សហរដ្ឋអាមេរិក៖ ក្រុមហ៊ុន Honeybee Robotics របស់អាមេរិកគ្រោងសាងសង់បង្គោលភ្លើងយក្សដែលមានទំហំធំ និងខ្ពស់ជាងរូបសំណាកសេរីភាពនៅលើឋានព្រះច័ន្ទជាលើកដំបូង ដើម្បីជួយបំភ្លឺតំបន់ជុំវិញភពនោះ ងាយស្រួលក្នុងការរុករកបន្ថែម។
នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយរបស់ Livescience កាលពីថ្ងៃទី៩ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៤ ថាឆាប់ៗនេះភពព្រះច័ន្ទនឹងក្លាយជាកន្លែងសាងសង់របស់មនុស្សជាតិជាលើកដំបូង ជាមួយនឹងផែនការជាបន្តបន្ទាប់ដូចជាការតាំងលំនៅឋានអចិន្ត្រៃយ៍ ប្រព័ន្ធរថភ្លើងអេឡិចត្រូម៉ាញ៉េទិច និងរ៉េអាក់ទ័រនុយក្លេអ៊ែរជាដើម។

ប៉ុន្តែមុននឹងរឿងទាំងនោះកើតឡើងយើងត្រូវសាងសង់បង្គោលភ្លើងជាមុនសិន។ ទោះជាយ៉ាងណា មួយថ្ងៃនៅលើភពព្រះច័ន្ទគឺមានរយៈពេលស្មើនឹងពីរសប្តាហ៍នៅលើភពផែនដី ហើយយប់ខ្មៅងងឹតក៏មានរយៈពេលយូរផងដែរ ជាហេតុធ្វើឱ្យមានការលំបាកសម្រាប់អ្នកចុះចត។ ដូច្នេះដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ ក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាអវកាស Honeybee Robotics ដែលជាផ្នែកមួយនៃក្រុមហ៊ុន Blue Origin បង្កើតឡើងដោយ Jeff Bezos បានស្នើសុំដំណោះស្រាយមួយ ដោយគ្រោងដាក់បង្គោលភ្លើងយក្សនៅលើឋានព្រះច័ន្ទ ក្នុងគោលបំណងបំភ្លឺតំបន់ជុំវិញភពនោះ ងាយស្រួលក្នុងការរុករកបន្ថែម។

យោងតាមលោក Vishnu Sanigepalli ដែលជាអ្នកដឹកនាំគម្រោង បានឱ្យដឹងថា បង្គោលភ្លើងយក្ស LUNARSABER នីមួយៗនឹងមានកម្ពស់រហូតដល់ ១០០ ម៉ែត្រដែលវាខ្ពស់ជាងរូបសំណាកសេរីភាពរបស់ទីក្រុងញូវយ៉កទៅទៀត។ បង្គោលភ្លើងទាំងនេះត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីរក្សាទុកថាមពលពន្លឺព្រះអាទិត្យក្នុងអំឡុងពេលថ្ងៃ ក៏ដូចជាបំភ្លឺតំបន់ជុំវិញភពនោះនៅពេលយប់។ ហេតុនេះកម្ពស់បង្គោលភ្លើងមិនត្រឹមតែជួយបំភ្លឺរណ្ដៅធំៗនៅលើព្រះច័ន្ទប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជួយលើកឧបករណ៍វិទ្យាសាស្ត្រដែលមានទម្ងន់ដល់ទៅ ១ តោន ដូចជាកាមេរ៉ា និងឧបករណ៍ទំនាក់ទំនង ទៅកាន់ទីតាំងខ្ពស់សម្រាប់ធ្វើចលនាឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពផងដែរ។

ទោះជាយ៉ាងណាគម្រោងសាងសង់បង្គោលភ្លើងយក្សនៅលើឋានព្រះច័ន្ទគឺមិនមែនជារឿងងាយស្រួលឡើយ ដោយគម្រោងនេះនៅតែស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលដំបូងនៃការអភិវឌ្ឍន៍នៅលើផែនដី។ យោងតាម Livescience គម្រោង LUNARSABER អាចនឹងរួចរាល់ក្នុងរយៈពេល ១០ ឆ្នាំខាងមុខ ហើយប្រសិនបើគម្រោងដូចជា LUNARSABER កើតមាននោះឋានព្រះច័ន្ទនឹងលែងមានភាពងងឹតទៀតហើយ៕

