ប្រទេសម៉ាល់ឌីវ ៖ នៅថ្ងៃទី៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា ប្រទេសម៉ាល់ឌីវ (ស្ថិតនៅតំបន់អាស៊ីខាងត្បូង) បានប្រកាសហាមឃាត់ពលរដ្ឋអ៊ីស្រាអែលចូលប្រទេសរបស់ខ្លួន ព្រមទាំងត្រៀមធ្វើវិសោធនកម្មច្បាប់ផងដែរដើម្បីប្រឆាំងនឹងសង្គ្រាមនៅតំបន់កាហ្សា ។ រីឯក្រសួងការបរទេសអ៊ីស្រាអែលបានប្រាប់ពលរដ្ឋហាមធ្វើដំណើរទៅប្រទេសម៉ាល់ឌីវ ។

សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា វិមានប្រធានាធិបតីប្រទេសម៉ាល់ឌីវ បានចេញសេចក្តីថ្លែងការណ៍១ច្បាប់ កាលពីថ្ងៃទី២ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤ ដោយបញ្ជាក់ពីការអនុវត្តវិធានការហាមជនបរទេសកាន់លិខិតឆ្លងដែនអ៊ីស្រាអែលចូលប្រទេសម៉ាល់ឌីវជាដាច់ខាត ក្រោយទទួលបានការណែនាំពីគណៈរដ្ឋមន្ត្រី ។ ប៉ុន្តែនៅពុំទាន់មានភាពច្បាស់លាស់ថា ការអនុវត្តវិធានការនេះនឹងចាប់ផ្តើមនៅពេលណាទេ ។

លើសពីនេះ ប្រទេសម៉ាល់ឌីវនឹងធ្វើវិសោធនកម្មច្បាប់ឱ្យស្របនឹងវិធានការខាងលើ ព្រមទាំងបង្កើតអនុគណៈកម្មការដើម្បីត្រួតពិនិត្យវិធានការនេះផងដែរ ។ បើតាមសេចក្តីរាយការណ៍បញ្ជាក់ថា លោកប្រធានាធិបតីម៉ាល់ឌីវ Mohamed Muizzu នឹងបង្កើតទូតពិសេសដើម្បីវាយតម្លៃពីតម្រូវការរបស់ពលរដ្ឋប៉ាឡេស្ទីន និងបើកយុទ្ធនាការរៃអង្គាសប្រាក់ ។

ចំណែកលោក Oren Marmorstein មន្ត្រីនាំពាក្យក្រសួងការបរទេសអ៊ីស្រាអែលលើកឡើងថា ក្រសួងការបរទេសបានណែនាំឱ្យពលរដ្ឋអ៊ីស្រាអែលចៀសវាងធ្វើដំណើរទៅប្រទេសម៉ាល់ឌីវ ព្រមទាំងអ្នកកាន់លិខិតឆ្លងដែនបរទេស ។ កាលពីឆ្នាំ២០២៣ ពលរដ្ឋអ៊ីស្រាអែលជិត១១.០០០នាក់បានមកកម្សាន្តនៅប្រទេសម៉ាល់ឌីវ ស្មើនឹង០,៦% នៃចំនួនភ្ញៀវទេសចរសរុប ។

ប៉ុន្តែក្នុងរយៈពេល៤ខែដំបូងឆ្នាំ២០២៤ ទិន្នន័យផ្លូវការបង្ហាញថា ពលរដ្ឋអ៊ីស្រាអែលធ្វើដំណើរមកម៉ាល់ឌីវ បានធ្លាក់ចុះនៅសល់ត្រឹមតែ៥២៨នាក់ប៉ុណ្ណោះ ឬធ្លាក់ចុះរហូតដល់៨៨% បើធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នាឆ្នាំ២០២៣ ។ កន្លងមក គណបក្សនយោបាយនានាបានព្យាយាមដាក់សម្ពាធឱ្យប្រធានាធិបតីម៉ាល់ឌីវ ហាមឃាត់ការធ្វើដំណើររបស់ពលរដ្ឋអ៊ីស្រាអែល ដើម្បីប្រឆាំងនឹងការធ្វើសង្គ្រាមនៅតំបន់កាហ្សា ។

