ប្រទេសឥណ្ឌា៖ លោក Mukesh Ambani ដែលជាមហាសេដ្ឋីមានទ្រពសម្បត្តិច្រើនជាងគេបំផុតនៅអាស៊ី បានចំណាយប្រាក់ ១២០ លានផោន (ប្រមាណ ១៥១.៩ លានដុល្លារអាមេរិក) ដើម្បីរៀបចំពិធីជប់លៀង Pre-Wedding រយៈពេល ៣ ថ្ងៃពីថ្ងៃទី១ ដល់ថ្ងៃទី៣ ខែមីនាឆ្នាំ ២០២៤ សម្រាប់កូនប្រុសរបស់គាត់ឈ្មោះ Anant និងគូដណ្តឹង Radhika Merchant ។ គូស្នេហ៍មួយគូនេះស្គាល់គ្នាតាំងពីនៅក្មេង ដោយអ្នកទាំងពីរបានទទួលការអប់រំនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ។ ការប្រារព្ធពិធីមុនអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់ពួកគេ ដែលមានរយៈពេល ៣ ថ្ងៃនេះ បានបង្ហាញប្រធានបទ ព្រឹត្តិការណ៍ និងកូដសំលៀកបំពាក់ចម្រុះ ក៏ដូចជាបង្ហាញភាពលេចធ្លោរបំផុត។

នៅក្នុងកម្មវិធីដ៏អស្ចារ្យនោះក៏មានបុគ្គលល្បីៗរបស់ពិភពលោកមួយចំនួនចូលរួមផងដែរ ដូចជា នាយកប្រតិបត្តិ Meta លោក Mark Zuckerberg កូនស្រីរបស់អតីតប្រធានាធិបតីអាមេរិក Donald Trump អ្នកស្រី Ivanka Trump និងស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុន Microsoft លោក Bill Gates រួមជាមួយនឹងការបង្ហាញខ្លួនរបស់តារាចម្រៀង R&B Rihanna នៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ដែលធ្វើឡើងនៅទីក្រុង Jamnagar ប្រទេសឥណ្ឌា។

បើយោងតាមប្រភពជិតស្និទ្ធមួយបានឱ្យដឹងថា សម្រាប់ព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ប្រណីតដែលគ្រប់គ្រងដោយក្រុមសណ្ឋាគារលំដាប់កំពូលនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា ត្រូវបានគេជឿថា ចំណាយអស់ ២០ លានផោន។ រីឯថវិកាដែលនៅសេសសល់ត្រូវបានបម្រុងទុកសម្រាប់ផ្តល់ឱ្យបុគ្គលិកជាច្រើននាក់ និងក្រុមចុងភៅចំនួន ២១ នាក់មកពីទីក្រុង Indore របស់ប្រទេសឥណ្ឌា ដែលបានរៀបចំមុខម្ហូបចំនួន ២,៥០០ មុខយ៉ាងទូលំទូលាយដែលរួមមានម្ហូបឥណ្ឌា ម៉ិកស៊ិក ចិន និងអឺរ៉ុប។

លើសពីនេះការរៀបចំកន្លែងស្នាក់នៅដ៏ប្រណិតនៅជិត Jamnagar សម្រាប់ភ្ញៀវកិត្តិយសប្រហែល ១,០០០ នាក់ គឺជាការចំណាយមួយផ្សេងទៀត។ ដូច្នេះការចំណាយរយៈពេល ៣ ថ្ងៃនៃពិធីជប់លៀង Pre-Wedding នេះគឺចំណាយអស់ ១២០ លានផោន (ប្រមាណ ១៥១.៩ លានដុល្លារអាមេរិក) នេះបើយោងតាមប្រភព AFP។ ទន្ទឹមនឹងនេះ បើយោងតាមប្រភពដែលស្គាល់ពីគ្រួសារ Ambani បានលើកឡើងថា ការចំណាយសរុបអាចនឹងកើនឡើងបន្ថែមទៀត ដោយសារពិធីមង្គលការនាពេលខាងមុខដែលគ្រោងធ្វើនៅខែកក្កដា នៅទីក្រុងបុមបៃ។

