ជំងឺមហារីកធំៗទាំង៥ ដែលមានអត្រាមរណភាពខ្ពស់បំផុតលើពិភពលោក
ជំងឺមហារីក គឺជាជំងឺមួយដែលកើតឡើងនៅពេលកោសិកាសាហាវរីកលូតលាស់ខុសធម្មតានៅក្នុងរាងកាយ។ បច្ចុប្បន្នជំងឺនេះ នៅតែជាប្រធានបទដ៏ក្ដៅគគុកមិនថា នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ឬនៅទូទាំងពិភពលោកឡើយ ព្រោះជំងឺមហារីកបានបង្កឱ្យមានមនុស្សស្លាប់រាប់លាននាក់ជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ដូច្នេះហើយ តើអ្នកដឹងទេថា ជំងឺមហារីកណាខ្លះ ដែលមានអត្រាមរណភាពខ្ពស់បំផុតលើពិភពលោក?
យោងតាមការស្ទង់មតិលើអ៊ីនធឺណិតដោយសេវាពិនិត្យ Hancut Health One-Line Review បានឱ្យដឹងថា ជំងឺមហារីកដែលគ្រោះថ្នាក់បំផុត ក៏ដូចជាប្រឈមនឹងហានិភ័យនៃការស្លាប់ខ្ពស់បំផុតនោះគឺ ជំងឺមហារីកសួត មហារីកថ្លើម មហារីកពោះវៀនធំ មហារីកលំពែង និងមហារីកក្រពះ ដោយមានអត្រាមរណភាព ៦៣% ប្រមាណ ៣៧២.៩៣៩នាក់។បើប្រៀបធៀបមហារីកធំៗទាំងប្រាំ មហារីកខ្ពស់បំផុតក្នុងចំណោមបុរស និងស្ត្រីនោះគឺមហារីកសួត (១៨,៥៨៤ នាក់) ស្មើនឹង ២២.៤% នៃចំនួនសរុប។ បន្ទាប់មក អត្រាខ្ពស់ទីពីគឺ មហារីកថ្លើម (១០.២១២ នាក់) ១២.០%, មហារីកពោះវៀនធំ (៩.១៦៤ នាក់) ១១.០%, មហារីកលំពែង (៧.៣២៥ នាក់) ៨.៨% និងមហារីកក្រពះ (៧.១៤៧ នាក់) ៨.៦% ។
ក្នុងចំណោមទាំងនេះ អ្វីដែលគួរឱ្យកត់សម្គាល់ គឺនិន្នាការនៃអត្រាស្លាប់ដោយមហារីកលំពែង។ ដើមឡើយ ចំនួនអ្នកស្លាប់ដោយសារជំងឺមហារីកក្រពះ គឺខ្ពស់ជាងមហារីកលំពែង ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្នជំងឺមហារីកលំពែងកំពុងកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័ស ដូច្នេះមហារីកលំពែងនឹងក្លាយទៅជាមហារីកដែលគំរាមកំហែងបំផុតទីពីរសម្រាប់មនុស្សជាតិបន្ទាប់ពីជំងឺមហារីកសួតនៅឆ្នាំ ២០៣០។
មូលហេតុដែលមហារីកលំពែងគួរឱ្យខ្លាចគឺដោយសារតែវាជាសរីរាង្គលាក់កំបាំង មិនសូវមានរោគសញ្ញាជាក់លាក់នោះទេ ហើយត្រូវបានរកឃើញយឺតជាងមហារីកដទៃទៀត។ សូម្បីតែនៅពេលដែលវាត្រូវបានរកឃើញក៏ដោយ វាច្រើនតែវិវត្តន៍ទៅមុខរួចទៅហើយ ដូច្នោះហើយ ការព្យាករណ៍គឺអាក្រក់បំផុត ជាមួយនឹងអត្រារស់រានមានជីវិតគឺទាបបំផុត។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការតាមរកមហារីកលំពែងដែលកំពុងគំរាមកំហែងដល់អាយុជីវិតដោយស្ងាត់ៗហាក់ដូចជាមិនធម្មតាទេ។ ហេតុនេះហើយ អង្គការសុខភាពពិភពលោកសង្ឃឹមថា តាមរយៈការត្រួតពិនិត្យជំងឺមហារីកជាទៀងទាត់ ក៏ដូចជារបៀបរស់នៅដែលមានសុខភាពល្អ អ្នកអាចប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺមហារីកទាំងអស់ផងដែរ៕







.png)



នៅលើ Instagram របស់Chloe មានអ្នកគាំទ្រជាង ១៥០,០០០នាក់ ហើយបច្ចុប្បន្ននាងបានទៅលេងប្រទេសជាង ៨០ ដោយការធ្វើដំណើរម្នាក់ឯង ដើម្បីជួបមនុស្ស និងទទួលបទពិសោធន៍ពីវប្បធម៌ថ្មីៗ។ ក្នុងនោះ Chloe Jade បាននិយាយថា នាងចូលចិត្តដើរផ្សងព្រេងម្នាក់ឯងខ្លាំងណាស់ ហើយកន្លែងដែលនាងគិតថា គ្មានសុវត្ថិភាពបំផុតសម្រាប់ស្ត្រីក្នុងការដើរម្នាក់ឯងនោះគឺទីក្រុងប៉ាតាយ៉ាប្រទេសថៃ ដែលជាគោលដៅទេសចរណ៍លេខ ១ ធ្វើឱ្យនាងមិនមានសុវត្ថិភាពក្នុងការដើរម្នាក់ឯង ព្រោះតំបន់នោះគឺជាកន្លែងនៃការរួមភេទរបស់ប្រទេសថៃ ដូច្នេះបុរសដែលទៅទីក្រុងប៉ាតាយ៉ា ភាគច្រើនគឺមានគោលដៅតែមួយប៉ុណ្ណោះ។