គួរបញ្ជាក់ថា រដ្ឋាភិបាលម៉ាល់ឌីវធ្លាប់បានហាមឃាត់ពលរដ្ឋអ៊ីស្រាអែលធ្វើដំណើរមកប្រទេសរបស់ខ្លួន កាលពីអំឡុងឆ្នាំ១៩៩០ ។ ក្រោយមក ប្រទេសទាំងពីរនេះក៏បានស្តារទំនាក់ទំនងការទូតឡើងវិញ នៅឆ្នាំ២០១០ ។ បច្ចុប្បន្ន ក្រៅពីការហាមឃាត់របស់ប្រទេសម៉ាល់ឌីវ អ្នកកាន់លិខិតឆ្លងដែនអ៊ីស្រាអែលពុំទទួលការអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសជាង១០ទៀត ដូចជា ៖ អាល់ហ្សេរី, បង់ក្លាដែស, ព្រុយណេ, អ៊ីរ៉ង់, អ៊ីរ៉ាក់, គុយវ៉ែត, លីបង់, លីប៊ី, ប៉ាគីស្ថាន, អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត, ស៊ីរី និងយេម៉ែន ៕

ប្រទេសចិន៖ ក្រុមហ៊ុន Huawei បាននិយាយកាលពីពេលថ្មីៗនេះថា ក្រុមហ៊ុនគ្រោងនឹងផលិតម៉ាករថយន្តអគ្គិសនីថ្មី ដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយ Rolls-Royce ដោយគេរំពឹងថារយន្តនេះនឹងបង្ហាញខ្លួនជាផ្លូវការនៅឆ្នាំ ២០២៥។
យោងតាមប្រធានក្រុមហ៊ុន Huawei លោក Yu Chengdong បាននិយាយកាលពីដើមខែមិថុនានេះថា បច្ចុប្បន្នខ្លួនកំពុងអភិវឌ្ឍនិងផលិតរថយន្តថ្មីជាបន្តបន្ទាប់ដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយនឹងម៉ាកយីហោអន្តរជាតិ ដោយធ្វើការបណ្តាក់ទុនរួមគ្នាជាមួយក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តចិន JAC។ លោក Yu បានបន្ថែមថា ការបណ្តាក់ទុនថ្មីនេះនឹងផ្តល់នូវកម្រិតខ្ពស់បំផុតនៃភាពប្រណិតដែលអាចធ្វើទៅបានដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាពិសេសជាមួយទីផ្សារ Rolls-Royce។

ក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាយក្ស Huawei លែងជាឈ្មោះចម្លែកសម្រាប់ឧស្សាហកម្មរថយន្តទៀតហើយ ដោយសារបានបញ្ចេញនូវរថយន្តអគ្គិសនីជាច្រើនម៉ូដែលតាំងពីឆ្នាំ ២០២១ មកម្លេះ។ បន្ទាប់ពីការខិតខំប្រឹងប្រែងអស់រយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ ក្រុមហ៊ុនបានត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីឈានទៅមុខមួយជំហានទៀតដោយសង្ឃឹមថានឹងអាចយកឈ្នះលើទីផ្សារ Rolls-Royce ។ ក្រុមហ៊ុន Huawei គ្រោងនឹងដាក់លក់ម៉ូដែលថ្មីរបស់ខ្លួនក្នុងតម្លៃប្រហែល ១៣៨,០០០ ដុល្លារអាមេរិក ដែលតម្លៃនេះគឺទាបជាងរថយន្ត Maybach និង Rolls-Royce ទៅទៀត ដោយជាធម្មតារថយន្តបរទេសទាំងពីរនេះមានតម្លៃចាប់ពី ២០០,០០០ ទៅ ៣០០,០០០ ដុល្លារ។