ដើម្បីរំលឹកដល់ពិធីមង្គលការនាពេលខាងមុខគ្រួសារ Ambanis ក៏បានសាងសង់ប្រាសាទហិណ្ឌូនៅ Jamnagar ដូចដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងការបង្ហោះដោយ Reliance Foundation ដែលជាផ្នែកនៃអាជីវកម្មគ្រួសាររបស់ពួកគេនៅលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា គិតត្រឹមថ្ងៃទី៤ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ ទស្សនាវដ្ដី Forbes បានចុះបញ្ជីទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ Mukesh Ambani ចំនួន ១១៧ ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក ដែលធ្វើឱ្យគាត់ក្លាយជាអ្នកមានបំផុតនៅអាស៊ី និងជាមហាសេដ្ឋីទីប្រាំបួនរបស់ពិភពលោក៕

លោក Jensen Huang ជា CEO របស់ Nvidia គឺជាក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យា និងផ្នែក Software ដែលមានទីតាំងនៅទីក្រុង Santa Clara រដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា សហរដ្ឋអាមេរិក បានចូលរួមក្នុងសិក្ខាសាលាមួយអំពីប្រធានបទ «Economic Policy Research Summit» ដែលរៀបចំឡើងដោយសាកលវិទ្យាល័យ Stanford ។ លោកបានឆ្លើយតបសំណួរទៅកាន់អ្នកចូលរួមថា លោកគិតថា រយៈពេលមិនយូរទៀតទេ បច្ចេកវិទ្យា AI នឹងអាចឆ្លើយតបគ្រប់សំណួរប្រឡងទាំងអស់ដូចមនុស្សយើងដែរ ។

លោក Jensen Huang លើកឡើងថា សំណួរនេះទូលំទូលាយណាស់ ហើយវាស្ថិតនៅលើយើងសម្លឹងទៅមើលគោលដៅបានកម្រិតណា ប៉ុន្តែការសន្និដ្ឋានថា បច្ចេកវិទ្យា AI នឹងអាចឆ្លើយតបសំណួរគ្រប់យ៉ាងដូចមនុស្សទាំងអស់នោះ គឺមិនលើសពី៥ឆ្នាំទៀតទេ ។ បច្ចុប្បន្ន AI អាចឆ្លើយតបសំណួរប្រឡងបានច្រើនមុខវិជ្ជា ហើយនៅតែមុខវិជ្ជាមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ ដែល AI ពុំទាន់អាចឆ្លើយតបបាន ។

លោកបន្តថា បើនិយាយអំពីបច្ចេកវិទ្យា AI អាចធ្វើការងារគ្រប់យ៉ាងជំនួសមនុស្ស ឬហៅថា (AGI – Artificial General Intelligence) គឺយើងត្រូវចំណាយពេលយូរជាងនេះ ពីព្រោះមានការយល់ឃើញខុសគ្នាថា កុំព្យូទ័រមិនអាចធ្វើតាមការគិតរបស់ខួរក្បាលមនុស្សបានទេ ។

អ្នកចូលរួមបានសួរថា តើពិភពលោក ត្រូវមានរោងចក្រផលិតបន្ទះឈីប (Fabs) ច្រើនប៉ុនណា ទើបគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បំពេញតម្រូវការផ្នែក AI ? ហើយអ្នកចូលរួមបានលើកឡើងពីករណីលោក Sam Altman គឺជា CEO របស់ក្រុមហ៊ុន OpenAI ដែលបានស្វែងរកដើមទុនសាងសង់រោងចក្រផលិតបន្ទះឈីប ។

លោក Jensen Huang ឆ្លើយតបថា ពិភពលោក ពិតជាត្រូវការបន្ទះឈីបកាន់តែច្រើនថែមទៀត ហើយការផលិតបន្ទះឈីបបានល្អឡើងជាបន្តបន្ទាប់ដើម្បីបំពេញតម្រូវការប្រើប្រាស់ ខណៈការវាយតម្លៃបច្ចេកវិទ្យា AI បានល្អប្រសើរឡើងផងដែរ ។ ចំណែកក្រុមហ៊ុន Nvidia របស់លោក ក៏បានរចនាបន្ទះឈីបឱ្យមានដំណើរការល្អជាងមុនច្រើន ក្នុងរយៈពេល១០ឆ្នាំ កន្លងមកនេះ ៕

