលពីឆ្នាំ២០០៦ ដែលបុរសម្នាក់បានជួយសង្គ្រោះជីវិតស្ត្រីចំណាស់ងងឹតមុខតាមផ្លូវ ដោយនាំមកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យ ប៉ុន្តែចុងក្រោយ បុរសរូបនេះបែរជាជួបរឿងក្តៅក្រហាយ ដោយសារស្ត្រីចំណាស់ប្តឹងអ្នកជួយទៅវិញ ។

ហេតុការណ៍កាលពីឆ្នាំ២០០៦ បានល្បីល្បាញយ៉ាងខ្លាំងនៅប្រទេសចិន គឺស្ត្រីចំណាស់ម្នាក់ឈ្មោះ ណានស៊ូ ឆូឡាន រស់នៅទីក្រុងណានជីង បានងងឹតមុខដួលរហូតដល់បាក់ឆ្អឹងជើង ក្រោយចុះពីរថយន្តក្រុង ។ ពេលនោះ លោក ភឺង យូ ដែលដើរក្បែរនោះបានជួយនាំស្ត្រីចំណាស់ទៅមន្ទីរពេទ្យ និងជួយចេញថ្លៃព្យាបាល ចំនួន២០០យាន់ ។ ក្រោយពីគ្រូពេទ្យពិនិត្យជើងអ្នកជំងឺ គឺគ្រូពេទ្យចាំបាច់ត្រូវវះកាត់ផ្លាស់ប្តូរឆ្អឹងជើង ហើយស្ត្រីចំណាស់បដិសេធពុំចេញថ្លៃព្យាបាលខ្លួនឯង និងស្នើឱ្យលោក ភឺង ជួយចេញថ្លៃព្យាបាល ។

ស្ត្រីចំណាស់និយាយថា លោក ភឺង ត្រូវតែទទួលខុសត្រូវចំពោះគ្រោះថ្នាក់ដែលកើតឡើង ថែមទាំងដាក់ពាក្យប្តឹងលោក ភឺង យូ ទៅតុលាការទៀតផង ។ ៦ខែក្រោយមក តុលាការក៏បានកាត់ក្តីឱ្យស្ត្រីចំណាស់ឈ្នះ ដែលតម្រូវឱ្យលោក ភឺង ចេញថ្លៃព្យាបាលទាំងអស់នៅមន្ទីរពេទ្យ ។ អ្វីធ្វើឱ្យមហាជនអស់សំណើចនោះ គឺតុលាការនិយាយថា គ្មានអ្នកណាម្នាក់រីករាយជួយអ្នកដទៃទេ ប៉ុន្តែការជួយអ្នកដទៃ ដោយសារយល់ថា ខ្លួនឯងប្រព្រឹត្តខុស ។

ហេតុការណ៍បែបនេះពុំមែនទើបតែកើតឡើងលើកដំបូងទេ កន្លងមក ក៏មានហេតុការណ៍បែបនេះដែរ ដែលមនុស្សមួយចំនួនបានជួយសង្គ្រោះអ្នកដទៃពេលកើតគ្រោះថ្នាក់តាមផ្លូវ ប៉ុន្តែបែរជានាំទុក្ខដាក់ខ្លួន ។ អ្នកមានគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍តែងតែវាយតម្លៃថា បើមានអ្នកណាម្នាក់មកជួយ បង្ហាញថា អ្នកនោះទទួលកំហុសចំពោះហេតុការណ៍កើតឡើង និងពាក់ព័ន្ធជាមួយហេតុការណ៍ ។ ការវាយតម្លៃបែបនេះធ្វើឱ្យពលរដ្ឋចិនឈប់ជួយអ្នកគ្រោះថ្នាក់តាមផ្លូវ ដោយសារខ្លាចត្រូវគេប្តឹងឡើងតុលាការ ។

ក្រោយមក ក៏មានហេតុការណ៍ដូចគ្នានេះកើតឡើងជាបន្តបន្ទាប់ ដែលភាគច្រើនមនុស្សចាស់មានគ្រោះថ្នាក់តាមផ្លូវ ហើយអ្នកណាមកជួយ គឺប្តឹងអ្នកនោះទៅតុលាការដើម្បីឱ្យជួយចេញថ្លៃព្យាបាល ។ មនុស្សចាស់ទាំងនេះចោទប្រកាន់ថា បើអ្នកពុំបានប្រព្រឹត្តកំហុស ហេតុអ្វីអ្នកជួយខ្ញុំ?