លោក Yu បានបន្តទៀតថា “ម៉ូដែលរថយន្តដែលលក់ក្នុងតម្លៃលើសពី ១៣៨,០០០ ដុល្លារគឺខ្ពស់ណាស់។ ទោះបីរថយន្តរបស់យើងមានតម្លៃទាបជាង Maybach និង Rolls-Royce ក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាមានស្តង់ដារ ប្រណិត ទំនើប និងមានផាសុកភាព”។ ម៉ូដែលរថយន្តនេះនឹងក្លាយជារថយន្តអគ្គិសនីដ៏អស្ចារ្យមួយដែលរួមបញ្ចូលបច្ចេកវិទ្យា JAC នៅរោងចក្រដែលរំពឹងថានឹងបញ្ចប់ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានខែខាងមុខនេះ។ រថយន្តស៊េរីឆ្នាំ ២០២៥ តាមកម្រិតដែលបានបញ្ជាក់អាចប្រកួតប្រជែងជាមួយ BMW 7 និង Mercedes EQS ទោះជាយ៉ាងណាសម្រាប់លក្ខណៈពិសេសរបស់វានៅមិនទាន់បានបង្ហាញឱ្យដឹងនោះទេ។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា ម៉ូដែលរថយន្តអគ្គិសនីបច្ចុប្បន្នរបស់ក្រុមហ៊ុន Huawei ដូចជា Luxeed S7 និង Aito M9 មានចម្ងាយពី ៦៩២-៨៥២ គីឡូម៉ែត្រ។ Huawei មានភាពជាដៃគូជាមួយក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តចិនរួមមាន Seres, Chery, BAIC, Changan, GAC។ ក្រុមហ៊ុនទាំងអស់នេះបានរួមបញ្ចូលបច្ចេកវិជ្ជារបស់ក្រុមហ៊ុន Huawei ដោយលោក Yu ជឿជាក់ថាការយល់ដឹងរបស់ក្រុមហ៊ុន Huawei លើបទពិសោធន៍អ្នកប្រើប្រាស់ គុណភាព និងសេវាកម្មនឹងនាំមកនូវដំណោះស្រាយការបើកបរឆ្លាតវៃល្អបំផុតដល់ឧស្សាហកម្មរថយន្ត៕

ប្រទេសក្រូអាត ៖ កោះភាគច្រើនលើពិភពលោកល្បីល្បាញមានទេសភាពស្រស់ស្អាតទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ ប៉ុន្តែកោះ Bavljenac បែរជាខុសប្លែកពីកោះផ្សេងៗ ដោយសារកោះនេះល្បីល្បាញថា មានរូបរាងដូចស្នាមក្រយៅដៃមនុស្ស (Fingerprint Island) បើសម្លឹងពីផ្នែកខាងលើ ។ បច្ចុប្បន្ន មានភ្ញៀវទេសចរយ៉ាងច្រើនចាប់អារម្មណ៍មកកម្សាន្តនៅទីនេះ ហើយអ្នកស្រុកបានទទួលស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរយ៉ាងល្អ ប៉ុន្តែពួកគេបារម្ភពីផលប៉ះពាល់អាចកើតឡើងក្នុងតំបន់ប្រវត្តិសាស្ត្រ ។

Bavljenac គឺជាកោះតូចមួយមានទីតាំងនៅឆ្នេរ Dalmatian ក្នុងសមុទ្រ Adriatic ប្រទេសក្រូអាត ។ បើទោះជាប្រទេសក្រូអាត មានកោះធំៗចំនួន៧៥ និងកោះតូចៗជាង៥០០ ប៉ុន្តែ Bavljenac ជាកោះតែមួយគត់ដែលមានអត្តសញ្ញាណខុសប្លែកពីកោះផ្សេងៗ គឺមានរបងថ្មរូបរាងដូចក្រយៅដៃមនុស្ស និងមានប្រវត្តិគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ។

ភ្ញៀវទេសចរដែលបានធ្វើដំណើរមកដល់កោះនេះឆ្ងល់ថា តើស្នាមក្រយៅដៃទាំងនេះកើតឡើងយ៉ាងដូចម្តេច? តើមនុស្សបានសាងសង់ឡើង ឬកើតឡើងពីធម្មជាតិ? ចម្លើយពិតប្រាកដ គឺវាកើតឡើងដោយសារកត្តាទាំងពីរយ៉ាង ហើយរបងថ្ម (Stone Dry Walls) រូបរាងជាស្នាមក្រយៅដៃនេះមានប្រវែងសរុបស្មើនឹង២៣គីឡូម៉ែត្រ ។

