ប្រទេសវៀតណាម ៖ លោក Nguyen Khac Huy នាយកក្រុមហ៊ុន Hoang Phat Fruit Ltd ស្ថិតនៅខេត្តឡុងអាន់ភាគខាងត្បូងប្រទេសវៀតណាមថ្លែងថា ក្រោយពីវៀតណាមបាននាំចេញផ្លែមៀន (មៀនអ៊ីឌ័រ ឬតាង៉ែន) ជាលើកដំបូងចំនួន១០តោនទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុន កាលពីដើមឆ្នាំ២០២៣នេះ ក្រុមហ៊ុនបាននាំចេញផ្លែមៀនបន្ថែមទៀតចំនួន៧០តោន-១០០តោនទៅកាន់ទីផ្សារជប៉ុនជារៀងរាល់ខែ ទាំងតាមផ្លូវទឹក និងផ្លូវអាកាស ។ លោក Nguyen Khac Huy ថ្លែងថា ៖ «ចំពោះតម្លៃលក់រាយរបស់ផ្លែមៀនវៀតណាមនៅប្រទេសជប៉ុន បានកើនឡើងប្រមាណ៣២ម៉ឺនដុង/១គីឡូក្រាម ហើយប្រើពេលវេលាមិនយូរទេ លក់ដាច់អស់ហើយ» ។

ចំណែកលោក Dang Phuc Nguyen អគ្គលេខាធិការសមាគមបន្លែ និងផ្លែឈើវៀតណាម បានថ្លែងដែរថា ផ្លែឈើស្រស់របស់វៀតណាមចំនួន៤ប្រភេទដូចជា ផ្លែស្រកានាគ ស្វាយ គូលែន និងមៀន មានសិទ្ធនំាំចេញទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុនជាផ្លូវការ ។ លើសពីនេះ ផ្លែមៀន គឺជាផលិតផលនាំចេញក្នុងតម្លៃខ្ពស់របស់វៀតណាម និងអាចលក់ចេញក្នុងតម្លៃខ្ពស់នៅប្រទេសជប៉ុនផងដែរ ។ លោកបន្ថែមថា ការនាំចូលផ្លែឈើរបស់ជប៉ុន វាជាឱកាសដ៏ធំបំផុតសម្រាប់កសិករវៀតណាម ។

បច្ចុប្បន្ន ប្រទេសវៀតណាមមានផ្លែមៀនគ្រប់ប្រភេទដែលបានដាំដុះនៅលើផ្ទៃដីប្រមាណ៨ម៉ឺនហិកតា និងទទួលបានទិន្នផលប្រមាណ៦០ម៉ឺនតោន/១ឆ្នាំ ។ ទោះយ៉ាងណា ផ្ទៃដីសម្រាប់ដាំដុះផ្លែមៀនដែលអតិថិជនជប៉ុនចូលចិត្តទិញនោះ គឺមានមិនច្រើនប៉ុន្មានទេ ហើយការនាំចេញផ្លែមៀនទាំងនេះ ក៏មិនសូវមានគុណភាពល្អដែរ ។

រីឯទីប្រឹក្សាពាណិជ្ជកម្មវៀតណាមនៅប្រទេសជប៉ុន លោក Ta Duc Minh បានថ្លែងថា ការនាំចេញផលិតផលទៅកាន់ប្រទេសជប៉ុនជារឿងលំបាក ប៉ុន្តែការរក្សាឋានៈក្នុងទីផ្សារជប៉ុនវាលំបាកជាង ដោយសារបើមានផលិតផលណាមួយរបស់វៀតណាម ដែលមិនត្រឹមត្រូវតាមស្តង់ដាររបស់ជប៉ុនទេ វានឹងធ្វើឱ្យអ្នកនាំចេញពីវៀតណាមទាំងអស់បាត់បង់ទំនុកចិត្តពីអតិថិជនជប៉ុន ហើយវៀតណាមនឹងលំបាកក្នុងការធ្វើឱ្យប្រទេសជប៉ុនមានទំនុកចិត្តមកលើផលិតផលវៀតណាមម្តងទៀត ៕ ប្រភព ៖ sakda.sinives