ចាប់ពីពេលនោះមក ពលរដ្ឋចិនពុំជួយសង្គ្រោះអ្នកមានគ្រោះថ្នាក់តាមផ្លូវទេ មិនថាមនុស្សចាស់ ឬកុមារ ដោយសារពុំចង់មានរឿងរ៉ាវឡើងដល់តុលាការ ។ មានហេតុការណ៍មួយដែលពលរដ្ឋចិនពុំជួយអ្នកគ្រោះថ្នាក់តាមផ្លូវ គឺក្មេងស្រីម្នាក់ឈ្មោះ វ៉ាង យ៉េ អាយុ២ឆ្នាំ បានដើរលេងម្នាក់ឯងតាមផ្លូវចង្អៀតមួយ ហើយត្រូវរថយន្ត២គ្រឿងបើកមកបុកនាង និងបើករត់ ។ មនុស្ស១៨នាក់ បានដើរទៅមកនៅបរិវេណនេះ ប៉ុន្តែគ្មានអ្នកណាម្នាក់ងាកមើលនាងឡើយ ដោយសារពួកគេខ្លាចនាំទុក្ខដាក់ខ្លួន ឬត្រូវចោទប្រកាន់ ។

រដ្ឋាភិបាលចិនបានព្យាយាមផ្លាស់ប្តូរគំនិតរបស់ពលរដ្ឋពាក់ព័ន្ធនឹងការជួយជីវិតមនុស្សនៅតាមផ្លូវ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ន គំនិតនេះបានចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅក្នុងគំនិតពលរដ្ឋចិនថា ៖ «កុំជួយអ្នកណាឱ្យសោះ ហេតុអ្វីយើងត្រូវនាំទុក្ខដាក់ខ្លួន ដោយសារជួយមនុស្សពុំស្គាល់» ៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ ពេលឃើញពលរដ្ឋជប៉ុនយកដបទឹកមកតម្រៀបនៅជុំវិញផ្ទះ យើងអាចគិតថា ពួកគេភ្លេចប្រមូលទុកក្នុងទូរទឹកកក ឬពុំបានសម្អាតទីធ្លាក្រោយពីអង្គុយលេងរួច ប៉ុន្តែការពិត ពលរដ្ឋជប៉ុនបានតាំងចិត្តតម្រៀបដបទឹកទាំងនេះ ។ ពួកគេពុំបានផឹកទឹកក្នុងដបឡើយ ប៉ុន្តែការតម្រៀបដបទឹក គឺសម្រាប់បណ្តេញសត្វឆ្មាអនាថាឱ្យចេញឆ្ងាយពីផ្ទះ ។

ពលរដ្ឋជប៉ុនស្រឡាញ់សត្វណាស់ ជាពិសេស ឆ្មា ទើបយើងឃើញហាងកាហ្វេដែលអនុញ្ញាតឱ្យអតិថិជនលេងឆ្មា បានបើកគ្រប់ទីកន្លែងនៅជប៉ុន ។ ពលរដ្ឋជប៉ុនថែមទាំងហៅឆ្មារបស់ខ្លួនថា ៖ «លោកនាយក ឬលោកប្រធាន» ទៀតផង ប៉ុន្តែមានឆ្មាអនាថាជាច្រើនក្បាល ដែលពុំបានទទួលការថែទាំយ៉ាងត្រឹមត្រូវ ហើយពួកវាតែងតែចម្លងមេរោគ និងបំផ្លាញទ្រព្យក្នុងផ្ទះ ដូចជា ៖ គ្រឿងសង្ហារិម ឬខាំក្មេងៗ និងមនុស្សចាស់ ។

ហេតុនេះ ពលរដ្ឋជប៉ុនបានរកវិធីការពារមិនឱ្យឆ្មាអនាថាចូលក្បែរផ្ទះ ដោយការយកដបទឹកមកតម្រៀងជាជួរនៅជុំវិញផ្ទះ ។ ទម្លាប់បែបនេះអាចធ្វើឱ្យជនបរទេសយល់ច្រឡំ ពេលឃើញពលរដ្ឋជប៉ុនរស់នៅទីក្រុងធំៗនិយមតម្រៀបដបទឹក ។ ទោះជាគ្មានគ្រោះថ្នាក់ដល់សត្វ ប៉ុន្តែជប៉ុនជឿថា ដបទឹកអាចជួយការពារមិនឱ្យឆ្មាអនាថាចូលមកបន្ទោរបង់ក្បែរផ្ទះ ។

ទម្លាប់នេះពុំមែនទើបតែកើតឡើងនាពេលបច្ចុប្បន្នទេ គឺពលរដ្ឋជប៉ុននិយមធ្វើបែបនេះយូរមកហើយតាមជំនឿបុរាណ ។ តើជំនឿបុរាណនេះមានប្រភពមកពីណា និងអាចបណ្តេញឆ្មាដែរឬទេ?