គេអាចគិតថា វាជាជួរភ្នំបុរាណ ប៉ុន្តែការពិតរបងថ្មទាំងនេះមានកម្ពស់ត្រឹមចង្កេះមនុស្សប៉ុណ្ណោះ និងត្រូវបានរចនាម៉ូដឡើងសម្រាប់ជួយសម្រួលដល់ការធ្វើកសិកម្មឱ្យកាន់តែល្អក្នុងតំបន់មិនអំណោយផល ។ អ្នកស្រុកធ្លាប់រស់នៅលើកោះនេះបានប្រកបរបរកសិកម្មជាចម្បង ហើយដោយសារកោះសម្បូរថ្ម និងខ្យល់បក់ខ្លាំង ទើបពួកគេជួយគ្នាសាងសង់របងថ្មដោយដៃសុទ្ធសាធ និងពុំប្រើស៊ីម៉ងត៍ ដើម្បីការពារខ្យល់កុំឱ្យបំផ្លាញដំណាំ ដូចជា ៖ ទំពាំងបាយជូរ និងម្កាក់ ។

បច្ចេកទេសសាងសង់របងថ្មបែបនេះ ក៏បានយកទៅប្រើប្រាស់ក្នុងតំបន់ផ្សេងទៀតនៅអឺរ៉ុបផងដែរ ប៉ុន្តែគ្មានទីណាអាចសាងសង់របងថ្មដូចក្រយៅដៃមនុស្សដូចកោះនេះទេ ។ របងថ្មត្រូវបានដាក់តម្រៀបសង្កត់លើគ្នា ហើយគេជឿថា វាបានសាងសង់ក្នុងអំឡុងសតវត្សរ៍ទី១៩ ប៉ុន្តែមានរបងខ្លះសាងសង់នាពេលមុននេះ ។ ក្រោយពីរូបភាពកោះ Bavljenac បានផ្សព្វផ្សាយក្នុងបណ្តាញសង្គមធ្វើឱ្យវាទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំង ហើយភ្ញៀវទេសចរជាច្រើននាក់ព្យាយាមធ្វើដំណើរមកទីនេះ ។

ការសាងសង់តាមបែបបុរាណ និងពិបាកធ្វើតាមបានធ្វើឱ្យរបងថ្មនេះរឹងមាំរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន ។ រដ្ឋាភិបាលក្រូអាតបានស្នើសុំឱ្យអង្គការយូណេស្កូចុះបញ្ជីកោះនេះជាសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌពិភពលោក ដើម្បីបញ្ជាក់ពីគុណតម្លៃរបងថ្មដែលសាងសង់ឡើងដោយដៃមនុស្ស ។ រដ្ឋាភិបាលអះអាងថា នឹងមានភ្នាក់ងារប្រចាំតំបន់នៅគ្រប់គ្រងកោះនេះផងដែរ ៕

នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍មានប្រទេសសរុបទាំងអស់ចំនួន ១១ ដោយ ១១ ប្រទេសនេះសុទ្ធតែមានឆ្នេរសមុទ្រស្អាតៗជាច្រើន ក៏ដូចជាមានឆ្នេរសមុទ្រធំៗអមដោយទេសភាពធម្មជាតិ ខ្យល់អាកាសបរិសុទ្ធ និងទាក់ទាញបំផុត។ ទោះជាយ៉ាងណាតើអ្នកដឹងទេថា ក្នុងចំណោមប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍ទាំងអស់ តើប្រទេសណាដែលមានឆ្នេរសមុទ្រវែងជាងគេបំផុត? ចម្លើយនោះគឺ ឆ្នេរសមុទ្ររបស់ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីដែលវាមានប្រវែងសរុបរហូតដល់ ៥៤,៧២០ គីឡូម៉ែត្រ ជាប្រវែងវែងជាងគេបំផុតជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខ ១ នៅក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងលេខ ៣ នៅលើពិភពលោក នេះបើយោងតាម Statista និង World Atlas។

ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីស្ថិតនៅចន្លោះអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងអូសេអានី ដោយតភ្ជាប់មហាសមុទ្រឥណ្ឌា និងមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក។ នៅភាគខាងជើងប្រទេសនេះជាប់ព្រំដែនម៉ាឡេស៊ី សិង្ហបុរី ហ្វីលីពីន និងសមុទ្រខាងកើត។ ខាងត្បូងជាប់ប្រទេសអូស្ត្រាលី និងខាងលិចជាប់មហាសមុទ្រឥណ្ឌា រីឯខាងកើតវិញជាប់ព្រំដែនប៉ាពួញូហ្គីណេ ទីម័រខាងកើត និងមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក។ ផ្ទៃដីនៃប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីមានទំហំជាង ១.៩ លានគីឡូម៉ែត្រការ៉េ។ ដូច្នេះសម្រាប់ឆ្នេរសមុទ្ររបស់ប្រទេសនេះ គឺមានអំណោយផលសម្រាប់វិស័យទេសចរណ៍ និងការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ច ក៏ដូចជាមានភាពសម្បូរបែបនៃរុក្ខជាតិ និងសត្វសមុទ្រផងដែរ។

