ប្រទេសសិង្ហបុរីដែលធ្លាប់ជាតែប្រទេសក្រីក្រ គ្មានទាំងធនធានធម្មជាតិ បានធ្វើកម្រែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចដ៏ធំក្នុងរយៈពេលមិនដល់៥០ឆ្នាំផង ក៏បានក្លាយខ្លួនទៅជាប្រទេសដែលមានជាងគេបំផុតលើពិភពលោក មានការអភិវឌ្ឍធនធានមនុស្សកម្រិតខ្ពស់ ហើយបានក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលហិរញ្ញវត្ថុដ៏សំខាន់នៅអាស៊ីទៀតផង។

សិង្ហបុរីគ្រាន់តែជាដីកោះដ៏តូចមួយប៉ុណ្ណោះ ដែលមានចម្ងាយ៥០គីឡូម៉ែត្រពីកើតទៅលិច និង២៧គីឡូម៉ែត្រពីជើងទៅត្បូង។

ក្នុងអំឡុងទសវត្សឆ្នាំ១៩៦០ ក្រោមកំណែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ចដ៏ធំរបស់លោក លី ក្វាន់យូ ដែលត្រូវជានាយករដ្ឋមន្ត្រីដំបូងគេបង្អស់របស់ប្រទេសសិង្ហបុរី បានកែប្រែកោះដ៏តូចមួយដែលទទួលរងនូវការបំផ្លិចបំផ្លាញយ៉ាងខ្លាំង (អត្រាឥតការងារធ្វើក្នុងប្រទេសខ្ពស់) ឲ្យក្លាយទៅជាមជ្ឈមណ្ឌលពាណិជ្ជកម្មដ៏រុងរឿងនាពេលបច្ចុប្បន្នទៅវិញ។

កត្តាដែលសិង្ហបុរីបានក្លាយខ្លួនជាប្រទេសដ៏រឹងមាំ រីកចម្រើនបំផុត និងបណ្តុំទៅដោយអ្នកមានៗក្នុងប្រទេសនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះបាន គឺដោយសារតែការកែប្រែគោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ច និងការវិនិយោគទៅលើវិស័យអប់រំ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងបច្ចេកវិទ្យា។

សិង្ហបុរីបានក្លាយជាប្រទេសសម្បូរអ្នកមានបំផុត ព្រោះបានបង្កើតក្រុមសេដ្ឋវិទូ ដើម្បីអភិវឌ្ឍឧស្សាហកម្ម ដូចជាការទាក់ទាញវិនិយោគិនបរទេសមកពីជុំវិញពិភពលោកឲ្យមកវិនិយោគលើប្រទេសខ្លួន មានទាំងការបន្ធូរបន្ថយពន្ធឲ្យវិនិយោគិនបរទេស ថែមទាំងជាប្រទេសដែលងាយស្រួលបង្កើតអាជីវកម្ម ក៏ដូចជាមានគោលនយោបាយអន្តោប្រវេសន៍សេរី និងមានស្ថិរភាពនយោបាយក្នុងប្រទេសជាដើម។

ប្រទេសនេះទៀតសោតក៏បានអនុវត្តវិធានការមួយចំនួនទៀតដូចជា ការកាត់ពន្ធប្រាក់បៀវត្សរ៍ ១០% របស់ប្រជាជនសិង្ហបុរីទៅកាន់មូលនិធិសោធននិវត្តន៍។ ក្រុមហ៊ុនក្នុងប្រទេសទាំងអស់ត្រូវតែស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់រដ្ឋ ក៏ដូចជាមានការរក្សាបាននូវតម្លៃរូបិយប័ណ្ណដុល្លារសិង្ហបុរីដ៏រឹងមាំរបស់ខ្លួន។

សិង្ហបុរីក្លាយជាកូនខ្លានៅអាស៊ីបាន ដោយសារតែប្រទេសនេះបានផ្តោតយ៉ាងសំខាន់ទៅលើការផលិតទំនិញដែលមានគុណភាពខ្ពស់ លើកកម្ពស់ក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យា លើកកម្ពស់ការអប់រំ ជាពិសេសបណ្តុះឲ្យប្រជាជនខ្លួនមានចំណេះដឹងខ្ពស់ខ្ពស់ទាំងអស់ដើម្បីអភិវឌ្ឍប្រទេសឲ្យឈានទៅមុខជាលំដាប់។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ក៏មានការកំណែទម្រង់សេដ្ឋកិច្ច តាមរយៈការវិនិយោគហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ដែលនាំឱ្យកំណើន GDP គួរឲ្យកត់សម្គាល់ និងបានក្លាយជាមហាអំណាចនាំចេញដ៏សំខាន់ផងដែរ៕

