ប្រទេសចិន៖ យានអវកាស Shenzhou ១៦ របស់ចិនបានចាកចេញពីកន្លែងបាញ់បង្ហោះនៅម៉ោង ៩:៣១ ព្រឹក (ស្មើនឹង ៨:៣១ នាទីព្រឹកនៅកម្ពុជា) ដោយនាំយកអវកាសយានិក ៣ នាក់ទៅកាន់ស្ថានីយ៍ Thien Cung សម្រាប់បេសកកម្មរយៈពេល ៥ ខែក្នុងលំហ ។យោងតាមប្រភពព័ត៌មាន SCMP នៅថ្ងៃទី៣០ ខែឧសភា បានឱ្យដឹងថា ទីភ្នាក់ងារអវកាសចិន China Manned Space (CMS) បានប្រកាសពីការបាញ់បង្ហោះដោយជោគជ័យប្រហែល ១៩ នាទីបន្ទាប់ពីយានអវកាសនេះបានហោះចេញពីមជ្ឈមណ្ឌលបាញ់បង្ហោះផ្កាយរណប Jiuquan នៅវាលខ្សាច់ Gobi ភាគខាងជើងប្រទេសចិនតាមការគ្រោងទុក។

មេបញ្ជាការបេសកកម្ម Shenzhou ១៦ លោក Jing Haipeng បានសង្កត់ធ្ងន់ថា ការបាញ់បង្ហោះនេះគឺជាដំណាក់កាលថ្មីនៃការអនុវត្ត និងការអភិវឌ្ឍន៍នៅក្នុងកម្មវិធីអវកាសរបស់ប្រទេសចិន។ នេះជាការហោះហើរទីបួនរបស់លោក Jing ទៅកាន់ទីអវកាស ដែលជាកំណត់ត្រាសម្រាប់អវកាសយានិកចិន។អវកាសយានិកនឹងជំនួសសមាជិកនៅលើស្ថានីយ Thien Cung ដែលត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងត្រលប់មកផែនដីវិញនៅខែក្រោយ។ ពួកគេនឹងធ្វើការពិសោធន៍ និងការប្រមូលផ្តុំជាច្រើនក្នុងអំឡុងពេល ៥ ខែនៅក្នុងលំហ ខណៈពេលដែលបន្តការងារស្រាវជ្រាវ។ ក្រុមនាវិកនឹងធ្វើតេស្ដគន្លង ស៊ើបអង្កេតបាតុភូតកង់ទិច ប្រព័ន្ធប្រេកង់ពេលវេលាអវកាសដែលមានភាពជាក់លាក់ខ្ពស់ សាកល្បងទំនាក់ទំនងទូទៅ និងស្វែងរកប្រភពដើមនៃជីវិត៕ ប្រភព៖vnexpress

រាជធានីអូស្លូ (Oslo)៖ ក្រោយការដួលរលំ នៃមហាអំណាចសហភាពសូវៀត ជាគូប្រជែងដ៏ខ្លាំងក្លា ជាមួយនឹងសហរដ្ឋអាមេរិក នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៩១នោះមក មរតក នៃប្រទេសមហាអំណាចកំពូលមួយនេះ បានធ្លាក់មកនៅលើរុស្ស៊ីទាំងអស់ ទើបធ្វើឲ្យក្រុងមូស្គូ នៅតែមានអំណាចដ៏ខ្លាំងលើសលប់ នៅលើពិភពលោក ហើយឥឡូវនេះ ក្រុមមន្រ្ដីន័រវ៉ែស បានអះអាង អំពីត្រីបាឡែនចារកម្មរបស់ក្រុងមូស្គូ បង្ហាញវត្ដមាន នៅឆ្នេរសមុទ្រ នៃប្រទេសស៊ុយអែត។