បើយោងតាម Statista ដែលជាវេទិកាអនឡាញរបស់ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់មានជំនាញក្នុងការស្រាវជ្រាវប្រមូលទិន្នន័យផ្ទាល់តាមរយៈការស្ទង់មតិ និងការវិភាគពិត បានឱ្យដឹងថា ក្នុងចំណោមប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍ទាំង ១១ ប្រទេសសិង្ហបុរីមានអាយុកាលជាមធ្យមខ្ពស់បំផុត ពោលគឺប្រជាជនមានអាយុវែងបំផុត ដោយស្ថិតនៅចំណាត់ថ្នាក់ទី ១ ដោយសារផែនការថែទាំសុខភាពជាសកលប្រកបដោយជោគជ័យ ជាមួយនឹងការចាក់ថ្នាំបង្ការកុមារដ៏ល្អឥតខ្ចោះ ដែលផ្តល់ជូនប្រជាពលរដ្ឋរបស់ខ្លួននូវការថែទាំសុខភាពកាន់តែប្រសើរឡើងតាំងពីកំណើត រួមទាំងភាពប្រសើរឡើងនៃអនាម័យក្នុងសង្គម ធ្វើឱ្យប្រជាជនក្នុងប្រទេសនេះមានអាយុវែងជាងគេបំផុតនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។

ទោះជាយ៉ាងណាក្នុងចំណោមប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍ទាំង ១១ នេះប្រទេសដែលមានប្រជាជនអាយុខ្លីបំផុតគឺប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ាជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ១១ ដោយសារកង្វះខាតអនាម័យ គ្មានប្រព័ន្ធថែទាំសុខភាពត្រឹមត្រូវ និងជាប្រទេសដែលកំពុងមានភាពចលាចលក្នុងសង្គម ដូច្នេះមិនមានផែនការថែទាំសុខភាពប្រជាជនឱ្យបានត្រឹមត្រូវតាមស្តង់ដារនោះទេ។ រីឯប្រទេសទីម័រវិញក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមប្រទេសដែលមានប្រជាជនអាយុខ្លីបំផុតផងដែរ ដោយប្រទេសនេះជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ១០ នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងលេខ ៩ ប្រទេសឡាវ, លេខ ៨ ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី, លេខ ៧ ប្រទេសកម្ពុជា, លេខ ៦ ប្រទេសភីលីពីន, លេខ ៥ ប្រទេសប្រ៊ុយណេ, លេខ ៤ ប្រទេសវៀតណាម , និងលេខ ៣ ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី, ក៏ដូចជាលេខ ២ បានទៅលើប្រទេសថៃ។

ដូច្នេះហើយខាងក្រោមនេះគឺជាអាយុសង្ឃឹមរស់ជាមធ្យមរបស់ប្រជាជននៅតាមបណ្តាប្រទេសនីមួយៗនៃអាស៊ីអាគ្នេយ៍៖
១.ប្រទេសសិង្ហបុរី មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៨៤.៣ ឆ្នាំ ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ទី១ នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងទី ៥ នៅលើពិភពលោក
២.ប្រទេសថៃ មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៧៩.៩ ឆ្នាំ
៣ .ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៧៦.៤ ឆ្នាំ
៤.ប្រទេសវៀតណាម មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៧៤.៧ ឆ្នាំ
៥.ប្រទេសប្រ៊ុយណេ មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៧៤.៥ ឆ្នាំ
៦.ប្រទេសភីលីពីន មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៧២.៣ ឆ្នាំ
៧.ប្រទេសកម្ពុជា មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៧១.៥ ឆ្នាំ
៨.ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៧១.១ ឆ្នាំ
៩.ប្រទេសឡាវ មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៦៩.៣ ឆ្នាំ
១០.ប្រទេសទីម័រ មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៦៩.៣ ឆ្នាំ
១១.ប្រទេសមីយ៉ាន់ម៉ា មានប្រជាជនអាយុរំពឹងរស់ជាមធ្យមចំនួន ៦៧.៥ ឆ្នាំ៕

