នៅក្នុងការិយាល័យការងារនីមួយៗភាគច្រើនគឺមានទីធ្លាធំទូលាយនិងមានខ្យល់អាកាសចេញចូលល្អ ទោះជាយ៉ាងណានៅក្នុងការិយាល័យក៏មានផ្ទុកបាក់តេរីជាច្រើនប្រភេទផងដែរ ដោយសារមនុស្សចេញចូលច្រើន ហើយយើងក៏មិនដឹងថានរណាខ្លះមានផ្ទុកមេរោគអ្វីខ្លះទេ។ ដូច្នេះអត្ថបទខាងក្រោមនេះនឹងនាំអ្នកមកដឹងពីកន្លែងដែលកខ្វក់បំផុតនៅក្នុងការិយាល័យ ដែលអ្នកគួរតែសម្អាតជាប្រចាំដើម្បីជៀសវាងនូវការឆ្លងមេរោគនានា។

១.តុការិយាល័យ៖ តុការិយាល័យត្រូវបានគេសិក្សា និងរកឃើញថាអាចផ្ទុកបាក់តេរីជាមធ្យមជាង ១០ លាន និងវីរុសដែលច្រើនជាង ៤០០ ដងនៃក្បាលចុចបង្គន់ទៅទៀត។ ដូច្នេះដើម្បីធានាអនាម័យអ្នកត្រូវសម្អាតតុជាមួយទឹកសាប៊ូ ឬទឹកអាល់កុលជាប្រចាំដើម្បីកម្ចាត់នូវបាក់តេរី និងវីរុសទាំងអស់នោះ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះវាក៏ជួយការពារអ្នកពីជំងឺផ្សេងៗផងដែរ។

២.កាសស្តាប់ត្រចៀក៖ អ្នកគួរតែកំណត់ និងបែងចែកឱ្យបានច្បាស់លាស់ក្នុងការចែករំលែកឧបករណ៍មួយនេះទៅកាន់មិត្តរួមការងាររបស់អ្នក។ វាត្រូវបានផ្ទុក និងឆ្លងបាក់តេរីយ៉ាងឆាប់រហ័សតាមរយៈញើសរបស់អ្នក។ យោងតាមការសិក្យស្រាវជ្រាវបានឱ្យដឹងថា បន្ទាប់ពីការប្រើប្រាស់អស់រយៈពេលមួយម៉ោងចំនួនបាក់តេរីទាំងអស់នោះត្រូវបានកើនឡើងរហូតដល់ចំនួន ៧០០ ដងនៅក្នុងឧបករណ៍មួយនេះ។

៣.ម៉ាស៊ីនទឹកក្តៅ និងត្រជាក់៖ ម៉ាស៊ីនទឹកក្តៅ និងត្រជាក់គឺជាឧបករណ៍មួយដែលពេញនិយម និងមានវត្តមានច្រើននៅក្នុងការិយាល័យ។ ឧបករណ៍មួយនេះត្រូវបានប្រើជារៀងរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែពួកគេកម្របានសម្អាតយ៉ាងត្រឹមត្រូវណាស់ ដូច្នេះអ្នកត្រូវតែប្រយ័ត្នប្រយែងបំផុតពេលទៅដាក់ និងផឹកទឹកពីម៉ាស៊ីននោះ។

៤.ក្តារចុច (Keyboard)៖ ក្តារចុចត្រូវបានប្រើជារៀងរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែកម្រត្រូវបានសម្អាតណាស់សម្រាប់បុគ្គលិកនីមួយៗ។ មនុស្សជាច្រើនមានទម្លាប់ញ៉ាំនៅលើតុការងារជាប្រចាំ និងមិនបានសម្អាតឱ្យបានស្អាតល្អ ដូច្នេះបាក់តេរីទាំងអស់នោះងាយនឹងឆ្លងខ្លាំងណាស់ទៅកាន់អ្នកប្រើប្រាស់។ អ្នកគួរតែសម្អាតក្តារចុចកុំព្យួទ័ររបស់អ្នកឱ្យបានទៀងទាត់ដោយជូតថ្នាំសំលាប់មេរោគ និងលាងដៃរបស់អ្នកជាមួយសាប៊ូ និងទឹកអាកុលជាប្រចាំបន្ទាប់ពីប៉ះក្តារចុចនោះ។