បរទេស៖ ចំនួនប្រជាជនរបស់ប្រទេសចិនបានបន្តធ្លាក់ចុះកាលពីឆ្នាំមុន ដោយសារប្រទេសនេះបានកត់ត្រាអត្រាកំណើតទាបបំផុត និងអត្រាមរណភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងរយៈពេលកន្លះទសវត្សរ៍ ដែលធ្វើឱ្យអង្គការសហប្រជាជាតិបានព្យាករណ៍ថា ឥណ្ឌាអាចនឹងវ៉ាដាច់ប្រទេសចិន ដើម្បីក្លាយជាប្រទេសដែលមានប្រជាជនច្រើនជាងគេលើពិភពលោក។យោងតាមទិន្នន័យ SCMP ដែលចេញផ្សាយដោយការិយាល័យស្ថិតិចិននៅថ្ងៃទី ១៧ ខែមករាបានបង្ហាញថា ចំនួនប្រជាជនរបស់ប្រទេសនេះបានថយចុះពី ២.០៨ លាននាក់ទៅ ១.៤0៩ លាននាក់កាលពីឆ្នាំមុនធៀបនឹង ១.៤១១ លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ និង ២០២២ ដែលនេះជាឆ្នាំទីពីរជាប់ៗគ្នាដែលប្រជាជនចិនបានធ្លាក់ចុះក្នុងរយៈពេល ៦០ ឆ្នាំកន្លងមកនេះ។

នៅឆ្នាំ ២០២៣ ទារកកើតបានត្រឹមតែ ៩.០២ លាននាក់ប៉ុណ្ណោះ ធៀបនឹង ៩.៥៦ លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ ២០២២។ កត្តានេះបណ្តាលឱ្យអត្រាកំណើតរបស់ប្រទេសចិនកាលពីឆ្នាំមុនធ្លាក់ចុះដល់កម្រិតទាបបំផុតចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩៤៩ មកនៅត្រឹម ៦.៣៩ នាក់ក្នុង ១.០០០ នាក់ ធៀបនឹង ៦.៧៧ ក្នុងឆ្នាំ ២០២២។ ទន្ទឹមនឹងនេះដែរ មនុស្ស ១១.១ លាននាក់បានស្លាប់នៅឆ្នាំ ២០២៣ កើនឡើងចំនួន ៦៩០.០០០ នាក់ពីឆ្នាំ ២០២២ ដែលជំរុញឱ្យអត្រាមរណភាពជាតិដល់ ៧.៨៧ នាក់ក្នុង ១.០០០ នាក់ ដែលជាចំនួនខ្ពស់បំផុតចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៩៦៩។

កំណើនប្រជាជនរបស់ប្រទេសចិនបានធ្លាក់ចុះចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១៦ ដោយសារតម្លៃខ្ពស់នៃការចិញ្ចឹមកូន ភាពជាបុគ្គលរឹងមាំ និងរបៀបរស់នៅចម្រុះធ្វើឱ្យមនុស្សមិនសូវមានចិត្តចង់បានកូន។ គោលនយោបាយថ្មីរបស់ចិន ដែលអនុវត្តចាប់ពីឆ្នាំ ២០២០ ដល់ចុងឆ្នាំ ២០២២ ក៏ត្រូវបានគេជឿថា បានរួមចំណែកដល់ការធ្លាក់ចុះផងដែរ។ ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបានព្រមានថា សេដ្ឋកិច្ចធំទីពីររបស់ពិភពលោក ដែលបានទទួលអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងសំខាន់ពី “រចនាសម្ព័ន្ធប្រជាជនមាស” នឹងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហានានា រួមទាំងកម្លាំងពលកម្មធ្លាក់ចុះ និងអំណាចទិញធ្លាក់ចុះ ក៏ដូចជាប្រព័ន្ធសន្តិសុខសង្គមកាន់តែតានតឹងផងដែរ។

លោក Lin Caiyi អនុប្រធានវិទ្យាស្ថានចិនបាននិយាយថា “អត្រាកំណើតធ្លាក់ចុះមានន័យថា កម្លាំងការងារធ្លាក់ចុះជាបន្តបន្ទាប់ ដែលនឹងនាំឱ្យមានកំណើនសេដ្ឋកិច្ចយឺតដោយជៀសមិនរួច។ លោក Peng Xizhe សាស្ត្រាចារ្យនៅមជ្ឈមណ្ឌលសម្រាប់ប្រជាជន និងគោលនយោបាយអភិវឌ្ឍន៍នៃសាកលវិទ្យាល័យ Fudan បានព្យាករណ៍ថា ចំនួនប្រជាជនរបស់ប្រទេសចិននឹងធ្លាក់ចុះបន្ថែមទៀតនៅក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំខាងមុខនេះ ដោយធ្លាក់ចុះក្រោម ១.៤ ពាន់លាននៅឆ្នាំ ២០២៧ និង ១.២ ពាន់លាននៅឆ្នាំ ២០៤៩៕