ប្រទេសជប៉ុន ៖ កាលពីថ្ងៃទី៩ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៤ សារព័ត៌មានបរទេសរាយការណ៍ថា Kobayashi Pharmaceutical គឺជាក្រុមហ៊ុនមួយក្នុងចំណោមក្រុមហ៊ុនឱសថដ៏ធំរបស់ប្រទេសជប៉ុន បានប្រកាសបញ្ឈប់អាជីវកម្មទាំងអស់ពាក់ព័ន្ធនឹងអាហារបំប៉ន Beni Koji (ឬអង្ករក្រហម) ដោយសារអាហារបំប៉ននេះបណ្តាលឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពអតិថិជនធ្ងន់ធ្ង.រ ។

ក្រុមហ៊ុននឹងចាប់ផ្តើមទូទាត់ប្រាក់សំណងដល់អតិថិជនទាំងអស់ ដែលមានផលប៉ះពាល់សុខភាពដោយសារការបរិភោគអាហារបំប៉ន ចាប់ពីថ្ងៃទី១៩ ខែសីហា តទៅ ។ ចាប់ពីខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ រហូតមក ចំនួនមនុស្សស្លាប់ដោយសារការបរិភោគអាហារបំប៉នរបស់ក្រុមហ៊ុនឱសថជប៉ុន បានកើនឡើងខ្ពស់រហូតដល់១០៧នាក់ ។ លើសពីនេះ មានមនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ ៤៦៧នាក់ទៀត ត្រូវបានបញ្ជូនទៅព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យ ។

ជាមួយគ្នានេះ ក្រុមហ៊ុន Kobayashi Pharmaceutical ត្រូវបានមហាជនរិះគន់យ៉ាងខ្លាំងក្លា ក្រោយពីក្រុមហ៊ុននេះទទួលស្គាល់ថា អាហារបំប៉ន Beni Koji មានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងដល់សុខភាព សម្រាប់អ្នកបរិភោគអាហារបំប៉ននៅខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ តែប៉ុណ្ណោះ ។ ទោះយ៉ាងណា ក្រុមហ៊ុនបានប្រកាសយឺតយ៉ាវពីគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពដោយសារការបរិភោគអាហារបំប៉នខាងលើ ។

បើទោះជាលទ្ធផលការស្រាវជ្រាវផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រជាច្រើនបញ្ជាក់ដូចគ្នាថា ការបរិភោគអាហារបំប៉ននេះអាចជួយកាត់បន្ថយកម្រិតកូឡេស្តេរ៉ុលក្តី ប៉ុន្តែវាអាចប៉ះពាល់ដល់ដំណើរការសរីរាង្គរបស់អ្នកបរិភោគ ។ ផលប៉ះពាល់អាស្រ័យលើបរិមាណសារធាតុផ្សេងទៀតដែលជាធាតុផ្សំរបស់អាហារបំប៉ន និងរយៈពេលបរិភោគអាហារបំប៉នផងដែរ ។

ចំណែកក្រសួងសុខាភិបាលជប៉ុនកត់សម្គាល់ថា អាស៊ីត Puberulic ដែលជាសារធាតុផ្សំធម្មជាតិបានមកពីផ្សិតពណ៌ខៀវក្នុងអាហារបំប៉ន គឺអាចប៉ះពាល់ដល់តម្រងនោមអ្នកបរិភោគ បើពួកគេបរិភោគអាហារបំប៉ននេះរយៈពេលយូរ ។

គួរបញ្ជាក់ថា ផលិតផលអាហារបំប៉ន Beni Koji (ឬអង្ករក្រហម) របស់ក្រុមហ៊ុន Kobayashi Pharmaceutical បានឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យ និងមានការទទួលស្គាល់ត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់វាយតម្លៃចំណីអាហារ និងឱសថប្រទេសជប៉ុន កាលពីឆ្នាំ២០១៥ ៕