នៅឥណ្ឌូណេស៊ីក្រៅពីមានសមុទ្រដ៏វែងបំផុតប្រចាំតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ វាក៏ជាប្រទេសកោះធំជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោកផងដែរ។ អង្គការស្រាវជ្រាវមួយចំនួនបានកំណត់ថាចំនួនកោះនៅទីនេះមានរហូតដល់ទៅជាង ១៧.៥០០ ឯណោះ។ ក្នុងចំណោមនោះ ជាងពាក់កណ្តាលត្រូវបានតាំងទីលំនៅ ដែលជាកន្លែងធំបំផុតនៅលើកោះជ្វាដែលមានប្រជាជន ១៥០ លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ ២០២០ (ស្មើនឹង ៥៦% នៃចំនួនប្រជាជនសរុបរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី) នេះបើយោងតាមគេហទំព័រស្ថិតិ Statista ហើយរដ្ឋធានីហ្សាកាតាមានទីតាំងនៅលើកោះនេះ។

ទោះជាយ៉ាងណាថ្មីៗនេះប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីគ្រោងនឹងផ្លាស់ប្តូររដ្ឋធានីហ្សាកាតាទៅកាន់ទីក្រុងថ្មីមួយទៀតដែលមានឈ្មោះថា Nusantara ក្នុងខេត្ត East Kalimanta នៅលើកោះ Borneo ចម្ងាយប្រហែល ២,០០០ គីឡូម៉ែត្រពីទីក្រុងហ្សាកាតា។ មូលហេតុគឺដោយសារមានប្រជាជនជាង ១០ លាននាក់នៅទីក្រុងហ្សាកាតាប្រឈមនឹងការកកស្ទះចរាចរណ៍ និងការបំពុលខ្យល់។ ចំនួនមនុស្សរស់នៅច្រើនពេកនៅទីក្រុងហ្សាការតា ត្រូវបានអ្នកជំនាញព្យាករណ៍ថា ១/៣ នៃទីក្រុងអាចស្ថិតនៅក្រោមទឹកនៅឆ្នាំ ២០៥០ ខណៈបច្ចុប្បន្នទីក្រុងនេះកំពុងលិចរហូតដល់ ២៥ សង់ទីម៉ែត្រក្នុងមួយឆ្នាំនៅក្នុងតំបន់មួយចំនួន៕

ប្រទេសម៉ិកស៊ិក ៖ នៅលើពិភពលោកនេះមានឆ្នេរសមុទ្រជាច្រើនកន្លែងមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីគេ ហើយក្នុងចំណោមនោះ ក៏មានឆ្នេរសមុទ្រ Playa del Amor ផងដែរ ដែលជាឆ្នេរសមុទ្រមានឈ្មោះល្បីល្បាញបំផុតនៅប្រទេសម៉ិកស៊ិក ដោយសារវាស្ថិតនៅក្រោមរណ្តៅដីដ៏ធំមួយ ។ ប៉ុន្តែអ្វីគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ គឺឆ្នេរសមុទ្រនេះពុំមែនជាឆ្នេរអស្ចារ្យកើតឡើងតាមធម្មជាតិទេ ប៉ុន្តែវាកើតឡើងដោយសារការសាកល្បងអាវុធយោធា ។

ឆ្នេរសមុទ្រ Playa del Amor ត្រូវបានគេហៅថា Hidden Beach ដោយសារវាស្ថិតក្នុងទីតាំងខុសប្លែកពីឆ្នេរសមុទ្រផ្សេងទៀត ។ កាលពីឆ្នាំ២០០៥ ខាងឧទ្យានជាតិប្រទេសម៉ិកស៊ិកបានដាក់ឈ្មោះឆ្នេរនេះថា Love Beach ដោយសារវាជាតំបន់ទេសចរណ៍ដ៏ពេញនិយមសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរចូលចិត្តកម្សាន្តបែបរ៉ូមេនទិក ។ ក្រៅពីនេះ អាជ្ញាធរក្នុងតំបន់ក៏បានកំណត់ចំនួនភ្ញៀវទេសចរមកកម្សាន្តនៅតំបន់នេះផងដែរ គឺមិនលើសពី១២០នាក់ក្នុង១ថ្ងៃ ។ កាលពីឆ្នាំ២០០៨ ឆ្នេរសមុទ្រនេះត្រូវបានអង្គការយូណេស្កូប្រកាសជាសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌពិភពលោក ។