យោងតាមប្រភព Bloomberg Billionaires Index ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គ្រួសារអ្នកមានបំផុតទាំង ១០ របស់អាស៊ីនៅឆ្នាំនេះ បានថយចុះចំនួន ១៧.៧ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក បើធៀបនឹងឆ្នាំមុន ៤៧៨.១ ពាន់លានដុល្លារ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាគ្រួសារដែលមានបំផុតទាំង ១០ នៅអាស៊ីក្នុងឆ្នាំ២០២៣៖

១.Mukesh Ambani៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន ឧស្សាហកម្មពឹងផ្អែក, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសឥណ្ឌា, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ៧៩,៣ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
លោកDhirubhai Ambani គឺជាឪពុករបស់ Mukesh និង Anil ដែលបានបង្កើតក្រុមហ៊ុន Reliance Industries ក្នុងឆ្នាំ ១៩៥៧ ។ បន្ទាប់មកទៀតគាត់បានស្លាប់ក្នុងឆ្នាំ ២០០២ ដូច្នេះហើយទើបប្រពន្ធគាត់ត្រូវដោះស្រាយជម្លោះរវាងកូនទាំងពីរលើការគ្រប់គ្រងទ្រព្យសម្បត្តិគ្រួសារ ។ បច្ចុប្បន្នលោក Mukesh គឺជាប្រមុខនៃចក្រភពនេះ គាត់រស់នៅក្នុងវិមាន ២៧ ជាន់ ដែលត្រូវបានគេហៅថាជាផ្ទះឯកជនថ្លៃបំផុតនៅលើពិភពលោក ។២.Hartono៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន Djarum, និងធនាគារកណ្តាលអាស៊ី, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ៣៨,៨ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
នៅឆ្នាំ១៩៥០ Oei Wie Gwan បានទិញម៉ាកបារីមួយហើយប្តូរឈ្មោះទៅជា Djarum ក្រុមហ៊ុននេះបានរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័សក្លាយជាក្រុមហ៊ុនផលិតថ្នាំជក់ដ៏ធំបំផុតមួយនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី។ បន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់ Oei ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៣ កូនប្រុសពីរនាក់របស់គាត់គឺ Michael Bambang Hartono (Oei Gwie Siong) និង Robert Budi Hartono (Oei Hwie Tjhong) បានចាប់គ្នាធ្វើអាជីវកម្មរបស់ពួកគេដោយការវិនិយោគនៅក្នុងធនាគារកណ្តាលអាស៊ី (ឥណ្ឌូនេស៊ី) ភាគហ៊ុនទាំងនេះបានរួមចំណែកភាគច្រើននៃទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គ្រួសារ។

៣.Kwok៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន Sun Hung Kai Properties, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសចិន, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ៣៤,៨ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
Kwok Tak-seng បានបង្កើត IPO សម្រាប់ Sun Hung Kai Properties ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧២ ក្រុមហ៊ុននេះបច្ចុប្បន្នគឺជាក្រុមហ៊ុនអចលនទ្រព្យដ៏ធំបំផុតមួយនៅក្នុងទីក្រុងហុងកុង ដែលនាំមកនូវទ្រព្យសម្បត្តិភាគច្រើនដល់គ្រួសារ Kwok កូនប្រុសរបស់គាត់ Walter, Thomas និង Raymond បានកាន់កាប់ទ្រពសម្បត្តិនេះបន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់គាត់ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩០ ។

៤. Mistry៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន Shapoorji Pallonji Group, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសឥណ្ឌា, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៥, ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២៨,៤ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
នៅឆ្នាំ ១៨៦៥ គ្រួសារ Mistry បានចាប់ផ្តើមអាជីវកម្មបង្កើតក្រុមហ៊ុនសំណង់ រហូតមកដល់ពេលនេះ Shapoorji Pallonji Group ក៏ប្រតិបត្តិការលើវិស័យជាច្រើនទៀតផងដែរ។ ពួកគេក៏មានភាគហ៊ុននៅក្នុងក្រុមហ៊ុន Tata Sons ដែលជាក្រុមហ៊ុនមេរបស់ Tata Group ដែលជាក្រុមដែលមានវត្តមាននៅក្នុងប្រទេសជាង១០០ ដែលមានបុគ្គលិកជាង ៧២០,០០០ នាក់។ ៥. Chearavanont៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន ឆាណែល ផុកផាន់ គ្រុប, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសថៃ, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៤,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២៨,២ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
នៅឆ្នាំ ១៩២១ លោក ចៀ ឯកចរ បានចាកចេញពីភូមិមួយនៅភាគខាងត្បូងប្រទេសចិនទៅកាន់ប្រទេសថៃ នៅទីនេះ បងប្អូនទាំងពីរបានបើកហាងលក់គ្រាប់ពូជបន្លែ។ បច្ចុប្បន្ននេះបានរីកចម្រើនទៅជាក្រុមហ៊ុន Charoen Pokphand Group ដែលជាក្រុមហ៊ុនពហុឧស្សាហកម្មដែលមានអាជីវកម្មទាំងផ្នែកអាហារ ការលក់រាយ និងទូរគមនាគមន៍ ដែលដឹកនាំដោយកូនប្រុសរបស់ Chia គឺលោក Dhanin Chearavanont។

៦. Yoovidhya៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន TCP Group, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសថៃ, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី២,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២៧,៤ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
ក្នុងអំឡុងពេលធ្វើដំណើរអាជីវកម្ម អ្នកជំនួញជនជាតិអូទ្រីស Dietrich Mateschitz បានដឹងពីប្រភេទទឹកនេះ គាត់បានចាប់ដៃគូជាមួយ Chaleo ដើម្បីកែប្រែរូបមន្ត និងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម Red Bull ទូទាំងពិភពលោក។ កូនប្រុសរបស់គាត់គឺ Saravoot គឺលោកYoovidhya បច្ចុប្បន្នជានាយកប្រតិបត្តិនៃ TCP Group ដែលទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គ្រួសារ Yoovidhya និង Mateschitz ត្រូវបានចងភ្ជាប់ទៅនឹងភាពជោគជ័យនៃភេសជ្ជៈនេះ។

៧. Henry Cheng៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុន New World Development, Chow Tai Fook, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសចិន, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៤,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២៥,៩ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
គ្រួសារ Cheng ឥឡូវនេះគ្រប់គ្រង Chow Tai Fook ដែលជាចក្រភពគ្រឿងអលង្ការដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងឆ្នាំ ១៩២១ ពួកគេក៏ជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនអចលនទ្រព្យ New World Development ដែលជាក្រុមហ៊ុនអចលនទ្រព្យដ៏ធំបំផុតមួយរបស់ហុងកុងផងដែរ។

៨.Pao Yukong៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុម BW Group, Wheelock , ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសចិន, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២២,៦ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
នៅឆ្នាំ ១៩៧៩ ក្រុមហ៊ុននេះបានកាន់កាប់កប៉ាល់ជាង ២០០ – ក្នុងចំណោមនាវាធំបំផុតនៅលើពិភពលោកនៅពេលនោះ ដើម្បីសម្របតាមលក្ខខណ្ឌទីផ្សារ ពៅបានចូលក្នុងវិស័យអចលនទ្រព្យដោយសារប្រាក់បានពីការលក់កប៉ាល់។ នៅពេលដែលប៉ាវបានស្លាប់នៅឆ្នាំ ១៩៩១ ក្រុមហ៊ុនរបស់គាត់ត្រូវបានបែងចែកក្នុងចំណោមកូនប្រុសបួននាក់របស់គាត់ និងសមាជិកគ្រួសារផ្សេងទៀត។