បណ្ឌិត្យសភាបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលកម្ពុជា ហៅកាត់ (CADT) ឬក៏គេស្គាល់ពីមុនថា វិទ្យាស្ថានជាតិ (NIPTICT) គឺជាសកលវិទ្យាល័យមួយ ដែលស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ក្រសួងប្រៃសណីយ៍និងទូរគមនាគមន៍។
ក្នុងនោះសាលានេះ ក៍បានផ្តោតសំខាន់លើការពង្រឹងនូវជំនាញបច្ចេកទេស (Technical Skill), ជំនាញទន់ (Soft Skill), សហគ្រិនភាព (Entrepreneurship) និងភាពជាអ្នកដឹកនាំ (Leadership) ដើម្បីជំរុញ ឲ្យនិស្សិតរបស់យើងទទួលបាននូវចំណេះដឹង និងជំនាញ យ៉ាងពិតប្រាកដ ក្លាយខ្លួនជា អ្នកដឹកនាំលើវិស័យបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល។
ជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដើម្បីបានចូលសិក្សានៅសាលានេះ និស្សិតតម្រូវឱ្យប្រឡងចូល និងមួយវិញទៀត ប្រឡងយកអាហារូបករណ៍ ១០០% ពីសាលា ឬក្រុមហ៊ុនជាដៃគូរ។
យោងតាមគេហទំព័រ Aljazeera ដែលបានចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែវិច្ឆិកាថា កម្មករចំនួន ៤១ នាក់ត្រូវបានកងកម្លាំងជួយសង្គ្រោះដោយជោគជ័យនៅម៉ោង ៧:០៥ នាទី ហើយរថយន្តសង្គ្រោះបានដឹកពួកគេទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យដែលមានចម្ងាយ ៣០ គីឡូម៉ែត្រពីកន្លែងកើតហេតុដើម្បីព្យាបាល បន្ទាប់ពីជាប់គាំងអស់រយៈពេល ១៧ ថ្ងៃ។ ក្នុងរយៈពេល ១៧ ថ្ងៃកន្លងមកនេះ មន្ត្រីឥណ្ឌា បានដាក់ពង្រាយផែនការជាច្រើនក្នុងការជួយសង្គ្រោះជនរងគ្រោះ ប៉ុន្តែបានជួបប្រទះការលំបាកជាច្រើនដោយសារតែស្ថានភាពដី និងអាកាសធាតុ។ ហេតុនេះហើយ ទើបក្រុមអ្នកជួយសង្គ្រោះបានជីក និងដំឡើងបំពង់តូចចំនួនពីរ ដើម្បីផ្តល់អុកស៊ីសែន ទឹក និងអាហារដល់ក្រុមកម្មករ។








.jpg)


.jpg)

ពាក្យ “ល្បុក្កតោ” ក្នុងវចនានុក្រមខ្មែររបស់សម្ដេចសង្ឃរាជ ជួន ណាត បោះពុម្ពផ្សាយជាផ្លូវការណ៍ ឆ្នាំ១៩៣៨ បានបញ្ចាក់ច្បាស់នៅចុងឃ្លាវចនានុក្រមថា ល្បុក្កតោ គឺជាឈ្មោះស្នៀតគុន ដែលមានស្នៀតគុនច្រើនជាគ្រឿងការពារ ហើយល្បុក្កតោ មានតាំងពីសម័យបុរាណមក ដូចនេះពាក្យ ល្បុក្កតោ មិនគួរត្រូវបានកែប្រែជាពាក្យ បុក្កតោ បុកកាតោ ដែលផ្ទុយពីវចនានុក្រមជាតិឡើយ ។
ល្បុក្កតោមានមេគុន ១២ទ្វារ ដែលជាច្រកទ្វារក្បាច់គុន សម្រាប់ការប្រើប្រាសទៅក្នុងសង្គ្រាមសម្រាប់កងទ័ព ដែលបែងចែក ច្រកទ្វារទី១ ដល់ច្រកទ្វារទី៨ ត្រូវបានហៅថា “រហ័នយុទ្ធ” មានន័យថា ច្បាប់វាយប្រហារ កម្រិតតូច ទៅមធ្យម ដូចជាការប្រើប្រាសកាយសម្បទាដើម្បីប្រយុទ្ធ ដូចជាគុនដៃនិង គុនជើង ដែលបែងចែកជាក្បាច់ប្រយុទ្ធផ្សេងៗទៀត។
ល្បុក្កតោ ត្រូវបានជឿជាក់ថា ជាសិល្បៈក្បាច់គុនបុរាណខ្មែរ ដែលបង្កើតឡើងដោយ ព្រះបាទ សូរ្យវរ្ម័នទី២ តាមរយៈរឿងទេវៈកថា របស់ សាសនាហិណ្ឌូ ដែលហូរចូលមកកម្ពុជានូវរវាង ស.វទី១០ ក្នុងរាជព្រះបាទ រាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២ ដែលពណ៌នាអំពី អាវតា ព្រះវិស្ណុ ក្រឡាខ្លួនជា នរ:សិង្ហ ដែលមានក្បាលជា សត្វតោ ដងខ្លួនជាមនុស្ស។