សារព័ត៌មាន Al Jazeera បានចេញផ្សាយ កាលពីព្រឹក ថ្ងៃអង្គារ ទី៣០ ខែឧសភា ថា អង្គការមួយ តាមដានសកម្មភាពរបស់សត្វសមុទ្រ បានអះអាង ថា ត្រីបាឡែនបែលូហ្កា (Beluga Whale) ធ្លាប់បង្ហាញខ្លួន នៅក្នុងប្រទេសន័រវ៉ែស កាលពីអំឡុងឆ្នាំ២០១៩។ ត្រីបាឡែននោះ ត្រូវគេជឿ ថា កងទ័ពជើងទឹករបស់រុស្ស៊ី ជាអ្នកបង្វឹកបង្ហាត់វា ដោយសារឃើញមានបំពាក់ខ្សែក្រវាត់ នៅលើខ្លួនរបស់វា ហើយបានបង្ហាញខ្លួនជាថ្មី នៅឆ្នេរសមុទ្រ នៃប្រទេសស៊ុយអែត។

ក្រុមជីវវិទូសមុទ្រ នៃនាយករដ្ឋានជលផលសមុទ្រន័រវ៉ែស បានអះអាង ថា ត្រីបាឡែនបែលូហ្កានេះ បានបង្ហាញខ្លួន ជាលើកដំបូង នៅក្នុងតំបន់អាក់ទិក នាភាគខាងជើង ប្រទេសន័រវ៉ែស ហើយត្រូវបានក្រុមអ្នកជីវវិទូសមុទ្រន័រវ៉ែស ហូតចេញនូវខ្សែក្រវាត់ចងភ្ជាប់ជាមួយនឹងឧបករណ៍កាមេរ៉ា សម្រាប់ថតសកម្មភាព និង មានពាក្យថា «បរិក្ខារសាំងពេធើរប៊ឺគ» បោះពុម្ពនៅលើខ្សែក្រវាត់ប្លាស្ទិកនោះ។

ត្រីបាឡែនបែលូហ្កានេះ អាចមានប្រវែង រហូតដល់៦ម៉ែត្រ ហើយវាអាចរស់នៅ ចន្លោះពី៤០ទៅ៦០ឆ្នាំ។ បើតាមធម្មតារបស់វា ត្រីបាឡែនប្រភេទនេះ មានទម្លាប់រស់នៅក្នុងតំបន់ទឹកកក ដូចជា នៅតំបន់ជុំវិញកោះហ្គ្រីនឡែនដ៍ (Greenland) ហើយតំបន់ភាគខាងជើង នៃប្រទេសន័រវ៉ែស និង រុស្ស៊ី។

ក្រុមមន្ត្រីនាយកដ្ឋានជលផលន័រវ៉ែស បានបញ្ជាក់ ថា ត្រីបាឡែននេះ ប្រហែលជាអាចគេចចេញពីកន្លែងហ៊ុមព័ទ្ធជុំវិញ ហើយក៏ប្រហែលជាត្រូវបានបង្វឹកបង្ហាត់ ដោយកងទ័ពជើងទឹករបស់រុស្ស៊ី ព្រោះវាហាក់បីដូចជាភាពបន្ស៊ាំង ទៅនឹងមនុស្សម្នា។

អង្គការ OneWhale បានបញ្ជាក់ កាលពីថ្ងៃចន្ទ ថា ត្រីបាឡែនបែលូហ្កា បានចំណាយពេលជាង៣ឆ្នាំ ហើយវាបានហែលបន្តិចម្តងៗ រំកិលខ្លួន រហូតមកដល់កណ្តាល នៃចុងឆ្នេរសមុទ្ររបស់ប្រទេសន័រវ៉ែស មុនពេលវាបង្កើនល្បឿនភ្លាមៗ នៅក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានខែកន្លងទៅថ្មីៗនេះ បន្តដំណើរទៅកាន់ប្រទេសស៊ុយអែត។