បើទោះជាប្រជុំកោះម៉ារិអេតា បានកើតឡើងដោយសារការផ្ទុះភ្នំភ្លើងនៅក្រោមទឹកអស់រយៈពេលយូរមកហើយក្តី ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាមូលហេតុពិតប្រាកដធ្វើឱ្យកើតរណ្តៅដីដ៏ធំនេះទេ ។ ចំណុចចាប់ផ្តើមបានកើតឡើងតាំងពីដើមសតវត្សរ៍ទី២០ គឺកោះជាច្រើនកន្លែងដែលគ្មានមនុស្សរស់នៅ ត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ធ្វើជាកន្លែងសាកល្បងអាវុធយោធារបស់រដ្ឋាភិបាលម៉ិកស៊ិក ។ ការសាកល្បងបំផ្ទុះគ្រាប់បែកទាំងនេះជាមូលហេតុបណ្តាលឱ្យផ្ទៃដីកោះភាគច្រើនក្លាយជាថ្ម រួមទាំងបង្កើតរណ្តៅយក្សនៅឆ្នេរសមុទ្រ Playa del Amor ផងដែរ ។

ចំណែកការធ្វើដំណើរទៅកាន់ឆ្នេរនេះពុំពិបាកទេ គឺភ្ញៀវទេសចរត្រូវជិះទូកពីទីក្រុង Puerto Vallarta ទៅកាន់ភាគពាយ័ព្យរហូតដល់ឆ្នេរសមុទ្រ Banderas ដោយចំណាយពេលប្រមាណ១ម៉ោង ។ បន្ទាប់មក ពួកគេត្រូវហែលទឹកក្នុងចម្ងាយប្រមាណ១៥០ម៉ែត្រទៀត ទើបទៅដល់ឆ្នេរសមុទ្រ Playa del Amor ។

ចំណុចសំខាន់ ភ្ញៀវទេសចរត្រូវទាក់ទងជាមួយមគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរតិចតួចប៉ុណ្ណោះ ដែលទទួលបានការអនុញ្ញាតឱ្យនាំភ្ញៀវទេសចរមកកាន់តំបន់នេះ ដើម្បីឱ្យប្រាកដចិត្តថា ពួកគេស្ថិតក្នុងចំណោមភ្ញៀវទេសចរចំនួន១២០នាក់ ដែលទទួលបានការអនុញ្ញាតឱ្យមកកម្សាន្តនៅឆ្នេរ ៕

ប្រទេសថៃ៖ រដ្ឋាភិបាលទីក្រុងបាងកកប្រទេសថៃ នាពេលថ្មីៗនេះបានចេញគោលនយោបាយថ្មីមួយ ស្តីពីអាជីវកម្មលើចិញ្ចើមផ្លូវ។
លោក Chadchart Sittipunt អភិបាលក្រុងបាងកក បានប្រកាសកាលពីដើមខែមិថុនានេះថា អ្នកលក់ដូរតាមដងផ្លូវដែលមានប្រាក់ចំណូលលើសពី ៧០០ ដុល្លារក្នុងមួយខែ ត្រូវបានហាមឃាត់ ដោយសារអាជីវករទាំងនោះអាចមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ជួលហាង ឬលក់នៅកន្លែងផ្សេងក្រៅពីចិញ្ចើមផ្លូវ លើសពីនេះរដ្ឋាភិបាលក៏មានបំណងចង់អភិវឌ្ឍដងផ្លូវឱ្យមានសណ្តាប់ធ្នាប់ល្អនិងរក្សាបាននូវអនាម័យខ្ពស់។

