រូបសំណាក់ Golden Boy ដែលស្នាដៃរបស់កូនខ្មែរ រំលេចដោយពណ៌មាសឆ្អិនឆ្អៅ ទម្រង់មុខមាត់ ក្បូរក្បាច់រចនាផ្សេងៗបានយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ និងពោរពេញដោយគំនិតច្នៃប្រឌិតខ្ពស់ កំពុងតែទទួលបានការកោតសសើរនិងចាប់អារម្មណ៍ពីមហាជនខ្មែរ តែបែរជាទទួលបានការរិះ គន់ពីប្រជាជនថៃ១ចំនួនតូចទៅវិញ។

កាលពីពេលថ្មីៗនេះ មហាជនជាច្រើនហាក់មានការចាប់អារម្មណ៍ទៅលើស្នាដៃរបស់កូនខ្មែរមួយដួង ក្រោយពីបានសូនរូបសំណាក់ Golden Boy រំលេចចេញជារូបរាងយ៉ាងប្រណិត អស្ចារ្យមិនធម្មតា ក៏បានបង្កឲ្យមានការជជែកញែក.វែកពេញបណ្តាញសង្គមរវាងទាំងជនជាតិខ្មែរនិងថៃ។ ខណៈបច្ចុប្បន្ន រូបចម្លាក់ Golden Boy បុរាណអាយុរាប់ពាន់ឆ្នាំមួយ កំពុងស្ថិតនៅឯសារមន្ទីរប្រទេសថៃ។

កាលពីថ្ងៃទី ៣០ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៤នេះ យោងតាមការបង្ហោះនៅលើបណ្តាញសង្គមហ្វេសបុកដោយគណនីមួយដែលមានឈ្មោះថា Phearun Set បានបញ្ចេញស្នាដៃឆ្លាក់រូបចម្លាក់មួយដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា Golden Boy រំលេចដោយពណ៌មាសឆ្អិនឆ្អៅ ទម្រង់មុខមាត់ ក្បូរក្បាច់រចនាផ្សេងៗបានយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ និងពោរពេញដោយគំនិតច្នៃប្រឌិតខ្ពស់។

ជាមួយគ្នានោះ មហាជនខ្មែរជាច្រើនក៏បានចូលបញ្ចេញមតិ ហាក់សម្តែងនូវការពេញចិត្តនិងកោតសរសើរព្រោងព្រាតពីទឹកដៃមិនធម្មតារបស់កូនខ្មែររូបនេះ ស្របពេលជាមួយគ្នានោះ ជនជាតិថៃក៏បានចូលទៅបញ្ចេញមតិរិះគន់ភ្លាមៗទៅលើរូបចម្លាក់នេះ ក្រោមហេតុផលជាតិនិយមរបស់ពួកគេផងដែរ។

គួរបញ្ជាក់ថា រូបចម្លាក់ទេពបុរស មានកម្ពស់ ១,១ ម៉ែត្រ សាងអំពីសំរិទ្ធបិតមាសដែលគេឲ្យឈ្មោះថា Golden Boy នេះ ត្រូវបានអ្នកបុរាណវិទ្យាទូទៅសន្និដ្ឋានថា ជាចម្លាក់បុរាណខ្មែរក្នុងរចនាប័ទ្មបាពួន អំឡុងសតវត្សទី១១ ដោយសង្ស័យថា ត្រូវបាននាំចេញពីកម្ពុជាដោយខុសច្បាប់នៅសម័យសង្គ្រាម ព្រោះតែបានលេចវត្តមាននៅក្នុង សារមន្ទីរ Metropolitan សហរដ្ឋអាមេរិក។

យ៉ាងណាមិញ បច្ចុប្បន្ន រូបចម្លាក់នេះកំពុងរក្សាទុកនៅក្នុងសារមន្ទីរក្រុងបាងកក ក្រោយប្រទេសថៃបានបង្ហាញភស្តុតាងច្បាស់លាស់អំពីរូបចម្លាក់នេះ ហើយក៏ត្រូវបានសារមន្ទីរសហរដ្ឋអាមេរិកសម្រេចប្រគល់ជូនប្រទេសថៃជាស្ថាពរ កាលពីថ្ងៃទី២០ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤នេះផងដែរ៕