៥. Mouse កុំព្យូទ័រ៖ ឧបករណ៍ Mouse នេះវាក៏មិនខុសគ្នាពីក្តារចុចនោះទេ ពីព្រោះតែឧបករណ៍ទាំងពីរនេះត្រូវបានប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នាក្នុងការប្រើប្រាស់ជាប្រចាំដោយមិនអាចអត់មួយណាបាននោះទេក្នុងកំឡុងពេលបំពេញការងាររយៈពេល ៨ ទៅ ៩ ម៉ោងនេះ។ ដូច្នេះបាក់តេរីជាច្រើនអាចកើតចេញពីញើសរបស់អ្នក អាហារ និងធូលីជាដើម។ នេះបើយោងតាមការសិក្សាមួយបានបង្ហាញថា Mouse កុំព្យូទ័រអាចផ្ទុកនូវបាក់តេរីរហូតដល់ ៦០០,០០០ ក្នុង ១ សង់ទីម៉ែត្រការេ ដែលមានច្រើនជាង ២ ដងនៃចំនួនបាក់តេរីនៅក្នុងបន្ទប់ទឹកទៅទៀត។

៦.ក្បាលចុចបង្គន់៖ ក្បាលចុចបង្គន់ក៏ជាឧបករណ៍ដែលបុគ្គលិកប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ និងចុចបើកទឹកនៅពេលដែលបន្ទោបង់រួច។ ជារឿយៗវាមានផ្ទុកនូវបាក់តេរី និងវីរុសជាច្រើនប្រភេទ ព្រោះវាត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយមនុស្សជាច្រើននាក់ផងដែរ ហេតុនេះដើម្បីការពារខ្លួនអ្នកត្រូវលាងដៃរបស់អ្នកជាមួយសាប៊ូ និងទឹកឱ្យបានស្អាតបន្ទាប់ពីប្រើប្រាស់បង្គន់នេះរួចរាល់។

៧.គន្លឹះទ្វារ៖ គន្លឹះទ្វារក៏ជាឧបករណ៍ដែលមនុស្សជាច្រើនប៉ះដោយផ្ទាល់ផងដែរ ហើយវាក៏ជាកន្លែងដែលផ្ទុកនូវបាក់តេរី និងមេរោគជាច្រើនប្រភេទ។ មេរោគទាំងនេះអាចផ្ទេរពីមនុស្សម្នាក់ទៅកាន់មនុស្សម្នាក់បានយ៉ាងងាយស្រួលក្រោយពេលដែលអ្នកចាប់រុញ ទាញ បើក និងបិទទ្វារដោយដៃអ្នកផ្ទាល់។

៨.ប៊ូតុងជណ្តើរយន្ត៖ ប៊ូតុងជណ្តើរយន្តត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយមនុស្សរាប់រយនាក់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ និងជាកន្លែងដែលមានបាក់តេរី និងវីរុសជាច្រើនប្រភេទលាក់បាំងខ្លួន។ ប្រសិនជាយើងបានយកដៃប៉ះដោយផ្ទាល់ទៅចុចប៊ូតុងជណ្តើរយន្តដែលកំពុងមានផ្ទុកនូវវីរុសនោះ គឺវាមានហានិភ័យខ្ពស់ប្រសិនជាអ្នកយកដៃទៅប៉ះភ្នែក ច្រមុះ ឬមាត់ដោយមិនបានសម្អាតត្រឹមត្រូវ។ ដូច្នេះដើម្បីការពារខ្លួន អ្នកត្រូវប្រើកែងដៃជំនួសវិញក្នុងការចុចប៊ូតុងនេះ ហើយបន្ទាប់ពីបានប៉ះដោយផ្ទាល់ហើយ អ្នកត្រូវលាងដៃជាមួយនឹងថ្នាំសំលាប់មេរោគឬទឹកអាកុល និងសាប៊ូលាងដៃភ្លាមៗ៕