៩.Tsai៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុម Cathay Financial, Fubon Financial, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសចិន, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ២១,៤ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
បងប្អូនប្រុស Tsai បានបង្កើតក្រុមហ៊ុនធានារ៉ាប់រងអាយុជីវិត Cathay ក្នុងឆ្នាំ ១៩៦២។ នៅឆ្នាំ ១៩៧៩ ក្រុមគ្រួសារបានសម្រេចចិត្តបំបែកក្រុមហ៊ុន។ លោកTsai Wan-lin និង Tsai Wan-tsai ចែករំលែកការគ្រប់គ្រងរបស់ Cathay Life Insurance និង Cathay Insurance ។ Cathay Insurance ក្រោយមកបានប្តូរឈ្មោះទៅជា Fubon Insurance បច្ចុប្បន្នគ្រួសារនេះគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុនហិរញ្ញវត្ថុធំៗចំនួនពីរនៅតៃវ៉ាន់ ។

១០. Jay Y. Lee៖ លោកគឺជាម្ចាស់ក្រុម Samsung, ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង, លោកជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនជំនាន់ទី៣,ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិសរុប ១៨,៥ ពាន់លានដុល្លារ គិតក្នុងឆ្នាំ២០២៣។
លោក Lee Byung-chull បានបង្កើត ក្រុមហ៊ុន Samsung ក្នុងឆ្នាំ ១៩៣៨ ដើម្បីនាំចេញបន្លែ និងត្រី។ គាត់បានចូលប្រឡូកក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យាក្នុងឆ្នាំ ១៩៦៤ នៅពេលនោះគាត់បង្កើតក្រុមហ៊ុន Samsung Electronics ។ បច្ចុប្បន្នក្រុមហ៊ុននេះគឺជាក្រុមហ៊ុនផលិតស្មាតហ្វូនដ៏ធំបំផុតរបស់ពិភពលោក។
បន្ទាប់ពី Lee Byung-chull បានទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ ១៩៨៧ កូនប្រុសទីបីរបស់គាត់ Lee Kun-hee បានកាន់កាប់ក្រុមហ៊ុន។ លោកLee Kun-hee បានទទួលមរណភាពក្នុងខែតុលា ឆ្នាំ ២០២០។ បច្ចុប្បន្នលោក Jay Y. Lee កូនប្រុសរបស់គាត់ បានគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុន Samsung តាំងពីពេលនោះមក៕ប្រភព៖ vnexpress

ប្រទេសវៀតណាម ៖ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ ផ្ទៃដីដាំដុះផ្លែស្រកានាគនៅប្រទេសចិនបានកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស គឺកើនឡើងរហូតដល់១០ដងឯណោះ ដែលធ្វើឱ្យចិនអាចពឹងពាក់ខ្លួនឯងបាន ដោយមិនចាំបាច់នាំចូលផ្លែឈើពីក្រៅប្រទេស ។ នេះជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំមួយសម្រាប់វៀតណាម ខណៈវៀតណាមជាប្រទេសដាំផ្លែស្រកានាគដ៏ធំមួយនៅតំបន់អាស៊ាន និងផ្តោតទៅលើទីផ្សារចិនជាចម្បង ។

កាលពីឆ្នាំ២០២១ ប្រទេសចិនមានផ្ទៃដីដាំដុះផ្លែស្រកានាគចំនួន៦៧.០០០ហិកតា និងទទួលបានទិន្នផលសរុបចំនួន១,៦លានតោន ស្មើប្រមាណ៧០% ដែលចិនបានដាំដុះនៅខេត្តក្វាងស៊ី និងក្វាងទុង ។ ចាប់ពីឆ្នាំ២០១៦ ដល់ឆ្នាំ២០២០ ទិន្នផលដាំផ្លែស្រកានាគរបស់ចិនបានកើនឡើង៣តោន ខណៈចិនបានបង្កើនផ្ទៃដីដាំដុះ និងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាផ្នែកកសិកម្ម ។