សារព័ត៌មាន India Times ចុះផ្សាយថា ការប្រើប្រាស់ដបទឹកបណ្តេញសត្វ ពុំបានកើតឡើងតែនៅជប៉ុនមួយទេ ប៉ុន្តែពលរដ្ឋនៅតំបន់អឺរ៉ុប និងសហរដ្ឋអាមេរិក បានប្រើប្រាស់ដបទឹកបណ្តេញសត្វ តាំងពីឆ្នាំ១៩៨០ ។ ពលរដ្ឋអឹរ៉ុបបានដាក់ដបទឹកលើវាលស្មៅដើម្បីបណ្តេញឆ្កែ ហើយទម្លាប់នេះក៏បានកើតឡើងនៅជប៉ុន ប៉ុន្តែពលរដ្ឋជប៉ុនយកដបទឹកទុកបណ្តេញឆ្មាឆ្មាអនាថាឱ្យចេញពីសួនច្បារ និងរបង ដោយសារជប៉ុនគ្មានឆ្កែអនាថាច្រើន ។

ពលរដ្ឋជប៉ុនជឿថា ពន្លឺថ្ងៃ ឬពន្លឺភ្លើងនៅតាមផ្លូវពេលល្ងាចនឹងចាំងមកលើដបទឹក ហើយវាក៏បង្កើតជាពន្លឺលើដបទឹកធ្វើឱ្យឆ្មាខ្លាច ខណៈមតិខ្លះថា ពេលឆ្មាឃើញស្រមោលរបស់វារីកធំ ឬរួមតូចក្នុងដបទឹក វានឹងភ្ញាក់ផ្អើល ។

ប៉ុន្តែអ្នកជំនាញផ្នែកអាកប្បកិរិយាសត្វ និយាយថា គ្មានភស្តុតាងច្បាស់លាស់បញ្ជាក់ថា ដបទឹកអាចជួយបណ្តេញឆ្មាទេ ជាពិសេស ពេលអាកាសធាតុមិនល្អ ឬមានពន្លឺថ្ងៃតិច គឺស្ទើរតែគ្មានពន្លឺចាំងទៅលើដបទឹក ។ ប៉ុន្តែនៅតែមានអ្នកកុម៉្មង់ទិញដបទឹកទុកបណ្តេញឆ្មា ដោយសារគិតថា ដាក់ដបទឹក គឺល្អជាងមិនដាក់អ្វីការពារសោះ ។

បច្ចុប្បន្ន ការដាក់ដបទឹកបណ្តេញឆ្មា បានក្លាយជាវប្បធម៌របស់ពលរដ្ឋជប៉ុន ច្រើនជាងការបណ្តេញឆ្មាដ៏មានប្រសិទ្ធភាព ។ នេះជាវិធីដោះស្រាយបញ្ហាបែបសាមញ្ញៗរបស់ជប៉ុន ដែលធ្វើឱ្យជនបរទេសងឿងឆ្ងល់ពេលបានឃើញបែបនេះ ៕

ប្រទេសហ្វីលីពីន ៖ កាលពីថ្ងៃទី៣០ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៥ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា បុរសម្នាក់បានមកដើរលេងនៅសួនសត្វមួយកន្លែងក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន ហើយក៏លោតចូលក្នុងអាងក្រពើដើម្បីថតរូបសែលហ្វី ដោយសារយល់ថា ជាក្រពើថ្ម ហើយភ្ញៀវទេសចរផ្សេងទៀតហាមឃាត់ ប៉ុន្តែពុំស្តាប់ ។ ពេលលោតចុះភ្លាម ស្រាប់តែក្រពើដេញត្របាក់មិនឈប់បណ្តាលឱ្យរងរបួសពេញខ្លួននៅចំពោះមុខភ្ញៀវទេសចរជាច្រើន ។

ភ្ញៀវទេសចរដែលឃើញហេតុការណ៍បានស្រែកខ្លាំងៗឱ្យបុរសអាយុ២៩ឆ្នាំ ប្រញាប់ចាកចេញពីអាងក្រពើជាបន្ទាន់ ប៉ុន្តែបុរសនេះមិនស្តាប់ ហើយក៏ហែលទឹកទៅក្បែរក្រពើ១ក្បាល ប្រវែងជាង៤ម៉ែត្រ ឈ្មោះ ឡាល់ឡេ ។ បុរសនេះយល់ថា វាជាក្រពើថ្ម ដែលខាងសួនសត្វដាក់តាំងបង្ហាញភ្ញៀវទេសចរ ហើយក៏យកទូរស័ព្ទមកថតរូបសែលហ្វីជាមួយក្រពើ ប៉ុន្តែត្រូវក្រពើត្របាក់ភ្លាមៗ ។