យោងតាមគណនីហ្វេសប៊ុកមួយឈ្មោះ Choeun Tithya ជឿន ទិត្យា បានបង្ហោះសារយ៉ាងអួលដើមករ ត្អូញត្អែរពីតម្លៃស្ពៃក្រញាញ់ មួយគីឡូមិនដល់៥០០រៀល”។

តាមរយៈគណនីខាងលើបានបង្ហោះថា៖”01/07/204 ស្ពៃក្រញាញ់ស្អាតល្អជាង10តោន ក្នុងមួយថ្ងៃ កំពុងតែឈានទៅដល់ការខួចចោល ដោយគ្មានអ្នកទិញ តម្លៃនៅចំការ 300៛ / 400៛ មិនរួចថ្លៃពលកម្មកាត់ទេ បើមានអ្នកយកសឹងតែចែកfree សម្រាប់អ្នកអត់មានលទ្ធភាព ល្ងាចចេញទៅភ្នំពេញ1តោន បងប្អូនចង់បានអាចមកយកបាន
#រួមគ្នាគាំទ្រផលិតផលក្នុងស្រុកដែលមិនប្រើប្រាស់សារជាតិគីមី
#ផ្សារត្រាំកក់តាកែវ
☎️ 070796606 telegram”

ពាក់ព័ន្ធនឹងការធ្វើកសិកម្មមិនមានទីផ្សារលក់មិនចេញនេះ ពលរដ្ឋស្នើឱ្យក្រសួងកសិកម្ម ចូលរួមជួយរកទីផ្សារ ដើម្បីឱ្យកសិកររកចំណូលផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព ខណបច្ចុប្បន្នកសិកម្មបន្លែ ផ្លែឈើ មួយចំនួនតែងខាតចុងខាតដើម ក្រោយខំដាំ តែបែរជាគ្មានទីផ្សារ ឬក៏ទីផ្សារចុះថោក មិនរួចថ្លៃពលកម្មជាដើម៕

យោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ ក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម នាថ្ងៃទី០១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ បានចេញសេចក្តីជូនដំណឹង ប្រកាសពីតម្លៃលក់រាយប្រេងឥន្ធនៈ នៅតាមស្ថានីយនានាដោយចាប់ពីថ្ងៃទី០១ ដល់ថ្ងៃទី១០ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៤ ត្រូវលក់សាំងធម្មតាតម្លៃ ៤,២៥០រៀល និងម៉ាស៊ូតត្រូវលក់ ៤,២០០រៀល ក្នុង១លីត្រ។

បើធៀបនឹងតម្លៃ ដែលក្រសួងបានកំណត់កាលពី១០ថ្ងៃមុន មានការឡើងបន្តិចបន្តួច ដោយកាលពី១០ថ្ងៃមុន៖

• ប្រេងសាំងធម្មតាគឺមានតម្លៃ ៤,២០០រៀលក្នុងមួយលីត្រ (ឡើង ៥០រៀលក្នុងមួយលីត្រ)
• ប្រេងសាំងម៉ាស៊ូតមានតម្លៃ ៤,១៥០រៀល (ឡើង ៥០រៀលក្នុងមួយលីត្រ)៕

អ្នកណាមិនល្បីប្រាសាទពីរ៉ាមីតជីហ្សាប្រចំាប្រទេសអេហ្ស៊ីប ខណៈបច្ចុប្បន្ននេះភ្ញៀវទេសចរសម្រុកយ៉ាងភ្លុកទឹកភ្លុកដីទស្សនាប្រាសាទបុរាណលើទឹកដីមួយនេះ។ យ៉ាងណាមិញ ប្រាសាទរាងជាពីរ៉ាមីតនេះក៏មាននៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាយើងដែរ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ប្រាសាទកោះកេរ្តិ៍ ជាអច្ឆរិយៈបុរាណមួយដែរ ប៉ុន្តែបែរជាមិនសូវទទួលបាននូវចំណាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងនោះទេ។