លោក សេបាស្ទៀន ស្ត្រានដ៍ (Sebastian Strand) ជីវវិទូសមុទ្រ នៃអង្គការ OneWhale បានប្រាប់ដល់ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានរបស់បារាំង AFP ថា «យើងមិនដឹងថា ហេតុអ្វីបានជាវាមានល្បឿនលឿនបែបនេះទេ ជាពិសេស ចាប់តាំងពីវាកំពុងតែហែលយ៉ាងលឿន ឃ្លាតឆ្ងាយចេញពីបរិស្ថានធម្មជាតិរបស់វា។ យើងជឿ ថា វាមិនមែនជាត្រីបាឡែនធម្មជាតិនោះឡើយ ដោយសារតែវាមានចរិត ដូចសត្វដែលបានរួចចេញពីម្ចាស់ ឬ ត្រូវគេបោះបង់ចោល។

បើទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ រដ្ឋាភិបាលក្រុងមូស្គូ មិនធ្លាប់ប្រតិកម្មជាផ្លូវការណាមួយ ប្រឆាំងនឹងការសន្និដ្ឋានរបស់ន័រវ៉ែស ដែលជាប្រទេសសមាជិករបស់អង្គការណាតូ អះអាង ថា ត្រីបាឡែនបែលូហ្កានោះ អាចជាចារកម្មរបស់រុស្ស៊ី។

សមុទ្របារ៉ែនស៍ (Barents) ក្លាយជាតំបន់ភូមិសាស្ត្រនយោបាយខាងយុទ្ធសាស្រ្ដដ៏សំខាន់បំផុតមួយ ដោយសារតែសកម្មភាព នៃកងនាវាមុជទឹករបស់លោកខាងលិច និង រុស្ស៊ី បានត្រួតពិនិត្យយ៉ាងដិតដល់បំផុត។ ចំណែកតំបន់សមុទ្រនោះ ក៏ជាច្រកដ៏សំខាន់ ឆ្ពោះទៅកាន់តំបន់ភាគខាងជើង ដោយសារវាអាចកាត់បន្ថយនូវការធ្វើដំណើរតាមសមុទ្រ រវាងមហាសមុទ្រអាត្លង់ទិក និង មហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក ផងដែរ៕

បច្ចុប្បន្ន អាជីវកម្មសេវាបម្រើផ្លូវភេទត្រូវបានចាត់ទុកជារបរអាជីវកម្មខុសច្បាប់មួយ សម្រាប់ប្រទេសភាគច្រើននៅលើពិភពលោក ក្នុងនោះរួមទាំងកម្ពុជាផងដែរ ប៉ុន្តែក៏មានប្រទេសមួយចំនួនទៀតដែលអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាពលរដ្ឋបើកអាជីវកម្មស្របច្បាប់ផងដែរ ដែលប្រទេសទាំងនោះមានដូចជា៖

១.ញ៉ូហ្សេឡែន (New Zealand)៖ នៅឆ្នាំ២០០៣ រដ្ឋាភិបាលប្រទេសញូហ្សេឡែនបានអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាពលរដ្ឋបើកអាជីវកម្មសេវាបម្រើផ្លូវភេទស្របច្បាប់។ អ្នករកស៊ីមុខរបរនេះអាចទទួលបានសិទ្ធិរកស៊ីស្របច្បាប់ ដោយស្ថិតក្រោមច្បាប់ស្ដីពីសុខភាពសាធារណៈ និងច្បាប់ស្ដីពីការងារ មានន័យថា អ្នករកស៊ីរបរនេះអាចទទួលបានផលប្រយោជន៍នានា និងទទួលបានសិទ្ធិដូចគ្នាទៅនឹងនិយោជិតក្នុងវិស័យការងារផ្សេងទៀតដែរ។