ក្នុងអំឡុងពេលចក្រភពខ្មែរកំពុងថមថយឥទ្ធិពលរបស់ខ្លួន ពិសេសគឺក្រោយការចូលទីវង្គតរបស់ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ក្នុងឆ្នាំ ១២១៨ ក៏កើតមានការបះបោរផ្តាច់ទឹកដីចេញពីមហានគរនេះ។ ក្នុងនោះមានការបង្កើតនូវនគរតូចមួយ ក្នុងទឹកដីចក្រភពខ្មែរ គឺ «សុខោទ័យ» ដែលជានគរដំបូងរបស់ប្រទេសថៃ (ស្ថិតនៅប៉ែកពាយព្យ)។

ក្រុមបះបោរដែលបង្កើតនគរសុខោទ័យនេះ គឺជាជនជាតិតៃ ក្នុងឆ្នាំ១២៣៨ ដោយស្តេចសោយរាជ្យដំបូង មានព្រះនាមថា Si Inthrathit ឬ Pho Khun Bang Klang Hao ដល់ឆ្នាំ១២៧០។

ទឹកដីនគរសុខោទ័យ កាន់តែរីកធំ ក្រោមការគ្រងរាជ្យរបស់ស្តេចជំនាន់ទី៣ ព្រះនាម Ram Khamhaen (សោយរាជ្យពីឆ្នាំ ១២៧៩ ដល់ ១២៩៨) ពោលគឺទឹកដីបានលាតសន្ធឹងដល់ភាគខាងត្បូង (ជិតព្រំដែនម៉ាឡេស៊ីបច្ចុប្បន្ន) ភាគខាងលិច (បច្ចុប្បន្នជាទឹកដីមីយ៉ាន់ម៉ា) និងដល់ភាគឦសាន (បច្ចុប្បន្នជាក្រុងលួងប្រាបាង ប្រទេសឡាវ)។

ទឹកដីដែលកាន់តែរីកធំនេះ ពុំមែនទាំងអស់សុទ្ធតែការធ្វើសង្គ្រាមឈ្លានពាននោះទេ ពោលគឺមានកុលសម្ព័ន្ធ និងនគរខ្លះ ស្ម័គ្រចិត្តស្ថិតក្រោមចំណុះនគរសុខោទ័យ តាមរយៈចំណងមិត្តភាពផ្សេងៗ ក្នុងនោះរួមមានទាំងនគរ Lan Na ផងដែរ។

យ៉ាងណាមិញ ទោះជានគរសុខោទ័យ មានភាពរុងរឿងយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏មានអាយុកាលត្រឹម ២០០ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ ពោលគឺនៅឆ្នាំ ១៤៣៨ នគរនេះត្រូវរលាយបាត់សូន្យវិញ ក្រោមការវាយលុកពីនគរមួយទៀតរបស់ថៃ គឺ “អយុធ្យា”៕

ប្រភព៖ Britannica

យោងតាមប្រភពស្ថិតិទេសចរណ៍មកពីរាជធានី និងខេត្តនានាបានអោយដឹងថា ខេត្តចំនួន៥ ដែលទទួលទេសចរណ៍តិចជាងគេបំផុត គឺមានខេត្តមណ្ឌលគីរីជាង១,៥ម៉ឺននាក់ ខេត្តកោះកុង ចំនួនជាង១,៧ម៉ឺននាក់ ខេត្តស្ទឹងត្រែង ជាង២ម៉ឺននាក់ ខេត្តរតនគីរីចំនួនជាង៣ម៉ឺននាក់ និងខេត្តឧត្តរមានជ័យជាង៤ ម៉ឺននាក់ នៅឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំប្រពៃណីជាតិខ្មែរ រយៈពេល៣ថ្ងៃ។

មណ្ឌលគីរី ជាខេត្តមួយដែលសិ្ថតនៅភូមិភាគឦសាននៃប្រទេសកម្ពុជា មានកន្លែងទេសចរណ៍មួយចំនួន ដែលមានភាពល្បីរន្ទឺខ្លាំង ក៏ប៉ុន្តែដោយសារតែស្ថានភាពផ្លូវឆ្ងាយ និងមិនសូវមានកន្លែងដើរកម្សាន្តនៅពេលយប់ ហេតុដូច្នេះធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរ ហាក់មិនសម្រុកទៅលេងខេត្តមួយនេះ។