បើនិយាយពីប្រាសាទពីរ៉ាមីតជីហ្សា ក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីប ដែលជាផ្នូររបស់ខ្សែស្រឡាយស្តេចផារ៉ាអុង កសាងឡើងជាង ៤៥០០ឆ្នាំមកហើយ បើគិតមកទល់ពេលនេះ។ វាមានកម្ពស់រហូតដល់ ១៣៨ ម៉ែត្រ និងប្រវែងជ្រុងនីមួយៗប្រមាណ ២៣០ ម៉ែត្រ។ សំណង់អច្ឆរិយៈមួយនេះទទួលបាននូវភាពល្បីល្បាញខ្លាំង ដោយសារតែភាពចំណាស់របស់វា ក៏ដូចជាបានបង្កប់នូវរឿងរ៉ាវអាថ៌កំបាំងជាច្រើន ដែលអ្នកវិទ្យាសាស្រ្តពុំទាន់អាចបកស្រាយបាននូវឡើយនោះទេ។

ដោយឡែក នៅឯប្រទេសកម្ពុជាវិញ ប្រាសាទរាងជាពីរ៉ាមីតដ៏ចំណាស់ អាយុកាលប្រមាណជាង ១០០០ឆ្នាំ ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ប្រាសាទកោះកេរ្តិ៍។ តំបន់ប្រវត្តិសាស្រ្តកោះកេរ្តិ៍ គឺជាទីតាំងបុរាណវត្ថុដាច់ស្រយាលមួយ ស្ថិតនៅក្នុងភូមិស្រយង់ជើង ឃុំស្រយង់ ស្រុកគូលែន ខេត្តព្រះវិហារ និងចម្ងាយប្រហែល ១២០គីឡូម៉ែត្រ ពីខេត្តសៀមរាប។

ប្រាសាទកោះកេរ្តិ៍ មាន៧ជាន់ កំពស់ ៣៥ម៉ែត្រ បានកសាងឡើងក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ័្មនទី៤ ដើម្បីឧទ្ទិសថ្វាយព្រះឥសូរតាមបែបព្រហ្មញ្ញសាសនា។ អតីតរាជធានីកោះកេរិ៍ដ មានទំហំផៃ្ទដី១៦X១៦គីឡូម៉ែត្រ រួមមាន៩៨ប្រាសាទ។

កោះកេរ្តិ៍ ជាឈ្មោះទំនើបសម្រាប់ទីក្រុងដ៏សំខាន់មួយរបស់អាណាចក្រខ្មែរ។ នៅក្នុងសិលាចារឹក ទីក្រុងនេះត្រូវបានគេឲ្យឈ្មោះថាជា លិង្គបុរៈ ឬ ឆោកគគ៌្យរ ។ ឆោកគគ៌្យរ ជាពាក្យខ្មែរបុរាណ ដែលមានន័យថាជា បឹងគគីរ ឬស្រះគគីរ។ ពាក្យឆោកគគ៌្យរនេះហើយដែលក្លាយមកជាពាក្យ កោះកេរ្តិ៍។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា រមណីយដ្ឋានកោះកេរ្តិ៍ ត្រូវបានចុះក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោករបស់អង្គការយូណេស្កូ នៅថ្ងៃទី១៧ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៣ ក្នុងសម័យប្រជុំលើកទី៤៥ នៃគណៈកម្មាធិការបេតិកភណ្ឌពិភពលោក នៅទីក្រុងរីយ៉ាដ អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត៕

ក្រៅពីមនុស្សដែលអាចសម្គាល់ខ្លួនឯងនៅក្នុងកញ្ចក់ ក៏មានសត្វមួយចំនួនផ្សេងទៀត ដែលវាមានសមត្ថភាពអាចស្គាល់ខ្លួនឯងនៅក្នុងកញ្ចក់បាន។ ជាការពិតណាស់ នៅលើផែនដីយើងនេះគឺមានសត្វរស់នៅជាង ៨.៧ លានប្រភេទដែលសត្វភាគច្រើនគឺមិនស្គាល់ខ្លួនឯងនៅក្នុងកញ្ចក់ទេជាឧទាហរណ៍ដូចជា សត្វឆ្កែ ឆ្មាជាដើមគឺពួកវាមិនស្គាល់ខ្លួនឯងសោះឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណានៅឆ្នាំ ១៩៧០ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រក៏បានសាកល្បងសមត្ថភាពសត្វជាច្រើនប្រភេទ ថាតើពួកវាអាចស្គាល់ខ្លួនឯងក្នុងកញ្ចក់កម្រិតណា។