អភិបាលក្រុងរូបនេះបានបន្តទៀតថា សម្រាប់អាជីករលក់ដូរតាមដងផ្លូវដែលមានប្រាក់ចំណូលតិចជាង ៦៨០ ដុល្លារ ក្នុងមួយខែត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យលក់នៅលើចិញ្ចើមផ្លូវ និងទីសាធារណៈជាធម្មតា។ នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំពាក់ព័ន្ធមួយកាលពីថ្ងៃទី ៣០ ខែឧសភា លោក Chadchart បានប្រកាសពីវិធានការជាបន្តបន្ទាប់ដើម្បីអនុវត្តគោលនយោបាយនេះ រួមទាំងការតម្រូវឱ្យអ្នកលក់ដូរតាមដងផ្លូវទាំងអស់ចុះឈ្មោះក្នុងប្រព័ន្ធបង់ពន្ធជាតិ ដើម្បីជួយរដ្ឋាភិបាលទីក្រុងបាងកកមានភាពងាយស្រួលក្នុងការត្រួតពិនិត្យប្រាក់ចំណូលរបស់ពួកគេ។

ទោះបីជាប្រាក់ចំណូលរបស់អាជីវករមិនទាន់ជាប់ពន្ធក៏ដោយក៏ពួកគេនៅតែត្រូវចុះឈ្មោះនៅក្នុងប្រព័ន្ធ។ លោក Chadchart បានបន្ថែមថា ការអនុវត្តវិធានការបែបនេះគឺមានបំណងចង់ឱ្យទីក្រុងស្អា។ ទន្ទឹមនឹងនេះគោលដៅរយៈពេលវែងរបស់ទីក្រុងបាងកកគឺដើម្បីលុបបំបាត់ទាំងស្រុងនូវសកម្មភាពលក់ដូរតាមដងផ្លូវ ដោយផ្លាស់ប្តូរជីវភាពរបស់អាជីវករតូចតាចទៅកាន់មជ្ឈមណ្ឌលលក់ទំនិញ។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា គិតត្រឹមឆ្នាំ ២០២៣ ទីក្រុងបាងកកត្រូវបានគេប៉ាន់ស្មានថាមានអ្នកលក់តាមដងផ្លូវចំនួន ២០,០០០ នាក់ ដោយបានបង្កើតមជ្ឈមណ្ឌលចំនួន ១២៥ សម្រាប់អ្នកលក់តាមដងផ្លូវចំនួន ១០,០០០។ ដូច្នេះមន្ត្រីក្រុងបាងកកនឹងបើកសវនាការក្នុងពេលឆាប់ៗនេះលើវិធានការទាំងនេះ និងអនុវត្តវិសោធនកម្មចាំបាច់។ គោលដៅរយៈពេលវែងរបស់ទីក្រុងបាងកកគឺដើម្បីលុបបំបាត់ទាំងស្រុងនូវសកម្មភាពលក់ដូរតាមដងផ្លូវ ដោយផ្លាស់ប្តូរជីវភាពរបស់អាជីវករតូចតាចទៅកាន់មជ្ឈមណ្ឌលលក់ទំនិញ៕

ប្រទេសចិន៖ ប្រព័ន្ធផ្លូវដែកថ្មីរបស់ប្រទេសចិនមិនត្រឹមតែកាត់បន្ថយពេលវេលាធ្វើដំណើររវាងទីក្រុងប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបើកឱកាសជាច្រើនក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ទេសចរណ៍ និងទាក់ទាញការវិនិយោគផងដែរ។
យោងតាមសារព័ត៌មានបរទេស បានឱ្យដឹងថា នៅចុងខែឧសភាកន្លងទៅ ផ្លូវរថភ្លើងអន្តរខេត្តថ្មីចំនួនបីគឺ ក្វាងចូវ – ហ្វូសាន និងហ្វូសាន – តុងក្វាន់ ត្រូវបានដាក់ឱ្យដំណើរការជាផ្លូវការ។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបង្ហាញពីការតភ្ជាប់ផ្លូវរថភ្លើងអន្តរខេត្តចំនួន ៣ បង្កើតជាបណ្តាញដឹកជញ្ជូនផ្លូវដែកប្រវែង ២៥៨ គីឡូម៉ែត្រ តភ្ជាប់ទីក្រុងចំនួន ៥ គឺ Huizhou, Dongguan, Guangzhou, Foshan និង Zhaoqing ។ ជាមួយនឹងប្រព័ន្ធផ្លូវដែកដ៏ទំនើបនេះ ប្រជាជនអាចផ្លាស់ទីបានយ៉ាងងាយស្រួលរវាងទីក្រុងនៅតាមឆ្នេរសមុទ្រតាមរយៈ “ទិញសំបុត្រ”។