ក្រពើបានត្របាក់ដៃរបស់បុរសនេះ បន្ទាប់មក វាក៏ត្របាក់ជើងម្តងហើយម្តងទៀត ដែលធ្វើឱ្យបុរសនេះស្រែកយំដោយក្តីឈឺចាប់ ។ ហេតុការណ៍នេះធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរតក់ស្លុតយ៉ាងខ្លាំង និងថតវីដេអូបង្ហោះក្នុងបណ្តាញសង្គមរហូតផ្ទុះការចាប់អារម្មណ៍ ។

បុរសខាងលើបានជាប់ក្នុងអាងក្រពើ រហូតដល់៣០នាទី ទើបបុគ្គលិកសួនសត្វមកជួយនាំចេញពីអាងក្រពើ ។ បុគ្គលិកសួនសត្វ បានយកដុំថ្មវាយក្បាលក្រពើដើម្បីឱ្យវាដោះលែងជនរងគ្រោះ ដែលវាបម្រុងស៊ីជាចំណី ។ បន្ទាប់មក ភ្នាក់ងារសង្គ្រោះក៏បញ្ជូនជនរងគ្រោះទៅមន្ទីរពេទ្យក្បែរនោះ ដោយសារហូរឈាមខ្លាំង ហើយគ្រូពេទ្យបានដេរមុខរបួសចំនួនជាង៥០ថ្នេរ ។

ភ្ញៀវទេសចរលោតចូលក្នុងអាងក្រពើ គិតថា វាជាក្រពើថ្មសម្រាប់បង្ហាញភ្ញៀវទេសចរមកលេងសួនសត្វ មិននឹកស្មានថា ជាក្រពើមែនទែន ដោយសារវានៅស្ងៀម ពុំកម្រើកខ្លួន ។ បុរសនេះសំណាងល្អហើយ ដែលរួចផុតពីមាត់ក្រពើ ប៉ុន្តែការធ្វើបែបនេះគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់ ថែមទាំងធ្វើឱ្យអ្នកដទៃប្រឈមនឹងការស្លាប់ដោយសារលោតទៅជួយ ។ សួនសត្វមានបុគ្គលិកច្រើននាក់ ប៉ុន្តែពុំអាចហាមឃាត់កុំឱ្យភ្ញៀវទេសចរលោតចូលអាងក្រពើ រហូតដល់រងរបួសពេញខ្លួន ។ នេះបើតាមការលើកឡើងរបស់សមត្ថកិច្ច ។

ភ្ញៀវទេសចរម្នាក់បានឃើញហេតុការណ៍ផ្ទាល់ភ្នែកនិយាយថា ត្រេកអរណាស់ ដែលបុរសរូបនេះរួចផុតពីគ្រោះថ្នាក់ក្នុងហេតុការណ៍គួរឱ្យភ័យខ្លាច ប៉ុន្តែអត់យល់សោះ ហេតុអ្វីហ៊ានធ្វើរឿងល្ងង់ខ្លៅ ។ រីឯភ្ញៀវទេសចរម្នាក់ទៀតថា បុរសនេះបានចុះក្នុងអាងក្រពើមានទឹករាក់ ដើម្បីថតរូបសែលហ្វីជាមួយក្រពើឈ្មោះ ឡាល់ឡេ ព្រោះគិតថា វាជាក្រពើថ្ម ៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ ទោះជាមានការរឹតបន្តឹងខាងសាសនាក៏ដោយ ប៉ុន្តែតម្រូវការកប់សាកសពម្ចាស់ជាមួយសត្វចិញ្ចឹមជាទីស្រឡាញ់នៅប្រទេសជប៉ុន បានកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ។ ក្រុមហ៊ុននានានៅទីក្រុងតូក្យូ បានចាប់ផ្តើមប្រកបអាជីវកម្មកប់សាកសពម្ចាស់ជាមួយសត្វចិញ្ចឹមតាំងពីឆ្នាំ២០០៣ ដើម្បីបំពេញបំណងចុងក្រោយរបស់អ្នកស្រឡាញ់សត្វ ដែលចង់នៅក្បែរសត្វរបស់ពួកគេជារៀងរហូត ទោះជាបាត់បង់ជីវិតក្តី ។