កាលពីពេលថ្មីៗនេះ យោងតាមការស្រាវជ្រាវរបស់អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនៃប្រទេសហូឡង់ បានបង្ហាញថា មនុស្សអាចរស់នៅបានរហូតដល់ ១១៥ ឆ្នាំ ដោយអាស្រ័យលើកត្តាខាងក្រៅ និងបរិបទសង្គម ដែលការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយសាកលវិទ្យាល័យ Erasmus Rotterdam។ នៅឆ្នាំ ២០១៧ អ្នកជំនាញមួយក្រុមបានសិក្សានិងពិសោធន៍ពីអាយុនៃការស្លាប់របស់ជនជាតិកូរ៉េចំនួន ៧៥,០០០ នាក់ ដែលមានអាយុលើសពី ៣០ឆ្នាំ លទ្ធផលបានបង្ហាញថា មនុស្សអាចរស់នៅបានរហូតដល់អាយុប្រហែល ១១៥ ឆ្នាំ ហើយអាយុអតិបរមាសម្រាប់ស្ត្រីគឺ ១១៥.៧ និងសម្រាប់បុរសគឺ ១១៤.១។

សាស្ត្រាចារ្យ John Einmahl ដែលជាអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របីនាក់ដែលបានធ្វើការសិក្សា បាននិយាយថា មនុស្សឥឡូវនេះគឺរស់នៅបានយូរជាងពីមុន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ កំណត់ត្រាអាយុរបស់មនុស្សចាស់ជាងគេលើពិភពលោកនៅតែមិនផ្លាស់ប្តូរទេ។ សាស្រ្តាចារ្យ Einmahl បានបន្តទៀតថា “អាយុរបស់មនុស្សចាស់បំផុតនៅតែមានស្ថេរភាពក្នុងរយៈពេល ៣០ ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ហើយទោះបីជាអាយុកាលជាមធ្យមបានកើនឡើងក៏ដោយ ក៏ពិដានមិនផ្លាស់ប្តូរឡើយ” ។

បើយោងតាមអ្នកស្រាវជ្រាវនៅមហាវិទ្យាល័យវេជ្ជសាស្ត្រ Albert Einstein ក៏ធ្លាប់បានចេញផ្សាយរបាយការណ៍ស្រដៀងគ្នានេះ ដែលបង្ហាញថាអាយុអតិបរមាសម្រាប់មនុស្សភាគច្រើនគឺ ១១៥ ឆ្នាំ ។ សាស្ត្រាចារ្យ Jan Vijg ប្រធានវិទ្យាស្ថាន Lola និង Saul Kramer នៃហ្សែនម៉ូលេគុល បានឱ្យដឹងថា ភាពជឿនលឿនក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងជំងឺឆ្លង និងជំងឺរ៉ាំរ៉ៃអាចបន្តបង្កើនអាយុសង្ឃឹមរស់ជាមធ្យម ប៉ុន្តែមិនមានអាយុកាលអតិបរមាច្រើនទេ។

គាត់បាននិយាយថា “របកគំហើញនៃការព្យាបាលអាចពន្យារអាយុជីវិតមនុស្សលើសពីដែនកំណត់ដែលយើងគណនា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ភាពជឿនលឿនទាំងនោះក៏ត្រូវតែយកឈ្នះលើច្បាប់នៃហ្សែនដែលកំណត់អាយុជីវិតរបស់មនុស្សផងដែរ” ។ បច្ចុប្បន្នមនុស្សចាស់ជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោកដែលនៅមានជីវិតរស់នៅប្រចាំថ្ងៃគឺលោកស្រី Maria Branyas Morera (អាយុ ១១៧ ឆ្នាំ) រស់នៅក្នុងប្រទេសអេស្ប៉ាញ ដោយលោកយាយត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយ Guinness World Records ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣។ Morera កើតនៅថ្ងៃទី ៤ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩០៧ នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយបច្ចុប្បន្នគាត់រស់នៅក្នុងមណ្ឌលថែទាំ Residencia Santa Maria del Tura៕