២.អូស្ត្រាលី (Australia)៖ ការប្រកបអាជីវកម្មសេវាបម្រើផ្លូវភេទ គឺអាស្រ័យទៅតាមរដ្ឋនីមួយៗ ដោយរដ្ឋខ្លះអនុញ្ញាតឱ្យរកស៊ីស្របច្បាប់ ហើយក៏មានរដ្ឋខ្លះទៀតមិនអនុញ្ញាតច្បាប់ឡើយ។

៣.អូទ្រីស (Austria)៖ នៅប្រទេសអឺរ៉ុបកណ្ដាលមួយនេះ អាជីវកម្មបម្រើផ្លូវភេទ គឺមានភាពស្របច្បាប់នៅទូទាំងប្រទេសតែម្ដង។ អ្នករកស៊ីសេវាកម្មបម្រើផ្លូវភេទ ត្រូវតែចុះបញ្ជីឱ្យបានត្រឹមត្រូវជាមុន ពិសេសត្រូវត្រួតពិនិត្យសុខភាព ត្រូវបង់ពន្ធ និងត្រូវមានអាយុលើសពី ១៩ ឆ្នាំឡើងទៅ។

៤.បង់ក្លាដេស (Bangladesh)៖ រដ្ឋាភិបាលបានកំណត់ច្បាប់ឱ្យស្ត្រីអាចរកស៊ីសេវាកម្មបម្រើផ្លូវភេទបាន ដោយគ្រប់ទម្រង់នៃសេវាកម្មផ្លូវភេទ គឺសុទ្ធតែមានភាពស្របច្បាប់ ប៉ុន្តែសម្រាប់បុរសវិញ រដ្ឋាភិបាលមិនអនុញ្ញាតឱ្យប្រកបមុខរបរនេះឡើយ។

៥.ហូឡង់ (Netherlands)៖ វាជារឿងធម្មតាទៅហើយសម្រាប់អ្នករកស៊ីផ្លូវភេទ ពួកគេតែងតែបើកចំហរជានិច្ច ព្រោះមុខរបរនេះគឺជាការងារស្របច្បាប់របស់ប្រទេសហូឡង់។

៦.អាល្លឺម៉ង់ (Germany)៖ នៅឆ្នាំ ១៩២៧ រដ្ឋាភិបាលប្រទេសអាល្លឺម៉ង់បានអនុញ្ញាតឱ្យប្រជាពលរដ្ឋបើកអាជីវកម្មសេវាបម្រើផ្លូវភេទស្របច្បាប់ នឹងមានផ្ទះបនដែលដំណើរការដោយរដ្ឋត្រឹមត្រូវទៀតផង។ កម្មករត្រូវបានផ្តល់នូវការធានារ៉ាប់រងសុខភាពត្រូវបង់ពន្ធ ហើយពួកគេថែមទាំងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍សង្គមដូចជាប្រាក់សោធននិវត្តន៍។

៧.បារាំង (France)៖ ពេស្យាចារគឺស្របច្បាប់នៅប្រទេសបារាំងតាំងពីឆ្នាំ ១៩៤៦ មកម្លេះ ។

៨.ឥណ្ឌូនេស៊ី (Indonesia)៖ ពាណិជ្ជកម្មផ្លូវភេទរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី គឺស្របច្បាប់។

៩.កាណាដា (Canada)៖ សម្រាប់អ្នករកស៊ីផ្លូវភេទដោយស្ម័គ្រចិត្តគឺស្របច្បាប់ ប៉ុន្តែសម្រាប់ការជួញដូរផ្លូវភេទគឺជាការខុសច្បាប់។

១០.ប្រេស៊ីស (Brazil)៖ ប្រេស៊ីលគឺមិនខុសពីប្រទេសដទៃនោះទេ សម្រាប់អ្នករកស៊ីផ្លូវភេទគឺ ស្របច្បាប់នៅទូទាំងប្រទេសតែម្តង។