ចំណែកទិន្នផលផ្លែស្រកានាគចំនួន១,៤លានតោនរបស់វៀតណាមវិញ គឺអាចផ្គត់ផ្គង់ក្នុងប្រទេសវៀតណាម និងការនាំចេញទៅក្រៅប្រទេស ។ ដូច្នេះ វៀតណាមអាចរកប្រាក់ចំណូលបានជាច្រើនលានដុល្លារក្នុង១ឆ្នាំ ។ ចិន គឺជាទីផ្សារនាំចេញសំខាន់មួយរបស់វៀតណាម ដែលវៀតណាមបាននាំចេញផ្លែស្រកានាគទៅកាន់ចិន រហូតដល់៨០% ទៅ៩០% នៃការនាំចេញផ្លែស្រកានាគទាំងអស់របស់ខ្លួន ។

កាលពីចុងឆ្នាំ២០១៨ ក្រសួងកសិកម្ម និងអភិវឌ្ឍន៍ជនបទវៀតណាមដាស់តឿនថា ចិនបានដាក់ផែនការអភិវឌ្ឍន៍ផ្ទៃដីដាំដុះផ្លែស្រកានាគចំនួន២ម៉ឺនហិកតានៅខេត្តក្វាងស៊ី និងកោះហៃណាន ។ ការអភិវឌ្ឍផ្ទៃដីកសិកម្មរបស់ចិននឹងជះឥទ្ធិពលដល់ការនាំចេញផ្លែស្រកានាគរបស់វៀតណាម ហើយចិននឹងជួលដីកសិកម្មនៅប្រទេសឡាវ និងកម្ពុជា ដើម្បីដាំផ្លែស្រកានាគផងដែរ ។

បច្ចុប្បន្ននេះ ប៊ិញធួន គឺជាខេត្តមួយដែលបានដាំផ្លែស្រកានាគច្រើនបំផុតនៅប្រទេសវៀតណាម កំពុងផ្លាស់ប្តូរផ្ទៃដីជាច្រើនហិកតាមកដាំទុរេនវិញ ដោយសារចិនបានបង្កើនផ្ទៃដីដាំផ្លែស្រកានាគ និងទុរេន ។ នៅថ្ងៃអនាគត ការពឹងពាក់ខ្លួនឯងរបស់ចិន មិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់វៀតណាមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវានឹងប៉ះពាល់ដល់ការនាំចេញទុរេនរបស់ថៃផងដែរ ខណៈនៅតំបន់ខ្លះ ចិនបានដាំទុរេនរយៈពេល៣-៤ឆ្នាំហើយ ៕ ប្រភព ៖ The Durian Times

ប្រទេសឥណ្ឌា ៖ ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ឯកជនរបស់ប្រទេសឥណ្ឌាមួយឈ្មោះ SpiceJet បានដាក់ទោសអាកាសយាននិកឥណ្ឌា២នាក់ដោយចោទប្រកាន់ថា ពួកគេលួចផឹកកាហ្វេ និងបរិភោគនំនៅក្នុងកាប៊ីនយន្តហោះក្នុងអំឡុងពេលកំពុងតែបើកបរ ។

ហេតុការណ៍នេះត្រូវបានអ្នកប្រើប្រាស់ Twitter ឈ្មោះ @Mohan_Rngnathan បង្ហោះរូបភាពពែងកាហ្វេក្តៅ និងនំ ព្រមទាំងឡូហ្គោរបស់ក្រុមហ៊ុន SpiceJet នៅក្នុង Twitter របស់ខ្លួន ដោយសម្តែងការមិនពេញចិត្តចំពោះអាកាសយានិកទាំងពីរនាក់នេះ ។ រូបភាពបង្ហាញក្នុង Twitter នេះ ក៏មានរូបដៃរបស់អាកាសយានិកចាប់នំផងដែរ ដែលវាជានំសម្រាប់ពិធីបុណ្យ Holi របស់ប្រទេសឥណ្ឌា ក្នុងកំឡុងពេលពួកគេកំពុងបញ្ជាយន្តហោះមានកម្ពស់ខ្ពស់ ។