សហរដ្ឋអាមេរិក ៖ ភ្ញៀវទេសចររាប់រយនាក់បាននាំគ្នាមើលផ្កាចម្លែកមួយប្រភេទ ដែលពួកគេកម្របានឃើញ ឈ្មោះថា «ផ្កា សា.កស.ព» ដោយសារវារីកផ្កាតែម្តងប៉ុណ្ណោះក្នុងរយៈពេល១០ឆ្នាំ ។ ផ្កានេះបានបញ្ចេញក្លិនស្អុយសាយភាយពាសពេញសួនច្បារក្នុងសារមន្ទីរអាមេរិក ដូចនឹងពាក្យចចាមអារ៉ាមដែលពលរដ្ឋអាមេរិកបាននិយាយប្រាប់គ្នាថា វាមានក្លិនស្អុយខ្លាំង ។

ភ្ញៀវទេសចរទាំងនេះបាននាំគ្នាតម្រង់ជួរដើម្បីចូលមើលផ្កាសាកសព (Corpse Flower) និងស្រូបក្លិនស្អុយរបស់វា ។ បើរបាយការណ៍លើកឡើងថា ផ្កានេះជិតផុតពូជហើយ ហើយវារីកតែម្តងប៉ុណ្ណោះក្នុងរយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ។ វាបានបញ្ចេញក្លិនស្អុយពាសពេញសួនផ្កាក្នុងសារមន្ទីរវិទ្យាសាស្ត្រ និងវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ នៅទីក្រុងសាន់ហ្វ្រែនស៊ីស្កូ រដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា សហរដ្ឋអាមេរិក ។

បុគ្គលិកសារមន្ទីរប្រាប់ថា ផ្កាសាកសព មានឈ្មោះហៅជាផ្លូវការតាមពូជរបស់វាថា «Amorphophallus Titanum» ។ គេកម្របានឃើញផ្ការបស់វាណាស់ ពីព្រោះរយៈពេលពី៧ឆ្នាំ ទៅ១០ឆ្នាំ ទើបវាចេញផ្កាម្តង ហើយវានឹងចេញផ្កាចាប់ពី១ថ្ងៃ ទៅ៣ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ វានឹងស្រពោនវិញហើយ ។

នៅពេលផ្កាសាកសពរីកម្តងៗ វានឹងបញ្ចេញក្លិនស្អុយស្រដៀងគ្នានឹងក្លិនសាកសពសត្វ ឬមនុស្សដែរ ។ គេចាត់ទុកថា នេះជាភាពអស្ចារ្យរបស់ធម្មជាតិ ហើយនៅពេលផ្កាសាកសពបញ្ចេញក្លិនមកក្រៅ នឹងមានសត្វល្អិតហើរមកកាន់ទីនេះដើម្បីក្រេបលម្អងផ្កាយកទៅផ្សំជាមួយផ្កាផ្សេងៗ ។

ភ្ញៀវទេសចរដែលនាំគ្នាចូលមើលផ្កាសាកសព ពួកគេបាននិយាយដូចៗគ្នាថា មិនធ្លាប់ឃើញផ្កាចម្លែកបែបនេះពីមុនមកទេ ហើយក្លិនរបស់វាវិញ ស្អុយដូចស្រោមជើងចាស់ៗអីចឹង ។ រីឯភ្ញៀវទេសចរខ្លះទៀតប្រាប់ថា ក្លិនរបស់វាស្រដៀងគ្នានឹងក្លិនសត្វជ្រូកងាប់រយៈពេល៧ថ្ងៃ ឬមានក្លិនដូចអាហារជូរផ្អូម ។

បើតាមឯកសារបញ្ជាក់ថា ផ្កាសាកសពមានដើមកំណើតនៅកោះស៊ូម៉ាត្រា ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី ហើយវាស្ថិតនៅក្នុងបញ្ជីរុក្ខជាតិជិតផុតពូជផងដែរ ។ បច្ចុប្បន្ន ផ្កាសាកសព ដុះនៅតាមតំបន់ព្រៃធម្មជាតិ ស្មើប្រមាណ១.០០០ដើមប៉ុណ្ណោះ ៕