១១.បែលហ្សិក (Belgium)៖ ការរកស៊ីផ្លូវភេទ ឬពេស្យាចារ មិនត្រឹមតែស្របច្បាប់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងដំណើរការផ្ទះបនប្រកបដោយសិល្បៈត្រឹមត្រូវជាមួយនឹងបច្ចេកវិទ្យាស្កេនក្រយៅដៃ និងស្កេនកាតផងដែរ។

១២.កូឡុំប៊ី (Colombia)៖ ឧស្សាហកម្មផ្លូវភេទនៅប្រទេសកូឡុំប៊ីគឺស្របច្បាប់ ហើយទីក្រុងដែលពេញនិយមពេស្យាចារជាងគេនោះគឺទីក្រុង Cartagena និង Barranquilla ។

១៣.ដាណឺម៉ាក (Denmark)៖ ប្រទេសនេះមិនត្រឹមតែស្របច្បាប់នៅឧស្សាហកម្មផ្លូវភេទនោះទេ រដ្ឋាភិបាលថែមទាំងជួយជនពិការឱ្យទទួលបានផលប្រយោជន៍ជាច្រើន សម្រាប់ជនពិការណាដែលស្ម័គ្រចិត្តរកស៊ីផ្លូវភេទនេះ។

១៤.អេក្វាឌ័រ (Ecuador)៖ អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលទាក់ទងនឹងការងារផ្លូវភេទគឺស្របច្បាប់ទាំងអស់នៅទីនេះ អ្នកអាចលក់ខ្លួន បើកផ្ទះបន ដោយសេរី។

១៥.ក្រិក (Greece)៖ ប្រទេសក្រិចក៏បានធ្វើតាមវិធីសាស្រ្តរបស់អាឡឺម៉ង់ក្នុងការរួមបញ្ចូលពេស្យាចារជាការងារស្របច្បាប់មួយនៅក្នុងសង្គម។ អ្នករកស៊ីផ្លូវភេទទទួលបានសិទ្ធិស្មើគ្នា ហើយត្រូវទៅពិនិត្យសុខភាពឱ្យបានញឹកញាប់ និងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍សង្គមដូចជាប្រាក់សោធននិវត្តន៍ផងដែរ៕

មីកញ្ចប់ គឺជាអាហារសម្រន់ដ៏ពេញនិយម នឹងងាយស្រួលក្នុងការចម្អិន ជាមួយនឹងតម្លៃសមរម្យ ងាយស្រួលរក និងអាចរក្សាទុកបានយូរទៀតផង។ មីកញ្ចប់ ត្រូវបានផលិតដោយបើម្សៅស្រូវសាលី ទឹក អំបិល ម្សៅកាបូនអ៊ីដ្រាត និងគ្រឿងផ្សំដទៃទៀតដើម្បីបង្កើនរសជាតិ។ សរសៃរមី ត្រូវបានចម្អិនដោយចំហុយ និងបំពងឱ្យស្ងួតជាមួយនឹងប្រេង ហើយវេចខ្ចប់ដាក់ក្នុងកញ្ចប់ជាមួយនឹងគ្រឿងផ្សំ។ ជាទូទៅមីកញ្ចប់មានរសជាតិឈ្ងុយឆ្ងាញ់ទៅតាម ប្រភេទមី និងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់យើង។ ដូច្នេះហើយតើលោកអ្នកដឹងទេ? រវាងការទទួលទានមីកញ្ចប់ស្រុះ និងមីកញ្ចប់ឆៅ តើមួយណាមានគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពជាងគេ?