នៅលើបណ្តាញសង្គម មនុស្សជាច្រើនបានសម្តែងការរំភើបចិត្តយ៉ាងខ្លាំងចំពោះប្រព័ន្ធផ្លូវរថភ្លើងថ្មីនេះ។ ពួកគេបានបញ្ចេញមតិថា៖ «ក្តីសុបិននៃការធ្វើដំណើរទៅទីក្រុងចំនួន ៥ ក្នុងមួយថ្ងៃបានក្លាយជាការពិតហើយ! មនុស្សម្នាក់ទៀតបានចែករំលែកថា៖ “ពិសាតែនៅ Shunde ពេលព្រឹក ទស្សនាភ្នំ Lien Hoa នៅ Guangzhou ពេលរសៀល រីករាយជាមួយអាហារដ៏ល្បីល្បាញនៅ Dongguan ពេលយប់ និងមើលថ្ងៃលិចលើសមុទ្រនៅ Huizhou វាអស្ចារ្យណាស់!”

ជាមួយនឹងល្បឿនអតិបរមារហូតដល់ ២០០ គីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយម៉ោង ប្រព័ន្ធផ្លូវដែកអន្តរក្រុងថ្មីជួយកាត់បន្ថយពេលវេលាធ្វើដំណើររវាងទីក្រុងទាំង ៥ យ៉ាងខ្លី។ ពីស្រុក Panyu (Guangzhou) អ្នកដំណើរចំណាយពេលត្រឹមតែ ៣០ នាទីដើម្បីទៅដល់ Foshan ឬ Dongguan និង ៦០ នាទីដើម្បីទៅដល់ Zhaoqing ឬ Huizhou ។ អ្នកជំនាញបាននិយាយថា ប្រព័ន្ធផ្លូវដែកថ្មីនេះនឹងជួយឱ្យទីក្រុងក្វាងចូវតភ្ជាប់កាន់តែងាយស្រួលជាមួយតំបន់ជិតខាង ដោយហេតុនេះជំរុញការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច និងទេសចរណ៍សម្រាប់តំបន់ទាំងមូល។

ចំណុចពិសេសបំផុតនៃ “រថភ្លើងក្រោមដី” នេះគឺជាគំរូប្រតិបត្តិការដូចរថយន្តក្រុង ដែលផ្តល់ភាពងាយស្រួលជាអតិបរមាដល់អ្នកដំណើរ។ យោងតាមអ្នកតំណាងក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រងប្រតិបត្តិការផ្លូវដែកអន្តរខេត្តក្វាងទុង គឺមានប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យសុវត្ថិភាពត្រឹមត្រូវនៅស្ថានីយ៍រថភ្លើងអន្តរខេត្តត្រូវបានតភ្ជាប់ទៅស្ថានីយ៍រថភ្លើងជាតិ និងរថភ្លើងក្រោមដី ដែលជួយអ្នកដំណើរធ្វើចលនាបានយ៉ាងងាយស្រួល និងរហ័ស។

ការដាក់ឱ្យដំណើរការប្រព័ន្ធផ្លូវដែកអន្តរខេត្តចំនួន ៣ តភ្ជាប់ទីក្រុងចំនួន ៥ បានចូលរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងដំណើរការសម្រេចគោលដៅនេះ។ អ្នកជំនាញបាននិយាយថា ប្រព័ន្ធផ្លូវដែកថ្មីមិនត្រឹមតែជាផ្លូវតភ្ជាប់ចរាចរណ៍ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាកម្លាំងចលករជំរុញទេសចរណ៍ និងការអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់តំបន់ទាំងមូល។ ក្នុងឱកាសសម្ពោធផ្លូវរថភ្លើងថ្មីនេះ សកម្មភាពផ្សព្វផ្សាយទេសចរណ៍បានប្រព្រឹត្តទៅនៅទូទាំងតំបន់ឈូងសមុទ្រ។ នៅស្ថានីយ៍រថភ្លើងមួយចំនួន អ្នកដំណើរក៏ទទួលបានផែនទីទេសចរណ៍ដោយឥតគិតថ្លៃ និងចូលរួមក្នុងហ្គេមអន្តរកម្មគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ផងដែរ៕