ការពិសោធន៍នោះក៏បានចាប់ផ្តើមទៅលើសត្វស្វា ដំរី ផ្សោត ឆ្កែ ឆ្មា ស្រមោច សេក ភេនឃ្វីន កណ្តុរ និងសត្វជាច្រើនប្រភេទទៀត។ ក្នុងនោះគេកត់សម្គាល់ឃើញថាមានតែសត្វស្វា ផ្សោត ភេនឃ្វីន ស្រមោច ដំរី និងកណ្ដុរប៉ុណ្ណោះដែលពួកវាអាចស្គាល់ខ្លួនឯងនៅក្នុងកញ្ចក់បាន។ លោក Frans de Waal អ្នកជំនាញខាងពិសោធន៍សត្វដែលសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យ Emory បាននិយាយថា នៅក្នុងការពិសោធន៍ឆ្នាំ ១៩៧០ សត្វស្វា ៤ ក្បាលត្រូវបានចាក់ថ្នាំស្ពឹក ហើយមុខរបស់ពួកវាត្រូវបានគេលាបពណ៌ក្រហម។

នៅពេលភ្ញាក់ពីដំណេក ស្វាទាំងនោះក៏បានរត់សំដៅទៅកញ្ចក់ដើម្បីពិនិត្យមើលរូបរាងនិងមុខមាត់របស់វា ដែលនេះបង្ហាញថាពួកវាកំពុងសម្លឹងមើលខ្លួនឯង ដោយការធ្វើតេស្តនេះត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាភស្តុតាងដ៏គួរឱ្យជឿជាក់បំផុតនៃការយល់ដឹងដោយខ្លួនឯងនៅមុខកញ្ចក់។ សត្វស្វាដ៏អស្ចារ្យជាច្រើនទៀតក៏ឆ្លងកាត់ការសាកល្បងបែបនេះដែរ ពួកវាសុទ្ធតែអាចសម្គាល់ខ្លួនឯងនៅក្នុងកញ្ចក់បាន។

ក្រៅពីសត្វស្វាអ្នកជំនាញក៏ជឿជាក់ថា សត្វដំរីក៏អាចស្គាល់ខ្លួនឯងបាននៅក្នុងកញ្ចក់ដែរ។ ក្រៅពីស្វា និងដំរី បើយោងតាមការស្រាវជ្រាវដែលបានចេញផ្សាយនៅក្នុងទិនានុប្បវត្តិ Neuron ក្នុងខែមករាឆ្នាំ ២០២៤ សត្វកណ្ដុរហាក់ដូចជាទទួលស្គាល់ការផ្លាស់ប្តូរ និងចេះសង្កេតរាងកាយរបស់វានៅមុខកញ្ចក់។ លើសពីនេះសត្វផ្សោតក៏អាចដឹងពីការឆ្លុះបញ្ចាំងរបស់ពួកគេផងដែរ។ ការសិក្សាឆ្នាំ ១៩៩៥ ដោយប្រើវីដេអូជំនួសឱ្យកញ្ចក់ និងការសិក្សាឆ្នាំ ២០០១ ដោយប្រើកញ្ចក់ទាំងពីរបានបង្ហាញថា សត្វផ្សោតពឹងផ្អែកលើរូបភាពរបស់ពួកវាដើម្បីពិនិត្យមើលស្លាកស្នាមនៅលើដងខ្លួនរបស់ពួកវា។