ក្រុមហ៊ុន Memorial Art Ohnoya Inc បានផ្តល់សេវាកម្មកប់សាកសពម្ចាស់ជាមួយសត្វចិញ្ចឹមនៅទីបញ្ចុះសព ចំនួន៧កន្លែង នៅប្រទេសជប៉ុន ។ ក្រុមហ៊ុននេះទទួលបានការអនុញ្ញាតឱ្យកប់សាកសពមនុស្សក្នុងផ្នូរតែមួយជាមួយសត្វចិញ្ចឹម មិនថាសត្វចិញ្ចឹមនោះងាប់មុន ឬក្រោយម្ចាស់ក៏ដោយ ហើយក្រុមហ៊ុនត្រូវបានគេជួលឱ្យរៀបចំពិធីបុណ្យសព និងកប់សាកសពមនុស្សជាមួយសត្វចិញ្ចឹម រហូតដល់ជាង១,៥០០លើក ។

លោក យាសឹណារិ ហាខូសាគិ រស់នៅតំបន់ Ohnoya បានស្វែងរកទីបញ្ចុះសពសម្រាប់ក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួន និយាយថា លោកបានជួលសេវាកម្មក្រុមហ៊ុនភ្លាមៗ ដោយសារក្រុមគ្រួសារលោកពុំអាចនៅឆ្ងាយពីសត្វឆ្កែជាទីស្រឡាញ់បានទេ បើទោះជាបាត់បង់ជីវិត ក៏ពួកគេចង់នៅក្បែរសត្វចិញ្ចឹមដែរ ។ ទីបញ្ចុះសពខ្លះមានអាងទឹកសម្រាប់ឱ្យសត្វចិញ្ចឹមលាងជើង មុនពេលទៅលេងផ្នូរម្ចាស់ ។

ចំណែកក្រុមហ៊ុន Ishi no Miyabi បានផ្តល់អាជីវកម្មធ្វើស្លាកសញ្ញានៅមុខផ្នូរ ព្រមទាំងការកប់សាកសពម្ចាស់ជាមួយសត្វចិញ្ចឹម នៅទីបញ្ចុះសពក្នុងទីក្រុងកូបេ និងទីក្រុងអាខាឈិ ខេត្តហៀវងុ ។ ក្រុមហ៊ុនទុកឱ្យម្ចាស់ជាអ្នកជ្រើសរើសម៉ូដស្លាកសញ្ញាមុខផ្នូរសម្រាប់កប់សាកសពម្ចាស់ ជាមួយសត្វចិញ្ចឹម នាថ្ងៃអនាគត ។

ផ្នូរមួយកន្លែងលេចធ្លោជាងគេ ដែលផ្នូរនេះមានរាងជារង្វង់ និងមានរូបសត្វឆ្មា២ក្បាលនៅចំកណ្តាល ។ រូបភាពសត្វចិញ្ចឹមដែលងាប់ទៅ ត្រូវបានយកមកបិទភ្ជាប់ជាមួយផ្ទាំងសេរ៉ាមិចនៅមុខផ្នូរដើម្បីទប់ទល់នឹងអាកាសធាតុខាងក្រៅ និងកុំឱ្យឆាប់ខូចពេលត្រូវកំដៅថ្ងៃ ។

ដូចគ្នានេះ ក្រុមហ៊ុន Ai Pet Ceremony Amagasaki នៅខេត្តហៀវងុ ក៏បានផ្តល់សេវាកម្មកប់ខ្មោចសត្វល្អិត និងសត្វចិញ្ចឹមតូចៗក្នុងផ្នូរដែរ ដោយម្ចាស់អាចកប់សត្វដោយខ្លួនឯង ឬបញ្ជូនខ្មោចសត្វឱ្យក្រុមហ៊ុនចាត់ការឱ្យក៏បាន ។ លើសពីនេះ ទីបញ្ចុះសពតែងតែរៀបចំពិធីរំលឹកខួបការស្លាប់របស់សត្វចិញ្ចឹម ចំនួន១លើកក្នុង១ខែ ។

ការធ្វើពិធីបុណ្យ និងកប់ខ្មោចសត្វចិញ្ចឹមក្នុងផ្នូរ គឺពលរដ្ឋជប៉ុនចង់ឱ្យក្មេងៗឈ្វេងយល់ពីការស្លាប់ មិនថាមនុស្សឬសត្វ ។ ការយកសត្វមកចិញ្ចឹម មានន័យថា យើងត្រូវទទួលខុសត្រូវមើលថែវាពេលនៅរស់ និងស្លាប់ទៅ ហើយអ្នកចិញ្ចឹមសត្វ ត្រូវមានប្រាក់ និងពេលវេលា ពីព្រោះវាក៏ជាសមាជិកគ្រួសារដែរ ៕