រូបភាពដែលបានបង្ហោះក្នុងបណ្តាញ Twitter ត្រូវបានគេនាំគ្នាចែកចាយជាច្រើន ហើយមានអ្នកចូលមកបញ្ចេញមតិមិនពេញចិត្តចំពោះអាកាសយានិកទាំងពីរនាក់នេះ ដោយពួកគេលើកឡើងថា វាជាការប្រព្រឹត្តមិនសមរម្យ និងប្រមាថដល់អាយុជីវិតអ្នកដំណើរខ្លាំងណាស់ ព្រោះអាចធ្វើឱ្យអ្នកដំណើរទាំងអស់ ក៏ដូចជាបុគ្គលិកបម្រើការក្នុងយន្តហោះប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់ ។

ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ SpiceJet បានបញ្ជាក់ក្រោយពីការពិនិត្យរូបភាពថា ហេតុការណ៍នេះកើតឡើងកាលពីថ្ងៃទី៨ ខែមីនា កន្លងមក ក្នុងពេលហោះហើរក្នុងស្រុកចេញពីក្រុងញូវដែលី ទៅកាន់ក្រុងហ្គូវ៉ាហាទី ហើយការបើកយន្តហោះរបស់ពួកគេនេះ ត្រូវនឹងពិធីបុណ្យ Holi នៅប្រទេសឥណ្ឌា ។ ជំហានដំបូង ក្រុមហ៊ុនបានបញ្ជាឱ្យផ្អាកការងាររបស់ពួកគេហើយ និងកំពុងស៊ើបអង្កេតបន្ថែមទៀត ។

ចំណែកអ្នកនាំពាក្យរបស់ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ SpiceJet បាននិយាយទៅកាន់កាសែត The Times of India ថា ច្បាប់អាកាសចរណ៍ឥណ្ឌាបានអនុញ្ញាតឱ្យអាកាសយានិក និងបុគ្គលិកបម្រើការនៅលើយន្តហោះអាចបរិភោគអាហារ និងភេសជ្ជៈនៅបន្ទប់អ្នកបើកបរបាន ប៉ុន្តែត្រូវតែគោរពតាមការណែនាំដ៏តឹងរ៉ឹង ដូចជា កែវទាំងអស់ត្រូវមានគម្របបិទ និងដាក់នៅលើថាសត្រឹមត្រូវ ដើម្បីចៀសវាងការកំពប់ ៕ ប្រភព ៖ beartaiBRIEF

លោក Masatoshi Ito ដែលជាមហាសេដ្ឋីជប៉ុន និងអ្នកជួយទំនុបបម្រុងហាងទំនិញ 7 Eleven ដ៏ល្បីប្រចាំទ្វីបអាសុី បានទទួលមរណភាពត្រឹមវ័យ៩៨ឆ្នាំ ដោយរោគគាពាធ​។

ដំបូងឡើយលោក Ito ក្រោយតែជាអ្នកមើលការខុសត្រូវហាងលក់សំលៀកបំពាក់តូចមួយនៅទីក្រុងតូក្យូ។ ក្រោយ​មក គាត់​បាន​សម្លឹង​មើល​ឃើញថាការ​លក់​អាហារ និង​របស់​ប្រើប្រាស់​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ផ្សេង​ទៀត នឹងមានការគាំទ្រ និងចំណូលខ្ពស់ជាងការលក់សំលៀកបំពាក់។

នៅឆ្នាំ១៩៧៤ លោក Ito បានទៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដោយបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងទិញកម្មសិទ្ធបញ្ញាពីក្រុមហ៊ុន Southland ដែលជាមេបុត្រសម្ព័ន្ធរបស់ក្រុមហ៊ុន 7 Eleven។

ត្រឹមតែមួយឆ្នាំ បន្ទាប់ពីទិញ 7 Eleven លោក Ito ក៏បានទិញផ្តាច់ភាគហ៊ុនក្រុម Southland ទាំងមូលតែម្តង។ លុះមកដល់ឆ្នាំ ២០០៥ លោក Ito ក៏បានបង្កើតក្រុមហ៊ុនខ្លួនឯងមួយទៀតមានឈ្មោះថា Seven & I Holdings ដោយបានដាក់បញ្ចូល 7 Eleven ​ទៅជាបុត្រសម្ព័ន្ធក្រុមហ៊ុនលោក។