នៅឆ្នាំ ២០១៥ ស្រមោចប្រហែលជាមានការយល់ដឹងដោយខ្លួនឯងខ្លះៗ ព្រោះវាព្យាយាមលុបថ្នាំលាបពណ៌បៃតងនៅលើក្បាលរបស់ពួកវានៅពេលសម្លឹងមើលកញ្ចក់។ ហើយបើយោងតាមការសិក្សាឆ្នាំ ២០២២ សត្វភេនឃ្វីន Adélie ព្រៃ ( Pygoscelis adeliae ) ក៏ទំនងបានបង្ហាញសញ្ញានៃការយល់ដឹងដោយខ្លួនឯងនៅមុខកញ្ចក់ផងដែរ។ ដូច្នេះសត្វទាំង ៦ ខាងលើនេះសុទ្ធតែអាចសម្គាល់ខ្លួនឯងបាននៅមុខកញ្ចក់ ទោះជាយ៉ាងណាសត្វផ្សេងៗទៀតដូចជា ឆ្កែ ឆ្មា សេក និងសត្វឆ្លាតវៃមួយចំនួនទៀតគឺមិនអាចស្គាល់ខ្លួនឯងបាននៅពេលដែលពួកវាឆ្លុះកញ្ចក់ឡើយ៕

តើលោកអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាដែរ ចំពោះជំនឿការដាក់បណ្តា.សា ឬដាក់ទំនា.យ ដោយដុតអំបិលម្ទេស? តើការយកអំបិលម្ទេសមកដាក់បណ្តា.សា ស័ក្តិសិទ្ធិដែរឬទេ? សារព័ត៌មាន KBN សូមលើកឡើងពីជំនឿចាស់បុរាណខ្លះៗពាក់ព័ន្ធនឹងការដុតអំបិលម្ទេស ដើម្បីឱ្យលោកអ្នកបានជ្រាបជាចំណេះដឹងតែប៉ុណ្ណោះ ហើយយើងគ្មានបំណងជំរុញឱ្យលោកអ្នកស្អ.ប់ ខ្ពើ.ម អ្នកណាម្នាក់ ឬដាក់បណ្តា.សា អ្នកនោះឡើយ ។

ចាស់ៗបុរាណជឿថា ផ្លែម្ទេស និងអំបិលមានអំណាចក្នុងផ្លូវអវិជ្ជមាន ហើយជំនឿនេះត្រូវបានគេនិយាយតៗគ្នារហូតមកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន ។ ប៉ុន្តែយើងពុំអាចដាក់បណ្តាសា ឬដាក់ទំនាយមនុស្សគ្រប់គ្នា ឬបុគ្គលណាម្នាក់ដែលយើងពុំចូលចិត្តនោះទេ ពីព្រោះការយកអំបិលម្ទេសមកដាក់បណ្តាសានេះ គឺសំដៅទៅលើមនុស្សអាក្រក់តែប៉ុណ្ណោះ ដូចជា ៖ មនុស្សខ្ចីប្រាក់គេពុំសង ឬមនុស្សឆបោកទ្រព្យសម្បត្តិអ្នកដទៃ ជាដើម ។

បើតាមការនិយាយតៗគ្នាឱ្យដឹងថា ការដុតអំបិល និងផ្លែម្ទេស គឺជាការដាក់បណ្តាសាបុគ្គលណាម្នាក់ ដោយសារផ្លែម្ទេសមានរសជាតិហឹរ និងក្រហល់ក្រហាយខ្លាំង រីឯអំបិលវិញមានរសជាតិប្រៃ ។ ចាស់ៗជឿថា បើអ្នកណាម្នាក់យកអំបិល និងផ្លែម្ទេសមកដុតជាមួយគ្នា ព្រមទាំងនិយាយដាក់បណ្តាសាក្នុងអំឡុងពេលដុតនោះ គឺពាក្យទាំងនេះនឹងក្លាយជាពាក្យស័ក្តិសិទ្ធិ ដោយធ្វើឱ្យសត្រូវ ឬបុគ្គលណាម្នាក់ដែលប្រព្រឹត្តទង្វើអាក្រក់ នឹងទទួលយកភាពក្តៅក្រហាយ និងរងទុក្ខវេទនាយ៉ាងខ្លាំង ។