ប្រទេសចិន៖ យោងតាមការស្រាវជ្រាវរបស់ក្រុមហ៊ុន Goldman Sachs បាននិយាយកាលពីពេលថ្មីៗនេះថា ចំនួនសត្វចិញ្ចឹមនៅក្នុងប្រទេសចិននឹងកើនឡើងជិតពីរដងនៃចំនួនកុមារនៅឆ្នាំ ២០៣០ ដោយសារតែមនុស្សភាគច្រើនរបស់ប្រទេសនេះមិនចង់រៀបការ និងមិនចង់មានកូនឡើយ។

នេះបើតាម CNBC ក្រុមហ៊ុន Goldman Sachs បានដកស្រង់ទិន្នន័យពីការិយាល័យស្ថិតិជាតិរបស់ប្រទេសចិនដែលនិយាយថាចំនួនសត្វចិញ្ចឹមនៅក្នុងតំបន់ទីក្រុងរបស់ប្រទេសនឹងកើនឡើងដល់ ៧០ លាននៅចុងទសវត្សរ៍នេះ ខណៈដែលចំនួនកុមារអាយុក្រោម ៤ ឆ្នាំគឺអាចនឹងមានតិចជាង ៤០ លាននាក់។

ជាការពិតណាស់ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះប្រទេសចិនកំពុងប្រឈមមុខនឹងអត្រាកំណើតធ្លាក់ចុះខ្លាំង ដោយសារយុវវ័យជំនាន់ក្រោយនេះគឺមិនមាននរណាចង់រៀបការឡើយ ហើយក៏មិនមាននរណាចង់មានកូនដែរ ទោះបីប្រទេសនេះព្យាយាមកែសម្រួល លើកទឹកចិត្ត ឬឧបត្ថម្ភប្រាក់ជាច្រើនសម្រាប់ឪពុកម្តាយដែលមានកូនក៏ដោយ ក៏ប្រទេសចិននៅតែប្រឈមនឹងបញ្ហាស្មុគស្មាញទាំងនេះ។ បច្ចុប្បន្នអត្រាកំណើតនៅក្នុងប្រទេសចិនបានថយចុះជាប់គ្នាៗមកត្រឹម ១.៤១ ពាន់លាននាក់ (ធ្លាក់ចុះ ២.០៨ លាននាក់ធៀបនឹងឆ្នាំមុន)។ ទោះបីជាអត្រាអាពាហ៍ពិពាហ៍បានកើនឡើង ១២.៤% ក្នុងឆ្នាំ ២០២៣ ក៏ដោយ ក៏មនុស្សវ័យក្មេងជាងពាក់កណ្តាលដែលមានអាយុពី ២៥-២៩ ឆ្នាំនៅតែមិនទាន់រៀបការនោះទេ។

យោងតាមរបាយការណ៍ អត្រាកំណើតនៅក្នុងប្រទេសចិននឹងថយចុះជាមធ្យមប្រហែល ៤.២% ក្នុងមួយឆ្នាំរហូតដល់ឆ្នាំ ២០៣០។ ភាគច្រើននៃការថយចុះនេះនឹងមកពីស្ត្រីដែលមានអាយុពី ២០-២៥ ឆ្នាំ និងក្មេងជំនាន់ក្រោយទៀតមានទំនោរមានកូនតិចជាង ខណៈពួកគេមានផ្តោតលើការចិញ្ចឹមសត្វជាជាងចិញ្ចឹមកូន ហើយសត្វចិញ្ចឹមរបស់ប្រទេសនឹងកើនឡើងជិតពីរដងនៃចំនួនកុមារ។ ដូច្នេះបើយោងតាម Goldman Sachs ក៏បានឱ្យដឹងទៀតថា សត្វឆ្មានឹងវ៉ាដាច់សត្វឆ្កែដើម្បីក្លាយជាសត្វចិញ្ចឹមដ៏ពេញនិយមបំផុតរបស់ប្រទេស ដោយសារប្រជាជនចិនភាគច្រើនមានទំនោរចូលចិត្តសត្វឆ្មារជាងសត្វឆ្កែ។