គួរបញ្ជាក់ថា ខេត្តនេះមានផ្ទៃដីធំជាងគេ មានផៃ្ទដីសរុបទាំងអស់ ១៤២៨៨គីឡូម៉ែត្រការ៉េ ដែលមានប្រជាជនសរុប ៣២៤០៧នាក់ មាន៥៦៥៧គ្រួសារ (តាមរបាយការណ៍ជំរឿនឆ្នាំ១៩៩៨) ហើយដង់ស៊ីតេប្រជាជនគិតជាមធ្យម ២នាក់ក្នុង ១គីឡូម៉ែត្រការ៉េ អត្រាកំនើនប្រជាជន ០.៣២ភាគរយ ហើយ ៨០% នៃប្រជានជនខេត្តនេះ ជាជនជាតិភាគតិច១០ជនជាតិ៕

ជាការពិតណាស់ មនុស្សមួយចំនួននៅតែយល់ឃើញថា ក្នុងឱកាសបុណ្យឆ្លងចូលឆ្នាំថ្មីនៃប្រពៃណីជាតិខ្មែរ អ្វីដែលត្រូវតែធ្វើជាចម្បងនោះគឺរៀបចំសែនទទួលទេវតា និងទៅវត្តប្រគេនចង្ហាន់ព្រះសង្ឃតែប៉ុណ្ណោះ។ ទោះជាយ៉ាងណា ទាំងនេះគ្រាន់តែជារឿងបន្ទាប់បន្សំប៉ុណ្ណោះ ការពិតទៅរឿងដែលត្រូវតែធ្វើដំបូងគេបំផុតក្នុងឆ្នាំថ្មីនោះ គឺជាការជូនបច្ច័យ៤ដល់អ្នកមានគុណ ពោលគឺជីដូនជីតា ឪពុកម្តាយ។

ក្នុងឱកាសចូលឆ្នាំប្រពៃណីជាតិខ្មែរ ដែលទើបតែបានកន្លងទៅដោយរលូនកាលពីពេលថ្មីៗនេះ ដោយគេសង្កេតឃើញថា ដើម្បីជាការប្រារព្ធនូវកិច្ចពិធី គឺត្រូវតែមានការរៀបចំសែនពេ្រនទទួលទេវតាឆ្នាំថ្មី ទៅវត្តតាមទំនៀមទម្លាប់ប្រពៃណី ដើម្បីជាការអបអរដល់ការផ្តាច់ឆ្នាំចាស់ចូលឆ្នាំថ្មី បណ្តេញនូវឧបទ្រពចង្រៃផ្សេងៗ។ អ្វីដែលសំខាន់កូនប្រុសស្រីមិនត្រូវភ្លេចក្រុមគ្រួសារ ជាពិសេសអ្នកមានគុណជាដាច់ខាត គឺគួរតែផ្តល់ឱកាសជួបជុំពួកគាត់ក្នុងថ្ងៃដ៏ពិសេស។ តើក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំប្រពៃណីជាតិខ្មែរ កូនចៅគួរតែបានប្រតិបត្តិអ្វីខ្លះជូនអ្នកមានគុណ?

ការជូនបច្ច័យ៤គឺមានន័យថា ជាការផ្តល់ឲ្យនូវសម្លៀកបំពាក់រៀបចំម្ហូបអាហារ បាយទឹក នំចំណី បង្អែម ថ្នាំសង្កូវ លុយកាក់ជាដើមទៅតាមលទ្ធភាពរៀងៗខ្លួន ដើម្បីបង្ហាញអំពីភាពកត្តញូ។ ក្រៅពីបច្ច័យ៤ កូនប្រុសស្រីក៏ត្រូវតែបានស្រង់ទឹកឲ្យអ្នកគុណផងដែរ ដើម្បីជាការសងគុណដល់ពួកគាត់ ដែលធ្លាប់បានបីបាច់ថែរក្សាយើងតាំងពីតូចក្រូចឆ្មារមក។