ការដាក់បណ្តាសាតាមរយៈការដុតអំបិលម្ទេសនេះ គឺមានប្រភពមកពីអ្នកកាន់សាសនាហិណ្ឌូ ព្រមទាំងមានសរសេរក្នុងឯកសារហិណ្ឌូបុរាណផងដែរ ។ ឯកសារនេះបញ្ជាក់ថា បើយើងខឹងសម្បារបុគ្គលណាម្នាក់ ចូរយកអំបិល១ក្តាប់តូចនៅពេលព្រឹក រួចហើយងាកមុខទៅរកទិសខាងកើត ។ បន្ទាប់មក យើងអាចនិយាយដាក់បណ្តាសាបុគ្គលដែលប្រព្រឹត្តទង្វើអាក្រក់ជាមួយយើង និងស្រោចទឹកលើអំបិល មានន័យថា វានឹងធ្វើឱ្យសត្រូវនោះរលាយសាបសូន្យដូចអំបិលត្រូវទឹក ។

ដោយឡែក បើការដាក់បណ្តាសានៅពេលល្ងាចវិញ គឺត្រូវបែរមុខទៅរកទិសខាងលិច និងនិយាយដាក់ទំនាយបុគ្គលដែលយើងខឹងនោះឱ្យខ្លាំងៗ ។ បន្ទាប់មក ត្រូវយកអំបិលមករោយពីលើគំនរភ្លើងកំពុងឆេះ ដើម្បីឱ្យសត្រូវ ឬបុគ្គលអាក្រក់នោះរលត់រលាយដូចអំបិលផ្ទុះក្នុងភ្លើងក្តៅ ។

អ្នកកាន់សាសនាហិណ្ឌូជឿថា ការដាក់បណ្តាសាដោយប្រើប្រាស់អំបិលម្ទេស វានឹងធ្វើឱ្យសត្រូវ ឬបុគ្គលអាក្រក់ទទួលទោសក្តៅក្រហាយដូចអំបិលម្ទេស ហើយចាស់ៗតែងតែធ្វើបែបនេះរហូតមក ។ ប៉ុន្តែលទ្ធផលបែបណានោះ គ្មានអ្នកណាម្នាក់ដឹងទេ ពីព្រោះវាគ្រាន់តែជាជំនឿរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗប៉ុណ្ណោះ ។

ទោះយ៉ាងណា យើងពុំគួរដាក់បណ្តាសាបុគ្គលណាម្នាក់ឡើយ បើទោះជាបុគ្គលនោះប្រព្រឹត្តអាក្រក់ជាមួយយើងខ្លាំងប៉ុនណាក្តី ព្រោះបើតាមព្រះពុទ្ធសាសនាចាត់ទុកថា វាជាអំពើបាបមួយ ហើយវានឹងធ្វើឱ្យពាក្យបណ្តាសាទាំងនេះធ្លាក់មកលើខ្លួនយើងវិញ ។ ហេតុនេះ យើងគួរតែទុកឱ្យបុគ្គលនោះទទួលយកកម្មពៀរតាមអំពើបាបរបស់ពួកគេដោយខ្លួនឯង ៕

នំឆាខ្វៃ ជានំបំពងម្សៅមួយប្រភេទ ដែលតែងត្រូវបានប្រជាជនខ្មែរជាច្រើនយកមកទទួលទានជាអាហារពេលព្រឹក ដូចជាដាក់ក្នុងបបរ ឬកាហ្វេជាដើម។ យ៉ាងណាមិញ តាមពិតទៅ នំប្រភេទនេះគឺមានប្រភពមកពីប្រទេសចិន ដែលមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និតនឹងរឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្រ្តមួយដែលគេបានចងក្រងទុក។

នៅឯប្រទេសចិន គេហៅនំនេះថាជា«នំយ៉ាវឆាខ្វៃ» ដែល«យ៉ាវ» ក្នុងភាសាចិនមានន័យថា «ខ្លាញ់», «ឆា» មានន័យថា «ចម្រាញ់», «ខ្វៃ» គឺសំដៅលើជនក្បត់ជាតិម្នាក់ដែលមានឈ្មោះថា ខ្វៃ។ ដូច្នេះ «នំយ៉ាវឆាខ្វៃ« គឺមានន័យថា «នំចម្រាញ់ខ្លាញ់អាខ្វៃ»។