ហេតុនេះឧស្សាហកម្មចំណីសត្វរបស់ប្រទេសអាចឈានដល់ ១២ ពាន់លានដុល្លារនៅឆ្នាំ ២០៣០។ គួរបញ្ជាក់ដែរថា កាលពីឆ្នាំ ២០១៧ ស្ថានភាពនេះគឺផ្ទុយស្រឡះពីពេលដែលប្រទេសចិនមានកុមារអាយុក្រោម ៤ ឆ្នាំចំនួន ៩០ លាននាក់ ហើយចំនួនសត្វចិញ្ចឹមដែលរក្សាទុកនៅក្នុងតំបន់ទីក្រុងមានត្រឹមតែ ៤០ លានប៉ុណ្ណោះ។ ទោះជាយ៉ាងណានៅឆ្នាំ ២០៣០ Goldman Sachs បានសន្និដ្ឋានថា ប្រទេសចិននឹងមានសត្វចិញ្ចឹមច្រើនជាងកុមារជិត ២ ដងដោយសត្វចិញ្ចឹមនឹងកើនឡើងដល់ ៧០ លាន ខណៈដែលចំនួនកុមារអាយុក្រោម ៤ ឆ្នាំគឺអាចនឹងមានតិចជាង ៤០ លាននាក់៕

ធា្លប់ឆ្ងល់អត់? ហេតុអ្វីបានជាប្រទេសថៃមិនមានម៉ាករថយន្តផ្ទាល់ខ្លួន ខណៈប្រទេសជិតខាងនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ដូចជាម៉ាឡេស៊ីមានម៉ាករថយន្តជាតិចំនួនពីរគឺ Proton និង Perodua ហើយវៀតណាមក៏មានម៉ាកយីហោចំនួនមួយផងដែរគឺ VinFast ដែលហៀបនឹងវាយលុកប្រទេសថៃ។ ប៉ុន្តែប្រទេសថៃវិញគឺមិនមានម៉ាករថយន្តផ្ទាល់ខ្លួនឡើយ នេះគឺដោយសារកត្តាជាច្រើនដូចជា៖

ទំហំទីផ្សារក្នុងស្រុក៖ ជាការពិតណាស់ ទោះបីជាទីផ្សាររថយន្តនៅប្រទេសថៃមានទំហំធំក៏ដោយ ប៉ុន្តែបើប្រៀបធៀបទៅនឹងទីផ្សាររថយន្តក្នុងប្រទេសផ្សេងទៀតដូចជាចិន សហរដ្ឋអាមេរិក និងជប៉ុន គឺនៅតែមានទំហំតូចជាង។ ដូច្នេះទីផ្សារក្នុងស្រុកគឺមានកំណត់ នេះធ្វើឱ្យការវិនិយោគក្នុងការអភិវឌ្ឍម៉ាករថយន្តផ្ទាល់ខ្លួនមានហានិភ័យខ្ពស់ ដោយសារតែពួកគេប្រហែលជាមិនអាចបង្កើតប្រាក់ចំណេញគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីគាំទ្រការវិនិយោគដ៏ធំនោះទេ។

លើសពីនេះវាក៏ដោយសារភាពផ្តាច់មុខនៃម៉ាកបរទេសផងដែរ ដោយសារក្រុមហ៊ុនរថយន្តបរទេសធំៗជាច្រើនបានបណ្តាក់ទុនជាយូរមកហើយនៅក្នុងប្រទេសថៃ និងមានបណ្តាញផលិតកម្ម ចែកចាយដ៏រឹងមាំ ជាហេតុធ្វើឱ្យការប្រកួតប្រជែងជាមួយក្រុមហ៊ុនទាំងនេះពិបាកសម្រាប់ម៉ាករថយន្តថៃថ្មី។ ទន្ទឹមនឹងនេះប្រទេសថៃក៏មានការកង្វះបុគ្គលិកផងដែរ ដោយសារឧស្សាហកម្មរថយន្តត្រូវការបុគ្គលិកដែលមានជំនាញផ្សេងៗដូចជា វិស្វករ អ្នករចនា និងអ្នកជំនាញផ្នែកផលិតកម្ម ដោយប្រទេសថៃអាចនឹងនៅខ្វះបុគ្គលិកដែលមានកម្រិតចំណេះដឹង និងសមត្ថភាពខ្ពស់។