យ៉ាងណាមិញ កាតព្វកិច្ចទាំងនេះ មិនមែនត្រូវតែធ្វើឲ្យចំនៅក្នុងថ្ងៃចូលឆ្នាំខ្មែរនោះទេ ព្រោះកូនចៅគ្រប់ៗរូបត្រូវតែអនុវត្តឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួនជាប្រចាំថ្ងៃ ដែលជាការបង្ហាញចេញនូវទង្វើល្អ សេចក្តីស្រលាញ់ ការមើលថែរក្សា និងទំនុកបម្រុកអ្នកមានគុណឲ្យបានល្អបំផុត ដូចដែលគាត់បានធ្វើឲ្យយើងកាលពីពេលកន្លងមកផងដែរ៕

នៅក្នុងឱកាសពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំប្រពៃណីខ្មែរកាលពីថ្ងៃទី១៣ ដល់ថ្ងៃទី១៦ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ ប្រទេសកម្ពុជាបានស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិសរុបប្រមាណ ៨១.៧៤៥ នាក់ ក្នុងរយៈពេល ៤ ថ្ងៃនេះ ខណៈដែលភ្ញៀវទេសចរជាតិមានចំនួនរហូតដល់ ១៣.២៨ លាននាក់។

ពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ គឺជាបុណ្យប្រពៃណីជាតិ ដែលប្រជាជននៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា តែងតែប្រារព្ធធ្វើជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ នៅក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ ជាទូទៅមានរយៈពេល ៣ថ្ងៃ ប៉ុន្តែដោយឡែកនៅឆ្នាំនេះគឺមានរយៈពេល ៤ថ្ងៃ គឺថ្ងៃទី១៣ ដល់ថ្ងៃទី១៦ ខែមេសា ដោយប្រជាជនខ្មែរតែងតែនាំគ្នាទៅវត្តធ្វើបុណ្យ និងជួបជុំបងប្អូននៅតាមបណ្តាខេត្តនានា។

ក្នុងរយៈពេល ៤ ថ្ងៃនៃពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីនេះ ក៏មានប្រារព្ធកម្មវិធីសប្បាយៗជាច្រើនដូចជា ការប្រគំតន្ត្រីបុរាណ-សម័យ រាំលេងកម្សាន្ត តាំងពិព័ណ៌ផលិតផលផ្សេងៗ និងលេងល្បែងប្រជាប្រិយជាដើម។ បើយោងតាមរបាយការណ៍បានឱ្យដឹងថា គិតត្រឹមថ្ងៃទី១៣ ដល់ថ្ងៃទី១៦ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ រយៈពេល ៤ ថ្ងៃនៃពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំ ប្រទេសកម្ពុជាបានស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិជាង ៨ ម៉ឺននាក់ ក្នុងនោះភ្ញៀវទេសចរជាតិមានចំនួនជាង ១៣ លាននាក់។ ហើយទីតាំងដែលមានភ្ញៀវទេសចរជាតិនិងអន្តរជាតិទៅកម្សាន្តច្រើនជាងគេគឺខេត្តកំពង់ចាមមានចំនួនភ្ញៀវទេសចរជាតិ និងបរទេសជាង ៣.៤ លាននាក់ តាមពីក្រោយដោយខេត្តកំពង់ស្ពឺជាង ១.២ លាននាក់ និងខេត្តបាត់ដំបងជិត ១.១ លាននាក់ ។

រីឯខេត្តព្រះសីហនុបានទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិច្រើនជាងគេចំនួន ១៤.៧៦៩ នាក់ ខណៈខេត្តប៉ៃលិនភាគពាយ័ព្យ និងខេត្តសៀមរាប ទទួលបាន ១៤.៣៨៧ និង ១២.៩៩១ រៀងគ្នា។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា ក្នុងរយៈពេល ៤ ថ្ងៃនេះពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីប្រពៃណីជាតិខ្មែរ គឺមានការប្រព្រឹត្តិទៅដោយរលូន និងប្រកបដោយសុខសុវត្ថិភាព និងមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ របៀបរៀបរយ ព្រមទាំងទទួលបានការសប្បាយរីករាយផងដែរ ក្រោមការរៀបចំ និងដោយមានការយកចិត្តទុកដាក់ពីថ្នាក់ដឹកនាំ អាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ច និងកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ ព្រមទាំងមានការចូលរួមពីគ្រប់ភាគីពាក់ព័ន្ធ និងប្រជាពលរដ្ឋផងដែរ៕