បើនិយាយពីប្រវត្តិរបស់នំនេះ គឺជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងរឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្រ្តនាសម័យសឹកសង្គ្រាមក្នុងប្រទេសចិន ដោយកាលនោះគឺមានគឺមានជនក្បត់នឹងផែនដីមួយរូប ឈ្មោះថា ខ្វៃ ដែលត្រូវបានគេចាប់មកធ្វើទារុណកម្ម ដោយអារសាច់ទាំងរស់ ចម្រាញ់ធ្វើជានំឲ្យឈ្មោះ ខ្វៃនោះស៊ីសាច់របស់ខ្លួនឯង។

ជាមួយគ្នានោះ គេក៏ឲ្យជាងឆ្លាក់រូបសំណាក់មួយគូរទុក ដែលតំណាងឲ្យ ជនឈ្មោះខ្វៃនិងភរិយាខ្លួន ដែលផ្សំគំនិតក្បត់ជាតិនោះ និងទុកជាគំរូមិនឲ្យជនជំនាន់ក្រោយៗទៀតយកតម្រាប់តាម។ យ៉ាងណាមិញ នំឆាខ្វៃ ដែលធ្វើចេញមកមាន១គូរៗ ជាប់គ្នារហូតនោះ ទំនងជាតំណាងឲ្យប្តីប្រពន្ធក្បត់មួយគូរនេះឯង៕

ឡាតូ (lato lato) ដែលធ្លាប់ជាឧបករណ៍កម្សាន្ត ដ៏ពេញនិយមបំផុតមួយនៅកម្ពុជា ហាក់បាត់វត្តមានស្ងាត់មិនសូវមានក្មេងៗលេងដូចមុន ខណៈកាលពីឆ្នាំទៅ ទោះទៅដល់ទីណាក៏យើងប្រទះឃើញមានក្មេង លេងឧបករណ៍នេះ។

គ្រាដែលមានវត្តមានឡាតូ ក្មេងៗតែងតែលេងជុំគ្នាបង្កសំលេងខ្លាំងពេញភូមិ ដែលអណាព្យាបាលមួយចំនួនលើកឡើងថា៖”ឧបករណ៍នេះ នាំសំលេងរំខានពេញភូមិ និងជាពិសេស អាចផ្តល់គ្រោះថ្នាក់ដល់កុមារបានថែមទៀត”។

ការបាត់វត្តមាន ឡាតូ ធ្វើឱ្យក្មេងៗមួយចំនួន ងាកមកសំងំលេងទូរសព្ទដូចមុនវិញ និងក្មេងខ្លះឈានទៅដល់ការប្រើប្រាស់បារីអេឡិចត្រូនិច (Yooz) ជាដើម។

ការសំងំលេងទូរសព្ទរាប់ម៉ោងរបស់កុមរា ធ្លាប់ក្លាយជាប្រធានបទដ៏ក្តៅមួយនៅក្នុងសង្គមខ្មែរ ដោយក្មេងៗខ្លះបានមើលទូរសព្ទបានអាចគេលក់ ឬក្មេងខ្លះទាល់តែមានទូរសព្ទទើបអាចទទួលទានអាហារបាន ដែលវាបានក្លាយជាទម្លាប់មិនល្អមួយដល់ក្មេងៗ និងអាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាពភ្នែកផងដែរ។

រីឯការប្រើប្រាស់បារីអេឡិចត្រូនិច (Yooz) ក៏បានក្លាយជាបញ្ហាចោទមួយផងដែរ ខណៈក្មេងៗសិស្សវិទ្យាល័យមួយចំនួននាំគ្នាប្រើប្រាស់វា ដែលជឿតាមការអូសទាញថា បារីអេឡិចត្រូនិច នឹងកាត់ចោលទម្លាប់ចង់ជក់បារី។

សម្រាប់ បារីអេឡិចត្រូនិច (Yooz) មានជាតិនីកូទីន (ជាតិញៀន) ដល់ទៅ៣ភាគរយ ច្រើនជាងបារីមួយចំនួនធំទៀតផងដែរ៕