បន្ថែមពីនេះទៅទៀតដែនកំណត់បច្ចេកវិទ្យាដែលប្រើសម្រាប់ផលិត និងអភិវឌ្ឍរថយន្តគឺមានភាពស្មុគស្មាញ និងផ្លាស់ប្តូរឥតឈប់ឈរ ដែលការអភិវឌ្ឍន៍បច្ចេកវិទ្យាទាំងនេះទាមទារការវិនិយោគ និងពេលវេលាដ៏សំខាន់មួយ។ នេះជាមូលហេតុដែលប្រទេសថៃមិនមានម៉ាករថយន្តផ្ទាល់ខ្លួន ប្រសិនបើផលិតរថយន្តផ្ទាល់ខ្លួនក្រុមហ៊ុននឹងជួបឧបសគ្គជាច្រើន ខណៈទីផ្សាររថយន្តពិភពលោកបច្ចុប្បន្នគឺមានការប្រកួតប្រជែងខ្លាំង។

ហើយក្រុមហ៊ុនរថយន្តធំៗនានាដែលមានបច្ចេកវិទ្យា និងបទពិសោធន៍យូរឆ្នាំនឹងអាចយកឈ្នះប្រទេសថៃបានយ៉ាងងាយស្រួល។ ក្រៅពីជួបឧបសគ្គខាងលើគោលនយោបាយពន្ធដារនៃប្រទេសថៃ វាប្រហែលជានៅតែមិនអំណោយផលដល់ការអភិវឌ្ឍន៍នៃឧស្សាហកម្មរថយន្តក្នុងស្រុក បណ្តាលឱ្យថ្លៃដើមផលិតកម្មខ្ពស់ និងប៉ះពាល់ដល់តម្លៃលក់រថយន្ត ដែលហេតុផលទាំងនេះហើយ ទើបថៃគ្រាន់តែជាមូលដ្ឋានផលិតរថយន្តសម្រាប់ជនបរទេសប៉ុណ្ណោះ៕

កីឡាការិនីជនជាតិអាល់ហ្សេរី Imane Khelif បានឈ្នះមេដាយមាសនៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍អូឡាំពិកទីក្រុងប៉ារីស២០២៤ ក្រោយយកឈ្នះកីឡាការិនីចិន Yang Liu នៅវគ្គផ្តាច់ព្រ័ត្រ។

ការឈ្នះមេដាយមាសនេះ បានធ្វើឱ្យមហាជនរិះគន់ទៅលើរូបនាងជាខ្លាំង ដោយចោទថានាងមិនមែនជាងមនុស្សស្រីទេ មួយដៃៗរបស់នាងធ្ងន់ជាមនុស្សប្រុសទៅទៀត។

លើសពីនេះទៅ នាយករដ្ឋមន្ត្រីអ៊ីតាលី លោកស្រី Giorgia Meloni ក៏បានប្រតិកម្មផងដែរ ដោយគណៈកម្មការអូឡាំពិក មិនគួរណាអនុញ្ញាតឱ្យអត្តពលិកដែលមានលក្ខណៈហ្សែនជាបុរស ប្រកួតជាមួយនឹងអត្តពលិកនារីឡើយ។

ជុំវិញករណីនេះ គណៈកម្មការអូឡាំពិកបានបញ្ជាក់ថា៖” កីឡាការិនីអាល់ហ្សេរី Imane Khelif  មានភេទស្រី តែអ្វីដែលចម្លែកនោះ នាងមានផ្ទុកហ្សែនមនុស្សប្រុស ដែលហេតុនេះធ្វើឱ្យនាងមានកាយសម្បទា និងកម្លាំងខ្លាំងជាមនុស្សស្រីធម្មតា”៕

ប្រទេសសិង្ហបុរី ៖ ប្រទេសសិង្ហបុរីបានសាកល្បងប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា Biometric នៅកន្លែងត្រួតពិនិត្យអ្នកដំណើរចេញ-ចូលក្នុងអាកាសយានដ្ឋាន ចាប់ពីដើមខែសីហា ឆ្នាំ២០២៤ តទៅ ។ អ្នកដំណើរមួយចំនួនដែលបានមកដល់អាកាសយានដ្ឋាន Changi ពុំចាំបាច់បង្ហាញលិខិតឆ្លងដែន ដើម្បីឆ្លងកាត់កន្លែងត្រួតពិនិត្យអ្នកដំណើរចេញ-ចូលទេ ។