បច្ចុប្បន្ននេះ 7 Eleven ជាហាងទំនិញដ៏ល្បីមួយប្រចាំទ្វីបអាសុី និងអាមេរិក ដោយមានហាង៨៣ ០០០ ជុំវិញពិភពលោក​៕

ប្រភព៖ CNN

ប្រទេសរុស្ស៊ី ៖ ប្រធានាធិបតីប្រទេសរុស្ស៊ី លោក វ៉្លាឌីមៀរ ពូទីន បានអំពាវនាវឱ្យបណ្តាសេដ្ឋីរុស្ស៊ីវិនិយោគក្នុងប្រទេសរបស់ខ្លួនទៅលើផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា ផលិតកម្ម និងអាជីវកម្មថ្មីៗ ដើម្បីជួយឱ្យប្រទេសរុស្ស៊ីអាចយកឈ្នះបណ្តាប្រទេសលោកខាងលិច ដែលបានដាក់ទណ្ឌកម្ម និងព្យាយាមបំផ្លាញសេដ្ឋកិច្ចរុស្ស៊ី ។

កាលពីថ្ងៃទី១៦ ខែមីនា កន្លងមក មេដឹកនាំប្រទេសរុស្ស៊ីបានថ្លែងនៅក្នុងជំនួបក្រុមប្រឹក្សាសហភាពឧស្សាហកម្ម និងសហគ្រិនរុស្ស៊ី ដែលមានបណ្តាសេដ្ឋីរុស្ស៊ីជាច្រើននាក់មកពីផ្នែកឧស្សាហកម្មផ្សេងៗ និងផ្នែកធនាគារចូលរួម ។ វាជាការប្រជុំថ្នាក់កំពូលរបស់ផ្នែកអាជីវកម្មជាលើកដំបូង ចាប់តាំងពីប្រទេសរុស្ស៊ីចាប់ផ្តើមបើកប្រតិបត្តិការកងទ័ពវាយលុកនៅអ៊ុយក្រែន កាលពីថ្ងៃទី២៤ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២២ ។

លោក វ៉្លាឌីមៀរ ពូទីន បញ្ជាក់ថា តួនាទីរបស់សេដ្ឋីរុស្ស៊ី គឺមិនត្រឹមតែប្រកបអាជីវកម្មរកប្រាក់ចំណេញប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវតែគាំទ្រសង្គមផងដែរ ហើយក្រុមហ៊ុននានាមិនគួរទុកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួននៅក្រៅប្រទេសទេ ប៉ុន្តែពួកគេគួរតែបន្ថែមការវិនិយោគនៅក្នុងប្រទេសវិញ ដើម្បីយកឈ្នះការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់ក្រុមប្រទេសលោកខាងលិច ដែលពួកគេព្យាយាមបំផ្លាញសេដ្ឋកិច្ចរុស្ស៊ី ។

ទន្ទឹមនឹងនេះ មេដឹកនាំរុស្ស៊ីបានកោតសរសើរផងដែរចំពោះក្រុមហ៊ុនប្រកបអាជីវកម្មទាំងអស់ ដែលមានទំនួលខុសត្រូវក្នុងការថែរក្សាបុគ្គលិករបស់ខ្លួន ដោយប្រើប្រាស់ចំណេះដឹង សមត្ថភាពក្នុងការប្រកបអាជីវកម្ម និងបង្កើតប្រយោជន៍ដល់សាធារណៈ ដែលមេដឹកនាំរុស្ស៊ីហៅថា គឺជាពលរដ្ឋរុស្ស៊ីពិតប្រាកដ ៕ ប្រភព ៖ TNN World

ប្រទេសរុស្ស៊ី ៖ តុលាការព្រហ្មទណ្ឌអន្តរជាតិ International Criminal Court (ICC) បានចេញដីកាចាប់ខ្លួនប្រធានាធិបតីប្រទេសរុស្ស៊ី លោក វ្ល៉ាឌីមៀរ ពូទីន កាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែមីនា ដោយចោទប្រកាន់ថា លោក ពូទីន បានបង្កឧក្រិដ្ឋកម្មសង្គ្រាមកើតឡើងនៅប្រទេសអ៊ុយក្រែន ហើយលោក ពូទីន ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះឧក្រិដ្ឋកម្មសង្គ្រាមដែលកើតឡើងនេះ ។