ប្រទេសឥណ្ឌា៖ ឥណ្ឌាបានក្លាយជាប្រទេសដែលលក់រថយន្តច្រើនជាងគេលំដាប់ទី ៣ នៅលើពិភពលោក បន្ទាប់ពីចិន និងសហរដ្ឋអាមេរិក ដោយវ៉ាដាច់ជប៉ុនសម្រាប់ពីរឆ្នាំជាប់ៗគ្នា។
ថ្មីៗនេះយោងតាមគេហទំព័រអន្តរជាតិ Nikkei Asia បានឱ្យដឹងថា ការលក់រថយន្តថ្មីនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌាកាលពីឆ្នាំ ២០២៣ បានកើនឡើង ៧% បើធៀបនឹងឆ្នាំ ២០២២ ដែលមានរថយន្តសរុបចំនួន ៤.២៥ លានគ្រឿងត្រូវបានលក់ ដោយលទ្ធផលនេះបានជួយឱ្យប្រទេសអាស៊ីខាងត្បូងយកឈ្នះជប៉ុនក្នុងចំណាត់ថ្នាក់កំពូលទាំង ១០។

ការលក់រថយន្តរបស់ប្រទេសឥណ្ឌាត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងកើនឡើងបន្ថែមទៀតនៅឆ្នាំ ២០២៤។ ក្នុងឆ្នាំ ២០១៨ រថយន្តប្រហែល ៤.៤ លានគ្រឿងត្រូវបានលក់ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកបានថយចុះមកតិចជាង ៤ លានគ្រឿងក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ ភាគច្រើនដោយសារតែផលប៉ះពាល់នៃការរឹតបន្តឹងឥណទានលើវិស័យហិរញ្ញវត្ថុមិនមែនធនាគារ។ បន្ទាប់ពីជំងឺរាតត្បាត Covid-19 បានវាយលុក ការលក់បានធ្លាក់ចុះតិចជាង ៣ លានគ្រឿងនៅឆ្នាំ ២០២០ ហើយនៅឆ្នាំ ២០២១ ទីផ្សារបានងើបឡើងវិញជាមួយនឹងលទ្ធផលនៃរថយន្តចំនួន ៤ លានគ្រឿង។

នៅឆ្នាំ ២០២២ ការលក់រថយន្តសរុបមានចំនួន ៣.៧៩៣ លានគ្រឿង កើនឡើង ២៣% បើធៀបនឹងឆ្នាំមុន ដោយសារក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តប្រណាំងដើម្បីបំពេញបន្ទប់តាំងបង្ហាញផលិតផល មុនពេលតម្លៃរថយន្តកើនឡើងក្នុងឆ្នាំថ្មី។ លើសពីនេះ ការកាត់បន្ថយដែលផ្តល់ដោយក្រុមហ៊ុនផលិតឧបករណ៍ដើម (OEMs) ក៏ជួយបង្កើនការលក់ក្នុងខែធ្នូ ឆ្នាំ ២០២២ ផងដែរ។

នៅឆ្នាំ ២០២៣ រថយន្តម៉ាស៊ីនចំហេះខាងក្នុង រួមទាំងរថយន្តកូនកាត់ នឹងមានចំណែកនៃការលក់ភាគច្រើន។ សមាមាត្រនៃយានជំនិះអគ្គិសនីគឺមិនសំខាន់ទេ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងកើនឡើងនាពេលអនាគតដ៏ខ្លី ដោយសារក្រុមហ៊ុនផលិតជាច្រើនបានណែនាំម៉ូដែលរថយន្តថ្មីៗកាន់តែច្រើន ហើយផ្នែកនេះនៅតែបន្តទទួលបានគោលនយោបាយគាំទ្រ។ វាត្រូវបានគេរំពឹងថារថយន្តអគ្គិសនីនឹងមានចំនួន ៣% នៃការលក់រថយន្តក្នុងឆ្នាំ ២០២៣-២០២៤។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា បច្ចុប្បន្នប្រទេសឥណ្ឌាមានប្រជាជនប្រមាណ ១,៤ ពាន់លាននាក់ ហើយត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងលើសប្រទេសចិននៅឆ្នាំនេះ។ កម្រិតប្រាក់ចំណូលក៏កំពុងកើនឡើងផងដែរ ដូច្នេះវិស័យជាច្រើនទៀតត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងកើនឡើងតាមសមាមាត្រ រួមទាំងរថយន្តផងដែរ៕