ការសាកល្បងនេះ គឺពលរដ្ឋសិង្ហបុរីដែលបានធ្វើដំណើរមកកាន់អគារអ្នកដំណើរ ទី៣ ពួកគេអាចឆ្លងកាត់កន្លែងត្រួតពិនិត្យអ្នកដំណើរចេញ-ចូល ដោយពុំចាំបាច់បង្ហាញលិខិតឆ្លងដែន ។ ប៉ុន្តែពួកគេត្រូវតែបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួន តាមរយៈការស្កេនកែវភ្នែក និងផ្ទៃមុខជំនួស ។ នេះបើតាមការបញ្ជាក់របស់ប៉ូលិសអន្តោប្រវេសន៍ និងកន្លែងត្រួតពិនិត្យអ្នកដំណើរចេញ-ចូល របស់សិង្ហបុរី ។

ហេតុនេះ ពលរដ្ឋសិង្ហបុរីពុំចាំបាច់បង្ហាញលិខិតឆ្លងដែនពេលធ្វើដំណើរមកដល់អាកាសយានដ្ឋាន និងចេញពីកន្លែងត្រួតពិនិត្យអ្នកដំណើរចេញ-ចូលទាំងផ្លូវអាកាស និងផ្លូវសមុទ្រ ។ រីឯជនបរទេសវិញ ក៏ពុំចាំបាច់បង្ហាញលិខិតឆ្លងដែនដែរ ប៉ុន្តែសម្រាប់តែករណីពួកគេចាកចេញពីសិង្ហបុរីប៉ុណ្ណោះ ។

ជនបរទេសដែលពុំចង់បង្ហាញលិខិតឆ្លងដែននៅអាកាសយានដ្ឋានសិង្ហបុរី ពួកគេត្រូវទៅស្កេនកែវភ្នែក, ផ្ទៃមុខ និងក្រយៅដៃ នៅកន្លែងត្រួតពិនិត្យអ្នកដំណើរចេញ-ចូលជាមុនសិន ។ រីឯកុមារអាយុក្រោម៦ឆ្នាំ ពុំអាចធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ច្រកត្រួតពិនិត្យស្វ័យប្រវត្តិ (Biometric) ឡើយ ។

ការត្រួតពិនិត្យអ្នកដំណើរដោយពុំចាំបាច់ប្រើប្រាស់លិខិតឆ្លងដែន គឺជាផ្នែកមួយរបស់គំនិត «New Clearance Concept» ដែលប្រទេសសិង្ហបុរីបានប្រកាសកាលពីខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៤ ។ សិង្ហបុរីមានគោលបំណងអភិវឌ្ឍន៍បច្ចេកវិទ្យាត្រួតពិនិត្យអ្នកដំណើរចេញ-ចូលនៅអាកាសយានដ្ឋាន Changi ឱ្យកាន់តែទំនើប និងក្លាយជាប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិខ្លាំងឡើង ។

នៅដើមឆ្នាំ២០២៦ សិង្ហបុរីរំពឹងថា ភ្ញៀវទេសចរ៩៥% នឹងអាចឆ្លងកាត់ច្រកត្រួតពិនិត្យស្វ័យប្រវត្តិ (Biometric) ដោយជោគជ័យ ។ រីឯភ្ញៀវទេសចរ៥% ទៀត គ្មានសិទ្ធិឆ្លងកាត់ច្រកត្រួតពិនិត្យស្វ័យប្រវត្តិនេះទេ ដូចជា ៖ កុមារ ជាដើម ។

បើទោះជាការប្រើប្រាស់ច្រកត្រួតពិនិត្យស្វ័យប្រវត្តិមានការជំទាស់ពីមតិមួយចំនួនក្តី ប៉ុន្តែវាជាការព្យាយាមមួយរបស់សិង្ហបុរីក្នុងការបង្កើតសុវត្ថិភាពព្រំដែន រួមទាំងផ្តល់បទពិសោធន៍ដល់ភ្ញៀវទេសចរផងដែរ ។ សិង្ហបុរីរំពឹងថា ការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា Biometric នៅកន្លែងត្រួតពិនិត្យអ្នកដំណើរចេញ-ចូល នឹងជួយកាត់បន្ថយពេលវេលារង់ចាំនៅកន្លែងត្រួតពិនិត្យអ្នកដំណើររហូតដល់៤០% ៕