ក្នុងដីកាចាប់ខ្លួនលើកដំបូងចំពោះហេតុការណ៍កើតឡើងនៅអ៊ុយក្រែន តុលាការព្រហ្មទណ្ឌអន្តរជាតិបានអំពាវនាវឱ្យចាប់ខ្លួនលោក ពូទីន ពីបទលោកជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងការនិរទេសកុមារ និងជម្លៀសមនុស្សចេញពីអ៊ុយក្រែនទៅកាន់រុស្ស៊ីដោយខុសច្បាប់ ហើយតុលាការចោទថា មានហេតុផលដែលជឿជាក់ថា លោក ពូទីន មានចំណែកពាក់ព័ន្ធដោយផ្ទាល់ចំពោះការប្រព្រឹត្តនេះ និងសហការជាមួយអ្នកផ្សេងទៀត ។ ក្រៅពីនេះ តុលាការ ICC បានចេញដីកាចាប់ខ្លួនគណៈកម្មាធិការទទួលបន្ទុកសិទ្ធិកុមាររបស់រុស្ស៊ីផងដែរ គឺអ្នកស្រី Maria Lvova Belova ពីបទចោទប្រកាន់ដូចគ្នា ។

ព្រះអយ្យការតុលាការ ICC បានបើកការស៊ើបអង្កេតពីបទឧក្រិដ្ឋកម្មសង្គ្រាម, ឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងមនុស្សជាតិ និងអំពើប្រល័យពូជសាសន៍នៅអ៊ុយក្រែនកាលពីឆ្នាំ២០២២ ដោយលោក ពូទីន បាននិយាយ៤ដងក្នុងអំឡុងពេលលោកធ្វើដំណើរទៅអ៊ុយក្រែនថា លោកកំពុងពិចារណាពីបទចោទប្រកាន់ថា មានឧក្រិដ្ឋកម្មប្រឆាំងនឹងកុមារ ហើយផ្តោតលើគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធស៊ីវិល ។ ទោះយ៉ាងណា នាពេលកន្លងមក រុស្ស៊ីបានបដិសេធបទចោទប្រកាន់ថា កងទ័ពរបស់ខ្លួនបានប្រព្រឹត្តអំពើឃោរឃៅក្នុងអំឡុងពេលធ្វើប្រតិបត្តិការនៅអ៊ុយក្រែន អស់រយៈពេលជាង១ឆ្នាំ ។

ចំណែកក្រសួងការពារប្រទេសរុស្ស៊ីបង្ហាញថា ដីកាចាប់ខ្លួននេះមិនសំខាន់សម្រាប់រុស្ស៊ីទេ ។ អ្នកស្រី Maria Zakova អ្នកនាំពាក្យក្រសួងការពារប្រទេសរុស្ស៊ី បាននិយាយថា ៖ «ការសម្រេចចិត្តរបស់តុលាការព្រហ្មទណ្ឌអន្តរជាតិ មិនសំខាន់ទេសម្រាប់ប្រទេសយើង រួមទាំងទស្សនៈផ្នែកច្បាប់របស់រុស្ស៊ីផងដែរ» ។

បើទោះជាមានដីការចាប់ខ្លួនលោក ពូទីន ប៉ុន្តែតុលាការព្រហ្មទណ្ឌអន្តរជាតិគ្មានអំណាចចាប់ខ្លួនជនសង្ស័យទេ ហើយអាចប្រើអំណាចរបស់តុលាការបានតែក្នុងប្រទេសដែលបានចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងប៉ុណ្ណោះ ហើយរុស្ស៊ីមិនមែនជាប្រទេសចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចព្រមព្រៀងនេះទេ ៕ ប្រភព ៖ TNN World