ការទទួលទានមីកញ្ចប់ឆៅ៖ មីកញ្ចប់ នៅពេលបរិភោគឆៅ ផ្តល់ថាមពលប្រហែល ២០០ កាឡូរី ជាមួយនឹងខ្លាញ់ប្រហែល ១១ ក្រាម ហើយមានសូដ្យូមប្រហែល ៦០-៧០% ដែលរាងកាយត្រូវការ។

ការទទួលទានមីកញ្ចប់ស្រុះ៖ សម្រាប់ថាមពលអាហារពីការបរិភោគឆៅ និងស្រុះ គឺមានបរិមាណដូចគ្នា។ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ ការទទួលទានមីស្រុះនឹងជួយឱ្យអ្នកទទួលបានជាតិសូដ្យូមច្រើនជាង ដូច្នេះហើយការទទួលទានមីកញ្ចប់ស្រុះគឺល្អសម្រាប់រាងកាយរបស់អ្នកច្រើនជាង ការទទួលទានមីកញ្ចប់ឆៅ ៕ ប្រភព៖sanook

ប្រទេសថៃ ៖ បម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ និងសីតុណ្ហភាពកើនឡើងបានធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ដំណាំទុរេនជាច្រើនកន្លែងនៅប្រទេសថៃ ក្នុងនោះនៅស្រុកក្រែងក្រាចាន ខេត្តពេជ្របុរី ក៏ប្រឈមមុខនឹងអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំងផងដែរ ។ ម្ចាស់ចម្ការទុរេនម្នាក់លើកឡើងថា ដោយសារគ្រោះរាំងស្ងួតបានធ្វើឱ្យពួកគាត់ខ្វះខាតទឹកប្រើប្រាស់ ហើយបណ្តាលឱ្យដើមទុរេនងា.ប់ជាង១.០០០ដើម ។

គេសង្កេតឃើញថា ទឹកក្នុងព្រែកដែលជាប្រភពស្រោចស្រពដំណាំនៅក្នុងស្រុកក្រែងក្រាចានបានរីងស្ងួតខ្លាំង ហើយវាបង្កផលប៉ះពាល់ដល់ការធ្វើកសិកម្ម និងចិញ្ចឹមសត្វរបស់ពលរដ្ឋជាច្រើនគ្រួសារ ។ អ្នកភូមិនិយាយថា ពួកគាត់ខ្វះខាតទឹកជាខ្លាំងសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ក្នុងចម្ការទុរេន ជាហេតុធ្វើឱ្យទុរេនចេញផ្លែមកមិនល្អ ហើយជ្រុះនៅក្រោមដើមទៀតផង ។

លោក Dej Tubjit អាយុ៦៥ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ចម្ការទុរេននិយាយថា នៅឆ្នាំ២០២៣ នេះ អ្នកដាំទុរេនបានជួបបញ្ហាគ្រោះរាំងស្ងួតធ្ងន់ធ្ងរ ដោយសារគ្មានទឹកប្រើប្រាស់ ។ លោកសង្កេតឃើញថា ទុរេនរបស់លោកបានងា.ប់ជាបន្តបន្ទាប់ រីឯផ្លែទុរេនវិញមិនល្អតាមតម្រូវការទីផ្សារទេ ។ លោកបានសំណូមពរឱ្យភ្នាក់ងារពាក់ព័ន្ធមកទទួលខុសត្រូវ និងជួយជីកស្រះដើម្បីឱ្យពលរដ្ឋមានទឹកប្រើប្រាស់ផង ។

ជាមួយគ្នានេះ លោក Nattapong Puangprasert អាយុ៣៦ឆ្នាំ ជាពលរដ្ឋរស់នៅក្នុងភូមិជាមួយគ្នានេះនិយាយថា ក្នុងភូមិរបស់លោក អ្នកភូមិបានដាំដំណាំរួមផ្សំដូចជា ទុរេន សាវម៉ាវ ចេក និងខ្នុរ ជាដើម ហើយពួកគេត្រូវការប្រើប្រាស់ទឹកច្រើន ប៉ុន្តែបែរជាគ្មានទឹកគ្រប់គ្រាន់ ។ លោកបន្តថា កសិករក្នុងភូមិជាង៧.០០០នាក់កំពុងរង់ចាំឱ្យភ្នាក់ងារពាក់ព័ន្ធមកជួយដោះស្រាយ ៕ ប្រភព ៖ Mono News